Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von exoriri (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort exortus auch noch Formen von: exortus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| exoriri | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | aufgehen aufheitern beginnen bringen entstehen erscheinen herauskommen hervorkommen |
| exortus | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Aktiv | Partizip von aufgehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich gehe auf |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du gehst auf |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es geht auf |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir gehen auf |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr geht auf |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie gehen auf |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich gehe auf |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du gehest auf |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es gehe auf |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir gehen auf |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr gehet auf |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie gehen auf |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich ging auf |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du gingst auf |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es ging auf |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir gingen auf |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr gingt auf |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie gingen auf |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich ginge auf |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du gingest auf |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es ginge auf |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir gingen auf |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr ginget auf |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie gingen auf |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde aufgehen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst aufgehen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird aufgehen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden aufgehen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet aufgehen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden aufgehen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich bin aufgegangen |
| 2. Person Singular | exortus es |
du bist aufgegangen |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es ist aufgegangen |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir sind aufgegangen |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr seid aufgegangen |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie sind aufgegangen |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich sei aufgegangen |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du seiest aufgegangen |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es sei aufgegangen |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir seien aufgegangen |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr seiet aufgegangen |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie seien aufgegangen |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich war aufgegangen |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du warst aufgegangen |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es war aufgegangen |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir waren aufgegangen |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr wart aufgegangen |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie waren aufgegangen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich wäre aufgegangen |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du wärest aufgegangen |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es wäre aufgegangen |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir wären aufgegangen |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr wäret aufgegangen |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie wären aufgegangen |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde aufgegangen sein |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst aufgegangen sein |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird aufgegangen sein |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden aufgegangen sein |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet aufgegangen sein |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden aufgegangen sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
aufgehen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
aufgegangen sein |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
aufgehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
gehe auf; geh auf! |
| 2. Person Plural | exorimini |
geht auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Aufgehen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Aufgehens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Aufgehen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Aufgehen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Aufgehen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Aufgehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich heitere auf |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du heiterst auf |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es heitert auf |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir heitern auf |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr heitert auf |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie heitern auf |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich heitere auf |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du heiterst auf |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es heitere auf |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir heitern auf |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr heitert auf |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie heitern auf |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich heiterte auf |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du heitertest auf |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es heiterte auf |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir heiterten auf |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr heitertet auf |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie heiterten auf |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich heiterte auf |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du heitertest auf |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es heiterte auf |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir heiterten auf |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr heitertet auf |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie heiterten auf |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde aufheitern |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst aufheitern |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird aufheitern |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden aufheitern |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet aufheitern |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden aufheitern |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich habe aufgeheitert |
| 2. Person Singular | exortus es |
du hast aufgeheitert |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es hat aufgeheitert |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir haben aufgeheitert |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr habt aufgeheitert |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie haben aufgeheitert |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich habe aufgeheitert |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du habest aufgeheitert |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es habe aufgeheitert |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir haben aufgeheitert |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr habet aufgeheitert |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie haben aufgeheitert |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich hatte aufgeheitert |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du hattest aufgeheitert |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es hatte aufgeheitert |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir hatten aufgeheitert |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr hattet aufgeheitert |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie hatten aufgeheitert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich hätte aufgeheitert |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du hättest aufgeheitert |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es hätte aufgeheitert |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir hätten aufgeheitert |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr hättet aufgeheitert |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie hätten aufgeheitert |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde aufgeheitert haben |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst aufgeheitert haben |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird aufgeheitert haben |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden aufgeheitert haben |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet aufgeheitert haben |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden aufgeheitert haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
aufheitern |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
aufgeheitert haben |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
aufheitern werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
heitere auf! |
| 2. Person Plural | exorimini |
heitert auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Aufheitern |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Aufheiternes |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Aufheitern |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Aufheitern |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Aufheitern |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Aufheitern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich beginne |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du beginnst |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es beginnt |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir beginnen |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr beginnt |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie beginnen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich beginne |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du beginnest |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es beginne |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir beginnen |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr beginnet |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie beginnen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich begann |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du begannst |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es begann |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir begannen |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr begannt |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie begannen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich begänne; begönne |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du begännest; begönnest |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es begänne; begönne |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir begännen; begönnen |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr begännet; begönnet |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie begännen; begönnen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde beginnen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst beginnen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird beginnen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden beginnen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet beginnen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden beginnen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich habe begonnen |
| 2. Person Singular | exortus es |
du hast begonnen |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es hat begonnen |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir haben begonnen |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr habt begonnen |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie haben begonnen |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich habe begonnen |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du habest begonnen |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es habe begonnen |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir haben begonnen |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr habet begonnen |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie haben begonnen |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich hatte begonnen |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du hattest begonnen |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es hatte begonnen |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir hatten begonnen |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr hattet begonnen |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie hatten begonnen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich hätte begonnen |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du hättest begonnen |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es hätte begonnen |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir hätten begonnen |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr hättet begonnen |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie hätten begonnen |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde begonnen haben |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst begonnen haben |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird begonnen haben |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden begonnen haben |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet begonnen haben |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden begonnen haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
beginnen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
begonnen haben |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
beginnen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
beginne; beginn! |
| 2. Person Plural | exorimini |
beginnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Beginnen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Beginnens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Beginnen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Beginnen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Beginnen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Beginnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich bringe |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du bringst |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es bringt |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir bringen |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr bringt |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie bringen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich bringe |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du bringest |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es bringe |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir bringen |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr bringet |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie bringen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich brachte |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du brachtest |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es brachte |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir brachten |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr brachtet |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie brachten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich brächte |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du brächtest |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es brächte |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir brächten |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr brächtet |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie brächten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde bringen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst bringen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird bringen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden bringen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet bringen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden bringen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich habe gebracht |
| 2. Person Singular | exortus es |
du hast gebracht |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es hat gebracht |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir haben gebracht |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr habt gebracht |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie haben gebracht |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich habe gebracht |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du habest gebracht |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es habe gebracht |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir haben gebracht |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr habet gebracht |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie haben gebracht |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich hatte gebracht |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du hattest gebracht |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es hatte gebracht |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir hatten gebracht |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr hattet gebracht |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie hatten gebracht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich hätte gebracht |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du hättest gebracht |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es hätte gebracht |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir hätten gebracht |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr hättet gebracht |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie hätten gebracht |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde gebracht haben |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst gebracht haben |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird gebracht haben |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden gebracht haben |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet gebracht haben |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden gebracht haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
bringen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
gebracht haben |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
bringen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
bringe; bring! |
| 2. Person Plural | exorimini |
bringt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Bringen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Bringens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Bringen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Bringen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Bringen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Bringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich entstehe |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du entstehst |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es entsteht |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir entstehen |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr entsteht |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie entstehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich entstehe |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du entstehest |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es entstehe |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir entstehen |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr entstehet |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie entstehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich entstand |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du entstandest |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es entstand |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir entstanden |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr entstandet |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie entstanden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich entstünde; entstände |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du entstündest; entständest |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es entstünde; entstände |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir entstünden; entständen |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr entstündet; entständet |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie entstünden; entständen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde entstehen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst entstehen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird entstehen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden entstehen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet entstehen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden entstehen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich bin entstanden |
| 2. Person Singular | exortus es |
du bist entstanden |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es ist entstanden |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir sind entstanden |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr seid entstanden |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie sind entstanden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich sei entstanden |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du seiest entstanden |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es sei entstanden |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir seien entstanden |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr seiet entstanden |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie seien entstanden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich war entstanden |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du warst entstanden |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es war entstanden |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir waren entstanden |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr wart entstanden |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie waren entstanden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich wäre entstanden |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du wärest entstanden |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es wäre entstanden |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir wären entstanden |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr wäret entstanden |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie wären entstanden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde entstanden sein |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst entstanden sein |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird entstanden sein |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden entstanden sein |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet entstanden sein |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden entstanden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
entstehen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
entstanden sein |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
entstehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
entstehe; entsteh! |
| 2. Person Plural | exorimini |
entsteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Entstehen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Entstehens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Entstehen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Entstehen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Entstehen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Entstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich erscheine |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du erscheinst |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es erscheint |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir erscheinen |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr erscheint |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie erscheinen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich erscheine |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du erscheinest |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es erscheine |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir erscheinen |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr erscheinet |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie erscheinen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich erschien |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du erschienst |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es erschien |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir erschienen |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr erschient |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie erschienen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich erschiene |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du erschienest |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es erschiene |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir erschienen |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr erschienet |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie erschienen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde erscheinen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst erscheinen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird erscheinen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden erscheinen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet erscheinen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden erscheinen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich bin erschienen |
| 2. Person Singular | exortus es |
du bist erschienen |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es ist erschienen |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir sind erschienen |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr seid erschienen |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie sind erschienen |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich sei erschienen |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du seiest erschienen |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es sei erschienen |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir seien erschienen |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr seiet erschienen |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie seien erschienen |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich war erschienen |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du warst erschienen |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es war erschienen |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir waren erschienen |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr wart erschienen |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie waren erschienen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich wäre erschienen |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du wärest erschienen |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es wäre erschienen |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir wären erschienen |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr wäret erschienen |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie wären erschienen |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde erschienen sein |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst erschienen sein |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird erschienen sein |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden erschienen sein |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet erschienen sein |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden erschienen sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
erscheinen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
erschienen sein |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
erscheinen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
erscheine; erschein! |
| 2. Person Plural | exorimini |
erscheint! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Erscheinen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Erscheinens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Erscheinen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Erscheinen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Erscheinen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Erscheinen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich komme heraus |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du kommst heraus |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es kommt heraus |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir kommen heraus |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr kommt heraus |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie kommen heraus |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich komme heraus |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du kommest heraus |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es komme heraus |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir kommen heraus |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr kommet heraus |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie kommen heraus |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich kam heraus |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du kamst heraus |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es kam heraus |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir kamen heraus |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr kamt heraus |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie kamen heraus |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich käme heraus |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du kämest heraus |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es käme heraus |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir kämen heraus |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr kämet heraus |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie kämen heraus |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde herauskommen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst herauskommen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird herauskommen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden herauskommen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet herauskommen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden herauskommen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich bin herausgekommen |
| 2. Person Singular | exortus es |
du bist herausgekommen |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es ist herausgekommen |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir sind herausgekommen |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr seid herausgekommen |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie sind herausgekommen |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich sei herausgekommen |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du seiest herausgekommen |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es sei herausgekommen |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir seien herausgekommen |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr seiet herausgekommen |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie seien herausgekommen |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich war herausgekommen |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du warst herausgekommen |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es war herausgekommen |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir waren herausgekommen |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr wart herausgekommen |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie waren herausgekommen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich wäre herausgekommen |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du wärest herausgekommen |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es wäre herausgekommen |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir wären herausgekommen |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr wäret herausgekommen |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie wären herausgekommen |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde herausgekommen sein |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst herausgekommen sein |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird herausgekommen sein |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden herausgekommen sein |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet herausgekommen sein |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden herausgekommen sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
herauskommen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
herausgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
herauskommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
komme heraus; komm heraus! |
| 2. Person Plural | exorimini |
kommt heraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Herauskommen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Herauskommens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Herauskommen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Herauskommen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Herauskommen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Herauskommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorior |
ich komme hervor |
| 2. Person Singular | exoriris exorire |
du kommst hervor |
| 3. Person Singular | exoritur |
er/sie/es kommt hervor |
| 1. Person Plural | exorimur |
wir kommen hervor |
| 2. Person Plural | exorimini |
ihr kommt hervor |
| 3. Person Plural | exoriuntur |
sie kommen hervor |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar |
ich komme hervor |
| 2. Person Singular | exoriaris exoriare |
du kommest hervor |
| 3. Person Singular | exoriatur |
er/sie/es komme hervor |
| 1. Person Plural | exoriamur |
wir kommen hervor |
| 2. Person Plural | exoriamini |
ihr kommet hervor |
| 3. Person Plural | exoriantur |
sie kommen hervor |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriebar |
ich kam hervor |
| 2. Person Singular | exoriebaris exoriebare |
du kamst hervor |
| 3. Person Singular | exoriebatur |
er/sie/es kam hervor |
| 1. Person Plural | exoriebamur |
wir kamen hervor |
| 2. Person Plural | exoriebamini |
ihr kamt hervor |
| 3. Person Plural | exoriebantur |
sie kamen hervor |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exorirer |
ich käme hervor |
| 2. Person Singular | exorireris exorirere |
du kämest hervor |
| 3. Person Singular | exoriretur |
er/sie/es käme hervor |
| 1. Person Plural | exoriremur |
wir kämen hervor |
| 2. Person Plural | exoriremini |
ihr kämet hervor |
| 3. Person Plural | exorirentur |
sie kämen hervor |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exoriar exoribor |
ich werde hervorkommen |
| 2. Person Singular | exorieris exoriere exoriberis |
du wirst hervorkommen |
| 3. Person Singular | exorietur exoriberit |
er/sie/es wird hervorkommen |
| 1. Person Plural | exoriemur exoribimur |
wir werden hervorkommen |
| 2. Person Plural | exoriemini exoribimini |
ihr werdet hervorkommen |
| 3. Person Plural | exorientur exoribuntur |
sie werden hervorkommen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sum |
ich bin hervorgekommen |
| 2. Person Singular | exortus es |
du bist hervorgekommen |
| 3. Person Singular | exortus est |
er/sie/es ist hervorgekommen |
| 1. Person Plural | exorti sumus |
wir sind hervorgekommen |
| 2. Person Plural | exorti estis |
ihr seid hervorgekommen |
| 3. Person Plural | exorti sunt |
sie sind hervorgekommen |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus sim |
ich sei hervorgekommen |
| 2. Person Singular | exortus sis |
du seiest hervorgekommen |
| 3. Person Singular | exortus sit |
er/sie/es sei hervorgekommen |
| 1. Person Plural | exorti simus |
wir seien hervorgekommen |
| 2. Person Plural | exorti sitis |
ihr seiet hervorgekommen |
| 3. Person Plural | exorti sint |
sie seien hervorgekommen |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus eram |
ich war hervorgekommen |
| 2. Person Singular | exortus eras |
du warst hervorgekommen |
| 3. Person Singular | exortus erat |
er/sie/es war hervorgekommen |
| 1. Person Plural | exorti eramus |
wir waren hervorgekommen |
| 2. Person Plural | exorti eratis |
ihr wart hervorgekommen |
| 3. Person Plural | exorti erant |
sie waren hervorgekommen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus essem |
ich wäre hervorgekommen |
| 2. Person Singular | exortus esses |
du wärest hervorgekommen |
| 3. Person Singular | exortus esset |
er/sie/es wäre hervorgekommen |
| 1. Person Plural | exorti essemus |
wir wären hervorgekommen |
| 2. Person Plural | exorti essetis |
ihr wäret hervorgekommen |
| 3. Person Plural | exorti essent |
sie wären hervorgekommen |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | exortus ero |
ich werde hervorgekommen sein |
| 2. Person Singular | exortus eris |
du wirst hervorgekommen sein |
| 3. Person Singular | exortus erit |
er/sie/es wird hervorgekommen sein |
| 1. Person Plural | exorti erimus |
wir werden hervorgekommen sein |
| 2. Person Plural | exorti eritis |
ihr werdet hervorgekommen sein |
| 3. Person Plural | exorti erunt |
sie werden hervorgekommen sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | exoriri exoririer |
hervorkommen |
| Vorzeitigkeit | exortus esse |
hervorgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | exorturum esse |
hervorkommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | exorire |
komme hervor; komm hervor! |
| 2. Person Plural | exorimini |
kommt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | exoritor |
| 3. Person Singular | exoritor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | exoriuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | exoriri exoririer |
das Hervorkommen |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
des Hervorkommens |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
dem Hervorkommen |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
das Hervorkommen |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
durch das Hervorkommen |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
Hervorkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriendus exoriundus |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
| Genitiv | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exoriendi exoriundi |
| Dativ | exoriendo exoriundo |
exoriendae exoriundae |
exoriendo exoriundo |
| Akkusativ | exoriendum exoriundum |
exoriendam exoriundam |
exoriendum exoriundum |
| Ablativ | exoriendo exoriundo |
exorienda exoriunda |
exoriendo exoriundo |
| Vokativ | exoriende exoriunde |
exorienda exoriunda |
exoriendum exoriundum |
Plural
| Nominativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
| Genitiv | exoriendorum exoriundorum |
exoriendarum exoriundarum |
exoriendorum exoriundorum |
| Dativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Akkusativ | exoriendos exoriundos |
exoriendas exoriundas |
exorienda exoriunda |
| Ablativ | exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
exoriendis exoriundis |
| Vokativ | exoriendi exoriundi |
exoriendae exoriundae |
exorienda exoriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
| Genitiv | exorientis |
exorientis |
exorientis |
| Dativ | exorienti |
exorienti |
exorienti |
| Akkusativ | exorientem |
exorientem |
exoriens |
| Ablativ | exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
exorienti exoriente |
| Vokativ | exoriens |
exoriens |
exoriens |
Plural
| Nominativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Genitiv | exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
exorientium exorientum |
| Dativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Akkusativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
| Ablativ | exorientibus |
exorientibus |
exorientibus |
| Vokativ | exorientes |
exorientes |
exorientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exortus |
exorta |
exortum |
| Genitiv | exorti |
exortae |
exorti |
| Dativ | exorto |
exortae |
exorto |
| Akkusativ | exortum |
exortam |
exortum |
| Ablativ | exorto |
exorta |
exorto |
| Vokativ | exorte |
exorta |
exortum |
Plural
| Nominativ | exorti |
exortae |
exorta |
| Genitiv | exortorum |
exortarum |
exortorum |
| Dativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Akkusativ | exortos |
exortas |
exorta |
| Ablativ | exortis |
exortis |
exortis |
| Vokativ | exorti |
exortae |
exorta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | exorturus |
exortura |
exorturum |
| Genitiv | exorturi |
exorturae |
exorturi |
| Dativ | exorturo |
exorturae |
exorturo |
| Akkusativ | exorturum |
exorturam |
exorturum |
| Ablativ | exorturo |
exortura |
exorturo |
| Vokativ | exorture |
exortura |
exorturum |
Plural
| Nominativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
| Genitiv | exorturorum |
exorturarum |
exorturorum |
| Dativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Akkusativ | exorturos |
exorturas |
exortura |
| Ablativ | exorturis |
exorturis |
exorturis |
| Vokativ | exorturi |
exorturae |
exortura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| exortum |
exortu |