Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| explaudere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | hinauswerfen/ausstoßen (Schauspieler) durch Klatschen von der Bühne treiben verscheuchen zurückweisen (Anspruch) |
| explaudere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst verscheucht werden |
| explaudere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst verscheucht |
| explaudere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | verscheuche; verscheuch |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudo |
|
| 2. Person Singular | explaudis |
|
| 3. Person Singular | explaudit |
|
| 1. Person Plural | explaudimus |
|
| 2. Person Plural | explauditis |
|
| 3. Person Plural | explaudunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudor |
|
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
|
| 3. Person Singular | explauditur |
|
| 1. Person Plural | explaudimur |
|
| 2. Person Plural | explaudimini |
|
| 3. Person Plural | explauduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
|
| 2. Person Singular | explaudas |
|
| 3. Person Singular | explaudat |
|
| 1. Person Plural | explaudamus |
|
| 2. Person Plural | explaudatis |
|
| 3. Person Plural | explaudant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
|
| 2. Person Singular | explaudaris explaudare |
|
| 3. Person Singular | explaudatur |
|
| 1. Person Plural | explaudamur |
|
| 2. Person Plural | explaudamini |
|
| 3. Person Plural | explaudantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebam |
|
| 2. Person Singular | explaudebas |
|
| 3. Person Singular | explaudebat |
|
| 1. Person Plural | explaudebamus |
|
| 2. Person Plural | explaudebatis |
|
| 3. Person Plural | explaudebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebar |
|
| 2. Person Singular | explaudebaris explaudebare |
|
| 3. Person Singular | explaudebatur |
|
| 1. Person Plural | explaudebamur |
|
| 2. Person Plural | explaudebamini |
|
| 3. Person Plural | explaudebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauderem |
|
| 2. Person Singular | explauderes |
|
| 3. Person Singular | explauderet |
|
| 1. Person Plural | explauderemus |
|
| 2. Person Plural | explauderetis |
|
| 3. Person Plural | explauderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explauderer |
|
| 2. Person Singular | explaudereris explauderere |
|
| 3. Person Singular | explauderetur |
|
| 1. Person Plural | explauderemur |
|
| 2. Person Plural | explauderemini |
|
| 3. Person Plural | explauderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
|
| 2. Person Singular | explaudes |
|
| 3. Person Singular | explaudet |
|
| 1. Person Plural | explaudemus |
|
| 2. Person Plural | explaudetis |
|
| 3. Person Plural | explaudent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
|
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
|
| 3. Person Singular | explaudetur |
|
| 1. Person Plural | explaudemur |
|
| 2. Person Plural | explaudemini |
|
| 3. Person Plural | explaudentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausi |
|
| 2. Person Singular | explausisti |
|
| 3. Person Singular | explausit |
|
| 1. Person Plural | explausimus |
|
| 2. Person Plural | explausistis |
|
| 3. Person Plural | explauserunt explausere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sum |
|
| 2. Person Singular | explausus es |
|
| 3. Person Singular | explausus est |
|
| 1. Person Plural | explausi sumus |
|
| 2. Person Plural | explausi estis |
|
| 3. Person Plural | explausi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauserim |
|
| 2. Person Singular | explauseris |
|
| 3. Person Singular | explauserit |
|
| 1. Person Plural | explauserimus |
|
| 2. Person Plural | explauseritis |
|
| 3. Person Plural | explauserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sim |
|
| 2. Person Singular | explausus sis |
|
| 3. Person Singular | explausus sit |
|
| 1. Person Plural | explausi simus |
|
| 2. Person Plural | explausi sitis |
|
| 3. Person Plural | explausi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauseram |
|
| 2. Person Singular | explauseras |
|
| 3. Person Singular | explauserat |
|
| 1. Person Plural | explauseramus |
|
| 2. Person Plural | explauseratis |
|
| 3. Person Plural | explauserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus eram |
|
| 2. Person Singular | explausus eras |
|
| 3. Person Singular | explausus erat |
|
| 1. Person Plural | explausi eramus |
|
| 2. Person Plural | explausi eratis |
|
| 3. Person Plural | explausi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausissem |
|
| 2. Person Singular | explausisses |
|
| 3. Person Singular | explausisset |
|
| 1. Person Plural | explausissemus |
|
| 2. Person Plural | explausissetis |
|
| 3. Person Plural | explausissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus essem |
|
| 2. Person Singular | explausus esses |
|
| 3. Person Singular | explausus esset |
|
| 1. Person Plural | explausi essemus |
|
| 2. Person Plural | explausi essetis |
|
| 3. Person Plural | explausi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausero |
|
| 2. Person Singular | explauseris |
|
| 3. Person Singular | explauserit |
|
| 1. Person Plural | explauserimus |
|
| 2. Person Plural | explauseritis |
|
| 3. Person Plural | explauserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus ero |
|
| 2. Person Singular | explausus eris |
|
| 3. Person Singular | explausus erit |
|
| 1. Person Plural | explausi erimus |
|
| 2. Person Plural | explausi eritis |
|
| 3. Person Plural | explausi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudere |
|
| Vorzeitigkeit | explausisse |
|
| Nachzeitigkeit | explausurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudi explaudier |
|
| Vorzeitigkeit | explausum esse |
|
| Nachzeitigkeit | explausum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explaude |
! |
| 2. Person Plural | explaudite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explaudito |
| 3. Person Singular | explaudito |
| 2. Person Plural | explauditote |
| 3. Person Plural | explaudunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explaudere |
|
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
|
| Dativ | explaudendo explaudundo |
|
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
|
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
|
| Vokativ | explaudende explaudunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudendus explaudundus |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudendi explaudundi |
| Dativ | explaudendo explaudundo |
explaudendae explaudundae |
explaudendo explaudundo |
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
explaudendam explaudundam |
explaudendum explaudundum |
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
explaudenda explaudunda |
explaudendo explaudundo |
| Vokativ | explaudende explaudunde |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
Plural
| Nominativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
| Genitiv | explaudendorum explaudundorum |
explaudendarum explaudundarum |
explaudendorum explaudundorum |
| Dativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Akkusativ | explaudendos explaudundos |
explaudendas explaudundas |
explaudenda explaudunda |
| Ablativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Vokativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
| Genitiv | explaudentis |
explaudentis |
explaudentis |
| Dativ | explaudenti |
explaudenti |
explaudenti |
| Akkusativ | explaudentem |
explaudentem |
explaudens |
| Ablativ | explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
| Vokativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
Plural
| Nominativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Genitiv | explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
| Dativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Akkusativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Ablativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Vokativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausus |
explausa |
explausum |
| Genitiv | explausi |
explausae |
explausi |
| Dativ | explauso |
explausae |
explauso |
| Akkusativ | explausum |
explausam |
explausum |
| Ablativ | explauso |
explausa |
explauso |
| Vokativ | explause |
explausa |
explausum |
Plural
| Nominativ | explausi |
explausae |
explausa |
| Genitiv | explausorum |
explausarum |
explausorum |
| Dativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Akkusativ | explausos |
explausas |
explausa |
| Ablativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Vokativ | explausi |
explausae |
explausa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausurus |
explausura |
explausurum |
| Genitiv | explausuri |
explausurae |
explausuri |
| Dativ | explausuro |
explausurae |
explausuro |
| Akkusativ | explausurum |
explausuram |
explausurum |
| Ablativ | explausuro |
explausura |
explausuro |
| Vokativ | explausure |
explausura |
explausurum |
Plural
| Nominativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
| Genitiv | explausurorum |
explausurarum |
explausurorum |
| Dativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Akkusativ | explausuros |
explausuras |
explausura |
| Ablativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Vokativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explausum |
explausu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudo |
|
| 2. Person Singular | explaudis |
|
| 3. Person Singular | explaudit |
|
| 1. Person Plural | explaudimus |
|
| 2. Person Plural | explauditis |
|
| 3. Person Plural | explaudunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudor |
|
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
|
| 3. Person Singular | explauditur |
|
| 1. Person Plural | explaudimur |
|
| 2. Person Plural | explaudimini |
|
| 3. Person Plural | explauduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
|
| 2. Person Singular | explaudas |
|
| 3. Person Singular | explaudat |
|
| 1. Person Plural | explaudamus |
|
| 2. Person Plural | explaudatis |
|
| 3. Person Plural | explaudant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
|
| 2. Person Singular | explaudaris explaudare |
|
| 3. Person Singular | explaudatur |
|
| 1. Person Plural | explaudamur |
|
| 2. Person Plural | explaudamini |
|
| 3. Person Plural | explaudantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebam |
|
| 2. Person Singular | explaudebas |
|
| 3. Person Singular | explaudebat |
|
| 1. Person Plural | explaudebamus |
|
| 2. Person Plural | explaudebatis |
|
| 3. Person Plural | explaudebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebar |
|
| 2. Person Singular | explaudebaris explaudebare |
|
| 3. Person Singular | explaudebatur |
|
| 1. Person Plural | explaudebamur |
|
| 2. Person Plural | explaudebamini |
|
| 3. Person Plural | explaudebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauderem |
|
| 2. Person Singular | explauderes |
|
| 3. Person Singular | explauderet |
|
| 1. Person Plural | explauderemus |
|
| 2. Person Plural | explauderetis |
|
| 3. Person Plural | explauderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explauderer |
|
| 2. Person Singular | explaudereris explauderere |
|
| 3. Person Singular | explauderetur |
|
| 1. Person Plural | explauderemur |
|
| 2. Person Plural | explauderemini |
|
| 3. Person Plural | explauderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
|
| 2. Person Singular | explaudes |
|
| 3. Person Singular | explaudet |
|
| 1. Person Plural | explaudemus |
|
| 2. Person Plural | explaudetis |
|
| 3. Person Plural | explaudent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
|
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
|
| 3. Person Singular | explaudetur |
|
| 1. Person Plural | explaudemur |
|
| 2. Person Plural | explaudemini |
|
| 3. Person Plural | explaudentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausi |
|
| 2. Person Singular | explausisti |
|
| 3. Person Singular | explausit |
|
| 1. Person Plural | explausimus |
|
| 2. Person Plural | explausistis |
|
| 3. Person Plural | explauserunt explausere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sum |
|
| 2. Person Singular | explausus es |
|
| 3. Person Singular | explausus est |
|
| 1. Person Plural | explausi sumus |
|
| 2. Person Plural | explausi estis |
|
| 3. Person Plural | explausi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauserim |
|
| 2. Person Singular | explauseris |
|
| 3. Person Singular | explauserit |
|
| 1. Person Plural | explauserimus |
|
| 2. Person Plural | explauseritis |
|
| 3. Person Plural | explauserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sim |
|
| 2. Person Singular | explausus sis |
|
| 3. Person Singular | explausus sit |
|
| 1. Person Plural | explausi simus |
|
| 2. Person Plural | explausi sitis |
|
| 3. Person Plural | explausi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauseram |
|
| 2. Person Singular | explauseras |
|
| 3. Person Singular | explauserat |
|
| 1. Person Plural | explauseramus |
|
| 2. Person Plural | explauseratis |
|
| 3. Person Plural | explauserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus eram |
|
| 2. Person Singular | explausus eras |
|
| 3. Person Singular | explausus erat |
|
| 1. Person Plural | explausi eramus |
|
| 2. Person Plural | explausi eratis |
|
| 3. Person Plural | explausi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausissem |
|
| 2. Person Singular | explausisses |
|
| 3. Person Singular | explausisset |
|
| 1. Person Plural | explausissemus |
|
| 2. Person Plural | explausissetis |
|
| 3. Person Plural | explausissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus essem |
|
| 2. Person Singular | explausus esses |
|
| 3. Person Singular | explausus esset |
|
| 1. Person Plural | explausi essemus |
|
| 2. Person Plural | explausi essetis |
|
| 3. Person Plural | explausi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausero |
|
| 2. Person Singular | explauseris |
|
| 3. Person Singular | explauserit |
|
| 1. Person Plural | explauserimus |
|
| 2. Person Plural | explauseritis |
|
| 3. Person Plural | explauserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus ero |
|
| 2. Person Singular | explausus eris |
|
| 3. Person Singular | explausus erit |
|
| 1. Person Plural | explausi erimus |
|
| 2. Person Plural | explausi eritis |
|
| 3. Person Plural | explausi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudere |
|
| Vorzeitigkeit | explausisse |
|
| Nachzeitigkeit | explausurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudi explaudier |
|
| Vorzeitigkeit | explausum esse |
|
| Nachzeitigkeit | explausum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explaude |
! |
| 2. Person Plural | explaudite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explaudito |
| 3. Person Singular | explaudito |
| 2. Person Plural | explauditote |
| 3. Person Plural | explaudunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explaudere |
|
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
|
| Dativ | explaudendo explaudundo |
|
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
|
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
|
| Vokativ | explaudende explaudunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudendus explaudundus |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudendi explaudundi |
| Dativ | explaudendo explaudundo |
explaudendae explaudundae |
explaudendo explaudundo |
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
explaudendam explaudundam |
explaudendum explaudundum |
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
explaudenda explaudunda |
explaudendo explaudundo |
| Vokativ | explaudende explaudunde |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
Plural
| Nominativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
| Genitiv | explaudendorum explaudundorum |
explaudendarum explaudundarum |
explaudendorum explaudundorum |
| Dativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Akkusativ | explaudendos explaudundos |
explaudendas explaudundas |
explaudenda explaudunda |
| Ablativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Vokativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
| Genitiv | explaudentis |
explaudentis |
explaudentis |
| Dativ | explaudenti |
explaudenti |
explaudenti |
| Akkusativ | explaudentem |
explaudentem |
explaudens |
| Ablativ | explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
| Vokativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
Plural
| Nominativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Genitiv | explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
| Dativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Akkusativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Ablativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Vokativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausus |
explausa |
explausum |
| Genitiv | explausi |
explausae |
explausi |
| Dativ | explauso |
explausae |
explauso |
| Akkusativ | explausum |
explausam |
explausum |
| Ablativ | explauso |
explausa |
explauso |
| Vokativ | explause |
explausa |
explausum |
Plural
| Nominativ | explausi |
explausae |
explausa |
| Genitiv | explausorum |
explausarum |
explausorum |
| Dativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Akkusativ | explausos |
explausas |
explausa |
| Ablativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Vokativ | explausi |
explausae |
explausa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausurus |
explausura |
explausurum |
| Genitiv | explausuri |
explausurae |
explausuri |
| Dativ | explausuro |
explausurae |
explausuro |
| Akkusativ | explausurum |
explausuram |
explausurum |
| Ablativ | explausuro |
explausura |
explausuro |
| Vokativ | explausure |
explausura |
explausurum |
Plural
| Nominativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
| Genitiv | explausurorum |
explausurarum |
explausurorum |
| Dativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Akkusativ | explausuros |
explausuras |
explausura |
| Ablativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Vokativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explausum |
explausu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudo |
ich verscheuche |
| 2. Person Singular | explaudis |
du verscheuchst |
| 3. Person Singular | explaudit |
er/sie/es verscheucht |
| 1. Person Plural | explaudimus |
wir verscheuchen |
| 2. Person Plural | explauditis |
ihr verscheucht |
| 3. Person Plural | explaudunt |
sie verscheuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudor |
ich werde verscheucht |
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
du wirst verscheucht |
| 3. Person Singular | explauditur |
er/sie/es wird verscheucht |
| 1. Person Plural | explaudimur |
wir werden verscheucht |
| 2. Person Plural | explaudimini |
ihr werdet verscheucht |
| 3. Person Plural | explauduntur |
sie werden verscheucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
ich verscheuche |
| 2. Person Singular | explaudas |
du verscheuchest |
| 3. Person Singular | explaudat |
er/sie/es verscheuche |
| 1. Person Plural | explaudamus |
wir verscheuchen |
| 2. Person Plural | explaudatis |
ihr verscheuchet |
| 3. Person Plural | explaudant |
sie verscheuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
ich werde verscheucht |
| 2. Person Singular | explaudaris explaudare |
du werdest verscheucht |
| 3. Person Singular | explaudatur |
er/sie/es werde verscheucht |
| 1. Person Plural | explaudamur |
wir werden verscheucht |
| 2. Person Plural | explaudamini |
ihr werdet verscheucht |
| 3. Person Plural | explaudantur |
sie werden verscheucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebam |
ich verscheuchte |
| 2. Person Singular | explaudebas |
du verscheuchtest |
| 3. Person Singular | explaudebat |
er/sie/es verscheuchte |
| 1. Person Plural | explaudebamus |
wir verscheuchten |
| 2. Person Plural | explaudebatis |
ihr verscheuchtet |
| 3. Person Plural | explaudebant |
sie verscheuchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebar |
ich wurde verscheucht |
| 2. Person Singular | explaudebaris explaudebare |
du wurdest verscheucht |
| 3. Person Singular | explaudebatur |
er/sie/es wurde verscheucht |
| 1. Person Plural | explaudebamur |
wir wurden verscheucht |
| 2. Person Plural | explaudebamini |
ihr wurdet verscheucht |
| 3. Person Plural | explaudebantur |
sie wurden verscheucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauderem |
ich verscheuchte |
| 2. Person Singular | explauderes |
du verscheuchtest |
| 3. Person Singular | explauderet |
er/sie/es verscheuchte |
| 1. Person Plural | explauderemus |
wir verscheuchten |
| 2. Person Plural | explauderetis |
ihr verscheuchtet |
| 3. Person Plural | explauderent |
sie verscheuchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explauderer |
ich würde verscheucht |
| 2. Person Singular | explaudereris explauderere |
du würdest verscheucht |
| 3. Person Singular | explauderetur |
er/sie/es würde verscheucht |
| 1. Person Plural | explauderemur |
wir würden verscheucht |
| 2. Person Plural | explauderemini |
ihr würdet verscheucht |
| 3. Person Plural | explauderentur |
sie würden verscheucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
ich werde verscheuchen |
| 2. Person Singular | explaudes |
du wirst verscheuchen |
| 3. Person Singular | explaudet |
er/sie/es wird verscheuchen |
| 1. Person Plural | explaudemus |
wir werden verscheuchen |
| 2. Person Plural | explaudetis |
ihr werdet verscheuchen |
| 3. Person Plural | explaudent |
sie werden verscheuchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
ich werde verscheucht werden |
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
du wirst verscheucht werden |
| 3. Person Singular | explaudetur |
er/sie/es wird verscheucht werden |
| 1. Person Plural | explaudemur |
wir werden verscheucht werden |
| 2. Person Plural | explaudemini |
ihr werdet verscheucht werden |
| 3. Person Plural | explaudentur |
sie werden verscheucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausi |
ich habe verscheucht |
| 2. Person Singular | explausisti |
du hast verscheucht |
| 3. Person Singular | explausit |
er/sie/es hat verscheucht |
| 1. Person Plural | explausimus |
wir haben verscheucht |
| 2. Person Plural | explausistis |
ihr habt verscheucht |
| 3. Person Plural | explauserunt explausere |
sie haben verscheucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sum |
ich bin verscheucht worden |
| 2. Person Singular | explausus es |
du bist verscheucht worden |
| 3. Person Singular | explausus est |
er/sie/es ist verscheucht worden |
| 1. Person Plural | explausi sumus |
wir sind verscheucht worden |
| 2. Person Plural | explausi estis |
ihr seid verscheucht worden |
| 3. Person Plural | explausi sunt |
sie sind verscheucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauserim |
ich habe verscheucht |
| 2. Person Singular | explauseris |
du habest verscheucht |
| 3. Person Singular | explauserit |
er/sie/es habe verscheucht |
| 1. Person Plural | explauserimus |
wir haben verscheucht |
| 2. Person Plural | explauseritis |
ihr habet verscheucht |
| 3. Person Plural | explauserint |
sie haben verscheucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sim |
ich sei verscheucht worden |
| 2. Person Singular | explausus sis |
du seiest verscheucht worden |
| 3. Person Singular | explausus sit |
er/sie/es sei verscheucht worden |
| 1. Person Plural | explausi simus |
wir seien verscheucht worden |
| 2. Person Plural | explausi sitis |
ihr seiet verscheucht worden |
| 3. Person Plural | explausi sint |
sie seien verscheucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauseram |
ich hatte verscheucht |
| 2. Person Singular | explauseras |
du hattest verscheucht |
| 3. Person Singular | explauserat |
er/sie/es hatte verscheucht |
| 1. Person Plural | explauseramus |
wir hatten verscheucht |
| 2. Person Plural | explauseratis |
ihr hattet verscheucht |
| 3. Person Plural | explauserant |
sie hatten verscheucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus eram |
ich war verscheucht worden |
| 2. Person Singular | explausus eras |
du warst verscheucht worden |
| 3. Person Singular | explausus erat |
er/sie/es war verscheucht worden |
| 1. Person Plural | explausi eramus |
wir waren verscheucht worden |
| 2. Person Plural | explausi eratis |
ihr wart verscheucht worden |
| 3. Person Plural | explausi erant |
sie waren verscheucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausissem |
ich hätte verscheucht |
| 2. Person Singular | explausisses |
du hättest verscheucht |
| 3. Person Singular | explausisset |
er/sie/es hätte verscheucht |
| 1. Person Plural | explausissemus |
wir hätten verscheucht |
| 2. Person Plural | explausissetis |
ihr hättet verscheucht |
| 3. Person Plural | explausissent |
sie hätten verscheucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus essem |
ich wäre verscheucht worden |
| 2. Person Singular | explausus esses |
du wärest verscheucht worden |
| 3. Person Singular | explausus esset |
er/sie/es wäre verscheucht worden |
| 1. Person Plural | explausi essemus |
wir wären verscheucht worden |
| 2. Person Plural | explausi essetis |
ihr wäret verscheucht worden |
| 3. Person Plural | explausi essent |
sie wären verscheucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausero |
ich werde verscheucht haben |
| 2. Person Singular | explauseris |
du wirst verscheucht haben |
| 3. Person Singular | explauserit |
er/sie/es wird verscheucht haben |
| 1. Person Plural | explauserimus |
wir werden verscheucht haben |
| 2. Person Plural | explauseritis |
ihr werdet verscheucht haben |
| 3. Person Plural | explauserint |
sie werden verscheucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus ero |
ich werde verscheucht worden sein |
| 2. Person Singular | explausus eris |
du wirst verscheucht worden sein |
| 3. Person Singular | explausus erit |
er/sie/es wird verscheucht worden sein |
| 1. Person Plural | explausi erimus |
wir werden verscheucht worden sein |
| 2. Person Plural | explausi eritis |
ihr werdet verscheucht worden sein |
| 3. Person Plural | explausi erunt |
sie werden verscheucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudere |
verscheuchen |
| Vorzeitigkeit | explausisse |
verscheucht haben |
| Nachzeitigkeit | explausurum esse |
verscheuchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudi explaudier |
verscheucht werden |
| Vorzeitigkeit | explausum esse |
verscheucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | explausum iri |
künftig verscheucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explaude |
verscheuche; verscheuch! |
| 2. Person Plural | explaudite |
verscheucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explaudito |
| 3. Person Singular | explaudito |
| 2. Person Plural | explauditote |
| 3. Person Plural | explaudunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explaudere |
das Verscheuchen |
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
des Verscheuchens |
| Dativ | explaudendo explaudundo |
dem Verscheuchen |
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
das Verscheuchen |
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
durch das Verscheuchen |
| Vokativ | explaudende explaudunde |
Verscheuchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudendus explaudundus |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudendi explaudundi |
| Dativ | explaudendo explaudundo |
explaudendae explaudundae |
explaudendo explaudundo |
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
explaudendam explaudundam |
explaudendum explaudundum |
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
explaudenda explaudunda |
explaudendo explaudundo |
| Vokativ | explaudende explaudunde |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
Plural
| Nominativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
| Genitiv | explaudendorum explaudundorum |
explaudendarum explaudundarum |
explaudendorum explaudundorum |
| Dativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Akkusativ | explaudendos explaudundos |
explaudendas explaudundas |
explaudenda explaudunda |
| Ablativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Vokativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
| Genitiv | explaudentis |
explaudentis |
explaudentis |
| Dativ | explaudenti |
explaudenti |
explaudenti |
| Akkusativ | explaudentem |
explaudentem |
explaudens |
| Ablativ | explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
| Vokativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
Plural
| Nominativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Genitiv | explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
| Dativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Akkusativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Ablativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Vokativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausus |
explausa |
explausum |
| Genitiv | explausi |
explausae |
explausi |
| Dativ | explauso |
explausae |
explauso |
| Akkusativ | explausum |
explausam |
explausum |
| Ablativ | explauso |
explausa |
explauso |
| Vokativ | explause |
explausa |
explausum |
Plural
| Nominativ | explausi |
explausae |
explausa |
| Genitiv | explausorum |
explausarum |
explausorum |
| Dativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Akkusativ | explausos |
explausas |
explausa |
| Ablativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Vokativ | explausi |
explausae |
explausa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausurus |
explausura |
explausurum |
| Genitiv | explausuri |
explausurae |
explausuri |
| Dativ | explausuro |
explausurae |
explausuro |
| Akkusativ | explausurum |
explausuram |
explausurum |
| Ablativ | explausuro |
explausura |
explausuro |
| Vokativ | explausure |
explausura |
explausurum |
Plural
| Nominativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
| Genitiv | explausurorum |
explausurarum |
explausurorum |
| Dativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Akkusativ | explausuros |
explausuras |
explausura |
| Ablativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Vokativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explausum |
explausu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudo |
|
| 2. Person Singular | explaudis |
|
| 3. Person Singular | explaudit |
|
| 1. Person Plural | explaudimus |
|
| 2. Person Plural | explauditis |
|
| 3. Person Plural | explaudunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudor |
|
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
|
| 3. Person Singular | explauditur |
|
| 1. Person Plural | explaudimur |
|
| 2. Person Plural | explaudimini |
|
| 3. Person Plural | explauduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
|
| 2. Person Singular | explaudas |
|
| 3. Person Singular | explaudat |
|
| 1. Person Plural | explaudamus |
|
| 2. Person Plural | explaudatis |
|
| 3. Person Plural | explaudant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
|
| 2. Person Singular | explaudaris explaudare |
|
| 3. Person Singular | explaudatur |
|
| 1. Person Plural | explaudamur |
|
| 2. Person Plural | explaudamini |
|
| 3. Person Plural | explaudantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebam |
|
| 2. Person Singular | explaudebas |
|
| 3. Person Singular | explaudebat |
|
| 1. Person Plural | explaudebamus |
|
| 2. Person Plural | explaudebatis |
|
| 3. Person Plural | explaudebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudebar |
|
| 2. Person Singular | explaudebaris explaudebare |
|
| 3. Person Singular | explaudebatur |
|
| 1. Person Plural | explaudebamur |
|
| 2. Person Plural | explaudebamini |
|
| 3. Person Plural | explaudebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauderem |
|
| 2. Person Singular | explauderes |
|
| 3. Person Singular | explauderet |
|
| 1. Person Plural | explauderemus |
|
| 2. Person Plural | explauderetis |
|
| 3. Person Plural | explauderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explauderer |
|
| 2. Person Singular | explaudereris explauderere |
|
| 3. Person Singular | explauderetur |
|
| 1. Person Plural | explauderemur |
|
| 2. Person Plural | explauderemini |
|
| 3. Person Plural | explauderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explaudam |
|
| 2. Person Singular | explaudes |
|
| 3. Person Singular | explaudet |
|
| 1. Person Plural | explaudemus |
|
| 2. Person Plural | explaudetis |
|
| 3. Person Plural | explaudent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explaudar |
|
| 2. Person Singular | explauderis explaudere |
|
| 3. Person Singular | explaudetur |
|
| 1. Person Plural | explaudemur |
|
| 2. Person Plural | explaudemini |
|
| 3. Person Plural | explaudentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausi |
|
| 2. Person Singular | explausisti |
|
| 3. Person Singular | explausit |
|
| 1. Person Plural | explausimus |
|
| 2. Person Plural | explausistis |
|
| 3. Person Plural | explauserunt explausere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sum |
|
| 2. Person Singular | explausus es |
|
| 3. Person Singular | explausus est |
|
| 1. Person Plural | explausi sumus |
|
| 2. Person Plural | explausi estis |
|
| 3. Person Plural | explausi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauserim |
|
| 2. Person Singular | explauseris |
|
| 3. Person Singular | explauserit |
|
| 1. Person Plural | explauserimus |
|
| 2. Person Plural | explauseritis |
|
| 3. Person Plural | explauserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus sim |
|
| 2. Person Singular | explausus sis |
|
| 3. Person Singular | explausus sit |
|
| 1. Person Plural | explausi simus |
|
| 2. Person Plural | explausi sitis |
|
| 3. Person Plural | explausi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explauseram |
|
| 2. Person Singular | explauseras |
|
| 3. Person Singular | explauserat |
|
| 1. Person Plural | explauseramus |
|
| 2. Person Plural | explauseratis |
|
| 3. Person Plural | explauserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus eram |
|
| 2. Person Singular | explausus eras |
|
| 3. Person Singular | explausus erat |
|
| 1. Person Plural | explausi eramus |
|
| 2. Person Plural | explausi eratis |
|
| 3. Person Plural | explausi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausissem |
|
| 2. Person Singular | explausisses |
|
| 3. Person Singular | explausisset |
|
| 1. Person Plural | explausissemus |
|
| 2. Person Plural | explausissetis |
|
| 3. Person Plural | explausissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus essem |
|
| 2. Person Singular | explausus esses |
|
| 3. Person Singular | explausus esset |
|
| 1. Person Plural | explausi essemus |
|
| 2. Person Plural | explausi essetis |
|
| 3. Person Plural | explausi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explausero |
|
| 2. Person Singular | explauseris |
|
| 3. Person Singular | explauserit |
|
| 1. Person Plural | explauserimus |
|
| 2. Person Plural | explauseritis |
|
| 3. Person Plural | explauserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explausus ero |
|
| 2. Person Singular | explausus eris |
|
| 3. Person Singular | explausus erit |
|
| 1. Person Plural | explausi erimus |
|
| 2. Person Plural | explausi eritis |
|
| 3. Person Plural | explausi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudere |
|
| Vorzeitigkeit | explausisse |
|
| Nachzeitigkeit | explausurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explaudi explaudier |
|
| Vorzeitigkeit | explausum esse |
|
| Nachzeitigkeit | explausum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explaude |
! |
| 2. Person Plural | explaudite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explaudito |
| 3. Person Singular | explaudito |
| 2. Person Plural | explauditote |
| 3. Person Plural | explaudunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explaudere |
|
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
|
| Dativ | explaudendo explaudundo |
|
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
|
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
|
| Vokativ | explaudende explaudunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudendus explaudundus |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
| Genitiv | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudendi explaudundi |
| Dativ | explaudendo explaudundo |
explaudendae explaudundae |
explaudendo explaudundo |
| Akkusativ | explaudendum explaudundum |
explaudendam explaudundam |
explaudendum explaudundum |
| Ablativ | explaudendo explaudundo |
explaudenda explaudunda |
explaudendo explaudundo |
| Vokativ | explaudende explaudunde |
explaudenda explaudunda |
explaudendum explaudundum |
Plural
| Nominativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
| Genitiv | explaudendorum explaudundorum |
explaudendarum explaudundarum |
explaudendorum explaudundorum |
| Dativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Akkusativ | explaudendos explaudundos |
explaudendas explaudundas |
explaudenda explaudunda |
| Ablativ | explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
explaudendis explaudundis |
| Vokativ | explaudendi explaudundi |
explaudendae explaudundae |
explaudenda explaudunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
| Genitiv | explaudentis |
explaudentis |
explaudentis |
| Dativ | explaudenti |
explaudenti |
explaudenti |
| Akkusativ | explaudentem |
explaudentem |
explaudens |
| Ablativ | explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
explaudenti explaudente |
| Vokativ | explaudens |
explaudens |
explaudens |
Plural
| Nominativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Genitiv | explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
explaudentium explaudentum |
| Dativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Akkusativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
| Ablativ | explaudentibus |
explaudentibus |
explaudentibus |
| Vokativ | explaudentes |
explaudentes |
explaudentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausus |
explausa |
explausum |
| Genitiv | explausi |
explausae |
explausi |
| Dativ | explauso |
explausae |
explauso |
| Akkusativ | explausum |
explausam |
explausum |
| Ablativ | explauso |
explausa |
explauso |
| Vokativ | explause |
explausa |
explausum |
Plural
| Nominativ | explausi |
explausae |
explausa |
| Genitiv | explausorum |
explausarum |
explausorum |
| Dativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Akkusativ | explausos |
explausas |
explausa |
| Ablativ | explausis |
explausis |
explausis |
| Vokativ | explausi |
explausae |
explausa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explausurus |
explausura |
explausurum |
| Genitiv | explausuri |
explausurae |
explausuri |
| Dativ | explausuro |
explausurae |
explausuro |
| Akkusativ | explausurum |
explausuram |
explausurum |
| Ablativ | explausuro |
explausura |
explausuro |
| Vokativ | explausure |
explausura |
explausurum |
Plural
| Nominativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
| Genitiv | explausurorum |
explausurarum |
explausurorum |
| Dativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Akkusativ | explausuros |
explausuras |
explausura |
| Ablativ | explausuris |
explausuris |
explausuris |
| Vokativ | explausuri |
explausurae |
explausura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explausum |
explausu |