Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamito
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitas
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitor
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaris exclamitare
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamites
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitet
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamiter
|
|
| 2. Person Singular |
exclamiteris exclamitere
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitabaris exclamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitares
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitareris exclamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaberis exclamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverunt exclamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exclamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exclamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exclamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exclamitari exclamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exclamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exclamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exclamita
|
! |
| 2. Person Plural |
exclamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exclamitato
|
| 3. Person Singular |
exclamitato
|
| 2. Person Plural |
exclamitatote
|
| 3. Person Plural |
exclamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exclamitare
|
|
| Genitiv |
exclamitandi
|
|
| Dativ |
exclamitando
|
|
| Akkusativ |
exclamitandum
|
|
| Ablativ |
exclamitando
|
|
| Vokativ |
exclamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitandus
|
exclamitanda
|
exclamitandum
|
| Genitiv |
exclamitandi
|
exclamitandae
|
exclamitandi
|
| Dativ |
exclamitando
|
exclamitandae
|
exclamitando
|
| Akkusativ |
exclamitandum
|
exclamitandam
|
exclamitandum
|
| Ablativ |
exclamitando
|
exclamitanda
|
exclamitando
|
| Vokativ |
exclamitande
|
exclamitanda
|
exclamitandum
|
Plural
| Nominativ |
exclamitandi
|
exclamitandae
|
exclamitanda
|
| Genitiv |
exclamitandorum
|
exclamitandarum
|
exclamitandorum
|
| Dativ |
exclamitandis
|
exclamitandis
|
exclamitandis
|
| Akkusativ |
exclamitandos
|
exclamitandas
|
exclamitanda
|
| Ablativ |
exclamitandis
|
exclamitandis
|
exclamitandis
|
| Vokativ |
exclamitandi
|
exclamitandae
|
exclamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitans
|
exclamitans
|
exclamitans
|
| Genitiv |
exclamitantis
|
exclamitantis
|
exclamitantis
|
| Dativ |
exclamitanti
|
exclamitanti
|
exclamitanti
|
| Akkusativ |
exclamitantem
|
exclamitantem
|
exclamitans
|
| Ablativ |
exclamitanti exclamitante
|
exclamitanti exclamitante
|
exclamitanti exclamitante
|
| Vokativ |
exclamitans
|
exclamitans
|
exclamitans
|
Plural
| Nominativ |
exclamitantes
|
exclamitantes
|
exclamitantia
|
| Genitiv |
exclamitantium exclamitantum
|
exclamitantium exclamitantum
|
exclamitantium exclamitantum
|
| Dativ |
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
| Akkusativ |
exclamitantes
|
exclamitantes
|
exclamitantia
|
| Ablativ |
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
| Vokativ |
exclamitantes
|
exclamitantes
|
exclamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitatus
|
exclamitata
|
exclamitatum
|
| Genitiv |
exclamitati
|
exclamitatae
|
exclamitati
|
| Dativ |
exclamitato
|
exclamitatae
|
exclamitato
|
| Akkusativ |
exclamitatum
|
exclamitatam
|
exclamitatum
|
| Ablativ |
exclamitato
|
exclamitata
|
exclamitato
|
| Vokativ |
exclamitate
|
exclamitata
|
exclamitatum
|
Plural
| Nominativ |
exclamitati
|
exclamitatae
|
exclamitata
|
| Genitiv |
exclamitatorum
|
exclamitatarum
|
exclamitatorum
|
| Dativ |
exclamitatis
|
exclamitatis
|
exclamitatis
|
| Akkusativ |
exclamitatos
|
exclamitatas
|
exclamitata
|
| Ablativ |
exclamitatis
|
exclamitatis
|
exclamitatis
|
| Vokativ |
exclamitati
|
exclamitatae
|
exclamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitaturus
|
exclamitatura
|
exclamitaturum
|
| Genitiv |
exclamitaturi
|
exclamitaturae
|
exclamitaturi
|
| Dativ |
exclamitaturo
|
exclamitaturae
|
exclamitaturo
|
| Akkusativ |
exclamitaturum
|
exclamitaturam
|
exclamitaturum
|
| Ablativ |
exclamitaturo
|
exclamitatura
|
exclamitaturo
|
| Vokativ |
exclamitature
|
exclamitatura
|
exclamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
exclamitaturi
|
exclamitaturae
|
exclamitatura
|
| Genitiv |
exclamitaturorum
|
exclamitaturarum
|
exclamitaturorum
|
| Dativ |
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
| Akkusativ |
exclamitaturos
|
exclamitaturas
|
exclamitatura
|
| Ablativ |
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
| Vokativ |
exclamitaturi
|
exclamitaturae
|
exclamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exclamitatum
|
exclamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamito
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitas
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitor
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaris exclamitare
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamites
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitet
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamiter
|
|
| 2. Person Singular |
exclamiteris exclamitere
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitabaris exclamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitares
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitareris exclamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaberis exclamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverunt exclamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exclamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exclamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exclamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exclamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exclamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exclamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exclamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exclamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exclamitari exclamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exclamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exclamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exclamita
|
! |
| 2. Person Plural |
exclamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exclamitato
|
| 3. Person Singular |
exclamitato
|
| 2. Person Plural |
exclamitatote
|
| 3. Person Plural |
exclamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exclamitare
|
|
| Genitiv |
exclamitandi
|
|
| Dativ |
exclamitando
|
|
| Akkusativ |
exclamitandum
|
|
| Ablativ |
exclamitando
|
|
| Vokativ |
exclamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitandus
|
exclamitanda
|
exclamitandum
|
| Genitiv |
exclamitandi
|
exclamitandae
|
exclamitandi
|
| Dativ |
exclamitando
|
exclamitandae
|
exclamitando
|
| Akkusativ |
exclamitandum
|
exclamitandam
|
exclamitandum
|
| Ablativ |
exclamitando
|
exclamitanda
|
exclamitando
|
| Vokativ |
exclamitande
|
exclamitanda
|
exclamitandum
|
Plural
| Nominativ |
exclamitandi
|
exclamitandae
|
exclamitanda
|
| Genitiv |
exclamitandorum
|
exclamitandarum
|
exclamitandorum
|
| Dativ |
exclamitandis
|
exclamitandis
|
exclamitandis
|
| Akkusativ |
exclamitandos
|
exclamitandas
|
exclamitanda
|
| Ablativ |
exclamitandis
|
exclamitandis
|
exclamitandis
|
| Vokativ |
exclamitandi
|
exclamitandae
|
exclamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitans
|
exclamitans
|
exclamitans
|
| Genitiv |
exclamitantis
|
exclamitantis
|
exclamitantis
|
| Dativ |
exclamitanti
|
exclamitanti
|
exclamitanti
|
| Akkusativ |
exclamitantem
|
exclamitantem
|
exclamitans
|
| Ablativ |
exclamitanti exclamitante
|
exclamitanti exclamitante
|
exclamitanti exclamitante
|
| Vokativ |
exclamitans
|
exclamitans
|
exclamitans
|
Plural
| Nominativ |
exclamitantes
|
exclamitantes
|
exclamitantia
|
| Genitiv |
exclamitantium exclamitantum
|
exclamitantium exclamitantum
|
exclamitantium exclamitantum
|
| Dativ |
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
| Akkusativ |
exclamitantes
|
exclamitantes
|
exclamitantia
|
| Ablativ |
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
exclamitantibus
|
| Vokativ |
exclamitantes
|
exclamitantes
|
exclamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitatus
|
exclamitata
|
exclamitatum
|
| Genitiv |
exclamitati
|
exclamitatae
|
exclamitati
|
| Dativ |
exclamitato
|
exclamitatae
|
exclamitato
|
| Akkusativ |
exclamitatum
|
exclamitatam
|
exclamitatum
|
| Ablativ |
exclamitato
|
exclamitata
|
exclamitato
|
| Vokativ |
exclamitate
|
exclamitata
|
exclamitatum
|
Plural
| Nominativ |
exclamitati
|
exclamitatae
|
exclamitata
|
| Genitiv |
exclamitatorum
|
exclamitatarum
|
exclamitatorum
|
| Dativ |
exclamitatis
|
exclamitatis
|
exclamitatis
|
| Akkusativ |
exclamitatos
|
exclamitatas
|
exclamitata
|
| Ablativ |
exclamitatis
|
exclamitatis
|
exclamitatis
|
| Vokativ |
exclamitati
|
exclamitatae
|
exclamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclamitaturus
|
exclamitatura
|
exclamitaturum
|
| Genitiv |
exclamitaturi
|
exclamitaturae
|
exclamitaturi
|
| Dativ |
exclamitaturo
|
exclamitaturae
|
exclamitaturo
|
| Akkusativ |
exclamitaturum
|
exclamitaturam
|
exclamitaturum
|
| Ablativ |
exclamitaturo
|
exclamitatura
|
exclamitaturo
|
| Vokativ |
exclamitature
|
exclamitatura
|
exclamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
exclamitaturi
|
exclamitaturae
|
exclamitatura
|
| Genitiv |
exclamitaturorum
|
exclamitaturarum
|
exclamitaturorum
|
| Dativ |
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
| Akkusativ |
exclamitaturos
|
exclamitaturas
|
exclamitatura
|
| Ablativ |
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
exclamitaturis
|
| Vokativ |
exclamitaturi
|
exclamitaturae
|
exclamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exclamitatum
|
exclamitatu
|