Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
ich schreite daher |
| 2. Person Singular |
equitas
|
du schreitest daher |
| 3. Person Singular |
equitat
|
er/sie/es schreitet daher |
| 1. Person Plural |
equitamus
|
wir schreiten daher |
| 2. Person Plural |
equitatis
|
ihr schreitet daher |
| 3. Person Plural |
equitant
|
sie schreiten daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
|
| 3. Person Singular |
equitatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
ich schreite daher |
| 2. Person Singular |
equites
|
du schreitest daher |
| 3. Person Singular |
equitet
|
er/sie/es schreite daher |
| 1. Person Plural |
equitemus
|
wir schreiten daher |
| 2. Person Plural |
equitetis
|
ihr schreitet daher |
| 3. Person Plural |
equitent
|
sie schreiten daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
|
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
|
| 3. Person Singular |
equitetur
|
|
| 1. Person Plural |
equitemur
|
|
| 2. Person Plural |
equitemini
|
|
| 3. Person Plural |
equitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
ich schritt daher |
| 2. Person Singular |
equitabas
|
du schrittest daher |
| 3. Person Singular |
equitabat
|
er/sie/es schritt daher |
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
wir schritten daher |
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
ihr schrittet daher |
| 3. Person Plural |
equitabant
|
sie schritten daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
|
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
|
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
ich schritte daher |
| 2. Person Singular |
equitares
|
du schrittest daher |
| 3. Person Singular |
equitaret
|
er/sie/es schritte daher |
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
wir schritten daher |
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
ihr schrittet daher |
| 3. Person Plural |
equitarent
|
sie schritten daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
|
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
|
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
ich werde daherschreiten |
| 2. Person Singular |
equitabis
|
du wirst daherschreiten |
| 3. Person Singular |
equitabit
|
er/sie/es wird daherschreiten |
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
wir werden daherschreiten |
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
ihr werdet daherschreiten |
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
sie werden daherschreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
|
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
ich bin dahergeschritten |
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
du bist dahergeschritten |
| 3. Person Singular |
equitavit
|
er/sie/es ist dahergeschritten |
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
wir sind dahergeschritten |
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
ihr seid dahergeschritten |
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
sie sind dahergeschritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
ich sei dahergeschritten |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du seiest dahergeschritten |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es sei dahergeschritten |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir seien dahergeschritten |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr seiet dahergeschritten |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie seien dahergeschritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
ich war dahergeschritten |
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
du warst dahergeschritten |
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
er/sie/es war dahergeschritten |
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
wir waren dahergeschritten |
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
ihr wart dahergeschritten |
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
sie waren dahergeschritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
ich wäre dahergeschritten |
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
du wärest dahergeschritten |
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
er/sie/es wäre dahergeschritten |
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
wir wären dahergeschritten |
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
ihr wäret dahergeschritten |
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
sie wären dahergeschritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
ich werde dahergeschritten sein |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du wirst dahergeschritten sein |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es wird dahergeschritten sein |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir werden dahergeschritten sein |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr werdet dahergeschritten sein |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie werden dahergeschritten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
daherschreiten |
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
dahergeschritten sein |
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
daherschreiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
schreite daher! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
schreitet daher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
das Daherschreiten |
| Genitiv |
equitandi
|
des Daherschreitens |
| Dativ |
equitando
|
dem Daherschreiten |
| Akkusativ |
equitandum
|
das Daherschreiten |
| Ablativ |
equitando
|
durch das Daherschreiten |
| Vokativ |
equitande
|
Daherschreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
ich stürme daher |
| 2. Person Singular |
equitas
|
du stürmst daher |
| 3. Person Singular |
equitat
|
er/sie/es stürmt daher |
| 1. Person Plural |
equitamus
|
wir stürmen daher |
| 2. Person Plural |
equitatis
|
ihr stürmt daher |
| 3. Person Plural |
equitant
|
sie stürmen daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
|
| 3. Person Singular |
equitatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
ich stürme daher |
| 2. Person Singular |
equites
|
du stürmest daher |
| 3. Person Singular |
equitet
|
er/sie/es stürme daher |
| 1. Person Plural |
equitemus
|
wir stürmen daher |
| 2. Person Plural |
equitetis
|
ihr stürmet daher |
| 3. Person Plural |
equitent
|
sie stürmen daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
|
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
|
| 3. Person Singular |
equitetur
|
|
| 1. Person Plural |
equitemur
|
|
| 2. Person Plural |
equitemini
|
|
| 3. Person Plural |
equitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
ich stürmte daher |
| 2. Person Singular |
equitabas
|
du stürmtest daher |
| 3. Person Singular |
equitabat
|
er/sie/es stürmte daher |
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
wir stürmten daher |
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
ihr stürmtet daher |
| 3. Person Plural |
equitabant
|
sie stürmten daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
|
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
|
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
ich stürmte daher |
| 2. Person Singular |
equitares
|
du stürmtest daher |
| 3. Person Singular |
equitaret
|
er/sie/es stürmte daher |
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
wir stürmten daher |
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
ihr stürmtet daher |
| 3. Person Plural |
equitarent
|
sie stürmten daher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
|
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
|
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
ich werde daherstürmen |
| 2. Person Singular |
equitabis
|
du wirst daherstürmen |
| 3. Person Singular |
equitabit
|
er/sie/es wird daherstürmen |
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
wir werden daherstürmen |
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
ihr werdet daherstürmen |
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
sie werden daherstürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
|
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
ich bin dahergestürmt |
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
du bist dahergestürmt |
| 3. Person Singular |
equitavit
|
er/sie/es ist dahergestürmt |
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
wir sind dahergestürmt |
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
ihr seid dahergestürmt |
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
sie sind dahergestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
ich sei dahergestürmt |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du seiest dahergestürmt |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es sei dahergestürmt |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir seien dahergestürmt |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr seiet dahergestürmt |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie seien dahergestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
ich war dahergestürmt |
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
du warst dahergestürmt |
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
er/sie/es war dahergestürmt |
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
wir waren dahergestürmt |
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
ihr wart dahergestürmt |
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
sie waren dahergestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
ich wäre dahergestürmt |
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
du wärest dahergestürmt |
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
er/sie/es wäre dahergestürmt |
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
wir wären dahergestürmt |
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
ihr wäret dahergestürmt |
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
sie wären dahergestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
ich werde dahergestürmt sein |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du wirst dahergestürmt sein |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es wird dahergestürmt sein |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir werden dahergestürmt sein |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr werdet dahergestürmt sein |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie werden dahergestürmt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
daherstürmen |
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
dahergestürmt sein |
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
daherstürmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
stürme daher; stürm daher! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
stürmt daher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
das Daherstürmen |
| Genitiv |
equitandi
|
des Daherstürmens |
| Dativ |
equitando
|
dem Daherstürmen |
| Akkusativ |
equitandum
|
das Daherstürmen |
| Ablativ |
equitando
|
durch das Daherstürmen |
| Vokativ |
equitande
|
Daherstürmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
ich durchreite |
| 2. Person Singular |
equitas
|
du durchreitest |
| 3. Person Singular |
equitat
|
er/sie/es durchreitet |
| 1. Person Plural |
equitamus
|
wir durchreiten |
| 2. Person Plural |
equitatis
|
ihr durchreitet |
| 3. Person Plural |
equitant
|
sie durchreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
ich werde durchritten |
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
du wirst durchritten |
| 3. Person Singular |
equitatur
|
er/sie/es wird durchritten |
| 1. Person Plural |
equitamur
|
wir werden durchritten |
| 2. Person Plural |
equitamini
|
ihr werdet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitantur
|
sie werden durchritten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
ich durchreite |
| 2. Person Singular |
equites
|
du durchreitest |
| 3. Person Singular |
equitet
|
er/sie/es durchreite |
| 1. Person Plural |
equitemus
|
wir durchreiten |
| 2. Person Plural |
equitetis
|
ihr durchreitet |
| 3. Person Plural |
equitent
|
sie durchreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
ich werde durchritten |
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
du werdest durchritten |
| 3. Person Singular |
equitetur
|
er/sie/es werde durchritten |
| 1. Person Plural |
equitemur
|
wir werden durchritten |
| 2. Person Plural |
equitemini
|
ihr werdet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitentur
|
sie werden durchritten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
ich durchritt |
| 2. Person Singular |
equitabas
|
du durchrittest |
| 3. Person Singular |
equitabat
|
er/sie/es durchritt |
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
wir durchritten |
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
ihr durchrittet |
| 3. Person Plural |
equitabant
|
sie durchritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
ich wurde durchritten |
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
du wurdest durchritten |
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
er/sie/es wurde durchritten |
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
wir wurden durchritten |
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
ihr wurdet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
sie wurden durchritten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
ich durchritte |
| 2. Person Singular |
equitares
|
du durchrittest |
| 3. Person Singular |
equitaret
|
er/sie/es durchritte |
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
wir durchritten |
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
ihr durchrittet |
| 3. Person Plural |
equitarent
|
sie durchritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
ich würde durchritten |
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
du würdest durchritten |
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
er/sie/es würde durchritten |
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
wir würden durchritten |
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
ihr würdet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
sie würden durchritten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
ich werde durchreiten |
| 2. Person Singular |
equitabis
|
du wirst durchreiten |
| 3. Person Singular |
equitabit
|
er/sie/es wird durchreiten |
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
wir werden durchreiten |
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
ihr werdet durchreiten |
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
sie werden durchreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
ich werde durchritten werden |
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
du wirst durchritten werden |
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
er/sie/es wird durchritten werden |
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
wir werden durchritten werden |
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
ihr werdet durchritten werden |
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
sie werden durchritten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
ich habe durchritten |
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
du hast durchritten |
| 3. Person Singular |
equitavit
|
er/sie/es hat durchritten |
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
wir haben durchritten |
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
ihr habt durchritten |
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
sie haben durchritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
ich bin durchritten worden |
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
du bist durchritten worden |
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
er/sie/es ist durchritten worden |
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
wir sind durchritten worden |
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
ihr seid durchritten worden |
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
sie sind durchritten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
ich habe durchritten |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du habest durchritten |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es habe durchritten |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir haben durchritten |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr habet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie haben durchritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
ich sei durchritten worden |
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
du seiest durchritten worden |
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
er/sie/es sei durchritten worden |
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
wir seien durchritten worden |
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
ihr seiet durchritten worden |
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
sie seien durchritten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
ich hatte durchritten |
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
du hattest durchritten |
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
er/sie/es hatte durchritten |
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
wir hatten durchritten |
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
ihr hattet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
sie hatten durchritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
ich war durchritten worden |
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
du warst durchritten worden |
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
er/sie/es war durchritten worden |
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
wir waren durchritten worden |
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
ihr wart durchritten worden |
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
sie waren durchritten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
ich hätte durchritten |
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
du hättest durchritten |
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
er/sie/es hätte durchritten |
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
wir hätten durchritten |
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
ihr hättet durchritten |
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
sie hätten durchritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
ich wäre durchritten worden |
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
du wärest durchritten worden |
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
er/sie/es wäre durchritten worden |
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
wir wären durchritten worden |
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
ihr wäret durchritten worden |
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
sie wären durchritten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
ich werde durchritten haben |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du wirst durchritten haben |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es wird durchritten haben |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir werden durchritten haben |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr werdet durchritten haben |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie werden durchritten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
ich werde durchritten worden sein |
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
du wirst durchritten worden sein |
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
er/sie/es wird durchritten worden sein |
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
wir werden durchritten worden sein |
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
ihr werdet durchritten worden sein |
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
sie werden durchritten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
durchreiten |
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
durchritten haben |
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
durchreiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
durchritten werden |
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
durchritten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
künftig durchritten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
durchreite! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
durchreitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
das Durchreiten |
| Genitiv |
equitandi
|
des Durchreitens |
| Dativ |
equitando
|
dem Durchreiten |
| Akkusativ |
equitandum
|
das Durchreiten |
| Ablativ |
equitando
|
durch das Durchreiten |
| Vokativ |
equitande
|
Durchreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
ich brause einher |
| 2. Person Singular |
equitas
|
du braust einher |
| 3. Person Singular |
equitat
|
er/sie/es braust einher |
| 1. Person Plural |
equitamus
|
wir brausen einher |
| 2. Person Plural |
equitatis
|
ihr braust einher |
| 3. Person Plural |
equitant
|
sie brausen einher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
|
| 3. Person Singular |
equitatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
ich brause einher |
| 2. Person Singular |
equites
|
du brausest einher |
| 3. Person Singular |
equitet
|
er/sie/es brause einher |
| 1. Person Plural |
equitemus
|
wir brausen einher |
| 2. Person Plural |
equitetis
|
ihr brauset einher |
| 3. Person Plural |
equitent
|
sie brausen einher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
|
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
|
| 3. Person Singular |
equitetur
|
|
| 1. Person Plural |
equitemur
|
|
| 2. Person Plural |
equitemini
|
|
| 3. Person Plural |
equitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
ich brauste einher |
| 2. Person Singular |
equitabas
|
du braustest einher |
| 3. Person Singular |
equitabat
|
er/sie/es brauste einher |
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
wir brausten einher |
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
ihr braustet einher |
| 3. Person Plural |
equitabant
|
sie brausten einher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
|
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
|
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
ich brauste einher |
| 2. Person Singular |
equitares
|
du braustest einher |
| 3. Person Singular |
equitaret
|
er/sie/es brauste einher |
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
wir brausten einher |
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
ihr braustet einher |
| 3. Person Plural |
equitarent
|
sie brausten einher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
|
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
|
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
ich werde einherbrausen |
| 2. Person Singular |
equitabis
|
du wirst einherbrausen |
| 3. Person Singular |
equitabit
|
er/sie/es wird einherbrausen |
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
wir werden einherbrausen |
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
ihr werdet einherbrausen |
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
sie werden einherbrausen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
|
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
ich bin einhergebraust |
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
du bist einhergebraust |
| 3. Person Singular |
equitavit
|
er/sie/es ist einhergebraust |
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
wir sind einhergebraust |
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
ihr seid einhergebraust |
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
sie sind einhergebraust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
ich sei einhergebraust |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du seiest einhergebraust |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es sei einhergebraust |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir seien einhergebraust |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr seiet einhergebraust |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie seien einhergebraust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
ich war einhergebraust |
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
du warst einhergebraust |
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
er/sie/es war einhergebraust |
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
wir waren einhergebraust |
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
ihr wart einhergebraust |
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
sie waren einhergebraust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
ich wäre einhergebraust |
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
du wärest einhergebraust |
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
er/sie/es wäre einhergebraust |
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
wir wären einhergebraust |
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
ihr wäret einhergebraust |
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
sie wären einhergebraust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
ich werde einhergebraust sein |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du wirst einhergebraust sein |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es wird einhergebraust sein |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir werden einhergebraust sein |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr werdet einhergebraust sein |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie werden einhergebraust sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
einherbrausen |
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
einhergebraust sein |
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
einherbrausen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
brause einher; braus einher! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
braust einher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
das Einherbrausen |
| Genitiv |
equitandi
|
des Einherbrausens |
| Dativ |
equitando
|
dem Einherbrausen |
| Akkusativ |
equitandum
|
das Einherbrausen |
| Ablativ |
equitando
|
durch das Einherbrausen |
| Vokativ |
equitande
|
Einherbrausen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
ich plänkle |
| 2. Person Singular |
equitas
|
du plänkelst |
| 3. Person Singular |
equitat
|
er/sie/es plänkelt |
| 1. Person Plural |
equitamus
|
wir plänkeln |
| 2. Person Plural |
equitatis
|
ihr plänkelt |
| 3. Person Plural |
equitant
|
sie plänkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
|
| 3. Person Singular |
equitatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
ich plänkle |
| 2. Person Singular |
equites
|
du plänkelst |
| 3. Person Singular |
equitet
|
er/sie/es plänkle |
| 1. Person Plural |
equitemus
|
wir plänkeln |
| 2. Person Plural |
equitetis
|
ihr plänkelt |
| 3. Person Plural |
equitent
|
sie plänkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
|
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
|
| 3. Person Singular |
equitetur
|
|
| 1. Person Plural |
equitemur
|
|
| 2. Person Plural |
equitemini
|
|
| 3. Person Plural |
equitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
ich plänkelte |
| 2. Person Singular |
equitabas
|
du plänkeltest |
| 3. Person Singular |
equitabat
|
er/sie/es plänkelte |
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
wir plänkelten |
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
ihr plänkeltet |
| 3. Person Plural |
equitabant
|
sie plänkelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
|
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
|
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
ich plänkelte |
| 2. Person Singular |
equitares
|
du plänkeltest |
| 3. Person Singular |
equitaret
|
er/sie/es plänkelte |
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
wir plänkelten |
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
ihr plänkeltet |
| 3. Person Plural |
equitarent
|
sie plänkelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
|
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
|
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
ich werde plänkeln |
| 2. Person Singular |
equitabis
|
du wirst plänkeln |
| 3. Person Singular |
equitabit
|
er/sie/es wird plänkeln |
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
wir werden plänkeln |
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
ihr werdet plänkeln |
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
sie werden plänkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
|
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
ich habe geplänkelt |
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
du hast geplänkelt |
| 3. Person Singular |
equitavit
|
er/sie/es hat geplänkelt |
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
wir haben geplänkelt |
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
ihr habt geplänkelt |
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
sie haben geplänkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
ich habe geplänkelt |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du habest geplänkelt |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es habe geplänkelt |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir haben geplänkelt |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr habet geplänkelt |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie haben geplänkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
ich hatte geplänkelt |
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
du hattest geplänkelt |
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
er/sie/es hatte geplänkelt |
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
wir hatten geplänkelt |
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
ihr hattet geplänkelt |
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
sie hatten geplänkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
ich hätte geplänkelt |
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
du hättest geplänkelt |
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
er/sie/es hätte geplänkelt |
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
wir hätten geplänkelt |
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
ihr hättet geplänkelt |
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
sie hätten geplänkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
ich werde geplänkelt haben |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du wirst geplänkelt haben |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es wird geplänkelt haben |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir werden geplänkelt haben |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr werdet geplänkelt haben |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie werden geplänkelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
plänkeln |
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
geplänkelt haben |
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
plänkeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
plänkle! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
plänkelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
das Plänkeln |
| Genitiv |
equitandi
|
des Plänkelnes |
| Dativ |
equitando
|
dem Plänkeln |
| Akkusativ |
equitandum
|
das Plänkeln |
| Ablativ |
equitando
|
durch das Plänkeln |
| Vokativ |
equitande
|
Plänkeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
ich reite |
| 2. Person Singular |
equitas
|
du reitest |
| 3. Person Singular |
equitat
|
er/sie/es reitet |
| 1. Person Plural |
equitamus
|
wir reiten |
| 2. Person Plural |
equitatis
|
ihr reitet |
| 3. Person Plural |
equitant
|
sie reiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
|
| 3. Person Singular |
equitatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
ich reite |
| 2. Person Singular |
equites
|
du reitest |
| 3. Person Singular |
equitet
|
er/sie/es reite |
| 1. Person Plural |
equitemus
|
wir reiten |
| 2. Person Plural |
equitetis
|
ihr reitet |
| 3. Person Plural |
equitent
|
sie reiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
|
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
|
| 3. Person Singular |
equitetur
|
|
| 1. Person Plural |
equitemur
|
|
| 2. Person Plural |
equitemini
|
|
| 3. Person Plural |
equitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
ich ritt |
| 2. Person Singular |
equitabas
|
du rittest |
| 3. Person Singular |
equitabat
|
er/sie/es ritt |
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
wir ritten |
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
ihr rittet |
| 3. Person Plural |
equitabant
|
sie ritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
|
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
|
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
ich ritte |
| 2. Person Singular |
equitares
|
du rittest |
| 3. Person Singular |
equitaret
|
er/sie/es ritte |
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
wir ritten |
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
ihr rittet |
| 3. Person Plural |
equitarent
|
sie ritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
|
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
|
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
ich werde reiten |
| 2. Person Singular |
equitabis
|
du wirst reiten |
| 3. Person Singular |
equitabit
|
er/sie/es wird reiten |
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
wir werden reiten |
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
ihr werdet reiten |
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
sie werden reiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
|
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
ich bin geritten |
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
du bist geritten |
| 3. Person Singular |
equitavit
|
er/sie/es ist geritten |
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
wir sind geritten |
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
ihr seid geritten |
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
sie sind geritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
ich sei geritten |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du seiest geritten |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es sei geritten |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir seien geritten |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr seiet geritten |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie seien geritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
ich war geritten |
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
du warst geritten |
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
er/sie/es war geritten |
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
wir waren geritten |
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
ihr wart geritten |
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
sie waren geritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
ich wäre geritten |
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
du wärest geritten |
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
er/sie/es wäre geritten |
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
wir wären geritten |
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
ihr wäret geritten |
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
sie wären geritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
ich werde geritten sein |
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
du wirst geritten sein |
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
er/sie/es wird geritten sein |
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
wir werden geritten sein |
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
ihr werdet geritten sein |
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
sie werden geritten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
reiten |
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
geritten sein |
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
reiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
reite! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
reitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
das Reiten |
| Genitiv |
equitandi
|
des Reitens |
| Dativ |
equitando
|
dem Reiten |
| Akkusativ |
equitandum
|
das Reiten |
| Ablativ |
equitando
|
durch das Reiten |
| Vokativ |
equitande
|
Reiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equito
|
|
| 2. Person Singular |
equitas
|
|
| 3. Person Singular |
equitat
|
|
| 1. Person Plural |
equitamus
|
|
| 2. Person Plural |
equitatis
|
|
| 3. Person Plural |
equitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaris equitare
|
|
| 3. Person Singular |
equitatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitem
|
|
| 2. Person Singular |
equites
|
|
| 3. Person Singular |
equitet
|
|
| 1. Person Plural |
equitemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equiter
|
|
| 2. Person Singular |
equiteris equitere
|
|
| 3. Person Singular |
equitetur
|
|
| 1. Person Plural |
equitemur
|
|
| 2. Person Plural |
equitemini
|
|
| 3. Person Plural |
equitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabam
|
|
| 2. Person Singular |
equitabas
|
|
| 3. Person Singular |
equitabat
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
equitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
equitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabar
|
|
| 2. Person Singular |
equitabaris equitabare
|
|
| 3. Person Singular |
equitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarem
|
|
| 2. Person Singular |
equitares
|
|
| 3. Person Singular |
equitaret
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
equitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
equitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitarer
|
|
| 2. Person Singular |
equitareris equitarere
|
|
| 3. Person Singular |
equitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
equitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
equitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
equitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabo
|
|
| 2. Person Singular |
equitabis
|
|
| 3. Person Singular |
equitabit
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitabor
|
|
| 2. Person Singular |
equitaberis equitabere
|
|
| 3. Person Singular |
equitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
equitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
equitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
equitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavi
|
|
| 2. Person Singular |
equitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
equitavit
|
|
| 1. Person Plural |
equitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
equitaverunt equitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
equitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
equitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
equitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
equitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
equitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
equitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
equitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
equitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
equitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
equitavero
|
|
| 2. Person Singular |
equitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
equitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
equitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
equitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
equitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
equitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
equitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
equitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
equitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
equitari equitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
equitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
equitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
equita
|
! |
| 2. Person Plural |
equitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
equitato
|
| 3. Person Singular |
equitato
|
| 2. Person Plural |
equitatote
|
| 3. Person Plural |
equitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
equitare
|
|
| Genitiv |
equitandi
|
|
| Dativ |
equitando
|
|
| Akkusativ |
equitandum
|
|
| Ablativ |
equitando
|
|
| Vokativ |
equitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitandus
|
equitanda
|
equitandum
|
| Genitiv |
equitandi
|
equitandae
|
equitandi
|
| Dativ |
equitando
|
equitandae
|
equitando
|
| Akkusativ |
equitandum
|
equitandam
|
equitandum
|
| Ablativ |
equitando
|
equitanda
|
equitando
|
| Vokativ |
equitande
|
equitanda
|
equitandum
|
Plural
| Nominativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
| Genitiv |
equitandorum
|
equitandarum
|
equitandorum
|
| Dativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Akkusativ |
equitandos
|
equitandas
|
equitanda
|
| Ablativ |
equitandis
|
equitandis
|
equitandis
|
| Vokativ |
equitandi
|
equitandae
|
equitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
| Genitiv |
equitantis
|
equitantis
|
equitantis
|
| Dativ |
equitanti
|
equitanti
|
equitanti
|
| Akkusativ |
equitantem
|
equitantem
|
equitans
|
| Ablativ |
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
equitanti equitante
|
| Vokativ |
equitans
|
equitans
|
equitans
|
Plural
| Nominativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Genitiv |
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
equitantium equitantum
|
| Dativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Akkusativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
| Ablativ |
equitantibus
|
equitantibus
|
equitantibus
|
| Vokativ |
equitantes
|
equitantes
|
equitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitatus
|
equitata
|
equitatum
|
| Genitiv |
equitati
|
equitatae
|
equitati
|
| Dativ |
equitato
|
equitatae
|
equitato
|
| Akkusativ |
equitatum
|
equitatam
|
equitatum
|
| Ablativ |
equitato
|
equitata
|
equitato
|
| Vokativ |
equitate
|
equitata
|
equitatum
|
Plural
| Nominativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
| Genitiv |
equitatorum
|
equitatarum
|
equitatorum
|
| Dativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Akkusativ |
equitatos
|
equitatas
|
equitata
|
| Ablativ |
equitatis
|
equitatis
|
equitatis
|
| Vokativ |
equitati
|
equitatae
|
equitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
equitaturus
|
equitatura
|
equitaturum
|
| Genitiv |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitaturi
|
| Dativ |
equitaturo
|
equitaturae
|
equitaturo
|
| Akkusativ |
equitaturum
|
equitaturam
|
equitaturum
|
| Ablativ |
equitaturo
|
equitatura
|
equitaturo
|
| Vokativ |
equitature
|
equitatura
|
equitaturum
|
Plural
| Nominativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
| Genitiv |
equitaturorum
|
equitaturarum
|
equitaturorum
|
| Dativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Akkusativ |
equitaturos
|
equitaturas
|
equitatura
|
| Ablativ |
equitaturis
|
equitaturis
|
equitaturis
|
| Vokativ |
equitaturi
|
equitaturae
|
equitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
equitatum
|
equitatu
|