Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguro
|
ich hebe auf |
| 2. Person Singular |
exauguras
|
du hebst auf |
| 3. Person Singular |
exaugurat
|
er/sie/es hebt auf |
| 1. Person Plural |
exauguramus
|
wir heben auf |
| 2. Person Plural |
exauguratis
|
ihr hebt auf |
| 3. Person Plural |
exaugurant
|
sie heben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguror
|
ich werde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exauguraris exaugurare
|
du wirst aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguratur
|
er/sie/es wird aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguramur
|
wir werden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguramini
|
ihr werdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exaugurantur
|
sie werden aufgehoben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurem
|
ich hebe auf |
| 2. Person Singular |
exaugures
|
du hebest auf |
| 3. Person Singular |
exauguret
|
er/sie/es hebe auf |
| 1. Person Plural |
exauguremus
|
wir heben auf |
| 2. Person Plural |
exauguretis
|
ihr hebet auf |
| 3. Person Plural |
exaugurent
|
sie heben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurer
|
ich werde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exaugureris exaugurere
|
du werdest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguretur
|
er/sie/es werde aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguremur
|
wir werden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguremini
|
ihr werdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exaugurentur
|
sie werden aufgehoben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabam
|
ich hob auf |
| 2. Person Singular |
exaugurabas
|
du hobst auf |
| 3. Person Singular |
exaugurabat
|
er/sie/es hob auf |
| 1. Person Plural |
exaugurabamus
|
wir hoben auf |
| 2. Person Plural |
exaugurabatis
|
ihr hobt auf |
| 3. Person Plural |
exaugurabant
|
sie hoben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabar
|
ich wurde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exaugurabaris exaugurabare
|
du wurdest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exaugurabatur
|
er/sie/es wurde aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exaugurabamur
|
wir wurden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exaugurabamini
|
ihr wurdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exaugurabantur
|
sie wurden aufgehoben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarem
|
ich höbe auf |
| 2. Person Singular |
exaugurares
|
du höbest auf |
| 3. Person Singular |
exauguraret
|
er/sie/es höbe auf |
| 1. Person Plural |
exauguraremus
|
wir höben auf |
| 2. Person Plural |
exauguraretis
|
ihr höbet auf |
| 3. Person Plural |
exaugurarent
|
sie höben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarer
|
ich würde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exaugurareris exaugurarere
|
du würdest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguraretur
|
er/sie/es würde aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguraremur
|
wir würden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguraremini
|
ihr würdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exaugurarentur
|
sie würden aufgehoben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabo
|
ich werde aufheben |
| 2. Person Singular |
exaugurabis
|
du wirst aufheben |
| 3. Person Singular |
exaugurabit
|
er/sie/es wird aufheben |
| 1. Person Plural |
exaugurabimus
|
wir werden aufheben |
| 2. Person Plural |
exaugurabitis
|
ihr werdet aufheben |
| 3. Person Plural |
exaugurabunt
|
sie werden aufheben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabor
|
ich werde aufgehoben werden |
| 2. Person Singular |
exauguraberis exaugurabere
|
du wirst aufgehoben werden |
| 3. Person Singular |
exaugurabitur
|
er/sie/es wird aufgehoben werden |
| 1. Person Plural |
exaugurabimur
|
wir werden aufgehoben werden |
| 2. Person Plural |
exaugurabimini
|
ihr werdet aufgehoben werden |
| 3. Person Plural |
exaugurabuntur
|
sie werden aufgehoben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravi
|
ich habe aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exauguravisti
|
du hast aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguravit
|
er/sie/es hat aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguravimus
|
wir haben aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguravistis
|
ihr habt aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exauguraverunt exauguravere
|
sie haben aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sum
|
ich bin aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus es
|
du bist aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus est
|
er/sie/es ist aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati sumus
|
wir sind aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati estis
|
ihr seid aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati sunt
|
sie sind aufgehoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraverim
|
ich habe aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
du habest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
er/sie/es habe aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
wir haben aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
ihr habet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
sie haben aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sim
|
ich sei aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus sis
|
du seiest aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus sit
|
er/sie/es sei aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati simus
|
wir seien aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati sitis
|
ihr seiet aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati sint
|
sie seien aufgehoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraveram
|
ich hatte aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exauguraveras
|
du hattest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguraverat
|
er/sie/es hatte aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguraveramus
|
wir hatten aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguraveratis
|
ihr hattet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exauguraverant
|
sie hatten aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus eram
|
ich war aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus eras
|
du warst aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus erat
|
er/sie/es war aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati eramus
|
wir waren aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati eratis
|
ihr wart aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati erant
|
sie waren aufgehoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravissem
|
ich hätte aufgehoben |
| 2. Person Singular |
exauguravisses
|
du hättest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
exauguravisset
|
er/sie/es hätte aufgehoben |
| 1. Person Plural |
exauguravissemus
|
wir hätten aufgehoben |
| 2. Person Plural |
exauguravissetis
|
ihr hättet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
exauguravissent
|
sie hätten aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus essem
|
ich wäre aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus esses
|
du wärest aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus esset
|
er/sie/es wäre aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati essemus
|
wir wären aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati essetis
|
ihr wäret aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati essent
|
sie wären aufgehoben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravero
|
ich werde aufgehoben haben |
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
du wirst aufgehoben haben |
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
er/sie/es wird aufgehoben haben |
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
wir werden aufgehoben haben |
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
ihr werdet aufgehoben haben |
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
sie werden aufgehoben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus ero
|
ich werde aufgehoben worden sein |
| 2. Person Singular |
exauguratus eris
|
du wirst aufgehoben worden sein |
| 3. Person Singular |
exauguratus erit
|
er/sie/es wird aufgehoben worden sein |
| 1. Person Plural |
exaugurati erimus
|
wir werden aufgehoben worden sein |
| 2. Person Plural |
exaugurati eritis
|
ihr werdet aufgehoben worden sein |
| 3. Person Plural |
exaugurati erunt
|
sie werden aufgehoben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurare
|
aufheben |
| Vorzeitigkeit |
exauguravisse
|
aufgehoben haben |
| Nachzeitigkeit |
exauguraturum esse
|
aufheben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurari exaugurarier
|
aufgehoben werden |
| Vorzeitigkeit |
exauguratum esse
|
aufgehoben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exauguratum iri
|
künftig aufgehoben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaugura
|
hebe auf; heb auf! |
| 2. Person Plural |
exaugurate
|
hebt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exaugurato
|
| 3. Person Singular |
exaugurato
|
| 2. Person Plural |
exauguratote
|
| 3. Person Plural |
exauguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exaugurare
|
das Aufheben |
| Genitiv |
exaugurandi
|
des Aufhebens |
| Dativ |
exaugurando
|
dem Aufheben |
| Akkusativ |
exaugurandum
|
das Aufheben |
| Ablativ |
exaugurando
|
durch das Aufheben |
| Vokativ |
exaugurande
|
Aufheben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurandus
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
| Genitiv |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exaugurandi
|
| Dativ |
exaugurando
|
exaugurandae
|
exaugurando
|
| Akkusativ |
exaugurandum
|
exaugurandam
|
exaugurandum
|
| Ablativ |
exaugurando
|
exauguranda
|
exaugurando
|
| Vokativ |
exaugurande
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
| Genitiv |
exaugurandorum
|
exaugurandarum
|
exaugurandorum
|
| Dativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Akkusativ |
exaugurandos
|
exaugurandas
|
exauguranda
|
| Ablativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Vokativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
| Genitiv |
exaugurantis
|
exaugurantis
|
exaugurantis
|
| Dativ |
exauguranti
|
exauguranti
|
exauguranti
|
| Akkusativ |
exaugurantem
|
exaugurantem
|
exaugurans
|
| Ablativ |
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
| Vokativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
Plural
| Nominativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Genitiv |
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
| Dativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Akkusativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Ablativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Vokativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguratus
|
exaugurata
|
exauguratum
|
| Genitiv |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurati
|
| Dativ |
exaugurato
|
exauguratae
|
exaugurato
|
| Akkusativ |
exauguratum
|
exauguratam
|
exauguratum
|
| Ablativ |
exaugurato
|
exaugurata
|
exaugurato
|
| Vokativ |
exaugurate
|
exaugurata
|
exauguratum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
| Genitiv |
exauguratorum
|
exauguratarum
|
exauguratorum
|
| Dativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Akkusativ |
exauguratos
|
exauguratas
|
exaugurata
|
| Ablativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Vokativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguraturus
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
| Genitiv |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguraturi
|
| Dativ |
exauguraturo
|
exauguraturae
|
exauguraturo
|
| Akkusativ |
exauguraturum
|
exauguraturam
|
exauguraturum
|
| Ablativ |
exauguraturo
|
exauguratura
|
exauguraturo
|
| Vokativ |
exaugurature
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
Plural
| Nominativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
| Genitiv |
exauguraturorum
|
exauguraturarum
|
exauguraturorum
|
| Dativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Akkusativ |
exauguraturos
|
exauguraturas
|
exauguratura
|
| Ablativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Vokativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exauguratum
|
exauguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguro
|
|
| 2. Person Singular |
exauguras
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurat
|
|
| 1. Person Plural |
exauguramus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguror
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraris exaugurare
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratur
|
|
| 1. Person Plural |
exauguramur
|
|
| 2. Person Plural |
exauguramini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurem
|
|
| 2. Person Singular |
exaugures
|
|
| 3. Person Singular |
exauguret
|
|
| 1. Person Plural |
exauguremus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguretis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurer
|
|
| 2. Person Singular |
exaugureris exaugurere
|
|
| 3. Person Singular |
exauguretur
|
|
| 1. Person Plural |
exauguremur
|
|
| 2. Person Plural |
exauguremini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabam
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurabas
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabat
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabar
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurabaris exaugurabare
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarem
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurares
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraret
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarer
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurareris exaugurarere
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabo
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurabis
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabit
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabor
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraberis exaugurabere
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravi
|
|
| 2. Person Singular |
exauguravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exauguravit
|
|
| 1. Person Plural |
exauguravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverunt exauguravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exauguravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exauguravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exauguravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravero
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exauguravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exauguraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurari exaugurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exauguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exauguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaugura
|
! |
| 2. Person Plural |
exaugurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exaugurato
|
| 3. Person Singular |
exaugurato
|
| 2. Person Plural |
exauguratote
|
| 3. Person Plural |
exauguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exaugurare
|
|
| Genitiv |
exaugurandi
|
|
| Dativ |
exaugurando
|
|
| Akkusativ |
exaugurandum
|
|
| Ablativ |
exaugurando
|
|
| Vokativ |
exaugurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurandus
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
| Genitiv |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exaugurandi
|
| Dativ |
exaugurando
|
exaugurandae
|
exaugurando
|
| Akkusativ |
exaugurandum
|
exaugurandam
|
exaugurandum
|
| Ablativ |
exaugurando
|
exauguranda
|
exaugurando
|
| Vokativ |
exaugurande
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
| Genitiv |
exaugurandorum
|
exaugurandarum
|
exaugurandorum
|
| Dativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Akkusativ |
exaugurandos
|
exaugurandas
|
exauguranda
|
| Ablativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Vokativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
| Genitiv |
exaugurantis
|
exaugurantis
|
exaugurantis
|
| Dativ |
exauguranti
|
exauguranti
|
exauguranti
|
| Akkusativ |
exaugurantem
|
exaugurantem
|
exaugurans
|
| Ablativ |
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
| Vokativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
Plural
| Nominativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Genitiv |
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
| Dativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Akkusativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Ablativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Vokativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguratus
|
exaugurata
|
exauguratum
|
| Genitiv |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurati
|
| Dativ |
exaugurato
|
exauguratae
|
exaugurato
|
| Akkusativ |
exauguratum
|
exauguratam
|
exauguratum
|
| Ablativ |
exaugurato
|
exaugurata
|
exaugurato
|
| Vokativ |
exaugurate
|
exaugurata
|
exauguratum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
| Genitiv |
exauguratorum
|
exauguratarum
|
exauguratorum
|
| Dativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Akkusativ |
exauguratos
|
exauguratas
|
exaugurata
|
| Ablativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Vokativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguraturus
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
| Genitiv |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguraturi
|
| Dativ |
exauguraturo
|
exauguraturae
|
exauguraturo
|
| Akkusativ |
exauguraturum
|
exauguraturam
|
exauguraturum
|
| Ablativ |
exauguraturo
|
exauguratura
|
exauguraturo
|
| Vokativ |
exaugurature
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
Plural
| Nominativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
| Genitiv |
exauguraturorum
|
exauguraturarum
|
exauguraturorum
|
| Dativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Akkusativ |
exauguraturos
|
exauguraturas
|
exauguratura
|
| Ablativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Vokativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exauguratum
|
exauguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguro
|
|
| 2. Person Singular |
exauguras
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurat
|
|
| 1. Person Plural |
exauguramus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguror
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraris exaugurare
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratur
|
|
| 1. Person Plural |
exauguramur
|
|
| 2. Person Plural |
exauguramini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurem
|
|
| 2. Person Singular |
exaugures
|
|
| 3. Person Singular |
exauguret
|
|
| 1. Person Plural |
exauguremus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguretis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurer
|
|
| 2. Person Singular |
exaugureris exaugurere
|
|
| 3. Person Singular |
exauguretur
|
|
| 1. Person Plural |
exauguremur
|
|
| 2. Person Plural |
exauguremini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabam
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurabas
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabat
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabar
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurabaris exaugurabare
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarem
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurares
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraret
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarer
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurareris exaugurarere
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabo
|
|
| 2. Person Singular |
exaugurabis
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabit
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabor
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraberis exaugurabere
|
|
| 3. Person Singular |
exaugurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravi
|
|
| 2. Person Singular |
exauguravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exauguravit
|
|
| 1. Person Plural |
exauguravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverunt exauguravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exauguravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exauguravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exauguravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravero
|
|
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exauguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exauguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exaugurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exaugurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exaugurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exauguravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exauguraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurari exaugurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exauguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exauguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaugura
|
! |
| 2. Person Plural |
exaugurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exaugurato
|
| 3. Person Singular |
exaugurato
|
| 2. Person Plural |
exauguratote
|
| 3. Person Plural |
exauguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exaugurare
|
|
| Genitiv |
exaugurandi
|
|
| Dativ |
exaugurando
|
|
| Akkusativ |
exaugurandum
|
|
| Ablativ |
exaugurando
|
|
| Vokativ |
exaugurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurandus
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
| Genitiv |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exaugurandi
|
| Dativ |
exaugurando
|
exaugurandae
|
exaugurando
|
| Akkusativ |
exaugurandum
|
exaugurandam
|
exaugurandum
|
| Ablativ |
exaugurando
|
exauguranda
|
exaugurando
|
| Vokativ |
exaugurande
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
| Genitiv |
exaugurandorum
|
exaugurandarum
|
exaugurandorum
|
| Dativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Akkusativ |
exaugurandos
|
exaugurandas
|
exauguranda
|
| Ablativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Vokativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
| Genitiv |
exaugurantis
|
exaugurantis
|
exaugurantis
|
| Dativ |
exauguranti
|
exauguranti
|
exauguranti
|
| Akkusativ |
exaugurantem
|
exaugurantem
|
exaugurans
|
| Ablativ |
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
| Vokativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
Plural
| Nominativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Genitiv |
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
| Dativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Akkusativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Ablativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Vokativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguratus
|
exaugurata
|
exauguratum
|
| Genitiv |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurati
|
| Dativ |
exaugurato
|
exauguratae
|
exaugurato
|
| Akkusativ |
exauguratum
|
exauguratam
|
exauguratum
|
| Ablativ |
exaugurato
|
exaugurata
|
exaugurato
|
| Vokativ |
exaugurate
|
exaugurata
|
exauguratum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
| Genitiv |
exauguratorum
|
exauguratarum
|
exauguratorum
|
| Dativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Akkusativ |
exauguratos
|
exauguratas
|
exaugurata
|
| Ablativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Vokativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguraturus
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
| Genitiv |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguraturi
|
| Dativ |
exauguraturo
|
exauguraturae
|
exauguraturo
|
| Akkusativ |
exauguraturum
|
exauguraturam
|
exauguraturum
|
| Ablativ |
exauguraturo
|
exauguratura
|
exauguraturo
|
| Vokativ |
exaugurature
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
Plural
| Nominativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
| Genitiv |
exauguraturorum
|
exauguraturarum
|
exauguraturorum
|
| Dativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Akkusativ |
exauguraturos
|
exauguraturas
|
exauguratura
|
| Ablativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Vokativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exauguratum
|
exauguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguro
|
ich profaniere |
| 2. Person Singular |
exauguras
|
du profanierst |
| 3. Person Singular |
exaugurat
|
er/sie/es profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguramus
|
wir profanieren |
| 2. Person Plural |
exauguratis
|
ihr profaniert |
| 3. Person Plural |
exaugurant
|
sie profanieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguror
|
ich werde profaniert |
| 2. Person Singular |
exauguraris exaugurare
|
du wirst profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguratur
|
er/sie/es wird profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguramur
|
wir werden profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguramini
|
ihr werdet profaniert |
| 3. Person Plural |
exaugurantur
|
sie werden profaniert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurem
|
ich profaniere |
| 2. Person Singular |
exaugures
|
du profanierest |
| 3. Person Singular |
exauguret
|
er/sie/es profaniere |
| 1. Person Plural |
exauguremus
|
wir profanieren |
| 2. Person Plural |
exauguretis
|
ihr profanieret |
| 3. Person Plural |
exaugurent
|
sie profanieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurer
|
ich werde profaniert |
| 2. Person Singular |
exaugureris exaugurere
|
du werdest profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguretur
|
er/sie/es werde profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguremur
|
wir werden profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguremini
|
ihr werdet profaniert |
| 3. Person Plural |
exaugurentur
|
sie werden profaniert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabam
|
ich profanierte |
| 2. Person Singular |
exaugurabas
|
du profaniertest |
| 3. Person Singular |
exaugurabat
|
er/sie/es profanierte |
| 1. Person Plural |
exaugurabamus
|
wir profanierten |
| 2. Person Plural |
exaugurabatis
|
ihr profaniertet |
| 3. Person Plural |
exaugurabant
|
sie profanierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabar
|
ich wurde profaniert |
| 2. Person Singular |
exaugurabaris exaugurabare
|
du wurdest profaniert |
| 3. Person Singular |
exaugurabatur
|
er/sie/es wurde profaniert |
| 1. Person Plural |
exaugurabamur
|
wir wurden profaniert |
| 2. Person Plural |
exaugurabamini
|
ihr wurdet profaniert |
| 3. Person Plural |
exaugurabantur
|
sie wurden profaniert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarem
|
ich profanierte |
| 2. Person Singular |
exaugurares
|
du profaniertest |
| 3. Person Singular |
exauguraret
|
er/sie/es profanierte |
| 1. Person Plural |
exauguraremus
|
wir profanierten |
| 2. Person Plural |
exauguraretis
|
ihr profaniertet |
| 3. Person Plural |
exaugurarent
|
sie profanierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurarer
|
ich würde profaniert |
| 2. Person Singular |
exaugurareris exaugurarere
|
du würdest profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguraretur
|
er/sie/es würde profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguraremur
|
wir würden profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguraremini
|
ihr würdet profaniert |
| 3. Person Plural |
exaugurarentur
|
sie würden profaniert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabo
|
ich werde profanieren |
| 2. Person Singular |
exaugurabis
|
du wirst profanieren |
| 3. Person Singular |
exaugurabit
|
er/sie/es wird profanieren |
| 1. Person Plural |
exaugurabimus
|
wir werden profanieren |
| 2. Person Plural |
exaugurabitis
|
ihr werdet profanieren |
| 3. Person Plural |
exaugurabunt
|
sie werden profanieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exaugurabor
|
ich werde profaniert werden |
| 2. Person Singular |
exauguraberis exaugurabere
|
du wirst profaniert werden |
| 3. Person Singular |
exaugurabitur
|
er/sie/es wird profaniert werden |
| 1. Person Plural |
exaugurabimur
|
wir werden profaniert werden |
| 2. Person Plural |
exaugurabimini
|
ihr werdet profaniert werden |
| 3. Person Plural |
exaugurabuntur
|
sie werden profaniert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravi
|
ich habe profaniert |
| 2. Person Singular |
exauguravisti
|
du hast profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguravit
|
er/sie/es hat profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguravimus
|
wir haben profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguravistis
|
ihr habt profaniert |
| 3. Person Plural |
exauguraverunt exauguravere
|
sie haben profaniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sum
|
ich bin profaniert worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus es
|
du bist profaniert worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus est
|
er/sie/es ist profaniert worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati sumus
|
wir sind profaniert worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati estis
|
ihr seid profaniert worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati sunt
|
sie sind profaniert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraverim
|
ich habe profaniert |
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
du habest profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
er/sie/es habe profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
wir haben profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
ihr habet profaniert |
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
sie haben profaniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus sim
|
ich sei profaniert worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus sis
|
du seiest profaniert worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus sit
|
er/sie/es sei profaniert worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati simus
|
wir seien profaniert worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati sitis
|
ihr seiet profaniert worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati sint
|
sie seien profaniert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguraveram
|
ich hatte profaniert |
| 2. Person Singular |
exauguraveras
|
du hattest profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguraverat
|
er/sie/es hatte profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguraveramus
|
wir hatten profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguraveratis
|
ihr hattet profaniert |
| 3. Person Plural |
exauguraverant
|
sie hatten profaniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus eram
|
ich war profaniert worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus eras
|
du warst profaniert worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus erat
|
er/sie/es war profaniert worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati eramus
|
wir waren profaniert worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati eratis
|
ihr wart profaniert worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati erant
|
sie waren profaniert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravissem
|
ich hätte profaniert |
| 2. Person Singular |
exauguravisses
|
du hättest profaniert |
| 3. Person Singular |
exauguravisset
|
er/sie/es hätte profaniert |
| 1. Person Plural |
exauguravissemus
|
wir hätten profaniert |
| 2. Person Plural |
exauguravissetis
|
ihr hättet profaniert |
| 3. Person Plural |
exauguravissent
|
sie hätten profaniert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus essem
|
ich wäre profaniert worden |
| 2. Person Singular |
exauguratus esses
|
du wärest profaniert worden |
| 3. Person Singular |
exauguratus esset
|
er/sie/es wäre profaniert worden |
| 1. Person Plural |
exaugurati essemus
|
wir wären profaniert worden |
| 2. Person Plural |
exaugurati essetis
|
ihr wäret profaniert worden |
| 3. Person Plural |
exaugurati essent
|
sie wären profaniert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguravero
|
ich werde profaniert haben |
| 2. Person Singular |
exauguraveris
|
du wirst profaniert haben |
| 3. Person Singular |
exauguraverit
|
er/sie/es wird profaniert haben |
| 1. Person Plural |
exauguraverimus
|
wir werden profaniert haben |
| 2. Person Plural |
exauguraveritis
|
ihr werdet profaniert haben |
| 3. Person Plural |
exauguraverint
|
sie werden profaniert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauguratus ero
|
ich werde profaniert worden sein |
| 2. Person Singular |
exauguratus eris
|
du wirst profaniert worden sein |
| 3. Person Singular |
exauguratus erit
|
er/sie/es wird profaniert worden sein |
| 1. Person Plural |
exaugurati erimus
|
wir werden profaniert worden sein |
| 2. Person Plural |
exaugurati eritis
|
ihr werdet profaniert worden sein |
| 3. Person Plural |
exaugurati erunt
|
sie werden profaniert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurare
|
profanieren |
| Vorzeitigkeit |
exauguravisse
|
profaniert haben |
| Nachzeitigkeit |
exauguraturum esse
|
profanieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exaugurari exaugurarier
|
profaniert werden |
| Vorzeitigkeit |
exauguratum esse
|
profaniert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exauguratum iri
|
künftig profaniert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exaugura
|
profaniere; profanier! |
| 2. Person Plural |
exaugurate
|
profaniert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exaugurato
|
| 3. Person Singular |
exaugurato
|
| 2. Person Plural |
exauguratote
|
| 3. Person Plural |
exauguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exaugurare
|
das Profanieren |
| Genitiv |
exaugurandi
|
des Profanierens |
| Dativ |
exaugurando
|
dem Profanieren |
| Akkusativ |
exaugurandum
|
das Profanieren |
| Ablativ |
exaugurando
|
durch das Profanieren |
| Vokativ |
exaugurande
|
Profanieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurandus
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
| Genitiv |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exaugurandi
|
| Dativ |
exaugurando
|
exaugurandae
|
exaugurando
|
| Akkusativ |
exaugurandum
|
exaugurandam
|
exaugurandum
|
| Ablativ |
exaugurando
|
exauguranda
|
exaugurando
|
| Vokativ |
exaugurande
|
exauguranda
|
exaugurandum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
| Genitiv |
exaugurandorum
|
exaugurandarum
|
exaugurandorum
|
| Dativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Akkusativ |
exaugurandos
|
exaugurandas
|
exauguranda
|
| Ablativ |
exaugurandis
|
exaugurandis
|
exaugurandis
|
| Vokativ |
exaugurandi
|
exaugurandae
|
exauguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
| Genitiv |
exaugurantis
|
exaugurantis
|
exaugurantis
|
| Dativ |
exauguranti
|
exauguranti
|
exauguranti
|
| Akkusativ |
exaugurantem
|
exaugurantem
|
exaugurans
|
| Ablativ |
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
exauguranti exaugurante
|
| Vokativ |
exaugurans
|
exaugurans
|
exaugurans
|
Plural
| Nominativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Genitiv |
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
exaugurantium exaugurantum
|
| Dativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Akkusativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
| Ablativ |
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
exaugurantibus
|
| Vokativ |
exaugurantes
|
exaugurantes
|
exaugurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguratus
|
exaugurata
|
exauguratum
|
| Genitiv |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurati
|
| Dativ |
exaugurato
|
exauguratae
|
exaugurato
|
| Akkusativ |
exauguratum
|
exauguratam
|
exauguratum
|
| Ablativ |
exaugurato
|
exaugurata
|
exaugurato
|
| Vokativ |
exaugurate
|
exaugurata
|
exauguratum
|
Plural
| Nominativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
| Genitiv |
exauguratorum
|
exauguratarum
|
exauguratorum
|
| Dativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Akkusativ |
exauguratos
|
exauguratas
|
exaugurata
|
| Ablativ |
exauguratis
|
exauguratis
|
exauguratis
|
| Vokativ |
exaugurati
|
exauguratae
|
exaugurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauguraturus
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
| Genitiv |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguraturi
|
| Dativ |
exauguraturo
|
exauguraturae
|
exauguraturo
|
| Akkusativ |
exauguraturum
|
exauguraturam
|
exauguraturum
|
| Ablativ |
exauguraturo
|
exauguratura
|
exauguraturo
|
| Vokativ |
exaugurature
|
exauguratura
|
exauguraturum
|
Plural
| Nominativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
| Genitiv |
exauguraturorum
|
exauguraturarum
|
exauguraturorum
|
| Dativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Akkusativ |
exauguraturos
|
exauguraturas
|
exauguratura
|
| Ablativ |
exauguraturis
|
exauguraturis
|
exauguraturis
|
| Vokativ |
exauguraturi
|
exauguraturae
|
exauguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exauguratum
|
exauguratu
|