Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculco
|
ich trete aus |
| 2. Person Singular |
exculcas
|
du trittst aus |
| 3. Person Singular |
exculcat
|
er/sie/es tritt aus |
| 1. Person Plural |
exculcamus
|
wir treten aus |
| 2. Person Plural |
exculcatis
|
ihr tretet aus |
| 3. Person Plural |
exculcant
|
sie treten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcor
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaris exculcare
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcamur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcamini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcem
|
ich trete aus |
| 2. Person Singular |
exculces
|
du tretest aus |
| 3. Person Singular |
exculcet
|
er/sie/es trete aus |
| 1. Person Plural |
exculcemus
|
wir treten aus |
| 2. Person Plural |
exculcetis
|
ihr tretet aus |
| 3. Person Plural |
exculcent
|
sie treten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcer
|
|
| 2. Person Singular |
exculceris exculcere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcetur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcemur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcemini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabam
|
ich trat aus |
| 2. Person Singular |
exculcabas
|
du tratest aus |
| 3. Person Singular |
exculcabat
|
er/sie/es trat aus |
| 1. Person Plural |
exculcabamus
|
wir traten aus |
| 2. Person Plural |
exculcabatis
|
ihr tratet aus |
| 3. Person Plural |
exculcabant
|
sie traten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabar
|
|
| 2. Person Singular |
exculcabaris exculcabare
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarem
|
ich träte aus |
| 2. Person Singular |
exculcares
|
du trätest aus |
| 3. Person Singular |
exculcaret
|
er/sie/es träte aus |
| 1. Person Plural |
exculcaremus
|
wir träten aus |
| 2. Person Plural |
exculcaretis
|
ihr trätet aus |
| 3. Person Plural |
exculcarent
|
sie träten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarer
|
|
| 2. Person Singular |
exculcareris exculcarere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabo
|
ich werde austreten |
| 2. Person Singular |
exculcabis
|
du wirst austreten |
| 3. Person Singular |
exculcabit
|
er/sie/es wird austreten |
| 1. Person Plural |
exculcabimus
|
wir werden austreten |
| 2. Person Plural |
exculcabitis
|
ihr werdet austreten |
| 3. Person Plural |
exculcabunt
|
sie werden austreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabor
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaberis exculcabere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavi
|
ich bin ausgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcavisti
|
du bist ausgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcavit
|
er/sie/es ist ausgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcavimus
|
wir sind ausgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcavistis
|
ihr seid ausgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverunt exculcavere
|
sie sind ausgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaverim
|
ich sei ausgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du seiest ausgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es sei ausgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir seien ausgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr seiet ausgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie seien ausgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaveram
|
ich war ausgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaveras
|
du warst ausgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaverat
|
er/sie/es war ausgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaveramus
|
wir waren ausgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaveratis
|
ihr wart ausgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverant
|
sie waren ausgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavissem
|
ich wäre ausgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcavisses
|
du wärest ausgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcavisset
|
er/sie/es wäre ausgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcavissemus
|
wir wären ausgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcavissetis
|
ihr wäret ausgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcavissent
|
sie wären ausgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavero
|
ich werde ausgetreten sein |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du wirst ausgetreten sein |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es wird ausgetreten sein |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir werden ausgetreten sein |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr werdet ausgetreten sein |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie werden ausgetreten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcare
|
austreten |
| Vorzeitigkeit |
exculcavisse
|
ausgetreten sein |
| Nachzeitigkeit |
exculcaturum esse
|
austreten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcari exculcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exculcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exculcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exculca
|
tritt aus! |
| 2. Person Plural |
exculcate
|
tretet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exculcato
|
| 3. Person Singular |
exculcato
|
| 2. Person Plural |
exculcatote
|
| 3. Person Plural |
exculcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exculcare
|
das Austreten |
| Genitiv |
exculcandi
|
des Austretens |
| Dativ |
exculcando
|
dem Austreten |
| Akkusativ |
exculcandum
|
das Austreten |
| Ablativ |
exculcando
|
durch das Austreten |
| Vokativ |
exculcande
|
Austreten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcandus
|
exculcanda
|
exculcandum
|
| Genitiv |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcandi
|
| Dativ |
exculcando
|
exculcandae
|
exculcando
|
| Akkusativ |
exculcandum
|
exculcandam
|
exculcandum
|
| Ablativ |
exculcando
|
exculcanda
|
exculcando
|
| Vokativ |
exculcande
|
exculcanda
|
exculcandum
|
Plural
| Nominativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
| Genitiv |
exculcandorum
|
exculcandarum
|
exculcandorum
|
| Dativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Akkusativ |
exculcandos
|
exculcandas
|
exculcanda
|
| Ablativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Vokativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
| Genitiv |
exculcantis
|
exculcantis
|
exculcantis
|
| Dativ |
exculcanti
|
exculcanti
|
exculcanti
|
| Akkusativ |
exculcantem
|
exculcantem
|
exculcans
|
| Ablativ |
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
| Vokativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
Plural
| Nominativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Genitiv |
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
| Dativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Akkusativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Ablativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Vokativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcatus
|
exculcata
|
exculcatum
|
| Genitiv |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcati
|
| Dativ |
exculcato
|
exculcatae
|
exculcato
|
| Akkusativ |
exculcatum
|
exculcatam
|
exculcatum
|
| Ablativ |
exculcato
|
exculcata
|
exculcato
|
| Vokativ |
exculcate
|
exculcata
|
exculcatum
|
Plural
| Nominativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
| Genitiv |
exculcatorum
|
exculcatarum
|
exculcatorum
|
| Dativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Akkusativ |
exculcatos
|
exculcatas
|
exculcata
|
| Ablativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Vokativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcaturus
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
| Genitiv |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcaturi
|
| Dativ |
exculcaturo
|
exculcaturae
|
exculcaturo
|
| Akkusativ |
exculcaturum
|
exculcaturam
|
exculcaturum
|
| Ablativ |
exculcaturo
|
exculcatura
|
exculcaturo
|
| Vokativ |
exculcature
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
Plural
| Nominativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
| Genitiv |
exculcaturorum
|
exculcaturarum
|
exculcaturorum
|
| Dativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Akkusativ |
exculcaturos
|
exculcaturas
|
exculcatura
|
| Ablativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Vokativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exculcatum
|
exculcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculco
|
|
| 2. Person Singular |
exculcas
|
|
| 3. Person Singular |
exculcat
|
|
| 1. Person Plural |
exculcamus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcatis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcor
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaris exculcare
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcamur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcamini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcem
|
|
| 2. Person Singular |
exculces
|
|
| 3. Person Singular |
exculcet
|
|
| 1. Person Plural |
exculcemus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcetis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcer
|
|
| 2. Person Singular |
exculceris exculcere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcetur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcemur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcemini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabam
|
|
| 2. Person Singular |
exculcabas
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabat
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabar
|
|
| 2. Person Singular |
exculcabaris exculcabare
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarem
|
|
| 2. Person Singular |
exculcares
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaret
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarer
|
|
| 2. Person Singular |
exculcareris exculcarere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabo
|
|
| 2. Person Singular |
exculcabis
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabor
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaberis exculcabere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavi
|
|
| 2. Person Singular |
exculcavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exculcavit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcaverunt exculcavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exculcavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exculcavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exculcavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavero
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exculcavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exculcaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcari exculcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exculcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exculcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exculca
|
! |
| 2. Person Plural |
exculcate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exculcato
|
| 3. Person Singular |
exculcato
|
| 2. Person Plural |
exculcatote
|
| 3. Person Plural |
exculcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exculcare
|
|
| Genitiv |
exculcandi
|
|
| Dativ |
exculcando
|
|
| Akkusativ |
exculcandum
|
|
| Ablativ |
exculcando
|
|
| Vokativ |
exculcande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcandus
|
exculcanda
|
exculcandum
|
| Genitiv |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcandi
|
| Dativ |
exculcando
|
exculcandae
|
exculcando
|
| Akkusativ |
exculcandum
|
exculcandam
|
exculcandum
|
| Ablativ |
exculcando
|
exculcanda
|
exculcando
|
| Vokativ |
exculcande
|
exculcanda
|
exculcandum
|
Plural
| Nominativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
| Genitiv |
exculcandorum
|
exculcandarum
|
exculcandorum
|
| Dativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Akkusativ |
exculcandos
|
exculcandas
|
exculcanda
|
| Ablativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Vokativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
| Genitiv |
exculcantis
|
exculcantis
|
exculcantis
|
| Dativ |
exculcanti
|
exculcanti
|
exculcanti
|
| Akkusativ |
exculcantem
|
exculcantem
|
exculcans
|
| Ablativ |
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
| Vokativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
Plural
| Nominativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Genitiv |
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
| Dativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Akkusativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Ablativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Vokativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcatus
|
exculcata
|
exculcatum
|
| Genitiv |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcati
|
| Dativ |
exculcato
|
exculcatae
|
exculcato
|
| Akkusativ |
exculcatum
|
exculcatam
|
exculcatum
|
| Ablativ |
exculcato
|
exculcata
|
exculcato
|
| Vokativ |
exculcate
|
exculcata
|
exculcatum
|
Plural
| Nominativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
| Genitiv |
exculcatorum
|
exculcatarum
|
exculcatorum
|
| Dativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Akkusativ |
exculcatos
|
exculcatas
|
exculcata
|
| Ablativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Vokativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcaturus
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
| Genitiv |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcaturi
|
| Dativ |
exculcaturo
|
exculcaturae
|
exculcaturo
|
| Akkusativ |
exculcaturum
|
exculcaturam
|
exculcaturum
|
| Ablativ |
exculcaturo
|
exculcatura
|
exculcaturo
|
| Vokativ |
exculcature
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
Plural
| Nominativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
| Genitiv |
exculcaturorum
|
exculcaturarum
|
exculcaturorum
|
| Dativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Akkusativ |
exculcaturos
|
exculcaturas
|
exculcatura
|
| Ablativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Vokativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exculcatum
|
exculcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculco
|
ich trete fest |
| 2. Person Singular |
exculcas
|
du trittst fest |
| 3. Person Singular |
exculcat
|
er/sie/es tritt fest |
| 1. Person Plural |
exculcamus
|
wir treten fest |
| 2. Person Plural |
exculcatis
|
ihr tretet fest |
| 3. Person Plural |
exculcant
|
sie treten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcor
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaris exculcare
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcamur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcamini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcem
|
ich trete fest |
| 2. Person Singular |
exculces
|
du tretest fest |
| 3. Person Singular |
exculcet
|
er/sie/es trete fest |
| 1. Person Plural |
exculcemus
|
wir treten fest |
| 2. Person Plural |
exculcetis
|
ihr tretet fest |
| 3. Person Plural |
exculcent
|
sie treten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcer
|
|
| 2. Person Singular |
exculceris exculcere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcetur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcemur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcemini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabam
|
ich trat fest |
| 2. Person Singular |
exculcabas
|
du tratest fest |
| 3. Person Singular |
exculcabat
|
er/sie/es trat fest |
| 1. Person Plural |
exculcabamus
|
wir traten fest |
| 2. Person Plural |
exculcabatis
|
ihr tratet fest |
| 3. Person Plural |
exculcabant
|
sie traten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabar
|
|
| 2. Person Singular |
exculcabaris exculcabare
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarem
|
ich träte fest |
| 2. Person Singular |
exculcares
|
du trätest fest |
| 3. Person Singular |
exculcaret
|
er/sie/es träte fest |
| 1. Person Plural |
exculcaremus
|
wir träten fest |
| 2. Person Plural |
exculcaretis
|
ihr trätet fest |
| 3. Person Plural |
exculcarent
|
sie träten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarer
|
|
| 2. Person Singular |
exculcareris exculcarere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabo
|
ich werde festtreten |
| 2. Person Singular |
exculcabis
|
du wirst festtreten |
| 3. Person Singular |
exculcabit
|
er/sie/es wird festtreten |
| 1. Person Plural |
exculcabimus
|
wir werden festtreten |
| 2. Person Plural |
exculcabitis
|
ihr werdet festtreten |
| 3. Person Plural |
exculcabunt
|
sie werden festtreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabor
|
|
| 2. Person Singular |
exculcaberis exculcabere
|
|
| 3. Person Singular |
exculcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exculcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exculcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exculcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavi
|
ich bin festgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcavisti
|
du bist festgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcavit
|
er/sie/es ist festgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcavimus
|
wir sind festgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcavistis
|
ihr seid festgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverunt exculcavere
|
sie sind festgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaverim
|
ich sei festgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du seiest festgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es sei festgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir seien festgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr seiet festgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie seien festgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaveram
|
ich war festgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaveras
|
du warst festgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaverat
|
er/sie/es war festgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaveramus
|
wir waren festgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaveratis
|
ihr wart festgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverant
|
sie waren festgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavissem
|
ich wäre festgetreten |
| 2. Person Singular |
exculcavisses
|
du wärest festgetreten |
| 3. Person Singular |
exculcavisset
|
er/sie/es wäre festgetreten |
| 1. Person Plural |
exculcavissemus
|
wir wären festgetreten |
| 2. Person Plural |
exculcavissetis
|
ihr wäret festgetreten |
| 3. Person Plural |
exculcavissent
|
sie wären festgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavero
|
ich werde festgetreten sein |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du wirst festgetreten sein |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es wird festgetreten sein |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir werden festgetreten sein |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr werdet festgetreten sein |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie werden festgetreten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exculcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exculcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exculcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exculcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exculcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcare
|
festtreten |
| Vorzeitigkeit |
exculcavisse
|
festgetreten sein |
| Nachzeitigkeit |
exculcaturum esse
|
festtreten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcari exculcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exculcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exculcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exculca
|
tritt fest! |
| 2. Person Plural |
exculcate
|
tretet fest! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exculcato
|
| 3. Person Singular |
exculcato
|
| 2. Person Plural |
exculcatote
|
| 3. Person Plural |
exculcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exculcare
|
das Festtreten |
| Genitiv |
exculcandi
|
des Festtretens |
| Dativ |
exculcando
|
dem Festtreten |
| Akkusativ |
exculcandum
|
das Festtreten |
| Ablativ |
exculcando
|
durch das Festtreten |
| Vokativ |
exculcande
|
Festtreten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcandus
|
exculcanda
|
exculcandum
|
| Genitiv |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcandi
|
| Dativ |
exculcando
|
exculcandae
|
exculcando
|
| Akkusativ |
exculcandum
|
exculcandam
|
exculcandum
|
| Ablativ |
exculcando
|
exculcanda
|
exculcando
|
| Vokativ |
exculcande
|
exculcanda
|
exculcandum
|
Plural
| Nominativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
| Genitiv |
exculcandorum
|
exculcandarum
|
exculcandorum
|
| Dativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Akkusativ |
exculcandos
|
exculcandas
|
exculcanda
|
| Ablativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Vokativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
| Genitiv |
exculcantis
|
exculcantis
|
exculcantis
|
| Dativ |
exculcanti
|
exculcanti
|
exculcanti
|
| Akkusativ |
exculcantem
|
exculcantem
|
exculcans
|
| Ablativ |
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
| Vokativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
Plural
| Nominativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Genitiv |
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
| Dativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Akkusativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Ablativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Vokativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcatus
|
exculcata
|
exculcatum
|
| Genitiv |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcati
|
| Dativ |
exculcato
|
exculcatae
|
exculcato
|
| Akkusativ |
exculcatum
|
exculcatam
|
exculcatum
|
| Ablativ |
exculcato
|
exculcata
|
exculcato
|
| Vokativ |
exculcate
|
exculcata
|
exculcatum
|
Plural
| Nominativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
| Genitiv |
exculcatorum
|
exculcatarum
|
exculcatorum
|
| Dativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Akkusativ |
exculcatos
|
exculcatas
|
exculcata
|
| Ablativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Vokativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcaturus
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
| Genitiv |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcaturi
|
| Dativ |
exculcaturo
|
exculcaturae
|
exculcaturo
|
| Akkusativ |
exculcaturum
|
exculcaturam
|
exculcaturum
|
| Ablativ |
exculcaturo
|
exculcatura
|
exculcaturo
|
| Vokativ |
exculcature
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
Plural
| Nominativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
| Genitiv |
exculcaturorum
|
exculcaturarum
|
exculcaturorum
|
| Dativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Akkusativ |
exculcaturos
|
exculcaturas
|
exculcatura
|
| Ablativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Vokativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exculcatum
|
exculcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculco
|
ich trete nieder |
| 2. Person Singular |
exculcas
|
du trittst nieder |
| 3. Person Singular |
exculcat
|
er/sie/es tritt nieder |
| 1. Person Plural |
exculcamus
|
wir treten nieder |
| 2. Person Plural |
exculcatis
|
ihr tretet nieder |
| 3. Person Plural |
exculcant
|
sie treten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcor
|
ich werde niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaris exculcare
|
du wirst niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcatur
|
er/sie/es wird niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcamur
|
wir werden niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcamini
|
ihr werdet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcantur
|
sie werden niedergetreten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcem
|
ich trete nieder |
| 2. Person Singular |
exculces
|
du tretest nieder |
| 3. Person Singular |
exculcet
|
er/sie/es trete nieder |
| 1. Person Plural |
exculcemus
|
wir treten nieder |
| 2. Person Plural |
exculcetis
|
ihr tretet nieder |
| 3. Person Plural |
exculcent
|
sie treten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcer
|
ich werde niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculceris exculcere
|
du werdest niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcetur
|
er/sie/es werde niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcemur
|
wir werden niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcemini
|
ihr werdet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcentur
|
sie werden niedergetreten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabam
|
ich trat nieder |
| 2. Person Singular |
exculcabas
|
du tratest nieder |
| 3. Person Singular |
exculcabat
|
er/sie/es trat nieder |
| 1. Person Plural |
exculcabamus
|
wir traten nieder |
| 2. Person Plural |
exculcabatis
|
ihr tratet nieder |
| 3. Person Plural |
exculcabant
|
sie traten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabar
|
ich wurde niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcabaris exculcabare
|
du wurdest niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcabatur
|
er/sie/es wurde niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcabamur
|
wir wurden niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcabamini
|
ihr wurdet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcabantur
|
sie wurden niedergetreten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarem
|
ich träte nieder |
| 2. Person Singular |
exculcares
|
du trätest nieder |
| 3. Person Singular |
exculcaret
|
er/sie/es träte nieder |
| 1. Person Plural |
exculcaremus
|
wir träten nieder |
| 2. Person Plural |
exculcaretis
|
ihr trätet nieder |
| 3. Person Plural |
exculcarent
|
sie träten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarer
|
ich würde niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcareris exculcarere
|
du würdest niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaretur
|
er/sie/es würde niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaremur
|
wir würden niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaremini
|
ihr würdet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcarentur
|
sie würden niedergetreten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabo
|
ich werde niedertreten |
| 2. Person Singular |
exculcabis
|
du wirst niedertreten |
| 3. Person Singular |
exculcabit
|
er/sie/es wird niedertreten |
| 1. Person Plural |
exculcabimus
|
wir werden niedertreten |
| 2. Person Plural |
exculcabitis
|
ihr werdet niedertreten |
| 3. Person Plural |
exculcabunt
|
sie werden niedertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabor
|
ich werde niedergetreten werden |
| 2. Person Singular |
exculcaberis exculcabere
|
du wirst niedergetreten werden |
| 3. Person Singular |
exculcabitur
|
er/sie/es wird niedergetreten werden |
| 1. Person Plural |
exculcabimur
|
wir werden niedergetreten werden |
| 2. Person Plural |
exculcabimini
|
ihr werdet niedergetreten werden |
| 3. Person Plural |
exculcabuntur
|
sie werden niedergetreten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavi
|
ich habe niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcavisti
|
du hast niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcavit
|
er/sie/es hat niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcavimus
|
wir haben niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcavistis
|
ihr habt niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverunt exculcavere
|
sie haben niedergetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sum
|
ich bin niedergetreten worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus es
|
du bist niedergetreten worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus est
|
er/sie/es ist niedergetreten worden |
| 1. Person Plural |
exculcati sumus
|
wir sind niedergetreten worden |
| 2. Person Plural |
exculcati estis
|
ihr seid niedergetreten worden |
| 3. Person Plural |
exculcati sunt
|
sie sind niedergetreten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaverim
|
ich habe niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du habest niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es habe niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir haben niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr habet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie haben niedergetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sim
|
ich sei niedergetreten worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus sis
|
du seiest niedergetreten worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus sit
|
er/sie/es sei niedergetreten worden |
| 1. Person Plural |
exculcati simus
|
wir seien niedergetreten worden |
| 2. Person Plural |
exculcati sitis
|
ihr seiet niedergetreten worden |
| 3. Person Plural |
exculcati sint
|
sie seien niedergetreten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaveram
|
ich hatte niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcaveras
|
du hattest niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcaverat
|
er/sie/es hatte niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcaveramus
|
wir hatten niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcaveratis
|
ihr hattet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcaverant
|
sie hatten niedergetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus eram
|
ich war niedergetreten worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus eras
|
du warst niedergetreten worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus erat
|
er/sie/es war niedergetreten worden |
| 1. Person Plural |
exculcati eramus
|
wir waren niedergetreten worden |
| 2. Person Plural |
exculcati eratis
|
ihr wart niedergetreten worden |
| 3. Person Plural |
exculcati erant
|
sie waren niedergetreten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavissem
|
ich hätte niedergetreten |
| 2. Person Singular |
exculcavisses
|
du hättest niedergetreten |
| 3. Person Singular |
exculcavisset
|
er/sie/es hätte niedergetreten |
| 1. Person Plural |
exculcavissemus
|
wir hätten niedergetreten |
| 2. Person Plural |
exculcavissetis
|
ihr hättet niedergetreten |
| 3. Person Plural |
exculcavissent
|
sie hätten niedergetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus essem
|
ich wäre niedergetreten worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus esses
|
du wärest niedergetreten worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus esset
|
er/sie/es wäre niedergetreten worden |
| 1. Person Plural |
exculcati essemus
|
wir wären niedergetreten worden |
| 2. Person Plural |
exculcati essetis
|
ihr wäret niedergetreten worden |
| 3. Person Plural |
exculcati essent
|
sie wären niedergetreten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavero
|
ich werde niedergetreten haben |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du wirst niedergetreten haben |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es wird niedergetreten haben |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir werden niedergetreten haben |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr werdet niedergetreten haben |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie werden niedergetreten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus ero
|
ich werde niedergetreten worden sein |
| 2. Person Singular |
exculcatus eris
|
du wirst niedergetreten worden sein |
| 3. Person Singular |
exculcatus erit
|
er/sie/es wird niedergetreten worden sein |
| 1. Person Plural |
exculcati erimus
|
wir werden niedergetreten worden sein |
| 2. Person Plural |
exculcati eritis
|
ihr werdet niedergetreten worden sein |
| 3. Person Plural |
exculcati erunt
|
sie werden niedergetreten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcare
|
niedertreten |
| Vorzeitigkeit |
exculcavisse
|
niedergetreten haben |
| Nachzeitigkeit |
exculcaturum esse
|
niedertreten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcari exculcarier
|
niedergetreten werden |
| Vorzeitigkeit |
exculcatum esse
|
niedergetreten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exculcatum iri
|
künftig niedergetreten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exculca
|
tritt nieder! |
| 2. Person Plural |
exculcate
|
tretet nieder! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exculcato
|
| 3. Person Singular |
exculcato
|
| 2. Person Plural |
exculcatote
|
| 3. Person Plural |
exculcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exculcare
|
das Niedertreten |
| Genitiv |
exculcandi
|
des Niedertretens |
| Dativ |
exculcando
|
dem Niedertreten |
| Akkusativ |
exculcandum
|
das Niedertreten |
| Ablativ |
exculcando
|
durch das Niedertreten |
| Vokativ |
exculcande
|
Niedertreten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcandus
|
exculcanda
|
exculcandum
|
| Genitiv |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcandi
|
| Dativ |
exculcando
|
exculcandae
|
exculcando
|
| Akkusativ |
exculcandum
|
exculcandam
|
exculcandum
|
| Ablativ |
exculcando
|
exculcanda
|
exculcando
|
| Vokativ |
exculcande
|
exculcanda
|
exculcandum
|
Plural
| Nominativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
| Genitiv |
exculcandorum
|
exculcandarum
|
exculcandorum
|
| Dativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Akkusativ |
exculcandos
|
exculcandas
|
exculcanda
|
| Ablativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Vokativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
| Genitiv |
exculcantis
|
exculcantis
|
exculcantis
|
| Dativ |
exculcanti
|
exculcanti
|
exculcanti
|
| Akkusativ |
exculcantem
|
exculcantem
|
exculcans
|
| Ablativ |
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
| Vokativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
Plural
| Nominativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Genitiv |
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
| Dativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Akkusativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Ablativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Vokativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcatus
|
exculcata
|
exculcatum
|
| Genitiv |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcati
|
| Dativ |
exculcato
|
exculcatae
|
exculcato
|
| Akkusativ |
exculcatum
|
exculcatam
|
exculcatum
|
| Ablativ |
exculcato
|
exculcata
|
exculcato
|
| Vokativ |
exculcate
|
exculcata
|
exculcatum
|
Plural
| Nominativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
| Genitiv |
exculcatorum
|
exculcatarum
|
exculcatorum
|
| Dativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Akkusativ |
exculcatos
|
exculcatas
|
exculcata
|
| Ablativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Vokativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcaturus
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
| Genitiv |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcaturi
|
| Dativ |
exculcaturo
|
exculcaturae
|
exculcaturo
|
| Akkusativ |
exculcaturum
|
exculcaturam
|
exculcaturum
|
| Ablativ |
exculcaturo
|
exculcatura
|
exculcaturo
|
| Vokativ |
exculcature
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
Plural
| Nominativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
| Genitiv |
exculcaturorum
|
exculcaturarum
|
exculcaturorum
|
| Dativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Akkusativ |
exculcaturos
|
exculcaturas
|
exculcatura
|
| Ablativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Vokativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exculcatum
|
exculcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculco
|
ich stampfe |
| 2. Person Singular |
exculcas
|
du stampfst |
| 3. Person Singular |
exculcat
|
er/sie/es stampft |
| 1. Person Plural |
exculcamus
|
wir stampfen |
| 2. Person Plural |
exculcatis
|
ihr stampft |
| 3. Person Plural |
exculcant
|
sie stampfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcor
|
ich werde gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcaris exculcare
|
du wirst gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcatur
|
er/sie/es wird gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcamur
|
wir werden gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcamini
|
ihr werdet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcantur
|
sie werden gestampft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcem
|
ich stampfe |
| 2. Person Singular |
exculces
|
du stampfest |
| 3. Person Singular |
exculcet
|
er/sie/es stampfe |
| 1. Person Plural |
exculcemus
|
wir stampfen |
| 2. Person Plural |
exculcetis
|
ihr stampfet |
| 3. Person Plural |
exculcent
|
sie stampfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcer
|
ich werde gestampft |
| 2. Person Singular |
exculceris exculcere
|
du werdest gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcetur
|
er/sie/es werde gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcemur
|
wir werden gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcemini
|
ihr werdet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcentur
|
sie werden gestampft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabam
|
ich stampfte |
| 2. Person Singular |
exculcabas
|
du stampftest |
| 3. Person Singular |
exculcabat
|
er/sie/es stampfte |
| 1. Person Plural |
exculcabamus
|
wir stampften |
| 2. Person Plural |
exculcabatis
|
ihr stampftet |
| 3. Person Plural |
exculcabant
|
sie stampften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabar
|
ich wurde gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcabaris exculcabare
|
du wurdest gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcabatur
|
er/sie/es wurde gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcabamur
|
wir wurden gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcabamini
|
ihr wurdet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcabantur
|
sie wurden gestampft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarem
|
ich stampfte |
| 2. Person Singular |
exculcares
|
du stampftest |
| 3. Person Singular |
exculcaret
|
er/sie/es stampfte |
| 1. Person Plural |
exculcaremus
|
wir stampften |
| 2. Person Plural |
exculcaretis
|
ihr stampftet |
| 3. Person Plural |
exculcarent
|
sie stampften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcarer
|
ich würde gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcareris exculcarere
|
du würdest gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcaretur
|
er/sie/es würde gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcaremur
|
wir würden gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcaremini
|
ihr würdet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcarentur
|
sie würden gestampft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabo
|
ich werde stampfen |
| 2. Person Singular |
exculcabis
|
du wirst stampfen |
| 3. Person Singular |
exculcabit
|
er/sie/es wird stampfen |
| 1. Person Plural |
exculcabimus
|
wir werden stampfen |
| 2. Person Plural |
exculcabitis
|
ihr werdet stampfen |
| 3. Person Plural |
exculcabunt
|
sie werden stampfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcabor
|
ich werde gestampft werden |
| 2. Person Singular |
exculcaberis exculcabere
|
du wirst gestampft werden |
| 3. Person Singular |
exculcabitur
|
er/sie/es wird gestampft werden |
| 1. Person Plural |
exculcabimur
|
wir werden gestampft werden |
| 2. Person Plural |
exculcabimini
|
ihr werdet gestampft werden |
| 3. Person Plural |
exculcabuntur
|
sie werden gestampft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavi
|
ich habe gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcavisti
|
du hast gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcavit
|
er/sie/es hat gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcavimus
|
wir haben gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcavistis
|
ihr habt gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcaverunt exculcavere
|
sie haben gestampft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sum
|
ich bin gestampft worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus es
|
du bist gestampft worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus est
|
er/sie/es ist gestampft worden |
| 1. Person Plural |
exculcati sumus
|
wir sind gestampft worden |
| 2. Person Plural |
exculcati estis
|
ihr seid gestampft worden |
| 3. Person Plural |
exculcati sunt
|
sie sind gestampft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaverim
|
ich habe gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du habest gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es habe gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir haben gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr habet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie haben gestampft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus sim
|
ich sei gestampft worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus sis
|
du seiest gestampft worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus sit
|
er/sie/es sei gestampft worden |
| 1. Person Plural |
exculcati simus
|
wir seien gestampft worden |
| 2. Person Plural |
exculcati sitis
|
ihr seiet gestampft worden |
| 3. Person Plural |
exculcati sint
|
sie seien gestampft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcaveram
|
ich hatte gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcaveras
|
du hattest gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcaverat
|
er/sie/es hatte gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcaveramus
|
wir hatten gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcaveratis
|
ihr hattet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcaverant
|
sie hatten gestampft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus eram
|
ich war gestampft worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus eras
|
du warst gestampft worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus erat
|
er/sie/es war gestampft worden |
| 1. Person Plural |
exculcati eramus
|
wir waren gestampft worden |
| 2. Person Plural |
exculcati eratis
|
ihr wart gestampft worden |
| 3. Person Plural |
exculcati erant
|
sie waren gestampft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavissem
|
ich hätte gestampft |
| 2. Person Singular |
exculcavisses
|
du hättest gestampft |
| 3. Person Singular |
exculcavisset
|
er/sie/es hätte gestampft |
| 1. Person Plural |
exculcavissemus
|
wir hätten gestampft |
| 2. Person Plural |
exculcavissetis
|
ihr hättet gestampft |
| 3. Person Plural |
exculcavissent
|
sie hätten gestampft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus essem
|
ich wäre gestampft worden |
| 2. Person Singular |
exculcatus esses
|
du wärest gestampft worden |
| 3. Person Singular |
exculcatus esset
|
er/sie/es wäre gestampft worden |
| 1. Person Plural |
exculcati essemus
|
wir wären gestampft worden |
| 2. Person Plural |
exculcati essetis
|
ihr wäret gestampft worden |
| 3. Person Plural |
exculcati essent
|
sie wären gestampft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcavero
|
ich werde gestampft haben |
| 2. Person Singular |
exculcaveris
|
du wirst gestampft haben |
| 3. Person Singular |
exculcaverit
|
er/sie/es wird gestampft haben |
| 1. Person Plural |
exculcaverimus
|
wir werden gestampft haben |
| 2. Person Plural |
exculcaveritis
|
ihr werdet gestampft haben |
| 3. Person Plural |
exculcaverint
|
sie werden gestampft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exculcatus ero
|
ich werde gestampft worden sein |
| 2. Person Singular |
exculcatus eris
|
du wirst gestampft worden sein |
| 3. Person Singular |
exculcatus erit
|
er/sie/es wird gestampft worden sein |
| 1. Person Plural |
exculcati erimus
|
wir werden gestampft worden sein |
| 2. Person Plural |
exculcati eritis
|
ihr werdet gestampft worden sein |
| 3. Person Plural |
exculcati erunt
|
sie werden gestampft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcare
|
stampfen |
| Vorzeitigkeit |
exculcavisse
|
gestampft haben |
| Nachzeitigkeit |
exculcaturum esse
|
stampfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exculcari exculcarier
|
gestampft werden |
| Vorzeitigkeit |
exculcatum esse
|
gestampft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exculcatum iri
|
künftig gestampft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exculca
|
stampfe; stampf! |
| 2. Person Plural |
exculcate
|
stampft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exculcato
|
| 3. Person Singular |
exculcato
|
| 2. Person Plural |
exculcatote
|
| 3. Person Plural |
exculcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exculcare
|
das Stampfen |
| Genitiv |
exculcandi
|
des Stampfens |
| Dativ |
exculcando
|
dem Stampfen |
| Akkusativ |
exculcandum
|
das Stampfen |
| Ablativ |
exculcando
|
durch das Stampfen |
| Vokativ |
exculcande
|
Stampfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcandus
|
exculcanda
|
exculcandum
|
| Genitiv |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcandi
|
| Dativ |
exculcando
|
exculcandae
|
exculcando
|
| Akkusativ |
exculcandum
|
exculcandam
|
exculcandum
|
| Ablativ |
exculcando
|
exculcanda
|
exculcando
|
| Vokativ |
exculcande
|
exculcanda
|
exculcandum
|
Plural
| Nominativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
| Genitiv |
exculcandorum
|
exculcandarum
|
exculcandorum
|
| Dativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Akkusativ |
exculcandos
|
exculcandas
|
exculcanda
|
| Ablativ |
exculcandis
|
exculcandis
|
exculcandis
|
| Vokativ |
exculcandi
|
exculcandae
|
exculcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
| Genitiv |
exculcantis
|
exculcantis
|
exculcantis
|
| Dativ |
exculcanti
|
exculcanti
|
exculcanti
|
| Akkusativ |
exculcantem
|
exculcantem
|
exculcans
|
| Ablativ |
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
exculcanti exculcante
|
| Vokativ |
exculcans
|
exculcans
|
exculcans
|
Plural
| Nominativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Genitiv |
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
exculcantium exculcantum
|
| Dativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Akkusativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
| Ablativ |
exculcantibus
|
exculcantibus
|
exculcantibus
|
| Vokativ |
exculcantes
|
exculcantes
|
exculcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcatus
|
exculcata
|
exculcatum
|
| Genitiv |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcati
|
| Dativ |
exculcato
|
exculcatae
|
exculcato
|
| Akkusativ |
exculcatum
|
exculcatam
|
exculcatum
|
| Ablativ |
exculcato
|
exculcata
|
exculcato
|
| Vokativ |
exculcate
|
exculcata
|
exculcatum
|
Plural
| Nominativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
| Genitiv |
exculcatorum
|
exculcatarum
|
exculcatorum
|
| Dativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Akkusativ |
exculcatos
|
exculcatas
|
exculcata
|
| Ablativ |
exculcatis
|
exculcatis
|
exculcatis
|
| Vokativ |
exculcati
|
exculcatae
|
exculcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exculcaturus
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
| Genitiv |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcaturi
|
| Dativ |
exculcaturo
|
exculcaturae
|
exculcaturo
|
| Akkusativ |
exculcaturum
|
exculcaturam
|
exculcaturum
|
| Ablativ |
exculcaturo
|
exculcatura
|
exculcaturo
|
| Vokativ |
exculcature
|
exculcatura
|
exculcaturum
|
Plural
| Nominativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
| Genitiv |
exculcaturorum
|
exculcaturarum
|
exculcaturorum
|
| Dativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Akkusativ |
exculcaturos
|
exculcaturas
|
exculcatura
|
| Ablativ |
exculcaturis
|
exculcaturis
|
exculcaturis
|
| Vokativ |
exculcaturi
|
exculcaturae
|
exculcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exculcatum
|
exculcatu
|