Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
existumare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
existumator auch noch Formen von:
existumator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumo
|
ich schätze ab |
| 2. Person Singular |
existumas
|
du schätzt ab |
| 3. Person Singular |
existumat
|
er/sie/es schätzt ab |
| 1. Person Plural |
existumamus
|
wir schätzen ab |
| 2. Person Plural |
existumatis
|
ihr schätzt ab |
| 3. Person Plural |
existumant
|
sie schätzen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumor
|
ich werde abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumaris existumare
|
du wirst abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumatur
|
er/sie/es wird abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumamur
|
wir werden abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumamini
|
ihr werdet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumantur
|
sie werden abgeschätzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumem
|
ich schätze ab |
| 2. Person Singular |
existumes
|
du schätzest ab |
| 3. Person Singular |
existumet
|
er/sie/es schätze ab |
| 1. Person Plural |
existumemus
|
wir schätzen ab |
| 2. Person Plural |
existumetis
|
ihr schätzet ab |
| 3. Person Plural |
existument
|
sie schätzen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumer
|
ich werde abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumeris existumere
|
du werdest abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumetur
|
er/sie/es werde abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumemur
|
wir werden abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumemini
|
ihr werdet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumentur
|
sie werden abgeschätzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabam
|
ich schätzte ab |
| 2. Person Singular |
existumabas
|
du schätztest ab |
| 3. Person Singular |
existumabat
|
er/sie/es schätzte ab |
| 1. Person Plural |
existumabamus
|
wir schätzten ab |
| 2. Person Plural |
existumabatis
|
ihr schätztet ab |
| 3. Person Plural |
existumabant
|
sie schätzten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabar
|
ich wurde abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumabaris existumabare
|
du wurdest abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumabatur
|
er/sie/es wurde abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumabamur
|
wir wurden abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumabamini
|
ihr wurdet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumabantur
|
sie wurden abgeschätzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarem
|
ich schätzte ab |
| 2. Person Singular |
existumares
|
du schätztest ab |
| 3. Person Singular |
existumaret
|
er/sie/es schätzte ab |
| 1. Person Plural |
existumaremus
|
wir schätzten ab |
| 2. Person Plural |
existumaretis
|
ihr schätztet ab |
| 3. Person Plural |
existumarent
|
sie schätzten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarer
|
ich würde abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumareris existumarere
|
du würdest abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumaretur
|
er/sie/es würde abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumaremur
|
wir würden abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumaremini
|
ihr würdet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumarentur
|
sie würden abgeschätzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabo
|
ich werde abschätzen |
| 2. Person Singular |
existumabis
|
du wirst abschätzen |
| 3. Person Singular |
existumabit
|
er/sie/es wird abschätzen |
| 1. Person Plural |
existumabimus
|
wir werden abschätzen |
| 2. Person Plural |
existumabitis
|
ihr werdet abschätzen |
| 3. Person Plural |
existumabunt
|
sie werden abschätzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabor
|
ich werde abgeschätzt werden |
| 2. Person Singular |
existumaberis existumabere
|
du wirst abgeschätzt werden |
| 3. Person Singular |
existumabitur
|
er/sie/es wird abgeschätzt werden |
| 1. Person Plural |
existumabimur
|
wir werden abgeschätzt werden |
| 2. Person Plural |
existumabimini
|
ihr werdet abgeschätzt werden |
| 3. Person Plural |
existumabuntur
|
sie werden abgeschätzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavi
|
ich habe abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumavisti
|
du hast abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumavit
|
er/sie/es hat abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumavimus
|
wir haben abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumavistis
|
ihr habt abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumaverunt existumavere
|
sie haben abgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sum
|
ich bin abgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
existumatus es
|
du bist abgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
existumatus est
|
er/sie/es ist abgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
existumati sumus
|
wir sind abgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
existumati estis
|
ihr seid abgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
existumati sunt
|
sie sind abgeschätzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaverim
|
ich habe abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
du habest abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
er/sie/es habe abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
wir haben abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
ihr habet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
sie haben abgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sim
|
ich sei abgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
existumatus sis
|
du seiest abgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
existumatus sit
|
er/sie/es sei abgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
existumati simus
|
wir seien abgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
existumati sitis
|
ihr seiet abgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
existumati sint
|
sie seien abgeschätzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaveram
|
ich hatte abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumaveras
|
du hattest abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumaverat
|
er/sie/es hatte abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumaveramus
|
wir hatten abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumaveratis
|
ihr hattet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumaverant
|
sie hatten abgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus eram
|
ich war abgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
existumatus eras
|
du warst abgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
existumatus erat
|
er/sie/es war abgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
existumati eramus
|
wir waren abgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
existumati eratis
|
ihr wart abgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
existumati erant
|
sie waren abgeschätzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavissem
|
ich hätte abgeschätzt |
| 2. Person Singular |
existumavisses
|
du hättest abgeschätzt |
| 3. Person Singular |
existumavisset
|
er/sie/es hätte abgeschätzt |
| 1. Person Plural |
existumavissemus
|
wir hätten abgeschätzt |
| 2. Person Plural |
existumavissetis
|
ihr hättet abgeschätzt |
| 3. Person Plural |
existumavissent
|
sie hätten abgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus essem
|
ich wäre abgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
existumatus esses
|
du wärest abgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
existumatus esset
|
er/sie/es wäre abgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
existumati essemus
|
wir wären abgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
existumati essetis
|
ihr wäret abgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
existumati essent
|
sie wären abgeschätzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavero
|
ich werde abgeschätzt haben |
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
du wirst abgeschätzt haben |
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
er/sie/es wird abgeschätzt haben |
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
wir werden abgeschätzt haben |
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
ihr werdet abgeschätzt haben |
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
sie werden abgeschätzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus ero
|
ich werde abgeschätzt worden sein |
| 2. Person Singular |
existumatus eris
|
du wirst abgeschätzt worden sein |
| 3. Person Singular |
existumatus erit
|
er/sie/es wird abgeschätzt worden sein |
| 1. Person Plural |
existumati erimus
|
wir werden abgeschätzt worden sein |
| 2. Person Plural |
existumati eritis
|
ihr werdet abgeschätzt worden sein |
| 3. Person Plural |
existumati erunt
|
sie werden abgeschätzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumare
|
abschätzen |
| Vorzeitigkeit |
existumavisse
|
abgeschätzt haben |
| Nachzeitigkeit |
existumaturum esse
|
abschätzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumari existumarier
|
abgeschätzt werden |
| Vorzeitigkeit |
existumatum esse
|
abgeschätzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
existumatum iri
|
künftig abgeschätzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
existuma
|
schätze ab; schätz ab! |
| 2. Person Plural |
existumate
|
schätzt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
existumato
|
| 3. Person Singular |
existumato
|
| 2. Person Plural |
existumatote
|
| 3. Person Plural |
existumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
existumare
|
das Abschätzen |
| Genitiv |
existumandi
|
des Abschätzens |
| Dativ |
existumando
|
dem Abschätzen |
| Akkusativ |
existumandum
|
das Abschätzen |
| Ablativ |
existumando
|
durch das Abschätzen |
| Vokativ |
existumande
|
Abschätzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumandus
|
existumanda
|
existumandum
|
| Genitiv |
existumandi
|
existumandae
|
existumandi
|
| Dativ |
existumando
|
existumandae
|
existumando
|
| Akkusativ |
existumandum
|
existumandam
|
existumandum
|
| Ablativ |
existumando
|
existumanda
|
existumando
|
| Vokativ |
existumande
|
existumanda
|
existumandum
|
Plural
| Nominativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
| Genitiv |
existumandorum
|
existumandarum
|
existumandorum
|
| Dativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Akkusativ |
existumandos
|
existumandas
|
existumanda
|
| Ablativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Vokativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
| Genitiv |
existumantis
|
existumantis
|
existumantis
|
| Dativ |
existumanti
|
existumanti
|
existumanti
|
| Akkusativ |
existumantem
|
existumantem
|
existumans
|
| Ablativ |
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
| Vokativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
Plural
| Nominativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Genitiv |
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
| Dativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Akkusativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Ablativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Vokativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumatus
|
existumata
|
existumatum
|
| Genitiv |
existumati
|
existumatae
|
existumati
|
| Dativ |
existumato
|
existumatae
|
existumato
|
| Akkusativ |
existumatum
|
existumatam
|
existumatum
|
| Ablativ |
existumato
|
existumata
|
existumato
|
| Vokativ |
existumate
|
existumata
|
existumatum
|
Plural
| Nominativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
| Genitiv |
existumatorum
|
existumatarum
|
existumatorum
|
| Dativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Akkusativ |
existumatos
|
existumatas
|
existumata
|
| Ablativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Vokativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumaturus
|
existumatura
|
existumaturum
|
| Genitiv |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumaturi
|
| Dativ |
existumaturo
|
existumaturae
|
existumaturo
|
| Akkusativ |
existumaturum
|
existumaturam
|
existumaturum
|
| Ablativ |
existumaturo
|
existumatura
|
existumaturo
|
| Vokativ |
existumature
|
existumatura
|
existumaturum
|
Plural
| Nominativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
| Genitiv |
existumaturorum
|
existumaturarum
|
existumaturorum
|
| Dativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Akkusativ |
existumaturos
|
existumaturas
|
existumatura
|
| Ablativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Vokativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
existumatum
|
existumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumo
|
|
| 2. Person Singular |
existumas
|
|
| 3. Person Singular |
existumat
|
|
| 1. Person Plural |
existumamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaris existumare
|
|
| 3. Person Singular |
existumatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumem
|
|
| 2. Person Singular |
existumes
|
|
| 3. Person Singular |
existumet
|
|
| 1. Person Plural |
existumemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumetis
|
|
| 3. Person Plural |
existument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumer
|
|
| 2. Person Singular |
existumeris existumere
|
|
| 3. Person Singular |
existumetur
|
|
| 1. Person Plural |
existumemur
|
|
| 2. Person Plural |
existumemini
|
|
| 3. Person Plural |
existumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabam
|
|
| 2. Person Singular |
existumabas
|
|
| 3. Person Singular |
existumabat
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabar
|
|
| 2. Person Singular |
existumabaris existumabare
|
|
| 3. Person Singular |
existumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarem
|
|
| 2. Person Singular |
existumares
|
|
| 3. Person Singular |
existumaret
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
existumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarer
|
|
| 2. Person Singular |
existumareris existumarere
|
|
| 3. Person Singular |
existumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
existumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
existumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabo
|
|
| 2. Person Singular |
existumabis
|
|
| 3. Person Singular |
existumabit
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaberis existumabere
|
|
| 3. Person Singular |
existumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavi
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
existumavit
|
|
| 1. Person Plural |
existumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverunt existumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
existumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
existumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
existumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
existumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
existumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
existumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavero
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumari existumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
existuma
|
! |
| 2. Person Plural |
existumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
existumato
|
| 3. Person Singular |
existumato
|
| 2. Person Plural |
existumatote
|
| 3. Person Plural |
existumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
existumare
|
|
| Genitiv |
existumandi
|
|
| Dativ |
existumando
|
|
| Akkusativ |
existumandum
|
|
| Ablativ |
existumando
|
|
| Vokativ |
existumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumandus
|
existumanda
|
existumandum
|
| Genitiv |
existumandi
|
existumandae
|
existumandi
|
| Dativ |
existumando
|
existumandae
|
existumando
|
| Akkusativ |
existumandum
|
existumandam
|
existumandum
|
| Ablativ |
existumando
|
existumanda
|
existumando
|
| Vokativ |
existumande
|
existumanda
|
existumandum
|
Plural
| Nominativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
| Genitiv |
existumandorum
|
existumandarum
|
existumandorum
|
| Dativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Akkusativ |
existumandos
|
existumandas
|
existumanda
|
| Ablativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Vokativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
| Genitiv |
existumantis
|
existumantis
|
existumantis
|
| Dativ |
existumanti
|
existumanti
|
existumanti
|
| Akkusativ |
existumantem
|
existumantem
|
existumans
|
| Ablativ |
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
| Vokativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
Plural
| Nominativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Genitiv |
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
| Dativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Akkusativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Ablativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Vokativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumatus
|
existumata
|
existumatum
|
| Genitiv |
existumati
|
existumatae
|
existumati
|
| Dativ |
existumato
|
existumatae
|
existumato
|
| Akkusativ |
existumatum
|
existumatam
|
existumatum
|
| Ablativ |
existumato
|
existumata
|
existumato
|
| Vokativ |
existumate
|
existumata
|
existumatum
|
Plural
| Nominativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
| Genitiv |
existumatorum
|
existumatarum
|
existumatorum
|
| Dativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Akkusativ |
existumatos
|
existumatas
|
existumata
|
| Ablativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Vokativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumaturus
|
existumatura
|
existumaturum
|
| Genitiv |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumaturi
|
| Dativ |
existumaturo
|
existumaturae
|
existumaturo
|
| Akkusativ |
existumaturum
|
existumaturam
|
existumaturum
|
| Ablativ |
existumaturo
|
existumatura
|
existumaturo
|
| Vokativ |
existumature
|
existumatura
|
existumaturum
|
Plural
| Nominativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
| Genitiv |
existumaturorum
|
existumaturarum
|
existumaturorum
|
| Dativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Akkusativ |
existumaturos
|
existumaturas
|
existumatura
|
| Ablativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Vokativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
existumatum
|
existumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumo
|
|
| 2. Person Singular |
existumas
|
|
| 3. Person Singular |
existumat
|
|
| 1. Person Plural |
existumamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaris existumare
|
|
| 3. Person Singular |
existumatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumem
|
|
| 2. Person Singular |
existumes
|
|
| 3. Person Singular |
existumet
|
|
| 1. Person Plural |
existumemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumetis
|
|
| 3. Person Plural |
existument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumer
|
|
| 2. Person Singular |
existumeris existumere
|
|
| 3. Person Singular |
existumetur
|
|
| 1. Person Plural |
existumemur
|
|
| 2. Person Plural |
existumemini
|
|
| 3. Person Plural |
existumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabam
|
|
| 2. Person Singular |
existumabas
|
|
| 3. Person Singular |
existumabat
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabar
|
|
| 2. Person Singular |
existumabaris existumabare
|
|
| 3. Person Singular |
existumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarem
|
|
| 2. Person Singular |
existumares
|
|
| 3. Person Singular |
existumaret
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
existumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarer
|
|
| 2. Person Singular |
existumareris existumarere
|
|
| 3. Person Singular |
existumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
existumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
existumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabo
|
|
| 2. Person Singular |
existumabis
|
|
| 3. Person Singular |
existumabit
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaberis existumabere
|
|
| 3. Person Singular |
existumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavi
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
existumavit
|
|
| 1. Person Plural |
existumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverunt existumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
existumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
existumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
existumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
existumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
existumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
existumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavero
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumari existumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
existuma
|
! |
| 2. Person Plural |
existumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
existumato
|
| 3. Person Singular |
existumato
|
| 2. Person Plural |
existumatote
|
| 3. Person Plural |
existumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
existumare
|
|
| Genitiv |
existumandi
|
|
| Dativ |
existumando
|
|
| Akkusativ |
existumandum
|
|
| Ablativ |
existumando
|
|
| Vokativ |
existumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumandus
|
existumanda
|
existumandum
|
| Genitiv |
existumandi
|
existumandae
|
existumandi
|
| Dativ |
existumando
|
existumandae
|
existumando
|
| Akkusativ |
existumandum
|
existumandam
|
existumandum
|
| Ablativ |
existumando
|
existumanda
|
existumando
|
| Vokativ |
existumande
|
existumanda
|
existumandum
|
Plural
| Nominativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
| Genitiv |
existumandorum
|
existumandarum
|
existumandorum
|
| Dativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Akkusativ |
existumandos
|
existumandas
|
existumanda
|
| Ablativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Vokativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
| Genitiv |
existumantis
|
existumantis
|
existumantis
|
| Dativ |
existumanti
|
existumanti
|
existumanti
|
| Akkusativ |
existumantem
|
existumantem
|
existumans
|
| Ablativ |
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
| Vokativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
Plural
| Nominativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Genitiv |
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
| Dativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Akkusativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Ablativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Vokativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumatus
|
existumata
|
existumatum
|
| Genitiv |
existumati
|
existumatae
|
existumati
|
| Dativ |
existumato
|
existumatae
|
existumato
|
| Akkusativ |
existumatum
|
existumatam
|
existumatum
|
| Ablativ |
existumato
|
existumata
|
existumato
|
| Vokativ |
existumate
|
existumata
|
existumatum
|
Plural
| Nominativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
| Genitiv |
existumatorum
|
existumatarum
|
existumatorum
|
| Dativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Akkusativ |
existumatos
|
existumatas
|
existumata
|
| Ablativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Vokativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumaturus
|
existumatura
|
existumaturum
|
| Genitiv |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumaturi
|
| Dativ |
existumaturo
|
existumaturae
|
existumaturo
|
| Akkusativ |
existumaturum
|
existumaturam
|
existumaturum
|
| Ablativ |
existumaturo
|
existumatura
|
existumaturo
|
| Vokativ |
existumature
|
existumatura
|
existumaturum
|
Plural
| Nominativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
| Genitiv |
existumaturorum
|
existumaturarum
|
existumaturorum
|
| Dativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Akkusativ |
existumaturos
|
existumaturas
|
existumatura
|
| Ablativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Vokativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
existumatum
|
existumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumo
|
|
| 2. Person Singular |
existumas
|
|
| 3. Person Singular |
existumat
|
|
| 1. Person Plural |
existumamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaris existumare
|
|
| 3. Person Singular |
existumatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumem
|
|
| 2. Person Singular |
existumes
|
|
| 3. Person Singular |
existumet
|
|
| 1. Person Plural |
existumemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumetis
|
|
| 3. Person Plural |
existument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumer
|
|
| 2. Person Singular |
existumeris existumere
|
|
| 3. Person Singular |
existumetur
|
|
| 1. Person Plural |
existumemur
|
|
| 2. Person Plural |
existumemini
|
|
| 3. Person Plural |
existumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabam
|
|
| 2. Person Singular |
existumabas
|
|
| 3. Person Singular |
existumabat
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabar
|
|
| 2. Person Singular |
existumabaris existumabare
|
|
| 3. Person Singular |
existumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarem
|
|
| 2. Person Singular |
existumares
|
|
| 3. Person Singular |
existumaret
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
existumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarer
|
|
| 2. Person Singular |
existumareris existumarere
|
|
| 3. Person Singular |
existumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
existumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
existumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabo
|
|
| 2. Person Singular |
existumabis
|
|
| 3. Person Singular |
existumabit
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaberis existumabere
|
|
| 3. Person Singular |
existumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavi
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
existumavit
|
|
| 1. Person Plural |
existumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverunt existumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
existumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
existumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
existumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
existumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
existumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
existumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavero
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumari existumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
existuma
|
! |
| 2. Person Plural |
existumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
existumato
|
| 3. Person Singular |
existumato
|
| 2. Person Plural |
existumatote
|
| 3. Person Plural |
existumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
existumare
|
|
| Genitiv |
existumandi
|
|
| Dativ |
existumando
|
|
| Akkusativ |
existumandum
|
|
| Ablativ |
existumando
|
|
| Vokativ |
existumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumandus
|
existumanda
|
existumandum
|
| Genitiv |
existumandi
|
existumandae
|
existumandi
|
| Dativ |
existumando
|
existumandae
|
existumando
|
| Akkusativ |
existumandum
|
existumandam
|
existumandum
|
| Ablativ |
existumando
|
existumanda
|
existumando
|
| Vokativ |
existumande
|
existumanda
|
existumandum
|
Plural
| Nominativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
| Genitiv |
existumandorum
|
existumandarum
|
existumandorum
|
| Dativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Akkusativ |
existumandos
|
existumandas
|
existumanda
|
| Ablativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Vokativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
| Genitiv |
existumantis
|
existumantis
|
existumantis
|
| Dativ |
existumanti
|
existumanti
|
existumanti
|
| Akkusativ |
existumantem
|
existumantem
|
existumans
|
| Ablativ |
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
| Vokativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
Plural
| Nominativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Genitiv |
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
| Dativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Akkusativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Ablativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Vokativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumatus
|
existumata
|
existumatum
|
| Genitiv |
existumati
|
existumatae
|
existumati
|
| Dativ |
existumato
|
existumatae
|
existumato
|
| Akkusativ |
existumatum
|
existumatam
|
existumatum
|
| Ablativ |
existumato
|
existumata
|
existumato
|
| Vokativ |
existumate
|
existumata
|
existumatum
|
Plural
| Nominativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
| Genitiv |
existumatorum
|
existumatarum
|
existumatorum
|
| Dativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Akkusativ |
existumatos
|
existumatas
|
existumata
|
| Ablativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Vokativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumaturus
|
existumatura
|
existumaturum
|
| Genitiv |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumaturi
|
| Dativ |
existumaturo
|
existumaturae
|
existumaturo
|
| Akkusativ |
existumaturum
|
existumaturam
|
existumaturum
|
| Ablativ |
existumaturo
|
existumatura
|
existumaturo
|
| Vokativ |
existumature
|
existumatura
|
existumaturum
|
Plural
| Nominativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
| Genitiv |
existumaturorum
|
existumaturarum
|
existumaturorum
|
| Dativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Akkusativ |
existumaturos
|
existumaturas
|
existumatura
|
| Ablativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Vokativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
existumatum
|
existumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumo
|
|
| 2. Person Singular |
existumas
|
|
| 3. Person Singular |
existumat
|
|
| 1. Person Plural |
existumamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaris existumare
|
|
| 3. Person Singular |
existumatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumem
|
|
| 2. Person Singular |
existumes
|
|
| 3. Person Singular |
existumet
|
|
| 1. Person Plural |
existumemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumetis
|
|
| 3. Person Plural |
existument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumer
|
|
| 2. Person Singular |
existumeris existumere
|
|
| 3. Person Singular |
existumetur
|
|
| 1. Person Plural |
existumemur
|
|
| 2. Person Plural |
existumemini
|
|
| 3. Person Plural |
existumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabam
|
|
| 2. Person Singular |
existumabas
|
|
| 3. Person Singular |
existumabat
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabar
|
|
| 2. Person Singular |
existumabaris existumabare
|
|
| 3. Person Singular |
existumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarem
|
|
| 2. Person Singular |
existumares
|
|
| 3. Person Singular |
existumaret
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
existumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumarer
|
|
| 2. Person Singular |
existumareris existumarere
|
|
| 3. Person Singular |
existumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
existumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
existumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
existumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabo
|
|
| 2. Person Singular |
existumabis
|
|
| 3. Person Singular |
existumabit
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumabor
|
|
| 2. Person Singular |
existumaberis existumabere
|
|
| 3. Person Singular |
existumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
existumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
existumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
existumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavi
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
existumavit
|
|
| 1. Person Plural |
existumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverunt existumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
existumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
existumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
existumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
existumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
existumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
existumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
existumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
existumavero
|
|
| 2. Person Singular |
existumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
existumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
existumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
existumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
existumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
existumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
existumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
existumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
existumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
existumari existumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
existumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
existumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
existuma
|
! |
| 2. Person Plural |
existumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
existumato
|
| 3. Person Singular |
existumato
|
| 2. Person Plural |
existumatote
|
| 3. Person Plural |
existumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
existumare
|
|
| Genitiv |
existumandi
|
|
| Dativ |
existumando
|
|
| Akkusativ |
existumandum
|
|
| Ablativ |
existumando
|
|
| Vokativ |
existumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumandus
|
existumanda
|
existumandum
|
| Genitiv |
existumandi
|
existumandae
|
existumandi
|
| Dativ |
existumando
|
existumandae
|
existumando
|
| Akkusativ |
existumandum
|
existumandam
|
existumandum
|
| Ablativ |
existumando
|
existumanda
|
existumando
|
| Vokativ |
existumande
|
existumanda
|
existumandum
|
Plural
| Nominativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
| Genitiv |
existumandorum
|
existumandarum
|
existumandorum
|
| Dativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Akkusativ |
existumandos
|
existumandas
|
existumanda
|
| Ablativ |
existumandis
|
existumandis
|
existumandis
|
| Vokativ |
existumandi
|
existumandae
|
existumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
| Genitiv |
existumantis
|
existumantis
|
existumantis
|
| Dativ |
existumanti
|
existumanti
|
existumanti
|
| Akkusativ |
existumantem
|
existumantem
|
existumans
|
| Ablativ |
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
existumanti existumante
|
| Vokativ |
existumans
|
existumans
|
existumans
|
Plural
| Nominativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Genitiv |
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
existumantium existumantum
|
| Dativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Akkusativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
| Ablativ |
existumantibus
|
existumantibus
|
existumantibus
|
| Vokativ |
existumantes
|
existumantes
|
existumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumatus
|
existumata
|
existumatum
|
| Genitiv |
existumati
|
existumatae
|
existumati
|
| Dativ |
existumato
|
existumatae
|
existumato
|
| Akkusativ |
existumatum
|
existumatam
|
existumatum
|
| Ablativ |
existumato
|
existumata
|
existumato
|
| Vokativ |
existumate
|
existumata
|
existumatum
|
Plural
| Nominativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
| Genitiv |
existumatorum
|
existumatarum
|
existumatorum
|
| Dativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Akkusativ |
existumatos
|
existumatas
|
existumata
|
| Ablativ |
existumatis
|
existumatis
|
existumatis
|
| Vokativ |
existumati
|
existumatae
|
existumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
existumaturus
|
existumatura
|
existumaturum
|
| Genitiv |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumaturi
|
| Dativ |
existumaturo
|
existumaturae
|
existumaturo
|
| Akkusativ |
existumaturum
|
existumaturam
|
existumaturum
|
| Ablativ |
existumaturo
|
existumatura
|
existumaturo
|
| Vokativ |
existumature
|
existumatura
|
existumaturum
|
Plural
| Nominativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
| Genitiv |
existumaturorum
|
existumaturarum
|
existumaturorum
|
| Dativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Akkusativ |
existumaturos
|
existumaturas
|
existumatura
|
| Ablativ |
existumaturis
|
existumaturis
|
existumaturis
|
| Vokativ |
existumaturi
|
existumaturae
|
existumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
existumatum
|
existumatu
|