Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| evomere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ausgeifern ausschütten ausspeien ausspeien, erbrechen ausströmen auswerfen ergießen hervortreiben von sich geben |
| evomere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst ausgeifert werden du wirst ausgeschüttet werden du wirst ausgespien werden du wirst ausgeworfen werden du wirst ergossen werden du wirst hervorgetrieben werden |
| evomere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst ausgeifert du wirst ausgeschüttet du wirst ausgespien du wirst ausgeworfen du wirst ergossen du wirst hervorgetrieben |
| evomere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | geifere aus schütte aus speie aus; spei aus ströme aus; ström aus wirf aus ergieße; ergieß treibe hervor; treib hervor |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich geifere aus |
| 2. Person Singular | evomis |
du geiferst aus |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es geifert aus |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir geifern aus |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr geifert aus |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie geifern aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
ich werde ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomitur |
er/sie/es wird ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomimur |
wir werden ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomimini |
ihr werdet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomuntur |
sie werden ausgeifert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich geifere aus |
| 2. Person Singular | evomas |
du geiferst aus |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es geifere aus |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir geifern aus |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr geifert aus |
| 3. Person Plural | evomant |
sie geifern aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
du werdest ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomatur |
er/sie/es werde ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomamur |
wir werden ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomamini |
ihr werdet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomantur |
sie werden ausgeifert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich geiferte aus |
| 2. Person Singular | evomebas |
du geifertest aus |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es geiferte aus |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir geiferten aus |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr geifertet aus |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie geiferten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
ich wurde ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
du wurdest ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomebatur |
er/sie/es wurde ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomebamur |
wir wurden ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomebamini |
ihr wurdet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomebantur |
sie wurden ausgeifert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich geiferte aus |
| 2. Person Singular | evomeres |
du geifertest aus |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es geiferte aus |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir geiferten aus |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr geifertet aus |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie geiferten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
ich würde ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
du würdest ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomeretur |
er/sie/es würde ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomeremur |
wir würden ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomeremini |
ihr würdet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomerentur |
sie würden ausgeifert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde ausgeifern |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst ausgeifern |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird ausgeifern |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden ausgeifern |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet ausgeifern |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden ausgeifern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgeifert werden |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgeifert werden |
| 3. Person Singular | evometur |
er/sie/es wird ausgeifert werden |
| 1. Person Plural | evomemur |
wir werden ausgeifert werden |
| 2. Person Plural | evomemini |
ihr werdet ausgeifert werden |
| 3. Person Plural | evomentur |
sie werden ausgeifert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich habe ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du hast ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es hat ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir haben ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr habt ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie haben ausgeifert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
ich bin ausgeifert worden |
| 2. Person Singular | evomitus es |
du bist ausgeifert worden |
| 3. Person Singular | evomitus est |
er/sie/es ist ausgeifert worden |
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
wir sind ausgeifert worden |
| 2. Person Plural | evomiti estis |
ihr seid ausgeifert worden |
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
sie sind ausgeifert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich habe ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomueris |
du habest ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es habe ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir haben ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr habet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie haben ausgeifert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
ich sei ausgeifert worden |
| 2. Person Singular | evomitus sis |
du seiest ausgeifert worden |
| 3. Person Singular | evomitus sit |
er/sie/es sei ausgeifert worden |
| 1. Person Plural | evomiti simus |
wir seien ausgeifert worden |
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
ihr seiet ausgeifert worden |
| 3. Person Plural | evomiti sint |
sie seien ausgeifert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich hatte ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomueras |
du hattest ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es hatte ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir hatten ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr hattet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie hatten ausgeifert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
ich war ausgeifert worden |
| 2. Person Singular | evomitus eras |
du warst ausgeifert worden |
| 3. Person Singular | evomitus erat |
er/sie/es war ausgeifert worden |
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
wir waren ausgeifert worden |
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
ihr wart ausgeifert worden |
| 3. Person Plural | evomiti erant |
sie waren ausgeifert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich hätte ausgeifert |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du hättest ausgeifert |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es hätte ausgeifert |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir hätten ausgeifert |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr hättet ausgeifert |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie hätten ausgeifert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
ich wäre ausgeifert worden |
| 2. Person Singular | evomitus esses |
du wärest ausgeifert worden |
| 3. Person Singular | evomitus esset |
er/sie/es wäre ausgeifert worden |
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
wir wären ausgeifert worden |
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
ihr wäret ausgeifert worden |
| 3. Person Plural | evomiti essent |
sie wären ausgeifert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde ausgeifert haben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst ausgeifert haben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird ausgeifert haben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden ausgeifert haben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet ausgeifert haben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden ausgeifert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
ich werde ausgeifert worden sein |
| 2. Person Singular | evomitus eris |
du wirst ausgeifert worden sein |
| 3. Person Singular | evomitus erit |
er/sie/es wird ausgeifert worden sein |
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
wir werden ausgeifert worden sein |
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
ihr werdet ausgeifert worden sein |
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
sie werden ausgeifert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
ausgeifern |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
ausgeifert haben |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
ausgeifern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
ausgeifert werden |
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
ausgeifert worden sein |
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
künftig ausgeifert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
geifere aus! |
| 2. Person Plural | evomite |
geifert aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Ausgeifern |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Ausgeifernes |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Ausgeifern |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Ausgeifern |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Ausgeifern |
| Vokativ | evomende evomunde |
Ausgeifern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich schütte aus |
| 2. Person Singular | evomis |
du schüttest aus |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es schüttet aus |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir schütten aus |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr schüttet aus |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie schütten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
ich werde ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomitur |
er/sie/es wird ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomimur |
wir werden ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomimini |
ihr werdet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomuntur |
sie werden ausgeschüttet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich schütte aus |
| 2. Person Singular | evomas |
du schüttest aus |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es schütte aus |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir schütten aus |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr schüttet aus |
| 3. Person Plural | evomant |
sie schütten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
du werdest ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomatur |
er/sie/es werde ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomamur |
wir werden ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomamini |
ihr werdet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomantur |
sie werden ausgeschüttet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich schüttete aus |
| 2. Person Singular | evomebas |
du schüttetest aus |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es schüttete aus |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir schütteten aus |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr schüttetet aus |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie schütteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
ich wurde ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
du wurdest ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomebatur |
er/sie/es wurde ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomebamur |
wir wurden ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomebamini |
ihr wurdet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomebantur |
sie wurden ausgeschüttet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich schüttete aus |
| 2. Person Singular | evomeres |
du schüttetest aus |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es schüttete aus |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir schütteten aus |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr schüttetet aus |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie schütteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
ich würde ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
du würdest ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomeretur |
er/sie/es würde ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomeremur |
wir würden ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomeremini |
ihr würdet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomerentur |
sie würden ausgeschüttet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde ausschütten |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst ausschütten |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird ausschütten |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden ausschütten |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet ausschütten |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden ausschütten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgeschüttet werden |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgeschüttet werden |
| 3. Person Singular | evometur |
er/sie/es wird ausgeschüttet werden |
| 1. Person Plural | evomemur |
wir werden ausgeschüttet werden |
| 2. Person Plural | evomemini |
ihr werdet ausgeschüttet werden |
| 3. Person Plural | evomentur |
sie werden ausgeschüttet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich habe ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du hast ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es hat ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir haben ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr habt ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie haben ausgeschüttet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
ich bin ausgeschüttet worden |
| 2. Person Singular | evomitus es |
du bist ausgeschüttet worden |
| 3. Person Singular | evomitus est |
er/sie/es ist ausgeschüttet worden |
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
wir sind ausgeschüttet worden |
| 2. Person Plural | evomiti estis |
ihr seid ausgeschüttet worden |
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
sie sind ausgeschüttet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich habe ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomueris |
du habest ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es habe ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir haben ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr habet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie haben ausgeschüttet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
ich sei ausgeschüttet worden |
| 2. Person Singular | evomitus sis |
du seiest ausgeschüttet worden |
| 3. Person Singular | evomitus sit |
er/sie/es sei ausgeschüttet worden |
| 1. Person Plural | evomiti simus |
wir seien ausgeschüttet worden |
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
ihr seiet ausgeschüttet worden |
| 3. Person Plural | evomiti sint |
sie seien ausgeschüttet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich hatte ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomueras |
du hattest ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es hatte ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir hatten ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr hattet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie hatten ausgeschüttet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
ich war ausgeschüttet worden |
| 2. Person Singular | evomitus eras |
du warst ausgeschüttet worden |
| 3. Person Singular | evomitus erat |
er/sie/es war ausgeschüttet worden |
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
wir waren ausgeschüttet worden |
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
ihr wart ausgeschüttet worden |
| 3. Person Plural | evomiti erant |
sie waren ausgeschüttet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich hätte ausgeschüttet |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du hättest ausgeschüttet |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es hätte ausgeschüttet |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir hätten ausgeschüttet |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr hättet ausgeschüttet |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie hätten ausgeschüttet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
ich wäre ausgeschüttet worden |
| 2. Person Singular | evomitus esses |
du wärest ausgeschüttet worden |
| 3. Person Singular | evomitus esset |
er/sie/es wäre ausgeschüttet worden |
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
wir wären ausgeschüttet worden |
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
ihr wäret ausgeschüttet worden |
| 3. Person Plural | evomiti essent |
sie wären ausgeschüttet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde ausgeschüttet haben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst ausgeschüttet haben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird ausgeschüttet haben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden ausgeschüttet haben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet ausgeschüttet haben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden ausgeschüttet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
ich werde ausgeschüttet worden sein |
| 2. Person Singular | evomitus eris |
du wirst ausgeschüttet worden sein |
| 3. Person Singular | evomitus erit |
er/sie/es wird ausgeschüttet worden sein |
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
wir werden ausgeschüttet worden sein |
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
ihr werdet ausgeschüttet worden sein |
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
sie werden ausgeschüttet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
ausschütten |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
ausgeschüttet haben |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
ausschütten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
ausgeschüttet werden |
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
ausgeschüttet worden sein |
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
künftig ausgeschüttet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
schütte aus! |
| 2. Person Plural | evomite |
schüttet aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Ausschütten |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Ausschüttens |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Ausschütten |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Ausschütten |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Ausschütten |
| Vokativ | evomende evomunde |
Ausschütten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich speie aus |
| 2. Person Singular | evomis |
du speist aus |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es speit aus |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir speien aus |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr speit aus |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie speien aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
ich werde ausgespien |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgespien |
| 3. Person Singular | evomitur |
er/sie/es wird ausgespien |
| 1. Person Plural | evomimur |
wir werden ausgespien |
| 2. Person Plural | evomimini |
ihr werdet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomuntur |
sie werden ausgespien |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich speie aus |
| 2. Person Singular | evomas |
du speiest aus |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es speie aus |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir speien aus |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr speiet aus |
| 3. Person Plural | evomant |
sie speien aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgespien |
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
du werdest ausgespien |
| 3. Person Singular | evomatur |
er/sie/es werde ausgespien |
| 1. Person Plural | evomamur |
wir werden ausgespien |
| 2. Person Plural | evomamini |
ihr werdet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomantur |
sie werden ausgespien |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich spie aus |
| 2. Person Singular | evomebas |
du spiest aus |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es spie aus |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir spien aus |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr spiet aus |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie spien aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
ich wurde ausgespien |
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
du wurdest ausgespien |
| 3. Person Singular | evomebatur |
er/sie/es wurde ausgespien |
| 1. Person Plural | evomebamur |
wir wurden ausgespien |
| 2. Person Plural | evomebamini |
ihr wurdet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomebantur |
sie wurden ausgespien |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich spie aus |
| 2. Person Singular | evomeres |
du spiest aus |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es spie aus |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir spien aus |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr spiet aus |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie spien aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
ich würde ausgespien |
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
du würdest ausgespien |
| 3. Person Singular | evomeretur |
er/sie/es würde ausgespien |
| 1. Person Plural | evomeremur |
wir würden ausgespien |
| 2. Person Plural | evomeremini |
ihr würdet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomerentur |
sie würden ausgespien |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde ausspeien |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst ausspeien |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird ausspeien |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden ausspeien |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet ausspeien |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden ausspeien |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgespien werden |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgespien werden |
| 3. Person Singular | evometur |
er/sie/es wird ausgespien werden |
| 1. Person Plural | evomemur |
wir werden ausgespien werden |
| 2. Person Plural | evomemini |
ihr werdet ausgespien werden |
| 3. Person Plural | evomentur |
sie werden ausgespien werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich habe ausgespien |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du hast ausgespien |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es hat ausgespien |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir haben ausgespien |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr habt ausgespien |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie haben ausgespien |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
ich bin ausgespien worden |
| 2. Person Singular | evomitus es |
du bist ausgespien worden |
| 3. Person Singular | evomitus est |
er/sie/es ist ausgespien worden |
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
wir sind ausgespien worden |
| 2. Person Plural | evomiti estis |
ihr seid ausgespien worden |
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
sie sind ausgespien worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich habe ausgespien |
| 2. Person Singular | evomueris |
du habest ausgespien |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es habe ausgespien |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir haben ausgespien |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr habet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie haben ausgespien |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
ich sei ausgespien worden |
| 2. Person Singular | evomitus sis |
du seiest ausgespien worden |
| 3. Person Singular | evomitus sit |
er/sie/es sei ausgespien worden |
| 1. Person Plural | evomiti simus |
wir seien ausgespien worden |
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
ihr seiet ausgespien worden |
| 3. Person Plural | evomiti sint |
sie seien ausgespien worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich hatte ausgespien |
| 2. Person Singular | evomueras |
du hattest ausgespien |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es hatte ausgespien |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir hatten ausgespien |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr hattet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie hatten ausgespien |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
ich war ausgespien worden |
| 2. Person Singular | evomitus eras |
du warst ausgespien worden |
| 3. Person Singular | evomitus erat |
er/sie/es war ausgespien worden |
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
wir waren ausgespien worden |
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
ihr wart ausgespien worden |
| 3. Person Plural | evomiti erant |
sie waren ausgespien worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich hätte ausgespien |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du hättest ausgespien |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es hätte ausgespien |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir hätten ausgespien |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr hättet ausgespien |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie hätten ausgespien |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
ich wäre ausgespien worden |
| 2. Person Singular | evomitus esses |
du wärest ausgespien worden |
| 3. Person Singular | evomitus esset |
er/sie/es wäre ausgespien worden |
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
wir wären ausgespien worden |
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
ihr wäret ausgespien worden |
| 3. Person Plural | evomiti essent |
sie wären ausgespien worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde ausgespien haben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst ausgespien haben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird ausgespien haben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden ausgespien haben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet ausgespien haben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden ausgespien haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
ich werde ausgespien worden sein |
| 2. Person Singular | evomitus eris |
du wirst ausgespien worden sein |
| 3. Person Singular | evomitus erit |
er/sie/es wird ausgespien worden sein |
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
wir werden ausgespien worden sein |
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
ihr werdet ausgespien worden sein |
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
sie werden ausgespien worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
ausspeien |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
ausgespien haben |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
ausspeien werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
ausgespien werden |
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
ausgespien worden sein |
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
künftig ausgespien werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
speie aus; spei aus! |
| 2. Person Plural | evomite |
speit aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Ausspeien |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Ausspeiens |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Ausspeien |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Ausspeien |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Ausspeien |
| Vokativ | evomende evomunde |
Ausspeien! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
|
| 2. Person Singular | evomis |
|
| 3. Person Singular | evomit |
|
| 1. Person Plural | evomimus |
|
| 2. Person Plural | evomitis |
|
| 3. Person Plural | evomunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
|
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
|
| 3. Person Singular | evomitur |
|
| 1. Person Plural | evomimur |
|
| 2. Person Plural | evomimini |
|
| 3. Person Plural | evomuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
|
| 2. Person Singular | evomas |
|
| 3. Person Singular | evomat |
|
| 1. Person Plural | evomamus |
|
| 2. Person Plural | evomatis |
|
| 3. Person Plural | evomant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
|
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
|
| 3. Person Singular | evomatur |
|
| 1. Person Plural | evomamur |
|
| 2. Person Plural | evomamini |
|
| 3. Person Plural | evomantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
|
| 2. Person Singular | evomebas |
|
| 3. Person Singular | evomebat |
|
| 1. Person Plural | evomebamus |
|
| 2. Person Plural | evomebatis |
|
| 3. Person Plural | evomebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
|
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
|
| 3. Person Singular | evomebatur |
|
| 1. Person Plural | evomebamur |
|
| 2. Person Plural | evomebamini |
|
| 3. Person Plural | evomebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
|
| 2. Person Singular | evomeres |
|
| 3. Person Singular | evomeret |
|
| 1. Person Plural | evomeremus |
|
| 2. Person Plural | evomeretis |
|
| 3. Person Plural | evomerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
|
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
|
| 3. Person Singular | evomeretur |
|
| 1. Person Plural | evomeremur |
|
| 2. Person Plural | evomeremini |
|
| 3. Person Plural | evomerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
|
| 2. Person Singular | evomes |
|
| 3. Person Singular | evomet |
|
| 1. Person Plural | evomemus |
|
| 2. Person Plural | evometis |
|
| 3. Person Plural | evoment |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
|
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
|
| 3. Person Singular | evometur |
|
| 1. Person Plural | evomemur |
|
| 2. Person Plural | evomemini |
|
| 3. Person Plural | evomentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
|
| 2. Person Singular | evomuisti |
|
| 3. Person Singular | evomuit |
|
| 1. Person Plural | evomuimus |
|
| 2. Person Plural | evomuistis |
|
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
|
| 2. Person Singular | evomitus es |
|
| 3. Person Singular | evomitus est |
|
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
|
| 2. Person Plural | evomiti estis |
|
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
|
| 2. Person Singular | evomueris |
|
| 3. Person Singular | evomuerit |
|
| 1. Person Plural | evomuerimus |
|
| 2. Person Plural | evomueritis |
|
| 3. Person Plural | evomuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
|
| 2. Person Singular | evomitus sis |
|
| 3. Person Singular | evomitus sit |
|
| 1. Person Plural | evomiti simus |
|
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
|
| 3. Person Plural | evomiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
|
| 2. Person Singular | evomueras |
|
| 3. Person Singular | evomuerat |
|
| 1. Person Plural | evomueramus |
|
| 2. Person Plural | evomueratis |
|
| 3. Person Plural | evomuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
|
| 2. Person Singular | evomitus eras |
|
| 3. Person Singular | evomitus erat |
|
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
|
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
|
| 3. Person Plural | evomiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
|
| 2. Person Singular | evomuisses |
|
| 3. Person Singular | evomuisset |
|
| 1. Person Plural | evomuissemus |
|
| 2. Person Plural | evomuissetis |
|
| 3. Person Plural | evomuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
|
| 2. Person Singular | evomitus esses |
|
| 3. Person Singular | evomitus esset |
|
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
|
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
|
| 3. Person Plural | evomiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
|
| 2. Person Singular | evomueris |
|
| 3. Person Singular | evomuerit |
|
| 1. Person Plural | evomuerimus |
|
| 2. Person Plural | evomueritis |
|
| 3. Person Plural | evomuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
|
| 2. Person Singular | evomitus eris |
|
| 3. Person Singular | evomitus erit |
|
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
|
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
|
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
|
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
|
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
|
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
! |
| 2. Person Plural | evomite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
|
| Genitiv | evomendi evomundi |
|
| Dativ | evomendo evomundo |
|
| Akkusativ | evomendum evomundum |
|
| Ablativ | evomendo evomundo |
|
| Vokativ | evomende evomunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich ströme aus |
| 2. Person Singular | evomis |
du strömst aus |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es strömt aus |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir strömen aus |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr strömt aus |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie strömen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
|
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
|
| 3. Person Singular | evomitur |
|
| 1. Person Plural | evomimur |
|
| 2. Person Plural | evomimini |
|
| 3. Person Plural | evomuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich ströme aus |
| 2. Person Singular | evomas |
du strömest aus |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es ströme aus |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir strömen aus |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr strömet aus |
| 3. Person Plural | evomant |
sie strömen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
|
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
|
| 3. Person Singular | evomatur |
|
| 1. Person Plural | evomamur |
|
| 2. Person Plural | evomamini |
|
| 3. Person Plural | evomantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich strömte aus |
| 2. Person Singular | evomebas |
du strömtest aus |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es strömte aus |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir strömten aus |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr strömtet aus |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie strömten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
|
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
|
| 3. Person Singular | evomebatur |
|
| 1. Person Plural | evomebamur |
|
| 2. Person Plural | evomebamini |
|
| 3. Person Plural | evomebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich strömte aus |
| 2. Person Singular | evomeres |
du strömtest aus |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es strömte aus |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir strömten aus |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr strömtet aus |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie strömten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
|
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
|
| 3. Person Singular | evomeretur |
|
| 1. Person Plural | evomeremur |
|
| 2. Person Plural | evomeremini |
|
| 3. Person Plural | evomerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde ausströmen |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst ausströmen |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird ausströmen |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden ausströmen |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet ausströmen |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden ausströmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
|
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
|
| 3. Person Singular | evometur |
|
| 1. Person Plural | evomemur |
|
| 2. Person Plural | evomemini |
|
| 3. Person Plural | evomentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich bin ausgeströmt |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du bist ausgeströmt |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es ist ausgeströmt |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir sind ausgeströmt |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr seid ausgeströmt |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie sind ausgeströmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
|
| 2. Person Singular | evomitus es |
|
| 3. Person Singular | evomitus est |
|
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
|
| 2. Person Plural | evomiti estis |
|
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich sei ausgeströmt |
| 2. Person Singular | evomueris |
du seiest ausgeströmt |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es sei ausgeströmt |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir seien ausgeströmt |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr seiet ausgeströmt |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie seien ausgeströmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
|
| 2. Person Singular | evomitus sis |
|
| 3. Person Singular | evomitus sit |
|
| 1. Person Plural | evomiti simus |
|
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
|
| 3. Person Plural | evomiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich war ausgeströmt |
| 2. Person Singular | evomueras |
du warst ausgeströmt |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es war ausgeströmt |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir waren ausgeströmt |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr wart ausgeströmt |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie waren ausgeströmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
|
| 2. Person Singular | evomitus eras |
|
| 3. Person Singular | evomitus erat |
|
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
|
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
|
| 3. Person Plural | evomiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich wäre ausgeströmt |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du wärest ausgeströmt |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es wäre ausgeströmt |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir wären ausgeströmt |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr wäret ausgeströmt |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie wären ausgeströmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
|
| 2. Person Singular | evomitus esses |
|
| 3. Person Singular | evomitus esset |
|
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
|
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
|
| 3. Person Plural | evomiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde ausgeströmt sein |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst ausgeströmt sein |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird ausgeströmt sein |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden ausgeströmt sein |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet ausgeströmt sein |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden ausgeströmt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
|
| 2. Person Singular | evomitus eris |
|
| 3. Person Singular | evomitus erit |
|
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
|
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
|
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
ausströmen |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
ausgeströmt sein |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
ausströmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
|
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
ströme aus; ström aus! |
| 2. Person Plural | evomite |
strömt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Ausströmen |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Ausströmens |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Ausströmen |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Ausströmen |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Ausströmen |
| Vokativ | evomende evomunde |
Ausströmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich werfe aus |
| 2. Person Singular | evomis |
du wirfst aus |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es wirft aus |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir werfen aus |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr werft aus |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie werfen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
ich werde ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomitur |
er/sie/es wird ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomimur |
wir werden ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomimini |
ihr werdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomuntur |
sie werden ausgeworfen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werfe aus |
| 2. Person Singular | evomas |
du werfest aus |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es werfe aus |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir werfen aus |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr werfet aus |
| 3. Person Plural | evomant |
sie werfen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
du werdest ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomatur |
er/sie/es werde ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomamur |
wir werden ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomamini |
ihr werdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomantur |
sie werden ausgeworfen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich warf aus |
| 2. Person Singular | evomebas |
du warfst aus |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es warf aus |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir warfen aus |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr warft aus |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie warfen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
ich wurde ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
du wurdest ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomebatur |
er/sie/es wurde ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomebamur |
wir wurden ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomebamini |
ihr wurdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomebantur |
sie wurden ausgeworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich würfe aus |
| 2. Person Singular | evomeres |
du würfest aus |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es würfe aus |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir würfen aus |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr würfet aus |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie würfen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
ich würde ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
du würdest ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomeretur |
er/sie/es würde ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomeremur |
wir würden ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomeremini |
ihr würdet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomerentur |
sie würden ausgeworfen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde auswerfen |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst auswerfen |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird auswerfen |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden auswerfen |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet auswerfen |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden auswerfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ausgeworfen werden |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ausgeworfen werden |
| 3. Person Singular | evometur |
er/sie/es wird ausgeworfen werden |
| 1. Person Plural | evomemur |
wir werden ausgeworfen werden |
| 2. Person Plural | evomemini |
ihr werdet ausgeworfen werden |
| 3. Person Plural | evomentur |
sie werden ausgeworfen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich habe ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du hast ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es hat ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir haben ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr habt ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie haben ausgeworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
ich bin ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular | evomitus es |
du bist ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular | evomitus est |
er/sie/es ist ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
wir sind ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural | evomiti estis |
ihr seid ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
sie sind ausgeworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich habe ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomueris |
du habest ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es habe ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir haben ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr habet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie haben ausgeworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
ich sei ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular | evomitus sis |
du seiest ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular | evomitus sit |
er/sie/es sei ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural | evomiti simus |
wir seien ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
ihr seiet ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural | evomiti sint |
sie seien ausgeworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich hatte ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomueras |
du hattest ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es hatte ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir hatten ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr hattet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie hatten ausgeworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
ich war ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular | evomitus eras |
du warst ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular | evomitus erat |
er/sie/es war ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
wir waren ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
ihr wart ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural | evomiti erant |
sie waren ausgeworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich hätte ausgeworfen |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du hättest ausgeworfen |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es hätte ausgeworfen |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir hätten ausgeworfen |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr hättet ausgeworfen |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie hätten ausgeworfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
ich wäre ausgeworfen worden |
| 2. Person Singular | evomitus esses |
du wärest ausgeworfen worden |
| 3. Person Singular | evomitus esset |
er/sie/es wäre ausgeworfen worden |
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
wir wären ausgeworfen worden |
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
ihr wäret ausgeworfen worden |
| 3. Person Plural | evomiti essent |
sie wären ausgeworfen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde ausgeworfen haben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst ausgeworfen haben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird ausgeworfen haben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden ausgeworfen haben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet ausgeworfen haben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden ausgeworfen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
ich werde ausgeworfen worden sein |
| 2. Person Singular | evomitus eris |
du wirst ausgeworfen worden sein |
| 3. Person Singular | evomitus erit |
er/sie/es wird ausgeworfen worden sein |
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
wir werden ausgeworfen worden sein |
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
ihr werdet ausgeworfen worden sein |
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
sie werden ausgeworfen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
auswerfen |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
ausgeworfen haben |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
auswerfen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
ausgeworfen werden |
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
ausgeworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
künftig ausgeworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
wirf aus! |
| 2. Person Plural | evomite |
werft aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Auswerfen |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Auswerfens |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Auswerfen |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Auswerfen |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Auswerfen |
| Vokativ | evomende evomunde |
Auswerfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich ergieße |
| 2. Person Singular | evomis |
du ergießt |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es ergießt |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir ergießen |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr ergießt |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie ergießen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
ich werde ergossen |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ergossen |
| 3. Person Singular | evomitur |
er/sie/es wird ergossen |
| 1. Person Plural | evomimur |
wir werden ergossen |
| 2. Person Plural | evomimini |
ihr werdet ergossen |
| 3. Person Plural | evomuntur |
sie werden ergossen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich ergieße |
| 2. Person Singular | evomas |
du ergießest |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es ergieße |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir ergießen |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr ergießet |
| 3. Person Plural | evomant |
sie ergießen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ergossen |
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
du werdest ergossen |
| 3. Person Singular | evomatur |
er/sie/es werde ergossen |
| 1. Person Plural | evomamur |
wir werden ergossen |
| 2. Person Plural | evomamini |
ihr werdet ergossen |
| 3. Person Plural | evomantur |
sie werden ergossen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich ergoss |
| 2. Person Singular | evomebas |
du ergossest |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es ergoss |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir ergossen |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr ergosst |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie ergossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
ich wurde ergossen |
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
du wurdest ergossen |
| 3. Person Singular | evomebatur |
er/sie/es wurde ergossen |
| 1. Person Plural | evomebamur |
wir wurden ergossen |
| 2. Person Plural | evomebamini |
ihr wurdet ergossen |
| 3. Person Plural | evomebantur |
sie wurden ergossen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich ergösse |
| 2. Person Singular | evomeres |
du ergössest |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es ergösse |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir ergössen |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr ergösset |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie ergössen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
ich würde ergossen |
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
du würdest ergossen |
| 3. Person Singular | evomeretur |
er/sie/es würde ergossen |
| 1. Person Plural | evomeremur |
wir würden ergossen |
| 2. Person Plural | evomeremini |
ihr würdet ergossen |
| 3. Person Plural | evomerentur |
sie würden ergossen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde ergießen |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst ergießen |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird ergießen |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden ergießen |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet ergießen |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden ergießen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde ergossen werden |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst ergossen werden |
| 3. Person Singular | evometur |
er/sie/es wird ergossen werden |
| 1. Person Plural | evomemur |
wir werden ergossen werden |
| 2. Person Plural | evomemini |
ihr werdet ergossen werden |
| 3. Person Plural | evomentur |
sie werden ergossen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich habe ergossen |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du hast ergossen |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es hat ergossen |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir haben ergossen |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr habt ergossen |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie haben ergossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
ich bin ergossen worden |
| 2. Person Singular | evomitus es |
du bist ergossen worden |
| 3. Person Singular | evomitus est |
er/sie/es ist ergossen worden |
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
wir sind ergossen worden |
| 2. Person Plural | evomiti estis |
ihr seid ergossen worden |
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
sie sind ergossen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich habe ergossen |
| 2. Person Singular | evomueris |
du habest ergossen |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es habe ergossen |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir haben ergossen |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr habet ergossen |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie haben ergossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
ich sei ergossen worden |
| 2. Person Singular | evomitus sis |
du seiest ergossen worden |
| 3. Person Singular | evomitus sit |
er/sie/es sei ergossen worden |
| 1. Person Plural | evomiti simus |
wir seien ergossen worden |
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
ihr seiet ergossen worden |
| 3. Person Plural | evomiti sint |
sie seien ergossen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich hatte ergossen |
| 2. Person Singular | evomueras |
du hattest ergossen |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es hatte ergossen |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir hatten ergossen |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr hattet ergossen |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie hatten ergossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
ich war ergossen worden |
| 2. Person Singular | evomitus eras |
du warst ergossen worden |
| 3. Person Singular | evomitus erat |
er/sie/es war ergossen worden |
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
wir waren ergossen worden |
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
ihr wart ergossen worden |
| 3. Person Plural | evomiti erant |
sie waren ergossen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich hätte ergossen |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du hättest ergossen |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es hätte ergossen |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir hätten ergossen |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr hättet ergossen |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie hätten ergossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
ich wäre ergossen worden |
| 2. Person Singular | evomitus esses |
du wärest ergossen worden |
| 3. Person Singular | evomitus esset |
er/sie/es wäre ergossen worden |
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
wir wären ergossen worden |
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
ihr wäret ergossen worden |
| 3. Person Plural | evomiti essent |
sie wären ergossen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde ergossen haben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst ergossen haben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird ergossen haben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden ergossen haben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet ergossen haben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden ergossen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
ich werde ergossen worden sein |
| 2. Person Singular | evomitus eris |
du wirst ergossen worden sein |
| 3. Person Singular | evomitus erit |
er/sie/es wird ergossen worden sein |
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
wir werden ergossen worden sein |
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
ihr werdet ergossen worden sein |
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
sie werden ergossen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
ergießen |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
ergossen haben |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
ergießen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
ergossen werden |
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
ergossen worden sein |
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
künftig ergossen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
ergieße; ergieß! |
| 2. Person Plural | evomite |
ergießt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Ergießen |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Ergießens |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Ergießen |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Ergießen |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Ergießen |
| Vokativ | evomende evomunde |
Ergießen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
ich treibe hervor |
| 2. Person Singular | evomis |
du treibst hervor |
| 3. Person Singular | evomit |
er/sie/es treibt hervor |
| 1. Person Plural | evomimus |
wir treiben hervor |
| 2. Person Plural | evomitis |
ihr treibt hervor |
| 3. Person Plural | evomunt |
sie treiben hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
ich werde hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomitur |
er/sie/es wird hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomimur |
wir werden hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomimini |
ihr werdet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomuntur |
sie werden hervorgetrieben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich treibe hervor |
| 2. Person Singular | evomas |
du treibest hervor |
| 3. Person Singular | evomat |
er/sie/es treibe hervor |
| 1. Person Plural | evomamus |
wir treiben hervor |
| 2. Person Plural | evomatis |
ihr treibet hervor |
| 3. Person Plural | evomant |
sie treiben hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
du werdest hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomatur |
er/sie/es werde hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomamur |
wir werden hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomamini |
ihr werdet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomantur |
sie werden hervorgetrieben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
ich trieb hervor |
| 2. Person Singular | evomebas |
du triebst hervor |
| 3. Person Singular | evomebat |
er/sie/es trieb hervor |
| 1. Person Plural | evomebamus |
wir trieben hervor |
| 2. Person Plural | evomebatis |
ihr triebt hervor |
| 3. Person Plural | evomebant |
sie trieben hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
ich wurde hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
du wurdest hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomebatur |
er/sie/es wurde hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomebamur |
wir wurden hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomebamini |
ihr wurdet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomebantur |
sie wurden hervorgetrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
ich triebe hervor |
| 2. Person Singular | evomeres |
du triebest hervor |
| 3. Person Singular | evomeret |
er/sie/es triebe hervor |
| 1. Person Plural | evomeremus |
wir trieben hervor |
| 2. Person Plural | evomeretis |
ihr triebet hervor |
| 3. Person Plural | evomerent |
sie trieben hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
ich würde hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
du würdest hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomeretur |
er/sie/es würde hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomeremur |
wir würden hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomeremini |
ihr würdet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomerentur |
sie würden hervorgetrieben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
ich werde hervortreiben |
| 2. Person Singular | evomes |
du wirst hervortreiben |
| 3. Person Singular | evomet |
er/sie/es wird hervortreiben |
| 1. Person Plural | evomemus |
wir werden hervortreiben |
| 2. Person Plural | evometis |
ihr werdet hervortreiben |
| 3. Person Plural | evoment |
sie werden hervortreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
ich werde hervorgetrieben werden |
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
du wirst hervorgetrieben werden |
| 3. Person Singular | evometur |
er/sie/es wird hervorgetrieben werden |
| 1. Person Plural | evomemur |
wir werden hervorgetrieben werden |
| 2. Person Plural | evomemini |
ihr werdet hervorgetrieben werden |
| 3. Person Plural | evomentur |
sie werden hervorgetrieben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
ich habe hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomuisti |
du hast hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomuit |
er/sie/es hat hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomuimus |
wir haben hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomuistis |
ihr habt hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
sie haben hervorgetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
ich bin hervorgetrieben worden |
| 2. Person Singular | evomitus es |
du bist hervorgetrieben worden |
| 3. Person Singular | evomitus est |
er/sie/es ist hervorgetrieben worden |
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
wir sind hervorgetrieben worden |
| 2. Person Plural | evomiti estis |
ihr seid hervorgetrieben worden |
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
sie sind hervorgetrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
ich habe hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du habest hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es habe hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir haben hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr habet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie haben hervorgetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
ich sei hervorgetrieben worden |
| 2. Person Singular | evomitus sis |
du seiest hervorgetrieben worden |
| 3. Person Singular | evomitus sit |
er/sie/es sei hervorgetrieben worden |
| 1. Person Plural | evomiti simus |
wir seien hervorgetrieben worden |
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
ihr seiet hervorgetrieben worden |
| 3. Person Plural | evomiti sint |
sie seien hervorgetrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
ich hatte hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomueras |
du hattest hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomuerat |
er/sie/es hatte hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomueramus |
wir hatten hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomueratis |
ihr hattet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomuerant |
sie hatten hervorgetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
ich war hervorgetrieben worden |
| 2. Person Singular | evomitus eras |
du warst hervorgetrieben worden |
| 3. Person Singular | evomitus erat |
er/sie/es war hervorgetrieben worden |
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
wir waren hervorgetrieben worden |
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
ihr wart hervorgetrieben worden |
| 3. Person Plural | evomiti erant |
sie waren hervorgetrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
ich hätte hervorgetrieben |
| 2. Person Singular | evomuisses |
du hättest hervorgetrieben |
| 3. Person Singular | evomuisset |
er/sie/es hätte hervorgetrieben |
| 1. Person Plural | evomuissemus |
wir hätten hervorgetrieben |
| 2. Person Plural | evomuissetis |
ihr hättet hervorgetrieben |
| 3. Person Plural | evomuissent |
sie hätten hervorgetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
ich wäre hervorgetrieben worden |
| 2. Person Singular | evomitus esses |
du wärest hervorgetrieben worden |
| 3. Person Singular | evomitus esset |
er/sie/es wäre hervorgetrieben worden |
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
wir wären hervorgetrieben worden |
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
ihr wäret hervorgetrieben worden |
| 3. Person Plural | evomiti essent |
sie wären hervorgetrieben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
ich werde hervorgetrieben haben |
| 2. Person Singular | evomueris |
du wirst hervorgetrieben haben |
| 3. Person Singular | evomuerit |
er/sie/es wird hervorgetrieben haben |
| 1. Person Plural | evomuerimus |
wir werden hervorgetrieben haben |
| 2. Person Plural | evomueritis |
ihr werdet hervorgetrieben haben |
| 3. Person Plural | evomuerint |
sie werden hervorgetrieben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
ich werde hervorgetrieben worden sein |
| 2. Person Singular | evomitus eris |
du wirst hervorgetrieben worden sein |
| 3. Person Singular | evomitus erit |
er/sie/es wird hervorgetrieben worden sein |
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
wir werden hervorgetrieben worden sein |
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
ihr werdet hervorgetrieben worden sein |
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
sie werden hervorgetrieben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
hervortreiben |
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
hervorgetrieben haben |
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
hervortreiben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
hervorgetrieben werden |
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
hervorgetrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
künftig hervorgetrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
treibe hervor; treib hervor! |
| 2. Person Plural | evomite |
treibt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
das Hervortreiben |
| Genitiv | evomendi evomundi |
des Hervortreibens |
| Dativ | evomendo evomundo |
dem Hervortreiben |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
das Hervortreiben |
| Ablativ | evomendo evomundo |
durch das Hervortreiben |
| Vokativ | evomende evomunde |
Hervortreiben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomo |
|
| 2. Person Singular | evomis |
|
| 3. Person Singular | evomit |
|
| 1. Person Plural | evomimus |
|
| 2. Person Plural | evomitis |
|
| 3. Person Plural | evomunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomor |
|
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
|
| 3. Person Singular | evomitur |
|
| 1. Person Plural | evomimur |
|
| 2. Person Plural | evomimini |
|
| 3. Person Plural | evomuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
|
| 2. Person Singular | evomas |
|
| 3. Person Singular | evomat |
|
| 1. Person Plural | evomamus |
|
| 2. Person Plural | evomatis |
|
| 3. Person Plural | evomant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
|
| 2. Person Singular | evomaris evomare |
|
| 3. Person Singular | evomatur |
|
| 1. Person Plural | evomamur |
|
| 2. Person Plural | evomamini |
|
| 3. Person Plural | evomantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomebam |
|
| 2. Person Singular | evomebas |
|
| 3. Person Singular | evomebat |
|
| 1. Person Plural | evomebamus |
|
| 2. Person Plural | evomebatis |
|
| 3. Person Plural | evomebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomebar |
|
| 2. Person Singular | evomebaris evomebare |
|
| 3. Person Singular | evomebatur |
|
| 1. Person Plural | evomebamur |
|
| 2. Person Plural | evomebamini |
|
| 3. Person Plural | evomebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomerem |
|
| 2. Person Singular | evomeres |
|
| 3. Person Singular | evomeret |
|
| 1. Person Plural | evomeremus |
|
| 2. Person Plural | evomeretis |
|
| 3. Person Plural | evomerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomerer |
|
| 2. Person Singular | evomereris evomerere |
|
| 3. Person Singular | evomeretur |
|
| 1. Person Plural | evomeremur |
|
| 2. Person Plural | evomeremini |
|
| 3. Person Plural | evomerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomam |
|
| 2. Person Singular | evomes |
|
| 3. Person Singular | evomet |
|
| 1. Person Plural | evomemus |
|
| 2. Person Plural | evometis |
|
| 3. Person Plural | evoment |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomar |
|
| 2. Person Singular | evomeris evomere |
|
| 3. Person Singular | evometur |
|
| 1. Person Plural | evomemur |
|
| 2. Person Plural | evomemini |
|
| 3. Person Plural | evomentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomui |
|
| 2. Person Singular | evomuisti |
|
| 3. Person Singular | evomuit |
|
| 1. Person Plural | evomuimus |
|
| 2. Person Plural | evomuistis |
|
| 3. Person Plural | evomuerunt evomuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sum |
|
| 2. Person Singular | evomitus es |
|
| 3. Person Singular | evomitus est |
|
| 1. Person Plural | evomiti sumus |
|
| 2. Person Plural | evomiti estis |
|
| 3. Person Plural | evomiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuerim |
|
| 2. Person Singular | evomueris |
|
| 3. Person Singular | evomuerit |
|
| 1. Person Plural | evomuerimus |
|
| 2. Person Plural | evomueritis |
|
| 3. Person Plural | evomuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus sim |
|
| 2. Person Singular | evomitus sis |
|
| 3. Person Singular | evomitus sit |
|
| 1. Person Plural | evomiti simus |
|
| 2. Person Plural | evomiti sitis |
|
| 3. Person Plural | evomiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomueram |
|
| 2. Person Singular | evomueras |
|
| 3. Person Singular | evomuerat |
|
| 1. Person Plural | evomueramus |
|
| 2. Person Plural | evomueratis |
|
| 3. Person Plural | evomuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus eram |
|
| 2. Person Singular | evomitus eras |
|
| 3. Person Singular | evomitus erat |
|
| 1. Person Plural | evomiti eramus |
|
| 2. Person Plural | evomiti eratis |
|
| 3. Person Plural | evomiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuissem |
|
| 2. Person Singular | evomuisses |
|
| 3. Person Singular | evomuisset |
|
| 1. Person Plural | evomuissemus |
|
| 2. Person Plural | evomuissetis |
|
| 3. Person Plural | evomuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus essem |
|
| 2. Person Singular | evomitus esses |
|
| 3. Person Singular | evomitus esset |
|
| 1. Person Plural | evomiti essemus |
|
| 2. Person Plural | evomiti essetis |
|
| 3. Person Plural | evomiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | evomuero |
|
| 2. Person Singular | evomueris |
|
| 3. Person Singular | evomuerit |
|
| 1. Person Plural | evomuerimus |
|
| 2. Person Plural | evomueritis |
|
| 3. Person Plural | evomuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | evomitus ero |
|
| 2. Person Singular | evomitus eris |
|
| 3. Person Singular | evomitus erit |
|
| 1. Person Plural | evomiti erimus |
|
| 2. Person Plural | evomiti eritis |
|
| 3. Person Plural | evomiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomere |
|
| Vorzeitigkeit | evomuisse |
|
| Nachzeitigkeit | evomiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | evomi evomier |
|
| Vorzeitigkeit | evomitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | evomitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | evome |
! |
| 2. Person Plural | evomite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | evomito |
| 3. Person Singular | evomito |
| 2. Person Plural | evomitote |
| 3. Person Plural | evomunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | evomere |
|
| Genitiv | evomendi evomundi |
|
| Dativ | evomendo evomundo |
|
| Akkusativ | evomendum evomundum |
|
| Ablativ | evomendo evomundo |
|
| Vokativ | evomende evomunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomendus evomundus |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
| Genitiv | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomendi evomundi |
| Dativ | evomendo evomundo |
evomendae evomundae |
evomendo evomundo |
| Akkusativ | evomendum evomundum |
evomendam evomundam |
evomendum evomundum |
| Ablativ | evomendo evomundo |
evomenda evomunda |
evomendo evomundo |
| Vokativ | evomende evomunde |
evomenda evomunda |
evomendum evomundum |
Plural
| Nominativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
| Genitiv | evomendorum evomundorum |
evomendarum evomundarum |
evomendorum evomundorum |
| Dativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Akkusativ | evomendos evomundos |
evomendas evomundas |
evomenda evomunda |
| Ablativ | evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
evomendis evomundis |
| Vokativ | evomendi evomundi |
evomendae evomundae |
evomenda evomunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomens |
evomens |
evomens |
| Genitiv | evomentis |
evomentis |
evomentis |
| Dativ | evomenti |
evomenti |
evomenti |
| Akkusativ | evomentem |
evomentem |
evomens |
| Ablativ | evomenti evomente |
evomenti evomente |
evomenti evomente |
| Vokativ | evomens |
evomens |
evomens |
Plural
| Nominativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Genitiv | evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
evomentium evomentum |
| Dativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Akkusativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
| Ablativ | evomentibus |
evomentibus |
evomentibus |
| Vokativ | evomentes |
evomentes |
evomentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomitus |
evomita |
evomitum |
| Genitiv | evomiti |
evomitae |
evomiti |
| Dativ | evomito |
evomitae |
evomito |
| Akkusativ | evomitum |
evomitam |
evomitum |
| Ablativ | evomito |
evomita |
evomito |
| Vokativ | evomite |
evomita |
evomitum |
Plural
| Nominativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
| Genitiv | evomitorum |
evomitarum |
evomitorum |
| Dativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Akkusativ | evomitos |
evomitas |
evomita |
| Ablativ | evomitis |
evomitis |
evomitis |
| Vokativ | evomiti |
evomitae |
evomita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | evomiturus |
evomitura |
evomiturum |
| Genitiv | evomituri |
evomiturae |
evomituri |
| Dativ | evomituro |
evomiturae |
evomituro |
| Akkusativ | evomiturum |
evomituram |
evomiturum |
| Ablativ | evomituro |
evomitura |
evomituro |
| Vokativ | evomiture |
evomitura |
evomiturum |
Plural
| Nominativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
| Genitiv | evomiturorum |
evomiturarum |
evomiturorum |
| Dativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Akkusativ | evomituros |
evomituras |
evomitura |
| Ablativ | evomituris |
evomituris |
evomituris |
| Vokativ | evomituri |
evomiturae |
evomitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| evomitum |
evomitu |