Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
evangelizare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
evangelizator auch noch Formen von:
evangelizator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
das Evangelium predigen/verkünden/ausrufen
das Evangelium verkündigen
evangelisieren, durch Predigt für das Evangelium gewinnen
predigen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizo
2. Person Singular
evangelizas
3. Person Singular
evangelizat
1. Person Plural
evangelizamus
2. Person Plural
evangelizatis
3. Person Plural
evangelizant
Passiv
1. Person Singular
evangelizor
2. Person Singular
evangelizaris evangelizare
3. Person Singular
evangelizatur
1. Person Plural
evangelizamur
2. Person Plural
evangelizamini
3. Person Plural
evangelizantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizem
2. Person Singular
evangelizes
3. Person Singular
evangelizet
1. Person Plural
evangelizemus
2. Person Plural
evangelizetis
3. Person Plural
evangelizent
Passiv
1. Person Singular
evangelizer
2. Person Singular
evangelizeris evangelizere
3. Person Singular
evangelizetur
1. Person Plural
evangelizemur
2. Person Plural
evangelizemini
3. Person Plural
evangelizentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabam
2. Person Singular
evangelizabas
3. Person Singular
evangelizabat
1. Person Plural
evangelizabamus
2. Person Plural
evangelizabatis
3. Person Plural
evangelizabant
Passiv
1. Person Singular
evangelizabar
2. Person Singular
evangelizabaris evangelizabare
3. Person Singular
evangelizabatur
1. Person Plural
evangelizabamur
2. Person Plural
evangelizabamini
3. Person Plural
evangelizabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizarem
2. Person Singular
evangelizares
3. Person Singular
evangelizaret
1. Person Plural
evangelizaremus
2. Person Plural
evangelizaretis
3. Person Plural
evangelizarent
Passiv
1. Person Singular
evangelizarer
2. Person Singular
evangelizareris evangelizarere
3. Person Singular
evangelizaretur
1. Person Plural
evangelizaremur
2. Person Plural
evangelizaremini
3. Person Plural
evangelizarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabo
2. Person Singular
evangelizabis
3. Person Singular
evangelizabit
1. Person Plural
evangelizabimus
2. Person Plural
evangelizabitis
3. Person Plural
evangelizabunt
Passiv
1. Person Singular
evangelizabor
2. Person Singular
evangelizaberis evangelizabere
3. Person Singular
evangelizabitur
1. Person Plural
evangelizabimur
2. Person Plural
evangelizabimini
3. Person Plural
evangelizabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavi
2. Person Singular
evangelizavisti
3. Person Singular
evangelizavit
1. Person Plural
evangelizavimus
2. Person Plural
evangelizavistis
3. Person Plural
evangelizaverunt evangelizavere
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sum
2. Person Singular
evangelizatus es
3. Person Singular
evangelizatus est
1. Person Plural
evangelizati sumus
2. Person Plural
evangelizati estis
3. Person Plural
evangelizati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaverim
2. Person Singular
evangelizaveris
3. Person Singular
evangelizaverit
1. Person Plural
evangelizaverimus
2. Person Plural
evangelizaveritis
3. Person Plural
evangelizaverint
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sim
2. Person Singular
evangelizatus sis
3. Person Singular
evangelizatus sit
1. Person Plural
evangelizati simus
2. Person Plural
evangelizati sitis
3. Person Plural
evangelizati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaveram
2. Person Singular
evangelizaveras
3. Person Singular
evangelizaverat
1. Person Plural
evangelizaveramus
2. Person Plural
evangelizaveratis
3. Person Plural
evangelizaverant
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus eram
2. Person Singular
evangelizatus eras
3. Person Singular
evangelizatus erat
1. Person Plural
evangelizati eramus
2. Person Plural
evangelizati eratis
3. Person Plural
evangelizati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavissem
2. Person Singular
evangelizavisses
3. Person Singular
evangelizavisset
1. Person Plural
evangelizavissemus
2. Person Plural
evangelizavissetis
3. Person Plural
evangelizavissent
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus essem
2. Person Singular
evangelizatus esses
3. Person Singular
evangelizatus esset
1. Person Plural
evangelizati essemus
2. Person Plural
evangelizati essetis
3. Person Plural
evangelizati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavero
2. Person Singular
evangelizaveris
3. Person Singular
evangelizaverit
1. Person Plural
evangelizaverimus
2. Person Plural
evangelizaveritis
3. Person Plural
evangelizaverint
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus ero
2. Person Singular
evangelizatus eris
3. Person Singular
evangelizatus erit
1. Person Plural
evangelizati erimus
2. Person Plural
evangelizati eritis
3. Person Plural
evangelizati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
evangelizare
Vorzeitigkeit
evangelizavisse
Nachzeitigkeit
evangelizaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
evangelizari evangelizarier
Vorzeitigkeit
evangelizatum esse
Nachzeitigkeit
evangelizatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
evangeliza
!
2. Person Plural
evangelizate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
evangelizato
3. Person Singular
evangelizato
2. Person Plural
evangelizatote
3. Person Plural
evangelizanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
evangelizare
Genitiv
evangelizandi
Dativ
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
Vokativ
evangelizande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizandus
evangelizanda
evangelizandum
Genitiv
evangelizandi
evangelizandae
evangelizandi
Dativ
evangelizando
evangelizandae
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
evangelizandam
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
evangelizanda
evangelizando
Vokativ
evangelizande
evangelizanda
evangelizandum
Plural
Nominativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Genitiv
evangelizandorum
evangelizandarum
evangelizandorum
Dativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Akkusativ
evangelizandos
evangelizandas
evangelizanda
Ablativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Vokativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Genitiv
evangelizantis
evangelizantis
evangelizantis
Dativ
evangelizanti
evangelizanti
evangelizanti
Akkusativ
evangelizantem
evangelizantem
evangelizans
Ablativ
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
Vokativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Plural
Nominativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Genitiv
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
Dativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Akkusativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Ablativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Vokativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizatus
evangelizata
evangelizatum
Genitiv
evangelizati
evangelizatae
evangelizati
Dativ
evangelizato
evangelizatae
evangelizato
Akkusativ
evangelizatum
evangelizatam
evangelizatum
Ablativ
evangelizato
evangelizata
evangelizato
Vokativ
evangelizate
evangelizata
evangelizatum
Plural
Nominativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Genitiv
evangelizatorum
evangelizatarum
evangelizatorum
Dativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Akkusativ
evangelizatos
evangelizatas
evangelizata
Ablativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Vokativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizaturus
evangelizatura
evangelizaturum
Genitiv
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizaturi
Dativ
evangelizaturo
evangelizaturae
evangelizaturo
Akkusativ
evangelizaturum
evangelizaturam
evangelizaturum
Ablativ
evangelizaturo
evangelizatura
evangelizaturo
Vokativ
evangelizature
evangelizatura
evangelizaturum
Plural
Nominativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Genitiv
evangelizaturorum
evangelizaturarum
evangelizaturorum
Dativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Akkusativ
evangelizaturos
evangelizaturas
evangelizatura
Ablativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Vokativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Supina
Supin I
Supin II
evangelizatum
evangelizatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizo
2. Person Singular
evangelizas
3. Person Singular
evangelizat
1. Person Plural
evangelizamus
2. Person Plural
evangelizatis
3. Person Plural
evangelizant
Passiv
1. Person Singular
evangelizor
2. Person Singular
evangelizaris evangelizare
3. Person Singular
evangelizatur
1. Person Plural
evangelizamur
2. Person Plural
evangelizamini
3. Person Plural
evangelizantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizem
2. Person Singular
evangelizes
3. Person Singular
evangelizet
1. Person Plural
evangelizemus
2. Person Plural
evangelizetis
3. Person Plural
evangelizent
Passiv
1. Person Singular
evangelizer
2. Person Singular
evangelizeris evangelizere
3. Person Singular
evangelizetur
1. Person Plural
evangelizemur
2. Person Plural
evangelizemini
3. Person Plural
evangelizentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabam
2. Person Singular
evangelizabas
3. Person Singular
evangelizabat
1. Person Plural
evangelizabamus
2. Person Plural
evangelizabatis
3. Person Plural
evangelizabant
Passiv
1. Person Singular
evangelizabar
2. Person Singular
evangelizabaris evangelizabare
3. Person Singular
evangelizabatur
1. Person Plural
evangelizabamur
2. Person Plural
evangelizabamini
3. Person Plural
evangelizabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizarem
2. Person Singular
evangelizares
3. Person Singular
evangelizaret
1. Person Plural
evangelizaremus
2. Person Plural
evangelizaretis
3. Person Plural
evangelizarent
Passiv
1. Person Singular
evangelizarer
2. Person Singular
evangelizareris evangelizarere
3. Person Singular
evangelizaretur
1. Person Plural
evangelizaremur
2. Person Plural
evangelizaremini
3. Person Plural
evangelizarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabo
2. Person Singular
evangelizabis
3. Person Singular
evangelizabit
1. Person Plural
evangelizabimus
2. Person Plural
evangelizabitis
3. Person Plural
evangelizabunt
Passiv
1. Person Singular
evangelizabor
2. Person Singular
evangelizaberis evangelizabere
3. Person Singular
evangelizabitur
1. Person Plural
evangelizabimur
2. Person Plural
evangelizabimini
3. Person Plural
evangelizabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavi
2. Person Singular
evangelizavisti
3. Person Singular
evangelizavit
1. Person Plural
evangelizavimus
2. Person Plural
evangelizavistis
3. Person Plural
evangelizaverunt evangelizavere
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sum
2. Person Singular
evangelizatus es
3. Person Singular
evangelizatus est
1. Person Plural
evangelizati sumus
2. Person Plural
evangelizati estis
3. Person Plural
evangelizati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaverim
2. Person Singular
evangelizaveris
3. Person Singular
evangelizaverit
1. Person Plural
evangelizaverimus
2. Person Plural
evangelizaveritis
3. Person Plural
evangelizaverint
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sim
2. Person Singular
evangelizatus sis
3. Person Singular
evangelizatus sit
1. Person Plural
evangelizati simus
2. Person Plural
evangelizati sitis
3. Person Plural
evangelizati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaveram
2. Person Singular
evangelizaveras
3. Person Singular
evangelizaverat
1. Person Plural
evangelizaveramus
2. Person Plural
evangelizaveratis
3. Person Plural
evangelizaverant
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus eram
2. Person Singular
evangelizatus eras
3. Person Singular
evangelizatus erat
1. Person Plural
evangelizati eramus
2. Person Plural
evangelizati eratis
3. Person Plural
evangelizati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavissem
2. Person Singular
evangelizavisses
3. Person Singular
evangelizavisset
1. Person Plural
evangelizavissemus
2. Person Plural
evangelizavissetis
3. Person Plural
evangelizavissent
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus essem
2. Person Singular
evangelizatus esses
3. Person Singular
evangelizatus esset
1. Person Plural
evangelizati essemus
2. Person Plural
evangelizati essetis
3. Person Plural
evangelizati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavero
2. Person Singular
evangelizaveris
3. Person Singular
evangelizaverit
1. Person Plural
evangelizaverimus
2. Person Plural
evangelizaveritis
3. Person Plural
evangelizaverint
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus ero
2. Person Singular
evangelizatus eris
3. Person Singular
evangelizatus erit
1. Person Plural
evangelizati erimus
2. Person Plural
evangelizati eritis
3. Person Plural
evangelizati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
evangelizare
Vorzeitigkeit
evangelizavisse
Nachzeitigkeit
evangelizaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
evangelizari evangelizarier
Vorzeitigkeit
evangelizatum esse
Nachzeitigkeit
evangelizatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
evangeliza
!
2. Person Plural
evangelizate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
evangelizato
3. Person Singular
evangelizato
2. Person Plural
evangelizatote
3. Person Plural
evangelizanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
evangelizare
Genitiv
evangelizandi
Dativ
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
Vokativ
evangelizande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizandus
evangelizanda
evangelizandum
Genitiv
evangelizandi
evangelizandae
evangelizandi
Dativ
evangelizando
evangelizandae
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
evangelizandam
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
evangelizanda
evangelizando
Vokativ
evangelizande
evangelizanda
evangelizandum
Plural
Nominativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Genitiv
evangelizandorum
evangelizandarum
evangelizandorum
Dativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Akkusativ
evangelizandos
evangelizandas
evangelizanda
Ablativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Vokativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Genitiv
evangelizantis
evangelizantis
evangelizantis
Dativ
evangelizanti
evangelizanti
evangelizanti
Akkusativ
evangelizantem
evangelizantem
evangelizans
Ablativ
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
Vokativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Plural
Nominativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Genitiv
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
Dativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Akkusativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Ablativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Vokativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizatus
evangelizata
evangelizatum
Genitiv
evangelizati
evangelizatae
evangelizati
Dativ
evangelizato
evangelizatae
evangelizato
Akkusativ
evangelizatum
evangelizatam
evangelizatum
Ablativ
evangelizato
evangelizata
evangelizato
Vokativ
evangelizate
evangelizata
evangelizatum
Plural
Nominativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Genitiv
evangelizatorum
evangelizatarum
evangelizatorum
Dativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Akkusativ
evangelizatos
evangelizatas
evangelizata
Ablativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Vokativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizaturus
evangelizatura
evangelizaturum
Genitiv
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizaturi
Dativ
evangelizaturo
evangelizaturae
evangelizaturo
Akkusativ
evangelizaturum
evangelizaturam
evangelizaturum
Ablativ
evangelizaturo
evangelizatura
evangelizaturo
Vokativ
evangelizature
evangelizatura
evangelizaturum
Plural
Nominativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Genitiv
evangelizaturorum
evangelizaturarum
evangelizaturorum
Dativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Akkusativ
evangelizaturos
evangelizaturas
evangelizatura
Ablativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Vokativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Supina
Supin I
Supin II
evangelizatum
evangelizatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizo
2. Person Singular
evangelizas
3. Person Singular
evangelizat
1. Person Plural
evangelizamus
2. Person Plural
evangelizatis
3. Person Plural
evangelizant
Passiv
1. Person Singular
evangelizor
2. Person Singular
evangelizaris evangelizare
3. Person Singular
evangelizatur
1. Person Plural
evangelizamur
2. Person Plural
evangelizamini
3. Person Plural
evangelizantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizem
2. Person Singular
evangelizes
3. Person Singular
evangelizet
1. Person Plural
evangelizemus
2. Person Plural
evangelizetis
3. Person Plural
evangelizent
Passiv
1. Person Singular
evangelizer
2. Person Singular
evangelizeris evangelizere
3. Person Singular
evangelizetur
1. Person Plural
evangelizemur
2. Person Plural
evangelizemini
3. Person Plural
evangelizentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabam
2. Person Singular
evangelizabas
3. Person Singular
evangelizabat
1. Person Plural
evangelizabamus
2. Person Plural
evangelizabatis
3. Person Plural
evangelizabant
Passiv
1. Person Singular
evangelizabar
2. Person Singular
evangelizabaris evangelizabare
3. Person Singular
evangelizabatur
1. Person Plural
evangelizabamur
2. Person Plural
evangelizabamini
3. Person Plural
evangelizabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizarem
2. Person Singular
evangelizares
3. Person Singular
evangelizaret
1. Person Plural
evangelizaremus
2. Person Plural
evangelizaretis
3. Person Plural
evangelizarent
Passiv
1. Person Singular
evangelizarer
2. Person Singular
evangelizareris evangelizarere
3. Person Singular
evangelizaretur
1. Person Plural
evangelizaremur
2. Person Plural
evangelizaremini
3. Person Plural
evangelizarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabo
2. Person Singular
evangelizabis
3. Person Singular
evangelizabit
1. Person Plural
evangelizabimus
2. Person Plural
evangelizabitis
3. Person Plural
evangelizabunt
Passiv
1. Person Singular
evangelizabor
2. Person Singular
evangelizaberis evangelizabere
3. Person Singular
evangelizabitur
1. Person Plural
evangelizabimur
2. Person Plural
evangelizabimini
3. Person Plural
evangelizabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavi
2. Person Singular
evangelizavisti
3. Person Singular
evangelizavit
1. Person Plural
evangelizavimus
2. Person Plural
evangelizavistis
3. Person Plural
evangelizaverunt evangelizavere
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sum
2. Person Singular
evangelizatus es
3. Person Singular
evangelizatus est
1. Person Plural
evangelizati sumus
2. Person Plural
evangelizati estis
3. Person Plural
evangelizati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaverim
2. Person Singular
evangelizaveris
3. Person Singular
evangelizaverit
1. Person Plural
evangelizaverimus
2. Person Plural
evangelizaveritis
3. Person Plural
evangelizaverint
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sim
2. Person Singular
evangelizatus sis
3. Person Singular
evangelizatus sit
1. Person Plural
evangelizati simus
2. Person Plural
evangelizati sitis
3. Person Plural
evangelizati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaveram
2. Person Singular
evangelizaveras
3. Person Singular
evangelizaverat
1. Person Plural
evangelizaveramus
2. Person Plural
evangelizaveratis
3. Person Plural
evangelizaverant
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus eram
2. Person Singular
evangelizatus eras
3. Person Singular
evangelizatus erat
1. Person Plural
evangelizati eramus
2. Person Plural
evangelizati eratis
3. Person Plural
evangelizati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavissem
2. Person Singular
evangelizavisses
3. Person Singular
evangelizavisset
1. Person Plural
evangelizavissemus
2. Person Plural
evangelizavissetis
3. Person Plural
evangelizavissent
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus essem
2. Person Singular
evangelizatus esses
3. Person Singular
evangelizatus esset
1. Person Plural
evangelizati essemus
2. Person Plural
evangelizati essetis
3. Person Plural
evangelizati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavero
2. Person Singular
evangelizaveris
3. Person Singular
evangelizaverit
1. Person Plural
evangelizaverimus
2. Person Plural
evangelizaveritis
3. Person Plural
evangelizaverint
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus ero
2. Person Singular
evangelizatus eris
3. Person Singular
evangelizatus erit
1. Person Plural
evangelizati erimus
2. Person Plural
evangelizati eritis
3. Person Plural
evangelizati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
evangelizare
Vorzeitigkeit
evangelizavisse
Nachzeitigkeit
evangelizaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
evangelizari evangelizarier
Vorzeitigkeit
evangelizatum esse
Nachzeitigkeit
evangelizatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
evangeliza
!
2. Person Plural
evangelizate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
evangelizato
3. Person Singular
evangelizato
2. Person Plural
evangelizatote
3. Person Plural
evangelizanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
evangelizare
Genitiv
evangelizandi
Dativ
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
Vokativ
evangelizande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizandus
evangelizanda
evangelizandum
Genitiv
evangelizandi
evangelizandae
evangelizandi
Dativ
evangelizando
evangelizandae
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
evangelizandam
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
evangelizanda
evangelizando
Vokativ
evangelizande
evangelizanda
evangelizandum
Plural
Nominativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Genitiv
evangelizandorum
evangelizandarum
evangelizandorum
Dativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Akkusativ
evangelizandos
evangelizandas
evangelizanda
Ablativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Vokativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Genitiv
evangelizantis
evangelizantis
evangelizantis
Dativ
evangelizanti
evangelizanti
evangelizanti
Akkusativ
evangelizantem
evangelizantem
evangelizans
Ablativ
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
Vokativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Plural
Nominativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Genitiv
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
Dativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Akkusativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Ablativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Vokativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizatus
evangelizata
evangelizatum
Genitiv
evangelizati
evangelizatae
evangelizati
Dativ
evangelizato
evangelizatae
evangelizato
Akkusativ
evangelizatum
evangelizatam
evangelizatum
Ablativ
evangelizato
evangelizata
evangelizato
Vokativ
evangelizate
evangelizata
evangelizatum
Plural
Nominativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Genitiv
evangelizatorum
evangelizatarum
evangelizatorum
Dativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Akkusativ
evangelizatos
evangelizatas
evangelizata
Ablativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Vokativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizaturus
evangelizatura
evangelizaturum
Genitiv
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizaturi
Dativ
evangelizaturo
evangelizaturae
evangelizaturo
Akkusativ
evangelizaturum
evangelizaturam
evangelizaturum
Ablativ
evangelizaturo
evangelizatura
evangelizaturo
Vokativ
evangelizature
evangelizatura
evangelizaturum
Plural
Nominativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Genitiv
evangelizaturorum
evangelizaturarum
evangelizaturorum
Dativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Akkusativ
evangelizaturos
evangelizaturas
evangelizatura
Ablativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Vokativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Supina
Supin I
Supin II
evangelizatum
evangelizatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizo
ich predige
2. Person Singular
evangelizas
du predigst
3. Person Singular
evangelizat
er/sie/es predigt
1. Person Plural
evangelizamus
wir predigen
2. Person Plural
evangelizatis
ihr predigt
3. Person Plural
evangelizant
sie predigen
Passiv
1. Person Singular
evangelizor
ich werde gepredigt
2. Person Singular
evangelizaris evangelizare
du wirst gepredigt
3. Person Singular
evangelizatur
er/sie/es wird gepredigt
1. Person Plural
evangelizamur
wir werden gepredigt
2. Person Plural
evangelizamini
ihr werdet gepredigt
3. Person Plural
evangelizantur
sie werden gepredigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizem
ich predige
2. Person Singular
evangelizes
du predigest
3. Person Singular
evangelizet
er/sie/es predige
1. Person Plural
evangelizemus
wir predigen
2. Person Plural
evangelizetis
ihr prediget
3. Person Plural
evangelizent
sie predigen
Passiv
1. Person Singular
evangelizer
ich werde gepredigt
2. Person Singular
evangelizeris evangelizere
du werdest gepredigt
3. Person Singular
evangelizetur
er/sie/es werde gepredigt
1. Person Plural
evangelizemur
wir werden gepredigt
2. Person Plural
evangelizemini
ihr werdet gepredigt
3. Person Plural
evangelizentur
sie werden gepredigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabam
ich predigte
2. Person Singular
evangelizabas
du predigtest
3. Person Singular
evangelizabat
er/sie/es predigte
1. Person Plural
evangelizabamus
wir predigten
2. Person Plural
evangelizabatis
ihr predigtet
3. Person Plural
evangelizabant
sie predigten
Passiv
1. Person Singular
evangelizabar
ich wurde gepredigt
2. Person Singular
evangelizabaris evangelizabare
du wurdest gepredigt
3. Person Singular
evangelizabatur
er/sie/es wurde gepredigt
1. Person Plural
evangelizabamur
wir wurden gepredigt
2. Person Plural
evangelizabamini
ihr wurdet gepredigt
3. Person Plural
evangelizabantur
sie wurden gepredigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizarem
ich predigte
2. Person Singular
evangelizares
du predigtest
3. Person Singular
evangelizaret
er/sie/es predigte
1. Person Plural
evangelizaremus
wir predigten
2. Person Plural
evangelizaretis
ihr predigtet
3. Person Plural
evangelizarent
sie predigten
Passiv
1. Person Singular
evangelizarer
ich würde gepredigt
2. Person Singular
evangelizareris evangelizarere
du würdest gepredigt
3. Person Singular
evangelizaretur
er/sie/es würde gepredigt
1. Person Plural
evangelizaremur
wir würden gepredigt
2. Person Plural
evangelizaremini
ihr würdet gepredigt
3. Person Plural
evangelizarentur
sie würden gepredigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
evangelizabo
ich werde predigen
2. Person Singular
evangelizabis
du wirst predigen
3. Person Singular
evangelizabit
er/sie/es wird predigen
1. Person Plural
evangelizabimus
wir werden predigen
2. Person Plural
evangelizabitis
ihr werdet predigen
3. Person Plural
evangelizabunt
sie werden predigen
Passiv
1. Person Singular
evangelizabor
ich werde gepredigt werden
2. Person Singular
evangelizaberis evangelizabere
du wirst gepredigt werden
3. Person Singular
evangelizabitur
er/sie/es wird gepredigt werden
1. Person Plural
evangelizabimur
wir werden gepredigt werden
2. Person Plural
evangelizabimini
ihr werdet gepredigt werden
3. Person Plural
evangelizabuntur
sie werden gepredigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavi
ich habe gepredigt
2. Person Singular
evangelizavisti
du hast gepredigt
3. Person Singular
evangelizavit
er/sie/es hat gepredigt
1. Person Plural
evangelizavimus
wir haben gepredigt
2. Person Plural
evangelizavistis
ihr habt gepredigt
3. Person Plural
evangelizaverunt evangelizavere
sie haben gepredigt
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sum
ich bin gepredigt worden
2. Person Singular
evangelizatus es
du bist gepredigt worden
3. Person Singular
evangelizatus est
er/sie/es ist gepredigt worden
1. Person Plural
evangelizati sumus
wir sind gepredigt worden
2. Person Plural
evangelizati estis
ihr seid gepredigt worden
3. Person Plural
evangelizati sunt
sie sind gepredigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaverim
ich habe gepredigt
2. Person Singular
evangelizaveris
du habest gepredigt
3. Person Singular
evangelizaverit
er/sie/es habe gepredigt
1. Person Plural
evangelizaverimus
wir haben gepredigt
2. Person Plural
evangelizaveritis
ihr habet gepredigt
3. Person Plural
evangelizaverint
sie haben gepredigt
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus sim
ich sei gepredigt worden
2. Person Singular
evangelizatus sis
du seiest gepredigt worden
3. Person Singular
evangelizatus sit
er/sie/es sei gepredigt worden
1. Person Plural
evangelizati simus
wir seien gepredigt worden
2. Person Plural
evangelizati sitis
ihr seiet gepredigt worden
3. Person Plural
evangelizati sint
sie seien gepredigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
evangelizaveram
ich hatte gepredigt
2. Person Singular
evangelizaveras
du hattest gepredigt
3. Person Singular
evangelizaverat
er/sie/es hatte gepredigt
1. Person Plural
evangelizaveramus
wir hatten gepredigt
2. Person Plural
evangelizaveratis
ihr hattet gepredigt
3. Person Plural
evangelizaverant
sie hatten gepredigt
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus eram
ich war gepredigt worden
2. Person Singular
evangelizatus eras
du warst gepredigt worden
3. Person Singular
evangelizatus erat
er/sie/es war gepredigt worden
1. Person Plural
evangelizati eramus
wir waren gepredigt worden
2. Person Plural
evangelizati eratis
ihr wart gepredigt worden
3. Person Plural
evangelizati erant
sie waren gepredigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavissem
ich hätte gepredigt
2. Person Singular
evangelizavisses
du hättest gepredigt
3. Person Singular
evangelizavisset
er/sie/es hätte gepredigt
1. Person Plural
evangelizavissemus
wir hätten gepredigt
2. Person Plural
evangelizavissetis
ihr hättet gepredigt
3. Person Plural
evangelizavissent
sie hätten gepredigt
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus essem
ich wäre gepredigt worden
2. Person Singular
evangelizatus esses
du wärest gepredigt worden
3. Person Singular
evangelizatus esset
er/sie/es wäre gepredigt worden
1. Person Plural
evangelizati essemus
wir wären gepredigt worden
2. Person Plural
evangelizati essetis
ihr wäret gepredigt worden
3. Person Plural
evangelizati essent
sie wären gepredigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
evangelizavero
ich werde gepredigt haben
2. Person Singular
evangelizaveris
du wirst gepredigt haben
3. Person Singular
evangelizaverit
er/sie/es wird gepredigt haben
1. Person Plural
evangelizaverimus
wir werden gepredigt haben
2. Person Plural
evangelizaveritis
ihr werdet gepredigt haben
3. Person Plural
evangelizaverint
sie werden gepredigt haben
Passiv
1. Person Singular
evangelizatus ero
ich werde gepredigt worden sein
2. Person Singular
evangelizatus eris
du wirst gepredigt worden sein
3. Person Singular
evangelizatus erit
er/sie/es wird gepredigt worden sein
1. Person Plural
evangelizati erimus
wir werden gepredigt worden sein
2. Person Plural
evangelizati eritis
ihr werdet gepredigt worden sein
3. Person Plural
evangelizati erunt
sie werden gepredigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
evangelizare
predigen
Vorzeitigkeit
evangelizavisse
gepredigt haben
Nachzeitigkeit
evangelizaturum esse
predigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
evangelizari evangelizarier
gepredigt werden
Vorzeitigkeit
evangelizatum esse
gepredigt worden sein
Nachzeitigkeit
evangelizatum iri
künftig gepredigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
evangeliza
predige; predig!
2. Person Plural
evangelizate
predigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
evangelizato
3. Person Singular
evangelizato
2. Person Plural
evangelizatote
3. Person Plural
evangelizanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
evangelizare
das Predigen
Genitiv
evangelizandi
des Predigens
Dativ
evangelizando
dem Predigen
Akkusativ
evangelizandum
das Predigen
Ablativ
evangelizando
durch das Predigen
Vokativ
evangelizande
Predigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizandus
evangelizanda
evangelizandum
Genitiv
evangelizandi
evangelizandae
evangelizandi
Dativ
evangelizando
evangelizandae
evangelizando
Akkusativ
evangelizandum
evangelizandam
evangelizandum
Ablativ
evangelizando
evangelizanda
evangelizando
Vokativ
evangelizande
evangelizanda
evangelizandum
Plural
Nominativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Genitiv
evangelizandorum
evangelizandarum
evangelizandorum
Dativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Akkusativ
evangelizandos
evangelizandas
evangelizanda
Ablativ
evangelizandis
evangelizandis
evangelizandis
Vokativ
evangelizandi
evangelizandae
evangelizanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Genitiv
evangelizantis
evangelizantis
evangelizantis
Dativ
evangelizanti
evangelizanti
evangelizanti
Akkusativ
evangelizantem
evangelizantem
evangelizans
Ablativ
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
evangelizanti evangelizante
Vokativ
evangelizans
evangelizans
evangelizans
Plural
Nominativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Genitiv
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
evangelizantium evangelizantum
Dativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Akkusativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Ablativ
evangelizantibus
evangelizantibus
evangelizantibus
Vokativ
evangelizantes
evangelizantes
evangelizantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizatus
evangelizata
evangelizatum
Genitiv
evangelizati
evangelizatae
evangelizati
Dativ
evangelizato
evangelizatae
evangelizato
Akkusativ
evangelizatum
evangelizatam
evangelizatum
Ablativ
evangelizato
evangelizata
evangelizato
Vokativ
evangelizate
evangelizata
evangelizatum
Plural
Nominativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Genitiv
evangelizatorum
evangelizatarum
evangelizatorum
Dativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Akkusativ
evangelizatos
evangelizatas
evangelizata
Ablativ
evangelizatis
evangelizatis
evangelizatis
Vokativ
evangelizati
evangelizatae
evangelizata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
evangelizaturus
evangelizatura
evangelizaturum
Genitiv
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizaturi
Dativ
evangelizaturo
evangelizaturae
evangelizaturo
Akkusativ
evangelizaturum
evangelizaturam
evangelizaturum
Ablativ
evangelizaturo
evangelizatura
evangelizaturo
Vokativ
evangelizature
evangelizatura
evangelizaturum
Plural
Nominativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Genitiv
evangelizaturorum
evangelizaturarum
evangelizaturorum
Dativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Akkusativ
evangelizaturos
evangelizaturas
evangelizatura
Ablativ
evangelizaturis
evangelizaturis
evangelizaturis
Vokativ
evangelizaturi
evangelizaturae
evangelizatura
Supina
Supin I
Supin II
evangelizatum
evangelizatu