Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du quälst |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es quält |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr quält |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst gequält |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird gequält |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden gequält |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du quälest |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es quäle |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr quälet |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest gequält |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde gequält |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden gequält |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde gequält |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest gequält |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde gequält |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden gequält |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet gequält |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden gequält |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde gequält |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest gequält |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde gequält |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden gequält |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet gequält |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden gequält |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde quälen |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst quälen |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird quälen |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden quälen |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet quälen |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde gequält werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst gequält werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird gequält werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden gequält werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet gequält werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden gequält werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast gequält |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat gequält |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt gequält |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin gequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist gequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist gequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind gequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid gequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind gequält worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest gequält |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe gequält |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet gequält |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei gequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest gequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei gequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien gequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet gequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien gequält worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte gequält |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest gequält |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte gequält |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten gequält |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet gequält |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war gequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst gequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war gequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren gequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart gequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren gequält worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte gequält |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest gequält |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte gequält |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten gequält |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet gequält |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre gequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest gequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre gequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären gequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret gequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären gequält worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde gequält haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst gequält haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird gequält haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden gequält haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet gequält haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden gequält haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde gequält worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst gequält worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird gequält worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden gequält worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet gequält worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden gequält worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
quälen |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
gequält haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
quälen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
gequält werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
gequält worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig gequält werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
quäle; quäl! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
quält! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Quälen |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Quälens |
| Dativ |
excruciando
|
dem Quälen |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Quälen |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Quälen |
| Vokativ |
excruciande
|
Quälen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich ängstige ab |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du ängstigst ab |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es ängstigt ab |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir ängstigen ab |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr ängstigt ab |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie ängstigen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden abgeängstigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich ängstige ab |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du ängstigest ab |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es ängstige ab |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir ängstigen ab |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr ängstiget ab |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie ängstigen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden abgeängstigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich ängstigte ab |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du ängstigtest ab |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es ängstigte ab |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir ängstigten ab |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr ängstigtet ab |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie ängstigten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden abgeängstigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich ängstigte ab |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du ängstigtest ab |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es ängstigte ab |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir ängstigten ab |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr ängstigtet ab |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie ängstigten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden abgeängstigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde abängstigen |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst abängstigen |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird abängstigen |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden abängstigen |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet abängstigen |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden abängstigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde abgeängstigt werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst abgeängstigt werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird abgeängstigt werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden abgeängstigt werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet abgeängstigt werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden abgeängstigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben abgeängstigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin abgeängstigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist abgeängstigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist abgeängstigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind abgeängstigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid abgeängstigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind abgeängstigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben abgeängstigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei abgeängstigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest abgeängstigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei abgeängstigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien abgeängstigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet abgeängstigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien abgeängstigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten abgeängstigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war abgeängstigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst abgeängstigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war abgeängstigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren abgeängstigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart abgeängstigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren abgeängstigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte abgeängstigt |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest abgeängstigt |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte abgeängstigt |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten abgeängstigt |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet abgeängstigt |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten abgeängstigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre abgeängstigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest abgeängstigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre abgeängstigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären abgeängstigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret abgeängstigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären abgeängstigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde abgeängstigt haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst abgeängstigt haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird abgeängstigt haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden abgeängstigt haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet abgeängstigt haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden abgeängstigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde abgeängstigt worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst abgeängstigt worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird abgeängstigt worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden abgeängstigt worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet abgeängstigt worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden abgeängstigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
abängstigen |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
abgeängstigt haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
abängstigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
abgeängstigt werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
abgeängstigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig abgeängstigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
ängstige ab; ängstig ab! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
ängstigt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Abängstigen |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Abängstigens |
| Dativ |
excruciando
|
dem Abängstigen |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Abängstigen |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Abängstigen |
| Vokativ |
excruciande
|
Abängstigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich martere ab |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du marterst ab |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es martert ab |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir martern ab |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr martert ab |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie martern ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden abgemartert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich martere ab |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du marterst ab |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es martere ab |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir martern ab |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr martert ab |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie martern ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde abgemartert |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest abgemartert |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden abgemartert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich marterte ab |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du martertest ab |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es marterte ab |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir marterten ab |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr martertet ab |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie marterten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden abgemartert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich marterte ab |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du martertest ab |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es marterte ab |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir marterten ab |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr martertet ab |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie marterten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden abgemartert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde abmartern |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst abmartern |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird abmartern |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden abmartern |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet abmartern |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden abmartern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde abgemartert werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst abgemartert werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird abgemartert werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden abgemartert werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet abgemartert werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden abgemartert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben abgemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin abgemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist abgemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist abgemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind abgemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid abgemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind abgemartert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben abgemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei abgemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest abgemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei abgemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien abgemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet abgemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien abgemartert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten abgemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war abgemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst abgemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war abgemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren abgemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart abgemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren abgemartert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte abgemartert |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest abgemartert |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte abgemartert |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten abgemartert |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet abgemartert |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten abgemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre abgemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest abgemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre abgemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären abgemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret abgemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären abgemartert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde abgemartert haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst abgemartert haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird abgemartert haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden abgemartert haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet abgemartert haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden abgemartert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde abgemartert worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst abgemartert worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird abgemartert worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden abgemartert worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet abgemartert worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden abgemartert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
abmartern |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
abgemartert haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
abmartern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
abgemartert werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
abgemartert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig abgemartert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
martere ab! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
martert ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Abmartern |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Abmarternes |
| Dativ |
excruciando
|
dem Abmartern |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Abmartern |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Abmartern |
| Vokativ |
excruciande
|
Abmartern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich quäle ab |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du quälst ab |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es quält ab |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir quälen ab |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr quält ab |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie quälen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden abgequält |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich quäle ab |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du quälest ab |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es quäle ab |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir quälen ab |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr quälet ab |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie quälen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde abgequält |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest abgequält |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet abgequält |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden abgequält |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich quälte ab |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du quältest ab |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es quälte ab |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir quälten ab |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr quältet ab |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie quälten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden abgequält |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich quälte ab |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du quältest ab |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es quälte ab |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir quälten ab |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr quältet ab |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie quälten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden abgequält |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde abquälen |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst abquälen |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird abquälen |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden abquälen |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet abquälen |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden abquälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde abgequält werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst abgequält werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird abgequält werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden abgequält werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet abgequält werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden abgequält werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben abgequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin abgequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist abgequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist abgequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind abgequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid abgequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind abgequält worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben abgequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei abgequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest abgequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei abgequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien abgequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet abgequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien abgequält worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten abgequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war abgequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst abgequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war abgequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren abgequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart abgequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren abgequält worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte abgequält |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest abgequält |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte abgequält |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten abgequält |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet abgequält |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten abgequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre abgequält worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest abgequält worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre abgequält worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären abgequält worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret abgequält worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären abgequält worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde abgequält haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst abgequält haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird abgequält haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden abgequält haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet abgequält haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden abgequält haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde abgequält worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst abgequält worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird abgequält worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden abgequält worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet abgequält worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden abgequält worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
abquälen |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
abgequält haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
abquälen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
abgequält werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
abgequält worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig abgequält werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
quäle ab; quäl ab! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
quält ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Abquälen |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Abquälens |
| Dativ |
excruciando
|
dem Abquälen |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Abquälen |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Abquälen |
| Vokativ |
excruciande
|
Abquälen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
|
| 2. Person Singular |
excrucias
|
|
| 3. Person Singular |
excruciat
|
|
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
|
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
|
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
|
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
|
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
|
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
|
| 2. Person Singular |
excrucies
|
|
| 3. Person Singular |
excruciet
|
|
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
|
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
|
| 3. Person Plural |
excrucient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
|
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
|
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
|
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
|
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
|
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
|
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
|
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
|
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
|
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
|
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
|
| 2. Person Singular |
excruciares
|
|
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
|
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
|
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
|
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
|
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
|
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
|
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
|
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
|
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
|
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
|
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
|
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
|
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
|
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
|
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
|
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
|
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
|
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
|
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
|
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
|
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
|
| Genitiv |
excruciandi
|
|
| Dativ |
excruciando
|
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
|
| Ablativ |
excruciando
|
|
| Vokativ |
excruciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich foltere |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du folterst |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es foltert |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir foltern |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr foltert |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie foltern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden gefoltert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich foltere |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du folterst |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es foltere |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir foltern |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr foltert |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie foltern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde gefoltert |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest gefoltert |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden gefoltert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich folterte |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du foltertest |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es folterte |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir folterten |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr foltertet |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie folterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden gefoltert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich folterte |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du foltertest |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es folterte |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir folterten |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr foltertet |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie folterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden gefoltert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde foltern |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst foltern |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird foltern |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden foltern |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet foltern |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden foltern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde gefoltert werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst gefoltert werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird gefoltert werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden gefoltert werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet gefoltert werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden gefoltert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben gefoltert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin gefoltert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist gefoltert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist gefoltert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind gefoltert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid gefoltert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind gefoltert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben gefoltert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei gefoltert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest gefoltert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei gefoltert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien gefoltert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet gefoltert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien gefoltert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten gefoltert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war gefoltert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst gefoltert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war gefoltert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren gefoltert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart gefoltert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren gefoltert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte gefoltert |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest gefoltert |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte gefoltert |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten gefoltert |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet gefoltert |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten gefoltert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre gefoltert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest gefoltert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre gefoltert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären gefoltert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret gefoltert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären gefoltert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde gefoltert haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst gefoltert haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird gefoltert haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden gefoltert haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet gefoltert haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden gefoltert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde gefoltert worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst gefoltert worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird gefoltert worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden gefoltert worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet gefoltert worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden gefoltert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
foltern |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
gefoltert haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
foltern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
gefoltert werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
gefoltert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig gefoltert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
foltere! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
foltert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Foltern |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Folternes |
| Dativ |
excruciando
|
dem Foltern |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Foltern |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Foltern |
| Vokativ |
excruciande
|
Foltern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich martere |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du marterst |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es martert |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir martern |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr martert |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie martern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden gemartert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich martere |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du marterst |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es martere |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir martern |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr martert |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie martern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde gemartert |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest gemartert |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet gemartert |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden gemartert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich marterte |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du martertest |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es marterte |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir marterten |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr martertet |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie marterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden gemartert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich marterte |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du martertest |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es marterte |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir marterten |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr martertet |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie marterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden gemartert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde martern |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst martern |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird martern |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden martern |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet martern |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden martern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde gemartert werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst gemartert werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird gemartert werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden gemartert werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet gemartert werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden gemartert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben gemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin gemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist gemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist gemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind gemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid gemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind gemartert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben gemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei gemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest gemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei gemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien gemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet gemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien gemartert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten gemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war gemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst gemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war gemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren gemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart gemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren gemartert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte gemartert |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest gemartert |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte gemartert |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten gemartert |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet gemartert |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten gemartert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre gemartert worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest gemartert worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre gemartert worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären gemartert worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret gemartert worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären gemartert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde gemartert haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst gemartert haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird gemartert haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden gemartert haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet gemartert haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden gemartert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde gemartert worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst gemartert worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird gemartert worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden gemartert worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet gemartert worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden gemartert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
martern |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
gemartert haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
martern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
gemartert werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
gemartert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig gemartert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
martere! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
martert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Martern |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Marternes |
| Dativ |
excruciando
|
dem Martern |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Martern |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Martern |
| Vokativ |
excruciande
|
Martern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucio
|
ich peinige |
| 2. Person Singular |
excrucias
|
du peinigst |
| 3. Person Singular |
excruciat
|
er/sie/es peinigt |
| 1. Person Plural |
excruciamus
|
wir peinigen |
| 2. Person Plural |
excruciatis
|
ihr peinigt |
| 3. Person Plural |
excruciant
|
sie peinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucior
|
ich werde gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciaris excruciare
|
du wirst gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciatur
|
er/sie/es wird gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciamur
|
wir werden gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciamini
|
ihr werdet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciantur
|
sie werden gepeinigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciem
|
ich peinige |
| 2. Person Singular |
excrucies
|
du peinigest |
| 3. Person Singular |
excruciet
|
er/sie/es peinige |
| 1. Person Plural |
excruciemus
|
wir peinigen |
| 2. Person Plural |
excrucietis
|
ihr peiniget |
| 3. Person Plural |
excrucient
|
sie peinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excrucier
|
ich werde gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excrucieris excruciere
|
du werdest gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excrucietur
|
er/sie/es werde gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciemur
|
wir werden gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciemini
|
ihr werdet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excrucientur
|
sie werden gepeinigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabam
|
ich peinigte |
| 2. Person Singular |
excruciabas
|
du peinigtest |
| 3. Person Singular |
excruciabat
|
er/sie/es peinigte |
| 1. Person Plural |
excruciabamus
|
wir peinigten |
| 2. Person Plural |
excruciabatis
|
ihr peinigtet |
| 3. Person Plural |
excruciabant
|
sie peinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabar
|
ich wurde gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciabaris excruciabare
|
du wurdest gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciabatur
|
er/sie/es wurde gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciabamur
|
wir wurden gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciabamini
|
ihr wurdet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciabantur
|
sie wurden gepeinigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarem
|
ich peinigte |
| 2. Person Singular |
excruciares
|
du peinigtest |
| 3. Person Singular |
excruciaret
|
er/sie/es peinigte |
| 1. Person Plural |
excruciaremus
|
wir peinigten |
| 2. Person Plural |
excruciaretis
|
ihr peinigtet |
| 3. Person Plural |
excruciarent
|
sie peinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciarer
|
ich würde gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciareris excruciarere
|
du würdest gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciaretur
|
er/sie/es würde gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciaremur
|
wir würden gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciaremini
|
ihr würdet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciarentur
|
sie würden gepeinigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabo
|
ich werde peinigen |
| 2. Person Singular |
excruciabis
|
du wirst peinigen |
| 3. Person Singular |
excruciabit
|
er/sie/es wird peinigen |
| 1. Person Plural |
excruciabimus
|
wir werden peinigen |
| 2. Person Plural |
excruciabitis
|
ihr werdet peinigen |
| 3. Person Plural |
excruciabunt
|
sie werden peinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciabor
|
ich werde gepeinigt werden |
| 2. Person Singular |
excruciaberis excruciabere
|
du wirst gepeinigt werden |
| 3. Person Singular |
excruciabitur
|
er/sie/es wird gepeinigt werden |
| 1. Person Plural |
excruciabimur
|
wir werden gepeinigt werden |
| 2. Person Plural |
excruciabimini
|
ihr werdet gepeinigt werden |
| 3. Person Plural |
excruciabuntur
|
sie werden gepeinigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavi
|
ich habe gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciavisti
|
du hast gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciavit
|
er/sie/es hat gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciavimus
|
wir haben gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciavistis
|
ihr habt gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciaverunt excruciavere
|
sie haben gepeinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sum
|
ich bin gepeinigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus es
|
du bist gepeinigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus est
|
er/sie/es ist gepeinigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati sumus
|
wir sind gepeinigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati estis
|
ihr seid gepeinigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sunt
|
sie sind gepeinigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaverim
|
ich habe gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du habest gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es habe gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir haben gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr habet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie haben gepeinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus sim
|
ich sei gepeinigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus sis
|
du seiest gepeinigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus sit
|
er/sie/es sei gepeinigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati simus
|
wir seien gepeinigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati sitis
|
ihr seiet gepeinigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati sint
|
sie seien gepeinigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciaveram
|
ich hatte gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciaveras
|
du hattest gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciaverat
|
er/sie/es hatte gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciaveramus
|
wir hatten gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciaveratis
|
ihr hattet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciaverant
|
sie hatten gepeinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus eram
|
ich war gepeinigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus eras
|
du warst gepeinigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus erat
|
er/sie/es war gepeinigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati eramus
|
wir waren gepeinigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati eratis
|
ihr wart gepeinigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati erant
|
sie waren gepeinigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavissem
|
ich hätte gepeinigt |
| 2. Person Singular |
excruciavisses
|
du hättest gepeinigt |
| 3. Person Singular |
excruciavisset
|
er/sie/es hätte gepeinigt |
| 1. Person Plural |
excruciavissemus
|
wir hätten gepeinigt |
| 2. Person Plural |
excruciavissetis
|
ihr hättet gepeinigt |
| 3. Person Plural |
excruciavissent
|
sie hätten gepeinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus essem
|
ich wäre gepeinigt worden |
| 2. Person Singular |
excruciatus esses
|
du wärest gepeinigt worden |
| 3. Person Singular |
excruciatus esset
|
er/sie/es wäre gepeinigt worden |
| 1. Person Plural |
excruciati essemus
|
wir wären gepeinigt worden |
| 2. Person Plural |
excruciati essetis
|
ihr wäret gepeinigt worden |
| 3. Person Plural |
excruciati essent
|
sie wären gepeinigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciavero
|
ich werde gepeinigt haben |
| 2. Person Singular |
excruciaveris
|
du wirst gepeinigt haben |
| 3. Person Singular |
excruciaverit
|
er/sie/es wird gepeinigt haben |
| 1. Person Plural |
excruciaverimus
|
wir werden gepeinigt haben |
| 2. Person Plural |
excruciaveritis
|
ihr werdet gepeinigt haben |
| 3. Person Plural |
excruciaverint
|
sie werden gepeinigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excruciatus ero
|
ich werde gepeinigt worden sein |
| 2. Person Singular |
excruciatus eris
|
du wirst gepeinigt worden sein |
| 3. Person Singular |
excruciatus erit
|
er/sie/es wird gepeinigt worden sein |
| 1. Person Plural |
excruciati erimus
|
wir werden gepeinigt worden sein |
| 2. Person Plural |
excruciati eritis
|
ihr werdet gepeinigt worden sein |
| 3. Person Plural |
excruciati erunt
|
sie werden gepeinigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciare
|
peinigen |
| Vorzeitigkeit |
excruciavisse
|
gepeinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
excruciaturum esse
|
peinigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excruciari excruciarier
|
gepeinigt werden |
| Vorzeitigkeit |
excruciatum esse
|
gepeinigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excruciatum iri
|
künftig gepeinigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excrucia
|
peinige; peinig! |
| 2. Person Plural |
excruciate
|
peinigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excruciato
|
| 3. Person Singular |
excruciato
|
| 2. Person Plural |
excruciatote
|
| 3. Person Plural |
excrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excruciare
|
das Peinigen |
| Genitiv |
excruciandi
|
des Peinigens |
| Dativ |
excruciando
|
dem Peinigen |
| Akkusativ |
excruciandum
|
das Peinigen |
| Ablativ |
excruciando
|
durch das Peinigen |
| Vokativ |
excruciande
|
Peinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciandus
|
excrucianda
|
excruciandum
|
| Genitiv |
excruciandi
|
excruciandae
|
excruciandi
|
| Dativ |
excruciando
|
excruciandae
|
excruciando
|
| Akkusativ |
excruciandum
|
excruciandam
|
excruciandum
|
| Ablativ |
excruciando
|
excrucianda
|
excruciando
|
| Vokativ |
excruciande
|
excrucianda
|
excruciandum
|
Plural
| Nominativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
| Genitiv |
excruciandorum
|
excruciandarum
|
excruciandorum
|
| Dativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Akkusativ |
excruciandos
|
excruciandas
|
excrucianda
|
| Ablativ |
excruciandis
|
excruciandis
|
excruciandis
|
| Vokativ |
excruciandi
|
excruciandae
|
excrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
| Genitiv |
excruciantis
|
excruciantis
|
excruciantis
|
| Dativ |
excrucianti
|
excrucianti
|
excrucianti
|
| Akkusativ |
excruciantem
|
excruciantem
|
excrucians
|
| Ablativ |
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
excrucianti excruciante
|
| Vokativ |
excrucians
|
excrucians
|
excrucians
|
Plural
| Nominativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Genitiv |
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
excruciantium excruciantum
|
| Dativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Akkusativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
| Ablativ |
excruciantibus
|
excruciantibus
|
excruciantibus
|
| Vokativ |
excruciantes
|
excruciantes
|
excruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciatus
|
excruciata
|
excruciatum
|
| Genitiv |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciati
|
| Dativ |
excruciato
|
excruciatae
|
excruciato
|
| Akkusativ |
excruciatum
|
excruciatam
|
excruciatum
|
| Ablativ |
excruciato
|
excruciata
|
excruciato
|
| Vokativ |
excruciate
|
excruciata
|
excruciatum
|
Plural
| Nominativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
| Genitiv |
excruciatorum
|
excruciatarum
|
excruciatorum
|
| Dativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Akkusativ |
excruciatos
|
excruciatas
|
excruciata
|
| Ablativ |
excruciatis
|
excruciatis
|
excruciatis
|
| Vokativ |
excruciati
|
excruciatae
|
excruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excruciaturus
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
| Genitiv |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciaturi
|
| Dativ |
excruciaturo
|
excruciaturae
|
excruciaturo
|
| Akkusativ |
excruciaturum
|
excruciaturam
|
excruciaturum
|
| Ablativ |
excruciaturo
|
excruciatura
|
excruciaturo
|
| Vokativ |
excruciature
|
excruciatura
|
excruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
| Genitiv |
excruciaturorum
|
excruciaturarum
|
excruciaturorum
|
| Dativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Akkusativ |
excruciaturos
|
excruciaturas
|
excruciatura
|
| Ablativ |
excruciaturis
|
excruciaturis
|
excruciaturis
|
| Vokativ |
excruciaturi
|
excruciaturae
|
excruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excruciatum
|
excruciatu
|