Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execror
|
ich verabscheue |
| 2. Person Singular |
execraris execrare
|
du verabscheust |
| 3. Person Singular |
execratur
|
er/sie/es verabscheut |
| 1. Person Plural |
execramur
|
wir verabscheuen |
| 2. Person Plural |
execramini
|
ihr verabscheut |
| 3. Person Plural |
execrantur
|
sie verabscheuen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrer
|
ich verabscheue |
| 2. Person Singular |
execreris execrere
|
du verabscheuest |
| 3. Person Singular |
execretur
|
er/sie/es verabscheue |
| 1. Person Plural |
execremur
|
wir verabscheuen |
| 2. Person Plural |
execremini
|
ihr verabscheuet |
| 3. Person Plural |
execrentur
|
sie verabscheuen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrabar
|
ich verabscheute |
| 2. Person Singular |
execrabaris execrabare
|
du verabscheutest |
| 3. Person Singular |
execrabatur
|
er/sie/es verabscheute |
| 1. Person Plural |
execrabamur
|
wir verabscheuten |
| 2. Person Plural |
execrabamini
|
ihr verabscheutet |
| 3. Person Plural |
execrabantur
|
sie verabscheuten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrarer
|
ich verabscheute |
| 2. Person Singular |
execrareris execrarere
|
du verabscheutest |
| 3. Person Singular |
execraretur
|
er/sie/es verabscheute |
| 1. Person Plural |
execraremur
|
wir verabscheuten |
| 2. Person Plural |
execraremini
|
ihr verabscheutet |
| 3. Person Plural |
execrarentur
|
sie verabscheuten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrabor
|
ich werde verabscheuen |
| 2. Person Singular |
execraberis execrabere
|
du wirst verabscheuen |
| 3. Person Singular |
execrabitur
|
er/sie/es wird verabscheuen |
| 1. Person Plural |
execrabimur
|
wir werden verabscheuen |
| 2. Person Plural |
execrabimini
|
ihr werdet verabscheuen |
| 3. Person Plural |
execrabuntur
|
sie werden verabscheuen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus sum
|
ich habe verabscheut |
| 2. Person Singular |
execratus es
|
du hast verabscheut |
| 3. Person Singular |
execratus est
|
er/sie/es hat verabscheut |
| 1. Person Plural |
execrati sumus
|
wir haben verabscheut |
| 2. Person Plural |
execrati estis
|
ihr habt verabscheut |
| 3. Person Plural |
execrati sunt
|
sie haben verabscheut |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus sim
|
ich habe verabscheut |
| 2. Person Singular |
execratus sis
|
du habest verabscheut |
| 3. Person Singular |
execratus sit
|
er/sie/es habe verabscheut |
| 1. Person Plural |
execrati simus
|
wir haben verabscheut |
| 2. Person Plural |
execrati sitis
|
ihr habet verabscheut |
| 3. Person Plural |
execrati sint
|
sie haben verabscheut |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus eram
|
ich hatte verabscheut |
| 2. Person Singular |
execratus eras
|
du hattest verabscheut |
| 3. Person Singular |
execratus erat
|
er/sie/es hatte verabscheut |
| 1. Person Plural |
execrati eramus
|
wir hatten verabscheut |
| 2. Person Plural |
execrati eratis
|
ihr hattet verabscheut |
| 3. Person Plural |
execrati erant
|
sie hatten verabscheut |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus essem
|
ich hätte verabscheut |
| 2. Person Singular |
execratus esses
|
du hättest verabscheut |
| 3. Person Singular |
execratus esset
|
er/sie/es hätte verabscheut |
| 1. Person Plural |
execrati essemus
|
wir hätten verabscheut |
| 2. Person Plural |
execrati essetis
|
ihr hättet verabscheut |
| 3. Person Plural |
execrati essent
|
sie hätten verabscheut |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus ero
|
ich werde verabscheut haben |
| 2. Person Singular |
execratus eris
|
du wirst verabscheut haben |
| 3. Person Singular |
execratus erit
|
er/sie/es wird verabscheut haben |
| 1. Person Plural |
execrati erimus
|
wir werden verabscheut haben |
| 2. Person Plural |
execrati eritis
|
ihr werdet verabscheut haben |
| 3. Person Plural |
execrati erunt
|
sie werden verabscheut haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
execrari execrarier
|
verabscheuen |
| Vorzeitigkeit |
execratus esse
|
verabscheut haben |
| Nachzeitigkeit |
execraturum esse
|
verabscheuen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
execrare
|
verabscheue; verabscheu! |
| 2. Person Plural |
execramini
|
verabscheut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
execrator
|
| 3. Person Singular |
execrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
execrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
execrari execrarier
|
das Verabscheuen |
| Genitiv |
execrandi
|
des Verabscheuens |
| Dativ |
execrando
|
dem Verabscheuen |
| Akkusativ |
execrandum
|
das Verabscheuen |
| Ablativ |
execrando
|
durch das Verabscheuen |
| Vokativ |
execrande
|
Verabscheuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execrandus
|
execranda
|
execrandum
|
| Genitiv |
execrandi
|
execrandae
|
execrandi
|
| Dativ |
execrando
|
execrandae
|
execrando
|
| Akkusativ |
execrandum
|
execrandam
|
execrandum
|
| Ablativ |
execrando
|
execranda
|
execrando
|
| Vokativ |
execrande
|
execranda
|
execrandum
|
Plural
| Nominativ |
execrandi
|
execrandae
|
execranda
|
| Genitiv |
execrandorum
|
execrandarum
|
execrandorum
|
| Dativ |
execrandis
|
execrandis
|
execrandis
|
| Akkusativ |
execrandos
|
execrandas
|
execranda
|
| Ablativ |
execrandis
|
execrandis
|
execrandis
|
| Vokativ |
execrandi
|
execrandae
|
execranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execrans
|
execrans
|
execrans
|
| Genitiv |
execrantis
|
execrantis
|
execrantis
|
| Dativ |
execranti
|
execranti
|
execranti
|
| Akkusativ |
execrantem
|
execrantem
|
execrans
|
| Ablativ |
execranti execrante
|
execranti execrante
|
execranti execrante
|
| Vokativ |
execrans
|
execrans
|
execrans
|
Plural
| Nominativ |
execrantes
|
execrantes
|
execrantia
|
| Genitiv |
execrantium execrantum
|
execrantium execrantum
|
execrantium execrantum
|
| Dativ |
execrantibus
|
execrantibus
|
execrantibus
|
| Akkusativ |
execrantes
|
execrantes
|
execrantia
|
| Ablativ |
execrantibus
|
execrantibus
|
execrantibus
|
| Vokativ |
execrantes
|
execrantes
|
execrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execratus
|
execrata
|
execratum
|
| Genitiv |
execrati
|
execratae
|
execrati
|
| Dativ |
execrato
|
execratae
|
execrato
|
| Akkusativ |
execratum
|
execratam
|
execratum
|
| Ablativ |
execrato
|
execrata
|
execrato
|
| Vokativ |
execrate
|
execrata
|
execratum
|
Plural
| Nominativ |
execrati
|
execratae
|
execrata
|
| Genitiv |
execratorum
|
execratarum
|
execratorum
|
| Dativ |
execratis
|
execratis
|
execratis
|
| Akkusativ |
execratos
|
execratas
|
execrata
|
| Ablativ |
execratis
|
execratis
|
execratis
|
| Vokativ |
execrati
|
execratae
|
execrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execraturus
|
execratura
|
execraturum
|
| Genitiv |
execraturi
|
execraturae
|
execraturi
|
| Dativ |
execraturo
|
execraturae
|
execraturo
|
| Akkusativ |
execraturum
|
execraturam
|
execraturum
|
| Ablativ |
execraturo
|
execratura
|
execraturo
|
| Vokativ |
execrature
|
execratura
|
execraturum
|
Plural
| Nominativ |
execraturi
|
execraturae
|
execratura
|
| Genitiv |
execraturorum
|
execraturarum
|
execraturorum
|
| Dativ |
execraturis
|
execraturis
|
execraturis
|
| Akkusativ |
execraturos
|
execraturas
|
execratura
|
| Ablativ |
execraturis
|
execraturis
|
execraturis
|
| Vokativ |
execraturi
|
execraturae
|
execratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
execratum
|
execratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execror
|
ich verfluche |
| 2. Person Singular |
execraris execrare
|
du verfluchst |
| 3. Person Singular |
execratur
|
er/sie/es verflucht |
| 1. Person Plural |
execramur
|
wir verfluchen |
| 2. Person Plural |
execramini
|
ihr verflucht |
| 3. Person Plural |
execrantur
|
sie verfluchen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrer
|
ich verfluche |
| 2. Person Singular |
execreris execrere
|
du verfluchest |
| 3. Person Singular |
execretur
|
er/sie/es verfluche |
| 1. Person Plural |
execremur
|
wir verfluchen |
| 2. Person Plural |
execremini
|
ihr verfluchet |
| 3. Person Plural |
execrentur
|
sie verfluchen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrabar
|
ich verfluchte |
| 2. Person Singular |
execrabaris execrabare
|
du verfluchtest |
| 3. Person Singular |
execrabatur
|
er/sie/es verfluchte |
| 1. Person Plural |
execrabamur
|
wir verfluchten |
| 2. Person Plural |
execrabamini
|
ihr verfluchtet |
| 3. Person Plural |
execrabantur
|
sie verfluchten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrarer
|
ich verfluchte |
| 2. Person Singular |
execrareris execrarere
|
du verfluchtest |
| 3. Person Singular |
execraretur
|
er/sie/es verfluchte |
| 1. Person Plural |
execraremur
|
wir verfluchten |
| 2. Person Plural |
execraremini
|
ihr verfluchtet |
| 3. Person Plural |
execrarentur
|
sie verfluchten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execrabor
|
ich werde verfluchen |
| 2. Person Singular |
execraberis execrabere
|
du wirst verfluchen |
| 3. Person Singular |
execrabitur
|
er/sie/es wird verfluchen |
| 1. Person Plural |
execrabimur
|
wir werden verfluchen |
| 2. Person Plural |
execrabimini
|
ihr werdet verfluchen |
| 3. Person Plural |
execrabuntur
|
sie werden verfluchen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus sum
|
ich habe verflucht |
| 2. Person Singular |
execratus es
|
du hast verflucht |
| 3. Person Singular |
execratus est
|
er/sie/es hat verflucht |
| 1. Person Plural |
execrati sumus
|
wir haben verflucht |
| 2. Person Plural |
execrati estis
|
ihr habt verflucht |
| 3. Person Plural |
execrati sunt
|
sie haben verflucht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus sim
|
ich habe verflucht |
| 2. Person Singular |
execratus sis
|
du habest verflucht |
| 3. Person Singular |
execratus sit
|
er/sie/es habe verflucht |
| 1. Person Plural |
execrati simus
|
wir haben verflucht |
| 2. Person Plural |
execrati sitis
|
ihr habet verflucht |
| 3. Person Plural |
execrati sint
|
sie haben verflucht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus eram
|
ich hatte verflucht |
| 2. Person Singular |
execratus eras
|
du hattest verflucht |
| 3. Person Singular |
execratus erat
|
er/sie/es hatte verflucht |
| 1. Person Plural |
execrati eramus
|
wir hatten verflucht |
| 2. Person Plural |
execrati eratis
|
ihr hattet verflucht |
| 3. Person Plural |
execrati erant
|
sie hatten verflucht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus essem
|
ich hätte verflucht |
| 2. Person Singular |
execratus esses
|
du hättest verflucht |
| 3. Person Singular |
execratus esset
|
er/sie/es hätte verflucht |
| 1. Person Plural |
execrati essemus
|
wir hätten verflucht |
| 2. Person Plural |
execrati essetis
|
ihr hättet verflucht |
| 3. Person Plural |
execrati essent
|
sie hätten verflucht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
execratus ero
|
ich werde verflucht haben |
| 2. Person Singular |
execratus eris
|
du wirst verflucht haben |
| 3. Person Singular |
execratus erit
|
er/sie/es wird verflucht haben |
| 1. Person Plural |
execrati erimus
|
wir werden verflucht haben |
| 2. Person Plural |
execrati eritis
|
ihr werdet verflucht haben |
| 3. Person Plural |
execrati erunt
|
sie werden verflucht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
execrari execrarier
|
verfluchen |
| Vorzeitigkeit |
execratus esse
|
verflucht haben |
| Nachzeitigkeit |
execraturum esse
|
verfluchen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
execrare
|
verfluche; verfluch! |
| 2. Person Plural |
execramini
|
verflucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
execrator
|
| 3. Person Singular |
execrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
execrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
execrari execrarier
|
das Verfluchen |
| Genitiv |
execrandi
|
des Verfluchens |
| Dativ |
execrando
|
dem Verfluchen |
| Akkusativ |
execrandum
|
das Verfluchen |
| Ablativ |
execrando
|
durch das Verfluchen |
| Vokativ |
execrande
|
Verfluchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execrandus
|
execranda
|
execrandum
|
| Genitiv |
execrandi
|
execrandae
|
execrandi
|
| Dativ |
execrando
|
execrandae
|
execrando
|
| Akkusativ |
execrandum
|
execrandam
|
execrandum
|
| Ablativ |
execrando
|
execranda
|
execrando
|
| Vokativ |
execrande
|
execranda
|
execrandum
|
Plural
| Nominativ |
execrandi
|
execrandae
|
execranda
|
| Genitiv |
execrandorum
|
execrandarum
|
execrandorum
|
| Dativ |
execrandis
|
execrandis
|
execrandis
|
| Akkusativ |
execrandos
|
execrandas
|
execranda
|
| Ablativ |
execrandis
|
execrandis
|
execrandis
|
| Vokativ |
execrandi
|
execrandae
|
execranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execrans
|
execrans
|
execrans
|
| Genitiv |
execrantis
|
execrantis
|
execrantis
|
| Dativ |
execranti
|
execranti
|
execranti
|
| Akkusativ |
execrantem
|
execrantem
|
execrans
|
| Ablativ |
execranti execrante
|
execranti execrante
|
execranti execrante
|
| Vokativ |
execrans
|
execrans
|
execrans
|
Plural
| Nominativ |
execrantes
|
execrantes
|
execrantia
|
| Genitiv |
execrantium execrantum
|
execrantium execrantum
|
execrantium execrantum
|
| Dativ |
execrantibus
|
execrantibus
|
execrantibus
|
| Akkusativ |
execrantes
|
execrantes
|
execrantia
|
| Ablativ |
execrantibus
|
execrantibus
|
execrantibus
|
| Vokativ |
execrantes
|
execrantes
|
execrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execratus
|
execrata
|
execratum
|
| Genitiv |
execrati
|
execratae
|
execrati
|
| Dativ |
execrato
|
execratae
|
execrato
|
| Akkusativ |
execratum
|
execratam
|
execratum
|
| Ablativ |
execrato
|
execrata
|
execrato
|
| Vokativ |
execrate
|
execrata
|
execratum
|
Plural
| Nominativ |
execrati
|
execratae
|
execrata
|
| Genitiv |
execratorum
|
execratarum
|
execratorum
|
| Dativ |
execratis
|
execratis
|
execratis
|
| Akkusativ |
execratos
|
execratas
|
execrata
|
| Ablativ |
execratis
|
execratis
|
execratis
|
| Vokativ |
execrati
|
execratae
|
execrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
execraturus
|
execratura
|
execraturum
|
| Genitiv |
execraturi
|
execraturae
|
execraturi
|
| Dativ |
execraturo
|
execraturae
|
execraturo
|
| Akkusativ |
execraturum
|
execraturam
|
execraturum
|
| Ablativ |
execraturo
|
execratura
|
execraturo
|
| Vokativ |
execrature
|
execratura
|
execraturum
|
Plural
| Nominativ |
execraturi
|
execraturae
|
execratura
|
| Genitiv |
execraturorum
|
execraturarum
|
execraturorum
|
| Dativ |
execraturis
|
execraturis
|
execraturis
|
| Akkusativ |
execraturos
|
execraturas
|
execratura
|
| Ablativ |
execraturis
|
execraturis
|
execraturis
|
| Vokativ |
execraturi
|
execraturae
|
execratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
execratum
|
execratu
|