Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
ich greife an |
| 2. Person Singular |
exasperas
|
du greifst an |
| 3. Person Singular |
exasperat
|
er/sie/es greift an |
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
wir greifen an |
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
ihr greift an |
| 3. Person Plural |
exasperant
|
sie greifen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
ich werde angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
du wirst angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
er/sie/es wird angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
wir werden angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
ihr werdet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
sie werden angegriffen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
ich greife an |
| 2. Person Singular |
exasperes
|
du greifest an |
| 3. Person Singular |
exasperet
|
er/sie/es greife an |
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
wir greifen an |
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
ihr greifet an |
| 3. Person Plural |
exasperent
|
sie greifen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
ich werde angegriffen |
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
du werdest angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
er/sie/es werde angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
wir werden angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
ihr werdet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
sie werden angegriffen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
ich griff an |
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
du griffst an |
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
er/sie/es griff an |
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
wir griffen an |
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
ihr grifft an |
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
sie griffen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
ich wurde angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
du wurdest angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
er/sie/es wurde angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
wir wurden angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
ihr wurdet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
sie wurden angegriffen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
ich griffe an |
| 2. Person Singular |
exasperares
|
du griffest an |
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
er/sie/es griffe an |
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
wir griffen an |
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
ihr griffet an |
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
sie griffen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
ich würde angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
du würdest angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
er/sie/es würde angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
wir würden angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
ihr würdet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
sie würden angegriffen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
ich werde angreifen |
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
du wirst angreifen |
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
er/sie/es wird angreifen |
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
wir werden angreifen |
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
ihr werdet angreifen |
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
sie werden angreifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
ich werde angegriffen werden |
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
du wirst angegriffen werden |
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
er/sie/es wird angegriffen werden |
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
wir werden angegriffen werden |
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
ihr werdet angegriffen werden |
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
sie werden angegriffen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
ich habe angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
du hast angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
er/sie/es hat angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
wir haben angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
ihr habt angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
sie haben angegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
ich bin angegriffen worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
du bist angegriffen worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
er/sie/es ist angegriffen worden |
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
wir sind angegriffen worden |
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
ihr seid angegriffen worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
sie sind angegriffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
ich habe angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du habest angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es habe angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir haben angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr habet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie haben angegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
ich sei angegriffen worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
du seiest angegriffen worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
er/sie/es sei angegriffen worden |
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
wir seien angegriffen worden |
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
ihr seiet angegriffen worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
sie seien angegriffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
ich hatte angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
du hattest angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
er/sie/es hatte angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
wir hatten angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
ihr hattet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
sie hatten angegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
ich war angegriffen worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
du warst angegriffen worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
er/sie/es war angegriffen worden |
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
wir waren angegriffen worden |
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
ihr wart angegriffen worden |
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
sie waren angegriffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
ich hätte angegriffen |
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
du hättest angegriffen |
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
er/sie/es hätte angegriffen |
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
wir hätten angegriffen |
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
ihr hättet angegriffen |
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
sie hätten angegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
ich wäre angegriffen worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
du wärest angegriffen worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
er/sie/es wäre angegriffen worden |
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
wir wären angegriffen worden |
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
ihr wäret angegriffen worden |
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
sie wären angegriffen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
ich werde angegriffen haben |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du wirst angegriffen haben |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es wird angegriffen haben |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir werden angegriffen haben |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr werdet angegriffen haben |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie werden angegriffen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
ich werde angegriffen worden sein |
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
du wirst angegriffen worden sein |
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
er/sie/es wird angegriffen worden sein |
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
wir werden angegriffen worden sein |
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
ihr werdet angegriffen worden sein |
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
sie werden angegriffen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
angreifen |
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
angegriffen haben |
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
angreifen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
angegriffen werden |
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
angegriffen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
künftig angegriffen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
greife an; greif an! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
greift an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
das Angreifen |
| Genitiv |
exasperandi
|
des Angreifens |
| Dativ |
exasperando
|
dem Angreifen |
| Akkusativ |
exasperandum
|
das Angreifen |
| Ablativ |
exasperando
|
durch das Angreifen |
| Vokativ |
exasperande
|
Angreifen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
ich wühle auf |
| 2. Person Singular |
exasperas
|
du wühlst auf |
| 3. Person Singular |
exasperat
|
er/sie/es wühlt auf |
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
wir wühlen auf |
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
ihr wühlt auf |
| 3. Person Plural |
exasperant
|
sie wühlen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
ich werde aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
du wirst aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
er/sie/es wird aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
wir werden aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
ihr werdet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
sie werden aufgewühlt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
ich wühle auf |
| 2. Person Singular |
exasperes
|
du wühlest auf |
| 3. Person Singular |
exasperet
|
er/sie/es wühle auf |
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
wir wühlen auf |
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
ihr wühlet auf |
| 3. Person Plural |
exasperent
|
sie wühlen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
ich werde aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
du werdest aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
er/sie/es werde aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
wir werden aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
ihr werdet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
sie werden aufgewühlt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
ich wühlte auf |
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
du wühltest auf |
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
er/sie/es wühlte auf |
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
wir wühlten auf |
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
ihr wühltet auf |
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
sie wühlten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
ich wurde aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
du wurdest aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
er/sie/es wurde aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
wir wurden aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
ihr wurdet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
sie wurden aufgewühlt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
ich wühlte auf |
| 2. Person Singular |
exasperares
|
du wühltest auf |
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
er/sie/es wühlte auf |
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
wir wühlten auf |
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
ihr wühltet auf |
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
sie wühlten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
ich würde aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
du würdest aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
er/sie/es würde aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
wir würden aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
ihr würdet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
sie würden aufgewühlt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
ich werde aufwühlen |
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
du wirst aufwühlen |
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
er/sie/es wird aufwühlen |
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
wir werden aufwühlen |
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
ihr werdet aufwühlen |
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
sie werden aufwühlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
ich werde aufgewühlt werden |
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
du wirst aufgewühlt werden |
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
er/sie/es wird aufgewühlt werden |
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
wir werden aufgewühlt werden |
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
ihr werdet aufgewühlt werden |
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
sie werden aufgewühlt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
ich habe aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
du hast aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
er/sie/es hat aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
wir haben aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
ihr habt aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
sie haben aufgewühlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
ich bin aufgewühlt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
du bist aufgewühlt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
er/sie/es ist aufgewühlt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
wir sind aufgewühlt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
ihr seid aufgewühlt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
sie sind aufgewühlt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
ich habe aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du habest aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es habe aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir haben aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr habet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie haben aufgewühlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
ich sei aufgewühlt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
du seiest aufgewühlt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
er/sie/es sei aufgewühlt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
wir seien aufgewühlt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
ihr seiet aufgewühlt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
sie seien aufgewühlt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
ich hatte aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
du hattest aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
er/sie/es hatte aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
wir hatten aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
ihr hattet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
sie hatten aufgewühlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
ich war aufgewühlt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
du warst aufgewühlt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
er/sie/es war aufgewühlt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
wir waren aufgewühlt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
ihr wart aufgewühlt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
sie waren aufgewühlt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
ich hätte aufgewühlt |
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
du hättest aufgewühlt |
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
er/sie/es hätte aufgewühlt |
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
wir hätten aufgewühlt |
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
ihr hättet aufgewühlt |
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
sie hätten aufgewühlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
ich wäre aufgewühlt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
du wärest aufgewühlt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
er/sie/es wäre aufgewühlt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
wir wären aufgewühlt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
ihr wäret aufgewühlt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
sie wären aufgewühlt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
ich werde aufgewühlt haben |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du wirst aufgewühlt haben |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es wird aufgewühlt haben |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir werden aufgewühlt haben |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr werdet aufgewühlt haben |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie werden aufgewühlt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
ich werde aufgewühlt worden sein |
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
du wirst aufgewühlt worden sein |
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
er/sie/es wird aufgewühlt worden sein |
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
wir werden aufgewühlt worden sein |
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
ihr werdet aufgewühlt worden sein |
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
sie werden aufgewühlt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
aufwühlen |
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
aufgewühlt haben |
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
aufwühlen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
aufgewühlt werden |
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
aufgewühlt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
künftig aufgewühlt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
wühle auf; wühl auf! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
wühlt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
das Aufwühlen |
| Genitiv |
exasperandi
|
des Aufwühlens |
| Dativ |
exasperando
|
dem Aufwühlen |
| Akkusativ |
exasperandum
|
das Aufwühlen |
| Ablativ |
exasperando
|
durch das Aufwühlen |
| Vokativ |
exasperande
|
Aufwühlen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperes
|
|
| 3. Person Singular |
exasperet
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
|
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperares
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
|
| Genitiv |
exasperandi
|
|
| Dativ |
exasperando
|
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
|
| Ablativ |
exasperando
|
|
| Vokativ |
exasperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperes
|
|
| 3. Person Singular |
exasperet
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
|
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperares
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
|
| Genitiv |
exasperandi
|
|
| Dativ |
exasperando
|
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
|
| Ablativ |
exasperando
|
|
| Vokativ |
exasperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperes
|
|
| 3. Person Singular |
exasperet
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
|
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperares
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
|
| Genitiv |
exasperandi
|
|
| Dativ |
exasperando
|
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
|
| Ablativ |
exasperando
|
|
| Vokativ |
exasperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperes
|
|
| 3. Person Singular |
exasperet
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
|
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperares
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
|
| Genitiv |
exasperandi
|
|
| Dativ |
exasperando
|
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
|
| Ablativ |
exasperando
|
|
| Vokativ |
exasperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
ich mache |
| 2. Person Singular |
exasperas
|
du machst |
| 3. Person Singular |
exasperat
|
er/sie/es macht |
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
wir machen |
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
ihr macht |
| 3. Person Plural |
exasperant
|
sie machen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
ich werde gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
du wirst gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
er/sie/es wird gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
wir werden gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
ihr werdet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
sie werden gemacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
ich mache |
| 2. Person Singular |
exasperes
|
du machest |
| 3. Person Singular |
exasperet
|
er/sie/es mache |
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
wir machen |
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
ihr machet |
| 3. Person Plural |
exasperent
|
sie machen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
ich werde gemacht |
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
du werdest gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
er/sie/es werde gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
wir werden gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
ihr werdet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
sie werden gemacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
ich machte |
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
du machtest |
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
er/sie/es machte |
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
wir machten |
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
ihr machtet |
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
sie machten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
ich wurde gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
du wurdest gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
er/sie/es wurde gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
wir wurden gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
ihr wurdet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
sie wurden gemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
ich machte |
| 2. Person Singular |
exasperares
|
du machtest |
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
er/sie/es machte |
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
wir machten |
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
ihr machtet |
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
sie machten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
ich würde gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
du würdest gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
er/sie/es würde gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
wir würden gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
ihr würdet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
sie würden gemacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
ich werde machen |
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
du wirst machen |
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
er/sie/es wird machen |
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
wir werden machen |
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
ihr werdet machen |
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
sie werden machen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
ich werde gemacht werden |
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
du wirst gemacht werden |
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
er/sie/es wird gemacht werden |
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
wir werden gemacht werden |
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
ihr werdet gemacht werden |
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
sie werden gemacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
ich habe gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
du hast gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
er/sie/es hat gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
wir haben gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
ihr habt gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
sie haben gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
ich bin gemacht worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
du bist gemacht worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
er/sie/es ist gemacht worden |
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
wir sind gemacht worden |
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
ihr seid gemacht worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
sie sind gemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
ich habe gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du habest gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es habe gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir haben gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr habet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie haben gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
ich sei gemacht worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
du seiest gemacht worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
er/sie/es sei gemacht worden |
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
wir seien gemacht worden |
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
ihr seiet gemacht worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
sie seien gemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
ich hatte gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
du hattest gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
er/sie/es hatte gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
wir hatten gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
ihr hattet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
sie hatten gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
ich war gemacht worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
du warst gemacht worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
er/sie/es war gemacht worden |
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
wir waren gemacht worden |
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
ihr wart gemacht worden |
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
sie waren gemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
ich hätte gemacht |
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
du hättest gemacht |
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
er/sie/es hätte gemacht |
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
wir hätten gemacht |
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
ihr hättet gemacht |
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
sie hätten gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
ich wäre gemacht worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
du wärest gemacht worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
er/sie/es wäre gemacht worden |
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
wir wären gemacht worden |
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
ihr wäret gemacht worden |
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
sie wären gemacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
ich werde gemacht haben |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du wirst gemacht haben |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es wird gemacht haben |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir werden gemacht haben |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr werdet gemacht haben |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie werden gemacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
ich werde gemacht worden sein |
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
du wirst gemacht worden sein |
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
er/sie/es wird gemacht worden sein |
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
wir werden gemacht worden sein |
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
ihr werdet gemacht worden sein |
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
sie werden gemacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
machen |
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
gemacht haben |
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
machen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
gemacht werden |
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
gemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
künftig gemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
mache; mach! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
macht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
das Machen |
| Genitiv |
exasperandi
|
des Machens |
| Dativ |
exasperando
|
dem Machen |
| Akkusativ |
exasperandum
|
das Machen |
| Ablativ |
exasperando
|
durch das Machen |
| Vokativ |
exasperande
|
Machen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperes
|
|
| 3. Person Singular |
exasperet
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
|
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperares
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
|
| Genitiv |
exasperandi
|
|
| Dativ |
exasperando
|
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
|
| Ablativ |
exasperando
|
|
| Vokativ |
exasperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperes
|
|
| 3. Person Singular |
exasperet
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
|
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperares
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
|
| Genitiv |
exasperandi
|
|
| Dativ |
exasperando
|
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
|
| Ablativ |
exasperando
|
|
| Vokativ |
exasperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaspero
|
ich reize |
| 2. Person Singular |
exasperas
|
du reizt |
| 3. Person Singular |
exasperat
|
er/sie/es reizt |
| 1. Person Plural |
exasperamus
|
wir reizen |
| 2. Person Plural |
exasperatis
|
ihr reizt |
| 3. Person Plural |
exasperant
|
sie reizen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperor
|
ich werde gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperaris exasperare
|
du wirst gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperatur
|
er/sie/es wird gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperamur
|
wir werden gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperamini
|
ihr werdet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperantur
|
sie werden gereizt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperem
|
ich reize |
| 2. Person Singular |
exasperes
|
du reizest |
| 3. Person Singular |
exasperet
|
er/sie/es reize |
| 1. Person Plural |
exasperemus
|
wir reizen |
| 2. Person Plural |
exasperetis
|
ihr reizet |
| 3. Person Plural |
exasperent
|
sie reizen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperer
|
ich werde gereizt |
| 2. Person Singular |
exaspereris exasperere
|
du werdest gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperetur
|
er/sie/es werde gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperemur
|
wir werden gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperemini
|
ihr werdet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperentur
|
sie werden gereizt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabam
|
ich reizte |
| 2. Person Singular |
exasperabas
|
du reiztest |
| 3. Person Singular |
exasperabat
|
er/sie/es reizte |
| 1. Person Plural |
exasperabamus
|
wir reizten |
| 2. Person Plural |
exasperabatis
|
ihr reiztet |
| 3. Person Plural |
exasperabant
|
sie reizten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabar
|
ich wurde gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperabaris exasperabare
|
du wurdest gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperabatur
|
er/sie/es wurde gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperabamur
|
wir wurden gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperabamini
|
ihr wurdet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperabantur
|
sie wurden gereizt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarem
|
ich reizte |
| 2. Person Singular |
exasperares
|
du reiztest |
| 3. Person Singular |
exasperaret
|
er/sie/es reizte |
| 1. Person Plural |
exasperaremus
|
wir reizten |
| 2. Person Plural |
exasperaretis
|
ihr reiztet |
| 3. Person Plural |
exasperarent
|
sie reizten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperarer
|
ich würde gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperareris exasperarere
|
du würdest gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperaretur
|
er/sie/es würde gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperaremur
|
wir würden gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperaremini
|
ihr würdet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperarentur
|
sie würden gereizt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabo
|
ich werde reizen |
| 2. Person Singular |
exasperabis
|
du wirst reizen |
| 3. Person Singular |
exasperabit
|
er/sie/es wird reizen |
| 1. Person Plural |
exasperabimus
|
wir werden reizen |
| 2. Person Plural |
exasperabitis
|
ihr werdet reizen |
| 3. Person Plural |
exasperabunt
|
sie werden reizen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperabor
|
ich werde gereizt werden |
| 2. Person Singular |
exasperaberis exasperabere
|
du wirst gereizt werden |
| 3. Person Singular |
exasperabitur
|
er/sie/es wird gereizt werden |
| 1. Person Plural |
exasperabimur
|
wir werden gereizt werden |
| 2. Person Plural |
exasperabimini
|
ihr werdet gereizt werden |
| 3. Person Plural |
exasperabuntur
|
sie werden gereizt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavi
|
ich habe gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperavisti
|
du hast gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperavit
|
er/sie/es hat gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperavimus
|
wir haben gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperavistis
|
ihr habt gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperaverunt exasperavere
|
sie haben gereizt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sum
|
ich bin gereizt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus es
|
du bist gereizt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus est
|
er/sie/es ist gereizt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati sumus
|
wir sind gereizt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati estis
|
ihr seid gereizt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sunt
|
sie sind gereizt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaverim
|
ich habe gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du habest gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es habe gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir haben gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr habet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie haben gereizt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus sim
|
ich sei gereizt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus sis
|
du seiest gereizt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus sit
|
er/sie/es sei gereizt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati simus
|
wir seien gereizt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati sitis
|
ihr seiet gereizt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati sint
|
sie seien gereizt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperaveram
|
ich hatte gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperaveras
|
du hattest gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperaverat
|
er/sie/es hatte gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperaveramus
|
wir hatten gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperaveratis
|
ihr hattet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperaverant
|
sie hatten gereizt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus eram
|
ich war gereizt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus eras
|
du warst gereizt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus erat
|
er/sie/es war gereizt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati eramus
|
wir waren gereizt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati eratis
|
ihr wart gereizt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati erant
|
sie waren gereizt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavissem
|
ich hätte gereizt |
| 2. Person Singular |
exasperavisses
|
du hättest gereizt |
| 3. Person Singular |
exasperavisset
|
er/sie/es hätte gereizt |
| 1. Person Plural |
exasperavissemus
|
wir hätten gereizt |
| 2. Person Plural |
exasperavissetis
|
ihr hättet gereizt |
| 3. Person Plural |
exasperavissent
|
sie hätten gereizt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus essem
|
ich wäre gereizt worden |
| 2. Person Singular |
exasperatus esses
|
du wärest gereizt worden |
| 3. Person Singular |
exasperatus esset
|
er/sie/es wäre gereizt worden |
| 1. Person Plural |
exasperati essemus
|
wir wären gereizt worden |
| 2. Person Plural |
exasperati essetis
|
ihr wäret gereizt worden |
| 3. Person Plural |
exasperati essent
|
sie wären gereizt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperavero
|
ich werde gereizt haben |
| 2. Person Singular |
exasperaveris
|
du wirst gereizt haben |
| 3. Person Singular |
exasperaverit
|
er/sie/es wird gereizt haben |
| 1. Person Plural |
exasperaverimus
|
wir werden gereizt haben |
| 2. Person Plural |
exasperaveritis
|
ihr werdet gereizt haben |
| 3. Person Plural |
exasperaverint
|
sie werden gereizt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exasperatus ero
|
ich werde gereizt worden sein |
| 2. Person Singular |
exasperatus eris
|
du wirst gereizt worden sein |
| 3. Person Singular |
exasperatus erit
|
er/sie/es wird gereizt worden sein |
| 1. Person Plural |
exasperati erimus
|
wir werden gereizt worden sein |
| 2. Person Plural |
exasperati eritis
|
ihr werdet gereizt worden sein |
| 3. Person Plural |
exasperati erunt
|
sie werden gereizt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperare
|
reizen |
| Vorzeitigkeit |
exasperavisse
|
gereizt haben |
| Nachzeitigkeit |
exasperaturum esse
|
reizen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exasperari exasperarier
|
gereizt werden |
| Vorzeitigkeit |
exasperatum esse
|
gereizt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exasperatum iri
|
künftig gereizt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaspera
|
reize; reiz! |
| 2. Person Plural |
exasperate
|
reizt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exasperato
|
| 3. Person Singular |
exasperato
|
| 2. Person Plural |
exasperatote
|
| 3. Person Plural |
exasperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exasperare
|
das Reizen |
| Genitiv |
exasperandi
|
des Reizens |
| Dativ |
exasperando
|
dem Reizen |
| Akkusativ |
exasperandum
|
das Reizen |
| Ablativ |
exasperando
|
durch das Reizen |
| Vokativ |
exasperande
|
Reizen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperandus
|
exasperanda
|
exasperandum
|
| Genitiv |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperandi
|
| Dativ |
exasperando
|
exasperandae
|
exasperando
|
| Akkusativ |
exasperandum
|
exasperandam
|
exasperandum
|
| Ablativ |
exasperando
|
exasperanda
|
exasperando
|
| Vokativ |
exasperande
|
exasperanda
|
exasperandum
|
Plural
| Nominativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
| Genitiv |
exasperandorum
|
exasperandarum
|
exasperandorum
|
| Dativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Akkusativ |
exasperandos
|
exasperandas
|
exasperanda
|
| Ablativ |
exasperandis
|
exasperandis
|
exasperandis
|
| Vokativ |
exasperandi
|
exasperandae
|
exasperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
| Genitiv |
exasperantis
|
exasperantis
|
exasperantis
|
| Dativ |
exasperanti
|
exasperanti
|
exasperanti
|
| Akkusativ |
exasperantem
|
exasperantem
|
exasperans
|
| Ablativ |
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
exasperanti exasperante
|
| Vokativ |
exasperans
|
exasperans
|
exasperans
|
Plural
| Nominativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Genitiv |
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
exasperantium exasperantum
|
| Dativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Akkusativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
| Ablativ |
exasperantibus
|
exasperantibus
|
exasperantibus
|
| Vokativ |
exasperantes
|
exasperantes
|
exasperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperatus
|
exasperata
|
exasperatum
|
| Genitiv |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperati
|
| Dativ |
exasperato
|
exasperatae
|
exasperato
|
| Akkusativ |
exasperatum
|
exasperatam
|
exasperatum
|
| Ablativ |
exasperato
|
exasperata
|
exasperato
|
| Vokativ |
exasperate
|
exasperata
|
exasperatum
|
Plural
| Nominativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
| Genitiv |
exasperatorum
|
exasperatarum
|
exasperatorum
|
| Dativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Akkusativ |
exasperatos
|
exasperatas
|
exasperata
|
| Ablativ |
exasperatis
|
exasperatis
|
exasperatis
|
| Vokativ |
exasperati
|
exasperatae
|
exasperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exasperaturus
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
| Genitiv |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperaturi
|
| Dativ |
exasperaturo
|
exasperaturae
|
exasperaturo
|
| Akkusativ |
exasperaturum
|
exasperaturam
|
exasperaturum
|
| Ablativ |
exasperaturo
|
exasperatura
|
exasperaturo
|
| Vokativ |
exasperature
|
exasperatura
|
exasperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
| Genitiv |
exasperaturorum
|
exasperaturarum
|
exasperaturorum
|
| Dativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Akkusativ |
exasperaturos
|
exasperaturas
|
exasperatura
|
| Ablativ |
exasperaturis
|
exasperaturis
|
exasperaturis
|
| Vokativ |
exasperaturi
|
exasperaturae
|
exasperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exasperatum
|
exasperatu
|