Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaro
|
ich erhelle |
| 2. Person Singular |
exclaras
|
du erhellst |
| 3. Person Singular |
exclarat
|
er/sie/es erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaramus
|
wir erhellen |
| 2. Person Plural |
exclaratis
|
ihr erhellt |
| 3. Person Plural |
exclarant
|
sie erhellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaror
|
ich werde erhellt |
| 2. Person Singular |
exclararis exclarare
|
du wirst erhellt |
| 3. Person Singular |
exclaratur
|
er/sie/es wird erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaramur
|
wir werden erhellt |
| 2. Person Plural |
exclaramini
|
ihr werdet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclarantur
|
sie werden erhellt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclarem
|
ich erhelle |
| 2. Person Singular |
exclares
|
du erhellest |
| 3. Person Singular |
exclaret
|
er/sie/es erhelle |
| 1. Person Plural |
exclaremus
|
wir erhellen |
| 2. Person Plural |
exclaretis
|
ihr erhellet |
| 3. Person Plural |
exclarent
|
sie erhellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclarer
|
ich werde erhellt |
| 2. Person Singular |
exclareris exclarere
|
du werdest erhellt |
| 3. Person Singular |
exclaretur
|
er/sie/es werde erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaremur
|
wir werden erhellt |
| 2. Person Plural |
exclaremini
|
ihr werdet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclarentur
|
sie werden erhellt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclarabam
|
ich erhellte |
| 2. Person Singular |
exclarabas
|
du erhelltest |
| 3. Person Singular |
exclarabat
|
er/sie/es erhellte |
| 1. Person Plural |
exclarabamus
|
wir erhellten |
| 2. Person Plural |
exclarabatis
|
ihr erhelltet |
| 3. Person Plural |
exclarabant
|
sie erhellten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclarabar
|
ich wurde erhellt |
| 2. Person Singular |
exclarabaris exclarabare
|
du wurdest erhellt |
| 3. Person Singular |
exclarabatur
|
er/sie/es wurde erhellt |
| 1. Person Plural |
exclarabamur
|
wir wurden erhellt |
| 2. Person Plural |
exclarabamini
|
ihr wurdet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclarabantur
|
sie wurden erhellt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclararem
|
ich erhellte |
| 2. Person Singular |
exclarares
|
du erhelltest |
| 3. Person Singular |
exclararet
|
er/sie/es erhellte |
| 1. Person Plural |
exclararemus
|
wir erhellten |
| 2. Person Plural |
exclararetis
|
ihr erhelltet |
| 3. Person Plural |
exclararent
|
sie erhellten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclararer
|
ich würde erhellt |
| 2. Person Singular |
exclarareris exclararere
|
du würdest erhellt |
| 3. Person Singular |
exclararetur
|
er/sie/es würde erhellt |
| 1. Person Plural |
exclararemur
|
wir würden erhellt |
| 2. Person Plural |
exclararemini
|
ihr würdet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclararentur
|
sie würden erhellt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclarabo
|
ich werde erhellen |
| 2. Person Singular |
exclarabis
|
du wirst erhellen |
| 3. Person Singular |
exclarabit
|
er/sie/es wird erhellen |
| 1. Person Plural |
exclarabimus
|
wir werden erhellen |
| 2. Person Plural |
exclarabitis
|
ihr werdet erhellen |
| 3. Person Plural |
exclarabunt
|
sie werden erhellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclarabor
|
ich werde erhellt werden |
| 2. Person Singular |
exclaraberis exclarabere
|
du wirst erhellt werden |
| 3. Person Singular |
exclarabitur
|
er/sie/es wird erhellt werden |
| 1. Person Plural |
exclarabimur
|
wir werden erhellt werden |
| 2. Person Plural |
exclarabimini
|
ihr werdet erhellt werden |
| 3. Person Plural |
exclarabuntur
|
sie werden erhellt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaravi
|
ich habe erhellt |
| 2. Person Singular |
exclaravisti
|
du hast erhellt |
| 3. Person Singular |
exclaravit
|
er/sie/es hat erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaravimus
|
wir haben erhellt |
| 2. Person Plural |
exclaravistis
|
ihr habt erhellt |
| 3. Person Plural |
exclaraverunt exclaravere
|
sie haben erhellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaratus sum
|
ich bin erhellt worden |
| 2. Person Singular |
exclaratus es
|
du bist erhellt worden |
| 3. Person Singular |
exclaratus est
|
er/sie/es ist erhellt worden |
| 1. Person Plural |
exclarati sumus
|
wir sind erhellt worden |
| 2. Person Plural |
exclarati estis
|
ihr seid erhellt worden |
| 3. Person Plural |
exclarati sunt
|
sie sind erhellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaraverim
|
ich habe erhellt |
| 2. Person Singular |
exclaraveris
|
du habest erhellt |
| 3. Person Singular |
exclaraverit
|
er/sie/es habe erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaraverimus
|
wir haben erhellt |
| 2. Person Plural |
exclaraveritis
|
ihr habet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclaraverint
|
sie haben erhellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaratus sim
|
ich sei erhellt worden |
| 2. Person Singular |
exclaratus sis
|
du seiest erhellt worden |
| 3. Person Singular |
exclaratus sit
|
er/sie/es sei erhellt worden |
| 1. Person Plural |
exclarati simus
|
wir seien erhellt worden |
| 2. Person Plural |
exclarati sitis
|
ihr seiet erhellt worden |
| 3. Person Plural |
exclarati sint
|
sie seien erhellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaraveram
|
ich hatte erhellt |
| 2. Person Singular |
exclaraveras
|
du hattest erhellt |
| 3. Person Singular |
exclaraverat
|
er/sie/es hatte erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaraveramus
|
wir hatten erhellt |
| 2. Person Plural |
exclaraveratis
|
ihr hattet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclaraverant
|
sie hatten erhellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaratus eram
|
ich war erhellt worden |
| 2. Person Singular |
exclaratus eras
|
du warst erhellt worden |
| 3. Person Singular |
exclaratus erat
|
er/sie/es war erhellt worden |
| 1. Person Plural |
exclarati eramus
|
wir waren erhellt worden |
| 2. Person Plural |
exclarati eratis
|
ihr wart erhellt worden |
| 3. Person Plural |
exclarati erant
|
sie waren erhellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaravissem
|
ich hätte erhellt |
| 2. Person Singular |
exclaravisses
|
du hättest erhellt |
| 3. Person Singular |
exclaravisset
|
er/sie/es hätte erhellt |
| 1. Person Plural |
exclaravissemus
|
wir hätten erhellt |
| 2. Person Plural |
exclaravissetis
|
ihr hättet erhellt |
| 3. Person Plural |
exclaravissent
|
sie hätten erhellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaratus essem
|
ich wäre erhellt worden |
| 2. Person Singular |
exclaratus esses
|
du wärest erhellt worden |
| 3. Person Singular |
exclaratus esset
|
er/sie/es wäre erhellt worden |
| 1. Person Plural |
exclarati essemus
|
wir wären erhellt worden |
| 2. Person Plural |
exclarati essetis
|
ihr wäret erhellt worden |
| 3. Person Plural |
exclarati essent
|
sie wären erhellt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaravero
|
ich werde erhellt haben |
| 2. Person Singular |
exclaraveris
|
du wirst erhellt haben |
| 3. Person Singular |
exclaraverit
|
er/sie/es wird erhellt haben |
| 1. Person Plural |
exclaraverimus
|
wir werden erhellt haben |
| 2. Person Plural |
exclaraveritis
|
ihr werdet erhellt haben |
| 3. Person Plural |
exclaraverint
|
sie werden erhellt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exclaratus ero
|
ich werde erhellt worden sein |
| 2. Person Singular |
exclaratus eris
|
du wirst erhellt worden sein |
| 3. Person Singular |
exclaratus erit
|
er/sie/es wird erhellt worden sein |
| 1. Person Plural |
exclarati erimus
|
wir werden erhellt worden sein |
| 2. Person Plural |
exclarati eritis
|
ihr werdet erhellt worden sein |
| 3. Person Plural |
exclarati erunt
|
sie werden erhellt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exclarare
|
erhellen |
| Vorzeitigkeit |
exclaravisse
|
erhellt haben |
| Nachzeitigkeit |
exclaraturum esse
|
erhellen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exclarari exclararier
|
erhellt werden |
| Vorzeitigkeit |
exclaratum esse
|
erhellt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exclaratum iri
|
künftig erhellt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exclara
|
erhelle; erhell! |
| 2. Person Plural |
exclarate
|
erhellt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exclarato
|
| 3. Person Singular |
exclarato
|
| 2. Person Plural |
exclaratote
|
| 3. Person Plural |
exclaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exclarare
|
das Erhellen |
| Genitiv |
exclarandi
|
des Erhellens |
| Dativ |
exclarando
|
dem Erhellen |
| Akkusativ |
exclarandum
|
das Erhellen |
| Ablativ |
exclarando
|
durch das Erhellen |
| Vokativ |
exclarande
|
Erhellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclarandus
|
exclaranda
|
exclarandum
|
| Genitiv |
exclarandi
|
exclarandae
|
exclarandi
|
| Dativ |
exclarando
|
exclarandae
|
exclarando
|
| Akkusativ |
exclarandum
|
exclarandam
|
exclarandum
|
| Ablativ |
exclarando
|
exclaranda
|
exclarando
|
| Vokativ |
exclarande
|
exclaranda
|
exclarandum
|
Plural
| Nominativ |
exclarandi
|
exclarandae
|
exclaranda
|
| Genitiv |
exclarandorum
|
exclarandarum
|
exclarandorum
|
| Dativ |
exclarandis
|
exclarandis
|
exclarandis
|
| Akkusativ |
exclarandos
|
exclarandas
|
exclaranda
|
| Ablativ |
exclarandis
|
exclarandis
|
exclarandis
|
| Vokativ |
exclarandi
|
exclarandae
|
exclaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclarans
|
exclarans
|
exclarans
|
| Genitiv |
exclarantis
|
exclarantis
|
exclarantis
|
| Dativ |
exclaranti
|
exclaranti
|
exclaranti
|
| Akkusativ |
exclarantem
|
exclarantem
|
exclarans
|
| Ablativ |
exclaranti exclarante
|
exclaranti exclarante
|
exclaranti exclarante
|
| Vokativ |
exclarans
|
exclarans
|
exclarans
|
Plural
| Nominativ |
exclarantes
|
exclarantes
|
exclarantia
|
| Genitiv |
exclarantium exclarantum
|
exclarantium exclarantum
|
exclarantium exclarantum
|
| Dativ |
exclarantibus
|
exclarantibus
|
exclarantibus
|
| Akkusativ |
exclarantes
|
exclarantes
|
exclarantia
|
| Ablativ |
exclarantibus
|
exclarantibus
|
exclarantibus
|
| Vokativ |
exclarantes
|
exclarantes
|
exclarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclaratus
|
exclarata
|
exclaratum
|
| Genitiv |
exclarati
|
exclaratae
|
exclarati
|
| Dativ |
exclarato
|
exclaratae
|
exclarato
|
| Akkusativ |
exclaratum
|
exclaratam
|
exclaratum
|
| Ablativ |
exclarato
|
exclarata
|
exclarato
|
| Vokativ |
exclarate
|
exclarata
|
exclaratum
|
Plural
| Nominativ |
exclarati
|
exclaratae
|
exclarata
|
| Genitiv |
exclaratorum
|
exclaratarum
|
exclaratorum
|
| Dativ |
exclaratis
|
exclaratis
|
exclaratis
|
| Akkusativ |
exclaratos
|
exclaratas
|
exclarata
|
| Ablativ |
exclaratis
|
exclaratis
|
exclaratis
|
| Vokativ |
exclarati
|
exclaratae
|
exclarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exclaraturus
|
exclaratura
|
exclaraturum
|
| Genitiv |
exclaraturi
|
exclaraturae
|
exclaraturi
|
| Dativ |
exclaraturo
|
exclaraturae
|
exclaraturo
|
| Akkusativ |
exclaraturum
|
exclaraturam
|
exclaraturum
|
| Ablativ |
exclaraturo
|
exclaratura
|
exclaraturo
|
| Vokativ |
exclarature
|
exclaratura
|
exclaraturum
|
Plural
| Nominativ |
exclaraturi
|
exclaraturae
|
exclaratura
|
| Genitiv |
exclaraturorum
|
exclaraturarum
|
exclaraturorum
|
| Dativ |
exclaraturis
|
exclaraturis
|
exclaraturis
|
| Akkusativ |
exclaraturos
|
exclaraturas
|
exclaratura
|
| Ablativ |
exclaraturis
|
exclaraturis
|
exclaraturis
|
| Vokativ |
exclaraturi
|
exclaraturae
|
exclaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exclaratum
|
exclaratu
|