Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
ich rülpse aus |
| 2. Person Singular |
eructas
|
du rülpst aus |
| 3. Person Singular |
eructat
|
er/sie/es rülpst aus |
| 1. Person Plural |
eructamus
|
wir rülpsen aus |
| 2. Person Plural |
eructatis
|
ihr rülpst aus |
| 3. Person Plural |
eructant
|
sie rülpsen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
ich werde ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
du wirst ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructatur
|
er/sie/es wird ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructamur
|
wir werden ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructamini
|
ihr werdet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructantur
|
sie werden ausgerülpst |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
ich rülpse aus |
| 2. Person Singular |
eructes
|
du rülpsest aus |
| 3. Person Singular |
eructet
|
er/sie/es rülpse aus |
| 1. Person Plural |
eructemus
|
wir rülpsen aus |
| 2. Person Plural |
eructetis
|
ihr rülpset aus |
| 3. Person Plural |
eructent
|
sie rülpsen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
ich werde ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
du werdest ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructetur
|
er/sie/es werde ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructemur
|
wir werden ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructemini
|
ihr werdet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructentur
|
sie werden ausgerülpst |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
ich rülpste aus |
| 2. Person Singular |
eructabas
|
du rülpstest aus |
| 3. Person Singular |
eructabat
|
er/sie/es rülpste aus |
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
wir rülpsten aus |
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
ihr rülpstet aus |
| 3. Person Plural |
eructabant
|
sie rülpsten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
ich wurde ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
du wurdest ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
er/sie/es wurde ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
wir wurden ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
ihr wurdet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
sie wurden ausgerülpst |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
ich rülpste aus |
| 2. Person Singular |
eructares
|
du rülpstest aus |
| 3. Person Singular |
eructaret
|
er/sie/es rülpste aus |
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
wir rülpsten aus |
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
ihr rülpstet aus |
| 3. Person Plural |
eructarent
|
sie rülpsten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
ich würde ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
du würdest ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
er/sie/es würde ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
wir würden ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
ihr würdet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
sie würden ausgerülpst |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
ich werde ausrülpsen |
| 2. Person Singular |
eructabis
|
du wirst ausrülpsen |
| 3. Person Singular |
eructabit
|
er/sie/es wird ausrülpsen |
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
wir werden ausrülpsen |
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
ihr werdet ausrülpsen |
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
sie werden ausrülpsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
ich werde ausgerülpst werden |
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
du wirst ausgerülpst werden |
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
er/sie/es wird ausgerülpst werden |
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
wir werden ausgerülpst werden |
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
ihr werdet ausgerülpst werden |
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
sie werden ausgerülpst werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
ich habe ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
du hast ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructavit
|
er/sie/es hat ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
wir haben ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
ihr habt ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
sie haben ausgerülpst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
ich bin ausgerülpst worden |
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
du bist ausgerülpst worden |
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
er/sie/es ist ausgerülpst worden |
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
wir sind ausgerülpst worden |
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
ihr seid ausgerülpst worden |
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
sie sind ausgerülpst worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
ich habe ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du habest ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es habe ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir haben ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr habet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie haben ausgerülpst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
ich sei ausgerülpst worden |
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
du seiest ausgerülpst worden |
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
er/sie/es sei ausgerülpst worden |
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
wir seien ausgerülpst worden |
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
ihr seiet ausgerülpst worden |
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
sie seien ausgerülpst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
ich hatte ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
du hattest ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
er/sie/es hatte ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
wir hatten ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
ihr hattet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
sie hatten ausgerülpst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
ich war ausgerülpst worden |
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
du warst ausgerülpst worden |
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
er/sie/es war ausgerülpst worden |
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
wir waren ausgerülpst worden |
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
ihr wart ausgerülpst worden |
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
sie waren ausgerülpst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
ich hätte ausgerülpst |
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
du hättest ausgerülpst |
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
er/sie/es hätte ausgerülpst |
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
wir hätten ausgerülpst |
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
ihr hättet ausgerülpst |
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
sie hätten ausgerülpst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
ich wäre ausgerülpst worden |
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
du wärest ausgerülpst worden |
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
er/sie/es wäre ausgerülpst worden |
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
wir wären ausgerülpst worden |
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
ihr wäret ausgerülpst worden |
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
sie wären ausgerülpst worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
ich werde ausgerülpst haben |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du wirst ausgerülpst haben |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es wird ausgerülpst haben |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir werden ausgerülpst haben |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr werdet ausgerülpst haben |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie werden ausgerülpst haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
ich werde ausgerülpst worden sein |
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
du wirst ausgerülpst worden sein |
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
er/sie/es wird ausgerülpst worden sein |
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
wir werden ausgerülpst worden sein |
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
ihr werdet ausgerülpst worden sein |
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
sie werden ausgerülpst worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
ausrülpsen |
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
ausgerülpst haben |
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
ausrülpsen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
ausgerülpst werden |
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
ausgerülpst worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
künftig ausgerülpst werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
rülpse aus; rülps aus! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
rülpst aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
das Ausrülpsen |
| Genitiv |
eructandi
|
des Ausrülpsens |
| Dativ |
eructando
|
dem Ausrülpsen |
| Akkusativ |
eructandum
|
das Ausrülpsen |
| Ablativ |
eructando
|
durch das Ausrülpsen |
| Vokativ |
eructande
|
Ausrülpsen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
|
| 2. Person Singular |
eructas
|
|
| 3. Person Singular |
eructat
|
|
| 1. Person Plural |
eructamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
|
| 3. Person Singular |
eructatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
|
| 2. Person Singular |
eructes
|
|
| 3. Person Singular |
eructet
|
|
| 1. Person Plural |
eructemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
|
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
|
| 3. Person Singular |
eructetur
|
|
| 1. Person Plural |
eructemur
|
|
| 2. Person Plural |
eructemini
|
|
| 3. Person Plural |
eructentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
|
| 2. Person Singular |
eructabas
|
|
| 3. Person Singular |
eructabat
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
|
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
|
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
|
| 2. Person Singular |
eructares
|
|
| 3. Person Singular |
eructaret
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
|
| 3. Person Plural |
eructarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
|
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
|
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
|
| 2. Person Singular |
eructabis
|
|
| 3. Person Singular |
eructabit
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
|
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
|
| 3. Person Singular |
eructavit
|
|
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
|
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
|
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
|
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
|
| Genitiv |
eructandi
|
|
| Dativ |
eructando
|
|
| Akkusativ |
eructandum
|
|
| Ablativ |
eructando
|
|
| Vokativ |
eructande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
ich speie aus |
| 2. Person Singular |
eructas
|
du speist aus |
| 3. Person Singular |
eructat
|
er/sie/es speit aus |
| 1. Person Plural |
eructamus
|
wir speien aus |
| 2. Person Plural |
eructatis
|
ihr speit aus |
| 3. Person Plural |
eructant
|
sie speien aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
ich werde ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
du wirst ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructatur
|
er/sie/es wird ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructamur
|
wir werden ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructamini
|
ihr werdet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructantur
|
sie werden ausgespien |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
ich speie aus |
| 2. Person Singular |
eructes
|
du speiest aus |
| 3. Person Singular |
eructet
|
er/sie/es speie aus |
| 1. Person Plural |
eructemus
|
wir speien aus |
| 2. Person Plural |
eructetis
|
ihr speiet aus |
| 3. Person Plural |
eructent
|
sie speien aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
ich werde ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
du werdest ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructetur
|
er/sie/es werde ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructemur
|
wir werden ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructemini
|
ihr werdet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructentur
|
sie werden ausgespien |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
ich spie aus |
| 2. Person Singular |
eructabas
|
du spiest aus |
| 3. Person Singular |
eructabat
|
er/sie/es spie aus |
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
wir spien aus |
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
ihr spiet aus |
| 3. Person Plural |
eructabant
|
sie spien aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
ich wurde ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
du wurdest ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
er/sie/es wurde ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
wir wurden ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
ihr wurdet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
sie wurden ausgespien |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
ich spie aus |
| 2. Person Singular |
eructares
|
du spiest aus |
| 3. Person Singular |
eructaret
|
er/sie/es spie aus |
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
wir spien aus |
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
ihr spiet aus |
| 3. Person Plural |
eructarent
|
sie spien aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
ich würde ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
du würdest ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
er/sie/es würde ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
wir würden ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
ihr würdet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
sie würden ausgespien |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
ich werde ausspeien |
| 2. Person Singular |
eructabis
|
du wirst ausspeien |
| 3. Person Singular |
eructabit
|
er/sie/es wird ausspeien |
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
wir werden ausspeien |
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
ihr werdet ausspeien |
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
sie werden ausspeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
ich werde ausgespien werden |
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
du wirst ausgespien werden |
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
er/sie/es wird ausgespien werden |
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
wir werden ausgespien werden |
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
ihr werdet ausgespien werden |
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
sie werden ausgespien werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
ich habe ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
du hast ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructavit
|
er/sie/es hat ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
wir haben ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
ihr habt ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
sie haben ausgespien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
ich bin ausgespien worden |
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
du bist ausgespien worden |
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
er/sie/es ist ausgespien worden |
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
wir sind ausgespien worden |
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
ihr seid ausgespien worden |
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
sie sind ausgespien worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
ich habe ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du habest ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es habe ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir haben ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr habet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie haben ausgespien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
ich sei ausgespien worden |
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
du seiest ausgespien worden |
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
er/sie/es sei ausgespien worden |
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
wir seien ausgespien worden |
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
ihr seiet ausgespien worden |
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
sie seien ausgespien worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
ich hatte ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
du hattest ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
er/sie/es hatte ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
wir hatten ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
ihr hattet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
sie hatten ausgespien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
ich war ausgespien worden |
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
du warst ausgespien worden |
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
er/sie/es war ausgespien worden |
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
wir waren ausgespien worden |
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
ihr wart ausgespien worden |
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
sie waren ausgespien worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
ich hätte ausgespien |
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
du hättest ausgespien |
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
er/sie/es hätte ausgespien |
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
wir hätten ausgespien |
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
ihr hättet ausgespien |
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
sie hätten ausgespien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
ich wäre ausgespien worden |
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
du wärest ausgespien worden |
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
er/sie/es wäre ausgespien worden |
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
wir wären ausgespien worden |
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
ihr wäret ausgespien worden |
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
sie wären ausgespien worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
ich werde ausgespien haben |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du wirst ausgespien haben |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es wird ausgespien haben |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir werden ausgespien haben |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr werdet ausgespien haben |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie werden ausgespien haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
ich werde ausgespien worden sein |
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
du wirst ausgespien worden sein |
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
er/sie/es wird ausgespien worden sein |
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
wir werden ausgespien worden sein |
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
ihr werdet ausgespien worden sein |
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
sie werden ausgespien worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
ausspeien |
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
ausgespien haben |
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
ausspeien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
ausgespien werden |
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
ausgespien worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
künftig ausgespien werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
speie aus; spei aus! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
speit aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
das Ausspeien |
| Genitiv |
eructandi
|
des Ausspeiens |
| Dativ |
eructando
|
dem Ausspeien |
| Akkusativ |
eructandum
|
das Ausspeien |
| Ablativ |
eructando
|
durch das Ausspeien |
| Vokativ |
eructande
|
Ausspeien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
ich stoße aus |
| 2. Person Singular |
eructas
|
du stößt aus |
| 3. Person Singular |
eructat
|
er/sie/es stößt aus |
| 1. Person Plural |
eructamus
|
wir stoßen aus |
| 2. Person Plural |
eructatis
|
ihr stoßt aus |
| 3. Person Plural |
eructant
|
sie stoßen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
ich werde ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
du wirst ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructatur
|
er/sie/es wird ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructamur
|
wir werden ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructamini
|
ihr werdet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructantur
|
sie werden ausgestoßen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
ich stoße aus |
| 2. Person Singular |
eructes
|
du stoßest aus |
| 3. Person Singular |
eructet
|
er/sie/es stoße aus |
| 1. Person Plural |
eructemus
|
wir stoßen aus |
| 2. Person Plural |
eructetis
|
ihr stoßet aus |
| 3. Person Plural |
eructent
|
sie stoßen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
ich werde ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
du werdest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructetur
|
er/sie/es werde ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructemur
|
wir werden ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructemini
|
ihr werdet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructentur
|
sie werden ausgestoßen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
ich stieß aus |
| 2. Person Singular |
eructabas
|
du stießest aus |
| 3. Person Singular |
eructabat
|
er/sie/es stieß aus |
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
wir stießen aus |
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
ihr stießt aus |
| 3. Person Plural |
eructabant
|
sie stießen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
ich wurde ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
du wurdest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
er/sie/es wurde ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
wir wurden ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
ihr wurdet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
sie wurden ausgestoßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
ich stieße aus |
| 2. Person Singular |
eructares
|
du stießest aus |
| 3. Person Singular |
eructaret
|
er/sie/es stieße aus |
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
wir stießen aus |
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
ihr stießet aus |
| 3. Person Plural |
eructarent
|
sie stießen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
ich würde ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
du würdest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
er/sie/es würde ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
wir würden ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
ihr würdet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
sie würden ausgestoßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
ich werde ausstoßen |
| 2. Person Singular |
eructabis
|
du wirst ausstoßen |
| 3. Person Singular |
eructabit
|
er/sie/es wird ausstoßen |
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
wir werden ausstoßen |
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
ihr werdet ausstoßen |
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
sie werden ausstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
ich werde ausgestoßen werden |
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
du wirst ausgestoßen werden |
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
er/sie/es wird ausgestoßen werden |
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
wir werden ausgestoßen werden |
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
ihr werdet ausgestoßen werden |
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
sie werden ausgestoßen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
ich habe ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
du hast ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructavit
|
er/sie/es hat ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
wir haben ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
ihr habt ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
sie haben ausgestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
ich bin ausgestoßen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
du bist ausgestoßen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
er/sie/es ist ausgestoßen worden |
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
wir sind ausgestoßen worden |
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
ihr seid ausgestoßen worden |
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
sie sind ausgestoßen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
ich habe ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du habest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es habe ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir haben ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr habet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie haben ausgestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
ich sei ausgestoßen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
du seiest ausgestoßen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
er/sie/es sei ausgestoßen worden |
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
wir seien ausgestoßen worden |
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
ihr seiet ausgestoßen worden |
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
sie seien ausgestoßen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
ich hatte ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
du hattest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
er/sie/es hatte ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
wir hatten ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
ihr hattet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
sie hatten ausgestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
ich war ausgestoßen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
du warst ausgestoßen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
er/sie/es war ausgestoßen worden |
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
wir waren ausgestoßen worden |
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
ihr wart ausgestoßen worden |
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
sie waren ausgestoßen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
ich hätte ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
du hättest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
er/sie/es hätte ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
wir hätten ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
ihr hättet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
sie hätten ausgestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
ich wäre ausgestoßen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
du wärest ausgestoßen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
er/sie/es wäre ausgestoßen worden |
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
wir wären ausgestoßen worden |
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
ihr wäret ausgestoßen worden |
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
sie wären ausgestoßen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
ich werde ausgestoßen haben |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du wirst ausgestoßen haben |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es wird ausgestoßen haben |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir werden ausgestoßen haben |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr werdet ausgestoßen haben |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie werden ausgestoßen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
ich werde ausgestoßen worden sein |
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
du wirst ausgestoßen worden sein |
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
er/sie/es wird ausgestoßen worden sein |
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
wir werden ausgestoßen worden sein |
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
ihr werdet ausgestoßen worden sein |
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
sie werden ausgestoßen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
ausstoßen |
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
ausgestoßen haben |
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
ausstoßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
ausgestoßen werden |
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
ausgestoßen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
künftig ausgestoßen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
stoß aus! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
stoßt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
das Ausstoßen |
| Genitiv |
eructandi
|
des Ausstoßens |
| Dativ |
eructando
|
dem Ausstoßen |
| Akkusativ |
eructandum
|
das Ausstoßen |
| Ablativ |
eructando
|
durch das Ausstoßen |
| Vokativ |
eructande
|
Ausstoßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
ich werfe aus |
| 2. Person Singular |
eructas
|
du wirfst aus |
| 3. Person Singular |
eructat
|
er/sie/es wirft aus |
| 1. Person Plural |
eructamus
|
wir werfen aus |
| 2. Person Plural |
eructatis
|
ihr werft aus |
| 3. Person Plural |
eructant
|
sie werfen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
ich werde ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
du wirst ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructatur
|
er/sie/es wird ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructamur
|
wir werden ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructamini
|
ihr werdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructantur
|
sie werden ausgeworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
ich werfe aus |
| 2. Person Singular |
eructes
|
du werfest aus |
| 3. Person Singular |
eructet
|
er/sie/es werfe aus |
| 1. Person Plural |
eructemus
|
wir werfen aus |
| 2. Person Plural |
eructetis
|
ihr werfet aus |
| 3. Person Plural |
eructent
|
sie werfen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
ich werde ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
du werdest ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructetur
|
er/sie/es werde ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructemur
|
wir werden ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructemini
|
ihr werdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructentur
|
sie werden ausgeworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
ich warf aus |
| 2. Person Singular |
eructabas
|
du warfst aus |
| 3. Person Singular |
eructabat
|
er/sie/es warf aus |
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
wir warfen aus |
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
ihr warft aus |
| 3. Person Plural |
eructabant
|
sie warfen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
ich wurde ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
du wurdest ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
er/sie/es wurde ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
wir wurden ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
ihr wurdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
sie wurden ausgeworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
ich würfe aus |
| 2. Person Singular |
eructares
|
du würfest aus |
| 3. Person Singular |
eructaret
|
er/sie/es würfe aus |
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
wir würfen aus |
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
ihr würfet aus |
| 3. Person Plural |
eructarent
|
sie würfen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
ich würde ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
du würdest ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
er/sie/es würde ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
wir würden ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
ihr würdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
sie würden ausgeworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
ich werde auswerfen |
| 2. Person Singular |
eructabis
|
du wirst auswerfen |
| 3. Person Singular |
eructabit
|
er/sie/es wird auswerfen |
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
wir werden auswerfen |
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
ihr werdet auswerfen |
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
sie werden auswerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
ich werde ausgeworfen werden |
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
du wirst ausgeworfen werden |
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
er/sie/es wird ausgeworfen werden |
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
wir werden ausgeworfen werden |
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
ihr werdet ausgeworfen werden |
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
sie werden ausgeworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
ich habe ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
du hast ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructavit
|
er/sie/es hat ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
wir haben ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
ihr habt ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
sie haben ausgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
ich bin ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
du bist ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
er/sie/es ist ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
wir sind ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
ihr seid ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
sie sind ausgeworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
ich habe ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du habest ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es habe ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir haben ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr habet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie haben ausgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
ich sei ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
du seiest ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
er/sie/es sei ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
wir seien ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
ihr seiet ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
sie seien ausgeworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
ich hatte ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
du hattest ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
er/sie/es hatte ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
wir hatten ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
ihr hattet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
sie hatten ausgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
ich war ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
du warst ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
er/sie/es war ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
wir waren ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
ihr wart ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
sie waren ausgeworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
ich hätte ausgeworfen |
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
du hättest ausgeworfen |
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
er/sie/es hätte ausgeworfen |
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
wir hätten ausgeworfen |
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
ihr hättet ausgeworfen |
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
sie hätten ausgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
ich wäre ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
du wärest ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
wir wären ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
ihr wäret ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
sie wären ausgeworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
ich werde ausgeworfen haben |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du wirst ausgeworfen haben |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es wird ausgeworfen haben |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir werden ausgeworfen haben |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr werdet ausgeworfen haben |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie werden ausgeworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
ich werde ausgeworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
du wirst ausgeworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
er/sie/es wird ausgeworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
wir werden ausgeworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
ihr werdet ausgeworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
sie werden ausgeworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
auswerfen |
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
ausgeworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
auswerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
ausgeworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
ausgeworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
künftig ausgeworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
wirf aus! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
werft aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
das Auswerfen |
| Genitiv |
eructandi
|
des Auswerfens |
| Dativ |
eructando
|
dem Auswerfen |
| Akkusativ |
eructandum
|
das Auswerfen |
| Ablativ |
eructando
|
durch das Auswerfen |
| Vokativ |
eructande
|
Auswerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
|
| 2. Person Singular |
eructas
|
|
| 3. Person Singular |
eructat
|
|
| 1. Person Plural |
eructamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
|
| 3. Person Singular |
eructatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
|
| 2. Person Singular |
eructes
|
|
| 3. Person Singular |
eructet
|
|
| 1. Person Plural |
eructemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
|
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
|
| 3. Person Singular |
eructetur
|
|
| 1. Person Plural |
eructemur
|
|
| 2. Person Plural |
eructemini
|
|
| 3. Person Plural |
eructentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
|
| 2. Person Singular |
eructabas
|
|
| 3. Person Singular |
eructabat
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
|
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
|
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
|
| 2. Person Singular |
eructares
|
|
| 3. Person Singular |
eructaret
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
|
| 3. Person Plural |
eructarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
|
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
|
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
|
| 2. Person Singular |
eructabis
|
|
| 3. Person Singular |
eructabit
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
|
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
|
| 3. Person Singular |
eructavit
|
|
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
|
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
|
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
|
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
|
| Genitiv |
eructandi
|
|
| Dativ |
eructando
|
|
| Akkusativ |
eructandum
|
|
| Ablativ |
eructando
|
|
| Vokativ |
eructande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
|
| 2. Person Singular |
eructas
|
|
| 3. Person Singular |
eructat
|
|
| 1. Person Plural |
eructamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
|
| 3. Person Singular |
eructatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
|
| 2. Person Singular |
eructes
|
|
| 3. Person Singular |
eructet
|
|
| 1. Person Plural |
eructemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
|
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
|
| 3. Person Singular |
eructetur
|
|
| 1. Person Plural |
eructemur
|
|
| 2. Person Plural |
eructemini
|
|
| 3. Person Plural |
eructentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
|
| 2. Person Singular |
eructabas
|
|
| 3. Person Singular |
eructabat
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
|
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
|
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
|
| 2. Person Singular |
eructares
|
|
| 3. Person Singular |
eructaret
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
|
| 3. Person Plural |
eructarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
|
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
|
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
|
| 2. Person Singular |
eructabis
|
|
| 3. Person Singular |
eructabit
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
|
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
|
| 3. Person Singular |
eructavit
|
|
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
|
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
|
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
|
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
|
| Genitiv |
eructandi
|
|
| Dativ |
eructando
|
|
| Akkusativ |
eructandum
|
|
| Ablativ |
eructando
|
|
| Vokativ |
eructande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
ich breche hervor |
| 2. Person Singular |
eructas
|
du brichst hervor |
| 3. Person Singular |
eructat
|
er/sie/es bricht hervor |
| 1. Person Plural |
eructamus
|
wir brechen hervor |
| 2. Person Plural |
eructatis
|
ihr brecht hervor |
| 3. Person Plural |
eructant
|
sie brechen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
|
| 3. Person Singular |
eructatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
ich breche hervor |
| 2. Person Singular |
eructes
|
du brechest hervor |
| 3. Person Singular |
eructet
|
er/sie/es breche hervor |
| 1. Person Plural |
eructemus
|
wir brechen hervor |
| 2. Person Plural |
eructetis
|
ihr brechet hervor |
| 3. Person Plural |
eructent
|
sie brechen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
|
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
|
| 3. Person Singular |
eructetur
|
|
| 1. Person Plural |
eructemur
|
|
| 2. Person Plural |
eructemini
|
|
| 3. Person Plural |
eructentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
ich brach hervor |
| 2. Person Singular |
eructabas
|
du brachst hervor |
| 3. Person Singular |
eructabat
|
er/sie/es brach hervor |
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
wir brachen hervor |
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
ihr bracht hervor |
| 3. Person Plural |
eructabant
|
sie brachen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
|
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
|
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
ich bräche hervor |
| 2. Person Singular |
eructares
|
du brächest hervor |
| 3. Person Singular |
eructaret
|
er/sie/es bräche hervor |
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
wir brächen hervor |
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
ihr brächet hervor |
| 3. Person Plural |
eructarent
|
sie brächen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
|
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
|
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
ich werde hervorbrechen |
| 2. Person Singular |
eructabis
|
du wirst hervorbrechen |
| 3. Person Singular |
eructabit
|
er/sie/es wird hervorbrechen |
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
wir werden hervorbrechen |
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
ihr werdet hervorbrechen |
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
sie werden hervorbrechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
|
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
ich bin hervorgebrochen |
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
du bist hervorgebrochen |
| 3. Person Singular |
eructavit
|
er/sie/es ist hervorgebrochen |
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
wir sind hervorgebrochen |
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
ihr seid hervorgebrochen |
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
sie sind hervorgebrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
ich sei hervorgebrochen |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du seiest hervorgebrochen |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es sei hervorgebrochen |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir seien hervorgebrochen |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr seiet hervorgebrochen |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie seien hervorgebrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
ich war hervorgebrochen |
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
du warst hervorgebrochen |
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
er/sie/es war hervorgebrochen |
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
wir waren hervorgebrochen |
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
ihr wart hervorgebrochen |
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
sie waren hervorgebrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
ich wäre hervorgebrochen |
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
du wärest hervorgebrochen |
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
er/sie/es wäre hervorgebrochen |
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
wir wären hervorgebrochen |
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
ihr wäret hervorgebrochen |
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
sie wären hervorgebrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
ich werde hervorgebrochen sein |
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
du wirst hervorgebrochen sein |
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
er/sie/es wird hervorgebrochen sein |
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
wir werden hervorgebrochen sein |
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
ihr werdet hervorgebrochen sein |
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
sie werden hervorgebrochen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
hervorbrechen |
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
hervorgebrochen sein |
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
hervorbrechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
brich hervor! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
brecht hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
das Hervorbrechen |
| Genitiv |
eructandi
|
des Hervorbrechens |
| Dativ |
eructando
|
dem Hervorbrechen |
| Akkusativ |
eructandum
|
das Hervorbrechen |
| Ablativ |
eructando
|
durch das Hervorbrechen |
| Vokativ |
eructande
|
Hervorbrechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructo
|
|
| 2. Person Singular |
eructas
|
|
| 3. Person Singular |
eructat
|
|
| 1. Person Plural |
eructamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaris eructare
|
|
| 3. Person Singular |
eructatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructem
|
|
| 2. Person Singular |
eructes
|
|
| 3. Person Singular |
eructet
|
|
| 1. Person Plural |
eructemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructer
|
|
| 2. Person Singular |
eructeris eructere
|
|
| 3. Person Singular |
eructetur
|
|
| 1. Person Plural |
eructemur
|
|
| 2. Person Plural |
eructemini
|
|
| 3. Person Plural |
eructentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabam
|
|
| 2. Person Singular |
eructabas
|
|
| 3. Person Singular |
eructabat
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabatis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabar
|
|
| 2. Person Singular |
eructabaris eructabare
|
|
| 3. Person Singular |
eructabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarem
|
|
| 2. Person Singular |
eructares
|
|
| 3. Person Singular |
eructaret
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaretis
|
|
| 3. Person Plural |
eructarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructarer
|
|
| 2. Person Singular |
eructareris eructarere
|
|
| 3. Person Singular |
eructaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eructaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eructaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eructarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabo
|
|
| 2. Person Singular |
eructabis
|
|
| 3. Person Singular |
eructabit
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructabitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructabor
|
|
| 2. Person Singular |
eructaberis eructabere
|
|
| 3. Person Singular |
eructabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eructabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eructabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eructabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavi
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisti
|
|
| 3. Person Singular |
eructavit
|
|
| 1. Person Plural |
eructavimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavistis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverunt eructavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eructati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaverim
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructaveram
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveras
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverat
|
|
| 1. Person Plural |
eructaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eructati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavissem
|
|
| 2. Person Singular |
eructavisses
|
|
| 3. Person Singular |
eructavisset
|
|
| 1. Person Plural |
eructavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eructati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eructavero
|
|
| 2. Person Singular |
eructaveris
|
|
| 3. Person Singular |
eructaverit
|
|
| 1. Person Plural |
eructaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eructatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eructatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eructatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eructati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eructati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eructati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eructari eructarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eructatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eructatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eructa
|
! |
| 2. Person Plural |
eructate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eructato
|
| 3. Person Singular |
eructato
|
| 2. Person Plural |
eructatote
|
| 3. Person Plural |
eructanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eructare
|
|
| Genitiv |
eructandi
|
|
| Dativ |
eructando
|
|
| Akkusativ |
eructandum
|
|
| Ablativ |
eructando
|
|
| Vokativ |
eructande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructandus
|
eructanda
|
eructandum
|
| Genitiv |
eructandi
|
eructandae
|
eructandi
|
| Dativ |
eructando
|
eructandae
|
eructando
|
| Akkusativ |
eructandum
|
eructandam
|
eructandum
|
| Ablativ |
eructando
|
eructanda
|
eructando
|
| Vokativ |
eructande
|
eructanda
|
eructandum
|
Plural
| Nominativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
| Genitiv |
eructandorum
|
eructandarum
|
eructandorum
|
| Dativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Akkusativ |
eructandos
|
eructandas
|
eructanda
|
| Ablativ |
eructandis
|
eructandis
|
eructandis
|
| Vokativ |
eructandi
|
eructandae
|
eructanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
| Genitiv |
eructantis
|
eructantis
|
eructantis
|
| Dativ |
eructanti
|
eructanti
|
eructanti
|
| Akkusativ |
eructantem
|
eructantem
|
eructans
|
| Ablativ |
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
eructanti eructante
|
| Vokativ |
eructans
|
eructans
|
eructans
|
Plural
| Nominativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Genitiv |
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
eructantium eructantum
|
| Dativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Akkusativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
| Ablativ |
eructantibus
|
eructantibus
|
eructantibus
|
| Vokativ |
eructantes
|
eructantes
|
eructantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructatus
|
eructata
|
eructatum
|
| Genitiv |
eructati
|
eructatae
|
eructati
|
| Dativ |
eructato
|
eructatae
|
eructato
|
| Akkusativ |
eructatum
|
eructatam
|
eructatum
|
| Ablativ |
eructato
|
eructata
|
eructato
|
| Vokativ |
eructate
|
eructata
|
eructatum
|
Plural
| Nominativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
| Genitiv |
eructatorum
|
eructatarum
|
eructatorum
|
| Dativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Akkusativ |
eructatos
|
eructatas
|
eructata
|
| Ablativ |
eructatis
|
eructatis
|
eructatis
|
| Vokativ |
eructati
|
eructatae
|
eructata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eructaturus
|
eructatura
|
eructaturum
|
| Genitiv |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructaturi
|
| Dativ |
eructaturo
|
eructaturae
|
eructaturo
|
| Akkusativ |
eructaturum
|
eructaturam
|
eructaturum
|
| Ablativ |
eructaturo
|
eructatura
|
eructaturo
|
| Vokativ |
eructature
|
eructatura
|
eructaturum
|
Plural
| Nominativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
| Genitiv |
eructaturorum
|
eructaturarum
|
eructaturorum
|
| Dativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Akkusativ |
eructaturos
|
eructaturas
|
eructatura
|
| Ablativ |
eructaturis
|
eructaturis
|
eructaturis
|
| Vokativ |
eructaturi
|
eructaturae
|
eructatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eructatum
|
eructatu
|