Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excurio
|
|
| 2. Person Singular |
excurias
|
|
| 3. Person Singular |
excuriat
|
|
| 1. Person Plural |
excuriamus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriatis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excurior
|
|
| 2. Person Singular |
excuriaris excuriare
|
|
| 3. Person Singular |
excuriatur
|
|
| 1. Person Plural |
excuriamur
|
|
| 2. Person Plural |
excuriamini
|
|
| 3. Person Plural |
excuriantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriem
|
|
| 2. Person Singular |
excuries
|
|
| 3. Person Singular |
excuriet
|
|
| 1. Person Plural |
excuriemus
|
|
| 2. Person Plural |
excurietis
|
|
| 3. Person Plural |
excurient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excurier
|
|
| 2. Person Singular |
excurieris excuriere
|
|
| 3. Person Singular |
excurietur
|
|
| 1. Person Plural |
excuriemur
|
|
| 2. Person Plural |
excuriemini
|
|
| 3. Person Plural |
excurientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabam
|
|
| 2. Person Singular |
excuriabas
|
|
| 3. Person Singular |
excuriabat
|
|
| 1. Person Plural |
excuriabamus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriabatis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabar
|
|
| 2. Person Singular |
excuriabaris excuriabare
|
|
| 3. Person Singular |
excuriabatur
|
|
| 1. Person Plural |
excuriabamur
|
|
| 2. Person Plural |
excuriabamini
|
|
| 3. Person Plural |
excuriabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriarem
|
|
| 2. Person Singular |
excuriares
|
|
| 3. Person Singular |
excuriaret
|
|
| 1. Person Plural |
excuriaremus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriaretis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriarer
|
|
| 2. Person Singular |
excuriareris excuriarere
|
|
| 3. Person Singular |
excuriaretur
|
|
| 1. Person Plural |
excuriaremur
|
|
| 2. Person Plural |
excuriaremini
|
|
| 3. Person Plural |
excuriarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabo
|
|
| 2. Person Singular |
excuriabis
|
|
| 3. Person Singular |
excuriabit
|
|
| 1. Person Plural |
excuriabimus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriabitis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabor
|
|
| 2. Person Singular |
excuriaberis excuriabere
|
|
| 3. Person Singular |
excuriabitur
|
|
| 1. Person Plural |
excuriabimur
|
|
| 2. Person Plural |
excuriabimini
|
|
| 3. Person Plural |
excuriabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriavi
|
|
| 2. Person Singular |
excuriavisti
|
|
| 3. Person Singular |
excuriavit
|
|
| 1. Person Plural |
excuriavimus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriavistis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriaverunt excuriavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
excuriatus es
|
|
| 3. Person Singular |
excuriatus est
|
|
| 1. Person Plural |
excuriati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriati estis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriaverim
|
|
| 2. Person Singular |
excuriaveris
|
|
| 3. Person Singular |
excuriaverit
|
|
| 1. Person Plural |
excuriaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
excuriatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
excuriatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
excuriati simus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriaveram
|
|
| 2. Person Singular |
excuriaveras
|
|
| 3. Person Singular |
excuriaverat
|
|
| 1. Person Plural |
excuriaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
excuriatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
excuriatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
excuriati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriavissem
|
|
| 2. Person Singular |
excuriavisses
|
|
| 3. Person Singular |
excuriavisset
|
|
| 1. Person Plural |
excuriavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
excuriatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
excuriatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
excuriati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriavero
|
|
| 2. Person Singular |
excuriaveris
|
|
| 3. Person Singular |
excuriaverit
|
|
| 1. Person Plural |
excuriaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
excuriatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
excuriatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
excuriati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
excuriati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
excuriati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excuriare
|
|
| Vorzeitigkeit |
excuriavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
excuriaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excuriari excuriarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
excuriatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
excuriatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excuria
|
! |
| 2. Person Plural |
excuriate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excuriato
|
| 3. Person Singular |
excuriato
|
| 2. Person Plural |
excuriatote
|
| 3. Person Plural |
excurianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excuriare
|
|
| Genitiv |
excuriandi
|
|
| Dativ |
excuriando
|
|
| Akkusativ |
excuriandum
|
|
| Ablativ |
excuriando
|
|
| Vokativ |
excuriande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excuriandus
|
excurianda
|
excuriandum
|
| Genitiv |
excuriandi
|
excuriandae
|
excuriandi
|
| Dativ |
excuriando
|
excuriandae
|
excuriando
|
| Akkusativ |
excuriandum
|
excuriandam
|
excuriandum
|
| Ablativ |
excuriando
|
excurianda
|
excuriando
|
| Vokativ |
excuriande
|
excurianda
|
excuriandum
|
Plural
| Nominativ |
excuriandi
|
excuriandae
|
excurianda
|
| Genitiv |
excuriandorum
|
excuriandarum
|
excuriandorum
|
| Dativ |
excuriandis
|
excuriandis
|
excuriandis
|
| Akkusativ |
excuriandos
|
excuriandas
|
excurianda
|
| Ablativ |
excuriandis
|
excuriandis
|
excuriandis
|
| Vokativ |
excuriandi
|
excuriandae
|
excurianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excurians
|
excurians
|
excurians
|
| Genitiv |
excuriantis
|
excuriantis
|
excuriantis
|
| Dativ |
excurianti
|
excurianti
|
excurianti
|
| Akkusativ |
excuriantem
|
excuriantem
|
excurians
|
| Ablativ |
excurianti excuriante
|
excurianti excuriante
|
excurianti excuriante
|
| Vokativ |
excurians
|
excurians
|
excurians
|
Plural
| Nominativ |
excuriantes
|
excuriantes
|
excuriantia
|
| Genitiv |
excuriantium excuriantum
|
excuriantium excuriantum
|
excuriantium excuriantum
|
| Dativ |
excuriantibus
|
excuriantibus
|
excuriantibus
|
| Akkusativ |
excuriantes
|
excuriantes
|
excuriantia
|
| Ablativ |
excuriantibus
|
excuriantibus
|
excuriantibus
|
| Vokativ |
excuriantes
|
excuriantes
|
excuriantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excuriatus
|
excuriata
|
excuriatum
|
| Genitiv |
excuriati
|
excuriatae
|
excuriati
|
| Dativ |
excuriato
|
excuriatae
|
excuriato
|
| Akkusativ |
excuriatum
|
excuriatam
|
excuriatum
|
| Ablativ |
excuriato
|
excuriata
|
excuriato
|
| Vokativ |
excuriate
|
excuriata
|
excuriatum
|
Plural
| Nominativ |
excuriati
|
excuriatae
|
excuriata
|
| Genitiv |
excuriatorum
|
excuriatarum
|
excuriatorum
|
| Dativ |
excuriatis
|
excuriatis
|
excuriatis
|
| Akkusativ |
excuriatos
|
excuriatas
|
excuriata
|
| Ablativ |
excuriatis
|
excuriatis
|
excuriatis
|
| Vokativ |
excuriati
|
excuriatae
|
excuriata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excuriaturus
|
excuriatura
|
excuriaturum
|
| Genitiv |
excuriaturi
|
excuriaturae
|
excuriaturi
|
| Dativ |
excuriaturo
|
excuriaturae
|
excuriaturo
|
| Akkusativ |
excuriaturum
|
excuriaturam
|
excuriaturum
|
| Ablativ |
excuriaturo
|
excuriatura
|
excuriaturo
|
| Vokativ |
excuriature
|
excuriatura
|
excuriaturum
|
Plural
| Nominativ |
excuriaturi
|
excuriaturae
|
excuriatura
|
| Genitiv |
excuriaturorum
|
excuriaturarum
|
excuriaturorum
|
| Dativ |
excuriaturis
|
excuriaturis
|
excuriaturis
|
| Akkusativ |
excuriaturos
|
excuriaturas
|
excuriatura
|
| Ablativ |
excuriaturis
|
excuriaturis
|
excuriaturis
|
| Vokativ |
excuriaturi
|
excuriaturae
|
excuriatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excuriatum
|
excuriatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excurio
|
ich stoße |
| 2. Person Singular |
excurias
|
du stößt |
| 3. Person Singular |
excuriat
|
er/sie/es stößt |
| 1. Person Plural |
excuriamus
|
wir stoßen |
| 2. Person Plural |
excuriatis
|
ihr stoßt |
| 3. Person Plural |
excuriant
|
sie stoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excurior
|
ich werde gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriaris excuriare
|
du wirst gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriatur
|
er/sie/es wird gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriamur
|
wir werden gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriamini
|
ihr werdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriantur
|
sie werden gestoßen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriem
|
ich stoße |
| 2. Person Singular |
excuries
|
du stoßest |
| 3. Person Singular |
excuriet
|
er/sie/es stoße |
| 1. Person Plural |
excuriemus
|
wir stoßen |
| 2. Person Plural |
excurietis
|
ihr stoßet |
| 3. Person Plural |
excurient
|
sie stoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excurier
|
ich werde gestoßen |
| 2. Person Singular |
excurieris excuriere
|
du werdest gestoßen |
| 3. Person Singular |
excurietur
|
er/sie/es werde gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriemur
|
wir werden gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriemini
|
ihr werdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excurientur
|
sie werden gestoßen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabam
|
ich stieß |
| 2. Person Singular |
excuriabas
|
du stießest |
| 3. Person Singular |
excuriabat
|
er/sie/es stieß |
| 1. Person Plural |
excuriabamus
|
wir stießen |
| 2. Person Plural |
excuriabatis
|
ihr stießt |
| 3. Person Plural |
excuriabant
|
sie stießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabar
|
ich wurde gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriabaris excuriabare
|
du wurdest gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriabatur
|
er/sie/es wurde gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriabamur
|
wir wurden gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriabamini
|
ihr wurdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriabantur
|
sie wurden gestoßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriarem
|
ich stieße |
| 2. Person Singular |
excuriares
|
du stießest |
| 3. Person Singular |
excuriaret
|
er/sie/es stieße |
| 1. Person Plural |
excuriaremus
|
wir stießen |
| 2. Person Plural |
excuriaretis
|
ihr stießet |
| 3. Person Plural |
excuriarent
|
sie stießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriarer
|
ich würde gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriareris excuriarere
|
du würdest gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriaretur
|
er/sie/es würde gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriaremur
|
wir würden gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriaremini
|
ihr würdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriarentur
|
sie würden gestoßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabo
|
ich werde stoßen |
| 2. Person Singular |
excuriabis
|
du wirst stoßen |
| 3. Person Singular |
excuriabit
|
er/sie/es wird stoßen |
| 1. Person Plural |
excuriabimus
|
wir werden stoßen |
| 2. Person Plural |
excuriabitis
|
ihr werdet stoßen |
| 3. Person Plural |
excuriabunt
|
sie werden stoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriabor
|
ich werde gestoßen werden |
| 2. Person Singular |
excuriaberis excuriabere
|
du wirst gestoßen werden |
| 3. Person Singular |
excuriabitur
|
er/sie/es wird gestoßen werden |
| 1. Person Plural |
excuriabimur
|
wir werden gestoßen werden |
| 2. Person Plural |
excuriabimini
|
ihr werdet gestoßen werden |
| 3. Person Plural |
excuriabuntur
|
sie werden gestoßen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriavi
|
ich habe gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriavisti
|
du hast gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriavit
|
er/sie/es hat gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriavimus
|
wir haben gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriavistis
|
ihr habt gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriaverunt excuriavere
|
sie haben gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus sum
|
ich bin gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
excuriatus es
|
du bist gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
excuriatus est
|
er/sie/es ist gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
excuriati sumus
|
wir sind gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
excuriati estis
|
ihr seid gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
excuriati sunt
|
sie sind gestoßen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriaverim
|
ich habe gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriaveris
|
du habest gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriaverit
|
er/sie/es habe gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriaverimus
|
wir haben gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriaveritis
|
ihr habet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriaverint
|
sie haben gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus sim
|
ich sei gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
excuriatus sis
|
du seiest gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
excuriatus sit
|
er/sie/es sei gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
excuriati simus
|
wir seien gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
excuriati sitis
|
ihr seiet gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
excuriati sint
|
sie seien gestoßen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriaveram
|
ich hatte gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriaveras
|
du hattest gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriaverat
|
er/sie/es hatte gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriaveramus
|
wir hatten gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriaveratis
|
ihr hattet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriaverant
|
sie hatten gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus eram
|
ich war gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
excuriatus eras
|
du warst gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
excuriatus erat
|
er/sie/es war gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
excuriati eramus
|
wir waren gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
excuriati eratis
|
ihr wart gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
excuriati erant
|
sie waren gestoßen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriavissem
|
ich hätte gestoßen |
| 2. Person Singular |
excuriavisses
|
du hättest gestoßen |
| 3. Person Singular |
excuriavisset
|
er/sie/es hätte gestoßen |
| 1. Person Plural |
excuriavissemus
|
wir hätten gestoßen |
| 2. Person Plural |
excuriavissetis
|
ihr hättet gestoßen |
| 3. Person Plural |
excuriavissent
|
sie hätten gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus essem
|
ich wäre gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
excuriatus esses
|
du wärest gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
excuriatus esset
|
er/sie/es wäre gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
excuriati essemus
|
wir wären gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
excuriati essetis
|
ihr wäret gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
excuriati essent
|
sie wären gestoßen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriavero
|
ich werde gestoßen haben |
| 2. Person Singular |
excuriaveris
|
du wirst gestoßen haben |
| 3. Person Singular |
excuriaverit
|
er/sie/es wird gestoßen haben |
| 1. Person Plural |
excuriaverimus
|
wir werden gestoßen haben |
| 2. Person Plural |
excuriaveritis
|
ihr werdet gestoßen haben |
| 3. Person Plural |
excuriaverint
|
sie werden gestoßen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
excuriatus ero
|
ich werde gestoßen worden sein |
| 2. Person Singular |
excuriatus eris
|
du wirst gestoßen worden sein |
| 3. Person Singular |
excuriatus erit
|
er/sie/es wird gestoßen worden sein |
| 1. Person Plural |
excuriati erimus
|
wir werden gestoßen worden sein |
| 2. Person Plural |
excuriati eritis
|
ihr werdet gestoßen worden sein |
| 3. Person Plural |
excuriati erunt
|
sie werden gestoßen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excuriare
|
stoßen |
| Vorzeitigkeit |
excuriavisse
|
gestoßen haben |
| Nachzeitigkeit |
excuriaturum esse
|
stoßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
excuriari excuriarier
|
gestoßen werden |
| Vorzeitigkeit |
excuriatum esse
|
gestoßen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
excuriatum iri
|
künftig gestoßen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
excuria
|
stoß! |
| 2. Person Plural |
excuriate
|
stoßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
excuriato
|
| 3. Person Singular |
excuriato
|
| 2. Person Plural |
excuriatote
|
| 3. Person Plural |
excurianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
excuriare
|
das Stoßen |
| Genitiv |
excuriandi
|
des Stoßens |
| Dativ |
excuriando
|
dem Stoßen |
| Akkusativ |
excuriandum
|
das Stoßen |
| Ablativ |
excuriando
|
durch das Stoßen |
| Vokativ |
excuriande
|
Stoßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excuriandus
|
excurianda
|
excuriandum
|
| Genitiv |
excuriandi
|
excuriandae
|
excuriandi
|
| Dativ |
excuriando
|
excuriandae
|
excuriando
|
| Akkusativ |
excuriandum
|
excuriandam
|
excuriandum
|
| Ablativ |
excuriando
|
excurianda
|
excuriando
|
| Vokativ |
excuriande
|
excurianda
|
excuriandum
|
Plural
| Nominativ |
excuriandi
|
excuriandae
|
excurianda
|
| Genitiv |
excuriandorum
|
excuriandarum
|
excuriandorum
|
| Dativ |
excuriandis
|
excuriandis
|
excuriandis
|
| Akkusativ |
excuriandos
|
excuriandas
|
excurianda
|
| Ablativ |
excuriandis
|
excuriandis
|
excuriandis
|
| Vokativ |
excuriandi
|
excuriandae
|
excurianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excurians
|
excurians
|
excurians
|
| Genitiv |
excuriantis
|
excuriantis
|
excuriantis
|
| Dativ |
excurianti
|
excurianti
|
excurianti
|
| Akkusativ |
excuriantem
|
excuriantem
|
excurians
|
| Ablativ |
excurianti excuriante
|
excurianti excuriante
|
excurianti excuriante
|
| Vokativ |
excurians
|
excurians
|
excurians
|
Plural
| Nominativ |
excuriantes
|
excuriantes
|
excuriantia
|
| Genitiv |
excuriantium excuriantum
|
excuriantium excuriantum
|
excuriantium excuriantum
|
| Dativ |
excuriantibus
|
excuriantibus
|
excuriantibus
|
| Akkusativ |
excuriantes
|
excuriantes
|
excuriantia
|
| Ablativ |
excuriantibus
|
excuriantibus
|
excuriantibus
|
| Vokativ |
excuriantes
|
excuriantes
|
excuriantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excuriatus
|
excuriata
|
excuriatum
|
| Genitiv |
excuriati
|
excuriatae
|
excuriati
|
| Dativ |
excuriato
|
excuriatae
|
excuriato
|
| Akkusativ |
excuriatum
|
excuriatam
|
excuriatum
|
| Ablativ |
excuriato
|
excuriata
|
excuriato
|
| Vokativ |
excuriate
|
excuriata
|
excuriatum
|
Plural
| Nominativ |
excuriati
|
excuriatae
|
excuriata
|
| Genitiv |
excuriatorum
|
excuriatarum
|
excuriatorum
|
| Dativ |
excuriatis
|
excuriatis
|
excuriatis
|
| Akkusativ |
excuriatos
|
excuriatas
|
excuriata
|
| Ablativ |
excuriatis
|
excuriatis
|
excuriatis
|
| Vokativ |
excuriati
|
excuriatae
|
excuriata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
excuriaturus
|
excuriatura
|
excuriaturum
|
| Genitiv |
excuriaturi
|
excuriaturae
|
excuriaturi
|
| Dativ |
excuriaturo
|
excuriaturae
|
excuriaturo
|
| Akkusativ |
excuriaturum
|
excuriaturam
|
excuriaturum
|
| Ablativ |
excuriaturo
|
excuriatura
|
excuriaturo
|
| Vokativ |
excuriature
|
excuriatura
|
excuriaturum
|
Plural
| Nominativ |
excuriaturi
|
excuriaturae
|
excuriatura
|
| Genitiv |
excuriaturorum
|
excuriaturarum
|
excuriaturorum
|
| Dativ |
excuriaturis
|
excuriaturis
|
excuriaturis
|
| Akkusativ |
excuriaturos
|
excuriaturas
|
excuriatura
|
| Ablativ |
excuriaturis
|
excuriaturis
|
excuriaturis
|
| Vokativ |
excuriaturi
|
excuriaturae
|
excuriatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
excuriatum
|
excuriatu
|