Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich pflüge auf |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du pflügst auf |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es pflügt auf |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir pflügen auf |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr pflügt auf |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie pflügen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden aufgepflügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich pflüge auf |
| 2. Person Singular |
exares
|
du pflügest auf |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es pflüge auf |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir pflügen auf |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr pflüget auf |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie pflügen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden aufgepflügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich pflügte auf |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du pflügtest auf |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es pflügte auf |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir pflügten auf |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr pflügtet auf |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie pflügten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden aufgepflügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich pflügte auf |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du pflügtest auf |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es pflügte auf |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir pflügten auf |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr pflügtet auf |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie pflügten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden aufgepflügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde aufpflügen |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst aufpflügen |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird aufpflügen |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden aufpflügen |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet aufpflügen |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden aufpflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde aufgepflügt werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst aufgepflügt werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird aufgepflügt werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden aufgepflügt werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet aufgepflügt werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden aufgepflügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben aufgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin aufgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist aufgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist aufgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind aufgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid aufgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind aufgepflügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben aufgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei aufgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest aufgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei aufgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien aufgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet aufgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien aufgepflügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten aufgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war aufgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst aufgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war aufgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren aufgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart aufgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren aufgepflügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte aufgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest aufgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte aufgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten aufgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet aufgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten aufgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre aufgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest aufgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre aufgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären aufgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret aufgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären aufgepflügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde aufgepflügt haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst aufgepflügt haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird aufgepflügt haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden aufgepflügt haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet aufgepflügt haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden aufgepflügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde aufgepflügt worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst aufgepflügt worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird aufgepflügt worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden aufgepflügt worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet aufgepflügt worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden aufgepflügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
aufpflügen |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
aufgepflügt haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
aufpflügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
aufgepflügt werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
aufgepflügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig aufgepflügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
pflüge auf; pflüg auf! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
pflügt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Aufpflügen |
| Genitiv |
exarandi
|
des Aufpflügens |
| Dativ |
exarando
|
dem Aufpflügen |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Aufpflügen |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Aufpflügen |
| Vokativ |
exarande
|
Aufpflügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich zeichne auf |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du zeichnest auf |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es zeichnet auf |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir zeichnen auf |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr zeichnet auf |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie zeichnen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden aufgezeichnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich zeichne auf |
| 2. Person Singular |
exares
|
du zeichnest auf |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es zeichne auf |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir zeichnen auf |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr zeichnet auf |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie zeichnen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden aufgezeichnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich zeichnete auf |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du zeichnetest auf |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es zeichnete auf |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir zeichneten auf |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr zeichnetet auf |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie zeichneten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden aufgezeichnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich zeichnete auf |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du zeichnetest auf |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es zeichnete auf |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir zeichneten auf |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr zeichnetet auf |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie zeichneten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden aufgezeichnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde aufzeichnen |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst aufzeichnen |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird aufzeichnen |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden aufzeichnen |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet aufzeichnen |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden aufzeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde aufgezeichnet werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst aufgezeichnet werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird aufgezeichnet werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden aufgezeichnet werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet aufgezeichnet werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden aufgezeichnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben aufgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin aufgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist aufgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist aufgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind aufgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid aufgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind aufgezeichnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben aufgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei aufgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest aufgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei aufgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien aufgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet aufgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien aufgezeichnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten aufgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war aufgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst aufgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war aufgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren aufgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart aufgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren aufgezeichnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte aufgezeichnet |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest aufgezeichnet |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte aufgezeichnet |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten aufgezeichnet |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet aufgezeichnet |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten aufgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre aufgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest aufgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre aufgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären aufgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret aufgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären aufgezeichnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde aufgezeichnet haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst aufgezeichnet haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird aufgezeichnet haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden aufgezeichnet haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet aufgezeichnet haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden aufgezeichnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde aufgezeichnet worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst aufgezeichnet worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird aufgezeichnet worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden aufgezeichnet worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet aufgezeichnet worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden aufgezeichnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
aufzeichnen |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
aufgezeichnet haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
aufzeichnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
aufgezeichnet werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
aufgezeichnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig aufgezeichnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
zeichne auf! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
zeichnet auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Aufzeichnen |
| Genitiv |
exarandi
|
des Aufzeichnens |
| Dativ |
exarando
|
dem Aufzeichnen |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Aufzeichnen |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Aufzeichnen |
| Vokativ |
exarande
|
Aufzeichnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich ackere aus |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du ackerst aus |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es ackert aus |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir ackern aus |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr ackert aus |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie ackern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden ausgeackert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich ackere aus |
| 2. Person Singular |
exares
|
du ackerst aus |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es ackere aus |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir ackern aus |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr ackert aus |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie ackern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden ausgeackert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich ackerte aus |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du ackertest aus |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es ackerte aus |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir ackerten aus |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr ackertet aus |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie ackerten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden ausgeackert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich ackerte aus |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du ackertest aus |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es ackerte aus |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir ackerten aus |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr ackertet aus |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie ackerten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden ausgeackert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde ausackern |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst ausackern |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird ausackern |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden ausackern |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet ausackern |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden ausackern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde ausgeackert werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst ausgeackert werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird ausgeackert werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden ausgeackert werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet ausgeackert werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden ausgeackert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben ausgeackert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin ausgeackert worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist ausgeackert worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist ausgeackert worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind ausgeackert worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid ausgeackert worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind ausgeackert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben ausgeackert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei ausgeackert worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest ausgeackert worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei ausgeackert worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien ausgeackert worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet ausgeackert worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien ausgeackert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten ausgeackert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war ausgeackert worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst ausgeackert worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war ausgeackert worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren ausgeackert worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart ausgeackert worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren ausgeackert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte ausgeackert |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest ausgeackert |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte ausgeackert |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten ausgeackert |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet ausgeackert |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten ausgeackert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre ausgeackert worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest ausgeackert worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre ausgeackert worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären ausgeackert worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret ausgeackert worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären ausgeackert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde ausgeackert haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst ausgeackert haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird ausgeackert haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden ausgeackert haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet ausgeackert haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden ausgeackert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde ausgeackert worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst ausgeackert worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird ausgeackert worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden ausgeackert worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet ausgeackert worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden ausgeackert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
ausackern |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
ausgeackert haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
ausackern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
ausgeackert werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
ausgeackert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig ausgeackert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
ackere aus! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
ackert aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Ausackern |
| Genitiv |
exarandi
|
des Ausackernes |
| Dativ |
exarando
|
dem Ausackern |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Ausackern |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Ausackern |
| Vokativ |
exarande
|
Ausackern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich pflüge aus |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du pflügst aus |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es pflügt aus |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir pflügen aus |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr pflügt aus |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie pflügen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden ausgepflügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich pflüge aus |
| 2. Person Singular |
exares
|
du pflügest aus |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es pflüge aus |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir pflügen aus |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr pflüget aus |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie pflügen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden ausgepflügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich pflügte aus |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du pflügtest aus |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es pflügte aus |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir pflügten aus |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr pflügtet aus |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie pflügten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden ausgepflügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich pflügte aus |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du pflügtest aus |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es pflügte aus |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir pflügten aus |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr pflügtet aus |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie pflügten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden ausgepflügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde auspflügen |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst auspflügen |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird auspflügen |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden auspflügen |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet auspflügen |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden auspflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde ausgepflügt werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst ausgepflügt werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird ausgepflügt werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden ausgepflügt werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet ausgepflügt werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden ausgepflügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben ausgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin ausgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist ausgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist ausgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind ausgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid ausgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind ausgepflügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben ausgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei ausgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest ausgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei ausgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien ausgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet ausgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien ausgepflügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten ausgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war ausgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst ausgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war ausgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren ausgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart ausgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren ausgepflügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte ausgepflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest ausgepflügt |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte ausgepflügt |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten ausgepflügt |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet ausgepflügt |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten ausgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre ausgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest ausgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre ausgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären ausgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret ausgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären ausgepflügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde ausgepflügt haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst ausgepflügt haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird ausgepflügt haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden ausgepflügt haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet ausgepflügt haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden ausgepflügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde ausgepflügt worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst ausgepflügt worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird ausgepflügt worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden ausgepflügt worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet ausgepflügt worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden ausgepflügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
auspflügen |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
ausgepflügt haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
auspflügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
ausgepflügt werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
ausgepflügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig ausgepflügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
pflüge aus; pflüg aus! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
pflügt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Auspflügen |
| Genitiv |
exarandi
|
des Auspflügens |
| Dativ |
exarando
|
dem Auspflügen |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Auspflügen |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Auspflügen |
| Vokativ |
exarande
|
Auspflügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
|
| 2. Person Singular |
exaras
|
|
| 3. Person Singular |
exarat
|
|
| 1. Person Plural |
exaramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
|
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
|
| 3. Person Singular |
exaratur
|
|
| 1. Person Plural |
exaramur
|
|
| 2. Person Plural |
exaramini
|
|
| 3. Person Plural |
exarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
|
| 2. Person Singular |
exares
|
|
| 3. Person Singular |
exaret
|
|
| 1. Person Plural |
exaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
|
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
|
| 3. Person Singular |
exaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
|
| 2. Person Singular |
exarabas
|
|
| 3. Person Singular |
exarabat
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
|
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
|
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
|
| 2. Person Singular |
exarares
|
|
| 3. Person Singular |
exararet
|
|
| 1. Person Plural |
exararemus
|
|
| 2. Person Plural |
exararetis
|
|
| 3. Person Plural |
exararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
|
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
|
| 3. Person Singular |
exararetur
|
|
| 1. Person Plural |
exararemur
|
|
| 2. Person Plural |
exararemini
|
|
| 3. Person Plural |
exararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
|
| 2. Person Singular |
exarabis
|
|
| 3. Person Singular |
exarabit
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
|
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
|
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exaravit
|
|
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
|
| Genitiv |
exarandi
|
|
| Dativ |
exarando
|
|
| Akkusativ |
exarandum
|
|
| Ablativ |
exarando
|
|
| Vokativ |
exarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich entwerfe |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du entwirfst |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es entwirft |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir entwerfen |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr entwerft |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie entwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde entworfen |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst entworfen |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird entworfen |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden entworfen |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet entworfen |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden entworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich entwerfe |
| 2. Person Singular |
exares
|
du entwerfest |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es entwerfe |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir entwerfen |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr entwerfet |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie entwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde entworfen |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest entworfen |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde entworfen |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden entworfen |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet entworfen |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden entworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich entwarf |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du entwarfst |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es entwarf |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir entwarfen |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr entwarft |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie entwarfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde entworfen |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest entworfen |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde entworfen |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden entworfen |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet entworfen |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden entworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich entwürfe |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du entwürfest |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es entwürfe |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir entwürfen |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr entwürfet |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie entwürfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde entworfen |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest entworfen |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde entworfen |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden entworfen |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet entworfen |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden entworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde entwerfen |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst entwerfen |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird entwerfen |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden entwerfen |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet entwerfen |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden entwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde entworfen werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst entworfen werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird entworfen werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden entworfen werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet entworfen werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden entworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe entworfen |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast entworfen |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat entworfen |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben entworfen |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt entworfen |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben entworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin entworfen worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist entworfen worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist entworfen worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind entworfen worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid entworfen worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind entworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe entworfen |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest entworfen |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe entworfen |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben entworfen |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet entworfen |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben entworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei entworfen worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest entworfen worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei entworfen worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien entworfen worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet entworfen worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien entworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte entworfen |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest entworfen |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte entworfen |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten entworfen |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet entworfen |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten entworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war entworfen worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst entworfen worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war entworfen worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren entworfen worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart entworfen worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren entworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte entworfen |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest entworfen |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte entworfen |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten entworfen |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet entworfen |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten entworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre entworfen worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest entworfen worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre entworfen worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären entworfen worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret entworfen worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären entworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde entworfen haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst entworfen haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird entworfen haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden entworfen haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet entworfen haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden entworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde entworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst entworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird entworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden entworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet entworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden entworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
entwerfen |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
entworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
entwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
entworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
entworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig entworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
entwirf! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
entwerft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Entwerfen |
| Genitiv |
exarandi
|
des Entwerfens |
| Dativ |
exarando
|
dem Entwerfen |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Entwerfen |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Entwerfen |
| Vokativ |
exarande
|
Entwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich erpflüge |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du erpflügst |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir erpflügen |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr erpflügt |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie erpflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde erpflügt |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst erpflügt |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden erpflügt |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden erpflügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich erpflüge |
| 2. Person Singular |
exares
|
du erpflügest |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es erpflüge |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir erpflügen |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr erpflüget |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie erpflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde erpflügt |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest erpflügt |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden erpflügt |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden erpflügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich erpflügte |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du erpflügtest |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es erpflügte |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir erpflügten |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr erpflügtet |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie erpflügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde erpflügt |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest erpflügt |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde erpflügt |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden erpflügt |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden erpflügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich erpflügte |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du erpflügtest |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es erpflügte |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir erpflügten |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr erpflügtet |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie erpflügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde erpflügt |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest erpflügt |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde erpflügt |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden erpflügt |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden erpflügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde erpflügen |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst erpflügen |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird erpflügen |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden erpflügen |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet erpflügen |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden erpflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde erpflügt werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst erpflügt werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird erpflügt werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden erpflügt werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet erpflügt werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden erpflügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe erpflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast erpflügt |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben erpflügt |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt erpflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben erpflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin erpflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist erpflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist erpflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind erpflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid erpflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind erpflügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe erpflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest erpflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben erpflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben erpflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei erpflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest erpflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei erpflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien erpflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet erpflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien erpflügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte erpflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest erpflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten erpflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten erpflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war erpflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst erpflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war erpflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren erpflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart erpflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren erpflügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte erpflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest erpflügt |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte erpflügt |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten erpflügt |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet erpflügt |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten erpflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre erpflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest erpflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre erpflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären erpflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret erpflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären erpflügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde erpflügt haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst erpflügt haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird erpflügt haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden erpflügt haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet erpflügt haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden erpflügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde erpflügt worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst erpflügt worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird erpflügt worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden erpflügt worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet erpflügt worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden erpflügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
erpflügen |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
erpflügt haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
erpflügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
erpflügt werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
erpflügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig erpflügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
erpflüge; erpflüg! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
erpflügt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Erpflügen |
| Genitiv |
exarandi
|
des Erpflügens |
| Dativ |
exarando
|
dem Erpflügen |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Erpflügen |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Erpflügen |
| Vokativ |
exarande
|
Erpflügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
|
| 2. Person Singular |
exaras
|
|
| 3. Person Singular |
exarat
|
|
| 1. Person Plural |
exaramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
|
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
|
| 3. Person Singular |
exaratur
|
|
| 1. Person Plural |
exaramur
|
|
| 2. Person Plural |
exaramini
|
|
| 3. Person Plural |
exarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
|
| 2. Person Singular |
exares
|
|
| 3. Person Singular |
exaret
|
|
| 1. Person Plural |
exaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
|
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
|
| 3. Person Singular |
exaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
|
| 2. Person Singular |
exarabas
|
|
| 3. Person Singular |
exarabat
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
|
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
|
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
|
| 2. Person Singular |
exarares
|
|
| 3. Person Singular |
exararet
|
|
| 1. Person Plural |
exararemus
|
|
| 2. Person Plural |
exararetis
|
|
| 3. Person Plural |
exararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
|
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
|
| 3. Person Singular |
exararetur
|
|
| 1. Person Plural |
exararemur
|
|
| 2. Person Plural |
exararemini
|
|
| 3. Person Plural |
exararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
|
| 2. Person Singular |
exarabis
|
|
| 3. Person Singular |
exarabit
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
|
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
|
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exaravit
|
|
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
|
| Genitiv |
exarandi
|
|
| Dativ |
exarando
|
|
| Akkusativ |
exarandum
|
|
| Ablativ |
exarando
|
|
| Vokativ |
exarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
ich pflüge |
| 2. Person Singular |
exaras
|
du pflügst |
| 3. Person Singular |
exarat
|
er/sie/es pflügt |
| 1. Person Plural |
exaramus
|
wir pflügen |
| 2. Person Plural |
exaratis
|
ihr pflügt |
| 3. Person Plural |
exarant
|
sie pflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
ich werde gepflügt |
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
du wirst gepflügt |
| 3. Person Singular |
exaratur
|
er/sie/es wird gepflügt |
| 1. Person Plural |
exaramur
|
wir werden gepflügt |
| 2. Person Plural |
exaramini
|
ihr werdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exarantur
|
sie werden gepflügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
ich pflüge |
| 2. Person Singular |
exares
|
du pflügest |
| 3. Person Singular |
exaret
|
er/sie/es pflüge |
| 1. Person Plural |
exaremus
|
wir pflügen |
| 2. Person Plural |
exaretis
|
ihr pflüget |
| 3. Person Plural |
exarent
|
sie pflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
ich werde gepflügt |
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
du werdest gepflügt |
| 3. Person Singular |
exaretur
|
er/sie/es werde gepflügt |
| 1. Person Plural |
exaremur
|
wir werden gepflügt |
| 2. Person Plural |
exaremini
|
ihr werdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exarentur
|
sie werden gepflügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
ich pflügte |
| 2. Person Singular |
exarabas
|
du pflügtest |
| 3. Person Singular |
exarabat
|
er/sie/es pflügte |
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
wir pflügten |
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
ihr pflügtet |
| 3. Person Plural |
exarabant
|
sie pflügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
ich wurde gepflügt |
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
du wurdest gepflügt |
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
er/sie/es wurde gepflügt |
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
wir wurden gepflügt |
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
ihr wurdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
sie wurden gepflügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
ich pflügte |
| 2. Person Singular |
exarares
|
du pflügtest |
| 3. Person Singular |
exararet
|
er/sie/es pflügte |
| 1. Person Plural |
exararemus
|
wir pflügten |
| 2. Person Plural |
exararetis
|
ihr pflügtet |
| 3. Person Plural |
exararent
|
sie pflügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
ich würde gepflügt |
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
du würdest gepflügt |
| 3. Person Singular |
exararetur
|
er/sie/es würde gepflügt |
| 1. Person Plural |
exararemur
|
wir würden gepflügt |
| 2. Person Plural |
exararemini
|
ihr würdet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exararentur
|
sie würden gepflügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
ich werde pflügen |
| 2. Person Singular |
exarabis
|
du wirst pflügen |
| 3. Person Singular |
exarabit
|
er/sie/es wird pflügen |
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
wir werden pflügen |
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
ihr werdet pflügen |
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
sie werden pflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
ich werde gepflügt werden |
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
du wirst gepflügt werden |
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
er/sie/es wird gepflügt werden |
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
wir werden gepflügt werden |
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
ihr werdet gepflügt werden |
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
sie werden gepflügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
ich habe gepflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
du hast gepflügt |
| 3. Person Singular |
exaravit
|
er/sie/es hat gepflügt |
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
wir haben gepflügt |
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
ihr habt gepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
sie haben gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
ich bin gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
du bist gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
er/sie/es ist gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
wir sind gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
ihr seid gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
sie sind gepflügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
ich habe gepflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du habest gepflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es habe gepflügt |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir haben gepflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr habet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie haben gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
ich sei gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
du seiest gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
er/sie/es sei gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
wir seien gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
ihr seiet gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
sie seien gepflügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
ich hatte gepflügt |
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
du hattest gepflügt |
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
er/sie/es hatte gepflügt |
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
wir hatten gepflügt |
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
ihr hattet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
sie hatten gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
ich war gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
du warst gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
er/sie/es war gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
wir waren gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
ihr wart gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
sie waren gepflügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
ich hätte gepflügt |
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
du hättest gepflügt |
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
er/sie/es hätte gepflügt |
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
wir hätten gepflügt |
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
ihr hättet gepflügt |
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
sie hätten gepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
ich wäre gepflügt worden |
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
du wärest gepflügt worden |
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
er/sie/es wäre gepflügt worden |
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
wir wären gepflügt worden |
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
ihr wäret gepflügt worden |
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
sie wären gepflügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
ich werde gepflügt haben |
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
du wirst gepflügt haben |
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
er/sie/es wird gepflügt haben |
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
wir werden gepflügt haben |
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
ihr werdet gepflügt haben |
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
sie werden gepflügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
ich werde gepflügt worden sein |
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
du wirst gepflügt worden sein |
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
er/sie/es wird gepflügt worden sein |
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
wir werden gepflügt worden sein |
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
ihr werdet gepflügt worden sein |
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
sie werden gepflügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
pflügen |
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
gepflügt haben |
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
pflügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
gepflügt werden |
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
gepflügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
künftig gepflügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
pflüge; pflüg! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
pflügt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
das Pflügen |
| Genitiv |
exarandi
|
des Pflügens |
| Dativ |
exarando
|
dem Pflügen |
| Akkusativ |
exarandum
|
das Pflügen |
| Ablativ |
exarando
|
durch das Pflügen |
| Vokativ |
exarande
|
Pflügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
|
| 2. Person Singular |
exaras
|
|
| 3. Person Singular |
exarat
|
|
| 1. Person Plural |
exaramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
|
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
|
| 3. Person Singular |
exaratur
|
|
| 1. Person Plural |
exaramur
|
|
| 2. Person Plural |
exaramini
|
|
| 3. Person Plural |
exarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
|
| 2. Person Singular |
exares
|
|
| 3. Person Singular |
exaret
|
|
| 1. Person Plural |
exaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
|
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
|
| 3. Person Singular |
exaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
|
| 2. Person Singular |
exarabas
|
|
| 3. Person Singular |
exarabat
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
|
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
|
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
|
| 2. Person Singular |
exarares
|
|
| 3. Person Singular |
exararet
|
|
| 1. Person Plural |
exararemus
|
|
| 2. Person Plural |
exararetis
|
|
| 3. Person Plural |
exararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
|
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
|
| 3. Person Singular |
exararetur
|
|
| 1. Person Plural |
exararemur
|
|
| 2. Person Plural |
exararemini
|
|
| 3. Person Plural |
exararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
|
| 2. Person Singular |
exarabis
|
|
| 3. Person Singular |
exarabit
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
|
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
|
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exaravit
|
|
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
|
| Genitiv |
exarandi
|
|
| Dativ |
exarando
|
|
| Akkusativ |
exarandum
|
|
| Ablativ |
exarando
|
|
| Vokativ |
exarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaro
|
|
| 2. Person Singular |
exaras
|
|
| 3. Person Singular |
exarat
|
|
| 1. Person Plural |
exaramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaror
|
|
| 2. Person Singular |
exararis exarare
|
|
| 3. Person Singular |
exaratur
|
|
| 1. Person Plural |
exaramur
|
|
| 2. Person Plural |
exaramini
|
|
| 3. Person Plural |
exarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarem
|
|
| 2. Person Singular |
exares
|
|
| 3. Person Singular |
exaret
|
|
| 1. Person Plural |
exaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarer
|
|
| 2. Person Singular |
exareris exarere
|
|
| 3. Person Singular |
exaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabam
|
|
| 2. Person Singular |
exarabas
|
|
| 3. Person Singular |
exarabat
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabar
|
|
| 2. Person Singular |
exarabaris exarabare
|
|
| 3. Person Singular |
exarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exararem
|
|
| 2. Person Singular |
exarares
|
|
| 3. Person Singular |
exararet
|
|
| 1. Person Plural |
exararemus
|
|
| 2. Person Plural |
exararetis
|
|
| 3. Person Plural |
exararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exararer
|
|
| 2. Person Singular |
exarareris exararere
|
|
| 3. Person Singular |
exararetur
|
|
| 1. Person Plural |
exararemur
|
|
| 2. Person Plural |
exararemini
|
|
| 3. Person Plural |
exararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabo
|
|
| 2. Person Singular |
exarabis
|
|
| 3. Person Singular |
exarabit
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exarabor
|
|
| 2. Person Singular |
exaraberis exarabere
|
|
| 3. Person Singular |
exarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravi
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exaravit
|
|
| 1. Person Plural |
exaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverunt exaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaravero
|
|
| 2. Person Singular |
exaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exarari exararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exara
|
! |
| 2. Person Plural |
exarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exarato
|
| 3. Person Singular |
exarato
|
| 2. Person Plural |
exaratote
|
| 3. Person Plural |
exaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exarare
|
|
| Genitiv |
exarandi
|
|
| Dativ |
exarando
|
|
| Akkusativ |
exarandum
|
|
| Ablativ |
exarando
|
|
| Vokativ |
exarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarandus
|
exaranda
|
exarandum
|
| Genitiv |
exarandi
|
exarandae
|
exarandi
|
| Dativ |
exarando
|
exarandae
|
exarando
|
| Akkusativ |
exarandum
|
exarandam
|
exarandum
|
| Ablativ |
exarando
|
exaranda
|
exarando
|
| Vokativ |
exarande
|
exaranda
|
exarandum
|
Plural
| Nominativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
| Genitiv |
exarandorum
|
exarandarum
|
exarandorum
|
| Dativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Akkusativ |
exarandos
|
exarandas
|
exaranda
|
| Ablativ |
exarandis
|
exarandis
|
exarandis
|
| Vokativ |
exarandi
|
exarandae
|
exaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
| Genitiv |
exarantis
|
exarantis
|
exarantis
|
| Dativ |
exaranti
|
exaranti
|
exaranti
|
| Akkusativ |
exarantem
|
exarantem
|
exarans
|
| Ablativ |
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
exaranti exarante
|
| Vokativ |
exarans
|
exarans
|
exarans
|
Plural
| Nominativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Genitiv |
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
exarantium exarantum
|
| Dativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Akkusativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
| Ablativ |
exarantibus
|
exarantibus
|
exarantibus
|
| Vokativ |
exarantes
|
exarantes
|
exarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaratus
|
exarata
|
exaratum
|
| Genitiv |
exarati
|
exaratae
|
exarati
|
| Dativ |
exarato
|
exaratae
|
exarato
|
| Akkusativ |
exaratum
|
exaratam
|
exaratum
|
| Ablativ |
exarato
|
exarata
|
exarato
|
| Vokativ |
exarate
|
exarata
|
exaratum
|
Plural
| Nominativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
| Genitiv |
exaratorum
|
exaratarum
|
exaratorum
|
| Dativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Akkusativ |
exaratos
|
exaratas
|
exarata
|
| Ablativ |
exaratis
|
exaratis
|
exaratis
|
| Vokativ |
exarati
|
exaratae
|
exarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaraturus
|
exaratura
|
exaraturum
|
| Genitiv |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaraturi
|
| Dativ |
exaraturo
|
exaraturae
|
exaraturo
|
| Akkusativ |
exaraturum
|
exaraturam
|
exaraturum
|
| Ablativ |
exaraturo
|
exaratura
|
exaraturo
|
| Vokativ |
exarature
|
exaratura
|
exaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
| Genitiv |
exaraturorum
|
exaraturarum
|
exaraturorum
|
| Dativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Akkusativ |
exaraturos
|
exaraturas
|
exaratura
|
| Ablativ |
exaraturis
|
exaraturis
|
exaraturis
|
| Vokativ |
exaraturi
|
exaraturae
|
exaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exaratum
|
exaratu
|