Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
exhortare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
exhortare auch noch Formen von:
exhortari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhorto
|
ich ermutige |
| 2. Person Singular |
exhortas
|
du ermutigst |
| 3. Person Singular |
exhortat
|
er/sie/es ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortamus
|
wir ermutigen |
| 2. Person Plural |
exhortatis
|
ihr ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortant
|
sie ermutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortor
|
ich werde ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortaris exhortare
|
du wirst ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortatur
|
er/sie/es wird ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortamur
|
wir werden ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortamini
|
ihr werdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortantur
|
sie werden ermutigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortem
|
ich ermutige |
| 2. Person Singular |
exhortes
|
du ermutigest |
| 3. Person Singular |
exhortet
|
er/sie/es ermutige |
| 1. Person Plural |
exhortemus
|
wir ermutigen |
| 2. Person Plural |
exhortetis
|
ihr ermutiget |
| 3. Person Plural |
exhortent
|
sie ermutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhorter
|
ich werde ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhorteris exhortere
|
du werdest ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortetur
|
er/sie/es werde ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortemur
|
wir werden ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortemini
|
ihr werdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortentur
|
sie werden ermutigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortabam
|
ich ermutigte |
| 2. Person Singular |
exhortabas
|
du ermutigtest |
| 3. Person Singular |
exhortabat
|
er/sie/es ermutigte |
| 1. Person Plural |
exhortabamus
|
wir ermutigten |
| 2. Person Plural |
exhortabatis
|
ihr ermutigtet |
| 3. Person Plural |
exhortabant
|
sie ermutigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortabar
|
ich wurde ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortabaris exhortabare
|
du wurdest ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortabatur
|
er/sie/es wurde ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortabamur
|
wir wurden ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortabamini
|
ihr wurdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortabantur
|
sie wurden ermutigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortarem
|
ich ermutigte |
| 2. Person Singular |
exhortares
|
du ermutigtest |
| 3. Person Singular |
exhortaret
|
er/sie/es ermutigte |
| 1. Person Plural |
exhortaremus
|
wir ermutigten |
| 2. Person Plural |
exhortaretis
|
ihr ermutigtet |
| 3. Person Plural |
exhortarent
|
sie ermutigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortarer
|
ich würde ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortareris exhortarere
|
du würdest ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortaretur
|
er/sie/es würde ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortaremur
|
wir würden ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortaremini
|
ihr würdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortarentur
|
sie würden ermutigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortabo
|
ich werde ermutigen |
| 2. Person Singular |
exhortabis
|
du wirst ermutigen |
| 3. Person Singular |
exhortabit
|
er/sie/es wird ermutigen |
| 1. Person Plural |
exhortabimus
|
wir werden ermutigen |
| 2. Person Plural |
exhortabitis
|
ihr werdet ermutigen |
| 3. Person Plural |
exhortabunt
|
sie werden ermutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortabor
|
ich werde ermutigt werden |
| 2. Person Singular |
exhortaberis exhortabere
|
du wirst ermutigt werden |
| 3. Person Singular |
exhortabitur
|
er/sie/es wird ermutigt werden |
| 1. Person Plural |
exhortabimur
|
wir werden ermutigt werden |
| 2. Person Plural |
exhortabimini
|
ihr werdet ermutigt werden |
| 3. Person Plural |
exhortabuntur
|
sie werden ermutigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortavi
|
ich habe ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortavisti
|
du hast ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortavit
|
er/sie/es hat ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortavimus
|
wir haben ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortavistis
|
ihr habt ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortaverunt exhortavere
|
sie haben ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortatus sum
|
ich bin ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
exhortatus es
|
du bist ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
exhortatus est
|
er/sie/es ist ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
exhortati sumus
|
wir sind ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
exhortati estis
|
ihr seid ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
exhortati sunt
|
sie sind ermutigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortaverim
|
ich habe ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortaveris
|
du habest ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortaverit
|
er/sie/es habe ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortaverimus
|
wir haben ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortaveritis
|
ihr habet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortaverint
|
sie haben ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortatus sim
|
ich sei ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
exhortatus sis
|
du seiest ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
exhortatus sit
|
er/sie/es sei ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
exhortati simus
|
wir seien ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
exhortati sitis
|
ihr seiet ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
exhortati sint
|
sie seien ermutigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortaveram
|
ich hatte ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortaveras
|
du hattest ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortaverat
|
er/sie/es hatte ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortaveramus
|
wir hatten ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortaveratis
|
ihr hattet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortaverant
|
sie hatten ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortatus eram
|
ich war ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
exhortatus eras
|
du warst ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
exhortatus erat
|
er/sie/es war ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
exhortati eramus
|
wir waren ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
exhortati eratis
|
ihr wart ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
exhortati erant
|
sie waren ermutigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortavissem
|
ich hätte ermutigt |
| 2. Person Singular |
exhortavisses
|
du hättest ermutigt |
| 3. Person Singular |
exhortavisset
|
er/sie/es hätte ermutigt |
| 1. Person Plural |
exhortavissemus
|
wir hätten ermutigt |
| 2. Person Plural |
exhortavissetis
|
ihr hättet ermutigt |
| 3. Person Plural |
exhortavissent
|
sie hätten ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortatus essem
|
ich wäre ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
exhortatus esses
|
du wärest ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
exhortatus esset
|
er/sie/es wäre ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
exhortati essemus
|
wir wären ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
exhortati essetis
|
ihr wäret ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
exhortati essent
|
sie wären ermutigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortavero
|
ich werde ermutigt haben |
| 2. Person Singular |
exhortaveris
|
du wirst ermutigt haben |
| 3. Person Singular |
exhortaverit
|
er/sie/es wird ermutigt haben |
| 1. Person Plural |
exhortaverimus
|
wir werden ermutigt haben |
| 2. Person Plural |
exhortaveritis
|
ihr werdet ermutigt haben |
| 3. Person Plural |
exhortaverint
|
sie werden ermutigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exhortatus ero
|
ich werde ermutigt worden sein |
| 2. Person Singular |
exhortatus eris
|
du wirst ermutigt worden sein |
| 3. Person Singular |
exhortatus erit
|
er/sie/es wird ermutigt worden sein |
| 1. Person Plural |
exhortati erimus
|
wir werden ermutigt worden sein |
| 2. Person Plural |
exhortati eritis
|
ihr werdet ermutigt worden sein |
| 3. Person Plural |
exhortati erunt
|
sie werden ermutigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exhortare
|
ermutigen |
| Vorzeitigkeit |
exhortavisse
|
ermutigt haben |
| Nachzeitigkeit |
exhortaturum esse
|
ermutigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exhortari exhortarier
|
ermutigt werden |
| Vorzeitigkeit |
exhortatum esse
|
ermutigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exhortatum iri
|
künftig ermutigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exhorta
|
ermutige; ermutig! |
| 2. Person Plural |
exhortate
|
ermutigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exhortato
|
| 3. Person Singular |
exhortato
|
| 2. Person Plural |
exhortatote
|
| 3. Person Plural |
exhortanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exhortare
|
das Ermutigen |
| Genitiv |
exhortandi
|
des Ermutigens |
| Dativ |
exhortando
|
dem Ermutigen |
| Akkusativ |
exhortandum
|
das Ermutigen |
| Ablativ |
exhortando
|
durch das Ermutigen |
| Vokativ |
exhortande
|
Ermutigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exhortandus
|
exhortanda
|
exhortandum
|
| Genitiv |
exhortandi
|
exhortandae
|
exhortandi
|
| Dativ |
exhortando
|
exhortandae
|
exhortando
|
| Akkusativ |
exhortandum
|
exhortandam
|
exhortandum
|
| Ablativ |
exhortando
|
exhortanda
|
exhortando
|
| Vokativ |
exhortande
|
exhortanda
|
exhortandum
|
Plural
| Nominativ |
exhortandi
|
exhortandae
|
exhortanda
|
| Genitiv |
exhortandorum
|
exhortandarum
|
exhortandorum
|
| Dativ |
exhortandis
|
exhortandis
|
exhortandis
|
| Akkusativ |
exhortandos
|
exhortandas
|
exhortanda
|
| Ablativ |
exhortandis
|
exhortandis
|
exhortandis
|
| Vokativ |
exhortandi
|
exhortandae
|
exhortanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exhortans
|
exhortans
|
exhortans
|
| Genitiv |
exhortantis
|
exhortantis
|
exhortantis
|
| Dativ |
exhortanti
|
exhortanti
|
exhortanti
|
| Akkusativ |
exhortantem
|
exhortantem
|
exhortans
|
| Ablativ |
exhortanti exhortante
|
exhortanti exhortante
|
exhortanti exhortante
|
| Vokativ |
exhortans
|
exhortans
|
exhortans
|
Plural
| Nominativ |
exhortantes
|
exhortantes
|
exhortantia
|
| Genitiv |
exhortantium exhortantum
|
exhortantium exhortantum
|
exhortantium exhortantum
|
| Dativ |
exhortantibus
|
exhortantibus
|
exhortantibus
|
| Akkusativ |
exhortantes
|
exhortantes
|
exhortantia
|
| Ablativ |
exhortantibus
|
exhortantibus
|
exhortantibus
|
| Vokativ |
exhortantes
|
exhortantes
|
exhortantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exhortatus
|
exhortata
|
exhortatum
|
| Genitiv |
exhortati
|
exhortatae
|
exhortati
|
| Dativ |
exhortato
|
exhortatae
|
exhortato
|
| Akkusativ |
exhortatum
|
exhortatam
|
exhortatum
|
| Ablativ |
exhortato
|
exhortata
|
exhortato
|
| Vokativ |
exhortate
|
exhortata
|
exhortatum
|
Plural
| Nominativ |
exhortati
|
exhortatae
|
exhortata
|
| Genitiv |
exhortatorum
|
exhortatarum
|
exhortatorum
|
| Dativ |
exhortatis
|
exhortatis
|
exhortatis
|
| Akkusativ |
exhortatos
|
exhortatas
|
exhortata
|
| Ablativ |
exhortatis
|
exhortatis
|
exhortatis
|
| Vokativ |
exhortati
|
exhortatae
|
exhortata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exhortaturus
|
exhortatura
|
exhortaturum
|
| Genitiv |
exhortaturi
|
exhortaturae
|
exhortaturi
|
| Dativ |
exhortaturo
|
exhortaturae
|
exhortaturo
|
| Akkusativ |
exhortaturum
|
exhortaturam
|
exhortaturum
|
| Ablativ |
exhortaturo
|
exhortatura
|
exhortaturo
|
| Vokativ |
exhortature
|
exhortatura
|
exhortaturum
|
Plural
| Nominativ |
exhortaturi
|
exhortaturae
|
exhortatura
|
| Genitiv |
exhortaturorum
|
exhortaturarum
|
exhortaturorum
|
| Dativ |
exhortaturis
|
exhortaturis
|
exhortaturis
|
| Akkusativ |
exhortaturos
|
exhortaturas
|
exhortatura
|
| Ablativ |
exhortaturis
|
exhortaturis
|
exhortaturis
|
| Vokativ |
exhortaturi
|
exhortaturae
|
exhortatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exhortatum
|
exhortatu
|