anflehen
ausbitten
bewegen
bitten
bitten/anflehen
durch Bitten erlangen/gewinnen
erbitten
erflehen
inständig bitten
inständig um
überreden
um
zu jmd. flehen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich flehe an
2. Person Singular
exoras
du flehst an
3. Person Singular
exorat
er/sie/es fleht an
1. Person Plural
exoramus
wir flehen an
2. Person Plural
exoratis
ihr fleht an
3. Person Plural
exorant
sie flehen an
Passiv
1. Person Singular
exoror
ich werde angefleht
2. Person Singular
exoraris exorare
du wirst angefleht
3. Person Singular
exoratur
er/sie/es wird angefleht
1. Person Plural
exoramur
wir werden angefleht
2. Person Plural
exoramini
ihr werdet angefleht
3. Person Plural
exorantur
sie werden angefleht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich flehe an
2. Person Singular
exores
du flehest an
3. Person Singular
exoret
er/sie/es flehe an
1. Person Plural
exoremus
wir flehen an
2. Person Plural
exoretis
ihr flehet an
3. Person Plural
exorent
sie flehen an
Passiv
1. Person Singular
exorer
ich werde angefleht
2. Person Singular
exoreris exorere
du werdest angefleht
3. Person Singular
exoretur
er/sie/es werde angefleht
1. Person Plural
exoremur
wir werden angefleht
2. Person Plural
exoremini
ihr werdet angefleht
3. Person Plural
exorentur
sie werden angefleht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich flehte an
2. Person Singular
exorabas
du flehtest an
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es flehte an
1. Person Plural
exorabamus
wir flehten an
2. Person Plural
exorabatis
ihr flehtet an
3. Person Plural
exorabant
sie flehten an
Passiv
1. Person Singular
exorabar
ich wurde angefleht
2. Person Singular
exorabaris exorabare
du wurdest angefleht
3. Person Singular
exorabatur
er/sie/es wurde angefleht
1. Person Plural
exorabamur
wir wurden angefleht
2. Person Plural
exorabamini
ihr wurdet angefleht
3. Person Plural
exorabantur
sie wurden angefleht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich flehte an
2. Person Singular
exorares
du flehtest an
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es flehte an
1. Person Plural
exoraremus
wir flehten an
2. Person Plural
exoraretis
ihr flehtet an
3. Person Plural
exorarent
sie flehten an
Passiv
1. Person Singular
exorarer
ich würde angefleht
2. Person Singular
exorareris exorarere
du würdest angefleht
3. Person Singular
exoraretur
er/sie/es würde angefleht
1. Person Plural
exoraremur
wir würden angefleht
2. Person Plural
exoraremini
ihr würdet angefleht
3. Person Plural
exorarentur
sie würden angefleht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde anflehen
2. Person Singular
exorabis
du wirst anflehen
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird anflehen
1. Person Plural
exorabimus
wir werden anflehen
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet anflehen
3. Person Plural
exorabunt
sie werden anflehen
Passiv
1. Person Singular
exorabor
ich werde angefleht werden
2. Person Singular
exoraberis exorabere
du wirst angefleht werden
3. Person Singular
exorabitur
er/sie/es wird angefleht werden
1. Person Plural
exorabimur
wir werden angefleht werden
2. Person Plural
exorabimini
ihr werdet angefleht werden
3. Person Plural
exorabuntur
sie werden angefleht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe angefleht
2. Person Singular
exoravisti
du hast angefleht
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat angefleht
1. Person Plural
exoravimus
wir haben angefleht
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt angefleht
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben angefleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
ich bin angefleht worden
2. Person Singular
exoratus es
du bist angefleht worden
3. Person Singular
exoratus est
er/sie/es ist angefleht worden
1. Person Plural
exorati sumus
wir sind angefleht worden
2. Person Plural
exorati estis
ihr seid angefleht worden
3. Person Plural
exorati sunt
sie sind angefleht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe angefleht
2. Person Singular
exoraveris
du habest angefleht
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe angefleht
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben angefleht
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet angefleht
3. Person Plural
exoraverint
sie haben angefleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
ich sei angefleht worden
2. Person Singular
exoratus sis
du seiest angefleht worden
3. Person Singular
exoratus sit
er/sie/es sei angefleht worden
1. Person Plural
exorati simus
wir seien angefleht worden
2. Person Plural
exorati sitis
ihr seiet angefleht worden
3. Person Plural
exorati sint
sie seien angefleht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte angefleht
2. Person Singular
exoraveras
du hattest angefleht
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte angefleht
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten angefleht
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet angefleht
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten angefleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
ich war angefleht worden
2. Person Singular
exoratus eras
du warst angefleht worden
3. Person Singular
exoratus erat
er/sie/es war angefleht worden
1. Person Plural
exorati eramus
wir waren angefleht worden
2. Person Plural
exorati eratis
ihr wart angefleht worden
3. Person Plural
exorati erant
sie waren angefleht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte angefleht
2. Person Singular
exoravisses
du hättest angefleht
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte angefleht
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten angefleht
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet angefleht
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten angefleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
ich wäre angefleht worden
2. Person Singular
exoratus esses
du wärest angefleht worden
3. Person Singular
exoratus esset
er/sie/es wäre angefleht worden
1. Person Plural
exorati essemus
wir wären angefleht worden
2. Person Plural
exorati essetis
ihr wäret angefleht worden
3. Person Plural
exorati essent
sie wären angefleht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde angefleht haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst angefleht haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird angefleht haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden angefleht haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet angefleht haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden angefleht haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
ich werde angefleht worden sein
2. Person Singular
exoratus eris
du wirst angefleht worden sein
3. Person Singular
exoratus erit
er/sie/es wird angefleht worden sein
1. Person Plural
exorati erimus
wir werden angefleht worden sein
2. Person Plural
exorati eritis
ihr werdet angefleht worden sein
3. Person Plural
exorati erunt
sie werden angefleht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
anflehen
Vorzeitigkeit
exoravisse
angefleht haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
anflehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
angefleht werden
Vorzeitigkeit
exoratum esse
angefleht worden sein
Nachzeitigkeit
exoratum iri
künftig angefleht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
flehe an; fleh an!
2. Person Plural
exorate
fleht an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Anflehen
Genitiv
exorandi
des Anflehens
Dativ
exorando
dem Anflehen
Akkusativ
exorandum
das Anflehen
Ablativ
exorando
durch das Anflehen
Vokativ
exorande
Anflehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich bitte aus
2. Person Singular
exoras
du bittest aus
3. Person Singular
exorat
er/sie/es bittet aus
1. Person Plural
exoramus
wir bitten aus
2. Person Plural
exoratis
ihr bittet aus
3. Person Plural
exorant
sie bitten aus
Passiv
1. Person Singular
exoror
ich werde ausgebeten
2. Person Singular
exoraris exorare
du wirst ausgebeten
3. Person Singular
exoratur
er/sie/es wird ausgebeten
1. Person Plural
exoramur
wir werden ausgebeten
2. Person Plural
exoramini
ihr werdet ausgebeten
3. Person Plural
exorantur
sie werden ausgebeten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich bitte aus
2. Person Singular
exores
du bittest aus
3. Person Singular
exoret
er/sie/es bitte aus
1. Person Plural
exoremus
wir bitten aus
2. Person Plural
exoretis
ihr bittet aus
3. Person Plural
exorent
sie bitten aus
Passiv
1. Person Singular
exorer
ich werde ausgebeten
2. Person Singular
exoreris exorere
du werdest ausgebeten
3. Person Singular
exoretur
er/sie/es werde ausgebeten
1. Person Plural
exoremur
wir werden ausgebeten
2. Person Plural
exoremini
ihr werdet ausgebeten
3. Person Plural
exorentur
sie werden ausgebeten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich bat aus
2. Person Singular
exorabas
du batest aus
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es bat aus
1. Person Plural
exorabamus
wir baten aus
2. Person Plural
exorabatis
ihr batet aus
3. Person Plural
exorabant
sie baten aus
Passiv
1. Person Singular
exorabar
ich wurde ausgebeten
2. Person Singular
exorabaris exorabare
du wurdest ausgebeten
3. Person Singular
exorabatur
er/sie/es wurde ausgebeten
1. Person Plural
exorabamur
wir wurden ausgebeten
2. Person Plural
exorabamini
ihr wurdet ausgebeten
3. Person Plural
exorabantur
sie wurden ausgebeten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich bäte aus
2. Person Singular
exorares
du bätest aus
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es bäte aus
1. Person Plural
exoraremus
wir bäten aus
2. Person Plural
exoraretis
ihr bätet aus
3. Person Plural
exorarent
sie bäten aus
Passiv
1. Person Singular
exorarer
ich würde ausgebeten
2. Person Singular
exorareris exorarere
du würdest ausgebeten
3. Person Singular
exoraretur
er/sie/es würde ausgebeten
1. Person Plural
exoraremur
wir würden ausgebeten
2. Person Plural
exoraremini
ihr würdet ausgebeten
3. Person Plural
exorarentur
sie würden ausgebeten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde ausbitten
2. Person Singular
exorabis
du wirst ausbitten
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird ausbitten
1. Person Plural
exorabimus
wir werden ausbitten
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet ausbitten
3. Person Plural
exorabunt
sie werden ausbitten
Passiv
1. Person Singular
exorabor
ich werde ausgebeten werden
2. Person Singular
exoraberis exorabere
du wirst ausgebeten werden
3. Person Singular
exorabitur
er/sie/es wird ausgebeten werden
1. Person Plural
exorabimur
wir werden ausgebeten werden
2. Person Plural
exorabimini
ihr werdet ausgebeten werden
3. Person Plural
exorabuntur
sie werden ausgebeten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe ausgebeten
2. Person Singular
exoravisti
du hast ausgebeten
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat ausgebeten
1. Person Plural
exoravimus
wir haben ausgebeten
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt ausgebeten
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben ausgebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
ich bin ausgebeten worden
2. Person Singular
exoratus es
du bist ausgebeten worden
3. Person Singular
exoratus est
er/sie/es ist ausgebeten worden
1. Person Plural
exorati sumus
wir sind ausgebeten worden
2. Person Plural
exorati estis
ihr seid ausgebeten worden
3. Person Plural
exorati sunt
sie sind ausgebeten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe ausgebeten
2. Person Singular
exoraveris
du habest ausgebeten
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe ausgebeten
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben ausgebeten
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet ausgebeten
3. Person Plural
exoraverint
sie haben ausgebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
ich sei ausgebeten worden
2. Person Singular
exoratus sis
du seiest ausgebeten worden
3. Person Singular
exoratus sit
er/sie/es sei ausgebeten worden
1. Person Plural
exorati simus
wir seien ausgebeten worden
2. Person Plural
exorati sitis
ihr seiet ausgebeten worden
3. Person Plural
exorati sint
sie seien ausgebeten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte ausgebeten
2. Person Singular
exoraveras
du hattest ausgebeten
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte ausgebeten
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten ausgebeten
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet ausgebeten
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten ausgebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
ich war ausgebeten worden
2. Person Singular
exoratus eras
du warst ausgebeten worden
3. Person Singular
exoratus erat
er/sie/es war ausgebeten worden
1. Person Plural
exorati eramus
wir waren ausgebeten worden
2. Person Plural
exorati eratis
ihr wart ausgebeten worden
3. Person Plural
exorati erant
sie waren ausgebeten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte ausgebeten
2. Person Singular
exoravisses
du hättest ausgebeten
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte ausgebeten
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten ausgebeten
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet ausgebeten
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten ausgebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
ich wäre ausgebeten worden
2. Person Singular
exoratus esses
du wärest ausgebeten worden
3. Person Singular
exoratus esset
er/sie/es wäre ausgebeten worden
1. Person Plural
exorati essemus
wir wären ausgebeten worden
2. Person Plural
exorati essetis
ihr wäret ausgebeten worden
3. Person Plural
exorati essent
sie wären ausgebeten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde ausgebeten haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst ausgebeten haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird ausgebeten haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden ausgebeten haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet ausgebeten haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden ausgebeten haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
ich werde ausgebeten worden sein
2. Person Singular
exoratus eris
du wirst ausgebeten worden sein
3. Person Singular
exoratus erit
er/sie/es wird ausgebeten worden sein
1. Person Plural
exorati erimus
wir werden ausgebeten worden sein
2. Person Plural
exorati eritis
ihr werdet ausgebeten worden sein
3. Person Plural
exorati erunt
sie werden ausgebeten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
ausbitten
Vorzeitigkeit
exoravisse
ausgebeten haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
ausbitten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
ausgebeten werden
Vorzeitigkeit
exoratum esse
ausgebeten worden sein
Nachzeitigkeit
exoratum iri
künftig ausgebeten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
bitte aus!
2. Person Plural
exorate
bittet aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Ausbitten
Genitiv
exorandi
des Ausbittens
Dativ
exorando
dem Ausbitten
Akkusativ
exorandum
das Ausbitten
Ablativ
exorando
durch das Ausbitten
Vokativ
exorande
Ausbitten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich bewege
2. Person Singular
exoras
du bewegst
3. Person Singular
exorat
er/sie/es bewegt
1. Person Plural
exoramus
wir bewegen
2. Person Plural
exoratis
ihr bewegt
3. Person Plural
exorant
sie bewegen
Passiv
1. Person Singular
exoror
ich werde bewegt
2. Person Singular
exoraris exorare
du wirst bewegt
3. Person Singular
exoratur
er/sie/es wird bewegt
1. Person Plural
exoramur
wir werden bewegt
2. Person Plural
exoramini
ihr werdet bewegt
3. Person Plural
exorantur
sie werden bewegt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich bewege
2. Person Singular
exores
du bewegest
3. Person Singular
exoret
er/sie/es bewege
1. Person Plural
exoremus
wir bewegen
2. Person Plural
exoretis
ihr beweget
3. Person Plural
exorent
sie bewegen
Passiv
1. Person Singular
exorer
ich werde bewegt
2. Person Singular
exoreris exorere
du werdest bewegt
3. Person Singular
exoretur
er/sie/es werde bewegt
1. Person Plural
exoremur
wir werden bewegt
2. Person Plural
exoremini
ihr werdet bewegt
3. Person Plural
exorentur
sie werden bewegt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich bewegte
2. Person Singular
exorabas
du bewegtest
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es bewegte
1. Person Plural
exorabamus
wir bewegten
2. Person Plural
exorabatis
ihr bewegtet
3. Person Plural
exorabant
sie bewegten
Passiv
1. Person Singular
exorabar
ich wurde bewegt
2. Person Singular
exorabaris exorabare
du wurdest bewegt
3. Person Singular
exorabatur
er/sie/es wurde bewegt
1. Person Plural
exorabamur
wir wurden bewegt
2. Person Plural
exorabamini
ihr wurdet bewegt
3. Person Plural
exorabantur
sie wurden bewegt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich bewegte
2. Person Singular
exorares
du bewegtest
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es bewegte
1. Person Plural
exoraremus
wir bewegten
2. Person Plural
exoraretis
ihr bewegtet
3. Person Plural
exorarent
sie bewegten
Passiv
1. Person Singular
exorarer
ich würde bewegt
2. Person Singular
exorareris exorarere
du würdest bewegt
3. Person Singular
exoraretur
er/sie/es würde bewegt
1. Person Plural
exoraremur
wir würden bewegt
2. Person Plural
exoraremini
ihr würdet bewegt
3. Person Plural
exorarentur
sie würden bewegt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde bewegen
2. Person Singular
exorabis
du wirst bewegen
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird bewegen
1. Person Plural
exorabimus
wir werden bewegen
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet bewegen
3. Person Plural
exorabunt
sie werden bewegen
Passiv
1. Person Singular
exorabor
ich werde bewegt werden
2. Person Singular
exoraberis exorabere
du wirst bewegt werden
3. Person Singular
exorabitur
er/sie/es wird bewegt werden
1. Person Plural
exorabimur
wir werden bewegt werden
2. Person Plural
exorabimini
ihr werdet bewegt werden
3. Person Plural
exorabuntur
sie werden bewegt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe bewegt
2. Person Singular
exoravisti
du hast bewegt
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat bewegt
1. Person Plural
exoravimus
wir haben bewegt
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt bewegt
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben bewegt
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
ich bin bewegt worden
2. Person Singular
exoratus es
du bist bewegt worden
3. Person Singular
exoratus est
er/sie/es ist bewegt worden
1. Person Plural
exorati sumus
wir sind bewegt worden
2. Person Plural
exorati estis
ihr seid bewegt worden
3. Person Plural
exorati sunt
sie sind bewegt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe bewegt
2. Person Singular
exoraveris
du habest bewegt
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe bewegt
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben bewegt
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet bewegt
3. Person Plural
exoraverint
sie haben bewegt
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
ich sei bewegt worden
2. Person Singular
exoratus sis
du seiest bewegt worden
3. Person Singular
exoratus sit
er/sie/es sei bewegt worden
1. Person Plural
exorati simus
wir seien bewegt worden
2. Person Plural
exorati sitis
ihr seiet bewegt worden
3. Person Plural
exorati sint
sie seien bewegt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte bewegt
2. Person Singular
exoraveras
du hattest bewegt
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte bewegt
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten bewegt
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet bewegt
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten bewegt
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
ich war bewegt worden
2. Person Singular
exoratus eras
du warst bewegt worden
3. Person Singular
exoratus erat
er/sie/es war bewegt worden
1. Person Plural
exorati eramus
wir waren bewegt worden
2. Person Plural
exorati eratis
ihr wart bewegt worden
3. Person Plural
exorati erant
sie waren bewegt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte bewegt
2. Person Singular
exoravisses
du hättest bewegt
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte bewegt
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten bewegt
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet bewegt
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten bewegt
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
ich wäre bewegt worden
2. Person Singular
exoratus esses
du wärest bewegt worden
3. Person Singular
exoratus esset
er/sie/es wäre bewegt worden
1. Person Plural
exorati essemus
wir wären bewegt worden
2. Person Plural
exorati essetis
ihr wäret bewegt worden
3. Person Plural
exorati essent
sie wären bewegt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde bewegt haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst bewegt haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird bewegt haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden bewegt haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet bewegt haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden bewegt haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
ich werde bewegt worden sein
2. Person Singular
exoratus eris
du wirst bewegt worden sein
3. Person Singular
exoratus erit
er/sie/es wird bewegt worden sein
1. Person Plural
exorati erimus
wir werden bewegt worden sein
2. Person Plural
exorati eritis
ihr werdet bewegt worden sein
3. Person Plural
exorati erunt
sie werden bewegt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
bewegen
Vorzeitigkeit
exoravisse
bewegt haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
bewegen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
bewegt werden
Vorzeitigkeit
exoratum esse
bewegt worden sein
Nachzeitigkeit
exoratum iri
künftig bewegt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
bewege; beweg!
2. Person Plural
exorate
bewegt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Bewegen
Genitiv
exorandi
des Bewegens
Dativ
exorando
dem Bewegen
Akkusativ
exorandum
das Bewegen
Ablativ
exorando
durch das Bewegen
Vokativ
exorande
Bewegen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich bitte
2. Person Singular
exoras
du bittest
3. Person Singular
exorat
er/sie/es bittet
1. Person Plural
exoramus
wir bitten
2. Person Plural
exoratis
ihr bittet
3. Person Plural
exorant
sie bitten
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich bitte
2. Person Singular
exores
du bittest
3. Person Singular
exoret
er/sie/es bitte
1. Person Plural
exoremus
wir bitten
2. Person Plural
exoretis
ihr bittet
3. Person Plural
exorent
sie bitten
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich bat
2. Person Singular
exorabas
du batest
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es bat
1. Person Plural
exorabamus
wir baten
2. Person Plural
exorabatis
ihr batet
3. Person Plural
exorabant
sie baten
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich bäte
2. Person Singular
exorares
du bätest
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es bäte
1. Person Plural
exoraremus
wir bäten
2. Person Plural
exoraretis
ihr bätet
3. Person Plural
exorarent
sie bäten
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde bitten
2. Person Singular
exorabis
du wirst bitten
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird bitten
1. Person Plural
exorabimus
wir werden bitten
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet bitten
3. Person Plural
exorabunt
sie werden bitten
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe gebeten
2. Person Singular
exoravisti
du hast gebeten
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat gebeten
1. Person Plural
exoravimus
wir haben gebeten
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt gebeten
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben gebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe gebeten
2. Person Singular
exoraveris
du habest gebeten
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe gebeten
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben gebeten
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet gebeten
3. Person Plural
exoraverint
sie haben gebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte gebeten
2. Person Singular
exoraveras
du hattest gebeten
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte gebeten
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten gebeten
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet gebeten
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten gebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte gebeten
2. Person Singular
exoravisses
du hättest gebeten
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte gebeten
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten gebeten
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet gebeten
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten gebeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde gebeten haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst gebeten haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird gebeten haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden gebeten haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet gebeten haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden gebeten haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
bitten
Vorzeitigkeit
exoravisse
gebeten haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
bitten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
bitte!
2. Person Plural
exorate
bittet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Bitten
Genitiv
exorandi
des Bittens
Dativ
exorando
dem Bitten
Akkusativ
exorandum
das Bitten
Ablativ
exorando
durch das Bitten
Vokativ
exorande
Bitten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
2. Person Singular
exoras
3. Person Singular
exorat
1. Person Plural
exoramus
2. Person Plural
exoratis
3. Person Plural
exorant
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
2. Person Singular
exores
3. Person Singular
exoret
1. Person Plural
exoremus
2. Person Plural
exoretis
3. Person Plural
exorent
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
2. Person Singular
exorabas
3. Person Singular
exorabat
1. Person Plural
exorabamus
2. Person Plural
exorabatis
3. Person Plural
exorabant
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
2. Person Singular
exorares
3. Person Singular
exoraret
1. Person Plural
exoraremus
2. Person Plural
exoraretis
3. Person Plural
exorarent
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
2. Person Singular
exorabis
3. Person Singular
exorabit
1. Person Plural
exorabimus
2. Person Plural
exorabitis
3. Person Plural
exorabunt
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
2. Person Singular
exoravisti
3. Person Singular
exoravit
1. Person Plural
exoravimus
2. Person Plural
exoravistis
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
2. Person Singular
exoraveras
3. Person Singular
exoraverat
1. Person Plural
exoraveramus
2. Person Plural
exoraveratis
3. Person Plural
exoraverant
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
2. Person Singular
exoravisses
3. Person Singular
exoravisset
1. Person Plural
exoravissemus
2. Person Plural
exoravissetis
3. Person Plural
exoravissent
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
Vorzeitigkeit
exoravisse
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
!
2. Person Plural
exorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
Genitiv
exorandi
Dativ
exorando
Akkusativ
exorandum
Ablativ
exorando
Vokativ
exorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
2. Person Singular
exoras
3. Person Singular
exorat
1. Person Plural
exoramus
2. Person Plural
exoratis
3. Person Plural
exorant
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
2. Person Singular
exores
3. Person Singular
exoret
1. Person Plural
exoremus
2. Person Plural
exoretis
3. Person Plural
exorent
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
2. Person Singular
exorabas
3. Person Singular
exorabat
1. Person Plural
exorabamus
2. Person Plural
exorabatis
3. Person Plural
exorabant
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
2. Person Singular
exorares
3. Person Singular
exoraret
1. Person Plural
exoraremus
2. Person Plural
exoraretis
3. Person Plural
exorarent
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
2. Person Singular
exorabis
3. Person Singular
exorabit
1. Person Plural
exorabimus
2. Person Plural
exorabitis
3. Person Plural
exorabunt
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
2. Person Singular
exoravisti
3. Person Singular
exoravit
1. Person Plural
exoravimus
2. Person Plural
exoravistis
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
2. Person Singular
exoraveras
3. Person Singular
exoraverat
1. Person Plural
exoraveramus
2. Person Plural
exoraveratis
3. Person Plural
exoraverant
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
2. Person Singular
exoravisses
3. Person Singular
exoravisset
1. Person Plural
exoravissemus
2. Person Plural
exoravissetis
3. Person Plural
exoravissent
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
Vorzeitigkeit
exoravisse
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
!
2. Person Plural
exorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
Genitiv
exorandi
Dativ
exorando
Akkusativ
exorandum
Ablativ
exorando
Vokativ
exorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich erbitte
2. Person Singular
exoras
du erbittest
3. Person Singular
exorat
er/sie/es erbittet
1. Person Plural
exoramus
wir erbitten
2. Person Plural
exoratis
ihr erbittet
3. Person Plural
exorant
sie erbitten
Passiv
1. Person Singular
exoror
ich werde erbeten
2. Person Singular
exoraris exorare
du wirst erbeten
3. Person Singular
exoratur
er/sie/es wird erbeten
1. Person Plural
exoramur
wir werden erbeten
2. Person Plural
exoramini
ihr werdet erbeten
3. Person Plural
exorantur
sie werden erbeten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich erbitte
2. Person Singular
exores
du erbittest
3. Person Singular
exoret
er/sie/es erbitte
1. Person Plural
exoremus
wir erbitten
2. Person Plural
exoretis
ihr erbittet
3. Person Plural
exorent
sie erbitten
Passiv
1. Person Singular
exorer
ich werde erbeten
2. Person Singular
exoreris exorere
du werdest erbeten
3. Person Singular
exoretur
er/sie/es werde erbeten
1. Person Plural
exoremur
wir werden erbeten
2. Person Plural
exoremini
ihr werdet erbeten
3. Person Plural
exorentur
sie werden erbeten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich erbat
2. Person Singular
exorabas
du erbatest
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es erbat
1. Person Plural
exorabamus
wir erbaten
2. Person Plural
exorabatis
ihr erbatet
3. Person Plural
exorabant
sie erbaten
Passiv
1. Person Singular
exorabar
ich wurde erbeten
2. Person Singular
exorabaris exorabare
du wurdest erbeten
3. Person Singular
exorabatur
er/sie/es wurde erbeten
1. Person Plural
exorabamur
wir wurden erbeten
2. Person Plural
exorabamini
ihr wurdet erbeten
3. Person Plural
exorabantur
sie wurden erbeten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich erbäte
2. Person Singular
exorares
du erbätest
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es erbäte
1. Person Plural
exoraremus
wir erbäten
2. Person Plural
exoraretis
ihr erbätet
3. Person Plural
exorarent
sie erbäten
Passiv
1. Person Singular
exorarer
ich würde erbeten
2. Person Singular
exorareris exorarere
du würdest erbeten
3. Person Singular
exoraretur
er/sie/es würde erbeten
1. Person Plural
exoraremur
wir würden erbeten
2. Person Plural
exoraremini
ihr würdet erbeten
3. Person Plural
exorarentur
sie würden erbeten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde erbitten
2. Person Singular
exorabis
du wirst erbitten
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird erbitten
1. Person Plural
exorabimus
wir werden erbitten
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet erbitten
3. Person Plural
exorabunt
sie werden erbitten
Passiv
1. Person Singular
exorabor
ich werde erbeten werden
2. Person Singular
exoraberis exorabere
du wirst erbeten werden
3. Person Singular
exorabitur
er/sie/es wird erbeten werden
1. Person Plural
exorabimur
wir werden erbeten werden
2. Person Plural
exorabimini
ihr werdet erbeten werden
3. Person Plural
exorabuntur
sie werden erbeten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe erbeten
2. Person Singular
exoravisti
du hast erbeten
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat erbeten
1. Person Plural
exoravimus
wir haben erbeten
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt erbeten
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben erbeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
ich bin erbeten worden
2. Person Singular
exoratus es
du bist erbeten worden
3. Person Singular
exoratus est
er/sie/es ist erbeten worden
1. Person Plural
exorati sumus
wir sind erbeten worden
2. Person Plural
exorati estis
ihr seid erbeten worden
3. Person Plural
exorati sunt
sie sind erbeten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe erbeten
2. Person Singular
exoraveris
du habest erbeten
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe erbeten
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben erbeten
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet erbeten
3. Person Plural
exoraverint
sie haben erbeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
ich sei erbeten worden
2. Person Singular
exoratus sis
du seiest erbeten worden
3. Person Singular
exoratus sit
er/sie/es sei erbeten worden
1. Person Plural
exorati simus
wir seien erbeten worden
2. Person Plural
exorati sitis
ihr seiet erbeten worden
3. Person Plural
exorati sint
sie seien erbeten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte erbeten
2. Person Singular
exoraveras
du hattest erbeten
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte erbeten
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten erbeten
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet erbeten
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten erbeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
ich war erbeten worden
2. Person Singular
exoratus eras
du warst erbeten worden
3. Person Singular
exoratus erat
er/sie/es war erbeten worden
1. Person Plural
exorati eramus
wir waren erbeten worden
2. Person Plural
exorati eratis
ihr wart erbeten worden
3. Person Plural
exorati erant
sie waren erbeten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte erbeten
2. Person Singular
exoravisses
du hättest erbeten
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte erbeten
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten erbeten
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet erbeten
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten erbeten
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
ich wäre erbeten worden
2. Person Singular
exoratus esses
du wärest erbeten worden
3. Person Singular
exoratus esset
er/sie/es wäre erbeten worden
1. Person Plural
exorati essemus
wir wären erbeten worden
2. Person Plural
exorati essetis
ihr wäret erbeten worden
3. Person Plural
exorati essent
sie wären erbeten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde erbeten haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst erbeten haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird erbeten haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden erbeten haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet erbeten haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden erbeten haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
ich werde erbeten worden sein
2. Person Singular
exoratus eris
du wirst erbeten worden sein
3. Person Singular
exoratus erit
er/sie/es wird erbeten worden sein
1. Person Plural
exorati erimus
wir werden erbeten worden sein
2. Person Plural
exorati eritis
ihr werdet erbeten worden sein
3. Person Plural
exorati erunt
sie werden erbeten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
erbitten
Vorzeitigkeit
exoravisse
erbeten haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
erbitten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
erbeten werden
Vorzeitigkeit
exoratum esse
erbeten worden sein
Nachzeitigkeit
exoratum iri
künftig erbeten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
erbitte!
2. Person Plural
exorate
erbittet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Erbitten
Genitiv
exorandi
des Erbittens
Dativ
exorando
dem Erbitten
Akkusativ
exorandum
das Erbitten
Ablativ
exorando
durch das Erbitten
Vokativ
exorande
Erbitten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich erflehe
2. Person Singular
exoras
du erflehst
3. Person Singular
exorat
er/sie/es erfleht
1. Person Plural
exoramus
wir erflehen
2. Person Plural
exoratis
ihr erfleht
3. Person Plural
exorant
sie erflehen
Passiv
1. Person Singular
exoror
ich werde erfleht
2. Person Singular
exoraris exorare
du wirst erfleht
3. Person Singular
exoratur
er/sie/es wird erfleht
1. Person Plural
exoramur
wir werden erfleht
2. Person Plural
exoramini
ihr werdet erfleht
3. Person Plural
exorantur
sie werden erfleht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich erflehe
2. Person Singular
exores
du erflehest
3. Person Singular
exoret
er/sie/es erflehe
1. Person Plural
exoremus
wir erflehen
2. Person Plural
exoretis
ihr erflehet
3. Person Plural
exorent
sie erflehen
Passiv
1. Person Singular
exorer
ich werde erfleht
2. Person Singular
exoreris exorere
du werdest erfleht
3. Person Singular
exoretur
er/sie/es werde erfleht
1. Person Plural
exoremur
wir werden erfleht
2. Person Plural
exoremini
ihr werdet erfleht
3. Person Plural
exorentur
sie werden erfleht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich erflehte
2. Person Singular
exorabas
du erflehtest
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es erflehte
1. Person Plural
exorabamus
wir erflehten
2. Person Plural
exorabatis
ihr erflehtet
3. Person Plural
exorabant
sie erflehten
Passiv
1. Person Singular
exorabar
ich wurde erfleht
2. Person Singular
exorabaris exorabare
du wurdest erfleht
3. Person Singular
exorabatur
er/sie/es wurde erfleht
1. Person Plural
exorabamur
wir wurden erfleht
2. Person Plural
exorabamini
ihr wurdet erfleht
3. Person Plural
exorabantur
sie wurden erfleht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich erflehte
2. Person Singular
exorares
du erflehtest
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es erflehte
1. Person Plural
exoraremus
wir erflehten
2. Person Plural
exoraretis
ihr erflehtet
3. Person Plural
exorarent
sie erflehten
Passiv
1. Person Singular
exorarer
ich würde erfleht
2. Person Singular
exorareris exorarere
du würdest erfleht
3. Person Singular
exoraretur
er/sie/es würde erfleht
1. Person Plural
exoraremur
wir würden erfleht
2. Person Plural
exoraremini
ihr würdet erfleht
3. Person Plural
exorarentur
sie würden erfleht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde erflehen
2. Person Singular
exorabis
du wirst erflehen
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird erflehen
1. Person Plural
exorabimus
wir werden erflehen
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet erflehen
3. Person Plural
exorabunt
sie werden erflehen
Passiv
1. Person Singular
exorabor
ich werde erfleht werden
2. Person Singular
exoraberis exorabere
du wirst erfleht werden
3. Person Singular
exorabitur
er/sie/es wird erfleht werden
1. Person Plural
exorabimur
wir werden erfleht werden
2. Person Plural
exorabimini
ihr werdet erfleht werden
3. Person Plural
exorabuntur
sie werden erfleht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe erfleht
2. Person Singular
exoravisti
du hast erfleht
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat erfleht
1. Person Plural
exoravimus
wir haben erfleht
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt erfleht
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben erfleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
ich bin erfleht worden
2. Person Singular
exoratus es
du bist erfleht worden
3. Person Singular
exoratus est
er/sie/es ist erfleht worden
1. Person Plural
exorati sumus
wir sind erfleht worden
2. Person Plural
exorati estis
ihr seid erfleht worden
3. Person Plural
exorati sunt
sie sind erfleht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe erfleht
2. Person Singular
exoraveris
du habest erfleht
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe erfleht
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben erfleht
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet erfleht
3. Person Plural
exoraverint
sie haben erfleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
ich sei erfleht worden
2. Person Singular
exoratus sis
du seiest erfleht worden
3. Person Singular
exoratus sit
er/sie/es sei erfleht worden
1. Person Plural
exorati simus
wir seien erfleht worden
2. Person Plural
exorati sitis
ihr seiet erfleht worden
3. Person Plural
exorati sint
sie seien erfleht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte erfleht
2. Person Singular
exoraveras
du hattest erfleht
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte erfleht
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten erfleht
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet erfleht
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten erfleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
ich war erfleht worden
2. Person Singular
exoratus eras
du warst erfleht worden
3. Person Singular
exoratus erat
er/sie/es war erfleht worden
1. Person Plural
exorati eramus
wir waren erfleht worden
2. Person Plural
exorati eratis
ihr wart erfleht worden
3. Person Plural
exorati erant
sie waren erfleht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte erfleht
2. Person Singular
exoravisses
du hättest erfleht
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte erfleht
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten erfleht
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet erfleht
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten erfleht
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
ich wäre erfleht worden
2. Person Singular
exoratus esses
du wärest erfleht worden
3. Person Singular
exoratus esset
er/sie/es wäre erfleht worden
1. Person Plural
exorati essemus
wir wären erfleht worden
2. Person Plural
exorati essetis
ihr wäret erfleht worden
3. Person Plural
exorati essent
sie wären erfleht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde erfleht haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst erfleht haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird erfleht haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden erfleht haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet erfleht haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden erfleht haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
ich werde erfleht worden sein
2. Person Singular
exoratus eris
du wirst erfleht worden sein
3. Person Singular
exoratus erit
er/sie/es wird erfleht worden sein
1. Person Plural
exorati erimus
wir werden erfleht worden sein
2. Person Plural
exorati eritis
ihr werdet erfleht worden sein
3. Person Plural
exorati erunt
sie werden erfleht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
erflehen
Vorzeitigkeit
exoravisse
erfleht haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
erflehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
erfleht werden
Vorzeitigkeit
exoratum esse
erfleht worden sein
Nachzeitigkeit
exoratum iri
künftig erfleht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
erflehe; erfleh!
2. Person Plural
exorate
erfleht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Erflehen
Genitiv
exorandi
des Erflehens
Dativ
exorando
dem Erflehen
Akkusativ
exorandum
das Erflehen
Ablativ
exorando
durch das Erflehen
Vokativ
exorande
Erflehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
2. Person Singular
exoras
3. Person Singular
exorat
1. Person Plural
exoramus
2. Person Plural
exoratis
3. Person Plural
exorant
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
2. Person Singular
exores
3. Person Singular
exoret
1. Person Plural
exoremus
2. Person Plural
exoretis
3. Person Plural
exorent
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
2. Person Singular
exorabas
3. Person Singular
exorabat
1. Person Plural
exorabamus
2. Person Plural
exorabatis
3. Person Plural
exorabant
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
2. Person Singular
exorares
3. Person Singular
exoraret
1. Person Plural
exoraremus
2. Person Plural
exoraretis
3. Person Plural
exorarent
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
2. Person Singular
exorabis
3. Person Singular
exorabit
1. Person Plural
exorabimus
2. Person Plural
exorabitis
3. Person Plural
exorabunt
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
2. Person Singular
exoravisti
3. Person Singular
exoravit
1. Person Plural
exoravimus
2. Person Plural
exoravistis
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
2. Person Singular
exoraveras
3. Person Singular
exoraverat
1. Person Plural
exoraveramus
2. Person Plural
exoraveratis
3. Person Plural
exoraverant
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
2. Person Singular
exoravisses
3. Person Singular
exoravisset
1. Person Plural
exoravissemus
2. Person Plural
exoravissetis
3. Person Plural
exoravissent
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
Vorzeitigkeit
exoravisse
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
!
2. Person Plural
exorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
Genitiv
exorandi
Dativ
exorando
Akkusativ
exorandum
Ablativ
exorando
Vokativ
exorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
2. Person Singular
exoras
3. Person Singular
exorat
1. Person Plural
exoramus
2. Person Plural
exoratis
3. Person Plural
exorant
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
2. Person Singular
exores
3. Person Singular
exoret
1. Person Plural
exoremus
2. Person Plural
exoretis
3. Person Plural
exorent
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
2. Person Singular
exorabas
3. Person Singular
exorabat
1. Person Plural
exorabamus
2. Person Plural
exorabatis
3. Person Plural
exorabant
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
2. Person Singular
exorares
3. Person Singular
exoraret
1. Person Plural
exoraremus
2. Person Plural
exoraretis
3. Person Plural
exorarent
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
2. Person Singular
exorabis
3. Person Singular
exorabit
1. Person Plural
exorabimus
2. Person Plural
exorabitis
3. Person Plural
exorabunt
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
2. Person Singular
exoravisti
3. Person Singular
exoravit
1. Person Plural
exoravimus
2. Person Plural
exoravistis
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
2. Person Singular
exoraveras
3. Person Singular
exoraverat
1. Person Plural
exoraveramus
2. Person Plural
exoraveratis
3. Person Plural
exoraverant
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
2. Person Singular
exoravisses
3. Person Singular
exoravisset
1. Person Plural
exoravissemus
2. Person Plural
exoravissetis
3. Person Plural
exoravissent
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
Vorzeitigkeit
exoravisse
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
!
2. Person Plural
exorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
Genitiv
exorandi
Dativ
exorando
Akkusativ
exorandum
Ablativ
exorando
Vokativ
exorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
ich überrede
2. Person Singular
exoras
du überredest
3. Person Singular
exorat
er/sie/es überredet
1. Person Plural
exoramus
wir überreden
2. Person Plural
exoratis
ihr überredet
3. Person Plural
exorant
sie überreden
Passiv
1. Person Singular
exoror
ich werde überredet
2. Person Singular
exoraris exorare
du wirst überredet
3. Person Singular
exoratur
er/sie/es wird überredet
1. Person Plural
exoramur
wir werden überredet
2. Person Plural
exoramini
ihr werdet überredet
3. Person Plural
exorantur
sie werden überredet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
ich überrede
2. Person Singular
exores
du überredest
3. Person Singular
exoret
er/sie/es überrede
1. Person Plural
exoremus
wir überreden
2. Person Plural
exoretis
ihr überredet
3. Person Plural
exorent
sie überreden
Passiv
1. Person Singular
exorer
ich werde überredet
2. Person Singular
exoreris exorere
du werdest überredet
3. Person Singular
exoretur
er/sie/es werde überredet
1. Person Plural
exoremur
wir werden überredet
2. Person Plural
exoremini
ihr werdet überredet
3. Person Plural
exorentur
sie werden überredet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
ich überredete
2. Person Singular
exorabas
du überredetest
3. Person Singular
exorabat
er/sie/es überredete
1. Person Plural
exorabamus
wir überredeten
2. Person Plural
exorabatis
ihr überredetet
3. Person Plural
exorabant
sie überredeten
Passiv
1. Person Singular
exorabar
ich wurde überredet
2. Person Singular
exorabaris exorabare
du wurdest überredet
3. Person Singular
exorabatur
er/sie/es wurde überredet
1. Person Plural
exorabamur
wir wurden überredet
2. Person Plural
exorabamini
ihr wurdet überredet
3. Person Plural
exorabantur
sie wurden überredet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
ich überredete
2. Person Singular
exorares
du überredetest
3. Person Singular
exoraret
er/sie/es überredete
1. Person Plural
exoraremus
wir überredeten
2. Person Plural
exoraretis
ihr überredetet
3. Person Plural
exorarent
sie überredeten
Passiv
1. Person Singular
exorarer
ich würde überredet
2. Person Singular
exorareris exorarere
du würdest überredet
3. Person Singular
exoraretur
er/sie/es würde überredet
1. Person Plural
exoraremur
wir würden überredet
2. Person Plural
exoraremini
ihr würdet überredet
3. Person Plural
exorarentur
sie würden überredet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
ich werde überreden
2. Person Singular
exorabis
du wirst überreden
3. Person Singular
exorabit
er/sie/es wird überreden
1. Person Plural
exorabimus
wir werden überreden
2. Person Plural
exorabitis
ihr werdet überreden
3. Person Plural
exorabunt
sie werden überreden
Passiv
1. Person Singular
exorabor
ich werde überredet werden
2. Person Singular
exoraberis exorabere
du wirst überredet werden
3. Person Singular
exorabitur
er/sie/es wird überredet werden
1. Person Plural
exorabimur
wir werden überredet werden
2. Person Plural
exorabimini
ihr werdet überredet werden
3. Person Plural
exorabuntur
sie werden überredet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
ich habe überredet
2. Person Singular
exoravisti
du hast überredet
3. Person Singular
exoravit
er/sie/es hat überredet
1. Person Plural
exoravimus
wir haben überredet
2. Person Plural
exoravistis
ihr habt überredet
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
sie haben überredet
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
ich bin überredet worden
2. Person Singular
exoratus es
du bist überredet worden
3. Person Singular
exoratus est
er/sie/es ist überredet worden
1. Person Plural
exorati sumus
wir sind überredet worden
2. Person Plural
exorati estis
ihr seid überredet worden
3. Person Plural
exorati sunt
sie sind überredet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
ich habe überredet
2. Person Singular
exoraveris
du habest überredet
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es habe überredet
1. Person Plural
exoraverimus
wir haben überredet
2. Person Plural
exoraveritis
ihr habet überredet
3. Person Plural
exoraverint
sie haben überredet
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
ich sei überredet worden
2. Person Singular
exoratus sis
du seiest überredet worden
3. Person Singular
exoratus sit
er/sie/es sei überredet worden
1. Person Plural
exorati simus
wir seien überredet worden
2. Person Plural
exorati sitis
ihr seiet überredet worden
3. Person Plural
exorati sint
sie seien überredet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
ich hatte überredet
2. Person Singular
exoraveras
du hattest überredet
3. Person Singular
exoraverat
er/sie/es hatte überredet
1. Person Plural
exoraveramus
wir hatten überredet
2. Person Plural
exoraveratis
ihr hattet überredet
3. Person Plural
exoraverant
sie hatten überredet
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
ich war überredet worden
2. Person Singular
exoratus eras
du warst überredet worden
3. Person Singular
exoratus erat
er/sie/es war überredet worden
1. Person Plural
exorati eramus
wir waren überredet worden
2. Person Plural
exorati eratis
ihr wart überredet worden
3. Person Plural
exorati erant
sie waren überredet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
ich hätte überredet
2. Person Singular
exoravisses
du hättest überredet
3. Person Singular
exoravisset
er/sie/es hätte überredet
1. Person Plural
exoravissemus
wir hätten überredet
2. Person Plural
exoravissetis
ihr hättet überredet
3. Person Plural
exoravissent
sie hätten überredet
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
ich wäre überredet worden
2. Person Singular
exoratus esses
du wärest überredet worden
3. Person Singular
exoratus esset
er/sie/es wäre überredet worden
1. Person Plural
exorati essemus
wir wären überredet worden
2. Person Plural
exorati essetis
ihr wäret überredet worden
3. Person Plural
exorati essent
sie wären überredet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
ich werde überredet haben
2. Person Singular
exoraveris
du wirst überredet haben
3. Person Singular
exoraverit
er/sie/es wird überredet haben
1. Person Plural
exoraverimus
wir werden überredet haben
2. Person Plural
exoraveritis
ihr werdet überredet haben
3. Person Plural
exoraverint
sie werden überredet haben
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
ich werde überredet worden sein
2. Person Singular
exoratus eris
du wirst überredet worden sein
3. Person Singular
exoratus erit
er/sie/es wird überredet worden sein
1. Person Plural
exorati erimus
wir werden überredet worden sein
2. Person Plural
exorati eritis
ihr werdet überredet worden sein
3. Person Plural
exorati erunt
sie werden überredet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
überreden
Vorzeitigkeit
exoravisse
überredet haben
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
überreden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
überredet werden
Vorzeitigkeit
exoratum esse
überredet worden sein
Nachzeitigkeit
exoratum iri
künftig überredet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
überrede!
2. Person Plural
exorate
überredet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
das Überreden
Genitiv
exorandi
des Überredens
Dativ
exorando
dem Überreden
Akkusativ
exorandum
das Überreden
Ablativ
exorando
durch das Überreden
Vokativ
exorande
Überreden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
2. Person Singular
exoras
3. Person Singular
exorat
1. Person Plural
exoramus
2. Person Plural
exoratis
3. Person Plural
exorant
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
2. Person Singular
exores
3. Person Singular
exoret
1. Person Plural
exoremus
2. Person Plural
exoretis
3. Person Plural
exorent
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
2. Person Singular
exorabas
3. Person Singular
exorabat
1. Person Plural
exorabamus
2. Person Plural
exorabatis
3. Person Plural
exorabant
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
2. Person Singular
exorares
3. Person Singular
exoraret
1. Person Plural
exoraremus
2. Person Plural
exoraretis
3. Person Plural
exorarent
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
2. Person Singular
exorabis
3. Person Singular
exorabit
1. Person Plural
exorabimus
2. Person Plural
exorabitis
3. Person Plural
exorabunt
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
2. Person Singular
exoravisti
3. Person Singular
exoravit
1. Person Plural
exoravimus
2. Person Plural
exoravistis
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
2. Person Singular
exoraveras
3. Person Singular
exoraverat
1. Person Plural
exoraveramus
2. Person Plural
exoraveratis
3. Person Plural
exoraverant
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
2. Person Singular
exoravisses
3. Person Singular
exoravisset
1. Person Plural
exoravissemus
2. Person Plural
exoravissetis
3. Person Plural
exoravissent
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
Vorzeitigkeit
exoravisse
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
!
2. Person Plural
exorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
Genitiv
exorandi
Dativ
exorando
Akkusativ
exorandum
Ablativ
exorando
Vokativ
exorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoro
2. Person Singular
exoras
3. Person Singular
exorat
1. Person Plural
exoramus
2. Person Plural
exoratis
3. Person Plural
exorant
Passiv
1. Person Singular
exoror
2. Person Singular
exoraris exorare
3. Person Singular
exoratur
1. Person Plural
exoramur
2. Person Plural
exoramini
3. Person Plural
exorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorem
2. Person Singular
exores
3. Person Singular
exoret
1. Person Plural
exoremus
2. Person Plural
exoretis
3. Person Plural
exorent
Passiv
1. Person Singular
exorer
2. Person Singular
exoreris exorere
3. Person Singular
exoretur
1. Person Plural
exoremur
2. Person Plural
exoremini
3. Person Plural
exorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exorabam
2. Person Singular
exorabas
3. Person Singular
exorabat
1. Person Plural
exorabamus
2. Person Plural
exorabatis
3. Person Plural
exorabant
Passiv
1. Person Singular
exorabar
2. Person Singular
exorabaris exorabare
3. Person Singular
exorabatur
1. Person Plural
exorabamur
2. Person Plural
exorabamini
3. Person Plural
exorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exorarem
2. Person Singular
exorares
3. Person Singular
exoraret
1. Person Plural
exoraremus
2. Person Plural
exoraretis
3. Person Plural
exorarent
Passiv
1. Person Singular
exorarer
2. Person Singular
exorareris exorarere
3. Person Singular
exoraretur
1. Person Plural
exoraremur
2. Person Plural
exoraremini
3. Person Plural
exorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exorabo
2. Person Singular
exorabis
3. Person Singular
exorabit
1. Person Plural
exorabimus
2. Person Plural
exorabitis
3. Person Plural
exorabunt
Passiv
1. Person Singular
exorabor
2. Person Singular
exoraberis exorabere
3. Person Singular
exorabitur
1. Person Plural
exorabimur
2. Person Plural
exorabimini
3. Person Plural
exorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoravi
2. Person Singular
exoravisti
3. Person Singular
exoravit
1. Person Plural
exoravimus
2. Person Plural
exoravistis
3. Person Plural
exoraverunt exoravere
Passiv
1. Person Singular
exoratus sum
2. Person Singular
exoratus es
3. Person Singular
exoratus est
1. Person Plural
exorati sumus
2. Person Plural
exorati estis
3. Person Plural
exorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoraverim
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus sim
2. Person Singular
exoratus sis
3. Person Singular
exoratus sit
1. Person Plural
exorati simus
2. Person Plural
exorati sitis
3. Person Plural
exorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exoraveram
2. Person Singular
exoraveras
3. Person Singular
exoraverat
1. Person Plural
exoraveramus
2. Person Plural
exoraveratis
3. Person Plural
exoraverant
Passiv
1. Person Singular
exoratus eram
2. Person Singular
exoratus eras
3. Person Singular
exoratus erat
1. Person Plural
exorati eramus
2. Person Plural
exorati eratis
3. Person Plural
exorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exoravissem
2. Person Singular
exoravisses
3. Person Singular
exoravisset
1. Person Plural
exoravissemus
2. Person Plural
exoravissetis
3. Person Plural
exoravissent
Passiv
1. Person Singular
exoratus essem
2. Person Singular
exoratus esses
3. Person Singular
exoratus esset
1. Person Plural
exorati essemus
2. Person Plural
exorati essetis
3. Person Plural
exorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exoravero
2. Person Singular
exoraveris
3. Person Singular
exoraverit
1. Person Plural
exoraverimus
2. Person Plural
exoraveritis
3. Person Plural
exoraverint
Passiv
1. Person Singular
exoratus ero
2. Person Singular
exoratus eris
3. Person Singular
exoratus erit
1. Person Plural
exorati erimus
2. Person Plural
exorati eritis
3. Person Plural
exorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exorare
Vorzeitigkeit
exoravisse
Nachzeitigkeit
exoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exorari exorarier
Vorzeitigkeit
exoratum esse
Nachzeitigkeit
exoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exora
!
2. Person Plural
exorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exorato
3. Person Singular
exorato
2. Person Plural
exoratote
3. Person Plural
exoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exorare
Genitiv
exorandi
Dativ
exorando
Akkusativ
exorandum
Ablativ
exorando
Vokativ
exorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorandus
exoranda
exorandum
Genitiv
exorandi
exorandae
exorandi
Dativ
exorando
exorandae
exorando
Akkusativ
exorandum
exorandam
exorandum
Ablativ
exorando
exoranda
exorando
Vokativ
exorande
exoranda
exorandum
Plural
Nominativ
exorandi
exorandae
exoranda
Genitiv
exorandorum
exorandarum
exorandorum
Dativ
exorandis
exorandis
exorandis
Akkusativ
exorandos
exorandas
exoranda
Ablativ
exorandis
exorandis
exorandis
Vokativ
exorandi
exorandae
exoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exorans
exorans
exorans
Genitiv
exorantis
exorantis
exorantis
Dativ
exoranti
exoranti
exoranti
Akkusativ
exorantem
exorantem
exorans
Ablativ
exoranti exorante
exoranti exorante
exoranti exorante
Vokativ
exorans
exorans
exorans
Plural
Nominativ
exorantes
exorantes
exorantia
Genitiv
exorantium exorantum
exorantium exorantum
exorantium exorantum
Dativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Akkusativ
exorantes
exorantes
exorantia
Ablativ
exorantibus
exorantibus
exorantibus
Vokativ
exorantes
exorantes
exorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoratus
exorata
exoratum
Genitiv
exorati
exoratae
exorati
Dativ
exorato
exoratae
exorato
Akkusativ
exoratum
exoratam
exoratum
Ablativ
exorato
exorata
exorato
Vokativ
exorate
exorata
exoratum
Plural
Nominativ
exorati
exoratae
exorata
Genitiv
exoratorum
exoratarum
exoratorum
Dativ
exoratis
exoratis
exoratis
Akkusativ
exoratos
exoratas
exorata
Ablativ
exoratis
exoratis
exoratis
Vokativ
exorati
exoratae
exorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exoraturus
exoratura
exoraturum
Genitiv
exoraturi
exoraturae
exoraturi
Dativ
exoraturo
exoraturae
exoraturo
Akkusativ
exoraturum
exoraturam
exoraturum
Ablativ
exoraturo
exoratura
exoraturo
Vokativ
exorature
exoratura
exoraturum
Plural
Nominativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Genitiv
exoraturorum
exoraturarum
exoraturorum
Dativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Akkusativ
exoraturos
exoraturas
exoratura
Ablativ
exoraturis
exoraturis
exoraturis
Vokativ
exoraturi
exoraturae
exoratura
Supina
Supin I
Supin II
exoratum
exoratu