aussühnen
besänftigen
dessen üble Folgen abzuwenden suchen
durch Sühneriten abwenden
entsündigen
es unschädlich machen
reinigen
sühnen
sühnen, büßen für
versöhnen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
ich sühne aus
2. Person Singular
expias
du sühnst aus
3. Person Singular
expiat
er/sie/es sühnt aus
1. Person Plural
expiamus
wir sühnen aus
2. Person Plural
expiatis
ihr sühnt aus
3. Person Plural
expiant
sie sühnen aus
Passiv
1. Person Singular
expior
ich werde ausgesühnt
2. Person Singular
expiaris expiare
du wirst ausgesühnt
3. Person Singular
expiatur
er/sie/es wird ausgesühnt
1. Person Plural
expiamur
wir werden ausgesühnt
2. Person Plural
expiamini
ihr werdet ausgesühnt
3. Person Plural
expiantur
sie werden ausgesühnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
ich sühne aus
2. Person Singular
expies
du sühnest aus
3. Person Singular
expiet
er/sie/es sühne aus
1. Person Plural
expiemus
wir sühnen aus
2. Person Plural
expietis
ihr sühnet aus
3. Person Plural
expient
sie sühnen aus
Passiv
1. Person Singular
expier
ich werde ausgesühnt
2. Person Singular
expieris expiere
du werdest ausgesühnt
3. Person Singular
expietur
er/sie/es werde ausgesühnt
1. Person Plural
expiemur
wir werden ausgesühnt
2. Person Plural
expiemini
ihr werdet ausgesühnt
3. Person Plural
expientur
sie werden ausgesühnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
ich sühnte aus
2. Person Singular
expiabas
du sühntest aus
3. Person Singular
expiabat
er/sie/es sühnte aus
1. Person Plural
expiabamus
wir sühnten aus
2. Person Plural
expiabatis
ihr sühntet aus
3. Person Plural
expiabant
sie sühnten aus
Passiv
1. Person Singular
expiabar
ich wurde ausgesühnt
2. Person Singular
expiabaris expiabare
du wurdest ausgesühnt
3. Person Singular
expiabatur
er/sie/es wurde ausgesühnt
1. Person Plural
expiabamur
wir wurden ausgesühnt
2. Person Plural
expiabamini
ihr wurdet ausgesühnt
3. Person Plural
expiabantur
sie wurden ausgesühnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
ich sühnte aus
2. Person Singular
expiares
du sühntest aus
3. Person Singular
expiaret
er/sie/es sühnte aus
1. Person Plural
expiaremus
wir sühnten aus
2. Person Plural
expiaretis
ihr sühntet aus
3. Person Plural
expiarent
sie sühnten aus
Passiv
1. Person Singular
expiarer
ich würde ausgesühnt
2. Person Singular
expiareris expiarere
du würdest ausgesühnt
3. Person Singular
expiaretur
er/sie/es würde ausgesühnt
1. Person Plural
expiaremur
wir würden ausgesühnt
2. Person Plural
expiaremini
ihr würdet ausgesühnt
3. Person Plural
expiarentur
sie würden ausgesühnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
ich werde aussühnen
2. Person Singular
expiabis
du wirst aussühnen
3. Person Singular
expiabit
er/sie/es wird aussühnen
1. Person Plural
expiabimus
wir werden aussühnen
2. Person Plural
expiabitis
ihr werdet aussühnen
3. Person Plural
expiabunt
sie werden aussühnen
Passiv
1. Person Singular
expiabor
ich werde ausgesühnt werden
2. Person Singular
expiaberis expiabere
du wirst ausgesühnt werden
3. Person Singular
expiabitur
er/sie/es wird ausgesühnt werden
1. Person Plural
expiabimur
wir werden ausgesühnt werden
2. Person Plural
expiabimini
ihr werdet ausgesühnt werden
3. Person Plural
expiabuntur
sie werden ausgesühnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
ich habe ausgesühnt
2. Person Singular
expiavisti
du hast ausgesühnt
3. Person Singular
expiavit
er/sie/es hat ausgesühnt
1. Person Plural
expiavimus
wir haben ausgesühnt
2. Person Plural
expiavistis
ihr habt ausgesühnt
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
sie haben ausgesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
ich bin ausgesühnt worden
2. Person Singular
expiatus es
du bist ausgesühnt worden
3. Person Singular
expiatus est
er/sie/es ist ausgesühnt worden
1. Person Plural
expiati sumus
wir sind ausgesühnt worden
2. Person Plural
expiati estis
ihr seid ausgesühnt worden
3. Person Plural
expiati sunt
sie sind ausgesühnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
ich habe ausgesühnt
2. Person Singular
expiaveris
du habest ausgesühnt
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es habe ausgesühnt
1. Person Plural
expiaverimus
wir haben ausgesühnt
2. Person Plural
expiaveritis
ihr habet ausgesühnt
3. Person Plural
expiaverint
sie haben ausgesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
ich sei ausgesühnt worden
2. Person Singular
expiatus sis
du seiest ausgesühnt worden
3. Person Singular
expiatus sit
er/sie/es sei ausgesühnt worden
1. Person Plural
expiati simus
wir seien ausgesühnt worden
2. Person Plural
expiati sitis
ihr seiet ausgesühnt worden
3. Person Plural
expiati sint
sie seien ausgesühnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
ich hatte ausgesühnt
2. Person Singular
expiaveras
du hattest ausgesühnt
3. Person Singular
expiaverat
er/sie/es hatte ausgesühnt
1. Person Plural
expiaveramus
wir hatten ausgesühnt
2. Person Plural
expiaveratis
ihr hattet ausgesühnt
3. Person Plural
expiaverant
sie hatten ausgesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
ich war ausgesühnt worden
2. Person Singular
expiatus eras
du warst ausgesühnt worden
3. Person Singular
expiatus erat
er/sie/es war ausgesühnt worden
1. Person Plural
expiati eramus
wir waren ausgesühnt worden
2. Person Plural
expiati eratis
ihr wart ausgesühnt worden
3. Person Plural
expiati erant
sie waren ausgesühnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
ich hätte ausgesühnt
2. Person Singular
expiavisses
du hättest ausgesühnt
3. Person Singular
expiavisset
er/sie/es hätte ausgesühnt
1. Person Plural
expiavissemus
wir hätten ausgesühnt
2. Person Plural
expiavissetis
ihr hättet ausgesühnt
3. Person Plural
expiavissent
sie hätten ausgesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
ich wäre ausgesühnt worden
2. Person Singular
expiatus esses
du wärest ausgesühnt worden
3. Person Singular
expiatus esset
er/sie/es wäre ausgesühnt worden
1. Person Plural
expiati essemus
wir wären ausgesühnt worden
2. Person Plural
expiati essetis
ihr wäret ausgesühnt worden
3. Person Plural
expiati essent
sie wären ausgesühnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
ich werde ausgesühnt haben
2. Person Singular
expiaveris
du wirst ausgesühnt haben
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es wird ausgesühnt haben
1. Person Plural
expiaverimus
wir werden ausgesühnt haben
2. Person Plural
expiaveritis
ihr werdet ausgesühnt haben
3. Person Plural
expiaverint
sie werden ausgesühnt haben
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
ich werde ausgesühnt worden sein
2. Person Singular
expiatus eris
du wirst ausgesühnt worden sein
3. Person Singular
expiatus erit
er/sie/es wird ausgesühnt worden sein
1. Person Plural
expiati erimus
wir werden ausgesühnt worden sein
2. Person Plural
expiati eritis
ihr werdet ausgesühnt worden sein
3. Person Plural
expiati erunt
sie werden ausgesühnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
aussühnen
Vorzeitigkeit
expiavisse
ausgesühnt haben
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
aussühnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
ausgesühnt werden
Vorzeitigkeit
expiatum esse
ausgesühnt worden sein
Nachzeitigkeit
expiatum iri
künftig ausgesühnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
sühne aus; sühn aus!
2. Person Plural
expiate
sühnt aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
das Aussühnen
Genitiv
expiandi
des Aussühnens
Dativ
expiando
dem Aussühnen
Akkusativ
expiandum
das Aussühnen
Ablativ
expiando
durch das Aussühnen
Vokativ
expiande
Aussühnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
ich besänftige
2. Person Singular
expias
du besänftigst
3. Person Singular
expiat
er/sie/es besänftigt
1. Person Plural
expiamus
wir besänftigen
2. Person Plural
expiatis
ihr besänftigt
3. Person Plural
expiant
sie besänftigen
Passiv
1. Person Singular
expior
ich werde besänftigt
2. Person Singular
expiaris expiare
du wirst besänftigt
3. Person Singular
expiatur
er/sie/es wird besänftigt
1. Person Plural
expiamur
wir werden besänftigt
2. Person Plural
expiamini
ihr werdet besänftigt
3. Person Plural
expiantur
sie werden besänftigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
ich besänftige
2. Person Singular
expies
du besänftigest
3. Person Singular
expiet
er/sie/es besänftige
1. Person Plural
expiemus
wir besänftigen
2. Person Plural
expietis
ihr besänftiget
3. Person Plural
expient
sie besänftigen
Passiv
1. Person Singular
expier
ich werde besänftigt
2. Person Singular
expieris expiere
du werdest besänftigt
3. Person Singular
expietur
er/sie/es werde besänftigt
1. Person Plural
expiemur
wir werden besänftigt
2. Person Plural
expiemini
ihr werdet besänftigt
3. Person Plural
expientur
sie werden besänftigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
ich besänftigte
2. Person Singular
expiabas
du besänftigtest
3. Person Singular
expiabat
er/sie/es besänftigte
1. Person Plural
expiabamus
wir besänftigten
2. Person Plural
expiabatis
ihr besänftigtet
3. Person Plural
expiabant
sie besänftigten
Passiv
1. Person Singular
expiabar
ich wurde besänftigt
2. Person Singular
expiabaris expiabare
du wurdest besänftigt
3. Person Singular
expiabatur
er/sie/es wurde besänftigt
1. Person Plural
expiabamur
wir wurden besänftigt
2. Person Plural
expiabamini
ihr wurdet besänftigt
3. Person Plural
expiabantur
sie wurden besänftigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
ich besänftigte
2. Person Singular
expiares
du besänftigtest
3. Person Singular
expiaret
er/sie/es besänftigte
1. Person Plural
expiaremus
wir besänftigten
2. Person Plural
expiaretis
ihr besänftigtet
3. Person Plural
expiarent
sie besänftigten
Passiv
1. Person Singular
expiarer
ich würde besänftigt
2. Person Singular
expiareris expiarere
du würdest besänftigt
3. Person Singular
expiaretur
er/sie/es würde besänftigt
1. Person Plural
expiaremur
wir würden besänftigt
2. Person Plural
expiaremini
ihr würdet besänftigt
3. Person Plural
expiarentur
sie würden besänftigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
ich werde besänftigen
2. Person Singular
expiabis
du wirst besänftigen
3. Person Singular
expiabit
er/sie/es wird besänftigen
1. Person Plural
expiabimus
wir werden besänftigen
2. Person Plural
expiabitis
ihr werdet besänftigen
3. Person Plural
expiabunt
sie werden besänftigen
Passiv
1. Person Singular
expiabor
ich werde besänftigt werden
2. Person Singular
expiaberis expiabere
du wirst besänftigt werden
3. Person Singular
expiabitur
er/sie/es wird besänftigt werden
1. Person Plural
expiabimur
wir werden besänftigt werden
2. Person Plural
expiabimini
ihr werdet besänftigt werden
3. Person Plural
expiabuntur
sie werden besänftigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
ich habe besänftigt
2. Person Singular
expiavisti
du hast besänftigt
3. Person Singular
expiavit
er/sie/es hat besänftigt
1. Person Plural
expiavimus
wir haben besänftigt
2. Person Plural
expiavistis
ihr habt besänftigt
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
sie haben besänftigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
ich bin besänftigt worden
2. Person Singular
expiatus es
du bist besänftigt worden
3. Person Singular
expiatus est
er/sie/es ist besänftigt worden
1. Person Plural
expiati sumus
wir sind besänftigt worden
2. Person Plural
expiati estis
ihr seid besänftigt worden
3. Person Plural
expiati sunt
sie sind besänftigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
ich habe besänftigt
2. Person Singular
expiaveris
du habest besänftigt
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es habe besänftigt
1. Person Plural
expiaverimus
wir haben besänftigt
2. Person Plural
expiaveritis
ihr habet besänftigt
3. Person Plural
expiaverint
sie haben besänftigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
ich sei besänftigt worden
2. Person Singular
expiatus sis
du seiest besänftigt worden
3. Person Singular
expiatus sit
er/sie/es sei besänftigt worden
1. Person Plural
expiati simus
wir seien besänftigt worden
2. Person Plural
expiati sitis
ihr seiet besänftigt worden
3. Person Plural
expiati sint
sie seien besänftigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
ich hatte besänftigt
2. Person Singular
expiaveras
du hattest besänftigt
3. Person Singular
expiaverat
er/sie/es hatte besänftigt
1. Person Plural
expiaveramus
wir hatten besänftigt
2. Person Plural
expiaveratis
ihr hattet besänftigt
3. Person Plural
expiaverant
sie hatten besänftigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
ich war besänftigt worden
2. Person Singular
expiatus eras
du warst besänftigt worden
3. Person Singular
expiatus erat
er/sie/es war besänftigt worden
1. Person Plural
expiati eramus
wir waren besänftigt worden
2. Person Plural
expiati eratis
ihr wart besänftigt worden
3. Person Plural
expiati erant
sie waren besänftigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
ich hätte besänftigt
2. Person Singular
expiavisses
du hättest besänftigt
3. Person Singular
expiavisset
er/sie/es hätte besänftigt
1. Person Plural
expiavissemus
wir hätten besänftigt
2. Person Plural
expiavissetis
ihr hättet besänftigt
3. Person Plural
expiavissent
sie hätten besänftigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
ich wäre besänftigt worden
2. Person Singular
expiatus esses
du wärest besänftigt worden
3. Person Singular
expiatus esset
er/sie/es wäre besänftigt worden
1. Person Plural
expiati essemus
wir wären besänftigt worden
2. Person Plural
expiati essetis
ihr wäret besänftigt worden
3. Person Plural
expiati essent
sie wären besänftigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
ich werde besänftigt haben
2. Person Singular
expiaveris
du wirst besänftigt haben
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es wird besänftigt haben
1. Person Plural
expiaverimus
wir werden besänftigt haben
2. Person Plural
expiaveritis
ihr werdet besänftigt haben
3. Person Plural
expiaverint
sie werden besänftigt haben
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
ich werde besänftigt worden sein
2. Person Singular
expiatus eris
du wirst besänftigt worden sein
3. Person Singular
expiatus erit
er/sie/es wird besänftigt worden sein
1. Person Plural
expiati erimus
wir werden besänftigt worden sein
2. Person Plural
expiati eritis
ihr werdet besänftigt worden sein
3. Person Plural
expiati erunt
sie werden besänftigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
besänftigen
Vorzeitigkeit
expiavisse
besänftigt haben
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
besänftigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
besänftigt werden
Vorzeitigkeit
expiatum esse
besänftigt worden sein
Nachzeitigkeit
expiatum iri
künftig besänftigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
besänftige; besänftig!
2. Person Plural
expiate
besänftigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
das Besänftigen
Genitiv
expiandi
des Besänftigens
Dativ
expiando
dem Besänftigen
Akkusativ
expiandum
das Besänftigen
Ablativ
expiando
durch das Besänftigen
Vokativ
expiande
Besänftigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
2. Person Singular
expias
3. Person Singular
expiat
1. Person Plural
expiamus
2. Person Plural
expiatis
3. Person Plural
expiant
Passiv
1. Person Singular
expior
2. Person Singular
expiaris expiare
3. Person Singular
expiatur
1. Person Plural
expiamur
2. Person Plural
expiamini
3. Person Plural
expiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
2. Person Singular
expies
3. Person Singular
expiet
1. Person Plural
expiemus
2. Person Plural
expietis
3. Person Plural
expient
Passiv
1. Person Singular
expier
2. Person Singular
expieris expiere
3. Person Singular
expietur
1. Person Plural
expiemur
2. Person Plural
expiemini
3. Person Plural
expientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
2. Person Singular
expiabas
3. Person Singular
expiabat
1. Person Plural
expiabamus
2. Person Plural
expiabatis
3. Person Plural
expiabant
Passiv
1. Person Singular
expiabar
2. Person Singular
expiabaris expiabare
3. Person Singular
expiabatur
1. Person Plural
expiabamur
2. Person Plural
expiabamini
3. Person Plural
expiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
2. Person Singular
expiares
3. Person Singular
expiaret
1. Person Plural
expiaremus
2. Person Plural
expiaretis
3. Person Plural
expiarent
Passiv
1. Person Singular
expiarer
2. Person Singular
expiareris expiarere
3. Person Singular
expiaretur
1. Person Plural
expiaremur
2. Person Plural
expiaremini
3. Person Plural
expiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
2. Person Singular
expiabis
3. Person Singular
expiabit
1. Person Plural
expiabimus
2. Person Plural
expiabitis
3. Person Plural
expiabunt
Passiv
1. Person Singular
expiabor
2. Person Singular
expiaberis expiabere
3. Person Singular
expiabitur
1. Person Plural
expiabimur
2. Person Plural
expiabimini
3. Person Plural
expiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
2. Person Singular
expiavisti
3. Person Singular
expiavit
1. Person Plural
expiavimus
2. Person Plural
expiavistis
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
2. Person Singular
expiatus es
3. Person Singular
expiatus est
1. Person Plural
expiati sumus
2. Person Plural
expiati estis
3. Person Plural
expiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
2. Person Singular
expiatus sis
3. Person Singular
expiatus sit
1. Person Plural
expiati simus
2. Person Plural
expiati sitis
3. Person Plural
expiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
2. Person Singular
expiaveras
3. Person Singular
expiaverat
1. Person Plural
expiaveramus
2. Person Plural
expiaveratis
3. Person Plural
expiaverant
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
2. Person Singular
expiatus eras
3. Person Singular
expiatus erat
1. Person Plural
expiati eramus
2. Person Plural
expiati eratis
3. Person Plural
expiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
2. Person Singular
expiavisses
3. Person Singular
expiavisset
1. Person Plural
expiavissemus
2. Person Plural
expiavissetis
3. Person Plural
expiavissent
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
2. Person Singular
expiatus esses
3. Person Singular
expiatus esset
1. Person Plural
expiati essemus
2. Person Plural
expiati essetis
3. Person Plural
expiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
2. Person Singular
expiatus eris
3. Person Singular
expiatus erit
1. Person Plural
expiati erimus
2. Person Plural
expiati eritis
3. Person Plural
expiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
Vorzeitigkeit
expiavisse
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
Vorzeitigkeit
expiatum esse
Nachzeitigkeit
expiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
!
2. Person Plural
expiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
Genitiv
expiandi
Dativ
expiando
Akkusativ
expiandum
Ablativ
expiando
Vokativ
expiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
2. Person Singular
expias
3. Person Singular
expiat
1. Person Plural
expiamus
2. Person Plural
expiatis
3. Person Plural
expiant
Passiv
1. Person Singular
expior
2. Person Singular
expiaris expiare
3. Person Singular
expiatur
1. Person Plural
expiamur
2. Person Plural
expiamini
3. Person Plural
expiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
2. Person Singular
expies
3. Person Singular
expiet
1. Person Plural
expiemus
2. Person Plural
expietis
3. Person Plural
expient
Passiv
1. Person Singular
expier
2. Person Singular
expieris expiere
3. Person Singular
expietur
1. Person Plural
expiemur
2. Person Plural
expiemini
3. Person Plural
expientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
2. Person Singular
expiabas
3. Person Singular
expiabat
1. Person Plural
expiabamus
2. Person Plural
expiabatis
3. Person Plural
expiabant
Passiv
1. Person Singular
expiabar
2. Person Singular
expiabaris expiabare
3. Person Singular
expiabatur
1. Person Plural
expiabamur
2. Person Plural
expiabamini
3. Person Plural
expiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
2. Person Singular
expiares
3. Person Singular
expiaret
1. Person Plural
expiaremus
2. Person Plural
expiaretis
3. Person Plural
expiarent
Passiv
1. Person Singular
expiarer
2. Person Singular
expiareris expiarere
3. Person Singular
expiaretur
1. Person Plural
expiaremur
2. Person Plural
expiaremini
3. Person Plural
expiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
2. Person Singular
expiabis
3. Person Singular
expiabit
1. Person Plural
expiabimus
2. Person Plural
expiabitis
3. Person Plural
expiabunt
Passiv
1. Person Singular
expiabor
2. Person Singular
expiaberis expiabere
3. Person Singular
expiabitur
1. Person Plural
expiabimur
2. Person Plural
expiabimini
3. Person Plural
expiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
2. Person Singular
expiavisti
3. Person Singular
expiavit
1. Person Plural
expiavimus
2. Person Plural
expiavistis
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
2. Person Singular
expiatus es
3. Person Singular
expiatus est
1. Person Plural
expiati sumus
2. Person Plural
expiati estis
3. Person Plural
expiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
2. Person Singular
expiatus sis
3. Person Singular
expiatus sit
1. Person Plural
expiati simus
2. Person Plural
expiati sitis
3. Person Plural
expiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
2. Person Singular
expiaveras
3. Person Singular
expiaverat
1. Person Plural
expiaveramus
2. Person Plural
expiaveratis
3. Person Plural
expiaverant
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
2. Person Singular
expiatus eras
3. Person Singular
expiatus erat
1. Person Plural
expiati eramus
2. Person Plural
expiati eratis
3. Person Plural
expiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
2. Person Singular
expiavisses
3. Person Singular
expiavisset
1. Person Plural
expiavissemus
2. Person Plural
expiavissetis
3. Person Plural
expiavissent
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
2. Person Singular
expiatus esses
3. Person Singular
expiatus esset
1. Person Plural
expiati essemus
2. Person Plural
expiati essetis
3. Person Plural
expiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
2. Person Singular
expiatus eris
3. Person Singular
expiatus erit
1. Person Plural
expiati erimus
2. Person Plural
expiati eritis
3. Person Plural
expiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
Vorzeitigkeit
expiavisse
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
Vorzeitigkeit
expiatum esse
Nachzeitigkeit
expiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
!
2. Person Plural
expiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
Genitiv
expiandi
Dativ
expiando
Akkusativ
expiandum
Ablativ
expiando
Vokativ
expiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
ich entsündige
2. Person Singular
expias
du entsündigst
3. Person Singular
expiat
er/sie/es entsündigt
1. Person Plural
expiamus
wir entsündigen
2. Person Plural
expiatis
ihr entsündigt
3. Person Plural
expiant
sie entsündigen
Passiv
1. Person Singular
expior
ich werde entsündigt
2. Person Singular
expiaris expiare
du wirst entsündigt
3. Person Singular
expiatur
er/sie/es wird entsündigt
1. Person Plural
expiamur
wir werden entsündigt
2. Person Plural
expiamini
ihr werdet entsündigt
3. Person Plural
expiantur
sie werden entsündigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
ich entsündige
2. Person Singular
expies
du entsündigest
3. Person Singular
expiet
er/sie/es entsündige
1. Person Plural
expiemus
wir entsündigen
2. Person Plural
expietis
ihr entsündiget
3. Person Plural
expient
sie entsündigen
Passiv
1. Person Singular
expier
ich werde entsündigt
2. Person Singular
expieris expiere
du werdest entsündigt
3. Person Singular
expietur
er/sie/es werde entsündigt
1. Person Plural
expiemur
wir werden entsündigt
2. Person Plural
expiemini
ihr werdet entsündigt
3. Person Plural
expientur
sie werden entsündigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
ich entsündigte
2. Person Singular
expiabas
du entsündigtest
3. Person Singular
expiabat
er/sie/es entsündigte
1. Person Plural
expiabamus
wir entsündigten
2. Person Plural
expiabatis
ihr entsündigtet
3. Person Plural
expiabant
sie entsündigten
Passiv
1. Person Singular
expiabar
ich wurde entsündigt
2. Person Singular
expiabaris expiabare
du wurdest entsündigt
3. Person Singular
expiabatur
er/sie/es wurde entsündigt
1. Person Plural
expiabamur
wir wurden entsündigt
2. Person Plural
expiabamini
ihr wurdet entsündigt
3. Person Plural
expiabantur
sie wurden entsündigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
ich entsündigte
2. Person Singular
expiares
du entsündigtest
3. Person Singular
expiaret
er/sie/es entsündigte
1. Person Plural
expiaremus
wir entsündigten
2. Person Plural
expiaretis
ihr entsündigtet
3. Person Plural
expiarent
sie entsündigten
Passiv
1. Person Singular
expiarer
ich würde entsündigt
2. Person Singular
expiareris expiarere
du würdest entsündigt
3. Person Singular
expiaretur
er/sie/es würde entsündigt
1. Person Plural
expiaremur
wir würden entsündigt
2. Person Plural
expiaremini
ihr würdet entsündigt
3. Person Plural
expiarentur
sie würden entsündigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
ich werde entsündigen
2. Person Singular
expiabis
du wirst entsündigen
3. Person Singular
expiabit
er/sie/es wird entsündigen
1. Person Plural
expiabimus
wir werden entsündigen
2. Person Plural
expiabitis
ihr werdet entsündigen
3. Person Plural
expiabunt
sie werden entsündigen
Passiv
1. Person Singular
expiabor
ich werde entsündigt werden
2. Person Singular
expiaberis expiabere
du wirst entsündigt werden
3. Person Singular
expiabitur
er/sie/es wird entsündigt werden
1. Person Plural
expiabimur
wir werden entsündigt werden
2. Person Plural
expiabimini
ihr werdet entsündigt werden
3. Person Plural
expiabuntur
sie werden entsündigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
ich habe entsündigt
2. Person Singular
expiavisti
du hast entsündigt
3. Person Singular
expiavit
er/sie/es hat entsündigt
1. Person Plural
expiavimus
wir haben entsündigt
2. Person Plural
expiavistis
ihr habt entsündigt
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
sie haben entsündigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
ich bin entsündigt worden
2. Person Singular
expiatus es
du bist entsündigt worden
3. Person Singular
expiatus est
er/sie/es ist entsündigt worden
1. Person Plural
expiati sumus
wir sind entsündigt worden
2. Person Plural
expiati estis
ihr seid entsündigt worden
3. Person Plural
expiati sunt
sie sind entsündigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
ich habe entsündigt
2. Person Singular
expiaveris
du habest entsündigt
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es habe entsündigt
1. Person Plural
expiaverimus
wir haben entsündigt
2. Person Plural
expiaveritis
ihr habet entsündigt
3. Person Plural
expiaverint
sie haben entsündigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
ich sei entsündigt worden
2. Person Singular
expiatus sis
du seiest entsündigt worden
3. Person Singular
expiatus sit
er/sie/es sei entsündigt worden
1. Person Plural
expiati simus
wir seien entsündigt worden
2. Person Plural
expiati sitis
ihr seiet entsündigt worden
3. Person Plural
expiati sint
sie seien entsündigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
ich hatte entsündigt
2. Person Singular
expiaveras
du hattest entsündigt
3. Person Singular
expiaverat
er/sie/es hatte entsündigt
1. Person Plural
expiaveramus
wir hatten entsündigt
2. Person Plural
expiaveratis
ihr hattet entsündigt
3. Person Plural
expiaverant
sie hatten entsündigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
ich war entsündigt worden
2. Person Singular
expiatus eras
du warst entsündigt worden
3. Person Singular
expiatus erat
er/sie/es war entsündigt worden
1. Person Plural
expiati eramus
wir waren entsündigt worden
2. Person Plural
expiati eratis
ihr wart entsündigt worden
3. Person Plural
expiati erant
sie waren entsündigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
ich hätte entsündigt
2. Person Singular
expiavisses
du hättest entsündigt
3. Person Singular
expiavisset
er/sie/es hätte entsündigt
1. Person Plural
expiavissemus
wir hätten entsündigt
2. Person Plural
expiavissetis
ihr hättet entsündigt
3. Person Plural
expiavissent
sie hätten entsündigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
ich wäre entsündigt worden
2. Person Singular
expiatus esses
du wärest entsündigt worden
3. Person Singular
expiatus esset
er/sie/es wäre entsündigt worden
1. Person Plural
expiati essemus
wir wären entsündigt worden
2. Person Plural
expiati essetis
ihr wäret entsündigt worden
3. Person Plural
expiati essent
sie wären entsündigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
ich werde entsündigt haben
2. Person Singular
expiaveris
du wirst entsündigt haben
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es wird entsündigt haben
1. Person Plural
expiaverimus
wir werden entsündigt haben
2. Person Plural
expiaveritis
ihr werdet entsündigt haben
3. Person Plural
expiaverint
sie werden entsündigt haben
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
ich werde entsündigt worden sein
2. Person Singular
expiatus eris
du wirst entsündigt worden sein
3. Person Singular
expiatus erit
er/sie/es wird entsündigt worden sein
1. Person Plural
expiati erimus
wir werden entsündigt worden sein
2. Person Plural
expiati eritis
ihr werdet entsündigt worden sein
3. Person Plural
expiati erunt
sie werden entsündigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
entsündigen
Vorzeitigkeit
expiavisse
entsündigt haben
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
entsündigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
entsündigt werden
Vorzeitigkeit
expiatum esse
entsündigt worden sein
Nachzeitigkeit
expiatum iri
künftig entsündigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
entsündige; entsündig!
2. Person Plural
expiate
entsündigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
das Entsündigen
Genitiv
expiandi
des Entsündigens
Dativ
expiando
dem Entsündigen
Akkusativ
expiandum
das Entsündigen
Ablativ
expiando
durch das Entsündigen
Vokativ
expiande
Entsündigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
2. Person Singular
expias
3. Person Singular
expiat
1. Person Plural
expiamus
2. Person Plural
expiatis
3. Person Plural
expiant
Passiv
1. Person Singular
expior
2. Person Singular
expiaris expiare
3. Person Singular
expiatur
1. Person Plural
expiamur
2. Person Plural
expiamini
3. Person Plural
expiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
2. Person Singular
expies
3. Person Singular
expiet
1. Person Plural
expiemus
2. Person Plural
expietis
3. Person Plural
expient
Passiv
1. Person Singular
expier
2. Person Singular
expieris expiere
3. Person Singular
expietur
1. Person Plural
expiemur
2. Person Plural
expiemini
3. Person Plural
expientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
2. Person Singular
expiabas
3. Person Singular
expiabat
1. Person Plural
expiabamus
2. Person Plural
expiabatis
3. Person Plural
expiabant
Passiv
1. Person Singular
expiabar
2. Person Singular
expiabaris expiabare
3. Person Singular
expiabatur
1. Person Plural
expiabamur
2. Person Plural
expiabamini
3. Person Plural
expiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
2. Person Singular
expiares
3. Person Singular
expiaret
1. Person Plural
expiaremus
2. Person Plural
expiaretis
3. Person Plural
expiarent
Passiv
1. Person Singular
expiarer
2. Person Singular
expiareris expiarere
3. Person Singular
expiaretur
1. Person Plural
expiaremur
2. Person Plural
expiaremini
3. Person Plural
expiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
2. Person Singular
expiabis
3. Person Singular
expiabit
1. Person Plural
expiabimus
2. Person Plural
expiabitis
3. Person Plural
expiabunt
Passiv
1. Person Singular
expiabor
2. Person Singular
expiaberis expiabere
3. Person Singular
expiabitur
1. Person Plural
expiabimur
2. Person Plural
expiabimini
3. Person Plural
expiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
2. Person Singular
expiavisti
3. Person Singular
expiavit
1. Person Plural
expiavimus
2. Person Plural
expiavistis
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
2. Person Singular
expiatus es
3. Person Singular
expiatus est
1. Person Plural
expiati sumus
2. Person Plural
expiati estis
3. Person Plural
expiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
2. Person Singular
expiatus sis
3. Person Singular
expiatus sit
1. Person Plural
expiati simus
2. Person Plural
expiati sitis
3. Person Plural
expiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
2. Person Singular
expiaveras
3. Person Singular
expiaverat
1. Person Plural
expiaveramus
2. Person Plural
expiaveratis
3. Person Plural
expiaverant
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
2. Person Singular
expiatus eras
3. Person Singular
expiatus erat
1. Person Plural
expiati eramus
2. Person Plural
expiati eratis
3. Person Plural
expiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
2. Person Singular
expiavisses
3. Person Singular
expiavisset
1. Person Plural
expiavissemus
2. Person Plural
expiavissetis
3. Person Plural
expiavissent
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
2. Person Singular
expiatus esses
3. Person Singular
expiatus esset
1. Person Plural
expiati essemus
2. Person Plural
expiati essetis
3. Person Plural
expiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
2. Person Singular
expiatus eris
3. Person Singular
expiatus erit
1. Person Plural
expiati erimus
2. Person Plural
expiati eritis
3. Person Plural
expiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
Vorzeitigkeit
expiavisse
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
Vorzeitigkeit
expiatum esse
Nachzeitigkeit
expiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
!
2. Person Plural
expiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
Genitiv
expiandi
Dativ
expiando
Akkusativ
expiandum
Ablativ
expiando
Vokativ
expiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
ich reinige
2. Person Singular
expias
du reinigst
3. Person Singular
expiat
er/sie/es reinigt
1. Person Plural
expiamus
wir reinigen
2. Person Plural
expiatis
ihr reinigt
3. Person Plural
expiant
sie reinigen
Passiv
1. Person Singular
expior
ich werde gereinigt
2. Person Singular
expiaris expiare
du wirst gereinigt
3. Person Singular
expiatur
er/sie/es wird gereinigt
1. Person Plural
expiamur
wir werden gereinigt
2. Person Plural
expiamini
ihr werdet gereinigt
3. Person Plural
expiantur
sie werden gereinigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
ich reinige
2. Person Singular
expies
du reinigest
3. Person Singular
expiet
er/sie/es reinige
1. Person Plural
expiemus
wir reinigen
2. Person Plural
expietis
ihr reiniget
3. Person Plural
expient
sie reinigen
Passiv
1. Person Singular
expier
ich werde gereinigt
2. Person Singular
expieris expiere
du werdest gereinigt
3. Person Singular
expietur
er/sie/es werde gereinigt
1. Person Plural
expiemur
wir werden gereinigt
2. Person Plural
expiemini
ihr werdet gereinigt
3. Person Plural
expientur
sie werden gereinigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
ich reinigte
2. Person Singular
expiabas
du reinigtest
3. Person Singular
expiabat
er/sie/es reinigte
1. Person Plural
expiabamus
wir reinigten
2. Person Plural
expiabatis
ihr reinigtet
3. Person Plural
expiabant
sie reinigten
Passiv
1. Person Singular
expiabar
ich wurde gereinigt
2. Person Singular
expiabaris expiabare
du wurdest gereinigt
3. Person Singular
expiabatur
er/sie/es wurde gereinigt
1. Person Plural
expiabamur
wir wurden gereinigt
2. Person Plural
expiabamini
ihr wurdet gereinigt
3. Person Plural
expiabantur
sie wurden gereinigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
ich reinigte
2. Person Singular
expiares
du reinigtest
3. Person Singular
expiaret
er/sie/es reinigte
1. Person Plural
expiaremus
wir reinigten
2. Person Plural
expiaretis
ihr reinigtet
3. Person Plural
expiarent
sie reinigten
Passiv
1. Person Singular
expiarer
ich würde gereinigt
2. Person Singular
expiareris expiarere
du würdest gereinigt
3. Person Singular
expiaretur
er/sie/es würde gereinigt
1. Person Plural
expiaremur
wir würden gereinigt
2. Person Plural
expiaremini
ihr würdet gereinigt
3. Person Plural
expiarentur
sie würden gereinigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
ich werde reinigen
2. Person Singular
expiabis
du wirst reinigen
3. Person Singular
expiabit
er/sie/es wird reinigen
1. Person Plural
expiabimus
wir werden reinigen
2. Person Plural
expiabitis
ihr werdet reinigen
3. Person Plural
expiabunt
sie werden reinigen
Passiv
1. Person Singular
expiabor
ich werde gereinigt werden
2. Person Singular
expiaberis expiabere
du wirst gereinigt werden
3. Person Singular
expiabitur
er/sie/es wird gereinigt werden
1. Person Plural
expiabimur
wir werden gereinigt werden
2. Person Plural
expiabimini
ihr werdet gereinigt werden
3. Person Plural
expiabuntur
sie werden gereinigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
ich habe gereinigt
2. Person Singular
expiavisti
du hast gereinigt
3. Person Singular
expiavit
er/sie/es hat gereinigt
1. Person Plural
expiavimus
wir haben gereinigt
2. Person Plural
expiavistis
ihr habt gereinigt
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
sie haben gereinigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
ich bin gereinigt worden
2. Person Singular
expiatus es
du bist gereinigt worden
3. Person Singular
expiatus est
er/sie/es ist gereinigt worden
1. Person Plural
expiati sumus
wir sind gereinigt worden
2. Person Plural
expiati estis
ihr seid gereinigt worden
3. Person Plural
expiati sunt
sie sind gereinigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
ich habe gereinigt
2. Person Singular
expiaveris
du habest gereinigt
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es habe gereinigt
1. Person Plural
expiaverimus
wir haben gereinigt
2. Person Plural
expiaveritis
ihr habet gereinigt
3. Person Plural
expiaverint
sie haben gereinigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
ich sei gereinigt worden
2. Person Singular
expiatus sis
du seiest gereinigt worden
3. Person Singular
expiatus sit
er/sie/es sei gereinigt worden
1. Person Plural
expiati simus
wir seien gereinigt worden
2. Person Plural
expiati sitis
ihr seiet gereinigt worden
3. Person Plural
expiati sint
sie seien gereinigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
ich hatte gereinigt
2. Person Singular
expiaveras
du hattest gereinigt
3. Person Singular
expiaverat
er/sie/es hatte gereinigt
1. Person Plural
expiaveramus
wir hatten gereinigt
2. Person Plural
expiaveratis
ihr hattet gereinigt
3. Person Plural
expiaverant
sie hatten gereinigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
ich war gereinigt worden
2. Person Singular
expiatus eras
du warst gereinigt worden
3. Person Singular
expiatus erat
er/sie/es war gereinigt worden
1. Person Plural
expiati eramus
wir waren gereinigt worden
2. Person Plural
expiati eratis
ihr wart gereinigt worden
3. Person Plural
expiati erant
sie waren gereinigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
ich hätte gereinigt
2. Person Singular
expiavisses
du hättest gereinigt
3. Person Singular
expiavisset
er/sie/es hätte gereinigt
1. Person Plural
expiavissemus
wir hätten gereinigt
2. Person Plural
expiavissetis
ihr hättet gereinigt
3. Person Plural
expiavissent
sie hätten gereinigt
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
ich wäre gereinigt worden
2. Person Singular
expiatus esses
du wärest gereinigt worden
3. Person Singular
expiatus esset
er/sie/es wäre gereinigt worden
1. Person Plural
expiati essemus
wir wären gereinigt worden
2. Person Plural
expiati essetis
ihr wäret gereinigt worden
3. Person Plural
expiati essent
sie wären gereinigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
ich werde gereinigt haben
2. Person Singular
expiaveris
du wirst gereinigt haben
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es wird gereinigt haben
1. Person Plural
expiaverimus
wir werden gereinigt haben
2. Person Plural
expiaveritis
ihr werdet gereinigt haben
3. Person Plural
expiaverint
sie werden gereinigt haben
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
ich werde gereinigt worden sein
2. Person Singular
expiatus eris
du wirst gereinigt worden sein
3. Person Singular
expiatus erit
er/sie/es wird gereinigt worden sein
1. Person Plural
expiati erimus
wir werden gereinigt worden sein
2. Person Plural
expiati eritis
ihr werdet gereinigt worden sein
3. Person Plural
expiati erunt
sie werden gereinigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
reinigen
Vorzeitigkeit
expiavisse
gereinigt haben
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
reinigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
gereinigt werden
Vorzeitigkeit
expiatum esse
gereinigt worden sein
Nachzeitigkeit
expiatum iri
künftig gereinigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
reinige; reinig!
2. Person Plural
expiate
reinigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
das Reinigen
Genitiv
expiandi
des Reinigens
Dativ
expiando
dem Reinigen
Akkusativ
expiandum
das Reinigen
Ablativ
expiando
durch das Reinigen
Vokativ
expiande
Reinigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
ich sühne
2. Person Singular
expias
du sühnst
3. Person Singular
expiat
er/sie/es sühnt
1. Person Plural
expiamus
wir sühnen
2. Person Plural
expiatis
ihr sühnt
3. Person Plural
expiant
sie sühnen
Passiv
1. Person Singular
expior
ich werde gesühnt
2. Person Singular
expiaris expiare
du wirst gesühnt
3. Person Singular
expiatur
er/sie/es wird gesühnt
1. Person Plural
expiamur
wir werden gesühnt
2. Person Plural
expiamini
ihr werdet gesühnt
3. Person Plural
expiantur
sie werden gesühnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
ich sühne
2. Person Singular
expies
du sühnest
3. Person Singular
expiet
er/sie/es sühne
1. Person Plural
expiemus
wir sühnen
2. Person Plural
expietis
ihr sühnet
3. Person Plural
expient
sie sühnen
Passiv
1. Person Singular
expier
ich werde gesühnt
2. Person Singular
expieris expiere
du werdest gesühnt
3. Person Singular
expietur
er/sie/es werde gesühnt
1. Person Plural
expiemur
wir werden gesühnt
2. Person Plural
expiemini
ihr werdet gesühnt
3. Person Plural
expientur
sie werden gesühnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
ich sühnte
2. Person Singular
expiabas
du sühntest
3. Person Singular
expiabat
er/sie/es sühnte
1. Person Plural
expiabamus
wir sühnten
2. Person Plural
expiabatis
ihr sühntet
3. Person Plural
expiabant
sie sühnten
Passiv
1. Person Singular
expiabar
ich wurde gesühnt
2. Person Singular
expiabaris expiabare
du wurdest gesühnt
3. Person Singular
expiabatur
er/sie/es wurde gesühnt
1. Person Plural
expiabamur
wir wurden gesühnt
2. Person Plural
expiabamini
ihr wurdet gesühnt
3. Person Plural
expiabantur
sie wurden gesühnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
ich sühnte
2. Person Singular
expiares
du sühntest
3. Person Singular
expiaret
er/sie/es sühnte
1. Person Plural
expiaremus
wir sühnten
2. Person Plural
expiaretis
ihr sühntet
3. Person Plural
expiarent
sie sühnten
Passiv
1. Person Singular
expiarer
ich würde gesühnt
2. Person Singular
expiareris expiarere
du würdest gesühnt
3. Person Singular
expiaretur
er/sie/es würde gesühnt
1. Person Plural
expiaremur
wir würden gesühnt
2. Person Plural
expiaremini
ihr würdet gesühnt
3. Person Plural
expiarentur
sie würden gesühnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
ich werde sühnen
2. Person Singular
expiabis
du wirst sühnen
3. Person Singular
expiabit
er/sie/es wird sühnen
1. Person Plural
expiabimus
wir werden sühnen
2. Person Plural
expiabitis
ihr werdet sühnen
3. Person Plural
expiabunt
sie werden sühnen
Passiv
1. Person Singular
expiabor
ich werde gesühnt werden
2. Person Singular
expiaberis expiabere
du wirst gesühnt werden
3. Person Singular
expiabitur
er/sie/es wird gesühnt werden
1. Person Plural
expiabimur
wir werden gesühnt werden
2. Person Plural
expiabimini
ihr werdet gesühnt werden
3. Person Plural
expiabuntur
sie werden gesühnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
ich habe gesühnt
2. Person Singular
expiavisti
du hast gesühnt
3. Person Singular
expiavit
er/sie/es hat gesühnt
1. Person Plural
expiavimus
wir haben gesühnt
2. Person Plural
expiavistis
ihr habt gesühnt
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
sie haben gesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
ich bin gesühnt worden
2. Person Singular
expiatus es
du bist gesühnt worden
3. Person Singular
expiatus est
er/sie/es ist gesühnt worden
1. Person Plural
expiati sumus
wir sind gesühnt worden
2. Person Plural
expiati estis
ihr seid gesühnt worden
3. Person Plural
expiati sunt
sie sind gesühnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
ich habe gesühnt
2. Person Singular
expiaveris
du habest gesühnt
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es habe gesühnt
1. Person Plural
expiaverimus
wir haben gesühnt
2. Person Plural
expiaveritis
ihr habet gesühnt
3. Person Plural
expiaverint
sie haben gesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
ich sei gesühnt worden
2. Person Singular
expiatus sis
du seiest gesühnt worden
3. Person Singular
expiatus sit
er/sie/es sei gesühnt worden
1. Person Plural
expiati simus
wir seien gesühnt worden
2. Person Plural
expiati sitis
ihr seiet gesühnt worden
3. Person Plural
expiati sint
sie seien gesühnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
ich hatte gesühnt
2. Person Singular
expiaveras
du hattest gesühnt
3. Person Singular
expiaverat
er/sie/es hatte gesühnt
1. Person Plural
expiaveramus
wir hatten gesühnt
2. Person Plural
expiaveratis
ihr hattet gesühnt
3. Person Plural
expiaverant
sie hatten gesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
ich war gesühnt worden
2. Person Singular
expiatus eras
du warst gesühnt worden
3. Person Singular
expiatus erat
er/sie/es war gesühnt worden
1. Person Plural
expiati eramus
wir waren gesühnt worden
2. Person Plural
expiati eratis
ihr wart gesühnt worden
3. Person Plural
expiati erant
sie waren gesühnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
ich hätte gesühnt
2. Person Singular
expiavisses
du hättest gesühnt
3. Person Singular
expiavisset
er/sie/es hätte gesühnt
1. Person Plural
expiavissemus
wir hätten gesühnt
2. Person Plural
expiavissetis
ihr hättet gesühnt
3. Person Plural
expiavissent
sie hätten gesühnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
ich wäre gesühnt worden
2. Person Singular
expiatus esses
du wärest gesühnt worden
3. Person Singular
expiatus esset
er/sie/es wäre gesühnt worden
1. Person Plural
expiati essemus
wir wären gesühnt worden
2. Person Plural
expiati essetis
ihr wäret gesühnt worden
3. Person Plural
expiati essent
sie wären gesühnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
ich werde gesühnt haben
2. Person Singular
expiaveris
du wirst gesühnt haben
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es wird gesühnt haben
1. Person Plural
expiaverimus
wir werden gesühnt haben
2. Person Plural
expiaveritis
ihr werdet gesühnt haben
3. Person Plural
expiaverint
sie werden gesühnt haben
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
ich werde gesühnt worden sein
2. Person Singular
expiatus eris
du wirst gesühnt worden sein
3. Person Singular
expiatus erit
er/sie/es wird gesühnt worden sein
1. Person Plural
expiati erimus
wir werden gesühnt worden sein
2. Person Plural
expiati eritis
ihr werdet gesühnt worden sein
3. Person Plural
expiati erunt
sie werden gesühnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
sühnen
Vorzeitigkeit
expiavisse
gesühnt haben
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
sühnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
gesühnt werden
Vorzeitigkeit
expiatum esse
gesühnt worden sein
Nachzeitigkeit
expiatum iri
künftig gesühnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
sühne; sühn!
2. Person Plural
expiate
sühnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
das Sühnen
Genitiv
expiandi
des Sühnens
Dativ
expiando
dem Sühnen
Akkusativ
expiandum
das Sühnen
Ablativ
expiando
durch das Sühnen
Vokativ
expiande
Sühnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
2. Person Singular
expias
3. Person Singular
expiat
1. Person Plural
expiamus
2. Person Plural
expiatis
3. Person Plural
expiant
Passiv
1. Person Singular
expior
2. Person Singular
expiaris expiare
3. Person Singular
expiatur
1. Person Plural
expiamur
2. Person Plural
expiamini
3. Person Plural
expiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
2. Person Singular
expies
3. Person Singular
expiet
1. Person Plural
expiemus
2. Person Plural
expietis
3. Person Plural
expient
Passiv
1. Person Singular
expier
2. Person Singular
expieris expiere
3. Person Singular
expietur
1. Person Plural
expiemur
2. Person Plural
expiemini
3. Person Plural
expientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
2. Person Singular
expiabas
3. Person Singular
expiabat
1. Person Plural
expiabamus
2. Person Plural
expiabatis
3. Person Plural
expiabant
Passiv
1. Person Singular
expiabar
2. Person Singular
expiabaris expiabare
3. Person Singular
expiabatur
1. Person Plural
expiabamur
2. Person Plural
expiabamini
3. Person Plural
expiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
2. Person Singular
expiares
3. Person Singular
expiaret
1. Person Plural
expiaremus
2. Person Plural
expiaretis
3. Person Plural
expiarent
Passiv
1. Person Singular
expiarer
2. Person Singular
expiareris expiarere
3. Person Singular
expiaretur
1. Person Plural
expiaremur
2. Person Plural
expiaremini
3. Person Plural
expiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
2. Person Singular
expiabis
3. Person Singular
expiabit
1. Person Plural
expiabimus
2. Person Plural
expiabitis
3. Person Plural
expiabunt
Passiv
1. Person Singular
expiabor
2. Person Singular
expiaberis expiabere
3. Person Singular
expiabitur
1. Person Plural
expiabimur
2. Person Plural
expiabimini
3. Person Plural
expiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
2. Person Singular
expiavisti
3. Person Singular
expiavit
1. Person Plural
expiavimus
2. Person Plural
expiavistis
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
2. Person Singular
expiatus es
3. Person Singular
expiatus est
1. Person Plural
expiati sumus
2. Person Plural
expiati estis
3. Person Plural
expiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
2. Person Singular
expiatus sis
3. Person Singular
expiatus sit
1. Person Plural
expiati simus
2. Person Plural
expiati sitis
3. Person Plural
expiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
2. Person Singular
expiaveras
3. Person Singular
expiaverat
1. Person Plural
expiaveramus
2. Person Plural
expiaveratis
3. Person Plural
expiaverant
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
2. Person Singular
expiatus eras
3. Person Singular
expiatus erat
1. Person Plural
expiati eramus
2. Person Plural
expiati eratis
3. Person Plural
expiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
2. Person Singular
expiavisses
3. Person Singular
expiavisset
1. Person Plural
expiavissemus
2. Person Plural
expiavissetis
3. Person Plural
expiavissent
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
2. Person Singular
expiatus esses
3. Person Singular
expiatus esset
1. Person Plural
expiati essemus
2. Person Plural
expiati essetis
3. Person Plural
expiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
2. Person Singular
expiaveris
3. Person Singular
expiaverit
1. Person Plural
expiaverimus
2. Person Plural
expiaveritis
3. Person Plural
expiaverint
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
2. Person Singular
expiatus eris
3. Person Singular
expiatus erit
1. Person Plural
expiati erimus
2. Person Plural
expiati eritis
3. Person Plural
expiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
Vorzeitigkeit
expiavisse
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
Vorzeitigkeit
expiatum esse
Nachzeitigkeit
expiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
!
2. Person Plural
expiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
Genitiv
expiandi
Dativ
expiando
Akkusativ
expiandum
Ablativ
expiando
Vokativ
expiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expio
ich versöhne
2. Person Singular
expias
du versöhnst
3. Person Singular
expiat
er/sie/es versöhnt
1. Person Plural
expiamus
wir versöhnen
2. Person Plural
expiatis
ihr versöhnt
3. Person Plural
expiant
sie versöhnen
Passiv
1. Person Singular
expior
ich werde versöhnt
2. Person Singular
expiaris expiare
du wirst versöhnt
3. Person Singular
expiatur
er/sie/es wird versöhnt
1. Person Plural
expiamur
wir werden versöhnt
2. Person Plural
expiamini
ihr werdet versöhnt
3. Person Plural
expiantur
sie werden versöhnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiem
ich versöhne
2. Person Singular
expies
du versöhnest
3. Person Singular
expiet
er/sie/es versöhne
1. Person Plural
expiemus
wir versöhnen
2. Person Plural
expietis
ihr versöhnet
3. Person Plural
expient
sie versöhnen
Passiv
1. Person Singular
expier
ich werde versöhnt
2. Person Singular
expieris expiere
du werdest versöhnt
3. Person Singular
expietur
er/sie/es werde versöhnt
1. Person Plural
expiemur
wir werden versöhnt
2. Person Plural
expiemini
ihr werdet versöhnt
3. Person Plural
expientur
sie werden versöhnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiabam
ich versöhnte
2. Person Singular
expiabas
du versöhntest
3. Person Singular
expiabat
er/sie/es versöhnte
1. Person Plural
expiabamus
wir versöhnten
2. Person Plural
expiabatis
ihr versöhntet
3. Person Plural
expiabant
sie versöhnten
Passiv
1. Person Singular
expiabar
ich wurde versöhnt
2. Person Singular
expiabaris expiabare
du wurdest versöhnt
3. Person Singular
expiabatur
er/sie/es wurde versöhnt
1. Person Plural
expiabamur
wir wurden versöhnt
2. Person Plural
expiabamini
ihr wurdet versöhnt
3. Person Plural
expiabantur
sie wurden versöhnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiarem
ich versöhnte
2. Person Singular
expiares
du versöhntest
3. Person Singular
expiaret
er/sie/es versöhnte
1. Person Plural
expiaremus
wir versöhnten
2. Person Plural
expiaretis
ihr versöhntet
3. Person Plural
expiarent
sie versöhnten
Passiv
1. Person Singular
expiarer
ich würde versöhnt
2. Person Singular
expiareris expiarere
du würdest versöhnt
3. Person Singular
expiaretur
er/sie/es würde versöhnt
1. Person Plural
expiaremur
wir würden versöhnt
2. Person Plural
expiaremini
ihr würdet versöhnt
3. Person Plural
expiarentur
sie würden versöhnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
expiabo
ich werde versöhnen
2. Person Singular
expiabis
du wirst versöhnen
3. Person Singular
expiabit
er/sie/es wird versöhnen
1. Person Plural
expiabimus
wir werden versöhnen
2. Person Plural
expiabitis
ihr werdet versöhnen
3. Person Plural
expiabunt
sie werden versöhnen
Passiv
1. Person Singular
expiabor
ich werde versöhnt werden
2. Person Singular
expiaberis expiabere
du wirst versöhnt werden
3. Person Singular
expiabitur
er/sie/es wird versöhnt werden
1. Person Plural
expiabimur
wir werden versöhnt werden
2. Person Plural
expiabimini
ihr werdet versöhnt werden
3. Person Plural
expiabuntur
sie werden versöhnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiavi
ich habe versöhnt
2. Person Singular
expiavisti
du hast versöhnt
3. Person Singular
expiavit
er/sie/es hat versöhnt
1. Person Plural
expiavimus
wir haben versöhnt
2. Person Plural
expiavistis
ihr habt versöhnt
3. Person Plural
expiaverunt expiavere
sie haben versöhnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sum
ich bin versöhnt worden
2. Person Singular
expiatus es
du bist versöhnt worden
3. Person Singular
expiatus est
er/sie/es ist versöhnt worden
1. Person Plural
expiati sumus
wir sind versöhnt worden
2. Person Plural
expiati estis
ihr seid versöhnt worden
3. Person Plural
expiati sunt
sie sind versöhnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiaverim
ich habe versöhnt
2. Person Singular
expiaveris
du habest versöhnt
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es habe versöhnt
1. Person Plural
expiaverimus
wir haben versöhnt
2. Person Plural
expiaveritis
ihr habet versöhnt
3. Person Plural
expiaverint
sie haben versöhnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus sim
ich sei versöhnt worden
2. Person Singular
expiatus sis
du seiest versöhnt worden
3. Person Singular
expiatus sit
er/sie/es sei versöhnt worden
1. Person Plural
expiati simus
wir seien versöhnt worden
2. Person Plural
expiati sitis
ihr seiet versöhnt worden
3. Person Plural
expiati sint
sie seien versöhnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
expiaveram
ich hatte versöhnt
2. Person Singular
expiaveras
du hattest versöhnt
3. Person Singular
expiaverat
er/sie/es hatte versöhnt
1. Person Plural
expiaveramus
wir hatten versöhnt
2. Person Plural
expiaveratis
ihr hattet versöhnt
3. Person Plural
expiaverant
sie hatten versöhnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus eram
ich war versöhnt worden
2. Person Singular
expiatus eras
du warst versöhnt worden
3. Person Singular
expiatus erat
er/sie/es war versöhnt worden
1. Person Plural
expiati eramus
wir waren versöhnt worden
2. Person Plural
expiati eratis
ihr wart versöhnt worden
3. Person Plural
expiati erant
sie waren versöhnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
expiavissem
ich hätte versöhnt
2. Person Singular
expiavisses
du hättest versöhnt
3. Person Singular
expiavisset
er/sie/es hätte versöhnt
1. Person Plural
expiavissemus
wir hätten versöhnt
2. Person Plural
expiavissetis
ihr hättet versöhnt
3. Person Plural
expiavissent
sie hätten versöhnt
Passiv
1. Person Singular
expiatus essem
ich wäre versöhnt worden
2. Person Singular
expiatus esses
du wärest versöhnt worden
3. Person Singular
expiatus esset
er/sie/es wäre versöhnt worden
1. Person Plural
expiati essemus
wir wären versöhnt worden
2. Person Plural
expiati essetis
ihr wäret versöhnt worden
3. Person Plural
expiati essent
sie wären versöhnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
expiavero
ich werde versöhnt haben
2. Person Singular
expiaveris
du wirst versöhnt haben
3. Person Singular
expiaverit
er/sie/es wird versöhnt haben
1. Person Plural
expiaverimus
wir werden versöhnt haben
2. Person Plural
expiaveritis
ihr werdet versöhnt haben
3. Person Plural
expiaverint
sie werden versöhnt haben
Passiv
1. Person Singular
expiatus ero
ich werde versöhnt worden sein
2. Person Singular
expiatus eris
du wirst versöhnt worden sein
3. Person Singular
expiatus erit
er/sie/es wird versöhnt worden sein
1. Person Plural
expiati erimus
wir werden versöhnt worden sein
2. Person Plural
expiati eritis
ihr werdet versöhnt worden sein
3. Person Plural
expiati erunt
sie werden versöhnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
expiare
versöhnen
Vorzeitigkeit
expiavisse
versöhnt haben
Nachzeitigkeit
expiaturum esse
versöhnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
expiari expiarier
versöhnt werden
Vorzeitigkeit
expiatum esse
versöhnt worden sein
Nachzeitigkeit
expiatum iri
künftig versöhnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
expia
versöhne; versöhn!
2. Person Plural
expiate
versöhnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
expiato
3. Person Singular
expiato
2. Person Plural
expiatote
3. Person Plural
expianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
expiare
das Versöhnen
Genitiv
expiandi
des Versöhnens
Dativ
expiando
dem Versöhnen
Akkusativ
expiandum
das Versöhnen
Ablativ
expiando
durch das Versöhnen
Vokativ
expiande
Versöhnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiandus
expianda
expiandum
Genitiv
expiandi
expiandae
expiandi
Dativ
expiando
expiandae
expiando
Akkusativ
expiandum
expiandam
expiandum
Ablativ
expiando
expianda
expiando
Vokativ
expiande
expianda
expiandum
Plural
Nominativ
expiandi
expiandae
expianda
Genitiv
expiandorum
expiandarum
expiandorum
Dativ
expiandis
expiandis
expiandis
Akkusativ
expiandos
expiandas
expianda
Ablativ
expiandis
expiandis
expiandis
Vokativ
expiandi
expiandae
expianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expians
expians
expians
Genitiv
expiantis
expiantis
expiantis
Dativ
expianti
expianti
expianti
Akkusativ
expiantem
expiantem
expians
Ablativ
expianti expiante
expianti expiante
expianti expiante
Vokativ
expians
expians
expians
Plural
Nominativ
expiantes
expiantes
expiantia
Genitiv
expiantium expiantum
expiantium expiantum
expiantium expiantum
Dativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Akkusativ
expiantes
expiantes
expiantia
Ablativ
expiantibus
expiantibus
expiantibus
Vokativ
expiantes
expiantes
expiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiatus
expiata
expiatum
Genitiv
expiati
expiatae
expiati
Dativ
expiato
expiatae
expiato
Akkusativ
expiatum
expiatam
expiatum
Ablativ
expiato
expiata
expiato
Vokativ
expiate
expiata
expiatum
Plural
Nominativ
expiati
expiatae
expiata
Genitiv
expiatorum
expiatarum
expiatorum
Dativ
expiatis
expiatis
expiatis
Akkusativ
expiatos
expiatas
expiata
Ablativ
expiatis
expiatis
expiatis
Vokativ
expiati
expiatae
expiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
expiaturus
expiatura
expiaturum
Genitiv
expiaturi
expiaturae
expiaturi
Dativ
expiaturo
expiaturae
expiaturo
Akkusativ
expiaturum
expiaturam
expiaturum
Ablativ
expiaturo
expiatura
expiaturo
Vokativ
expiature
expiatura
expiaturum
Plural
Nominativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Genitiv
expiaturorum
expiaturarum
expiaturorum
Dativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Akkusativ
expiaturos
expiaturas
expiatura
Ablativ
expiaturis
expiaturis
expiaturis
Vokativ
expiaturi
expiaturae
expiatura
Supina
Supin I
Supin II
expiatum
expiatu