Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von expetere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort expetendus auch noch Formen von: expetendus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| expetere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | auf (eine Person) fallen begehren fordern geschehen streben nach verlangen |
| expetendus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Futur I Passiv | Partizip von auf (eine Person) fallen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeto |
|
| 2. Person Singular | expetis |
|
| 3. Person Singular | expetit |
|
| 1. Person Plural | expetimus |
|
| 2. Person Plural | expetitis |
|
| 3. Person Plural | expetunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetor |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
|
| 3. Person Singular | expetitur |
|
| 1. Person Plural | expetimur |
|
| 2. Person Plural | expetimini |
|
| 3. Person Plural | expetuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
|
| 2. Person Singular | expetas |
|
| 3. Person Singular | expetat |
|
| 1. Person Plural | expetamus |
|
| 2. Person Plural | expetatis |
|
| 3. Person Plural | expetant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
|
| 2. Person Singular | expetaris expetare |
|
| 3. Person Singular | expetatur |
|
| 1. Person Plural | expetamur |
|
| 2. Person Plural | expetamini |
|
| 3. Person Plural | expetantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetebam |
|
| 2. Person Singular | expetebas |
|
| 3. Person Singular | expetebat |
|
| 1. Person Plural | expetebamus |
|
| 2. Person Plural | expetebatis |
|
| 3. Person Plural | expetebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetebar |
|
| 2. Person Singular | expetebaris expetebare |
|
| 3. Person Singular | expetebatur |
|
| 1. Person Plural | expetebamur |
|
| 2. Person Plural | expetebamini |
|
| 3. Person Plural | expetebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterem |
|
| 2. Person Singular | expeteres |
|
| 3. Person Singular | expeteret |
|
| 1. Person Plural | expeteremus |
|
| 2. Person Plural | expeteretis |
|
| 3. Person Plural | expeterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expeterer |
|
| 2. Person Singular | expetereris expeterere |
|
| 3. Person Singular | expeteretur |
|
| 1. Person Plural | expeteremur |
|
| 2. Person Plural | expeteremini |
|
| 3. Person Plural | expeterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
|
| 2. Person Singular | expetes |
|
| 3. Person Singular | expetet |
|
| 1. Person Plural | expetemus |
|
| 2. Person Plural | expetetis |
|
| 3. Person Plural | expetent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
|
| 3. Person Singular | expetetur |
|
| 1. Person Plural | expetemur |
|
| 2. Person Plural | expetemini |
|
| 3. Person Plural | expetentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeti expetivi |
|
| 2. Person Singular | expetisti expetivisti |
|
| 3. Person Singular | expetit expetivit |
|
| 1. Person Plural | expetimus expetivimus |
|
| 2. Person Plural | expetistis expetivistis |
|
| 3. Person Plural | expeterunt expetere expetiverunt expetivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sum |
|
| 2. Person Singular | expetitus es |
|
| 3. Person Singular | expetitus est |
|
| 1. Person Plural | expetiti sumus |
|
| 2. Person Plural | expetiti estis |
|
| 3. Person Plural | expetiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterim expetiverim |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
|
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
|
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
|
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
|
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sim |
|
| 2. Person Singular | expetitus sis |
|
| 3. Person Singular | expetitus sit |
|
| 1. Person Plural | expetiti simus |
|
| 2. Person Plural | expetiti sitis |
|
| 3. Person Plural | expetiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeteram expetiveram |
|
| 2. Person Singular | expeteras expetiveras |
|
| 3. Person Singular | expeterat expetiverat |
|
| 1. Person Plural | expeteramus expetiveramus |
|
| 2. Person Plural | expeteratis expetiveratis |
|
| 3. Person Plural | expeterant expetiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus eram |
|
| 2. Person Singular | expetitus eras |
|
| 3. Person Singular | expetitus erat |
|
| 1. Person Plural | expetiti eramus |
|
| 2. Person Plural | expetiti eratis |
|
| 3. Person Plural | expetiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetissem expetivissem |
|
| 2. Person Singular | expetisses expetivisses |
|
| 3. Person Singular | expetisset expetivisset |
|
| 1. Person Plural | expetissemus expetivissemus |
|
| 2. Person Plural | expetissetis expetivissetis |
|
| 3. Person Plural | expetissent expetivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus essem |
|
| 2. Person Singular | expetitus esses |
|
| 3. Person Singular | expetitus esset |
|
| 1. Person Plural | expetiti essemus |
|
| 2. Person Plural | expetiti essetis |
|
| 3. Person Plural | expetiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetero expetivero |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
|
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
|
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
|
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
|
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus ero |
|
| 2. Person Singular | expetitus eris |
|
| 3. Person Singular | expetitus erit |
|
| 1. Person Plural | expetiti erimus |
|
| 2. Person Plural | expetiti eritis |
|
| 3. Person Plural | expetiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expetere |
|
| Vorzeitigkeit | expetisse expetivisse |
|
| Nachzeitigkeit | expetiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expeti expetier |
|
| Vorzeitigkeit | expetitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expetitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expete |
! |
| 2. Person Plural | expetite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expetito |
| 3. Person Singular | expetito |
| 2. Person Plural | expetitote |
| 3. Person Plural | expetunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expetere |
|
| Genitiv | expetendi expetundi |
|
| Dativ | expetendo expetundo |
|
| Akkusativ | expetendum expetundum |
|
| Ablativ | expetendo expetundo |
|
| Vokativ | expetende expetunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetendus expetundus |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
| Genitiv | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetendi expetundi |
| Dativ | expetendo expetundo |
expetendae expetundae |
expetendo expetundo |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
expetendam expetundam |
expetendum expetundum |
| Ablativ | expetendo expetundo |
expetenda expetunda |
expetendo expetundo |
| Vokativ | expetende expetunde |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
Plural
| Nominativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
| Genitiv | expetendorum expetundorum |
expetendarum expetundarum |
expetendorum expetundorum |
| Dativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Akkusativ | expetendos expetundos |
expetendas expetundas |
expetenda expetunda |
| Ablativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Vokativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetens |
expetens |
expetens |
| Genitiv | expetentis |
expetentis |
expetentis |
| Dativ | expetenti |
expetenti |
expetenti |
| Akkusativ | expetentem |
expetentem |
expetens |
| Ablativ | expetenti expetente |
expetenti expetente |
expetenti expetente |
| Vokativ | expetens |
expetens |
expetens |
Plural
| Nominativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Genitiv | expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
| Dativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Akkusativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Ablativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Vokativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetitus |
expetita |
expetitum |
| Genitiv | expetiti |
expetitae |
expetiti |
| Dativ | expetito |
expetitae |
expetito |
| Akkusativ | expetitum |
expetitam |
expetitum |
| Ablativ | expetito |
expetita |
expetito |
| Vokativ | expetite |
expetita |
expetitum |
Plural
| Nominativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
| Genitiv | expetitorum |
expetitarum |
expetitorum |
| Dativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Akkusativ | expetitos |
expetitas |
expetita |
| Ablativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Vokativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetiturus |
expetitura |
expetiturum |
| Genitiv | expetituri |
expetiturae |
expetituri |
| Dativ | expetituro |
expetiturae |
expetituro |
| Akkusativ | expetiturum |
expetituram |
expetiturum |
| Ablativ | expetituro |
expetitura |
expetituro |
| Vokativ | expetiture |
expetitura |
expetiturum |
Plural
| Nominativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
| Genitiv | expetiturorum |
expetiturarum |
expetiturorum |
| Dativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Akkusativ | expetituros |
expetituras |
expetitura |
| Ablativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Vokativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expetitum |
expetitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeto |
ich begehre |
| 2. Person Singular | expetis |
du begehrst |
| 3. Person Singular | expetit |
er/sie/es begehrt |
| 1. Person Plural | expetimus |
wir begehren |
| 2. Person Plural | expetitis |
ihr begehrt |
| 3. Person Plural | expetunt |
sie begehren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetor |
ich werde begehrt |
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
du wirst begehrt |
| 3. Person Singular | expetitur |
er/sie/es wird begehrt |
| 1. Person Plural | expetimur |
wir werden begehrt |
| 2. Person Plural | expetimini |
ihr werdet begehrt |
| 3. Person Plural | expetuntur |
sie werden begehrt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich begehre |
| 2. Person Singular | expetas |
du begehrest |
| 3. Person Singular | expetat |
er/sie/es begehre |
| 1. Person Plural | expetamus |
wir begehren |
| 2. Person Plural | expetatis |
ihr begehret |
| 3. Person Plural | expetant |
sie begehren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
ich werde begehrt |
| 2. Person Singular | expetaris expetare |
du werdest begehrt |
| 3. Person Singular | expetatur |
er/sie/es werde begehrt |
| 1. Person Plural | expetamur |
wir werden begehrt |
| 2. Person Plural | expetamini |
ihr werdet begehrt |
| 3. Person Plural | expetantur |
sie werden begehrt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetebam |
ich begehrte |
| 2. Person Singular | expetebas |
du begehrtest |
| 3. Person Singular | expetebat |
er/sie/es begehrte |
| 1. Person Plural | expetebamus |
wir begehrten |
| 2. Person Plural | expetebatis |
ihr begehrtet |
| 3. Person Plural | expetebant |
sie begehrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetebar |
ich wurde begehrt |
| 2. Person Singular | expetebaris expetebare |
du wurdest begehrt |
| 3. Person Singular | expetebatur |
er/sie/es wurde begehrt |
| 1. Person Plural | expetebamur |
wir wurden begehrt |
| 2. Person Plural | expetebamini |
ihr wurdet begehrt |
| 3. Person Plural | expetebantur |
sie wurden begehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterem |
ich begehrte |
| 2. Person Singular | expeteres |
du begehrtest |
| 3. Person Singular | expeteret |
er/sie/es begehrte |
| 1. Person Plural | expeteremus |
wir begehrten |
| 2. Person Plural | expeteretis |
ihr begehrtet |
| 3. Person Plural | expeterent |
sie begehrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expeterer |
ich würde begehrt |
| 2. Person Singular | expetereris expeterere |
du würdest begehrt |
| 3. Person Singular | expeteretur |
er/sie/es würde begehrt |
| 1. Person Plural | expeteremur |
wir würden begehrt |
| 2. Person Plural | expeteremini |
ihr würdet begehrt |
| 3. Person Plural | expeterentur |
sie würden begehrt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich werde begehren |
| 2. Person Singular | expetes |
du wirst begehren |
| 3. Person Singular | expetet |
er/sie/es wird begehren |
| 1. Person Plural | expetemus |
wir werden begehren |
| 2. Person Plural | expetetis |
ihr werdet begehren |
| 3. Person Plural | expetent |
sie werden begehren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
ich werde begehrt werden |
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
du wirst begehrt werden |
| 3. Person Singular | expetetur |
er/sie/es wird begehrt werden |
| 1. Person Plural | expetemur |
wir werden begehrt werden |
| 2. Person Plural | expetemini |
ihr werdet begehrt werden |
| 3. Person Plural | expetentur |
sie werden begehrt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeti expetivi |
ich habe begehrt |
| 2. Person Singular | expetisti expetivisti |
du hast begehrt |
| 3. Person Singular | expetit expetivit |
er/sie/es hat begehrt |
| 1. Person Plural | expetimus expetivimus |
wir haben begehrt |
| 2. Person Plural | expetistis expetivistis |
ihr habt begehrt |
| 3. Person Plural | expeterunt expetere expetiverunt expetivere |
sie haben begehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sum |
ich bin begehrt worden |
| 2. Person Singular | expetitus es |
du bist begehrt worden |
| 3. Person Singular | expetitus est |
er/sie/es ist begehrt worden |
| 1. Person Plural | expetiti sumus |
wir sind begehrt worden |
| 2. Person Plural | expetiti estis |
ihr seid begehrt worden |
| 3. Person Plural | expetiti sunt |
sie sind begehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterim expetiverim |
ich habe begehrt |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du habest begehrt |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es habe begehrt |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir haben begehrt |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr habet begehrt |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie haben begehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sim |
ich sei begehrt worden |
| 2. Person Singular | expetitus sis |
du seiest begehrt worden |
| 3. Person Singular | expetitus sit |
er/sie/es sei begehrt worden |
| 1. Person Plural | expetiti simus |
wir seien begehrt worden |
| 2. Person Plural | expetiti sitis |
ihr seiet begehrt worden |
| 3. Person Plural | expetiti sint |
sie seien begehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeteram expetiveram |
ich hatte begehrt |
| 2. Person Singular | expeteras expetiveras |
du hattest begehrt |
| 3. Person Singular | expeterat expetiverat |
er/sie/es hatte begehrt |
| 1. Person Plural | expeteramus expetiveramus |
wir hatten begehrt |
| 2. Person Plural | expeteratis expetiveratis |
ihr hattet begehrt |
| 3. Person Plural | expeterant expetiverant |
sie hatten begehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus eram |
ich war begehrt worden |
| 2. Person Singular | expetitus eras |
du warst begehrt worden |
| 3. Person Singular | expetitus erat |
er/sie/es war begehrt worden |
| 1. Person Plural | expetiti eramus |
wir waren begehrt worden |
| 2. Person Plural | expetiti eratis |
ihr wart begehrt worden |
| 3. Person Plural | expetiti erant |
sie waren begehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetissem expetivissem |
ich hätte begehrt |
| 2. Person Singular | expetisses expetivisses |
du hättest begehrt |
| 3. Person Singular | expetisset expetivisset |
er/sie/es hätte begehrt |
| 1. Person Plural | expetissemus expetivissemus |
wir hätten begehrt |
| 2. Person Plural | expetissetis expetivissetis |
ihr hättet begehrt |
| 3. Person Plural | expetissent expetivissent |
sie hätten begehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus essem |
ich wäre begehrt worden |
| 2. Person Singular | expetitus esses |
du wärest begehrt worden |
| 3. Person Singular | expetitus esset |
er/sie/es wäre begehrt worden |
| 1. Person Plural | expetiti essemus |
wir wären begehrt worden |
| 2. Person Plural | expetiti essetis |
ihr wäret begehrt worden |
| 3. Person Plural | expetiti essent |
sie wären begehrt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetero expetivero |
ich werde begehrt haben |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du wirst begehrt haben |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es wird begehrt haben |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir werden begehrt haben |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr werdet begehrt haben |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie werden begehrt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus ero |
ich werde begehrt worden sein |
| 2. Person Singular | expetitus eris |
du wirst begehrt worden sein |
| 3. Person Singular | expetitus erit |
er/sie/es wird begehrt worden sein |
| 1. Person Plural | expetiti erimus |
wir werden begehrt worden sein |
| 2. Person Plural | expetiti eritis |
ihr werdet begehrt worden sein |
| 3. Person Plural | expetiti erunt |
sie werden begehrt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expetere |
begehren |
| Vorzeitigkeit | expetisse expetivisse |
begehrt haben |
| Nachzeitigkeit | expetiturum esse |
begehren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expeti expetier |
begehrt werden |
| Vorzeitigkeit | expetitum esse |
begehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit | expetitum iri |
künftig begehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expete |
begehre; begehr! |
| 2. Person Plural | expetite |
begehrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expetito |
| 3. Person Singular | expetito |
| 2. Person Plural | expetitote |
| 3. Person Plural | expetunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expetere |
das Begehren |
| Genitiv | expetendi expetundi |
des Begehrens |
| Dativ | expetendo expetundo |
dem Begehren |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
das Begehren |
| Ablativ | expetendo expetundo |
durch das Begehren |
| Vokativ | expetende expetunde |
Begehren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetendus expetundus |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
| Genitiv | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetendi expetundi |
| Dativ | expetendo expetundo |
expetendae expetundae |
expetendo expetundo |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
expetendam expetundam |
expetendum expetundum |
| Ablativ | expetendo expetundo |
expetenda expetunda |
expetendo expetundo |
| Vokativ | expetende expetunde |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
Plural
| Nominativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
| Genitiv | expetendorum expetundorum |
expetendarum expetundarum |
expetendorum expetundorum |
| Dativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Akkusativ | expetendos expetundos |
expetendas expetundas |
expetenda expetunda |
| Ablativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Vokativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetens |
expetens |
expetens |
| Genitiv | expetentis |
expetentis |
expetentis |
| Dativ | expetenti |
expetenti |
expetenti |
| Akkusativ | expetentem |
expetentem |
expetens |
| Ablativ | expetenti expetente |
expetenti expetente |
expetenti expetente |
| Vokativ | expetens |
expetens |
expetens |
Plural
| Nominativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Genitiv | expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
| Dativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Akkusativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Ablativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Vokativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetitus |
expetita |
expetitum |
| Genitiv | expetiti |
expetitae |
expetiti |
| Dativ | expetito |
expetitae |
expetito |
| Akkusativ | expetitum |
expetitam |
expetitum |
| Ablativ | expetito |
expetita |
expetito |
| Vokativ | expetite |
expetita |
expetitum |
Plural
| Nominativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
| Genitiv | expetitorum |
expetitarum |
expetitorum |
| Dativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Akkusativ | expetitos |
expetitas |
expetita |
| Ablativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Vokativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetiturus |
expetitura |
expetiturum |
| Genitiv | expetituri |
expetiturae |
expetituri |
| Dativ | expetituro |
expetiturae |
expetituro |
| Akkusativ | expetiturum |
expetituram |
expetiturum |
| Ablativ | expetituro |
expetitura |
expetituro |
| Vokativ | expetiture |
expetitura |
expetiturum |
Plural
| Nominativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
| Genitiv | expetiturorum |
expetiturarum |
expetiturorum |
| Dativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Akkusativ | expetituros |
expetituras |
expetitura |
| Ablativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Vokativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expetitum |
expetitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeto |
ich fordere |
| 2. Person Singular | expetis |
du forderst |
| 3. Person Singular | expetit |
er/sie/es fordert |
| 1. Person Plural | expetimus |
wir fordern |
| 2. Person Plural | expetitis |
ihr fordert |
| 3. Person Plural | expetunt |
sie fordern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetor |
ich werde gefordert |
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
du wirst gefordert |
| 3. Person Singular | expetitur |
er/sie/es wird gefordert |
| 1. Person Plural | expetimur |
wir werden gefordert |
| 2. Person Plural | expetimini |
ihr werdet gefordert |
| 3. Person Plural | expetuntur |
sie werden gefordert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich fordere |
| 2. Person Singular | expetas |
du forderst |
| 3. Person Singular | expetat |
er/sie/es fordere |
| 1. Person Plural | expetamus |
wir fordern |
| 2. Person Plural | expetatis |
ihr fordert |
| 3. Person Plural | expetant |
sie fordern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
ich werde gefordert |
| 2. Person Singular | expetaris expetare |
du werdest gefordert |
| 3. Person Singular | expetatur |
er/sie/es werde gefordert |
| 1. Person Plural | expetamur |
wir werden gefordert |
| 2. Person Plural | expetamini |
ihr werdet gefordert |
| 3. Person Plural | expetantur |
sie werden gefordert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetebam |
ich forderte |
| 2. Person Singular | expetebas |
du fordertest |
| 3. Person Singular | expetebat |
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural | expetebamus |
wir forderten |
| 2. Person Plural | expetebatis |
ihr fordertet |
| 3. Person Plural | expetebant |
sie forderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetebar |
ich wurde gefordert |
| 2. Person Singular | expetebaris expetebare |
du wurdest gefordert |
| 3. Person Singular | expetebatur |
er/sie/es wurde gefordert |
| 1. Person Plural | expetebamur |
wir wurden gefordert |
| 2. Person Plural | expetebamini |
ihr wurdet gefordert |
| 3. Person Plural | expetebantur |
sie wurden gefordert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterem |
ich forderte |
| 2. Person Singular | expeteres |
du fordertest |
| 3. Person Singular | expeteret |
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural | expeteremus |
wir forderten |
| 2. Person Plural | expeteretis |
ihr fordertet |
| 3. Person Plural | expeterent |
sie forderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expeterer |
ich würde gefordert |
| 2. Person Singular | expetereris expeterere |
du würdest gefordert |
| 3. Person Singular | expeteretur |
er/sie/es würde gefordert |
| 1. Person Plural | expeteremur |
wir würden gefordert |
| 2. Person Plural | expeteremini |
ihr würdet gefordert |
| 3. Person Plural | expeterentur |
sie würden gefordert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich werde fordern |
| 2. Person Singular | expetes |
du wirst fordern |
| 3. Person Singular | expetet |
er/sie/es wird fordern |
| 1. Person Plural | expetemus |
wir werden fordern |
| 2. Person Plural | expetetis |
ihr werdet fordern |
| 3. Person Plural | expetent |
sie werden fordern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
ich werde gefordert werden |
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
du wirst gefordert werden |
| 3. Person Singular | expetetur |
er/sie/es wird gefordert werden |
| 1. Person Plural | expetemur |
wir werden gefordert werden |
| 2. Person Plural | expetemini |
ihr werdet gefordert werden |
| 3. Person Plural | expetentur |
sie werden gefordert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeti expetivi |
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular | expetisti expetivisti |
du hast gefordert |
| 3. Person Singular | expetit expetivit |
er/sie/es hat gefordert |
| 1. Person Plural | expetimus expetivimus |
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural | expetistis expetivistis |
ihr habt gefordert |
| 3. Person Plural | expeterunt expetere expetiverunt expetivere |
sie haben gefordert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sum |
ich bin gefordert worden |
| 2. Person Singular | expetitus es |
du bist gefordert worden |
| 3. Person Singular | expetitus est |
er/sie/es ist gefordert worden |
| 1. Person Plural | expetiti sumus |
wir sind gefordert worden |
| 2. Person Plural | expetiti estis |
ihr seid gefordert worden |
| 3. Person Plural | expetiti sunt |
sie sind gefordert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterim expetiverim |
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du habest gefordert |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es habe gefordert |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr habet gefordert |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie haben gefordert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sim |
ich sei gefordert worden |
| 2. Person Singular | expetitus sis |
du seiest gefordert worden |
| 3. Person Singular | expetitus sit |
er/sie/es sei gefordert worden |
| 1. Person Plural | expetiti simus |
wir seien gefordert worden |
| 2. Person Plural | expetiti sitis |
ihr seiet gefordert worden |
| 3. Person Plural | expetiti sint |
sie seien gefordert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeteram expetiveram |
ich hatte gefordert |
| 2. Person Singular | expeteras expetiveras |
du hattest gefordert |
| 3. Person Singular | expeterat expetiverat |
er/sie/es hatte gefordert |
| 1. Person Plural | expeteramus expetiveramus |
wir hatten gefordert |
| 2. Person Plural | expeteratis expetiveratis |
ihr hattet gefordert |
| 3. Person Plural | expeterant expetiverant |
sie hatten gefordert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus eram |
ich war gefordert worden |
| 2. Person Singular | expetitus eras |
du warst gefordert worden |
| 3. Person Singular | expetitus erat |
er/sie/es war gefordert worden |
| 1. Person Plural | expetiti eramus |
wir waren gefordert worden |
| 2. Person Plural | expetiti eratis |
ihr wart gefordert worden |
| 3. Person Plural | expetiti erant |
sie waren gefordert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetissem expetivissem |
ich hätte gefordert |
| 2. Person Singular | expetisses expetivisses |
du hättest gefordert |
| 3. Person Singular | expetisset expetivisset |
er/sie/es hätte gefordert |
| 1. Person Plural | expetissemus expetivissemus |
wir hätten gefordert |
| 2. Person Plural | expetissetis expetivissetis |
ihr hättet gefordert |
| 3. Person Plural | expetissent expetivissent |
sie hätten gefordert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus essem |
ich wäre gefordert worden |
| 2. Person Singular | expetitus esses |
du wärest gefordert worden |
| 3. Person Singular | expetitus esset |
er/sie/es wäre gefordert worden |
| 1. Person Plural | expetiti essemus |
wir wären gefordert worden |
| 2. Person Plural | expetiti essetis |
ihr wäret gefordert worden |
| 3. Person Plural | expetiti essent |
sie wären gefordert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetero expetivero |
ich werde gefordert haben |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du wirst gefordert haben |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es wird gefordert haben |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir werden gefordert haben |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr werdet gefordert haben |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie werden gefordert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus ero |
ich werde gefordert worden sein |
| 2. Person Singular | expetitus eris |
du wirst gefordert worden sein |
| 3. Person Singular | expetitus erit |
er/sie/es wird gefordert worden sein |
| 1. Person Plural | expetiti erimus |
wir werden gefordert worden sein |
| 2. Person Plural | expetiti eritis |
ihr werdet gefordert worden sein |
| 3. Person Plural | expetiti erunt |
sie werden gefordert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expetere |
fordern |
| Vorzeitigkeit | expetisse expetivisse |
gefordert haben |
| Nachzeitigkeit | expetiturum esse |
fordern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expeti expetier |
gefordert werden |
| Vorzeitigkeit | expetitum esse |
gefordert worden sein |
| Nachzeitigkeit | expetitum iri |
künftig gefordert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expete |
fordere! |
| 2. Person Plural | expetite |
fordert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expetito |
| 3. Person Singular | expetito |
| 2. Person Plural | expetitote |
| 3. Person Plural | expetunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expetere |
das Fordern |
| Genitiv | expetendi expetundi |
des Fordernes |
| Dativ | expetendo expetundo |
dem Fordern |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
das Fordern |
| Ablativ | expetendo expetundo |
durch das Fordern |
| Vokativ | expetende expetunde |
Fordern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetendus expetundus |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
| Genitiv | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetendi expetundi |
| Dativ | expetendo expetundo |
expetendae expetundae |
expetendo expetundo |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
expetendam expetundam |
expetendum expetundum |
| Ablativ | expetendo expetundo |
expetenda expetunda |
expetendo expetundo |
| Vokativ | expetende expetunde |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
Plural
| Nominativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
| Genitiv | expetendorum expetundorum |
expetendarum expetundarum |
expetendorum expetundorum |
| Dativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Akkusativ | expetendos expetundos |
expetendas expetundas |
expetenda expetunda |
| Ablativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Vokativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetens |
expetens |
expetens |
| Genitiv | expetentis |
expetentis |
expetentis |
| Dativ | expetenti |
expetenti |
expetenti |
| Akkusativ | expetentem |
expetentem |
expetens |
| Ablativ | expetenti expetente |
expetenti expetente |
expetenti expetente |
| Vokativ | expetens |
expetens |
expetens |
Plural
| Nominativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Genitiv | expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
| Dativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Akkusativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Ablativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Vokativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetitus |
expetita |
expetitum |
| Genitiv | expetiti |
expetitae |
expetiti |
| Dativ | expetito |
expetitae |
expetito |
| Akkusativ | expetitum |
expetitam |
expetitum |
| Ablativ | expetito |
expetita |
expetito |
| Vokativ | expetite |
expetita |
expetitum |
Plural
| Nominativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
| Genitiv | expetitorum |
expetitarum |
expetitorum |
| Dativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Akkusativ | expetitos |
expetitas |
expetita |
| Ablativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Vokativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetiturus |
expetitura |
expetiturum |
| Genitiv | expetituri |
expetiturae |
expetituri |
| Dativ | expetituro |
expetiturae |
expetituro |
| Akkusativ | expetiturum |
expetituram |
expetiturum |
| Ablativ | expetituro |
expetitura |
expetituro |
| Vokativ | expetiture |
expetitura |
expetiturum |
Plural
| Nominativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
| Genitiv | expetiturorum |
expetiturarum |
expetiturorum |
| Dativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Akkusativ | expetituros |
expetituras |
expetitura |
| Ablativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Vokativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expetitum |
expetitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeto |
ich geschehe |
| 2. Person Singular | expetis |
du geschiehst |
| 3. Person Singular | expetit |
er/sie/es geschieht |
| 1. Person Plural | expetimus |
wir geschehen |
| 2. Person Plural | expetitis |
ihr gescheht |
| 3. Person Plural | expetunt |
sie geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetor |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
|
| 3. Person Singular | expetitur |
|
| 1. Person Plural | expetimur |
|
| 2. Person Plural | expetimini |
|
| 3. Person Plural | expetuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich geschehe |
| 2. Person Singular | expetas |
du geschehest |
| 3. Person Singular | expetat |
er/sie/es geschehe |
| 1. Person Plural | expetamus |
wir geschehen |
| 2. Person Plural | expetatis |
ihr geschehet |
| 3. Person Plural | expetant |
sie geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
|
| 2. Person Singular | expetaris expetare |
|
| 3. Person Singular | expetatur |
|
| 1. Person Plural | expetamur |
|
| 2. Person Plural | expetamini |
|
| 3. Person Plural | expetantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetebam |
ich geschah |
| 2. Person Singular | expetebas |
du geschahst |
| 3. Person Singular | expetebat |
er/sie/es geschah |
| 1. Person Plural | expetebamus |
wir geschahen |
| 2. Person Plural | expetebatis |
ihr geschaht |
| 3. Person Plural | expetebant |
sie geschahen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetebar |
|
| 2. Person Singular | expetebaris expetebare |
|
| 3. Person Singular | expetebatur |
|
| 1. Person Plural | expetebamur |
|
| 2. Person Plural | expetebamini |
|
| 3. Person Plural | expetebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterem |
ich geschähe |
| 2. Person Singular | expeteres |
du geschähest |
| 3. Person Singular | expeteret |
er/sie/es geschähe |
| 1. Person Plural | expeteremus |
wir geschähen |
| 2. Person Plural | expeteretis |
ihr geschähet |
| 3. Person Plural | expeterent |
sie geschähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expeterer |
|
| 2. Person Singular | expetereris expeterere |
|
| 3. Person Singular | expeteretur |
|
| 1. Person Plural | expeteremur |
|
| 2. Person Plural | expeteremini |
|
| 3. Person Plural | expeterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich werde geschehen |
| 2. Person Singular | expetes |
du wirst geschehen |
| 3. Person Singular | expetet |
er/sie/es wird geschehen |
| 1. Person Plural | expetemus |
wir werden geschehen |
| 2. Person Plural | expetetis |
ihr werdet geschehen |
| 3. Person Plural | expetent |
sie werden geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
|
| 3. Person Singular | expetetur |
|
| 1. Person Plural | expetemur |
|
| 2. Person Plural | expetemini |
|
| 3. Person Plural | expetentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeti expetivi |
ich bin geschehen |
| 2. Person Singular | expetisti expetivisti |
du bist geschehen |
| 3. Person Singular | expetit expetivit |
er/sie/es ist geschehen |
| 1. Person Plural | expetimus expetivimus |
wir sind geschehen |
| 2. Person Plural | expetistis expetivistis |
ihr seid geschehen |
| 3. Person Plural | expeterunt expetere expetiverunt expetivere |
sie sind geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sum |
|
| 2. Person Singular | expetitus es |
|
| 3. Person Singular | expetitus est |
|
| 1. Person Plural | expetiti sumus |
|
| 2. Person Plural | expetiti estis |
|
| 3. Person Plural | expetiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterim expetiverim |
ich sei geschehen |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du seiest geschehen |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es sei geschehen |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir seien geschehen |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr seiet geschehen |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie seien geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sim |
|
| 2. Person Singular | expetitus sis |
|
| 3. Person Singular | expetitus sit |
|
| 1. Person Plural | expetiti simus |
|
| 2. Person Plural | expetiti sitis |
|
| 3. Person Plural | expetiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeteram expetiveram |
ich war geschehen |
| 2. Person Singular | expeteras expetiveras |
du warst geschehen |
| 3. Person Singular | expeterat expetiverat |
er/sie/es war geschehen |
| 1. Person Plural | expeteramus expetiveramus |
wir waren geschehen |
| 2. Person Plural | expeteratis expetiveratis |
ihr wart geschehen |
| 3. Person Plural | expeterant expetiverant |
sie waren geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus eram |
|
| 2. Person Singular | expetitus eras |
|
| 3. Person Singular | expetitus erat |
|
| 1. Person Plural | expetiti eramus |
|
| 2. Person Plural | expetiti eratis |
|
| 3. Person Plural | expetiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetissem expetivissem |
ich wäre geschehen |
| 2. Person Singular | expetisses expetivisses |
du wärest geschehen |
| 3. Person Singular | expetisset expetivisset |
er/sie/es wäre geschehen |
| 1. Person Plural | expetissemus expetivissemus |
wir wären geschehen |
| 2. Person Plural | expetissetis expetivissetis |
ihr wäret geschehen |
| 3. Person Plural | expetissent expetivissent |
sie wären geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus essem |
|
| 2. Person Singular | expetitus esses |
|
| 3. Person Singular | expetitus esset |
|
| 1. Person Plural | expetiti essemus |
|
| 2. Person Plural | expetiti essetis |
|
| 3. Person Plural | expetiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetero expetivero |
ich werde geschehen sein |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du wirst geschehen sein |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es wird geschehen sein |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir werden geschehen sein |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr werdet geschehen sein |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie werden geschehen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus ero |
|
| 2. Person Singular | expetitus eris |
|
| 3. Person Singular | expetitus erit |
|
| 1. Person Plural | expetiti erimus |
|
| 2. Person Plural | expetiti eritis |
|
| 3. Person Plural | expetiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expetere |
geschehen |
| Vorzeitigkeit | expetisse expetivisse |
geschehen sein |
| Nachzeitigkeit | expetiturum esse |
geschehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expeti expetier |
|
| Vorzeitigkeit | expetitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expetitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expete |
geschehe; gescheh! |
| 2. Person Plural | expetite |
gescheht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expetito |
| 3. Person Singular | expetito |
| 2. Person Plural | expetitote |
| 3. Person Plural | expetunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expetere |
das Geschehen |
| Genitiv | expetendi expetundi |
des Geschehens |
| Dativ | expetendo expetundo |
dem Geschehen |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
das Geschehen |
| Ablativ | expetendo expetundo |
durch das Geschehen |
| Vokativ | expetende expetunde |
Geschehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetendus expetundus |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
| Genitiv | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetendi expetundi |
| Dativ | expetendo expetundo |
expetendae expetundae |
expetendo expetundo |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
expetendam expetundam |
expetendum expetundum |
| Ablativ | expetendo expetundo |
expetenda expetunda |
expetendo expetundo |
| Vokativ | expetende expetunde |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
Plural
| Nominativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
| Genitiv | expetendorum expetundorum |
expetendarum expetundarum |
expetendorum expetundorum |
| Dativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Akkusativ | expetendos expetundos |
expetendas expetundas |
expetenda expetunda |
| Ablativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Vokativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetens |
expetens |
expetens |
| Genitiv | expetentis |
expetentis |
expetentis |
| Dativ | expetenti |
expetenti |
expetenti |
| Akkusativ | expetentem |
expetentem |
expetens |
| Ablativ | expetenti expetente |
expetenti expetente |
expetenti expetente |
| Vokativ | expetens |
expetens |
expetens |
Plural
| Nominativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Genitiv | expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
| Dativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Akkusativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Ablativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Vokativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetitus |
expetita |
expetitum |
| Genitiv | expetiti |
expetitae |
expetiti |
| Dativ | expetito |
expetitae |
expetito |
| Akkusativ | expetitum |
expetitam |
expetitum |
| Ablativ | expetito |
expetita |
expetito |
| Vokativ | expetite |
expetita |
expetitum |
Plural
| Nominativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
| Genitiv | expetitorum |
expetitarum |
expetitorum |
| Dativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Akkusativ | expetitos |
expetitas |
expetita |
| Ablativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Vokativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetiturus |
expetitura |
expetiturum |
| Genitiv | expetituri |
expetiturae |
expetituri |
| Dativ | expetituro |
expetiturae |
expetituro |
| Akkusativ | expetiturum |
expetituram |
expetiturum |
| Ablativ | expetituro |
expetitura |
expetituro |
| Vokativ | expetiture |
expetitura |
expetiturum |
Plural
| Nominativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
| Genitiv | expetiturorum |
expetiturarum |
expetiturorum |
| Dativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Akkusativ | expetituros |
expetituras |
expetitura |
| Ablativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Vokativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expetitum |
expetitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeto |
|
| 2. Person Singular | expetis |
|
| 3. Person Singular | expetit |
|
| 1. Person Plural | expetimus |
|
| 2. Person Plural | expetitis |
|
| 3. Person Plural | expetunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetor |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
|
| 3. Person Singular | expetitur |
|
| 1. Person Plural | expetimur |
|
| 2. Person Plural | expetimini |
|
| 3. Person Plural | expetuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
|
| 2. Person Singular | expetas |
|
| 3. Person Singular | expetat |
|
| 1. Person Plural | expetamus |
|
| 2. Person Plural | expetatis |
|
| 3. Person Plural | expetant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
|
| 2. Person Singular | expetaris expetare |
|
| 3. Person Singular | expetatur |
|
| 1. Person Plural | expetamur |
|
| 2. Person Plural | expetamini |
|
| 3. Person Plural | expetantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetebam |
|
| 2. Person Singular | expetebas |
|
| 3. Person Singular | expetebat |
|
| 1. Person Plural | expetebamus |
|
| 2. Person Plural | expetebatis |
|
| 3. Person Plural | expetebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetebar |
|
| 2. Person Singular | expetebaris expetebare |
|
| 3. Person Singular | expetebatur |
|
| 1. Person Plural | expetebamur |
|
| 2. Person Plural | expetebamini |
|
| 3. Person Plural | expetebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterem |
|
| 2. Person Singular | expeteres |
|
| 3. Person Singular | expeteret |
|
| 1. Person Plural | expeteremus |
|
| 2. Person Plural | expeteretis |
|
| 3. Person Plural | expeterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expeterer |
|
| 2. Person Singular | expetereris expeterere |
|
| 3. Person Singular | expeteretur |
|
| 1. Person Plural | expeteremur |
|
| 2. Person Plural | expeteremini |
|
| 3. Person Plural | expeterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
|
| 2. Person Singular | expetes |
|
| 3. Person Singular | expetet |
|
| 1. Person Plural | expetemus |
|
| 2. Person Plural | expetetis |
|
| 3. Person Plural | expetent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
|
| 3. Person Singular | expetetur |
|
| 1. Person Plural | expetemur |
|
| 2. Person Plural | expetemini |
|
| 3. Person Plural | expetentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeti expetivi |
|
| 2. Person Singular | expetisti expetivisti |
|
| 3. Person Singular | expetit expetivit |
|
| 1. Person Plural | expetimus expetivimus |
|
| 2. Person Plural | expetistis expetivistis |
|
| 3. Person Plural | expeterunt expetere expetiverunt expetivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sum |
|
| 2. Person Singular | expetitus es |
|
| 3. Person Singular | expetitus est |
|
| 1. Person Plural | expetiti sumus |
|
| 2. Person Plural | expetiti estis |
|
| 3. Person Plural | expetiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterim expetiverim |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
|
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
|
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
|
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
|
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sim |
|
| 2. Person Singular | expetitus sis |
|
| 3. Person Singular | expetitus sit |
|
| 1. Person Plural | expetiti simus |
|
| 2. Person Plural | expetiti sitis |
|
| 3. Person Plural | expetiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeteram expetiveram |
|
| 2. Person Singular | expeteras expetiveras |
|
| 3. Person Singular | expeterat expetiverat |
|
| 1. Person Plural | expeteramus expetiveramus |
|
| 2. Person Plural | expeteratis expetiveratis |
|
| 3. Person Plural | expeterant expetiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus eram |
|
| 2. Person Singular | expetitus eras |
|
| 3. Person Singular | expetitus erat |
|
| 1. Person Plural | expetiti eramus |
|
| 2. Person Plural | expetiti eratis |
|
| 3. Person Plural | expetiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetissem expetivissem |
|
| 2. Person Singular | expetisses expetivisses |
|
| 3. Person Singular | expetisset expetivisset |
|
| 1. Person Plural | expetissemus expetivissemus |
|
| 2. Person Plural | expetissetis expetivissetis |
|
| 3. Person Plural | expetissent expetivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus essem |
|
| 2. Person Singular | expetitus esses |
|
| 3. Person Singular | expetitus esset |
|
| 1. Person Plural | expetiti essemus |
|
| 2. Person Plural | expetiti essetis |
|
| 3. Person Plural | expetiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetero expetivero |
|
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
|
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
|
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
|
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
|
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus ero |
|
| 2. Person Singular | expetitus eris |
|
| 3. Person Singular | expetitus erit |
|
| 1. Person Plural | expetiti erimus |
|
| 2. Person Plural | expetiti eritis |
|
| 3. Person Plural | expetiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expetere |
|
| Vorzeitigkeit | expetisse expetivisse |
|
| Nachzeitigkeit | expetiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expeti expetier |
|
| Vorzeitigkeit | expetitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | expetitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expete |
! |
| 2. Person Plural | expetite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expetito |
| 3. Person Singular | expetito |
| 2. Person Plural | expetitote |
| 3. Person Plural | expetunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expetere |
|
| Genitiv | expetendi expetundi |
|
| Dativ | expetendo expetundo |
|
| Akkusativ | expetendum expetundum |
|
| Ablativ | expetendo expetundo |
|
| Vokativ | expetende expetunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetendus expetundus |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
| Genitiv | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetendi expetundi |
| Dativ | expetendo expetundo |
expetendae expetundae |
expetendo expetundo |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
expetendam expetundam |
expetendum expetundum |
| Ablativ | expetendo expetundo |
expetenda expetunda |
expetendo expetundo |
| Vokativ | expetende expetunde |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
Plural
| Nominativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
| Genitiv | expetendorum expetundorum |
expetendarum expetundarum |
expetendorum expetundorum |
| Dativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Akkusativ | expetendos expetundos |
expetendas expetundas |
expetenda expetunda |
| Ablativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Vokativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetens |
expetens |
expetens |
| Genitiv | expetentis |
expetentis |
expetentis |
| Dativ | expetenti |
expetenti |
expetenti |
| Akkusativ | expetentem |
expetentem |
expetens |
| Ablativ | expetenti expetente |
expetenti expetente |
expetenti expetente |
| Vokativ | expetens |
expetens |
expetens |
Plural
| Nominativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Genitiv | expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
| Dativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Akkusativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Ablativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Vokativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetitus |
expetita |
expetitum |
| Genitiv | expetiti |
expetitae |
expetiti |
| Dativ | expetito |
expetitae |
expetito |
| Akkusativ | expetitum |
expetitam |
expetitum |
| Ablativ | expetito |
expetita |
expetito |
| Vokativ | expetite |
expetita |
expetitum |
Plural
| Nominativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
| Genitiv | expetitorum |
expetitarum |
expetitorum |
| Dativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Akkusativ | expetitos |
expetitas |
expetita |
| Ablativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Vokativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetiturus |
expetitura |
expetiturum |
| Genitiv | expetituri |
expetiturae |
expetituri |
| Dativ | expetituro |
expetiturae |
expetituro |
| Akkusativ | expetiturum |
expetituram |
expetiturum |
| Ablativ | expetituro |
expetitura |
expetituro |
| Vokativ | expetiture |
expetitura |
expetiturum |
Plural
| Nominativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
| Genitiv | expetiturorum |
expetiturarum |
expetiturorum |
| Dativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Akkusativ | expetituros |
expetituras |
expetitura |
| Ablativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Vokativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expetitum |
expetitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeto |
ich verlange |
| 2. Person Singular | expetis |
du verlangst |
| 3. Person Singular | expetit |
er/sie/es verlangt |
| 1. Person Plural | expetimus |
wir verlangen |
| 2. Person Plural | expetitis |
ihr verlangt |
| 3. Person Plural | expetunt |
sie verlangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetor |
ich werde verlangt |
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
du wirst verlangt |
| 3. Person Singular | expetitur |
er/sie/es wird verlangt |
| 1. Person Plural | expetimur |
wir werden verlangt |
| 2. Person Plural | expetimini |
ihr werdet verlangt |
| 3. Person Plural | expetuntur |
sie werden verlangt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich verlange |
| 2. Person Singular | expetas |
du verlangest |
| 3. Person Singular | expetat |
er/sie/es verlange |
| 1. Person Plural | expetamus |
wir verlangen |
| 2. Person Plural | expetatis |
ihr verlanget |
| 3. Person Plural | expetant |
sie verlangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
ich werde verlangt |
| 2. Person Singular | expetaris expetare |
du werdest verlangt |
| 3. Person Singular | expetatur |
er/sie/es werde verlangt |
| 1. Person Plural | expetamur |
wir werden verlangt |
| 2. Person Plural | expetamini |
ihr werdet verlangt |
| 3. Person Plural | expetantur |
sie werden verlangt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetebam |
ich verlangte |
| 2. Person Singular | expetebas |
du verlangtest |
| 3. Person Singular | expetebat |
er/sie/es verlangte |
| 1. Person Plural | expetebamus |
wir verlangten |
| 2. Person Plural | expetebatis |
ihr verlangtet |
| 3. Person Plural | expetebant |
sie verlangten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetebar |
ich wurde verlangt |
| 2. Person Singular | expetebaris expetebare |
du wurdest verlangt |
| 3. Person Singular | expetebatur |
er/sie/es wurde verlangt |
| 1. Person Plural | expetebamur |
wir wurden verlangt |
| 2. Person Plural | expetebamini |
ihr wurdet verlangt |
| 3. Person Plural | expetebantur |
sie wurden verlangt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterem |
ich verlangte |
| 2. Person Singular | expeteres |
du verlangtest |
| 3. Person Singular | expeteret |
er/sie/es verlangte |
| 1. Person Plural | expeteremus |
wir verlangten |
| 2. Person Plural | expeteretis |
ihr verlangtet |
| 3. Person Plural | expeterent |
sie verlangten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expeterer |
ich würde verlangt |
| 2. Person Singular | expetereris expeterere |
du würdest verlangt |
| 3. Person Singular | expeteretur |
er/sie/es würde verlangt |
| 1. Person Plural | expeteremur |
wir würden verlangt |
| 2. Person Plural | expeteremini |
ihr würdet verlangt |
| 3. Person Plural | expeterentur |
sie würden verlangt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetam |
ich werde verlangen |
| 2. Person Singular | expetes |
du wirst verlangen |
| 3. Person Singular | expetet |
er/sie/es wird verlangen |
| 1. Person Plural | expetemus |
wir werden verlangen |
| 2. Person Plural | expetetis |
ihr werdet verlangen |
| 3. Person Plural | expetent |
sie werden verlangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetar |
ich werde verlangt werden |
| 2. Person Singular | expeteris expetere |
du wirst verlangt werden |
| 3. Person Singular | expetetur |
er/sie/es wird verlangt werden |
| 1. Person Plural | expetemur |
wir werden verlangt werden |
| 2. Person Plural | expetemini |
ihr werdet verlangt werden |
| 3. Person Plural | expetentur |
sie werden verlangt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeti expetivi |
ich habe verlangt |
| 2. Person Singular | expetisti expetivisti |
du hast verlangt |
| 3. Person Singular | expetit expetivit |
er/sie/es hat verlangt |
| 1. Person Plural | expetimus expetivimus |
wir haben verlangt |
| 2. Person Plural | expetistis expetivistis |
ihr habt verlangt |
| 3. Person Plural | expeterunt expetere expetiverunt expetivere |
sie haben verlangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sum |
ich bin verlangt worden |
| 2. Person Singular | expetitus es |
du bist verlangt worden |
| 3. Person Singular | expetitus est |
er/sie/es ist verlangt worden |
| 1. Person Plural | expetiti sumus |
wir sind verlangt worden |
| 2. Person Plural | expetiti estis |
ihr seid verlangt worden |
| 3. Person Plural | expetiti sunt |
sie sind verlangt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeterim expetiverim |
ich habe verlangt |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du habest verlangt |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es habe verlangt |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir haben verlangt |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr habet verlangt |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie haben verlangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus sim |
ich sei verlangt worden |
| 2. Person Singular | expetitus sis |
du seiest verlangt worden |
| 3. Person Singular | expetitus sit |
er/sie/es sei verlangt worden |
| 1. Person Plural | expetiti simus |
wir seien verlangt worden |
| 2. Person Plural | expetiti sitis |
ihr seiet verlangt worden |
| 3. Person Plural | expetiti sint |
sie seien verlangt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expeteram expetiveram |
ich hatte verlangt |
| 2. Person Singular | expeteras expetiveras |
du hattest verlangt |
| 3. Person Singular | expeterat expetiverat |
er/sie/es hatte verlangt |
| 1. Person Plural | expeteramus expetiveramus |
wir hatten verlangt |
| 2. Person Plural | expeteratis expetiveratis |
ihr hattet verlangt |
| 3. Person Plural | expeterant expetiverant |
sie hatten verlangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus eram |
ich war verlangt worden |
| 2. Person Singular | expetitus eras |
du warst verlangt worden |
| 3. Person Singular | expetitus erat |
er/sie/es war verlangt worden |
| 1. Person Plural | expetiti eramus |
wir waren verlangt worden |
| 2. Person Plural | expetiti eratis |
ihr wart verlangt worden |
| 3. Person Plural | expetiti erant |
sie waren verlangt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetissem expetivissem |
ich hätte verlangt |
| 2. Person Singular | expetisses expetivisses |
du hättest verlangt |
| 3. Person Singular | expetisset expetivisset |
er/sie/es hätte verlangt |
| 1. Person Plural | expetissemus expetivissemus |
wir hätten verlangt |
| 2. Person Plural | expetissetis expetivissetis |
ihr hättet verlangt |
| 3. Person Plural | expetissent expetivissent |
sie hätten verlangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus essem |
ich wäre verlangt worden |
| 2. Person Singular | expetitus esses |
du wärest verlangt worden |
| 3. Person Singular | expetitus esset |
er/sie/es wäre verlangt worden |
| 1. Person Plural | expetiti essemus |
wir wären verlangt worden |
| 2. Person Plural | expetiti essetis |
ihr wäret verlangt worden |
| 3. Person Plural | expetiti essent |
sie wären verlangt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | expetero expetivero |
ich werde verlangt haben |
| 2. Person Singular | expeteris expetiveris |
du wirst verlangt haben |
| 3. Person Singular | expeterit expetiverit |
er/sie/es wird verlangt haben |
| 1. Person Plural | expeterimus expetiverimus |
wir werden verlangt haben |
| 2. Person Plural | expeteritis expetiveritis |
ihr werdet verlangt haben |
| 3. Person Plural | expeterint expetiverint |
sie werden verlangt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | expetitus ero |
ich werde verlangt worden sein |
| 2. Person Singular | expetitus eris |
du wirst verlangt worden sein |
| 3. Person Singular | expetitus erit |
er/sie/es wird verlangt worden sein |
| 1. Person Plural | expetiti erimus |
wir werden verlangt worden sein |
| 2. Person Plural | expetiti eritis |
ihr werdet verlangt worden sein |
| 3. Person Plural | expetiti erunt |
sie werden verlangt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expetere |
verlangen |
| Vorzeitigkeit | expetisse expetivisse |
verlangt haben |
| Nachzeitigkeit | expetiturum esse |
verlangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | expeti expetier |
verlangt werden |
| Vorzeitigkeit | expetitum esse |
verlangt worden sein |
| Nachzeitigkeit | expetitum iri |
künftig verlangt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | expete |
verlange; verlang! |
| 2. Person Plural | expetite |
verlangt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | expetito |
| 3. Person Singular | expetito |
| 2. Person Plural | expetitote |
| 3. Person Plural | expetunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | expetere |
das Verlangen |
| Genitiv | expetendi expetundi |
des Verlangens |
| Dativ | expetendo expetundo |
dem Verlangen |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
das Verlangen |
| Ablativ | expetendo expetundo |
durch das Verlangen |
| Vokativ | expetende expetunde |
Verlangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetendus expetundus |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
| Genitiv | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetendi expetundi |
| Dativ | expetendo expetundo |
expetendae expetundae |
expetendo expetundo |
| Akkusativ | expetendum expetundum |
expetendam expetundam |
expetendum expetundum |
| Ablativ | expetendo expetundo |
expetenda expetunda |
expetendo expetundo |
| Vokativ | expetende expetunde |
expetenda expetunda |
expetendum expetundum |
Plural
| Nominativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
| Genitiv | expetendorum expetundorum |
expetendarum expetundarum |
expetendorum expetundorum |
| Dativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Akkusativ | expetendos expetundos |
expetendas expetundas |
expetenda expetunda |
| Ablativ | expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
expetendis expetundis |
| Vokativ | expetendi expetundi |
expetendae expetundae |
expetenda expetunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetens |
expetens |
expetens |
| Genitiv | expetentis |
expetentis |
expetentis |
| Dativ | expetenti |
expetenti |
expetenti |
| Akkusativ | expetentem |
expetentem |
expetens |
| Ablativ | expetenti expetente |
expetenti expetente |
expetenti expetente |
| Vokativ | expetens |
expetens |
expetens |
Plural
| Nominativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Genitiv | expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
expetentium expetentum |
| Dativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Akkusativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
| Ablativ | expetentibus |
expetentibus |
expetentibus |
| Vokativ | expetentes |
expetentes |
expetentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetitus |
expetita |
expetitum |
| Genitiv | expetiti |
expetitae |
expetiti |
| Dativ | expetito |
expetitae |
expetito |
| Akkusativ | expetitum |
expetitam |
expetitum |
| Ablativ | expetito |
expetita |
expetito |
| Vokativ | expetite |
expetita |
expetitum |
Plural
| Nominativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
| Genitiv | expetitorum |
expetitarum |
expetitorum |
| Dativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Akkusativ | expetitos |
expetitas |
expetita |
| Ablativ | expetitis |
expetitis |
expetitis |
| Vokativ | expetiti |
expetitae |
expetita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | expetiturus |
expetitura |
expetiturum |
| Genitiv | expetituri |
expetiturae |
expetituri |
| Dativ | expetituro |
expetiturae |
expetituro |
| Akkusativ | expetiturum |
expetituram |
expetiturum |
| Ablativ | expetituro |
expetitura |
expetituro |
| Vokativ | expetiture |
expetitura |
expetiturum |
Plural
| Nominativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
| Genitiv | expetiturorum |
expetiturarum |
expetiturorum |
| Dativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Akkusativ | expetituros |
expetituras |
expetitura |
| Ablativ | expetituris |
expetituris |
expetituris |
| Vokativ | expetituri |
expetiturae |
expetitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| expetitum |
expetitu |