Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviro
|
ich entkräfte |
| 2. Person Singular |
eviras
|
du entkräftest |
| 3. Person Singular |
evirat
|
er/sie/es entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviramus
|
wir entkräften |
| 2. Person Plural |
eviratis
|
ihr entkräftet |
| 3. Person Plural |
evirant
|
sie entkräften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviror
|
ich werde entkräftet |
| 2. Person Singular |
eviraris evirare
|
du wirst entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviratur
|
er/sie/es wird entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviramur
|
wir werden entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviramini
|
ihr werdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
evirantur
|
sie werden entkräftet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirem
|
ich entkräfte |
| 2. Person Singular |
evires
|
du entkräftest |
| 3. Person Singular |
eviret
|
er/sie/es entkräfte |
| 1. Person Plural |
eviremus
|
wir entkräften |
| 2. Person Plural |
eviretis
|
ihr entkräftet |
| 3. Person Plural |
evirent
|
sie entkräften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirer
|
ich werde entkräftet |
| 2. Person Singular |
evireris evirere
|
du werdest entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviretur
|
er/sie/es werde entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviremur
|
wir werden entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviremini
|
ihr werdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
evirentur
|
sie werden entkräftet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabam
|
ich entkräftete |
| 2. Person Singular |
evirabas
|
du entkräftetest |
| 3. Person Singular |
evirabat
|
er/sie/es entkräftete |
| 1. Person Plural |
evirabamus
|
wir entkräfteten |
| 2. Person Plural |
evirabatis
|
ihr entkräftetet |
| 3. Person Plural |
evirabant
|
sie entkräfteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabar
|
ich wurde entkräftet |
| 2. Person Singular |
evirabaris evirabare
|
du wurdest entkräftet |
| 3. Person Singular |
evirabatur
|
er/sie/es wurde entkräftet |
| 1. Person Plural |
evirabamur
|
wir wurden entkräftet |
| 2. Person Plural |
evirabamini
|
ihr wurdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
evirabantur
|
sie wurden entkräftet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarem
|
ich entkräftete |
| 2. Person Singular |
evirares
|
du entkräftetest |
| 3. Person Singular |
eviraret
|
er/sie/es entkräftete |
| 1. Person Plural |
eviraremus
|
wir entkräfteten |
| 2. Person Plural |
eviraretis
|
ihr entkräftetet |
| 3. Person Plural |
evirarent
|
sie entkräfteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarer
|
ich würde entkräftet |
| 2. Person Singular |
evirareris evirarere
|
du würdest entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviraretur
|
er/sie/es würde entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviraremur
|
wir würden entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviraremini
|
ihr würdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
evirarentur
|
sie würden entkräftet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabo
|
ich werde entkräften |
| 2. Person Singular |
evirabis
|
du wirst entkräften |
| 3. Person Singular |
evirabit
|
er/sie/es wird entkräften |
| 1. Person Plural |
evirabimus
|
wir werden entkräften |
| 2. Person Plural |
evirabitis
|
ihr werdet entkräften |
| 3. Person Plural |
evirabunt
|
sie werden entkräften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabor
|
ich werde entkräftet werden |
| 2. Person Singular |
eviraberis evirabere
|
du wirst entkräftet werden |
| 3. Person Singular |
evirabitur
|
er/sie/es wird entkräftet werden |
| 1. Person Plural |
evirabimur
|
wir werden entkräftet werden |
| 2. Person Plural |
evirabimini
|
ihr werdet entkräftet werden |
| 3. Person Plural |
evirabuntur
|
sie werden entkräftet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravi
|
ich habe entkräftet |
| 2. Person Singular |
eviravisti
|
du hast entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviravit
|
er/sie/es hat entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviravimus
|
wir haben entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviravistis
|
ihr habt entkräftet |
| 3. Person Plural |
eviraverunt eviravere
|
sie haben entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sum
|
ich bin entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
eviratus es
|
du bist entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
eviratus est
|
er/sie/es ist entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
evirati sumus
|
wir sind entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
evirati estis
|
ihr seid entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
evirati sunt
|
sie sind entkräftet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraverim
|
ich habe entkräftet |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du habest entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es habe entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir haben entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr habet entkräftet |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie haben entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sim
|
ich sei entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
eviratus sis
|
du seiest entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
eviratus sit
|
er/sie/es sei entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
evirati simus
|
wir seien entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
evirati sitis
|
ihr seiet entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
evirati sint
|
sie seien entkräftet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraveram
|
ich hatte entkräftet |
| 2. Person Singular |
eviraveras
|
du hattest entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviraverat
|
er/sie/es hatte entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviraveramus
|
wir hatten entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviraveratis
|
ihr hattet entkräftet |
| 3. Person Plural |
eviraverant
|
sie hatten entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus eram
|
ich war entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
eviratus eras
|
du warst entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
eviratus erat
|
er/sie/es war entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
evirati eramus
|
wir waren entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
evirati eratis
|
ihr wart entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
evirati erant
|
sie waren entkräftet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravissem
|
ich hätte entkräftet |
| 2. Person Singular |
eviravisses
|
du hättest entkräftet |
| 3. Person Singular |
eviravisset
|
er/sie/es hätte entkräftet |
| 1. Person Plural |
eviravissemus
|
wir hätten entkräftet |
| 2. Person Plural |
eviravissetis
|
ihr hättet entkräftet |
| 3. Person Plural |
eviravissent
|
sie hätten entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus essem
|
ich wäre entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
eviratus esses
|
du wärest entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
eviratus esset
|
er/sie/es wäre entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
evirati essemus
|
wir wären entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
evirati essetis
|
ihr wäret entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
evirati essent
|
sie wären entkräftet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravero
|
ich werde entkräftet haben |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du wirst entkräftet haben |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es wird entkräftet haben |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir werden entkräftet haben |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr werdet entkräftet haben |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie werden entkräftet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus ero
|
ich werde entkräftet worden sein |
| 2. Person Singular |
eviratus eris
|
du wirst entkräftet worden sein |
| 3. Person Singular |
eviratus erit
|
er/sie/es wird entkräftet worden sein |
| 1. Person Plural |
evirati erimus
|
wir werden entkräftet worden sein |
| 2. Person Plural |
evirati eritis
|
ihr werdet entkräftet worden sein |
| 3. Person Plural |
evirati erunt
|
sie werden entkräftet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirare
|
entkräften |
| Vorzeitigkeit |
eviravisse
|
entkräftet haben |
| Nachzeitigkeit |
eviraturum esse
|
entkräften werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirari evirarier
|
entkräftet werden |
| Vorzeitigkeit |
eviratum esse
|
entkräftet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eviratum iri
|
künftig entkräftet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evira
|
entkräfte! |
| 2. Person Plural |
evirate
|
entkräftet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evirato
|
| 3. Person Singular |
evirato
|
| 2. Person Plural |
eviratote
|
| 3. Person Plural |
eviranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evirare
|
das Entkräften |
| Genitiv |
evirandi
|
des Entkräftens |
| Dativ |
evirando
|
dem Entkräften |
| Akkusativ |
evirandum
|
das Entkräften |
| Ablativ |
evirando
|
durch das Entkräften |
| Vokativ |
evirande
|
Entkräften! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirandus
|
eviranda
|
evirandum
|
| Genitiv |
evirandi
|
evirandae
|
evirandi
|
| Dativ |
evirando
|
evirandae
|
evirando
|
| Akkusativ |
evirandum
|
evirandam
|
evirandum
|
| Ablativ |
evirando
|
eviranda
|
evirando
|
| Vokativ |
evirande
|
eviranda
|
evirandum
|
Plural
| Nominativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
| Genitiv |
evirandorum
|
evirandarum
|
evirandorum
|
| Dativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Akkusativ |
evirandos
|
evirandas
|
eviranda
|
| Ablativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Vokativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
| Genitiv |
evirantis
|
evirantis
|
evirantis
|
| Dativ |
eviranti
|
eviranti
|
eviranti
|
| Akkusativ |
evirantem
|
evirantem
|
evirans
|
| Ablativ |
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
| Vokativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
Plural
| Nominativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Genitiv |
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
| Dativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Akkusativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Ablativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Vokativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviratus
|
evirata
|
eviratum
|
| Genitiv |
evirati
|
eviratae
|
evirati
|
| Dativ |
evirato
|
eviratae
|
evirato
|
| Akkusativ |
eviratum
|
eviratam
|
eviratum
|
| Ablativ |
evirato
|
evirata
|
evirato
|
| Vokativ |
evirate
|
evirata
|
eviratum
|
Plural
| Nominativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
| Genitiv |
eviratorum
|
eviratarum
|
eviratorum
|
| Dativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Akkusativ |
eviratos
|
eviratas
|
evirata
|
| Ablativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Vokativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviraturus
|
eviratura
|
eviraturum
|
| Genitiv |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviraturi
|
| Dativ |
eviraturo
|
eviraturae
|
eviraturo
|
| Akkusativ |
eviraturum
|
eviraturam
|
eviraturum
|
| Ablativ |
eviraturo
|
eviratura
|
eviraturo
|
| Vokativ |
evirature
|
eviratura
|
eviraturum
|
Plural
| Nominativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
| Genitiv |
eviraturorum
|
eviraturarum
|
eviraturorum
|
| Dativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Akkusativ |
eviraturos
|
eviraturas
|
eviratura
|
| Ablativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Vokativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eviratum
|
eviratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviro
|
ich entmanne |
| 2. Person Singular |
eviras
|
du entmannst |
| 3. Person Singular |
evirat
|
er/sie/es entmannt |
| 1. Person Plural |
eviramus
|
wir entmannen |
| 2. Person Plural |
eviratis
|
ihr entmannt |
| 3. Person Plural |
evirant
|
sie entmannen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviror
|
ich werde entmannt |
| 2. Person Singular |
eviraris evirare
|
du wirst entmannt |
| 3. Person Singular |
eviratur
|
er/sie/es wird entmannt |
| 1. Person Plural |
eviramur
|
wir werden entmannt |
| 2. Person Plural |
eviramini
|
ihr werdet entmannt |
| 3. Person Plural |
evirantur
|
sie werden entmannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirem
|
ich entmanne |
| 2. Person Singular |
evires
|
du entmannest |
| 3. Person Singular |
eviret
|
er/sie/es entmanne |
| 1. Person Plural |
eviremus
|
wir entmannen |
| 2. Person Plural |
eviretis
|
ihr entmannet |
| 3. Person Plural |
evirent
|
sie entmannen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirer
|
ich werde entmannt |
| 2. Person Singular |
evireris evirere
|
du werdest entmannt |
| 3. Person Singular |
eviretur
|
er/sie/es werde entmannt |
| 1. Person Plural |
eviremur
|
wir werden entmannt |
| 2. Person Plural |
eviremini
|
ihr werdet entmannt |
| 3. Person Plural |
evirentur
|
sie werden entmannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabam
|
ich entmannte |
| 2. Person Singular |
evirabas
|
du entmanntest |
| 3. Person Singular |
evirabat
|
er/sie/es entmannte |
| 1. Person Plural |
evirabamus
|
wir entmannten |
| 2. Person Plural |
evirabatis
|
ihr entmanntet |
| 3. Person Plural |
evirabant
|
sie entmannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabar
|
ich wurde entmannt |
| 2. Person Singular |
evirabaris evirabare
|
du wurdest entmannt |
| 3. Person Singular |
evirabatur
|
er/sie/es wurde entmannt |
| 1. Person Plural |
evirabamur
|
wir wurden entmannt |
| 2. Person Plural |
evirabamini
|
ihr wurdet entmannt |
| 3. Person Plural |
evirabantur
|
sie wurden entmannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarem
|
ich entmannte |
| 2. Person Singular |
evirares
|
du entmanntest |
| 3. Person Singular |
eviraret
|
er/sie/es entmannte |
| 1. Person Plural |
eviraremus
|
wir entmannten |
| 2. Person Plural |
eviraretis
|
ihr entmanntet |
| 3. Person Plural |
evirarent
|
sie entmannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarer
|
ich würde entmannt |
| 2. Person Singular |
evirareris evirarere
|
du würdest entmannt |
| 3. Person Singular |
eviraretur
|
er/sie/es würde entmannt |
| 1. Person Plural |
eviraremur
|
wir würden entmannt |
| 2. Person Plural |
eviraremini
|
ihr würdet entmannt |
| 3. Person Plural |
evirarentur
|
sie würden entmannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabo
|
ich werde entmannen |
| 2. Person Singular |
evirabis
|
du wirst entmannen |
| 3. Person Singular |
evirabit
|
er/sie/es wird entmannen |
| 1. Person Plural |
evirabimus
|
wir werden entmannen |
| 2. Person Plural |
evirabitis
|
ihr werdet entmannen |
| 3. Person Plural |
evirabunt
|
sie werden entmannen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabor
|
ich werde entmannt werden |
| 2. Person Singular |
eviraberis evirabere
|
du wirst entmannt werden |
| 3. Person Singular |
evirabitur
|
er/sie/es wird entmannt werden |
| 1. Person Plural |
evirabimur
|
wir werden entmannt werden |
| 2. Person Plural |
evirabimini
|
ihr werdet entmannt werden |
| 3. Person Plural |
evirabuntur
|
sie werden entmannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravi
|
ich habe entmannt |
| 2. Person Singular |
eviravisti
|
du hast entmannt |
| 3. Person Singular |
eviravit
|
er/sie/es hat entmannt |
| 1. Person Plural |
eviravimus
|
wir haben entmannt |
| 2. Person Plural |
eviravistis
|
ihr habt entmannt |
| 3. Person Plural |
eviraverunt eviravere
|
sie haben entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sum
|
ich bin entmannt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus es
|
du bist entmannt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus est
|
er/sie/es ist entmannt worden |
| 1. Person Plural |
evirati sumus
|
wir sind entmannt worden |
| 2. Person Plural |
evirati estis
|
ihr seid entmannt worden |
| 3. Person Plural |
evirati sunt
|
sie sind entmannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraverim
|
ich habe entmannt |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du habest entmannt |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es habe entmannt |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir haben entmannt |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr habet entmannt |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie haben entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sim
|
ich sei entmannt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus sis
|
du seiest entmannt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus sit
|
er/sie/es sei entmannt worden |
| 1. Person Plural |
evirati simus
|
wir seien entmannt worden |
| 2. Person Plural |
evirati sitis
|
ihr seiet entmannt worden |
| 3. Person Plural |
evirati sint
|
sie seien entmannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraveram
|
ich hatte entmannt |
| 2. Person Singular |
eviraveras
|
du hattest entmannt |
| 3. Person Singular |
eviraverat
|
er/sie/es hatte entmannt |
| 1. Person Plural |
eviraveramus
|
wir hatten entmannt |
| 2. Person Plural |
eviraveratis
|
ihr hattet entmannt |
| 3. Person Plural |
eviraverant
|
sie hatten entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus eram
|
ich war entmannt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus eras
|
du warst entmannt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus erat
|
er/sie/es war entmannt worden |
| 1. Person Plural |
evirati eramus
|
wir waren entmannt worden |
| 2. Person Plural |
evirati eratis
|
ihr wart entmannt worden |
| 3. Person Plural |
evirati erant
|
sie waren entmannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravissem
|
ich hätte entmannt |
| 2. Person Singular |
eviravisses
|
du hättest entmannt |
| 3. Person Singular |
eviravisset
|
er/sie/es hätte entmannt |
| 1. Person Plural |
eviravissemus
|
wir hätten entmannt |
| 2. Person Plural |
eviravissetis
|
ihr hättet entmannt |
| 3. Person Plural |
eviravissent
|
sie hätten entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus essem
|
ich wäre entmannt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus esses
|
du wärest entmannt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus esset
|
er/sie/es wäre entmannt worden |
| 1. Person Plural |
evirati essemus
|
wir wären entmannt worden |
| 2. Person Plural |
evirati essetis
|
ihr wäret entmannt worden |
| 3. Person Plural |
evirati essent
|
sie wären entmannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravero
|
ich werde entmannt haben |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du wirst entmannt haben |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es wird entmannt haben |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir werden entmannt haben |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr werdet entmannt haben |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie werden entmannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus ero
|
ich werde entmannt worden sein |
| 2. Person Singular |
eviratus eris
|
du wirst entmannt worden sein |
| 3. Person Singular |
eviratus erit
|
er/sie/es wird entmannt worden sein |
| 1. Person Plural |
evirati erimus
|
wir werden entmannt worden sein |
| 2. Person Plural |
evirati eritis
|
ihr werdet entmannt worden sein |
| 3. Person Plural |
evirati erunt
|
sie werden entmannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirare
|
entmannen |
| Vorzeitigkeit |
eviravisse
|
entmannt haben |
| Nachzeitigkeit |
eviraturum esse
|
entmannen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirari evirarier
|
entmannt werden |
| Vorzeitigkeit |
eviratum esse
|
entmannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eviratum iri
|
künftig entmannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evira
|
entmanne; entmann! |
| 2. Person Plural |
evirate
|
entmannt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evirato
|
| 3. Person Singular |
evirato
|
| 2. Person Plural |
eviratote
|
| 3. Person Plural |
eviranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evirare
|
das Entmannen |
| Genitiv |
evirandi
|
des Entmannens |
| Dativ |
evirando
|
dem Entmannen |
| Akkusativ |
evirandum
|
das Entmannen |
| Ablativ |
evirando
|
durch das Entmannen |
| Vokativ |
evirande
|
Entmannen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirandus
|
eviranda
|
evirandum
|
| Genitiv |
evirandi
|
evirandae
|
evirandi
|
| Dativ |
evirando
|
evirandae
|
evirando
|
| Akkusativ |
evirandum
|
evirandam
|
evirandum
|
| Ablativ |
evirando
|
eviranda
|
evirando
|
| Vokativ |
evirande
|
eviranda
|
evirandum
|
Plural
| Nominativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
| Genitiv |
evirandorum
|
evirandarum
|
evirandorum
|
| Dativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Akkusativ |
evirandos
|
evirandas
|
eviranda
|
| Ablativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Vokativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
| Genitiv |
evirantis
|
evirantis
|
evirantis
|
| Dativ |
eviranti
|
eviranti
|
eviranti
|
| Akkusativ |
evirantem
|
evirantem
|
evirans
|
| Ablativ |
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
| Vokativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
Plural
| Nominativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Genitiv |
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
| Dativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Akkusativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Ablativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Vokativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviratus
|
evirata
|
eviratum
|
| Genitiv |
evirati
|
eviratae
|
evirati
|
| Dativ |
evirato
|
eviratae
|
evirato
|
| Akkusativ |
eviratum
|
eviratam
|
eviratum
|
| Ablativ |
evirato
|
evirata
|
evirato
|
| Vokativ |
evirate
|
evirata
|
eviratum
|
Plural
| Nominativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
| Genitiv |
eviratorum
|
eviratarum
|
eviratorum
|
| Dativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Akkusativ |
eviratos
|
eviratas
|
evirata
|
| Ablativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Vokativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviraturus
|
eviratura
|
eviraturum
|
| Genitiv |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviraturi
|
| Dativ |
eviraturo
|
eviraturae
|
eviraturo
|
| Akkusativ |
eviraturum
|
eviraturam
|
eviraturum
|
| Ablativ |
eviraturo
|
eviratura
|
eviraturo
|
| Vokativ |
evirature
|
eviratura
|
eviraturum
|
Plural
| Nominativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
| Genitiv |
eviraturorum
|
eviraturarum
|
eviraturorum
|
| Dativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Akkusativ |
eviraturos
|
eviraturas
|
eviratura
|
| Ablativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Vokativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eviratum
|
eviratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviro
|
ich entnerve |
| 2. Person Singular |
eviras
|
du entnervst |
| 3. Person Singular |
evirat
|
er/sie/es entnervt |
| 1. Person Plural |
eviramus
|
wir entnerven |
| 2. Person Plural |
eviratis
|
ihr entnervt |
| 3. Person Plural |
evirant
|
sie entnerven |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviror
|
ich werde entnervt |
| 2. Person Singular |
eviraris evirare
|
du wirst entnervt |
| 3. Person Singular |
eviratur
|
er/sie/es wird entnervt |
| 1. Person Plural |
eviramur
|
wir werden entnervt |
| 2. Person Plural |
eviramini
|
ihr werdet entnervt |
| 3. Person Plural |
evirantur
|
sie werden entnervt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirem
|
ich entnerve |
| 2. Person Singular |
evires
|
du entnervest |
| 3. Person Singular |
eviret
|
er/sie/es entnerve |
| 1. Person Plural |
eviremus
|
wir entnerven |
| 2. Person Plural |
eviretis
|
ihr entnervet |
| 3. Person Plural |
evirent
|
sie entnerven |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirer
|
ich werde entnervt |
| 2. Person Singular |
evireris evirere
|
du werdest entnervt |
| 3. Person Singular |
eviretur
|
er/sie/es werde entnervt |
| 1. Person Plural |
eviremur
|
wir werden entnervt |
| 2. Person Plural |
eviremini
|
ihr werdet entnervt |
| 3. Person Plural |
evirentur
|
sie werden entnervt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabam
|
ich entnervte |
| 2. Person Singular |
evirabas
|
du entnervtest |
| 3. Person Singular |
evirabat
|
er/sie/es entnervte |
| 1. Person Plural |
evirabamus
|
wir entnervten |
| 2. Person Plural |
evirabatis
|
ihr entnervtet |
| 3. Person Plural |
evirabant
|
sie entnervten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabar
|
ich wurde entnervt |
| 2. Person Singular |
evirabaris evirabare
|
du wurdest entnervt |
| 3. Person Singular |
evirabatur
|
er/sie/es wurde entnervt |
| 1. Person Plural |
evirabamur
|
wir wurden entnervt |
| 2. Person Plural |
evirabamini
|
ihr wurdet entnervt |
| 3. Person Plural |
evirabantur
|
sie wurden entnervt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarem
|
ich entnervte |
| 2. Person Singular |
evirares
|
du entnervtest |
| 3. Person Singular |
eviraret
|
er/sie/es entnervte |
| 1. Person Plural |
eviraremus
|
wir entnervten |
| 2. Person Plural |
eviraretis
|
ihr entnervtet |
| 3. Person Plural |
evirarent
|
sie entnervten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarer
|
ich würde entnervt |
| 2. Person Singular |
evirareris evirarere
|
du würdest entnervt |
| 3. Person Singular |
eviraretur
|
er/sie/es würde entnervt |
| 1. Person Plural |
eviraremur
|
wir würden entnervt |
| 2. Person Plural |
eviraremini
|
ihr würdet entnervt |
| 3. Person Plural |
evirarentur
|
sie würden entnervt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabo
|
ich werde entnerven |
| 2. Person Singular |
evirabis
|
du wirst entnerven |
| 3. Person Singular |
evirabit
|
er/sie/es wird entnerven |
| 1. Person Plural |
evirabimus
|
wir werden entnerven |
| 2. Person Plural |
evirabitis
|
ihr werdet entnerven |
| 3. Person Plural |
evirabunt
|
sie werden entnerven |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabor
|
ich werde entnervt werden |
| 2. Person Singular |
eviraberis evirabere
|
du wirst entnervt werden |
| 3. Person Singular |
evirabitur
|
er/sie/es wird entnervt werden |
| 1. Person Plural |
evirabimur
|
wir werden entnervt werden |
| 2. Person Plural |
evirabimini
|
ihr werdet entnervt werden |
| 3. Person Plural |
evirabuntur
|
sie werden entnervt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravi
|
ich habe entnervt |
| 2. Person Singular |
eviravisti
|
du hast entnervt |
| 3. Person Singular |
eviravit
|
er/sie/es hat entnervt |
| 1. Person Plural |
eviravimus
|
wir haben entnervt |
| 2. Person Plural |
eviravistis
|
ihr habt entnervt |
| 3. Person Plural |
eviraverunt eviravere
|
sie haben entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sum
|
ich bin entnervt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus es
|
du bist entnervt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus est
|
er/sie/es ist entnervt worden |
| 1. Person Plural |
evirati sumus
|
wir sind entnervt worden |
| 2. Person Plural |
evirati estis
|
ihr seid entnervt worden |
| 3. Person Plural |
evirati sunt
|
sie sind entnervt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraverim
|
ich habe entnervt |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du habest entnervt |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es habe entnervt |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir haben entnervt |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr habet entnervt |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie haben entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sim
|
ich sei entnervt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus sis
|
du seiest entnervt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus sit
|
er/sie/es sei entnervt worden |
| 1. Person Plural |
evirati simus
|
wir seien entnervt worden |
| 2. Person Plural |
evirati sitis
|
ihr seiet entnervt worden |
| 3. Person Plural |
evirati sint
|
sie seien entnervt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraveram
|
ich hatte entnervt |
| 2. Person Singular |
eviraveras
|
du hattest entnervt |
| 3. Person Singular |
eviraverat
|
er/sie/es hatte entnervt |
| 1. Person Plural |
eviraveramus
|
wir hatten entnervt |
| 2. Person Plural |
eviraveratis
|
ihr hattet entnervt |
| 3. Person Plural |
eviraverant
|
sie hatten entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus eram
|
ich war entnervt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus eras
|
du warst entnervt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus erat
|
er/sie/es war entnervt worden |
| 1. Person Plural |
evirati eramus
|
wir waren entnervt worden |
| 2. Person Plural |
evirati eratis
|
ihr wart entnervt worden |
| 3. Person Plural |
evirati erant
|
sie waren entnervt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravissem
|
ich hätte entnervt |
| 2. Person Singular |
eviravisses
|
du hättest entnervt |
| 3. Person Singular |
eviravisset
|
er/sie/es hätte entnervt |
| 1. Person Plural |
eviravissemus
|
wir hätten entnervt |
| 2. Person Plural |
eviravissetis
|
ihr hättet entnervt |
| 3. Person Plural |
eviravissent
|
sie hätten entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus essem
|
ich wäre entnervt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus esses
|
du wärest entnervt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus esset
|
er/sie/es wäre entnervt worden |
| 1. Person Plural |
evirati essemus
|
wir wären entnervt worden |
| 2. Person Plural |
evirati essetis
|
ihr wäret entnervt worden |
| 3. Person Plural |
evirati essent
|
sie wären entnervt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravero
|
ich werde entnervt haben |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du wirst entnervt haben |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es wird entnervt haben |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir werden entnervt haben |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr werdet entnervt haben |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie werden entnervt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus ero
|
ich werde entnervt worden sein |
| 2. Person Singular |
eviratus eris
|
du wirst entnervt worden sein |
| 3. Person Singular |
eviratus erit
|
er/sie/es wird entnervt worden sein |
| 1. Person Plural |
evirati erimus
|
wir werden entnervt worden sein |
| 2. Person Plural |
evirati eritis
|
ihr werdet entnervt worden sein |
| 3. Person Plural |
evirati erunt
|
sie werden entnervt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirare
|
entnerven |
| Vorzeitigkeit |
eviravisse
|
entnervt haben |
| Nachzeitigkeit |
eviraturum esse
|
entnerven werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirari evirarier
|
entnervt werden |
| Vorzeitigkeit |
eviratum esse
|
entnervt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eviratum iri
|
künftig entnervt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evira
|
entnerve; entnerv! |
| 2. Person Plural |
evirate
|
entnervt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evirato
|
| 3. Person Singular |
evirato
|
| 2. Person Plural |
eviratote
|
| 3. Person Plural |
eviranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evirare
|
das Entnerven |
| Genitiv |
evirandi
|
des Entnervens |
| Dativ |
evirando
|
dem Entnerven |
| Akkusativ |
evirandum
|
das Entnerven |
| Ablativ |
evirando
|
durch das Entnerven |
| Vokativ |
evirande
|
Entnerven! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirandus
|
eviranda
|
evirandum
|
| Genitiv |
evirandi
|
evirandae
|
evirandi
|
| Dativ |
evirando
|
evirandae
|
evirando
|
| Akkusativ |
evirandum
|
evirandam
|
evirandum
|
| Ablativ |
evirando
|
eviranda
|
evirando
|
| Vokativ |
evirande
|
eviranda
|
evirandum
|
Plural
| Nominativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
| Genitiv |
evirandorum
|
evirandarum
|
evirandorum
|
| Dativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Akkusativ |
evirandos
|
evirandas
|
eviranda
|
| Ablativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Vokativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
| Genitiv |
evirantis
|
evirantis
|
evirantis
|
| Dativ |
eviranti
|
eviranti
|
eviranti
|
| Akkusativ |
evirantem
|
evirantem
|
evirans
|
| Ablativ |
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
| Vokativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
Plural
| Nominativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Genitiv |
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
| Dativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Akkusativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Ablativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Vokativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviratus
|
evirata
|
eviratum
|
| Genitiv |
evirati
|
eviratae
|
evirati
|
| Dativ |
evirato
|
eviratae
|
evirato
|
| Akkusativ |
eviratum
|
eviratam
|
eviratum
|
| Ablativ |
evirato
|
evirata
|
evirato
|
| Vokativ |
evirate
|
evirata
|
eviratum
|
Plural
| Nominativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
| Genitiv |
eviratorum
|
eviratarum
|
eviratorum
|
| Dativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Akkusativ |
eviratos
|
eviratas
|
evirata
|
| Ablativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Vokativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviraturus
|
eviratura
|
eviraturum
|
| Genitiv |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviraturi
|
| Dativ |
eviraturo
|
eviraturae
|
eviraturo
|
| Akkusativ |
eviraturum
|
eviraturam
|
eviraturum
|
| Ablativ |
eviraturo
|
eviratura
|
eviraturo
|
| Vokativ |
evirature
|
eviratura
|
eviraturum
|
Plural
| Nominativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
| Genitiv |
eviraturorum
|
eviraturarum
|
eviraturorum
|
| Dativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Akkusativ |
eviraturos
|
eviraturas
|
eviratura
|
| Ablativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Vokativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eviratum
|
eviratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviro
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
eviras
|
du schwächst |
| 3. Person Singular |
evirat
|
er/sie/es schwächt |
| 1. Person Plural |
eviramus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
eviratis
|
ihr schwächt |
| 3. Person Plural |
evirant
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviror
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
eviraris evirare
|
du wirst geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviratur
|
er/sie/es wird geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviramur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviramini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
evirantur
|
sie werden geschwächt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirem
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
evires
|
du schwächest |
| 3. Person Singular |
eviret
|
er/sie/es schwäche |
| 1. Person Plural |
eviremus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
eviretis
|
ihr schwächet |
| 3. Person Plural |
evirent
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirer
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
evireris evirere
|
du werdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviretur
|
er/sie/es werde geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviremur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviremini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
evirentur
|
sie werden geschwächt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabam
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
evirabas
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
evirabat
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
evirabamus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
evirabatis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
evirabant
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabar
|
ich wurde geschwächt |
| 2. Person Singular |
evirabaris evirabare
|
du wurdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
evirabatur
|
er/sie/es wurde geschwächt |
| 1. Person Plural |
evirabamur
|
wir wurden geschwächt |
| 2. Person Plural |
evirabamini
|
ihr wurdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
evirabantur
|
sie wurden geschwächt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarem
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
evirares
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
eviraret
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
eviraremus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
eviraretis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
evirarent
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirarer
|
ich würde geschwächt |
| 2. Person Singular |
evirareris evirarere
|
du würdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviraretur
|
er/sie/es würde geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviraremur
|
wir würden geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviraremini
|
ihr würdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
evirarentur
|
sie würden geschwächt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabo
|
ich werde schwächen |
| 2. Person Singular |
evirabis
|
du wirst schwächen |
| 3. Person Singular |
evirabit
|
er/sie/es wird schwächen |
| 1. Person Plural |
evirabimus
|
wir werden schwächen |
| 2. Person Plural |
evirabitis
|
ihr werdet schwächen |
| 3. Person Plural |
evirabunt
|
sie werden schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
evirabor
|
ich werde geschwächt werden |
| 2. Person Singular |
eviraberis evirabere
|
du wirst geschwächt werden |
| 3. Person Singular |
evirabitur
|
er/sie/es wird geschwächt werden |
| 1. Person Plural |
evirabimur
|
wir werden geschwächt werden |
| 2. Person Plural |
evirabimini
|
ihr werdet geschwächt werden |
| 3. Person Plural |
evirabuntur
|
sie werden geschwächt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravi
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
eviravisti
|
du hast geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviravit
|
er/sie/es hat geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviravimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviravistis
|
ihr habt geschwächt |
| 3. Person Plural |
eviraverunt eviravere
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sum
|
ich bin geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus es
|
du bist geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus est
|
er/sie/es ist geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
evirati sumus
|
wir sind geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
evirati estis
|
ihr seid geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
evirati sunt
|
sie sind geschwächt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraverim
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du habest geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es habe geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr habet geschwächt |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus sim
|
ich sei geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus sis
|
du seiest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus sit
|
er/sie/es sei geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
evirati simus
|
wir seien geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
evirati sitis
|
ihr seiet geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
evirati sint
|
sie seien geschwächt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviraveram
|
ich hatte geschwächt |
| 2. Person Singular |
eviraveras
|
du hattest geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviraverat
|
er/sie/es hatte geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviraveramus
|
wir hatten geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviraveratis
|
ihr hattet geschwächt |
| 3. Person Plural |
eviraverant
|
sie hatten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus eram
|
ich war geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus eras
|
du warst geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus erat
|
er/sie/es war geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
evirati eramus
|
wir waren geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
evirati eratis
|
ihr wart geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
evirati erant
|
sie waren geschwächt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravissem
|
ich hätte geschwächt |
| 2. Person Singular |
eviravisses
|
du hättest geschwächt |
| 3. Person Singular |
eviravisset
|
er/sie/es hätte geschwächt |
| 1. Person Plural |
eviravissemus
|
wir hätten geschwächt |
| 2. Person Plural |
eviravissetis
|
ihr hättet geschwächt |
| 3. Person Plural |
eviravissent
|
sie hätten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus essem
|
ich wäre geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
eviratus esses
|
du wärest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
eviratus esset
|
er/sie/es wäre geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
evirati essemus
|
wir wären geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
evirati essetis
|
ihr wäret geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
evirati essent
|
sie wären geschwächt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eviravero
|
ich werde geschwächt haben |
| 2. Person Singular |
eviraveris
|
du wirst geschwächt haben |
| 3. Person Singular |
eviraverit
|
er/sie/es wird geschwächt haben |
| 1. Person Plural |
eviraverimus
|
wir werden geschwächt haben |
| 2. Person Plural |
eviraveritis
|
ihr werdet geschwächt haben |
| 3. Person Plural |
eviraverint
|
sie werden geschwächt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eviratus ero
|
ich werde geschwächt worden sein |
| 2. Person Singular |
eviratus eris
|
du wirst geschwächt worden sein |
| 3. Person Singular |
eviratus erit
|
er/sie/es wird geschwächt worden sein |
| 1. Person Plural |
evirati erimus
|
wir werden geschwächt worden sein |
| 2. Person Plural |
evirati eritis
|
ihr werdet geschwächt worden sein |
| 3. Person Plural |
evirati erunt
|
sie werden geschwächt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirare
|
schwächen |
| Vorzeitigkeit |
eviravisse
|
geschwächt haben |
| Nachzeitigkeit |
eviraturum esse
|
schwächen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
evirari evirarier
|
geschwächt werden |
| Vorzeitigkeit |
eviratum esse
|
geschwächt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eviratum iri
|
künftig geschwächt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
evira
|
schwäche; schwäch! |
| 2. Person Plural |
evirate
|
schwächt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
evirato
|
| 3. Person Singular |
evirato
|
| 2. Person Plural |
eviratote
|
| 3. Person Plural |
eviranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
evirare
|
das Schwächen |
| Genitiv |
evirandi
|
des Schwächens |
| Dativ |
evirando
|
dem Schwächen |
| Akkusativ |
evirandum
|
das Schwächen |
| Ablativ |
evirando
|
durch das Schwächen |
| Vokativ |
evirande
|
Schwächen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirandus
|
eviranda
|
evirandum
|
| Genitiv |
evirandi
|
evirandae
|
evirandi
|
| Dativ |
evirando
|
evirandae
|
evirando
|
| Akkusativ |
evirandum
|
evirandam
|
evirandum
|
| Ablativ |
evirando
|
eviranda
|
evirando
|
| Vokativ |
evirande
|
eviranda
|
evirandum
|
Plural
| Nominativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
| Genitiv |
evirandorum
|
evirandarum
|
evirandorum
|
| Dativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Akkusativ |
evirandos
|
evirandas
|
eviranda
|
| Ablativ |
evirandis
|
evirandis
|
evirandis
|
| Vokativ |
evirandi
|
evirandae
|
eviranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
| Genitiv |
evirantis
|
evirantis
|
evirantis
|
| Dativ |
eviranti
|
eviranti
|
eviranti
|
| Akkusativ |
evirantem
|
evirantem
|
evirans
|
| Ablativ |
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
eviranti evirante
|
| Vokativ |
evirans
|
evirans
|
evirans
|
Plural
| Nominativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Genitiv |
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
evirantium evirantum
|
| Dativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Akkusativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
| Ablativ |
evirantibus
|
evirantibus
|
evirantibus
|
| Vokativ |
evirantes
|
evirantes
|
evirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviratus
|
evirata
|
eviratum
|
| Genitiv |
evirati
|
eviratae
|
evirati
|
| Dativ |
evirato
|
eviratae
|
evirato
|
| Akkusativ |
eviratum
|
eviratam
|
eviratum
|
| Ablativ |
evirato
|
evirata
|
evirato
|
| Vokativ |
evirate
|
evirata
|
eviratum
|
Plural
| Nominativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
| Genitiv |
eviratorum
|
eviratarum
|
eviratorum
|
| Dativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Akkusativ |
eviratos
|
eviratas
|
evirata
|
| Ablativ |
eviratis
|
eviratis
|
eviratis
|
| Vokativ |
evirati
|
eviratae
|
evirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eviraturus
|
eviratura
|
eviraturum
|
| Genitiv |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviraturi
|
| Dativ |
eviraturo
|
eviraturae
|
eviraturo
|
| Akkusativ |
eviraturum
|
eviraturam
|
eviraturum
|
| Ablativ |
eviraturo
|
eviratura
|
eviraturo
|
| Vokativ |
evirature
|
eviratura
|
eviraturum
|
Plural
| Nominativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
| Genitiv |
eviraturorum
|
eviraturarum
|
eviraturorum
|
| Dativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Akkusativ |
eviraturos
|
eviraturas
|
eviratura
|
| Ablativ |
eviraturis
|
eviraturis
|
eviraturis
|
| Vokativ |
eviraturi
|
eviraturae
|
eviratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eviratum
|
eviratu
|