Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| evincere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | umwinden binden, festbinden/umbinden die Oberhand behalten, zustande bringen fesseln gehörig binden Herr werden ragen treten über sie ganz hinausgelangen überwinden überwinden, besiegen, unterwerfen, überwältigen, völlig schlagen umbinden umkränzen vollständig die Oberhand gewinnen vollständig überwinden |
| evincere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst umwunden werden du wirst gefesselt werden du wirst überwunden werden du wirst umgebunden werden du wirst umkränzt werden |
| evincere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst umwunden du wirst gefesselt du wirst überwunden du wirst umgebunden du wirst umkränzt |
| evincere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | umwinde fessle rage; rag tritt überwinde binde um umkränze; umkränz |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich umwinde |
| 2. Person Singular | evincis |
du umwindest |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es umwindet |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir umwinden |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr umwindet |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie umwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
ich werde umwunden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
du wirst umwunden |
| 3. Person Singular | evincitur |
er/sie/es wird umwunden |
| 1. Person Plural | evincimur |
wir werden umwunden |
| 2. Person Plural | evincimini |
ihr werdet umwunden |
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
sie werden umwunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich umwinde |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du umwindest |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es umwinde |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir umwinden |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr umwindet |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie umwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde umwunden |
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
du werdest umwunden |
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
er/sie/es werde umwunden |
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
wir werden umwunden |
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
ihr werdet umwunden |
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
sie werden umwunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich umwand |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du umwandest |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es umwand |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir umwanden |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr umwandet |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie umwanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
ich wurde umwunden |
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
du wurdest umwunden |
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
er/sie/es wurde umwunden |
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
wir wurden umwunden |
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
ihr wurdet umwunden |
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
sie wurden umwunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich umwände |
| 2. Person Singular | evinceres |
du umwändest |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es umwände |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir umwänden |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr umwändet |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie umwänden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
ich würde umwunden |
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
du würdest umwunden |
| 3. Person Singular | evinceretur |
er/sie/es würde umwunden |
| 1. Person Plural | evinceremur |
wir würden umwunden |
| 2. Person Plural | evinceremini |
ihr würdet umwunden |
| 3. Person Plural | evincerentur |
sie würden umwunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde umwinden |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst umwinden |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird umwinden |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden umwinden |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet umwinden |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden umwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde umwunden werden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
du wirst umwunden werden |
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
er/sie/es wird umwunden werden |
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
wir werden umwunden werden |
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
ihr werdet umwunden werden |
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
sie werden umwunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich habe umwunden |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du hast umwunden |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es hat umwunden |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir haben umwunden |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr habt umwunden |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie haben umwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
ich bin umwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
du bist umwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
er/sie/es ist umwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
wir sind umwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
ihr seid umwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
sie sind umwunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich habe umwunden |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du habest umwunden |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es habe umwunden |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir haben umwunden |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr habet umwunden |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie haben umwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
ich sei umwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
du seiest umwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
er/sie/es sei umwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
wir seien umwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
ihr seiet umwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
sie seien umwunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich hatte umwunden |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du hattest umwunden |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es hatte umwunden |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir hatten umwunden |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr hattet umwunden |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie hatten umwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
ich war umwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
du warst umwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
er/sie/es war umwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
wir waren umwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
ihr wart umwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
sie waren umwunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich hätte umwunden |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du hättest umwunden |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es hätte umwunden |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir hätten umwunden |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr hättet umwunden |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie hätten umwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
ich wäre umwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
du wärest umwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
er/sie/es wäre umwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
wir wären umwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
ihr wäret umwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
sie wären umwunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde umwunden haben |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst umwunden haben |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird umwunden haben |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden umwunden haben |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet umwunden haben |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden umwunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
ich werde umwunden worden sein |
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
du wirst umwunden worden sein |
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
er/sie/es wird umwunden worden sein |
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
wir werden umwunden worden sein |
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
ihr werdet umwunden worden sein |
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
sie werden umwunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
umwinden |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
umwunden haben |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
umwinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
umwunden werden |
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
umwunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
künftig umwunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
umwinde! |
| 2. Person Plural | evincite |
umwindet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Umwinden |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Umwindens |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Umwinden |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Umwinden |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Umwinden |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Umwinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich fessle |
| 2. Person Singular | evincis |
du fesselst |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es fesselt |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir fesseln |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr fesselt |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie fesseln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
ich werde gefesselt |
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
du wirst gefesselt |
| 3. Person Singular | evincitur |
er/sie/es wird gefesselt |
| 1. Person Plural | evincimur |
wir werden gefesselt |
| 2. Person Plural | evincimini |
ihr werdet gefesselt |
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
sie werden gefesselt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich fessle |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du fesselst |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es fessle |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir fesseln |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr fesselt |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie fesseln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde gefesselt |
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
du werdest gefesselt |
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
er/sie/es werde gefesselt |
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
wir werden gefesselt |
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
ihr werdet gefesselt |
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
sie werden gefesselt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich fesselte |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du fesseltest |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es fesselte |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir fesselten |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr fesseltet |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie fesselten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
ich wurde gefesselt |
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
du wurdest gefesselt |
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
er/sie/es wurde gefesselt |
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
wir wurden gefesselt |
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
ihr wurdet gefesselt |
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
sie wurden gefesselt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich fesselte |
| 2. Person Singular | evinceres |
du fesseltest |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es fesselte |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir fesselten |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr fesseltet |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie fesselten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
ich würde gefesselt |
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
du würdest gefesselt |
| 3. Person Singular | evinceretur |
er/sie/es würde gefesselt |
| 1. Person Plural | evinceremur |
wir würden gefesselt |
| 2. Person Plural | evinceremini |
ihr würdet gefesselt |
| 3. Person Plural | evincerentur |
sie würden gefesselt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde fesseln |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst fesseln |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird fesseln |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden fesseln |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet fesseln |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden fesseln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde gefesselt werden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
du wirst gefesselt werden |
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
er/sie/es wird gefesselt werden |
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
wir werden gefesselt werden |
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
ihr werdet gefesselt werden |
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
sie werden gefesselt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich habe gefesselt |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du hast gefesselt |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es hat gefesselt |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir haben gefesselt |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr habt gefesselt |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie haben gefesselt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
ich bin gefesselt worden |
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
du bist gefesselt worden |
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
er/sie/es ist gefesselt worden |
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
wir sind gefesselt worden |
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
ihr seid gefesselt worden |
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
sie sind gefesselt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich habe gefesselt |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du habest gefesselt |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es habe gefesselt |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir haben gefesselt |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr habet gefesselt |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie haben gefesselt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
ich sei gefesselt worden |
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
du seiest gefesselt worden |
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
er/sie/es sei gefesselt worden |
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
wir seien gefesselt worden |
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
ihr seiet gefesselt worden |
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
sie seien gefesselt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich hatte gefesselt |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du hattest gefesselt |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es hatte gefesselt |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir hatten gefesselt |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr hattet gefesselt |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie hatten gefesselt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
ich war gefesselt worden |
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
du warst gefesselt worden |
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
er/sie/es war gefesselt worden |
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
wir waren gefesselt worden |
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
ihr wart gefesselt worden |
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
sie waren gefesselt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich hätte gefesselt |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du hättest gefesselt |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es hätte gefesselt |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir hätten gefesselt |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr hättet gefesselt |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie hätten gefesselt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
ich wäre gefesselt worden |
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
du wärest gefesselt worden |
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
er/sie/es wäre gefesselt worden |
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
wir wären gefesselt worden |
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
ihr wäret gefesselt worden |
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
sie wären gefesselt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde gefesselt haben |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst gefesselt haben |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird gefesselt haben |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden gefesselt haben |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet gefesselt haben |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden gefesselt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
ich werde gefesselt worden sein |
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
du wirst gefesselt worden sein |
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
er/sie/es wird gefesselt worden sein |
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
wir werden gefesselt worden sein |
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
ihr werdet gefesselt worden sein |
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
sie werden gefesselt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
fesseln |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
gefesselt haben |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
fesseln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
gefesselt werden |
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
gefesselt worden sein |
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
künftig gefesselt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
fessle! |
| 2. Person Plural | evincite |
fesselt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Fesseln |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Fesselnes |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Fesseln |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Fesseln |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Fesseln |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Fesseln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich rage |
| 2. Person Singular | evincis |
du ragst |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es ragt |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir ragen |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr ragt |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie ragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich rage |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du ragest |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es rage |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir ragen |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr raget |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie ragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich ragte |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du ragtest |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es ragte |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir ragten |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr ragtet |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie ragten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich ragte |
| 2. Person Singular | evinceres |
du ragtest |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es ragte |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir ragten |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr ragtet |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie ragten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde ragen |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst ragen |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird ragen |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden ragen |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet ragen |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden ragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich habe geragt |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du hast geragt |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es hat geragt |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir haben geragt |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr habt geragt |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie haben geragt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich habe geragt |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du habest geragt |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es habe geragt |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir haben geragt |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr habet geragt |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie haben geragt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich hatte geragt |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du hattest geragt |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es hatte geragt |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir hatten geragt |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr hattet geragt |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie hatten geragt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich hätte geragt |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du hättest geragt |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es hätte geragt |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir hätten geragt |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr hättet geragt |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie hätten geragt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde geragt haben |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst geragt haben |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird geragt haben |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden geragt haben |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet geragt haben |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden geragt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
ragen |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
geragt haben |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
ragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
rage; rag! |
| 2. Person Plural | evincite |
ragt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Ragen |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Ragens |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Ragen |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Ragen |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Ragen |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Ragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich trete |
| 2. Person Singular | evincis |
du trittst |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es tritt |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir treten |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr tretet |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie treten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich trete |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du tretest |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es trete |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir treten |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr tretet |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie treten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich trat |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du tratest |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es trat |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir traten |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr tratet |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie traten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich träte |
| 2. Person Singular | evinceres |
du trätest |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es träte |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir träten |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr trätet |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie träten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde treten |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst treten |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird treten |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden treten |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet treten |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden treten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich bin getreten |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du bist getreten |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es ist getreten |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir sind getreten |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr seid getreten |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie sind getreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich sei getreten |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du seiest getreten |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es sei getreten |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir seien getreten |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr seiet getreten |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie seien getreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich war getreten |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du warst getreten |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es war getreten |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir waren getreten |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr wart getreten |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie waren getreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich wäre getreten |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du wärest getreten |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es wäre getreten |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir wären getreten |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr wäret getreten |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie wären getreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde getreten sein |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst getreten sein |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird getreten sein |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden getreten sein |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet getreten sein |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden getreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
treten |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
getreten sein |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
treten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
tritt! |
| 2. Person Plural | evincite |
tretet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Treten |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Tretens |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Treten |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Treten |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Treten |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Treten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich überwinde |
| 2. Person Singular | evincis |
du überwindest |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es überwindet |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir überwinden |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr überwindet |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie überwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
ich werde überwunden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
du wirst überwunden |
| 3. Person Singular | evincitur |
er/sie/es wird überwunden |
| 1. Person Plural | evincimur |
wir werden überwunden |
| 2. Person Plural | evincimini |
ihr werdet überwunden |
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
sie werden überwunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich überwinde |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du überwindest |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es überwinde |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir überwinden |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr überwindet |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie überwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde überwunden |
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
du werdest überwunden |
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
er/sie/es werde überwunden |
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
wir werden überwunden |
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
ihr werdet überwunden |
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
sie werden überwunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich überwand |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du überwandest |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es überwand |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir überwanden |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr überwandet |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie überwanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
ich wurde überwunden |
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
du wurdest überwunden |
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
er/sie/es wurde überwunden |
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
wir wurden überwunden |
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
ihr wurdet überwunden |
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
sie wurden überwunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich überwände |
| 2. Person Singular | evinceres |
du überwändest |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es überwände |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir überwänden |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr überwändet |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie überwänden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
ich würde überwunden |
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
du würdest überwunden |
| 3. Person Singular | evinceretur |
er/sie/es würde überwunden |
| 1. Person Plural | evinceremur |
wir würden überwunden |
| 2. Person Plural | evinceremini |
ihr würdet überwunden |
| 3. Person Plural | evincerentur |
sie würden überwunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde überwinden |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst überwinden |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird überwinden |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden überwinden |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet überwinden |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden überwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde überwunden werden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
du wirst überwunden werden |
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
er/sie/es wird überwunden werden |
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
wir werden überwunden werden |
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
ihr werdet überwunden werden |
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
sie werden überwunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich habe überwunden |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du hast überwunden |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es hat überwunden |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir haben überwunden |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr habt überwunden |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie haben überwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
ich bin überwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
du bist überwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
er/sie/es ist überwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
wir sind überwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
ihr seid überwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
sie sind überwunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich habe überwunden |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du habest überwunden |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es habe überwunden |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir haben überwunden |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr habet überwunden |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie haben überwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
ich sei überwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
du seiest überwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
er/sie/es sei überwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
wir seien überwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
ihr seiet überwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
sie seien überwunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich hatte überwunden |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du hattest überwunden |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es hatte überwunden |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir hatten überwunden |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr hattet überwunden |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie hatten überwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
ich war überwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
du warst überwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
er/sie/es war überwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
wir waren überwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
ihr wart überwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
sie waren überwunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich hätte überwunden |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du hättest überwunden |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es hätte überwunden |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir hätten überwunden |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr hättet überwunden |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie hätten überwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
ich wäre überwunden worden |
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
du wärest überwunden worden |
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
er/sie/es wäre überwunden worden |
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
wir wären überwunden worden |
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
ihr wäret überwunden worden |
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
sie wären überwunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde überwunden haben |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst überwunden haben |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird überwunden haben |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden überwunden haben |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet überwunden haben |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden überwunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
ich werde überwunden worden sein |
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
du wirst überwunden worden sein |
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
er/sie/es wird überwunden worden sein |
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
wir werden überwunden worden sein |
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
ihr werdet überwunden worden sein |
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
sie werden überwunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
überwinden |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
überwunden haben |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
überwinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
überwunden werden |
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
überwunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
künftig überwunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
überwinde! |
| 2. Person Plural | evincite |
überwindet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Überwinden |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Überwindens |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Überwinden |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Überwinden |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Überwinden |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Überwinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich binde um |
| 2. Person Singular | evincis |
du bindest um |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es bindet um |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir binden um |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr bindet um |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie binden um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
ich werde umgebunden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
du wirst umgebunden |
| 3. Person Singular | evincitur |
er/sie/es wird umgebunden |
| 1. Person Plural | evincimur |
wir werden umgebunden |
| 2. Person Plural | evincimini |
ihr werdet umgebunden |
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
sie werden umgebunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich binde um |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du bindest um |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es binde um |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir binden um |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr bindet um |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie binden um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde umgebunden |
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
du werdest umgebunden |
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
er/sie/es werde umgebunden |
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
wir werden umgebunden |
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
ihr werdet umgebunden |
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
sie werden umgebunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich band um |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du bandest um |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es band um |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir banden um |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr bandet um |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie banden um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
ich wurde umgebunden |
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
du wurdest umgebunden |
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
er/sie/es wurde umgebunden |
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
wir wurden umgebunden |
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
ihr wurdet umgebunden |
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
sie wurden umgebunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich bände um |
| 2. Person Singular | evinceres |
du bändest um |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es bände um |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir bänden um |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr bändet um |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie bänden um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
ich würde umgebunden |
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
du würdest umgebunden |
| 3. Person Singular | evinceretur |
er/sie/es würde umgebunden |
| 1. Person Plural | evinceremur |
wir würden umgebunden |
| 2. Person Plural | evinceremini |
ihr würdet umgebunden |
| 3. Person Plural | evincerentur |
sie würden umgebunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde umbinden |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst umbinden |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird umbinden |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden umbinden |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet umbinden |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden umbinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde umgebunden werden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
du wirst umgebunden werden |
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
er/sie/es wird umgebunden werden |
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
wir werden umgebunden werden |
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
ihr werdet umgebunden werden |
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
sie werden umgebunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich habe umgebunden |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du hast umgebunden |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es hat umgebunden |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir haben umgebunden |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr habt umgebunden |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie haben umgebunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
ich bin umgebunden worden |
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
du bist umgebunden worden |
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
er/sie/es ist umgebunden worden |
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
wir sind umgebunden worden |
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
ihr seid umgebunden worden |
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
sie sind umgebunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich habe umgebunden |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du habest umgebunden |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es habe umgebunden |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir haben umgebunden |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr habet umgebunden |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie haben umgebunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
ich sei umgebunden worden |
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
du seiest umgebunden worden |
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
er/sie/es sei umgebunden worden |
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
wir seien umgebunden worden |
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
ihr seiet umgebunden worden |
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
sie seien umgebunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich hatte umgebunden |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du hattest umgebunden |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es hatte umgebunden |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir hatten umgebunden |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr hattet umgebunden |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie hatten umgebunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
ich war umgebunden worden |
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
du warst umgebunden worden |
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
er/sie/es war umgebunden worden |
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
wir waren umgebunden worden |
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
ihr wart umgebunden worden |
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
sie waren umgebunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich hätte umgebunden |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du hättest umgebunden |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es hätte umgebunden |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir hätten umgebunden |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr hättet umgebunden |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie hätten umgebunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
ich wäre umgebunden worden |
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
du wärest umgebunden worden |
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
er/sie/es wäre umgebunden worden |
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
wir wären umgebunden worden |
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
ihr wäret umgebunden worden |
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
sie wären umgebunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde umgebunden haben |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst umgebunden haben |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird umgebunden haben |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden umgebunden haben |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet umgebunden haben |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden umgebunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
ich werde umgebunden worden sein |
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
du wirst umgebunden worden sein |
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
er/sie/es wird umgebunden worden sein |
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
wir werden umgebunden worden sein |
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
ihr werdet umgebunden worden sein |
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
sie werden umgebunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
umbinden |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
umgebunden haben |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
umbinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
umgebunden werden |
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
umgebunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
künftig umgebunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
binde um! |
| 2. Person Plural | evincite |
bindet um! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Umbinden |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Umbindens |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Umbinden |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Umbinden |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Umbinden |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Umbinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
ich umkränze |
| 2. Person Singular | evincis |
du umkränzt |
| 3. Person Singular | evincit |
er/sie/es umkränzt |
| 1. Person Plural | evincimus |
wir umkränzen |
| 2. Person Plural | evincitis |
ihr umkränzt |
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
sie umkränzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
ich werde umkränzt |
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
du wirst umkränzt |
| 3. Person Singular | evincitur |
er/sie/es wird umkränzt |
| 1. Person Plural | evincimur |
wir werden umkränzt |
| 2. Person Plural | evincimini |
ihr werdet umkränzt |
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
sie werden umkränzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich umkränze |
| 2. Person Singular | evincas evincias |
du umkränzest |
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
er/sie/es umkränze |
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
wir umkränzen |
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
ihr umkränzet |
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
sie umkränzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde umkränzt |
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
du werdest umkränzt |
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
er/sie/es werde umkränzt |
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
wir werden umkränzt |
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
ihr werdet umkränzt |
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
sie werden umkränzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
ich umkränzte |
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
du umkränztest |
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
er/sie/es umkränzte |
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
wir umkränzten |
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
ihr umkränztet |
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
sie umkränzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
ich wurde umkränzt |
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
du wurdest umkränzt |
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
er/sie/es wurde umkränzt |
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
wir wurden umkränzt |
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
ihr wurdet umkränzt |
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
sie wurden umkränzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
ich umkränzte |
| 2. Person Singular | evinceres |
du umkränztest |
| 3. Person Singular | evinceret |
er/sie/es umkränzte |
| 1. Person Plural | evinceremus |
wir umkränzten |
| 2. Person Plural | evinceretis |
ihr umkränztet |
| 3. Person Plural | evincerent |
sie umkränzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
ich würde umkränzt |
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
du würdest umkränzt |
| 3. Person Singular | evinceretur |
er/sie/es würde umkränzt |
| 1. Person Plural | evinceremur |
wir würden umkränzt |
| 2. Person Plural | evinceremini |
ihr würdet umkränzt |
| 3. Person Plural | evincerentur |
sie würden umkränzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
ich werde umkränzen |
| 2. Person Singular | evinces evincies |
du wirst umkränzen |
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
er/sie/es wird umkränzen |
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
wir werden umkränzen |
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
ihr werdet umkränzen |
| 3. Person Plural | evincent evincient |
sie werden umkränzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
ich werde umkränzt werden |
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
du wirst umkränzt werden |
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
er/sie/es wird umkränzt werden |
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
wir werden umkränzt werden |
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
ihr werdet umkränzt werden |
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
sie werden umkränzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
ich habe umkränzt |
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
du hast umkränzt |
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
er/sie/es hat umkränzt |
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
wir haben umkränzt |
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
ihr habt umkränzt |
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
sie haben umkränzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
ich bin umkränzt worden |
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
du bist umkränzt worden |
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
er/sie/es ist umkränzt worden |
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
wir sind umkränzt worden |
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
ihr seid umkränzt worden |
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
sie sind umkränzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
ich habe umkränzt |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du habest umkränzt |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es habe umkränzt |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir haben umkränzt |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr habet umkränzt |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie haben umkränzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
ich sei umkränzt worden |
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
du seiest umkränzt worden |
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
er/sie/es sei umkränzt worden |
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
wir seien umkränzt worden |
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
ihr seiet umkränzt worden |
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
sie seien umkränzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
ich hatte umkränzt |
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
du hattest umkränzt |
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
er/sie/es hatte umkränzt |
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
wir hatten umkränzt |
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
ihr hattet umkränzt |
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
sie hatten umkränzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
ich war umkränzt worden |
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
du warst umkränzt worden |
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
er/sie/es war umkränzt worden |
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
wir waren umkränzt worden |
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
ihr wart umkränzt worden |
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
sie waren umkränzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
ich hätte umkränzt |
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
du hättest umkränzt |
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
er/sie/es hätte umkränzt |
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
wir hätten umkränzt |
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
ihr hättet umkränzt |
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
sie hätten umkränzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
ich wäre umkränzt worden |
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
du wärest umkränzt worden |
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
er/sie/es wäre umkränzt worden |
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
wir wären umkränzt worden |
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
ihr wäret umkränzt worden |
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
sie wären umkränzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
ich werde umkränzt haben |
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
du wirst umkränzt haben |
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
er/sie/es wird umkränzt haben |
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
wir werden umkränzt haben |
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
ihr werdet umkränzt haben |
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
sie werden umkränzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
ich werde umkränzt worden sein |
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
du wirst umkränzt worden sein |
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
er/sie/es wird umkränzt worden sein |
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
wir werden umkränzt worden sein |
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
ihr werdet umkränzt worden sein |
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
sie werden umkränzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
umkränzen |
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
umkränzt haben |
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
umkränzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
umkränzt werden |
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
umkränzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
künftig umkränzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
umkränze; umkränz! |
| 2. Person Plural | evincite |
umkränzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
das Umkränzen |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
des Umkränzens |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
dem Umkränzen |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
das Umkränzen |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
durch das Umkränzen |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Umkränzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evinco evincio |
|
| 2. Person Singular | evincis |
|
| 3. Person Singular | evincit |
|
| 1. Person Plural | evincimus |
|
| 2. Person Plural | evincitis |
|
| 3. Person Plural | evincunt evinciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincor evincior |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere |
|
| 3. Person Singular | evincitur |
|
| 1. Person Plural | evincimur |
|
| 2. Person Plural | evincimini |
|
| 3. Person Plural | evincuntur evinciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evincas evincias |
|
| 3. Person Singular | evincat evinciat |
|
| 1. Person Plural | evincamus evinciamus |
|
| 2. Person Plural | evincatis evinciatis |
|
| 3. Person Plural | evincant evinciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evincaris evincare evinciaris evinciare |
|
| 3. Person Singular | evincatur evinciatur |
|
| 1. Person Plural | evincamur evinciamur |
|
| 2. Person Plural | evincamini evinciamini |
|
| 3. Person Plural | evincantur evinciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincebam evinciebam |
|
| 2. Person Singular | evincebas evinciebas |
|
| 3. Person Singular | evincebat evinciebat |
|
| 1. Person Plural | evincebamus evinciebamus |
|
| 2. Person Plural | evincebatis evinciebatis |
|
| 3. Person Plural | evincebant evinciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincebar evinciebar |
|
| 2. Person Singular | evincebaris evincebare evinciebaris evinciebare |
|
| 3. Person Singular | evincebatur evinciebatur |
|
| 1. Person Plural | evincebamur evinciebamur |
|
| 2. Person Plural | evincebamini evinciebamini |
|
| 3. Person Plural | evincebantur evinciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincerem |
|
| 2. Person Singular | evinceres |
|
| 3. Person Singular | evinceret |
|
| 1. Person Plural | evinceremus |
|
| 2. Person Plural | evinceretis |
|
| 3. Person Plural | evincerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincerer |
|
| 2. Person Singular | evincereris evincerere |
|
| 3. Person Singular | evinceretur |
|
| 1. Person Plural | evinceremur |
|
| 2. Person Plural | evinceremini |
|
| 3. Person Plural | evincerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evincam evinciam |
|
| 2. Person Singular | evinces evincies |
|
| 3. Person Singular | evincet evinciet |
|
| 1. Person Plural | evincemus evinciemus |
|
| 2. Person Plural | evincetis evincietis |
|
| 3. Person Plural | evincent evincient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evincar evinciar |
|
| 2. Person Singular | evinceris evincere evincieris evinciere |
|
| 3. Person Singular | evincetur evincietur |
|
| 1. Person Plural | evincemur evinciemur |
|
| 2. Person Plural | evincemini evinciemini |
|
| 3. Person Plural | evincentur evincientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evici evinxi |
|
| 2. Person Singular | evicisti evinxisti |
|
| 3. Person Singular | evicit evinxit |
|
| 1. Person Plural | evicimus evinximus |
|
| 2. Person Plural | evicistis evinxistis |
|
| 3. Person Plural | evicerunt evicere evinxerunt evinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sum evinctus sum |
|
| 2. Person Singular | evictus es evinctus es |
|
| 3. Person Singular | evictus est evinctus est |
|
| 1. Person Plural | evicti sumus evincti sumus |
|
| 2. Person Plural | evicti estis evincti estis |
|
| 3. Person Plural | evicti sunt evincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicerim evinxerim |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus sim evinctus sim |
|
| 2. Person Singular | evictus sis evinctus sis |
|
| 3. Person Singular | evictus sit evinctus sit |
|
| 1. Person Plural | evicti simus evincti simus |
|
| 2. Person Plural | evicti sitis evincti sitis |
|
| 3. Person Plural | evicti sint evincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eviceram evinxeram |
|
| 2. Person Singular | eviceras evinxeras |
|
| 3. Person Singular | evicerat evinxerat |
|
| 1. Person Plural | eviceramus evinxeramus |
|
| 2. Person Plural | eviceratis evinxeratis |
|
| 3. Person Plural | evicerant evinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus eram evinctus eram |
|
| 2. Person Singular | evictus eras evinctus eras |
|
| 3. Person Singular | evictus erat evinctus erat |
|
| 1. Person Plural | evicti eramus evincti eramus |
|
| 2. Person Plural | evicti eratis evincti eratis |
|
| 3. Person Plural | evicti erant evincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicissem evinxissem |
|
| 2. Person Singular | evicisses evinxisses |
|
| 3. Person Singular | evicisset evinxisset |
|
| 1. Person Plural | evicissemus evinxissemus |
|
| 2. Person Plural | evicissetis evinxissetis |
|
| 3. Person Plural | evicissent evinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus essem evinctus essem |
|
| 2. Person Singular | evictus esses evinctus esses |
|
| 3. Person Singular | evictus esset evinctus esset |
|
| 1. Person Plural | evicti essemus evincti essemus |
|
| 2. Person Plural | evicti essetis evincti essetis |
|
| 3. Person Plural | evicti essent evincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evicero evinxero |
|
| 2. Person Singular | eviceris evinxeris |
|
| 3. Person Singular | evicerit evinxerit |
|
| 1. Person Plural | evicerimus evinxerimus |
|
| 2. Person Plural | eviceritis evinxeritis |
|
| 3. Person Plural | evicerint evinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evictus ero evinctus ero |
|
| 2. Person Singular | evictus eris evinctus eris |
|
| 3. Person Singular | evictus erit evinctus erit |
|
| 1. Person Plural | evicti erimus evincti erimus |
|
| 2. Person Plural | evicti eritis evincti eritis |
|
| 3. Person Plural | evicti erunt evincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evincere |
|
| Vorzeitigkeit | evicisse evinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | evicturum esse evincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evinci evincier |
|
| Vorzeitigkeit | evictum esse evinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evictum iri evinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evince |
! |
| 2. Person Plural | evincite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evincito |
| 3. Person Singular | evincito |
| 2. Person Plural | evincitote |
| 3. Person Plural | evincunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evincere |
|
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
|
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
|
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
|
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincendus evincundus evinciendus evinciundus |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Genitiv | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
| Dativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Akkusativ | evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
evincendam evincundam evinciendam evinciundam |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
| Ablativ | evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendo evincundo evinciendo evinciundo |
| Vokativ | evincende evincunde evinciende evinciunde |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
evincendum evincundum evinciendum evinciundum |
Plural
| Nominativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Genitiv | evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
evincendarum evincundarum evinciendarum evinciundarum |
evincendorum evincundorum evinciendorum evinciundorum |
| Dativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Akkusativ | evincendos evincundos evinciendos evinciundos |
evincendas evincundas evinciendas evinciundas |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
| Ablativ | evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
evincendis evincundis evinciendis evinciundis |
| Vokativ | evincendi evincundi evinciendi evinciundi |
evincendae evincundae evinciendae evinciundae |
evincenda evincunda evincienda evinciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
| Genitiv | evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
evincentis evincientis |
| Dativ | evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
evincenti evincienti |
| Akkusativ | evincentem evincientem |
evincentem evincientem |
evincens evinciens |
| Ablativ | evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
evincenti evincente evincienti evinciente |
| Vokativ | evincens evinciens |
evincens evinciens |
evincens evinciens |
Plural
| Nominativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Genitiv | evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
evincentium evincentum evincientium evincientum |
| Dativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Akkusativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
| Ablativ | evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
evincentibus evincientibus |
| Vokativ | evincentes evincientes |
evincentes evincientes |
evincentia evincientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evictus evinctus |
evicta evincta |
evictum evinctum |
| Genitiv | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicti evincti |
| Dativ | evicto evincto |
evictae evinctae |
evicto evincto |
| Akkusativ | evictum evinctum |
evictam evinctam |
evictum evinctum |
| Ablativ | evicto evincto |
evicta evincta |
evicto evincto |
| Vokativ | evicte evincte |
evicta evincta |
evictum evinctum |
Plural
| Nominativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
| Genitiv | evictorum evinctorum |
evictarum evinctarum |
evictorum evinctorum |
| Dativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Akkusativ | evictos evinctos |
evictas evinctas |
evicta evincta |
| Ablativ | evictis evinctis |
evictis evinctis |
evictis evinctis |
| Vokativ | evicti evincti |
evictae evinctae |
evicta evincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evicturus evincturus |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
| Genitiv | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evicturi evincturi |
| Dativ | evicturo evincturo |
evicturae evincturae |
evicturo evincturo |
| Akkusativ | evicturum evincturum |
evicturam evincturam |
evicturum evincturum |
| Ablativ | evicturo evincturo |
evictura evinctura |
evicturo evincturo |
| Vokativ | evicture evincture |
evictura evinctura |
evicturum evincturum |
Plural
| Nominativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
| Genitiv | evicturorum evincturorum |
evicturarum evincturarum |
evicturorum evincturorum |
| Dativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Akkusativ | evicturos evincturos |
evicturas evincturas |
evictura evinctura |
| Ablativ | evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
evicturis evincturis |
| Vokativ | evicturi evincturi |
evicturae evincturae |
evictura evinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evictum evinctum |
evictu evinctu |