Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| experiri | Verb | I-Konjugation (Deponens) | Infinitiv | eine Probe anstellen erproben erproben, erfahren herausfinden in Erfahrung bringen probieren prüfen prüfen, auf die Probe stellen untersuchen verschaffen versuchen versuchen, probieren |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
|
| 2. Person Singular | experiris experire |
|
| 3. Person Singular | experitur |
|
| 1. Person Plural | experimur |
|
| 2. Person Plural | experimini |
|
| 3. Person Plural | experiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
|
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
|
| 3. Person Singular | experiatur |
|
| 1. Person Plural | experiamur |
|
| 2. Person Plural | experiamini |
|
| 3. Person Plural | experiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
|
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
|
| 3. Person Singular | experiebatur |
|
| 1. Person Plural | experiebamur |
|
| 2. Person Plural | experiebamini |
|
| 3. Person Plural | experiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
|
| 2. Person Singular | experireris experirere |
|
| 3. Person Singular | experiretur |
|
| 1. Person Plural | experiremur |
|
| 2. Person Plural | experiremini |
|
| 3. Person Plural | experirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
|
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
|
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
|
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
|
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
|
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
|
| 2. Person Singular | expertus es |
|
| 3. Person Singular | expertus est |
|
| 1. Person Plural | experti sumus |
|
| 2. Person Plural | experti estis |
|
| 3. Person Plural | experti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
|
| 2. Person Singular | expertus sis |
|
| 3. Person Singular | expertus sit |
|
| 1. Person Plural | experti simus |
|
| 2. Person Plural | experti sitis |
|
| 3. Person Plural | experti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
|
| 2. Person Singular | expertus eras |
|
| 3. Person Singular | expertus erat |
|
| 1. Person Plural | experti eramus |
|
| 2. Person Plural | experti eratis |
|
| 3. Person Plural | experti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
|
| 2. Person Singular | expertus esses |
|
| 3. Person Singular | expertus esset |
|
| 1. Person Plural | experti essemus |
|
| 2. Person Plural | experti essetis |
|
| 3. Person Plural | experti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
|
| 2. Person Singular | expertus eris |
|
| 3. Person Singular | expertus erit |
|
| 1. Person Plural | experti erimus |
|
| 2. Person Plural | experti eritis |
|
| 3. Person Plural | experti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
|
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
! |
| 2. Person Plural | experimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
|
| Genitiv | experiendi experiundi |
|
| Dativ | experiendo experiundo |
|
| Akkusativ | experiendum experiundum |
|
| Ablativ | experiendo experiundo |
|
| Vokativ | experiende experiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich erprobe |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du erprobst |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es erprobt |
| 1. Person Plural | experimur |
wir erproben |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr erprobt |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie erproben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich erprobe |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du erprobest |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es erprobe |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir erproben |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr erprobet |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie erproben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich erprobte |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du erprobtest |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es erprobte |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir erprobten |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr erprobtet |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie erprobten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich erprobte |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du erprobtest |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es erprobte |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir erprobten |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr erprobtet |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie erprobten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde erproben |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst erproben |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird erproben |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden erproben |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet erproben |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden erproben |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe erprobt |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast erprobt |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat erprobt |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben erprobt |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt erprobt |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben erprobt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe erprobt |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest erprobt |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe erprobt |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben erprobt |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet erprobt |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben erprobt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte erprobt |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest erprobt |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte erprobt |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten erprobt |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet erprobt |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten erprobt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte erprobt |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest erprobt |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte erprobt |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten erprobt |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet erprobt |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten erprobt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde erprobt haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst erprobt haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird erprobt haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden erprobt haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet erprobt haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden erprobt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
erproben |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
erprobt haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
erproben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
erprobe; erprob! |
| 2. Person Plural | experimini |
erprobt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Erproben |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Erprobens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Erproben |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Erproben |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Erproben |
| Vokativ | experiende experiunde |
Erproben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
|
| 2. Person Singular | experiris experire |
|
| 3. Person Singular | experitur |
|
| 1. Person Plural | experimur |
|
| 2. Person Plural | experimini |
|
| 3. Person Plural | experiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
|
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
|
| 3. Person Singular | experiatur |
|
| 1. Person Plural | experiamur |
|
| 2. Person Plural | experiamini |
|
| 3. Person Plural | experiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
|
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
|
| 3. Person Singular | experiebatur |
|
| 1. Person Plural | experiebamur |
|
| 2. Person Plural | experiebamini |
|
| 3. Person Plural | experiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
|
| 2. Person Singular | experireris experirere |
|
| 3. Person Singular | experiretur |
|
| 1. Person Plural | experiremur |
|
| 2. Person Plural | experiremini |
|
| 3. Person Plural | experirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
|
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
|
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
|
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
|
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
|
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
|
| 2. Person Singular | expertus es |
|
| 3. Person Singular | expertus est |
|
| 1. Person Plural | experti sumus |
|
| 2. Person Plural | experti estis |
|
| 3. Person Plural | experti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
|
| 2. Person Singular | expertus sis |
|
| 3. Person Singular | expertus sit |
|
| 1. Person Plural | experti simus |
|
| 2. Person Plural | experti sitis |
|
| 3. Person Plural | experti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
|
| 2. Person Singular | expertus eras |
|
| 3. Person Singular | expertus erat |
|
| 1. Person Plural | experti eramus |
|
| 2. Person Plural | experti eratis |
|
| 3. Person Plural | experti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
|
| 2. Person Singular | expertus esses |
|
| 3. Person Singular | expertus esset |
|
| 1. Person Plural | experti essemus |
|
| 2. Person Plural | experti essetis |
|
| 3. Person Plural | experti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
|
| 2. Person Singular | expertus eris |
|
| 3. Person Singular | expertus erit |
|
| 1. Person Plural | experti erimus |
|
| 2. Person Plural | experti eritis |
|
| 3. Person Plural | experti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
|
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
! |
| 2. Person Plural | experimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
|
| Genitiv | experiendi experiundi |
|
| Dativ | experiendo experiundo |
|
| Akkusativ | experiendum experiundum |
|
| Ablativ | experiendo experiundo |
|
| Vokativ | experiende experiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich finde heraus |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du findest heraus |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es findet heraus |
| 1. Person Plural | experimur |
wir finden heraus |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr findet heraus |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie finden heraus |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich finde heraus |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du findest heraus |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es finde heraus |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir finden heraus |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr findet heraus |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie finden heraus |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich fand heraus |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du fandest heraus |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es fand heraus |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir fanden heraus |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr fandet heraus |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie fanden heraus |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich fände heraus |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du fändest heraus |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es fände heraus |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir fänden heraus |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr fändet heraus |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie fänden heraus |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde herausfinden |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst herausfinden |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird herausfinden |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden herausfinden |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet herausfinden |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden herausfinden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe herausgefunden |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast herausgefunden |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat herausgefunden |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben herausgefunden |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt herausgefunden |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben herausgefunden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe herausgefunden |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest herausgefunden |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe herausgefunden |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben herausgefunden |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet herausgefunden |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben herausgefunden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte herausgefunden |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest herausgefunden |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte herausgefunden |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten herausgefunden |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet herausgefunden |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten herausgefunden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte herausgefunden |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest herausgefunden |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte herausgefunden |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten herausgefunden |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet herausgefunden |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten herausgefunden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde herausgefunden haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst herausgefunden haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird herausgefunden haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden herausgefunden haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet herausgefunden haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden herausgefunden haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
herausfinden |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
herausgefunden haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
herausfinden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
finde heraus! |
| 2. Person Plural | experimini |
findet heraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Herausfinden |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Herausfindens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Herausfinden |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Herausfinden |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Herausfinden |
| Vokativ | experiende experiunde |
Herausfinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
|
| 2. Person Singular | experiris experire |
|
| 3. Person Singular | experitur |
|
| 1. Person Plural | experimur |
|
| 2. Person Plural | experimini |
|
| 3. Person Plural | experiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
|
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
|
| 3. Person Singular | experiatur |
|
| 1. Person Plural | experiamur |
|
| 2. Person Plural | experiamini |
|
| 3. Person Plural | experiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
|
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
|
| 3. Person Singular | experiebatur |
|
| 1. Person Plural | experiebamur |
|
| 2. Person Plural | experiebamini |
|
| 3. Person Plural | experiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
|
| 2. Person Singular | experireris experirere |
|
| 3. Person Singular | experiretur |
|
| 1. Person Plural | experiremur |
|
| 2. Person Plural | experiremini |
|
| 3. Person Plural | experirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
|
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
|
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
|
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
|
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
|
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
|
| 2. Person Singular | expertus es |
|
| 3. Person Singular | expertus est |
|
| 1. Person Plural | experti sumus |
|
| 2. Person Plural | experti estis |
|
| 3. Person Plural | experti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
|
| 2. Person Singular | expertus sis |
|
| 3. Person Singular | expertus sit |
|
| 1. Person Plural | experti simus |
|
| 2. Person Plural | experti sitis |
|
| 3. Person Plural | experti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
|
| 2. Person Singular | expertus eras |
|
| 3. Person Singular | expertus erat |
|
| 1. Person Plural | experti eramus |
|
| 2. Person Plural | experti eratis |
|
| 3. Person Plural | experti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
|
| 2. Person Singular | expertus esses |
|
| 3. Person Singular | expertus esset |
|
| 1. Person Plural | experti essemus |
|
| 2. Person Plural | experti essetis |
|
| 3. Person Plural | experti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
|
| 2. Person Singular | expertus eris |
|
| 3. Person Singular | expertus erit |
|
| 1. Person Plural | experti erimus |
|
| 2. Person Plural | experti eritis |
|
| 3. Person Plural | experti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
|
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
! |
| 2. Person Plural | experimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
|
| Genitiv | experiendi experiundi |
|
| Dativ | experiendo experiundo |
|
| Akkusativ | experiendum experiundum |
|
| Ablativ | experiendo experiundo |
|
| Vokativ | experiende experiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich probiere |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du probierst |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es probiert |
| 1. Person Plural | experimur |
wir probieren |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr probiert |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie probieren |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich probiere |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du probierest |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es probiere |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir probieren |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr probieret |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie probieren |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich probierte |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du probiertest |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es probierte |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir probierten |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr probiertet |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie probierten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich probierte |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du probiertest |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es probierte |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir probierten |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr probiertet |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie probierten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde probieren |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst probieren |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird probieren |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden probieren |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet probieren |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden probieren |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe probiert |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast probiert |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat probiert |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben probiert |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt probiert |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben probiert |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe probiert |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest probiert |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe probiert |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben probiert |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet probiert |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben probiert |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte probiert |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest probiert |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte probiert |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten probiert |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet probiert |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten probiert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte probiert |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest probiert |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte probiert |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten probiert |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet probiert |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten probiert |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde probiert haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst probiert haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird probiert haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden probiert haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet probiert haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden probiert haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
probieren |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
probiert haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
probieren werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
probiere; probier! |
| 2. Person Plural | experimini |
probiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Probieren |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Probierens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Probieren |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Probieren |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Probieren |
| Vokativ | experiende experiunde |
Probieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich prüfe |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du prüfst |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es prüft |
| 1. Person Plural | experimur |
wir prüfen |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr prüft |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie prüfen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich prüfe |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du prüfest |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es prüfe |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir prüfen |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr prüfet |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie prüfen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich prüfte |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du prüftest |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es prüfte |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir prüften |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr prüftet |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie prüften |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich prüfte |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du prüftest |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es prüfte |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir prüften |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr prüftet |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie prüften |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde prüfen |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst prüfen |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird prüfen |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden prüfen |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet prüfen |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden prüfen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe geprüft |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast geprüft |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat geprüft |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben geprüft |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt geprüft |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben geprüft |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe geprüft |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest geprüft |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe geprüft |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben geprüft |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet geprüft |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben geprüft |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte geprüft |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest geprüft |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte geprüft |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten geprüft |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet geprüft |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten geprüft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte geprüft |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest geprüft |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte geprüft |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten geprüft |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet geprüft |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten geprüft |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde geprüft haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst geprüft haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird geprüft haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden geprüft haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet geprüft haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden geprüft haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
prüfen |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
geprüft haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
prüfen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
prüfe; prüf! |
| 2. Person Plural | experimini |
prüft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Prüfen |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Prüfens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Prüfen |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Prüfen |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Prüfen |
| Vokativ | experiende experiunde |
Prüfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
|
| 2. Person Singular | experiris experire |
|
| 3. Person Singular | experitur |
|
| 1. Person Plural | experimur |
|
| 2. Person Plural | experimini |
|
| 3. Person Plural | experiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
|
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
|
| 3. Person Singular | experiatur |
|
| 1. Person Plural | experiamur |
|
| 2. Person Plural | experiamini |
|
| 3. Person Plural | experiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
|
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
|
| 3. Person Singular | experiebatur |
|
| 1. Person Plural | experiebamur |
|
| 2. Person Plural | experiebamini |
|
| 3. Person Plural | experiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
|
| 2. Person Singular | experireris experirere |
|
| 3. Person Singular | experiretur |
|
| 1. Person Plural | experiremur |
|
| 2. Person Plural | experiremini |
|
| 3. Person Plural | experirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
|
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
|
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
|
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
|
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
|
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
|
| 2. Person Singular | expertus es |
|
| 3. Person Singular | expertus est |
|
| 1. Person Plural | experti sumus |
|
| 2. Person Plural | experti estis |
|
| 3. Person Plural | experti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
|
| 2. Person Singular | expertus sis |
|
| 3. Person Singular | expertus sit |
|
| 1. Person Plural | experti simus |
|
| 2. Person Plural | experti sitis |
|
| 3. Person Plural | experti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
|
| 2. Person Singular | expertus eras |
|
| 3. Person Singular | expertus erat |
|
| 1. Person Plural | experti eramus |
|
| 2. Person Plural | experti eratis |
|
| 3. Person Plural | experti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
|
| 2. Person Singular | expertus esses |
|
| 3. Person Singular | expertus esset |
|
| 1. Person Plural | experti essemus |
|
| 2. Person Plural | experti essetis |
|
| 3. Person Plural | experti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
|
| 2. Person Singular | expertus eris |
|
| 3. Person Singular | expertus erit |
|
| 1. Person Plural | experti erimus |
|
| 2. Person Plural | experti eritis |
|
| 3. Person Plural | experti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
|
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
! |
| 2. Person Plural | experimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
|
| Genitiv | experiendi experiundi |
|
| Dativ | experiendo experiundo |
|
| Akkusativ | experiendum experiundum |
|
| Ablativ | experiendo experiundo |
|
| Vokativ | experiende experiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich untersuche |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du untersuchst |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es untersucht |
| 1. Person Plural | experimur |
wir untersuchen |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr untersucht |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie untersuchen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich untersuche |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du untersuchest |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es untersuche |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir untersuchen |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr untersuchet |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie untersuchen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich untersuchte |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du untersuchtest |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es untersuchte |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir untersuchten |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr untersuchtet |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie untersuchten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich untersuchte |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du untersuchtest |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es untersuchte |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir untersuchten |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr untersuchtet |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie untersuchten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde untersuchen |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst untersuchen |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird untersuchen |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden untersuchen |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet untersuchen |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden untersuchen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe untersucht |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast untersucht |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat untersucht |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben untersucht |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt untersucht |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben untersucht |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe untersucht |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest untersucht |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe untersucht |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben untersucht |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet untersucht |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben untersucht |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte untersucht |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest untersucht |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte untersucht |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten untersucht |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet untersucht |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten untersucht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte untersucht |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest untersucht |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte untersucht |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten untersucht |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet untersucht |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten untersucht |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde untersucht haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst untersucht haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird untersucht haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden untersucht haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet untersucht haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden untersucht haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
untersuchen |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
untersucht haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
untersuchen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
untersuche; untersuch! |
| 2. Person Plural | experimini |
untersucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Untersuchen |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Untersuchens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Untersuchen |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Untersuchen |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Untersuchen |
| Vokativ | experiende experiunde |
Untersuchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich verschaffe |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du verschaffst |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es verschafft |
| 1. Person Plural | experimur |
wir verschaffen |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr verschafft |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie verschaffen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich verschaffe |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du verschaffest |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es verschaffe |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir verschaffen |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr verschaffet |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie verschaffen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich verschaffte |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du verschafftest |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es verschaffte |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir verschafften |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr verschafftet |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie verschafften |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich verschaffte |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du verschafftest |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es verschaffte |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir verschafften |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr verschafftet |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie verschafften |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde verschaffen |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst verschaffen |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird verschaffen |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden verschaffen |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet verschaffen |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden verschaffen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe verschafft |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast verschafft |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat verschafft |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben verschafft |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt verschafft |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben verschafft |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe verschafft |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest verschafft |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe verschafft |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben verschafft |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet verschafft |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben verschafft |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte verschafft |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest verschafft |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte verschafft |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten verschafft |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet verschafft |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten verschafft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte verschafft |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest verschafft |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte verschafft |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten verschafft |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet verschafft |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten verschafft |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde verschafft haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst verschafft haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird verschafft haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden verschafft haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet verschafft haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden verschafft haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
verschaffen |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
verschafft haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
verschaffen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
verschaffe; verschaff! |
| 2. Person Plural | experimini |
verschafft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Verschaffen |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Verschaffens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Verschaffen |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Verschaffen |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Verschaffen |
| Vokativ | experiende experiunde |
Verschaffen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
ich versuche |
| 2. Person Singular | experiris experire |
du versuchst |
| 3. Person Singular | experitur |
er/sie/es versucht |
| 1. Person Plural | experimur |
wir versuchen |
| 2. Person Plural | experimini |
ihr versucht |
| 3. Person Plural | experiuntur |
sie versuchen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
ich versuche |
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
du versuchest |
| 3. Person Singular | experiatur |
er/sie/es versuche |
| 1. Person Plural | experiamur |
wir versuchen |
| 2. Person Plural | experiamini |
ihr versuchet |
| 3. Person Plural | experiantur |
sie versuchen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
ich versuchte |
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
du versuchtest |
| 3. Person Singular | experiebatur |
er/sie/es versuchte |
| 1. Person Plural | experiebamur |
wir versuchten |
| 2. Person Plural | experiebamini |
ihr versuchtet |
| 3. Person Plural | experiebantur |
sie versuchten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
ich versuchte |
| 2. Person Singular | experireris experirere |
du versuchtest |
| 3. Person Singular | experiretur |
er/sie/es versuchte |
| 1. Person Plural | experiremur |
wir versuchten |
| 2. Person Plural | experiremini |
ihr versuchtet |
| 3. Person Plural | experirentur |
sie versuchten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
ich werde versuchen |
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
du wirst versuchen |
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
er/sie/es wird versuchen |
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
wir werden versuchen |
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
ihr werdet versuchen |
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
sie werden versuchen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
ich habe versucht |
| 2. Person Singular | expertus es |
du hast versucht |
| 3. Person Singular | expertus est |
er/sie/es hat versucht |
| 1. Person Plural | experti sumus |
wir haben versucht |
| 2. Person Plural | experti estis |
ihr habt versucht |
| 3. Person Plural | experti sunt |
sie haben versucht |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
ich habe versucht |
| 2. Person Singular | expertus sis |
du habest versucht |
| 3. Person Singular | expertus sit |
er/sie/es habe versucht |
| 1. Person Plural | experti simus |
wir haben versucht |
| 2. Person Plural | experti sitis |
ihr habet versucht |
| 3. Person Plural | experti sint |
sie haben versucht |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
ich hatte versucht |
| 2. Person Singular | expertus eras |
du hattest versucht |
| 3. Person Singular | expertus erat |
er/sie/es hatte versucht |
| 1. Person Plural | experti eramus |
wir hatten versucht |
| 2. Person Plural | experti eratis |
ihr hattet versucht |
| 3. Person Plural | experti erant |
sie hatten versucht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
ich hätte versucht |
| 2. Person Singular | expertus esses |
du hättest versucht |
| 3. Person Singular | expertus esset |
er/sie/es hätte versucht |
| 1. Person Plural | experti essemus |
wir hätten versucht |
| 2. Person Plural | experti essetis |
ihr hättet versucht |
| 3. Person Plural | experti essent |
sie hätten versucht |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
ich werde versucht haben |
| 2. Person Singular | expertus eris |
du wirst versucht haben |
| 3. Person Singular | expertus erit |
er/sie/es wird versucht haben |
| 1. Person Plural | experti erimus |
wir werden versucht haben |
| 2. Person Plural | experti eritis |
ihr werdet versucht haben |
| 3. Person Plural | experti erunt |
sie werden versucht haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
versuchen |
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
versucht haben |
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
versuchen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
versuche; versuch! |
| 2. Person Plural | experimini |
versucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
das Versuchen |
| Genitiv | experiendi experiundi |
des Versuchens |
| Dativ | experiendo experiundo |
dem Versuchen |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
das Versuchen |
| Ablativ | experiendo experiundo |
durch das Versuchen |
| Vokativ | experiende experiunde |
Versuchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experior |
|
| 2. Person Singular | experiris experire |
|
| 3. Person Singular | experitur |
|
| 1. Person Plural | experimur |
|
| 2. Person Plural | experimini |
|
| 3. Person Plural | experiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar |
|
| 2. Person Singular | experiaris experiare |
|
| 3. Person Singular | experiatur |
|
| 1. Person Plural | experiamur |
|
| 2. Person Plural | experiamini |
|
| 3. Person Plural | experiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiebar |
|
| 2. Person Singular | experiebaris experiebare |
|
| 3. Person Singular | experiebatur |
|
| 1. Person Plural | experiebamur |
|
| 2. Person Plural | experiebamini |
|
| 3. Person Plural | experiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experirer |
|
| 2. Person Singular | experireris experirere |
|
| 3. Person Singular | experiretur |
|
| 1. Person Plural | experiremur |
|
| 2. Person Plural | experiremini |
|
| 3. Person Plural | experirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | experiar experibor |
|
| 2. Person Singular | experieris experiere experiberis |
|
| 3. Person Singular | experietur experiberit |
|
| 1. Person Plural | experiemur experibimur |
|
| 2. Person Plural | experiemini experibimini |
|
| 3. Person Plural | experientur experibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sum |
|
| 2. Person Singular | expertus es |
|
| 3. Person Singular | expertus est |
|
| 1. Person Plural | experti sumus |
|
| 2. Person Plural | experti estis |
|
| 3. Person Plural | experti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus sim |
|
| 2. Person Singular | expertus sis |
|
| 3. Person Singular | expertus sit |
|
| 1. Person Plural | experti simus |
|
| 2. Person Plural | experti sitis |
|
| 3. Person Plural | experti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus eram |
|
| 2. Person Singular | expertus eras |
|
| 3. Person Singular | expertus erat |
|
| 1. Person Plural | experti eramus |
|
| 2. Person Plural | experti eratis |
|
| 3. Person Plural | experti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus essem |
|
| 2. Person Singular | expertus esses |
|
| 3. Person Singular | expertus esset |
|
| 1. Person Plural | experti essemus |
|
| 2. Person Plural | experti essetis |
|
| 3. Person Plural | experti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expertus ero |
|
| 2. Person Singular | expertus eris |
|
| 3. Person Singular | expertus erit |
|
| 1. Person Plural | experti erimus |
|
| 2. Person Plural | experti eritis |
|
| 3. Person Plural | experti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | experiri experirier |
|
| Vorzeitigkeit | expertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | experturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | experire |
! |
| 2. Person Plural | experimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | experitor |
| 3. Person Singular | experitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | experiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | experiri experirier |
|
| Genitiv | experiendi experiundi |
|
| Dativ | experiendo experiundo |
|
| Akkusativ | experiendum experiundum |
|
| Ablativ | experiendo experiundo |
|
| Vokativ | experiende experiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiendus experiundus |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
| Genitiv | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experiendi experiundi |
| Dativ | experiendo experiundo |
experiendae experiundae |
experiendo experiundo |
| Akkusativ | experiendum experiundum |
experiendam experiundam |
experiendum experiundum |
| Ablativ | experiendo experiundo |
experienda experiunda |
experiendo experiundo |
| Vokativ | experiende experiunde |
experienda experiunda |
experiendum experiundum |
Plural
| Nominativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
| Genitiv | experiendorum experiundorum |
experiendarum experiundarum |
experiendorum experiundorum |
| Dativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Akkusativ | experiendos experiundos |
experiendas experiundas |
experienda experiunda |
| Ablativ | experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
experiendis experiundis |
| Vokativ | experiendi experiundi |
experiendae experiundae |
experienda experiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experiens |
experiens |
experiens |
| Genitiv | experientis |
experientis |
experientis |
| Dativ | experienti |
experienti |
experienti |
| Akkusativ | experientem |
experientem |
experiens |
| Ablativ | experienti experiente |
experienti experiente |
experienti experiente |
| Vokativ | experiens |
experiens |
experiens |
Plural
| Nominativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Genitiv | experientium experientum |
experientium experientum |
experientium experientum |
| Dativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Akkusativ | experientes |
experientes |
experientia |
| Ablativ | experientibus |
experientibus |
experientibus |
| Vokativ | experientes |
experientes |
experientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expertus |
experta |
expertum |
| Genitiv | experti |
expertae |
experti |
| Dativ | experto |
expertae |
experto |
| Akkusativ | expertum |
expertam |
expertum |
| Ablativ | experto |
experta |
experto |
| Vokativ | experte |
experta |
expertum |
Plural
| Nominativ | experti |
expertae |
experta |
| Genitiv | expertorum |
expertarum |
expertorum |
| Dativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Akkusativ | expertos |
expertas |
experta |
| Ablativ | expertis |
expertis |
expertis |
| Vokativ | experti |
expertae |
experta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | experturus |
expertura |
experturum |
| Genitiv | experturi |
experturae |
experturi |
| Dativ | experturo |
experturae |
experturo |
| Akkusativ | experturum |
experturam |
experturum |
| Ablativ | experturo |
expertura |
experturo |
| Vokativ | experture |
expertura |
experturum |
Plural
| Nominativ | experturi |
experturae |
expertura |
| Genitiv | experturorum |
experturarum |
experturorum |
| Dativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Akkusativ | experturos |
experturas |
expertura |
| Ablativ | experturis |
experturis |
experturis |
| Vokativ | experturi |
experturae |
expertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expertum |
expertu |