Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von evenire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort eventum auch noch Formen von: evenire (Verb) | evenire (Verb) | eventum (Nomen) | eventus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| evenire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | ausfallen ausgehen es geschieht, es erweist sich geschehen herauskommen herauskommen, hervorkommen hervorkommen sich ereignen sich ergeben |
| eventum | Verb im Partizip | I-Konjugation | Akkusativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ausfallen |
| eventum | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ausfallen |
| eventum | Verb im Partizip | I-Konjugation | Akkusativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ausfallen |
| eventum | Verb im Partizip | I-Konjugation | Vokativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ausfallen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich falle aus |
| 2. Person Singular | evenis |
du fällst aus |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es fällt aus |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir fallen aus |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr fallt aus |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie fallen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich falle aus |
| 2. Person Singular | evenias |
du fallest aus |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es falle aus |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir fallen aus |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr fallet aus |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie fallen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich fiel aus |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du fielst aus |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es fiel aus |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir fielen aus |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr fielt aus |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie fielen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich fiele aus |
| 2. Person Singular | evenires |
du fielest aus |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es fiele aus |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir fielen aus |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr fielet aus |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie fielen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde ausfallen |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst ausfallen |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird ausfallen |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden ausfallen |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet ausfallen |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden ausfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich bin ausgefallen |
| 2. Person Singular | evenisti |
du bist ausgefallen |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ist ausgefallen |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir sind ausgefallen |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr seid ausgefallen |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie sind ausgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich sei ausgefallen |
| 2. Person Singular | eveneris |
du seiest ausgefallen |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es sei ausgefallen |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir seien ausgefallen |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr seiet ausgefallen |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie seien ausgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich war ausgefallen |
| 2. Person Singular | eveneras |
du warst ausgefallen |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es war ausgefallen |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir waren ausgefallen |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr wart ausgefallen |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie waren ausgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich wäre ausgefallen |
| 2. Person Singular | evenisses |
du wärest ausgefallen |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es wäre ausgefallen |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir wären ausgefallen |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr wäret ausgefallen |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie wären ausgefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde ausgefallen sein |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst ausgefallen sein |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird ausgefallen sein |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden ausgefallen sein |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet ausgefallen sein |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden ausgefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
ausfallen |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
ausgefallen sein |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
ausfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
falle aus; fall aus! |
| 2. Person Plural | evenite |
fallt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Ausfallen |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Ausfallens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Ausfallen |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Ausfallen |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Ausfallen |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Ausfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich gehe aus |
| 2. Person Singular | evenis |
du gehst aus |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es geht aus |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir gehen aus |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr geht aus |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie gehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich gehe aus |
| 2. Person Singular | evenias |
du gehest aus |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es gehe aus |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir gehen aus |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr gehet aus |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie gehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich ging aus |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du gingst aus |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es ging aus |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir gingen aus |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr gingt aus |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie gingen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich ginge aus |
| 2. Person Singular | evenires |
du gingest aus |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es ginge aus |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir gingen aus |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr ginget aus |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie gingen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde ausgehen |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst ausgehen |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird ausgehen |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden ausgehen |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet ausgehen |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden ausgehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich bin ausgegangen |
| 2. Person Singular | evenisti |
du bist ausgegangen |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ist ausgegangen |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir sind ausgegangen |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr seid ausgegangen |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie sind ausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich sei ausgegangen |
| 2. Person Singular | eveneris |
du seiest ausgegangen |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es sei ausgegangen |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir seien ausgegangen |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr seiet ausgegangen |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie seien ausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich war ausgegangen |
| 2. Person Singular | eveneras |
du warst ausgegangen |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es war ausgegangen |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir waren ausgegangen |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr wart ausgegangen |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie waren ausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich wäre ausgegangen |
| 2. Person Singular | evenisses |
du wärest ausgegangen |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es wäre ausgegangen |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir wären ausgegangen |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr wäret ausgegangen |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie wären ausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde ausgegangen sein |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst ausgegangen sein |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird ausgegangen sein |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden ausgegangen sein |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet ausgegangen sein |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden ausgegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
ausgehen |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
ausgegangen sein |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
ausgehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
gehe aus; geh aus! |
| 2. Person Plural | evenite |
geht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Ausgehen |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Ausgehens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Ausgehen |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Ausgehen |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Ausgehen |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Ausgehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
|
| 2. Person Singular | evenis |
|
| 3. Person Singular | evenit |
|
| 1. Person Plural | evenimus |
|
| 2. Person Plural | evenitis |
|
| 3. Person Plural | eveniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
|
| 2. Person Singular | evenias |
|
| 3. Person Singular | eveniat |
|
| 1. Person Plural | eveniamus |
|
| 2. Person Plural | eveniatis |
|
| 3. Person Plural | eveniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
|
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
|
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
|
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
|
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
|
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
|
| 2. Person Singular | evenires |
|
| 3. Person Singular | eveniret |
|
| 1. Person Plural | eveniremus |
|
| 2. Person Plural | eveniretis |
|
| 3. Person Plural | evenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
|
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
|
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
|
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
|
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
|
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
|
| 2. Person Singular | evenisti |
|
| 3. Person Singular | evenit |
|
| 1. Person Plural | evenimus |
|
| 2. Person Plural | evenistis |
|
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
|
| 2. Person Singular | eveneris |
|
| 3. Person Singular | evenerit |
|
| 1. Person Plural | evenerimus |
|
| 2. Person Plural | eveneritis |
|
| 3. Person Plural | evenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
|
| 2. Person Singular | eveneras |
|
| 3. Person Singular | evenerat |
|
| 1. Person Plural | eveneramus |
|
| 2. Person Plural | eveneratis |
|
| 3. Person Plural | evenerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
|
| 2. Person Singular | evenisses |
|
| 3. Person Singular | evenisset |
|
| 1. Person Plural | evenissemus |
|
| 2. Person Plural | evenissetis |
|
| 3. Person Plural | evenissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
|
| 2. Person Singular | eveneris |
|
| 3. Person Singular | evenerit |
|
| 1. Person Plural | evenerimus |
|
| 2. Person Plural | eveneritis |
|
| 3. Person Plural | evenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
|
| Vorzeitigkeit | evenisse |
|
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
! |
| 2. Person Plural | evenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
|
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
|
| Dativ | eveniendo eveniundo |
|
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
|
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
|
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich geschehe |
| 2. Person Singular | evenis |
du geschiehst |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es geschieht |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir geschehen |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr gescheht |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich geschehe |
| 2. Person Singular | evenias |
du geschehest |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es geschehe |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir geschehen |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr geschehet |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich geschah |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du geschahst |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es geschah |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir geschahen |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr geschaht |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie geschahen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich geschähe |
| 2. Person Singular | evenires |
du geschähest |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es geschähe |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir geschähen |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr geschähet |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie geschähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde geschehen |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst geschehen |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird geschehen |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden geschehen |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet geschehen |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich bin geschehen |
| 2. Person Singular | evenisti |
du bist geschehen |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ist geschehen |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir sind geschehen |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr seid geschehen |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie sind geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich sei geschehen |
| 2. Person Singular | eveneris |
du seiest geschehen |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es sei geschehen |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir seien geschehen |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr seiet geschehen |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie seien geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich war geschehen |
| 2. Person Singular | eveneras |
du warst geschehen |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es war geschehen |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir waren geschehen |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr wart geschehen |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie waren geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich wäre geschehen |
| 2. Person Singular | evenisses |
du wärest geschehen |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es wäre geschehen |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir wären geschehen |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr wäret geschehen |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie wären geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde geschehen sein |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst geschehen sein |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird geschehen sein |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden geschehen sein |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet geschehen sein |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden geschehen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
geschehen |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
geschehen sein |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
geschehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
geschehe; gescheh! |
| 2. Person Plural | evenite |
gescheht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Geschehen |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Geschehens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Geschehen |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Geschehen |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Geschehen |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Geschehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich komme heraus |
| 2. Person Singular | evenis |
du kommst heraus |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es kommt heraus |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir kommen heraus |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr kommt heraus |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie kommen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich komme heraus |
| 2. Person Singular | evenias |
du kommest heraus |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es komme heraus |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir kommen heraus |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr kommet heraus |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie kommen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich kam heraus |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du kamst heraus |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es kam heraus |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir kamen heraus |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr kamt heraus |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie kamen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich käme heraus |
| 2. Person Singular | evenires |
du kämest heraus |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es käme heraus |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir kämen heraus |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr kämet heraus |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie kämen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde herauskommen |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst herauskommen |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird herauskommen |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden herauskommen |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet herauskommen |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden herauskommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich bin herausgekommen |
| 2. Person Singular | evenisti |
du bist herausgekommen |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ist herausgekommen |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir sind herausgekommen |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr seid herausgekommen |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie sind herausgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich sei herausgekommen |
| 2. Person Singular | eveneris |
du seiest herausgekommen |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es sei herausgekommen |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir seien herausgekommen |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr seiet herausgekommen |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie seien herausgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich war herausgekommen |
| 2. Person Singular | eveneras |
du warst herausgekommen |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es war herausgekommen |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir waren herausgekommen |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr wart herausgekommen |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie waren herausgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich wäre herausgekommen |
| 2. Person Singular | evenisses |
du wärest herausgekommen |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es wäre herausgekommen |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir wären herausgekommen |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr wäret herausgekommen |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie wären herausgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde herausgekommen sein |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst herausgekommen sein |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird herausgekommen sein |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden herausgekommen sein |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet herausgekommen sein |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden herausgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
herauskommen |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
herausgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
herauskommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
komme heraus; komm heraus! |
| 2. Person Plural | evenite |
kommt heraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Herauskommen |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Herauskommens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Herauskommen |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Herauskommen |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Herauskommen |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Herauskommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
|
| 2. Person Singular | evenis |
|
| 3. Person Singular | evenit |
|
| 1. Person Plural | evenimus |
|
| 2. Person Plural | evenitis |
|
| 3. Person Plural | eveniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
|
| 2. Person Singular | evenias |
|
| 3. Person Singular | eveniat |
|
| 1. Person Plural | eveniamus |
|
| 2. Person Plural | eveniatis |
|
| 3. Person Plural | eveniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
|
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
|
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
|
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
|
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
|
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
|
| 2. Person Singular | evenires |
|
| 3. Person Singular | eveniret |
|
| 1. Person Plural | eveniremus |
|
| 2. Person Plural | eveniretis |
|
| 3. Person Plural | evenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
|
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
|
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
|
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
|
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
|
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
|
| 2. Person Singular | evenisti |
|
| 3. Person Singular | evenit |
|
| 1. Person Plural | evenimus |
|
| 2. Person Plural | evenistis |
|
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
|
| 2. Person Singular | eveneris |
|
| 3. Person Singular | evenerit |
|
| 1. Person Plural | evenerimus |
|
| 2. Person Plural | eveneritis |
|
| 3. Person Plural | evenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
|
| 2. Person Singular | eveneras |
|
| 3. Person Singular | evenerat |
|
| 1. Person Plural | eveneramus |
|
| 2. Person Plural | eveneratis |
|
| 3. Person Plural | evenerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
|
| 2. Person Singular | evenisses |
|
| 3. Person Singular | evenisset |
|
| 1. Person Plural | evenissemus |
|
| 2. Person Plural | evenissetis |
|
| 3. Person Plural | evenissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
|
| 2. Person Singular | eveneris |
|
| 3. Person Singular | evenerit |
|
| 1. Person Plural | evenerimus |
|
| 2. Person Plural | eveneritis |
|
| 3. Person Plural | evenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
|
| Vorzeitigkeit | evenisse |
|
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
! |
| 2. Person Plural | evenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
|
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
|
| Dativ | eveniendo eveniundo |
|
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
|
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
|
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich komme hervor |
| 2. Person Singular | evenis |
du kommst hervor |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es kommt hervor |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir kommen hervor |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr kommt hervor |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie kommen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich komme hervor |
| 2. Person Singular | evenias |
du kommest hervor |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es komme hervor |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir kommen hervor |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr kommet hervor |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie kommen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich kam hervor |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du kamst hervor |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es kam hervor |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir kamen hervor |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr kamt hervor |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie kamen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich käme hervor |
| 2. Person Singular | evenires |
du kämest hervor |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es käme hervor |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir kämen hervor |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr kämet hervor |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie kämen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde hervorkommen |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst hervorkommen |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird hervorkommen |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden hervorkommen |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet hervorkommen |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden hervorkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich bin hervorgekommen |
| 2. Person Singular | evenisti |
du bist hervorgekommen |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ist hervorgekommen |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir sind hervorgekommen |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr seid hervorgekommen |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie sind hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich sei hervorgekommen |
| 2. Person Singular | eveneris |
du seiest hervorgekommen |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es sei hervorgekommen |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir seien hervorgekommen |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr seiet hervorgekommen |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie seien hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich war hervorgekommen |
| 2. Person Singular | eveneras |
du warst hervorgekommen |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es war hervorgekommen |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir waren hervorgekommen |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr wart hervorgekommen |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie waren hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich wäre hervorgekommen |
| 2. Person Singular | evenisses |
du wärest hervorgekommen |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es wäre hervorgekommen |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir wären hervorgekommen |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr wäret hervorgekommen |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie wären hervorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde hervorgekommen sein |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst hervorgekommen sein |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird hervorgekommen sein |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden hervorgekommen sein |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet hervorgekommen sein |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden hervorgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
hervorkommen |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
hervorgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
hervorkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
komme hervor; komm hervor! |
| 2. Person Plural | evenite |
kommt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Hervorkommen |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Hervorkommens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Hervorkommen |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Hervorkommen |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Hervorkommen |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Hervorkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich ereigne mich |
| 2. Person Singular | evenis |
du ereignest dich |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ereignet sich |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir ereignen uns |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr ereignet euch |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie ereignen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich ereigne mich |
| 2. Person Singular | evenias |
du ereignest dich |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es ereigne sich |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir ereignen uns |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr ereignet euch |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie ereignen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich ereignete mich |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du ereignetest dich |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es ereignete sich |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir ereigneten uns |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr ereignetet euch |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie ereigneten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich ereignete mich |
| 2. Person Singular | evenires |
du ereignetest dich |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es ereignete sich |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir ereigneten uns |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr ereignetet euch |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie ereigneten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde mich ereignen |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst dich ereignen |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird sich ereignen |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden uns ereignen |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet euch ereignen |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden sich ereignen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich habe mich ereignet |
| 2. Person Singular | evenisti |
du hast dich ereignet |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es hat sich ereignet |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir haben uns ereignet |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr habt euch ereignet |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie haben sich ereignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich habe mich ereignet |
| 2. Person Singular | eveneris |
du habest dich ereignet |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es habe sich ereignet |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir haben uns ereignet |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr habet euch ereignet |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie haben sich ereignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich hatte mich ereignet |
| 2. Person Singular | eveneras |
du hattest dich ereignet |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es hatte sich ereignet |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir hatten uns ereignet |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr hattet euch ereignet |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie hatten sich ereignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich hätte mich ereignet |
| 2. Person Singular | evenisses |
du hättest dich ereignet |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es hätte sich ereignet |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir hätten uns ereignet |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr hättet euch ereignet |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie hätten sich ereignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde mich ereignet haben |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst dich ereignet haben |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird sich ereignet haben |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden uns ereignet haben |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet euch ereignet haben |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden sich ereignet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
sich ereignen |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
sich ereignet haben |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
sich ereignen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
ereigne dich! |
| 2. Person Plural | evenite |
ereignet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Sich ereignen |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Sich ereignens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Sich ereignen |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Sich ereignen |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Sich ereignen |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Sich ereignen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenio |
ich ergebe mich |
| 2. Person Singular | evenis |
du ergibst dich |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es ergibt sich |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir ergeben uns |
| 2. Person Plural | evenitis |
ihr ergebt euch |
| 3. Person Plural | eveniunt |
sie ergeben sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenior |
|
| 2. Person Singular | eveniris evenire |
|
| 3. Person Singular | evenitur |
|
| 1. Person Plural | evenimur |
|
| 2. Person Plural | evenimini |
|
| 3. Person Plural | eveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam |
ich ergebe mich |
| 2. Person Singular | evenias |
du ergebest dich |
| 3. Person Singular | eveniat |
er/sie/es ergebe sich |
| 1. Person Plural | eveniamus |
wir ergeben uns |
| 2. Person Plural | eveniatis |
ihr ergebet euch |
| 3. Person Plural | eveniant |
sie ergeben sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar |
|
| 2. Person Singular | eveniaris eveniare |
|
| 3. Person Singular | eveniatur |
|
| 1. Person Plural | eveniamur |
|
| 2. Person Plural | eveniamini |
|
| 3. Person Plural | eveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebam evenbam |
ich ergab mich |
| 2. Person Singular | eveniebas evenbas |
du ergabst dich |
| 3. Person Singular | eveniebat evenbat |
er/sie/es ergab sich |
| 1. Person Plural | eveniebamus evenbamus |
wir ergaben uns |
| 2. Person Plural | eveniebatis evenbatis |
ihr ergabt euch |
| 3. Person Plural | eveniebant evenbant |
sie ergaben sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniebar |
|
| 2. Person Singular | eveniebaris eveniebare |
|
| 3. Person Singular | eveniebatur |
|
| 1. Person Plural | eveniebamur |
|
| 2. Person Plural | eveniebamini |
|
| 3. Person Plural | eveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenirem |
ich ergäbe mich |
| 2. Person Singular | evenires |
du ergäbest dich |
| 3. Person Singular | eveniret |
er/sie/es ergäbe sich |
| 1. Person Plural | eveniremus |
wir ergäben uns |
| 2. Person Plural | eveniretis |
ihr ergäbet euch |
| 3. Person Plural | evenirent |
sie ergäben sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evenirer |
|
| 2. Person Singular | evenireris evenirere |
|
| 3. Person Singular | eveniretur |
|
| 1. Person Plural | eveniremur |
|
| 2. Person Plural | eveniremini |
|
| 3. Person Plural | evenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveniam evenibo |
ich werde mich ergeben |
| 2. Person Singular | evenies evenibis |
du wirst dich ergeben |
| 3. Person Singular | eveniet evenibit |
er/sie/es wird sich ergeben |
| 1. Person Plural | eveniemus evenibimus |
wir werden uns ergeben |
| 2. Person Plural | evenietis evenibitis |
ihr werdet euch ergeben |
| 3. Person Plural | evenient evenibunt |
sie werden sich ergeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eveniar evenibor |
|
| 2. Person Singular | evenieris eveniere eveniberis |
|
| 3. Person Singular | evenietur eveniberit |
|
| 1. Person Plural | eveniemur evenibimur |
|
| 2. Person Plural | eveniemini evenibimini |
|
| 3. Person Plural | evenientur evenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveni |
ich habe mich ergeben |
| 2. Person Singular | evenisti |
du hast dich ergeben |
| 3. Person Singular | evenit |
er/sie/es hat sich ergeben |
| 1. Person Plural | evenimus |
wir haben uns ergeben |
| 2. Person Plural | evenistis |
ihr habt euch ergeben |
| 3. Person Plural | evenerunt evenere |
sie haben sich ergeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sum |
|
| 2. Person Singular | eventus es |
|
| 3. Person Singular | eventus est |
|
| 1. Person Plural | eventi sumus |
|
| 2. Person Plural | eventi estis |
|
| 3. Person Plural | eventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenerim |
ich habe mich ergeben |
| 2. Person Singular | eveneris |
du habest dich ergeben |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es habe sich ergeben |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir haben uns ergeben |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr habet euch ergeben |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie haben sich ergeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus sim |
|
| 2. Person Singular | eventus sis |
|
| 3. Person Singular | eventus sit |
|
| 1. Person Plural | eventi simus |
|
| 2. Person Plural | eventi sitis |
|
| 3. Person Plural | eventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eveneram |
ich hatte mich ergeben |
| 2. Person Singular | eveneras |
du hattest dich ergeben |
| 3. Person Singular | evenerat |
er/sie/es hatte sich ergeben |
| 1. Person Plural | eveneramus |
wir hatten uns ergeben |
| 2. Person Plural | eveneratis |
ihr hattet euch ergeben |
| 3. Person Plural | evenerant |
sie hatten sich ergeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus eram |
|
| 2. Person Singular | eventus eras |
|
| 3. Person Singular | eventus erat |
|
| 1. Person Plural | eventi eramus |
|
| 2. Person Plural | eventi eratis |
|
| 3. Person Plural | eventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenissem |
ich hätte mich ergeben |
| 2. Person Singular | evenisses |
du hättest dich ergeben |
| 3. Person Singular | evenisset |
er/sie/es hätte sich ergeben |
| 1. Person Plural | evenissemus |
wir hätten uns ergeben |
| 2. Person Plural | evenissetis |
ihr hättet euch ergeben |
| 3. Person Plural | evenissent |
sie hätten sich ergeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus essem |
|
| 2. Person Singular | eventus esses |
|
| 3. Person Singular | eventus esset |
|
| 1. Person Plural | eventi essemus |
|
| 2. Person Plural | eventi essetis |
|
| 3. Person Plural | eventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evenero |
ich werde mich ergeben haben |
| 2. Person Singular | eveneris |
du wirst dich ergeben haben |
| 3. Person Singular | evenerit |
er/sie/es wird sich ergeben haben |
| 1. Person Plural | evenerimus |
wir werden uns ergeben haben |
| 2. Person Plural | eveneritis |
ihr werdet euch ergeben haben |
| 3. Person Plural | evenerint |
sie werden sich ergeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | eventus ero |
|
| 2. Person Singular | eventus eris |
|
| 3. Person Singular | eventus erit |
|
| 1. Person Plural | eventi erimus |
|
| 2. Person Plural | eventi eritis |
|
| 3. Person Plural | eventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evenire |
sich ergeben |
| Vorzeitigkeit | evenisse |
sich ergeben haben |
| Nachzeitigkeit | eventurum esse |
sich ergeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eveniri evenirier |
|
| Vorzeitigkeit | eventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | eventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eveni |
ergib dich! |
| 2. Person Plural | evenite |
ergebt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evenito |
| 3. Person Singular | evenito |
| 2. Person Plural | evenitote |
| 3. Person Plural | eveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evenire |
das Sich ergeben |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
des Sich ergebens |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
dem Sich ergeben |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
das Sich ergeben |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
durch das Sich ergeben |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
Sich ergeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniendus eveniundus |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
| Genitiv | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
eveniendi eveniundi |
| Dativ | eveniendo eveniundo |
eveniendae eveniundae |
eveniendo eveniundo |
| Akkusativ | eveniendum eveniundum |
eveniendam eveniundam |
eveniendum eveniundum |
| Ablativ | eveniendo eveniundo |
evenienda eveniunda |
eveniendo eveniundo |
| Vokativ | eveniende eveniunde |
evenienda eveniunda |
eveniendum eveniundum |
Plural
| Nominativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
| Genitiv | eveniendorum eveniundorum |
eveniendarum eveniundarum |
eveniendorum eveniundorum |
| Dativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Akkusativ | eveniendos eveniundos |
eveniendas eveniundas |
evenienda eveniunda |
| Ablativ | eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
eveniendis eveniundis |
| Vokativ | eveniendi eveniundi |
eveniendae eveniundae |
evenienda eveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
| Genitiv | evenientis |
evenientis |
evenientis |
| Dativ | evenienti |
evenienti |
evenienti |
| Akkusativ | evenientem |
evenientem |
eveniens |
| Ablativ | evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
evenienti eveniente |
| Vokativ | eveniens |
eveniens |
eveniens |
Plural
| Nominativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Genitiv | evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
evenientium evenientum |
| Dativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Akkusativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
| Ablativ | evenientibus |
evenientibus |
evenientibus |
| Vokativ | evenientes |
evenientes |
evenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventus |
eventa |
eventum |
| Genitiv | eventi |
eventae |
eventi |
| Dativ | evento |
eventae |
evento |
| Akkusativ | eventum |
eventam |
eventum |
| Ablativ | evento |
eventa |
evento |
| Vokativ | evente |
eventa |
eventum |
Plural
| Nominativ | eventi |
eventae |
eventa |
| Genitiv | eventorum |
eventarum |
eventorum |
| Dativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Akkusativ | eventos |
eventas |
eventa |
| Ablativ | eventis |
eventis |
eventis |
| Vokativ | eventi |
eventae |
eventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eventurus |
eventura |
eventurum |
| Genitiv | eventuri |
eventurae |
eventuri |
| Dativ | eventuro |
eventurae |
eventuro |
| Akkusativ | eventurum |
eventuram |
eventurum |
| Ablativ | eventuro |
eventura |
eventuro |
| Vokativ | eventure |
eventura |
eventurum |
Plural
| Nominativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
| Genitiv | eventurorum |
eventurarum |
eventurorum |
| Dativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Akkusativ | eventuros |
eventuras |
eventura |
| Ablativ | eventuris |
eventuris |
eventuris |
| Vokativ | eventuri |
eventurae |
eventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eventum |
eventu |