Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizo
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizas
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizamus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizatis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizor
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaris evangelizare
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizamur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizamini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizes
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizet
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizer
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizeris evangelizere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizetur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizemur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizemini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabam
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabas
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabar
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabaris evangelizabare
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizares
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaret
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarer
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizareris evangelizarere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabo
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabis
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabor
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaberis evangelizabere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavi
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizavit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverunt evangelizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavero
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
evangelizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
evangelizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizari evangelizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
evangelizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
evangelizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evangeliza
|
! |
| 2. Person Plural |
evangelizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evangelizato
|
| 3. Person Singular |
evangelizato
|
| 2. Person Plural |
evangelizatote
|
| 3. Person Plural |
evangelizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evangelizare
|
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
|
| Dativ |
evangelizando
|
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
|
| Ablativ |
evangelizando
|
|
| Vokativ |
evangelizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizandus
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizandi
|
| Dativ |
evangelizando
|
evangelizandae
|
evangelizando
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
evangelizandam
|
evangelizandum
|
| Ablativ |
evangelizando
|
evangelizanda
|
evangelizando
|
| Vokativ |
evangelizande
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
| Genitiv |
evangelizandorum
|
evangelizandarum
|
evangelizandorum
|
| Dativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Akkusativ |
evangelizandos
|
evangelizandas
|
evangelizanda
|
| Ablativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Vokativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
| Genitiv |
evangelizantis
|
evangelizantis
|
evangelizantis
|
| Dativ |
evangelizanti
|
evangelizanti
|
evangelizanti
|
| Akkusativ |
evangelizantem
|
evangelizantem
|
evangelizans
|
| Ablativ |
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
| Vokativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
Plural
| Nominativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Genitiv |
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
| Dativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Akkusativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Ablativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Vokativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizatus
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
| Genitiv |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizati
|
| Dativ |
evangelizato
|
evangelizatae
|
evangelizato
|
| Akkusativ |
evangelizatum
|
evangelizatam
|
evangelizatum
|
| Ablativ |
evangelizato
|
evangelizata
|
evangelizato
|
| Vokativ |
evangelizate
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
| Genitiv |
evangelizatorum
|
evangelizatarum
|
evangelizatorum
|
| Dativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Akkusativ |
evangelizatos
|
evangelizatas
|
evangelizata
|
| Ablativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Vokativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizaturus
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
| Genitiv |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizaturi
|
| Dativ |
evangelizaturo
|
evangelizaturae
|
evangelizaturo
|
| Akkusativ |
evangelizaturum
|
evangelizaturam
|
evangelizaturum
|
| Ablativ |
evangelizaturo
|
evangelizatura
|
evangelizaturo
|
| Vokativ |
evangelizature
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
| Genitiv |
evangelizaturorum
|
evangelizaturarum
|
evangelizaturorum
|
| Dativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Akkusativ |
evangelizaturos
|
evangelizaturas
|
evangelizatura
|
| Ablativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Vokativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
evangelizatum
|
evangelizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizo
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizas
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizamus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizatis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizor
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaris evangelizare
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizamur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizamini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizes
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizet
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizer
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizeris evangelizere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizetur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizemur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizemini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabam
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabas
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabar
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabaris evangelizabare
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizares
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaret
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarer
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizareris evangelizarere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabo
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabis
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabor
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaberis evangelizabere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavi
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizavit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverunt evangelizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavero
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
evangelizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
evangelizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizari evangelizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
evangelizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
evangelizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evangeliza
|
! |
| 2. Person Plural |
evangelizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evangelizato
|
| 3. Person Singular |
evangelizato
|
| 2. Person Plural |
evangelizatote
|
| 3. Person Plural |
evangelizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evangelizare
|
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
|
| Dativ |
evangelizando
|
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
|
| Ablativ |
evangelizando
|
|
| Vokativ |
evangelizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizandus
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizandi
|
| Dativ |
evangelizando
|
evangelizandae
|
evangelizando
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
evangelizandam
|
evangelizandum
|
| Ablativ |
evangelizando
|
evangelizanda
|
evangelizando
|
| Vokativ |
evangelizande
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
| Genitiv |
evangelizandorum
|
evangelizandarum
|
evangelizandorum
|
| Dativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Akkusativ |
evangelizandos
|
evangelizandas
|
evangelizanda
|
| Ablativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Vokativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
| Genitiv |
evangelizantis
|
evangelizantis
|
evangelizantis
|
| Dativ |
evangelizanti
|
evangelizanti
|
evangelizanti
|
| Akkusativ |
evangelizantem
|
evangelizantem
|
evangelizans
|
| Ablativ |
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
| Vokativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
Plural
| Nominativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Genitiv |
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
| Dativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Akkusativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Ablativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Vokativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizatus
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
| Genitiv |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizati
|
| Dativ |
evangelizato
|
evangelizatae
|
evangelizato
|
| Akkusativ |
evangelizatum
|
evangelizatam
|
evangelizatum
|
| Ablativ |
evangelizato
|
evangelizata
|
evangelizato
|
| Vokativ |
evangelizate
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
| Genitiv |
evangelizatorum
|
evangelizatarum
|
evangelizatorum
|
| Dativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Akkusativ |
evangelizatos
|
evangelizatas
|
evangelizata
|
| Ablativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Vokativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizaturus
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
| Genitiv |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizaturi
|
| Dativ |
evangelizaturo
|
evangelizaturae
|
evangelizaturo
|
| Akkusativ |
evangelizaturum
|
evangelizaturam
|
evangelizaturum
|
| Ablativ |
evangelizaturo
|
evangelizatura
|
evangelizaturo
|
| Vokativ |
evangelizature
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
| Genitiv |
evangelizaturorum
|
evangelizaturarum
|
evangelizaturorum
|
| Dativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Akkusativ |
evangelizaturos
|
evangelizaturas
|
evangelizatura
|
| Ablativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Vokativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
evangelizatum
|
evangelizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizo
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizas
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizamus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizatis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizor
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaris evangelizare
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizamur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizamini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizes
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizet
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizer
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizeris evangelizere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizetur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizemur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizemini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabam
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabas
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabar
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabaris evangelizabare
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizares
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaret
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarer
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizareris evangelizarere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabo
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizabis
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabor
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaberis evangelizabere
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavi
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizavit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverunt evangelizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavero
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
evangelizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
evangelizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
evangelizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
evangelizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
evangelizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
evangelizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
evangelizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizari evangelizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
evangelizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
evangelizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evangeliza
|
! |
| 2. Person Plural |
evangelizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evangelizato
|
| 3. Person Singular |
evangelizato
|
| 2. Person Plural |
evangelizatote
|
| 3. Person Plural |
evangelizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evangelizare
|
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
|
| Dativ |
evangelizando
|
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
|
| Ablativ |
evangelizando
|
|
| Vokativ |
evangelizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizandus
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizandi
|
| Dativ |
evangelizando
|
evangelizandae
|
evangelizando
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
evangelizandam
|
evangelizandum
|
| Ablativ |
evangelizando
|
evangelizanda
|
evangelizando
|
| Vokativ |
evangelizande
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
| Genitiv |
evangelizandorum
|
evangelizandarum
|
evangelizandorum
|
| Dativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Akkusativ |
evangelizandos
|
evangelizandas
|
evangelizanda
|
| Ablativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Vokativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
| Genitiv |
evangelizantis
|
evangelizantis
|
evangelizantis
|
| Dativ |
evangelizanti
|
evangelizanti
|
evangelizanti
|
| Akkusativ |
evangelizantem
|
evangelizantem
|
evangelizans
|
| Ablativ |
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
| Vokativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
Plural
| Nominativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Genitiv |
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
| Dativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Akkusativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Ablativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Vokativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizatus
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
| Genitiv |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizati
|
| Dativ |
evangelizato
|
evangelizatae
|
evangelizato
|
| Akkusativ |
evangelizatum
|
evangelizatam
|
evangelizatum
|
| Ablativ |
evangelizato
|
evangelizata
|
evangelizato
|
| Vokativ |
evangelizate
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
| Genitiv |
evangelizatorum
|
evangelizatarum
|
evangelizatorum
|
| Dativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Akkusativ |
evangelizatos
|
evangelizatas
|
evangelizata
|
| Ablativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Vokativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizaturus
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
| Genitiv |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizaturi
|
| Dativ |
evangelizaturo
|
evangelizaturae
|
evangelizaturo
|
| Akkusativ |
evangelizaturum
|
evangelizaturam
|
evangelizaturum
|
| Ablativ |
evangelizaturo
|
evangelizatura
|
evangelizaturo
|
| Vokativ |
evangelizature
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
| Genitiv |
evangelizaturorum
|
evangelizaturarum
|
evangelizaturorum
|
| Dativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Akkusativ |
evangelizaturos
|
evangelizaturas
|
evangelizatura
|
| Ablativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Vokativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
evangelizatum
|
evangelizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizo
|
ich predige |
| 2. Person Singular |
evangelizas
|
du predigst |
| 3. Person Singular |
evangelizat
|
er/sie/es predigt |
| 1. Person Plural |
evangelizamus
|
wir predigen |
| 2. Person Plural |
evangelizatis
|
ihr predigt |
| 3. Person Plural |
evangelizant
|
sie predigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizor
|
ich werde gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizaris evangelizare
|
du wirst gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizatur
|
er/sie/es wird gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizamur
|
wir werden gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizamini
|
ihr werdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizantur
|
sie werden gepredigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizem
|
ich predige |
| 2. Person Singular |
evangelizes
|
du predigest |
| 3. Person Singular |
evangelizet
|
er/sie/es predige |
| 1. Person Plural |
evangelizemus
|
wir predigen |
| 2. Person Plural |
evangelizetis
|
ihr prediget |
| 3. Person Plural |
evangelizent
|
sie predigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizer
|
ich werde gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizeris evangelizere
|
du werdest gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizetur
|
er/sie/es werde gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizemur
|
wir werden gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizemini
|
ihr werdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizentur
|
sie werden gepredigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabam
|
ich predigte |
| 2. Person Singular |
evangelizabas
|
du predigtest |
| 3. Person Singular |
evangelizabat
|
er/sie/es predigte |
| 1. Person Plural |
evangelizabamus
|
wir predigten |
| 2. Person Plural |
evangelizabatis
|
ihr predigtet |
| 3. Person Plural |
evangelizabant
|
sie predigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabar
|
ich wurde gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizabaris evangelizabare
|
du wurdest gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizabatur
|
er/sie/es wurde gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizabamur
|
wir wurden gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizabamini
|
ihr wurdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizabantur
|
sie wurden gepredigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarem
|
ich predigte |
| 2. Person Singular |
evangelizares
|
du predigtest |
| 3. Person Singular |
evangelizaret
|
er/sie/es predigte |
| 1. Person Plural |
evangelizaremus
|
wir predigten |
| 2. Person Plural |
evangelizaretis
|
ihr predigtet |
| 3. Person Plural |
evangelizarent
|
sie predigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizarer
|
ich würde gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizareris evangelizarere
|
du würdest gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizaretur
|
er/sie/es würde gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizaremur
|
wir würden gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizaremini
|
ihr würdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizarentur
|
sie würden gepredigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabo
|
ich werde predigen |
| 2. Person Singular |
evangelizabis
|
du wirst predigen |
| 3. Person Singular |
evangelizabit
|
er/sie/es wird predigen |
| 1. Person Plural |
evangelizabimus
|
wir werden predigen |
| 2. Person Plural |
evangelizabitis
|
ihr werdet predigen |
| 3. Person Plural |
evangelizabunt
|
sie werden predigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizabor
|
ich werde gepredigt werden |
| 2. Person Singular |
evangelizaberis evangelizabere
|
du wirst gepredigt werden |
| 3. Person Singular |
evangelizabitur
|
er/sie/es wird gepredigt werden |
| 1. Person Plural |
evangelizabimur
|
wir werden gepredigt werden |
| 2. Person Plural |
evangelizabimini
|
ihr werdet gepredigt werden |
| 3. Person Plural |
evangelizabuntur
|
sie werden gepredigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavi
|
ich habe gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizavisti
|
du hast gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizavit
|
er/sie/es hat gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizavimus
|
wir haben gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizavistis
|
ihr habt gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizaverunt evangelizavere
|
sie haben gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sum
|
ich bin gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
evangelizatus es
|
du bist gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
evangelizatus est
|
er/sie/es ist gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
evangelizati sumus
|
wir sind gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
evangelizati estis
|
ihr seid gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
evangelizati sunt
|
sie sind gepredigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaverim
|
ich habe gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
du habest gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
er/sie/es habe gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
wir haben gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
ihr habet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
sie haben gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus sim
|
ich sei gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
evangelizatus sis
|
du seiest gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
evangelizatus sit
|
er/sie/es sei gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
evangelizati simus
|
wir seien gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
evangelizati sitis
|
ihr seiet gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
evangelizati sint
|
sie seien gepredigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizaveram
|
ich hatte gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizaveras
|
du hattest gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizaverat
|
er/sie/es hatte gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizaveramus
|
wir hatten gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizaveratis
|
ihr hattet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizaverant
|
sie hatten gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus eram
|
ich war gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
evangelizatus eras
|
du warst gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
evangelizatus erat
|
er/sie/es war gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
evangelizati eramus
|
wir waren gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
evangelizati eratis
|
ihr wart gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
evangelizati erant
|
sie waren gepredigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavissem
|
ich hätte gepredigt |
| 2. Person Singular |
evangelizavisses
|
du hättest gepredigt |
| 3. Person Singular |
evangelizavisset
|
er/sie/es hätte gepredigt |
| 1. Person Plural |
evangelizavissemus
|
wir hätten gepredigt |
| 2. Person Plural |
evangelizavissetis
|
ihr hättet gepredigt |
| 3. Person Plural |
evangelizavissent
|
sie hätten gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus essem
|
ich wäre gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
evangelizatus esses
|
du wärest gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
evangelizatus esset
|
er/sie/es wäre gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
evangelizati essemus
|
wir wären gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
evangelizati essetis
|
ihr wäret gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
evangelizati essent
|
sie wären gepredigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizavero
|
ich werde gepredigt haben |
| 2. Person Singular |
evangelizaveris
|
du wirst gepredigt haben |
| 3. Person Singular |
evangelizaverit
|
er/sie/es wird gepredigt haben |
| 1. Person Plural |
evangelizaverimus
|
wir werden gepredigt haben |
| 2. Person Plural |
evangelizaveritis
|
ihr werdet gepredigt haben |
| 3. Person Plural |
evangelizaverint
|
sie werden gepredigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evangelizatus ero
|
ich werde gepredigt worden sein |
| 2. Person Singular |
evangelizatus eris
|
du wirst gepredigt worden sein |
| 3. Person Singular |
evangelizatus erit
|
er/sie/es wird gepredigt worden sein |
| 1. Person Plural |
evangelizati erimus
|
wir werden gepredigt worden sein |
| 2. Person Plural |
evangelizati eritis
|
ihr werdet gepredigt worden sein |
| 3. Person Plural |
evangelizati erunt
|
sie werden gepredigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizare
|
predigen |
| Vorzeitigkeit |
evangelizavisse
|
gepredigt haben |
| Nachzeitigkeit |
evangelizaturum esse
|
predigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evangelizari evangelizarier
|
gepredigt werden |
| Vorzeitigkeit |
evangelizatum esse
|
gepredigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
evangelizatum iri
|
künftig gepredigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evangeliza
|
predige; predig! |
| 2. Person Plural |
evangelizate
|
predigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evangelizato
|
| 3. Person Singular |
evangelizato
|
| 2. Person Plural |
evangelizatote
|
| 3. Person Plural |
evangelizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evangelizare
|
das Predigen |
| Genitiv |
evangelizandi
|
des Predigens |
| Dativ |
evangelizando
|
dem Predigen |
| Akkusativ |
evangelizandum
|
das Predigen |
| Ablativ |
evangelizando
|
durch das Predigen |
| Vokativ |
evangelizande
|
Predigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizandus
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
| Genitiv |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizandi
|
| Dativ |
evangelizando
|
evangelizandae
|
evangelizando
|
| Akkusativ |
evangelizandum
|
evangelizandam
|
evangelizandum
|
| Ablativ |
evangelizando
|
evangelizanda
|
evangelizando
|
| Vokativ |
evangelizande
|
evangelizanda
|
evangelizandum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
| Genitiv |
evangelizandorum
|
evangelizandarum
|
evangelizandorum
|
| Dativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Akkusativ |
evangelizandos
|
evangelizandas
|
evangelizanda
|
| Ablativ |
evangelizandis
|
evangelizandis
|
evangelizandis
|
| Vokativ |
evangelizandi
|
evangelizandae
|
evangelizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
| Genitiv |
evangelizantis
|
evangelizantis
|
evangelizantis
|
| Dativ |
evangelizanti
|
evangelizanti
|
evangelizanti
|
| Akkusativ |
evangelizantem
|
evangelizantem
|
evangelizans
|
| Ablativ |
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
evangelizanti evangelizante
|
| Vokativ |
evangelizans
|
evangelizans
|
evangelizans
|
Plural
| Nominativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Genitiv |
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
evangelizantium evangelizantum
|
| Dativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Akkusativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
| Ablativ |
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
evangelizantibus
|
| Vokativ |
evangelizantes
|
evangelizantes
|
evangelizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizatus
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
| Genitiv |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizati
|
| Dativ |
evangelizato
|
evangelizatae
|
evangelizato
|
| Akkusativ |
evangelizatum
|
evangelizatam
|
evangelizatum
|
| Ablativ |
evangelizato
|
evangelizata
|
evangelizato
|
| Vokativ |
evangelizate
|
evangelizata
|
evangelizatum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
| Genitiv |
evangelizatorum
|
evangelizatarum
|
evangelizatorum
|
| Dativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Akkusativ |
evangelizatos
|
evangelizatas
|
evangelizata
|
| Ablativ |
evangelizatis
|
evangelizatis
|
evangelizatis
|
| Vokativ |
evangelizati
|
evangelizatae
|
evangelizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evangelizaturus
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
| Genitiv |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizaturi
|
| Dativ |
evangelizaturo
|
evangelizaturae
|
evangelizaturo
|
| Akkusativ |
evangelizaturum
|
evangelizaturam
|
evangelizaturum
|
| Ablativ |
evangelizaturo
|
evangelizatura
|
evangelizaturo
|
| Vokativ |
evangelizature
|
evangelizatura
|
evangelizaturum
|
Plural
| Nominativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
| Genitiv |
evangelizaturorum
|
evangelizaturarum
|
evangelizaturorum
|
| Dativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Akkusativ |
evangelizaturos
|
evangelizaturas
|
evangelizatura
|
| Ablativ |
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
evangelizaturis
|
| Vokativ |
evangelizaturi
|
evangelizaturae
|
evangelizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
evangelizatum
|
evangelizatu
|