Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspico
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicas
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicat
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicamus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicatis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicor
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicaris exauspicare
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicatur
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicamur
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicamini
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicem
|
|
| 2. Person Singular |
exauspices
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicet
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicemus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicetis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicer
|
|
| 2. Person Singular |
exauspiceris exauspicere
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicetur
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicemur
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicemini
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicabam
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicabas
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicabat
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicabar
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicabaris exauspicabare
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicarem
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicares
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicaret
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicarer
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicareris exauspicarere
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicabo
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicabis
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicabit
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicabor
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicaberis exauspicabere
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicavi
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicavit
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicaverunt exauspicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicavero
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exauspicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exauspicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exauspicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exauspicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exauspicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exauspicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exauspicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exauspicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exauspicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exauspicari exauspicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exauspicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exauspicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exauspica
|
! |
| 2. Person Plural |
exauspicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exauspicato
|
| 3. Person Singular |
exauspicato
|
| 2. Person Plural |
exauspicatote
|
| 3. Person Plural |
exauspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exauspicare
|
|
| Genitiv |
exauspicandi
|
|
| Dativ |
exauspicando
|
|
| Akkusativ |
exauspicandum
|
|
| Ablativ |
exauspicando
|
|
| Vokativ |
exauspicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauspicandus
|
exauspicanda
|
exauspicandum
|
| Genitiv |
exauspicandi
|
exauspicandae
|
exauspicandi
|
| Dativ |
exauspicando
|
exauspicandae
|
exauspicando
|
| Akkusativ |
exauspicandum
|
exauspicandam
|
exauspicandum
|
| Ablativ |
exauspicando
|
exauspicanda
|
exauspicando
|
| Vokativ |
exauspicande
|
exauspicanda
|
exauspicandum
|
Plural
| Nominativ |
exauspicandi
|
exauspicandae
|
exauspicanda
|
| Genitiv |
exauspicandorum
|
exauspicandarum
|
exauspicandorum
|
| Dativ |
exauspicandis
|
exauspicandis
|
exauspicandis
|
| Akkusativ |
exauspicandos
|
exauspicandas
|
exauspicanda
|
| Ablativ |
exauspicandis
|
exauspicandis
|
exauspicandis
|
| Vokativ |
exauspicandi
|
exauspicandae
|
exauspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauspicans
|
exauspicans
|
exauspicans
|
| Genitiv |
exauspicantis
|
exauspicantis
|
exauspicantis
|
| Dativ |
exauspicanti
|
exauspicanti
|
exauspicanti
|
| Akkusativ |
exauspicantem
|
exauspicantem
|
exauspicans
|
| Ablativ |
exauspicanti exauspicante
|
exauspicanti exauspicante
|
exauspicanti exauspicante
|
| Vokativ |
exauspicans
|
exauspicans
|
exauspicans
|
Plural
| Nominativ |
exauspicantes
|
exauspicantes
|
exauspicantia
|
| Genitiv |
exauspicantium exauspicantum
|
exauspicantium exauspicantum
|
exauspicantium exauspicantum
|
| Dativ |
exauspicantibus
|
exauspicantibus
|
exauspicantibus
|
| Akkusativ |
exauspicantes
|
exauspicantes
|
exauspicantia
|
| Ablativ |
exauspicantibus
|
exauspicantibus
|
exauspicantibus
|
| Vokativ |
exauspicantes
|
exauspicantes
|
exauspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauspicatus
|
exauspicata
|
exauspicatum
|
| Genitiv |
exauspicati
|
exauspicatae
|
exauspicati
|
| Dativ |
exauspicato
|
exauspicatae
|
exauspicato
|
| Akkusativ |
exauspicatum
|
exauspicatam
|
exauspicatum
|
| Ablativ |
exauspicato
|
exauspicata
|
exauspicato
|
| Vokativ |
exauspicate
|
exauspicata
|
exauspicatum
|
Plural
| Nominativ |
exauspicati
|
exauspicatae
|
exauspicata
|
| Genitiv |
exauspicatorum
|
exauspicatarum
|
exauspicatorum
|
| Dativ |
exauspicatis
|
exauspicatis
|
exauspicatis
|
| Akkusativ |
exauspicatos
|
exauspicatas
|
exauspicata
|
| Ablativ |
exauspicatis
|
exauspicatis
|
exauspicatis
|
| Vokativ |
exauspicati
|
exauspicatae
|
exauspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exauspicaturus
|
exauspicatura
|
exauspicaturum
|
| Genitiv |
exauspicaturi
|
exauspicaturae
|
exauspicaturi
|
| Dativ |
exauspicaturo
|
exauspicaturae
|
exauspicaturo
|
| Akkusativ |
exauspicaturum
|
exauspicaturam
|
exauspicaturum
|
| Ablativ |
exauspicaturo
|
exauspicatura
|
exauspicaturo
|
| Vokativ |
exauspicature
|
exauspicatura
|
exauspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
exauspicaturi
|
exauspicaturae
|
exauspicatura
|
| Genitiv |
exauspicaturorum
|
exauspicaturarum
|
exauspicaturorum
|
| Dativ |
exauspicaturis
|
exauspicaturis
|
exauspicaturis
|
| Akkusativ |
exauspicaturos
|
exauspicaturas
|
exauspicatura
|
| Ablativ |
exauspicaturis
|
exauspicaturis
|
exauspicaturis
|
| Vokativ |
exauspicaturi
|
exauspicaturae
|
exauspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exauspicatum
|
exauspicatu
|