Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| expergefacere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | aufwecken aufwecken/aufrütteln (aus dem Schlaf) ermuntern erregen/aufstacheln erwecken ins Leben rufen wachrütteln (aus der Untätigkeit) |
| expergefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst aufgeweckt du wirst ermuntert du wirst erweckt |
| expergefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | wecke auf; weck auf ermuntere erwecke; erweck |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
ich wecke auf |
| 2. Person Singular | expergefacis |
du weckst auf |
| 3. Person Singular | expergefacit |
er/sie/es weckt auf |
| 1. Person Plural | expergefacimus |
wir wecken auf |
| 2. Person Plural | expergefacitis |
ihr weckt auf |
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
sie wecken auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
ich werde aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
du wirst aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefacitur |
er/sie/es wird aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefacimur |
wir werden aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefacimini |
ihr werdet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
sie werden aufgeweckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
ich wecke auf |
| 2. Person Singular | expergefacias |
du weckest auf |
| 3. Person Singular | expergefaciat |
er/sie/es wecke auf |
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
wir wecken auf |
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
ihr wecket auf |
| 3. Person Plural | expergefaciant |
sie wecken auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
ich werde aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
du werdest aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
er/sie/es werde aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
wir werden aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
ihr werdet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
sie werden aufgeweckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
ich weckte auf |
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
du wecktest auf |
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
er/sie/es weckte auf |
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
wir weckten auf |
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
ihr wecktet auf |
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
sie weckten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
ich wurde aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
du wurdest aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
er/sie/es wurde aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
wir wurden aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
ihr wurdet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
sie wurden aufgeweckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
ich weckte auf |
| 2. Person Singular | expergefaceres |
du wecktest auf |
| 3. Person Singular | expergefaceret |
er/sie/es weckte auf |
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
wir weckten auf |
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
ihr wecktet auf |
| 3. Person Plural | expergefacerent |
sie weckten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
ich würde aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
du würdest aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
er/sie/es würde aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
wir würden aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
ihr würdet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
sie würden aufgeweckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
ich werde aufwecken |
| 2. Person Singular | expergefacies |
du wirst aufwecken |
| 3. Person Singular | expergefaciet |
er/sie/es wird aufwecken |
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
wir werden aufwecken |
| 2. Person Plural | expergefacietis |
ihr werdet aufwecken |
| 3. Person Plural | expergefacient |
sie werden aufwecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
ich werde aufgeweckt werden |
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
du wirst aufgeweckt werden |
| 3. Person Singular | expergefacietur |
er/sie/es wird aufgeweckt werden |
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
wir werden aufgeweckt werden |
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
ihr werdet aufgeweckt werden |
| 3. Person Plural | expergefacientur |
sie werden aufgeweckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
ich habe aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefecisti |
du hast aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefecit |
er/sie/es hat aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefecimus |
wir haben aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefecistis |
ihr habt aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
sie haben aufgeweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
ich bin aufgeweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus es |
du bist aufgeweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus est |
er/sie/es ist aufgeweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
wir sind aufgeweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
ihr seid aufgeweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
sie sind aufgeweckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
ich habe aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefeceris |
du habest aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefecerit |
er/sie/es habe aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
wir haben aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
ihr habet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefecerint |
sie haben aufgeweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
ich sei aufgeweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
du seiest aufgeweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
er/sie/es sei aufgeweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
wir seien aufgeweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
ihr seiet aufgeweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
sie seien aufgeweckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
ich hatte aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefeceras |
du hattest aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefecerat |
er/sie/es hatte aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
wir hatten aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
ihr hattet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefecerant |
sie hatten aufgeweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
ich war aufgeweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
du warst aufgeweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
er/sie/es war aufgeweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
wir waren aufgeweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
ihr wart aufgeweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
sie waren aufgeweckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
ich hätte aufgeweckt |
| 2. Person Singular | expergefecisses |
du hättest aufgeweckt |
| 3. Person Singular | expergefecisset |
er/sie/es hätte aufgeweckt |
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
wir hätten aufgeweckt |
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
ihr hättet aufgeweckt |
| 3. Person Plural | expergefecissent |
sie hätten aufgeweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
ich wäre aufgeweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
du wärest aufgeweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
er/sie/es wäre aufgeweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
wir wären aufgeweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
ihr wäret aufgeweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
sie wären aufgeweckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
ich werde aufgeweckt haben |
| 2. Person Singular | expergefeceris |
du wirst aufgeweckt haben |
| 3. Person Singular | expergefecerit |
er/sie/es wird aufgeweckt haben |
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
wir werden aufgeweckt haben |
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
ihr werdet aufgeweckt haben |
| 3. Person Plural | expergefecerint |
sie werden aufgeweckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
ich werde aufgeweckt worden sein |
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
du wirst aufgeweckt worden sein |
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
er/sie/es wird aufgeweckt worden sein |
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
wir werden aufgeweckt worden sein |
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
ihr werdet aufgeweckt worden sein |
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
sie werden aufgeweckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
aufwecken |
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
aufgeweckt haben |
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
aufwecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
aufgeweckt werden |
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
aufgeweckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
künftig aufgeweckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
wecke auf; weck auf! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
weckt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
das Aufwecken |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
des Aufweckens |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
dem Aufwecken |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
das Aufwecken |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
durch das Aufwecken |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Aufwecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
|
| 2. Person Singular | expergefacis |
|
| 3. Person Singular | expergefacit |
|
| 1. Person Plural | expergefacimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacitis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
|
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
|
| 3. Person Singular | expergefacitur |
|
| 1. Person Plural | expergefacimur |
|
| 2. Person Plural | expergefacimini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacias |
|
| 3. Person Singular | expergefaciat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
|
| 2. Person Singular | expergefaceres |
|
| 3. Person Singular | expergefaceret |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
|
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
|
| 3. Person Plural | expergefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
|
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
|
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
|
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
|
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacies |
|
| 3. Person Singular | expergefaciet |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacietis |
|
| 3. Person Plural | expergefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
|
| 3. Person Singular | expergefacietur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
|
| 3. Person Plural | expergefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
|
| 2. Person Singular | expergefecisti |
|
| 3. Person Singular | expergefecit |
|
| 1. Person Plural | expergefecimus |
|
| 2. Person Plural | expergefecistis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
|
| 2. Person Singular | expergefactus es |
|
| 3. Person Singular | expergefactus est |
|
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
|
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
|
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
|
| 2. Person Singular | expergefeceras |
|
| 3. Person Singular | expergefecerat |
|
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
|
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
|
| 2. Person Singular | expergefecisses |
|
| 3. Person Singular | expergefecisset |
|
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
|
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
|
| 3. Person Plural | expergefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
|
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
|
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
|
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
|
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
|
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
|
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
|
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
|
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
ich ermuntere |
| 2. Person Singular | expergefacis |
du ermunterst |
| 3. Person Singular | expergefacit |
er/sie/es ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefacimus |
wir ermuntern |
| 2. Person Plural | expergefacitis |
ihr ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
sie ermuntern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
ich werde ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
du wirst ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefacitur |
er/sie/es wird ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefacimur |
wir werden ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefacimini |
ihr werdet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
sie werden ermuntert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
ich ermuntere |
| 2. Person Singular | expergefacias |
du ermunterst |
| 3. Person Singular | expergefaciat |
er/sie/es ermuntere |
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
wir ermuntern |
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
ihr ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefaciant |
sie ermuntern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
ich werde ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
du werdest ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
er/sie/es werde ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
wir werden ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
ihr werdet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
sie werden ermuntert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
ich ermunterte |
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
du ermuntertest |
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
er/sie/es ermunterte |
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
wir ermunterten |
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
ihr ermuntertet |
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
sie ermunterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
ich wurde ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
du wurdest ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
er/sie/es wurde ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
wir wurden ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
ihr wurdet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
sie wurden ermuntert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
ich ermunterte |
| 2. Person Singular | expergefaceres |
du ermuntertest |
| 3. Person Singular | expergefaceret |
er/sie/es ermunterte |
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
wir ermunterten |
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
ihr ermuntertet |
| 3. Person Plural | expergefacerent |
sie ermunterten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
ich würde ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
du würdest ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
er/sie/es würde ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
wir würden ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
ihr würdet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
sie würden ermuntert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
ich werde ermuntern |
| 2. Person Singular | expergefacies |
du wirst ermuntern |
| 3. Person Singular | expergefaciet |
er/sie/es wird ermuntern |
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
wir werden ermuntern |
| 2. Person Plural | expergefacietis |
ihr werdet ermuntern |
| 3. Person Plural | expergefacient |
sie werden ermuntern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
ich werde ermuntert werden |
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
du wirst ermuntert werden |
| 3. Person Singular | expergefacietur |
er/sie/es wird ermuntert werden |
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
wir werden ermuntert werden |
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
ihr werdet ermuntert werden |
| 3. Person Plural | expergefacientur |
sie werden ermuntert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
ich habe ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefecisti |
du hast ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefecit |
er/sie/es hat ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefecimus |
wir haben ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefecistis |
ihr habt ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
sie haben ermuntert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
ich bin ermuntert worden |
| 2. Person Singular | expergefactus es |
du bist ermuntert worden |
| 3. Person Singular | expergefactus est |
er/sie/es ist ermuntert worden |
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
wir sind ermuntert worden |
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
ihr seid ermuntert worden |
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
sie sind ermuntert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
ich habe ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefeceris |
du habest ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefecerit |
er/sie/es habe ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
wir haben ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
ihr habet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefecerint |
sie haben ermuntert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
ich sei ermuntert worden |
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
du seiest ermuntert worden |
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
er/sie/es sei ermuntert worden |
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
wir seien ermuntert worden |
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
ihr seiet ermuntert worden |
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
sie seien ermuntert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
ich hatte ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefeceras |
du hattest ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefecerat |
er/sie/es hatte ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
wir hatten ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
ihr hattet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefecerant |
sie hatten ermuntert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
ich war ermuntert worden |
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
du warst ermuntert worden |
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
er/sie/es war ermuntert worden |
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
wir waren ermuntert worden |
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
ihr wart ermuntert worden |
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
sie waren ermuntert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
ich hätte ermuntert |
| 2. Person Singular | expergefecisses |
du hättest ermuntert |
| 3. Person Singular | expergefecisset |
er/sie/es hätte ermuntert |
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
wir hätten ermuntert |
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
ihr hättet ermuntert |
| 3. Person Plural | expergefecissent |
sie hätten ermuntert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
ich wäre ermuntert worden |
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
du wärest ermuntert worden |
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
er/sie/es wäre ermuntert worden |
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
wir wären ermuntert worden |
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
ihr wäret ermuntert worden |
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
sie wären ermuntert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
ich werde ermuntert haben |
| 2. Person Singular | expergefeceris |
du wirst ermuntert haben |
| 3. Person Singular | expergefecerit |
er/sie/es wird ermuntert haben |
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
wir werden ermuntert haben |
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
ihr werdet ermuntert haben |
| 3. Person Plural | expergefecerint |
sie werden ermuntert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
ich werde ermuntert worden sein |
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
du wirst ermuntert worden sein |
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
er/sie/es wird ermuntert worden sein |
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
wir werden ermuntert worden sein |
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
ihr werdet ermuntert worden sein |
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
sie werden ermuntert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
ermuntern |
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
ermuntert haben |
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
ermuntern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
ermuntert werden |
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
ermuntert worden sein |
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
künftig ermuntert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
ermuntere! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
ermuntert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
das Ermuntern |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
des Ermunternes |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
dem Ermuntern |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
das Ermuntern |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
durch das Ermuntern |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Ermuntern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
|
| 2. Person Singular | expergefacis |
|
| 3. Person Singular | expergefacit |
|
| 1. Person Plural | expergefacimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacitis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
|
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
|
| 3. Person Singular | expergefacitur |
|
| 1. Person Plural | expergefacimur |
|
| 2. Person Plural | expergefacimini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacias |
|
| 3. Person Singular | expergefaciat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
|
| 2. Person Singular | expergefaceres |
|
| 3. Person Singular | expergefaceret |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
|
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
|
| 3. Person Plural | expergefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
|
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
|
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
|
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
|
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacies |
|
| 3. Person Singular | expergefaciet |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacietis |
|
| 3. Person Plural | expergefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
|
| 3. Person Singular | expergefacietur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
|
| 3. Person Plural | expergefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
|
| 2. Person Singular | expergefecisti |
|
| 3. Person Singular | expergefecit |
|
| 1. Person Plural | expergefecimus |
|
| 2. Person Plural | expergefecistis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
|
| 2. Person Singular | expergefactus es |
|
| 3. Person Singular | expergefactus est |
|
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
|
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
|
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
|
| 2. Person Singular | expergefeceras |
|
| 3. Person Singular | expergefecerat |
|
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
|
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
|
| 2. Person Singular | expergefecisses |
|
| 3. Person Singular | expergefecisset |
|
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
|
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
|
| 3. Person Plural | expergefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
|
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
|
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
|
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
|
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
|
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
|
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
|
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
|
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
ich erwecke |
| 2. Person Singular | expergefacis |
du erweckst |
| 3. Person Singular | expergefacit |
er/sie/es erweckt |
| 1. Person Plural | expergefacimus |
wir erwecken |
| 2. Person Plural | expergefacitis |
ihr erweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
sie erwecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
ich werde erweckt |
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
du wirst erweckt |
| 3. Person Singular | expergefacitur |
er/sie/es wird erweckt |
| 1. Person Plural | expergefacimur |
wir werden erweckt |
| 2. Person Plural | expergefacimini |
ihr werdet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
sie werden erweckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
ich erwecke |
| 2. Person Singular | expergefacias |
du erweckest |
| 3. Person Singular | expergefaciat |
er/sie/es erwecke |
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
wir erwecken |
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
ihr erwecket |
| 3. Person Plural | expergefaciant |
sie erwecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
ich werde erweckt |
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
du werdest erweckt |
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
er/sie/es werde erweckt |
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
wir werden erweckt |
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
ihr werdet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
sie werden erweckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
ich erweckte |
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
du erwecktest |
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
er/sie/es erweckte |
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
wir erweckten |
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
ihr erwecktet |
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
sie erweckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
ich wurde erweckt |
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
du wurdest erweckt |
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
er/sie/es wurde erweckt |
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
wir wurden erweckt |
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
ihr wurdet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
sie wurden erweckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
ich erweckte |
| 2. Person Singular | expergefaceres |
du erwecktest |
| 3. Person Singular | expergefaceret |
er/sie/es erweckte |
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
wir erweckten |
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
ihr erwecktet |
| 3. Person Plural | expergefacerent |
sie erweckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
ich würde erweckt |
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
du würdest erweckt |
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
er/sie/es würde erweckt |
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
wir würden erweckt |
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
ihr würdet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
sie würden erweckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
ich werde erwecken |
| 2. Person Singular | expergefacies |
du wirst erwecken |
| 3. Person Singular | expergefaciet |
er/sie/es wird erwecken |
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
wir werden erwecken |
| 2. Person Plural | expergefacietis |
ihr werdet erwecken |
| 3. Person Plural | expergefacient |
sie werden erwecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
ich werde erweckt werden |
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
du wirst erweckt werden |
| 3. Person Singular | expergefacietur |
er/sie/es wird erweckt werden |
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
wir werden erweckt werden |
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
ihr werdet erweckt werden |
| 3. Person Plural | expergefacientur |
sie werden erweckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
ich habe erweckt |
| 2. Person Singular | expergefecisti |
du hast erweckt |
| 3. Person Singular | expergefecit |
er/sie/es hat erweckt |
| 1. Person Plural | expergefecimus |
wir haben erweckt |
| 2. Person Plural | expergefecistis |
ihr habt erweckt |
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
sie haben erweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
ich bin erweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus es |
du bist erweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus est |
er/sie/es ist erweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
wir sind erweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
ihr seid erweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
sie sind erweckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
ich habe erweckt |
| 2. Person Singular | expergefeceris |
du habest erweckt |
| 3. Person Singular | expergefecerit |
er/sie/es habe erweckt |
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
wir haben erweckt |
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
ihr habet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefecerint |
sie haben erweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
ich sei erweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
du seiest erweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
er/sie/es sei erweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
wir seien erweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
ihr seiet erweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
sie seien erweckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
ich hatte erweckt |
| 2. Person Singular | expergefeceras |
du hattest erweckt |
| 3. Person Singular | expergefecerat |
er/sie/es hatte erweckt |
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
wir hatten erweckt |
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
ihr hattet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefecerant |
sie hatten erweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
ich war erweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
du warst erweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
er/sie/es war erweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
wir waren erweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
ihr wart erweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
sie waren erweckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
ich hätte erweckt |
| 2. Person Singular | expergefecisses |
du hättest erweckt |
| 3. Person Singular | expergefecisset |
er/sie/es hätte erweckt |
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
wir hätten erweckt |
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
ihr hättet erweckt |
| 3. Person Plural | expergefecissent |
sie hätten erweckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
ich wäre erweckt worden |
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
du wärest erweckt worden |
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
er/sie/es wäre erweckt worden |
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
wir wären erweckt worden |
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
ihr wäret erweckt worden |
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
sie wären erweckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
ich werde erweckt haben |
| 2. Person Singular | expergefeceris |
du wirst erweckt haben |
| 3. Person Singular | expergefecerit |
er/sie/es wird erweckt haben |
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
wir werden erweckt haben |
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
ihr werdet erweckt haben |
| 3. Person Plural | expergefecerint |
sie werden erweckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
ich werde erweckt worden sein |
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
du wirst erweckt worden sein |
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
er/sie/es wird erweckt worden sein |
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
wir werden erweckt worden sein |
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
ihr werdet erweckt worden sein |
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
sie werden erweckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
erwecken |
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
erweckt haben |
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
erwecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
erweckt werden |
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
erweckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
künftig erweckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
erwecke; erweck! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
erweckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
das Erwecken |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
des Erweckens |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
dem Erwecken |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
das Erwecken |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
durch das Erwecken |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Erwecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
|
| 2. Person Singular | expergefacis |
|
| 3. Person Singular | expergefacit |
|
| 1. Person Plural | expergefacimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacitis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
|
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
|
| 3. Person Singular | expergefacitur |
|
| 1. Person Plural | expergefacimur |
|
| 2. Person Plural | expergefacimini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacias |
|
| 3. Person Singular | expergefaciat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
|
| 2. Person Singular | expergefaceres |
|
| 3. Person Singular | expergefaceret |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
|
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
|
| 3. Person Plural | expergefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
|
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
|
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
|
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
|
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacies |
|
| 3. Person Singular | expergefaciet |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacietis |
|
| 3. Person Plural | expergefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
|
| 3. Person Singular | expergefacietur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
|
| 3. Person Plural | expergefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
|
| 2. Person Singular | expergefecisti |
|
| 3. Person Singular | expergefecit |
|
| 1. Person Plural | expergefecimus |
|
| 2. Person Plural | expergefecistis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
|
| 2. Person Singular | expergefactus es |
|
| 3. Person Singular | expergefactus est |
|
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
|
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
|
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
|
| 2. Person Singular | expergefeceras |
|
| 3. Person Singular | expergefecerat |
|
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
|
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
|
| 2. Person Singular | expergefecisses |
|
| 3. Person Singular | expergefecisset |
|
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
|
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
|
| 3. Person Plural | expergefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
|
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
|
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
|
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
|
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
|
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
|
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
|
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
|
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacio |
|
| 2. Person Singular | expergefacis |
|
| 3. Person Singular | expergefacit |
|
| 1. Person Plural | expergefacimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacitis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacior |
|
| 2. Person Singular | expergefaceris expergefacere |
|
| 3. Person Singular | expergefacitur |
|
| 1. Person Plural | expergefacimur |
|
| 2. Person Plural | expergefacimini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacias |
|
| 3. Person Singular | expergefaciat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciaris expergefaciare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebam |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebas |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebat |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciebar |
|
| 2. Person Singular | expergefaciebaris expergefaciebare |
|
| 3. Person Singular | expergefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | expergefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerem |
|
| 2. Person Singular | expergefaceres |
|
| 3. Person Singular | expergefaceret |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremus |
|
| 2. Person Plural | expergefaceretis |
|
| 3. Person Plural | expergefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefacerer |
|
| 2. Person Singular | expergefacereris expergefacerere |
|
| 3. Person Singular | expergefaceretur |
|
| 1. Person Plural | expergefaceremur |
|
| 2. Person Plural | expergefaceremini |
|
| 3. Person Plural | expergefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciam |
|
| 2. Person Singular | expergefacies |
|
| 3. Person Singular | expergefaciet |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacietis |
|
| 3. Person Plural | expergefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefaciar |
|
| 2. Person Singular | expergefacieris expergefaciere |
|
| 3. Person Singular | expergefacietur |
|
| 1. Person Plural | expergefaciemur |
|
| 2. Person Plural | expergefaciemini |
|
| 3. Person Plural | expergefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeci |
|
| 2. Person Singular | expergefecisti |
|
| 3. Person Singular | expergefecit |
|
| 1. Person Plural | expergefecimus |
|
| 2. Person Plural | expergefecistis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerunt expergefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sum |
|
| 2. Person Singular | expergefactus es |
|
| 3. Person Singular | expergefactus est |
|
| 1. Person Plural | expergefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti estis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecerim |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus sim |
|
| 2. Person Singular | expergefactus sis |
|
| 3. Person Singular | expergefactus sit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti simus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefeceram |
|
| 2. Person Singular | expergefeceras |
|
| 3. Person Singular | expergefecerat |
|
| 1. Person Plural | expergefeceramus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceratis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus eram |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eras |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erat |
|
| 1. Person Plural | expergefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecissem |
|
| 2. Person Singular | expergefecisses |
|
| 3. Person Singular | expergefecisset |
|
| 1. Person Plural | expergefecissemus |
|
| 2. Person Plural | expergefecissetis |
|
| 3. Person Plural | expergefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus essem |
|
| 2. Person Singular | expergefactus esses |
|
| 3. Person Singular | expergefactus esset |
|
| 1. Person Plural | expergefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expergefecero |
|
| 2. Person Singular | expergefeceris |
|
| 3. Person Singular | expergefecerit |
|
| 1. Person Plural | expergefecerimus |
|
| 2. Person Plural | expergefeceritis |
|
| 3. Person Plural | expergefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expergefactus ero |
|
| 2. Person Singular | expergefactus eris |
|
| 3. Person Singular | expergefactus erit |
|
| 1. Person Plural | expergefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | expergefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | expergefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefacere |
|
| Vorzeitigkeit | expergefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expergefaci expergefacier |
|
| Vorzeitigkeit | expergefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expergefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expergeface expergefac |
! |
| 2. Person Plural | expergefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expergefacito |
| 3. Person Singular | expergefacito |
| 2. Person Plural | expergefacitote |
| 3. Person Plural | expergefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expergefacere |
|
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
|
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
|
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
|
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciendus expergefaciundus |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Genitiv | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendi expergefaciundi |
| Dativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Akkusativ | expergefaciendum expergefaciundum |
expergefaciendam expergefaciundam |
expergefaciendum expergefaciundum |
| Ablativ | expergefaciendo expergefaciundo |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendo expergefaciundo |
| Vokativ | expergefaciende expergefaciunde |
expergefacienda expergefaciunda |
expergefaciendum expergefaciundum |
Plural
| Nominativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
| Genitiv | expergefaciendorum expergefaciundorum |
expergefaciendarum expergefaciundarum |
expergefaciendorum expergefaciundorum |
| Dativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Akkusativ | expergefaciendos expergefaciundos |
expergefaciendas expergefaciundas |
expergefacienda expergefaciunda |
| Ablativ | expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
expergefaciendis expergefaciundis |
| Vokativ | expergefaciendi expergefaciundi |
expergefaciendae expergefaciundae |
expergefacienda expergefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
| Genitiv | expergefacientis |
expergefacientis |
expergefacientis |
| Dativ | expergefacienti |
expergefacienti |
expergefacienti |
| Akkusativ | expergefacientem |
expergefacientem |
expergefaciens |
| Ablativ | expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
expergefacienti expergefaciente |
| Vokativ | expergefaciens |
expergefaciens |
expergefaciens |
Plural
| Nominativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Genitiv | expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
expergefacientium expergefacientum |
| Dativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Akkusativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
| Ablativ | expergefacientibus |
expergefacientibus |
expergefacientibus |
| Vokativ | expergefacientes |
expergefacientes |
expergefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefactus |
expergefacta |
expergefactum |
| Genitiv | expergefacti |
expergefactae |
expergefacti |
| Dativ | expergefacto |
expergefactae |
expergefacto |
| Akkusativ | expergefactum |
expergefactam |
expergefactum |
| Ablativ | expergefacto |
expergefacta |
expergefacto |
| Vokativ | expergefacte |
expergefacta |
expergefactum |
Plural
| Nominativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
| Genitiv | expergefactorum |
expergefactarum |
expergefactorum |
| Dativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Akkusativ | expergefactos |
expergefactas |
expergefacta |
| Ablativ | expergefactis |
expergefactis |
expergefactis |
| Vokativ | expergefacti |
expergefactae |
expergefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expergefacturus |
expergefactura |
expergefacturum |
| Genitiv | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefacturi |
| Dativ | expergefacturo |
expergefacturae |
expergefacturo |
| Akkusativ | expergefacturum |
expergefacturam |
expergefacturum |
| Ablativ | expergefacturo |
expergefactura |
expergefacturo |
| Vokativ | expergefacture |
expergefactura |
expergefacturum |
Plural
| Nominativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
| Genitiv | expergefacturorum |
expergefacturarum |
expergefacturorum |
| Dativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Akkusativ | expergefacturos |
expergefacturas |
expergefactura |
| Ablativ | expergefacturis |
expergefacturis |
expergefacturis |
| Vokativ | expergefacturi |
expergefacturae |
expergefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expergefactum |
expergefactu |