Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| explicare | Verb | A-Konjugation | Infinitiv | ausbreiten ausdehnen ausstellen darlegen darlegen, erklären entfalten entfalten, ausdehnen entwirren erklären zeigen |
| explicare | Verb | A-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst ausgebreitet du wirst ausgedehnt du wirst ausgestellt du wirst dargelegt du wirst entfaltet du wirst entwirrt du wirst erklärt du wirst gezeigt |
| explicare | Verb | A-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | breite aus breite dich aus dehne aus; dehn aus dehne dich aus; dehn dich aus stelle aus; stell aus lege dar; leg dar entfalte entwirre; entwirr erkläre; erklär zeige dich; zeig dich zeige; zeig |
| explicare | Verb | A-Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben ausgebreitet sie haben sich ausgebreitet sie haben ausgedehnt sie haben sich ausgedehnt sie haben ausgestellt sie haben dargelegt sie haben entfaltet sie haben entwirrt sie haben erklärt sie haben sich gezeigt sie haben gezeigt |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich breite aus |
| 2. Person Singular | explicas |
du breitest aus |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es breitet aus |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir breiten aus |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr breitet aus |
| 3. Person Plural | explicant |
sie breiten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden ausgebreitet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich breite aus |
| 2. Person Singular | explices |
du breitest aus |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es breite aus |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir breiten aus |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr breitet aus |
| 3. Person Plural | explicent |
sie breiten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde ausgebreitet |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden ausgebreitet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich breitete aus |
| 2. Person Singular | explicabas |
du breitetest aus |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es breitete aus |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir breiteten aus |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr breitetet aus |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie breiteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden ausgebreitet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich breitete aus |
| 2. Person Singular | explicares |
du breitetest aus |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es breitete aus |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir breiteten aus |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr breitetet aus |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie breiteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden ausgebreitet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde ausbreiten |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst ausbreiten |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird ausbreiten |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden ausbreiten |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet ausbreiten |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden ausbreiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde ausgebreitet werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst ausgebreitet werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird ausgebreitet werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden ausgebreitet werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet ausgebreitet werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden ausgebreitet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben ausgebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind ausgebreitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben ausgebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien ausgebreitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten ausgebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren ausgebreitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte ausgebreitet |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest ausgebreitet |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte ausgebreitet |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten ausgebreitet |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet ausgebreitet |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten ausgebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre ausgebreitet worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest ausgebreitet worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre ausgebreitet worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären ausgebreitet worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret ausgebreitet worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären ausgebreitet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde ausgebreitet haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst ausgebreitet haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird ausgebreitet haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden ausgebreitet haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet ausgebreitet haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden ausgebreitet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde ausgebreitet worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst ausgebreitet worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird ausgebreitet worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden ausgebreitet worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet ausgebreitet worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden ausgebreitet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
ausbreiten |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
ausgebreitet haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
ausbreiten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
ausgebreitet werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
ausgebreitet worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig ausgebreitet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
breite aus! |
| 2. Person Plural | explicate |
breitet aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Ausbreiten |
| Genitiv | explicandi |
des Ausbreitens |
| Dativ | explicando |
dem Ausbreiten |
| Akkusativ | explicandum |
das Ausbreiten |
| Ablativ | explicando |
durch das Ausbreiten |
| Vokativ | explicande |
Ausbreiten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich dehne aus |
| 2. Person Singular | explicas |
du dehnst aus |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es dehnt aus |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir dehnen aus |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr dehnt aus |
| 3. Person Plural | explicant |
sie dehnen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden ausgedehnt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich dehne aus |
| 2. Person Singular | explices |
du dehnest aus |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es dehne aus |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir dehnen aus |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr dehnet aus |
| 3. Person Plural | explicent |
sie dehnen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde ausgedehnt |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden ausgedehnt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich dehnte aus |
| 2. Person Singular | explicabas |
du dehntest aus |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es dehnte aus |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir dehnten aus |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr dehntet aus |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie dehnten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden ausgedehnt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich dehnte aus |
| 2. Person Singular | explicares |
du dehntest aus |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es dehnte aus |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir dehnten aus |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr dehntet aus |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie dehnten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden ausgedehnt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde ausdehnen |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst ausdehnen |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird ausdehnen |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden ausdehnen |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet ausdehnen |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden ausdehnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde ausgedehnt werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst ausgedehnt werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird ausgedehnt werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden ausgedehnt werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet ausgedehnt werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden ausgedehnt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben ausgedehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind ausgedehnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben ausgedehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien ausgedehnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten ausgedehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren ausgedehnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte ausgedehnt |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest ausgedehnt |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte ausgedehnt |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten ausgedehnt |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet ausgedehnt |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten ausgedehnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären ausgedehnt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde ausgedehnt haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst ausgedehnt haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird ausgedehnt haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden ausgedehnt haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet ausgedehnt haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden ausgedehnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde ausgedehnt worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst ausgedehnt worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird ausgedehnt worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden ausgedehnt worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet ausgedehnt worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden ausgedehnt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
ausdehnen |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
ausgedehnt haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
ausdehnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
ausgedehnt werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
ausgedehnt worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig ausgedehnt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
dehne aus; dehn aus! |
| 2. Person Plural | explicate |
dehnt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Ausdehnen |
| Genitiv | explicandi |
des Ausdehnens |
| Dativ | explicando |
dem Ausdehnen |
| Akkusativ | explicandum |
das Ausdehnen |
| Ablativ | explicando |
durch das Ausdehnen |
| Vokativ | explicande |
Ausdehnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich stelle aus |
| 2. Person Singular | explicas |
du stellst aus |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es stellt aus |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir stellen aus |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr stellt aus |
| 3. Person Plural | explicant |
sie stellen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden ausgestellt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich stelle aus |
| 2. Person Singular | explices |
du stellest aus |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es stelle aus |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir stellen aus |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr stellet aus |
| 3. Person Plural | explicent |
sie stellen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde ausgestellt |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden ausgestellt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich stellte aus |
| 2. Person Singular | explicabas |
du stelltest aus |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es stellte aus |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir stellten aus |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr stelltet aus |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie stellten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden ausgestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich stellte aus |
| 2. Person Singular | explicares |
du stelltest aus |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es stellte aus |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir stellten aus |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr stelltet aus |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie stellten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden ausgestellt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde ausstellen |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst ausstellen |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird ausstellen |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden ausstellen |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet ausstellen |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden ausstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde ausgestellt werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst ausgestellt werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird ausgestellt werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden ausgestellt werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet ausgestellt werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden ausgestellt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben ausgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin ausgestellt worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist ausgestellt worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist ausgestellt worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind ausgestellt worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid ausgestellt worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind ausgestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben ausgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei ausgestellt worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest ausgestellt worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei ausgestellt worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien ausgestellt worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet ausgestellt worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien ausgestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten ausgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war ausgestellt worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst ausgestellt worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war ausgestellt worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren ausgestellt worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart ausgestellt worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren ausgestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte ausgestellt |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest ausgestellt |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte ausgestellt |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten ausgestellt |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet ausgestellt |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten ausgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre ausgestellt worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest ausgestellt worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre ausgestellt worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären ausgestellt worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret ausgestellt worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären ausgestellt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde ausgestellt haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst ausgestellt haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird ausgestellt haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden ausgestellt haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet ausgestellt haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden ausgestellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde ausgestellt worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst ausgestellt worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird ausgestellt worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden ausgestellt worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet ausgestellt worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden ausgestellt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
ausstellen |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
ausgestellt haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
ausstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
ausgestellt werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
ausgestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig ausgestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
stelle aus; stell aus! |
| 2. Person Plural | explicate |
stellt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Ausstellen |
| Genitiv | explicandi |
des Ausstellens |
| Dativ | explicando |
dem Ausstellen |
| Akkusativ | explicandum |
das Ausstellen |
| Ablativ | explicando |
durch das Ausstellen |
| Vokativ | explicande |
Ausstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich lege dar |
| 2. Person Singular | explicas |
du legst dar |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es legt dar |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir legen dar |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr legt dar |
| 3. Person Plural | explicant |
sie legen dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde dargelegt |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst dargelegt |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird dargelegt |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden dargelegt |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden dargelegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich lege dar |
| 2. Person Singular | explices |
du legest dar |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es lege dar |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir legen dar |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr leget dar |
| 3. Person Plural | explicent |
sie legen dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde dargelegt |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest dargelegt |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde dargelegt |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden dargelegt |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden dargelegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich legte dar |
| 2. Person Singular | explicabas |
du legtest dar |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es legte dar |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir legten dar |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr legtet dar |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie legten dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde dargelegt |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest dargelegt |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde dargelegt |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden dargelegt |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden dargelegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich legte dar |
| 2. Person Singular | explicares |
du legtest dar |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es legte dar |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir legten dar |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr legtet dar |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie legten dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde dargelegt |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest dargelegt |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde dargelegt |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden dargelegt |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden dargelegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde darlegen |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst darlegen |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird darlegen |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden darlegen |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet darlegen |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden darlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde dargelegt werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst dargelegt werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird dargelegt werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden dargelegt werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet dargelegt werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden dargelegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe dargelegt |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast dargelegt |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat dargelegt |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben dargelegt |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt dargelegt |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben dargelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin dargelegt worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist dargelegt worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist dargelegt worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind dargelegt worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid dargelegt worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind dargelegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe dargelegt |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest dargelegt |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe dargelegt |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben dargelegt |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben dargelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei dargelegt worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest dargelegt worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei dargelegt worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien dargelegt worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet dargelegt worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien dargelegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte dargelegt |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest dargelegt |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte dargelegt |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten dargelegt |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten dargelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war dargelegt worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst dargelegt worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war dargelegt worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren dargelegt worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart dargelegt worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren dargelegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte dargelegt |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest dargelegt |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte dargelegt |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten dargelegt |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet dargelegt |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten dargelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre dargelegt worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest dargelegt worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre dargelegt worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären dargelegt worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret dargelegt worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären dargelegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde dargelegt haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst dargelegt haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird dargelegt haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden dargelegt haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet dargelegt haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden dargelegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde dargelegt worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst dargelegt worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird dargelegt worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden dargelegt worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet dargelegt worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden dargelegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
darlegen |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
dargelegt haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
darlegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
dargelegt werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
dargelegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig dargelegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
lege dar; leg dar! |
| 2. Person Plural | explicate |
legt dar! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Darlegen |
| Genitiv | explicandi |
des Darlegens |
| Dativ | explicando |
dem Darlegen |
| Akkusativ | explicandum |
das Darlegen |
| Ablativ | explicando |
durch das Darlegen |
| Vokativ | explicande |
Darlegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
|
| 2. Person Singular | explicas |
|
| 3. Person Singular | explicat |
|
| 1. Person Plural | explicamus |
|
| 2. Person Plural | explicatis |
|
| 3. Person Plural | explicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
|
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
|
| 3. Person Singular | explicatur |
|
| 1. Person Plural | explicamur |
|
| 2. Person Plural | explicamini |
|
| 3. Person Plural | explicantur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
|
| 2. Person Singular | explices |
|
| 3. Person Singular | explicet |
|
| 1. Person Plural | explicemus |
|
| 2. Person Plural | explicetis |
|
| 3. Person Plural | explicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
|
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
|
| 3. Person Singular | explicetur |
|
| 1. Person Plural | explicemur |
|
| 2. Person Plural | explicemini |
|
| 3. Person Plural | explicentur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
|
| 2. Person Singular | explicabas |
|
| 3. Person Singular | explicabat |
|
| 1. Person Plural | explicabamus |
|
| 2. Person Plural | explicabatis |
|
| 3. Person Plural | explicabant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
|
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
|
| 3. Person Singular | explicabatur |
|
| 1. Person Plural | explicabamur |
|
| 2. Person Plural | explicabamini |
|
| 3. Person Plural | explicabantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
|
| 2. Person Singular | explicares |
|
| 3. Person Singular | explicaret |
|
| 1. Person Plural | explicaremus |
|
| 2. Person Plural | explicaretis |
|
| 3. Person Plural | explicarent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
|
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
|
| 3. Person Singular | explicaretur |
|
| 1. Person Plural | explicaremur |
|
| 2. Person Plural | explicaremini |
|
| 3. Person Plural | explicarentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
|
| 2. Person Singular | explicabis |
|
| 3. Person Singular | explicabit |
|
| 1. Person Plural | explicabimus |
|
| 2. Person Plural | explicabitis |
|
| 3. Person Plural | explicabunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
|
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
|
| 3. Person Singular | explicabitur |
|
| 1. Person Plural | explicabimur |
|
| 2. Person Plural | explicabimini |
|
| 3. Person Plural | explicabuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
|
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
|
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
|
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
|
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
|
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
|
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
|
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
|
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
|
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
|
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
|
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
|
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
|
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
|
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
|
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
|
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
|
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
|
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
|
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
|
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
|
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
|
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
|
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
|
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
|
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
|
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
|
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
|
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
|
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
|
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
|
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
|
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
|
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
|
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
|
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
|
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
|
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
|
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
|
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
|
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
|
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
|
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
|
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
|
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
|
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
|
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
|
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
|
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
|
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
|
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
|
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
|
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
|
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
! |
| 2. Person Plural | explicate |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
|
| Genitiv | explicandi |
|
| Dativ | explicando |
|
| Akkusativ | explicandum |
|
| Ablativ | explicando |
|
| Vokativ | explicande |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich entfalte |
| 2. Person Singular | explicas |
du entfaltest |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es entfaltet |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir entfalten |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr entfaltet |
| 3. Person Plural | explicant |
sie entfalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde entfaltet |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst entfaltet |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird entfaltet |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden entfaltet |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden entfaltet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich entfalte |
| 2. Person Singular | explices |
du entfaltest |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es entfalte |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir entfalten |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr entfaltet |
| 3. Person Plural | explicent |
sie entfalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde entfaltet |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest entfaltet |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde entfaltet |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden entfaltet |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden entfaltet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich entfaltete |
| 2. Person Singular | explicabas |
du entfaltetest |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es entfaltete |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir entfalteten |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr entfaltetet |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie entfalteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde entfaltet |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest entfaltet |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde entfaltet |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden entfaltet |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden entfaltet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich entfaltete |
| 2. Person Singular | explicares |
du entfaltetest |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es entfaltete |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir entfalteten |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr entfaltetet |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie entfalteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde entfaltet |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest entfaltet |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde entfaltet |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden entfaltet |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden entfaltet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde entfalten |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst entfalten |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird entfalten |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden entfalten |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet entfalten |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden entfalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde entfaltet werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst entfaltet werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird entfaltet werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden entfaltet werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet entfaltet werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden entfaltet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe entfaltet |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast entfaltet |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat entfaltet |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben entfaltet |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt entfaltet |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben entfaltet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin entfaltet worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist entfaltet worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist entfaltet worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind entfaltet worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid entfaltet worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind entfaltet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe entfaltet |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest entfaltet |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe entfaltet |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben entfaltet |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben entfaltet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei entfaltet worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest entfaltet worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei entfaltet worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien entfaltet worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet entfaltet worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien entfaltet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte entfaltet |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest entfaltet |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte entfaltet |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten entfaltet |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten entfaltet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war entfaltet worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst entfaltet worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war entfaltet worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren entfaltet worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart entfaltet worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren entfaltet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte entfaltet |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest entfaltet |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte entfaltet |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten entfaltet |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet entfaltet |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten entfaltet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre entfaltet worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest entfaltet worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre entfaltet worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären entfaltet worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret entfaltet worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären entfaltet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde entfaltet haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst entfaltet haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird entfaltet haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden entfaltet haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet entfaltet haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden entfaltet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde entfaltet worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst entfaltet worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird entfaltet worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden entfaltet worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet entfaltet worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden entfaltet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
entfalten |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
entfaltet haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
entfalten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
entfaltet werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
entfaltet worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig entfaltet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
entfalte! |
| 2. Person Plural | explicate |
entfaltet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Entfalten |
| Genitiv | explicandi |
des Entfaltens |
| Dativ | explicando |
dem Entfalten |
| Akkusativ | explicandum |
das Entfalten |
| Ablativ | explicando |
durch das Entfalten |
| Vokativ | explicande |
Entfalten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
|
| 2. Person Singular | explicas |
|
| 3. Person Singular | explicat |
|
| 1. Person Plural | explicamus |
|
| 2. Person Plural | explicatis |
|
| 3. Person Plural | explicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
|
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
|
| 3. Person Singular | explicatur |
|
| 1. Person Plural | explicamur |
|
| 2. Person Plural | explicamini |
|
| 3. Person Plural | explicantur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
|
| 2. Person Singular | explices |
|
| 3. Person Singular | explicet |
|
| 1. Person Plural | explicemus |
|
| 2. Person Plural | explicetis |
|
| 3. Person Plural | explicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
|
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
|
| 3. Person Singular | explicetur |
|
| 1. Person Plural | explicemur |
|
| 2. Person Plural | explicemini |
|
| 3. Person Plural | explicentur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
|
| 2. Person Singular | explicabas |
|
| 3. Person Singular | explicabat |
|
| 1. Person Plural | explicabamus |
|
| 2. Person Plural | explicabatis |
|
| 3. Person Plural | explicabant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
|
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
|
| 3. Person Singular | explicabatur |
|
| 1. Person Plural | explicabamur |
|
| 2. Person Plural | explicabamini |
|
| 3. Person Plural | explicabantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
|
| 2. Person Singular | explicares |
|
| 3. Person Singular | explicaret |
|
| 1. Person Plural | explicaremus |
|
| 2. Person Plural | explicaretis |
|
| 3. Person Plural | explicarent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
|
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
|
| 3. Person Singular | explicaretur |
|
| 1. Person Plural | explicaremur |
|
| 2. Person Plural | explicaremini |
|
| 3. Person Plural | explicarentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
|
| 2. Person Singular | explicabis |
|
| 3. Person Singular | explicabit |
|
| 1. Person Plural | explicabimus |
|
| 2. Person Plural | explicabitis |
|
| 3. Person Plural | explicabunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
|
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
|
| 3. Person Singular | explicabitur |
|
| 1. Person Plural | explicabimur |
|
| 2. Person Plural | explicabimini |
|
| 3. Person Plural | explicabuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
|
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
|
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
|
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
|
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
|
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
|
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
|
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
|
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
|
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
|
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
|
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
|
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
|
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
|
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
|
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
|
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
|
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
|
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
|
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
|
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
|
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
|
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
|
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
|
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
|
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
|
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
|
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
|
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
|
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
|
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
|
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
|
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
|
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
|
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
|
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
|
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
|
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
|
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
|
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
|
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
|
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
|
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
|
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
|
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
|
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
|
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
|
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
|
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
|
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
|
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
|
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
|
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
|
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
! |
| 2. Person Plural | explicate |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
|
| Genitiv | explicandi |
|
| Dativ | explicando |
|
| Akkusativ | explicandum |
|
| Ablativ | explicando |
|
| Vokativ | explicande |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich entwirre |
| 2. Person Singular | explicas |
du entwirrst |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es entwirrt |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir entwirren |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr entwirrt |
| 3. Person Plural | explicant |
sie entwirren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde entwirrt |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst entwirrt |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird entwirrt |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden entwirrt |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden entwirrt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich entwirre |
| 2. Person Singular | explices |
du entwirrest |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es entwirre |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir entwirren |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr entwirret |
| 3. Person Plural | explicent |
sie entwirren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde entwirrt |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest entwirrt |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde entwirrt |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden entwirrt |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden entwirrt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich entwirrte |
| 2. Person Singular | explicabas |
du entwirrtest |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es entwirrte |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir entwirrten |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr entwirrtet |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie entwirrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde entwirrt |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest entwirrt |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde entwirrt |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden entwirrt |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden entwirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich entwirrte |
| 2. Person Singular | explicares |
du entwirrtest |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es entwirrte |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir entwirrten |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr entwirrtet |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie entwirrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde entwirrt |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest entwirrt |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde entwirrt |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden entwirrt |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden entwirrt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde entwirren |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst entwirren |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird entwirren |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden entwirren |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet entwirren |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden entwirren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde entwirrt werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst entwirrt werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird entwirrt werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden entwirrt werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet entwirrt werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden entwirrt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe entwirrt |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast entwirrt |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat entwirrt |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben entwirrt |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt entwirrt |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben entwirrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin entwirrt worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist entwirrt worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist entwirrt worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind entwirrt worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid entwirrt worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind entwirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe entwirrt |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest entwirrt |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe entwirrt |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben entwirrt |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben entwirrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei entwirrt worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest entwirrt worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei entwirrt worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien entwirrt worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet entwirrt worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien entwirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte entwirrt |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest entwirrt |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte entwirrt |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten entwirrt |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten entwirrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war entwirrt worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst entwirrt worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war entwirrt worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren entwirrt worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart entwirrt worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren entwirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte entwirrt |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest entwirrt |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte entwirrt |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten entwirrt |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet entwirrt |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten entwirrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre entwirrt worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest entwirrt worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre entwirrt worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären entwirrt worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret entwirrt worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären entwirrt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde entwirrt haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst entwirrt haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird entwirrt haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden entwirrt haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet entwirrt haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden entwirrt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde entwirrt worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst entwirrt worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird entwirrt worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden entwirrt worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet entwirrt worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden entwirrt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
entwirren |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
entwirrt haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
entwirren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
entwirrt werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
entwirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig entwirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
entwirre; entwirr! |
| 2. Person Plural | explicate |
entwirrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Entwirren |
| Genitiv | explicandi |
des Entwirrens |
| Dativ | explicando |
dem Entwirren |
| Akkusativ | explicandum |
das Entwirren |
| Ablativ | explicando |
durch das Entwirren |
| Vokativ | explicande |
Entwirren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich erkläre |
| 2. Person Singular | explicas |
du erklärst |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es erklärt |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir erklären |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr erklärt |
| 3. Person Plural | explicant |
sie erklären |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
du wirst erklärt |
| 3. Person Singular | explicatur |
er/sie/es wird erklärt |
| 1. Person Plural | explicamur |
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural | explicamini |
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural | explicantur |
sie werden erklärt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich erkläre |
| 2. Person Singular | explices |
du erklärest |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es erkläre |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir erklären |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr erkläret |
| 3. Person Plural | explicent |
sie erklären |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
du werdest erklärt |
| 3. Person Singular | explicetur |
er/sie/es werde erklärt |
| 1. Person Plural | explicemur |
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural | explicemini |
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural | explicentur |
sie werden erklärt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich erklärte |
| 2. Person Singular | explicabas |
du erklärtest |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir erklärten |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie erklärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
ich wurde erklärt |
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
du wurdest erklärt |
| 3. Person Singular | explicabatur |
er/sie/es wurde erklärt |
| 1. Person Plural | explicabamur |
wir wurden erklärt |
| 2. Person Plural | explicabamini |
ihr wurdet erklärt |
| 3. Person Plural | explicabantur |
sie wurden erklärt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich erklärte |
| 2. Person Singular | explicares |
du erklärtest |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir erklärten |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie erklärten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
ich würde erklärt |
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
du würdest erklärt |
| 3. Person Singular | explicaretur |
er/sie/es würde erklärt |
| 1. Person Plural | explicaremur |
wir würden erklärt |
| 2. Person Plural | explicaremini |
ihr würdet erklärt |
| 3. Person Plural | explicarentur |
sie würden erklärt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde erklären |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst erklären |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird erklären |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden erklären |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet erklären |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden erklären |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
ich werde erklärt werden |
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
du wirst erklärt werden |
| 3. Person Singular | explicabitur |
er/sie/es wird erklärt werden |
| 1. Person Plural | explicabimur |
wir werden erklärt werden |
| 2. Person Plural | explicabimini |
ihr werdet erklärt werden |
| 3. Person Plural | explicabuntur |
sie werden erklärt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast erklärt |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat erklärt |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt erklärt |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
ich bin erklärt worden |
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
du bist erklärt worden |
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
er/sie/es ist erklärt worden |
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
wir sind erklärt worden |
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
ihr seid erklärt worden |
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
sie sind erklärt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest erklärt |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe erklärt |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet erklärt |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
ich sei erklärt worden |
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
du seiest erklärt worden |
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
er/sie/es sei erklärt worden |
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
wir seien erklärt worden |
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
ihr seiet erklärt worden |
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
sie seien erklärt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte erklärt |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest erklärt |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte erklärt |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten erklärt |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet erklärt |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
ich war erklärt worden |
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
du warst erklärt worden |
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
er/sie/es war erklärt worden |
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
wir waren erklärt worden |
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
ihr wart erklärt worden |
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
sie waren erklärt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte erklärt |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest erklärt |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte erklärt |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten erklärt |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet erklärt |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten erklärt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
ich wäre erklärt worden |
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
du wärest erklärt worden |
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
er/sie/es wäre erklärt worden |
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
wir wären erklärt worden |
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
ihr wäret erklärt worden |
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
sie wären erklärt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde erklärt haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst erklärt haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird erklärt haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden erklärt haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet erklärt haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden erklärt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
ich werde erklärt worden sein |
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
du wirst erklärt worden sein |
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
er/sie/es wird erklärt worden sein |
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
wir werden erklärt worden sein |
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
ihr werdet erklärt worden sein |
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
sie werden erklärt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
erklären |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
erklärt haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
erklären werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
erklärt werden |
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
erklärt worden sein |
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
künftig erklärt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
erkläre; erklär! |
| 2. Person Plural | explicate |
erklärt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Erklären |
| Genitiv | explicandi |
des Erklärens |
| Dativ | explicando |
dem Erklären |
| Akkusativ | explicandum |
das Erklären |
| Ablativ | explicando |
durch das Erklären |
| Vokativ | explicande |
Erklären! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explico |
ich zeige mich |
| 2. Person Singular | explicas |
du zeigst dich |
| 3. Person Singular | explicat |
er/sie/es zeigt sich |
| 1. Person Plural | explicamus |
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural | explicatis |
ihr zeigt euch |
| 3. Person Plural | explicant |
sie zeigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicor |
|
| 2. Person Singular | explicaris explicare |
|
| 3. Person Singular | explicatur |
|
| 1. Person Plural | explicamur |
|
| 2. Person Plural | explicamini |
|
| 3. Person Plural | explicantur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicem |
ich zeige mich |
| 2. Person Singular | explices |
du zeigest dich |
| 3. Person Singular | explicet |
er/sie/es zeige sich |
| 1. Person Plural | explicemus |
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural | explicetis |
ihr zeiget euch |
| 3. Person Plural | explicent |
sie zeigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicer |
|
| 2. Person Singular | expliceris explicere |
|
| 3. Person Singular | explicetur |
|
| 1. Person Plural | explicemur |
|
| 2. Person Plural | explicemini |
|
| 3. Person Plural | explicentur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabam |
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular | explicabas |
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular | explicabat |
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural | explicabamus |
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural | explicabatis |
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural | explicabant |
sie zeigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabar |
|
| 2. Person Singular | explicabaris explicabare |
|
| 3. Person Singular | explicabatur |
|
| 1. Person Plural | explicabamur |
|
| 2. Person Plural | explicabamini |
|
| 3. Person Plural | explicabantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicarem |
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular | explicares |
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular | explicaret |
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural | explicaremus |
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural | explicaretis |
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural | explicarent |
sie zeigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicarer |
|
| 2. Person Singular | explicareris explicarere |
|
| 3. Person Singular | explicaretur |
|
| 1. Person Plural | explicaremur |
|
| 2. Person Plural | explicaremini |
|
| 3. Person Plural | explicarentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicabo |
ich werde mich zeigen |
| 2. Person Singular | explicabis |
du wirst dich zeigen |
| 3. Person Singular | explicabit |
er/sie/es wird sich zeigen |
| 1. Person Plural | explicabimus |
wir werden uns zeigen |
| 2. Person Plural | explicabitis |
ihr werdet euch zeigen |
| 3. Person Plural | explicabunt |
sie werden sich zeigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicabor |
|
| 2. Person Singular | explicaberis explicabere |
|
| 3. Person Singular | explicabitur |
|
| 1. Person Plural | explicabimur |
|
| 2. Person Plural | explicabimini |
|
| 3. Person Plural | explicabuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavi explicui |
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular | explicavisti explicuisti |
du hast dich gezeigt |
| 3. Person Singular | explicavit explicuit |
er/sie/es hat sich gezeigt |
| 1. Person Plural | explicavimus explicuimus |
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural | explicavistis explicuistis |
ihr habt euch gezeigt |
| 3. Person Plural | explicaverunt explicavere explicuerunt explicuere |
sie haben sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sum explicitus sum |
|
| 2. Person Singular | explicatus es explicitus es |
|
| 3. Person Singular | explicatus est explicitus est |
|
| 1. Person Plural | explicati sumus expliciti sumus |
|
| 2. Person Plural | explicati estis expliciti estis |
|
| 3. Person Plural | explicati sunt expliciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaverim explicuerim |
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du habest dich gezeigt |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es habe sich gezeigt |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr habet euch gezeigt |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie haben sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus sim explicitus sim |
|
| 2. Person Singular | explicatus sis explicitus sis |
|
| 3. Person Singular | explicatus sit explicitus sit |
|
| 1. Person Plural | explicati simus expliciti simus |
|
| 2. Person Plural | explicati sitis expliciti sitis |
|
| 3. Person Plural | explicati sint expliciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicaveram explicueram |
ich hatte mich gezeigt |
| 2. Person Singular | explicaveras explicueras |
du hattest dich gezeigt |
| 3. Person Singular | explicaverat explicuerat |
er/sie/es hatte sich gezeigt |
| 1. Person Plural | explicaveramus explicueramus |
wir hatten uns gezeigt |
| 2. Person Plural | explicaveratis explicueratis |
ihr hattet euch gezeigt |
| 3. Person Plural | explicaverant explicuerant |
sie hatten sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus eram explicitus eram |
|
| 2. Person Singular | explicatus eras explicitus eras |
|
| 3. Person Singular | explicatus erat explicitus erat |
|
| 1. Person Plural | explicati eramus expliciti eramus |
|
| 2. Person Plural | explicati eratis expliciti eratis |
|
| 3. Person Plural | explicati erant expliciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavissem explicuissem |
ich hätte mich gezeigt |
| 2. Person Singular | explicavisses explicuisses |
du hättest dich gezeigt |
| 3. Person Singular | explicavisset explicuisset |
er/sie/es hätte sich gezeigt |
| 1. Person Plural | explicavissemus explicuissemus |
wir hätten uns gezeigt |
| 2. Person Plural | explicavissetis explicuissetis |
ihr hättet euch gezeigt |
| 3. Person Plural | explicavissent explicuissent |
sie hätten sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus essem explicitus essem |
|
| 2. Person Singular | explicatus esses explicitus esses |
|
| 3. Person Singular | explicatus esset explicitus esset |
|
| 1. Person Plural | explicati essemus expliciti essemus |
|
| 2. Person Plural | explicati essetis expliciti essetis |
|
| 3. Person Plural | explicati essent expliciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | explicavero explicuero |
ich werde mich gezeigt haben |
| 2. Person Singular | explicaveris explicueris |
du wirst dich gezeigt haben |
| 3. Person Singular | explicaverit explicuerit |
er/sie/es wird sich gezeigt haben |
| 1. Person Plural | explicaverimus explicuerimus |
wir werden uns gezeigt haben |
| 2. Person Plural | explicaveritis explicueritis |
ihr werdet euch gezeigt haben |
| 3. Person Plural | explicaverint explicuerint |
sie werden sich gezeigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | explicatus ero explicitus ero |
|
| 2. Person Singular | explicatus eris explicitus eris |
|
| 3. Person Singular | explicatus erit explicitus erit |
|
| 1. Person Plural | explicati erimus expliciti erimus |
|
| 2. Person Plural | explicati eritis expliciti eritis |
|
| 3. Person Plural | explicati erunt expliciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicare |
sich zeigen |
| Vorzeitigkeit | explicavisse explicuisse |
sich gezeigt haben |
| Nachzeitigkeit | explicaturum esse expliciturum esse |
sich zeigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | explicari explicarier |
|
| Vorzeitigkeit | explicatum esse explicitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | explicatum iri explicitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | explica |
zeige dich; zeig dich! |
| 2. Person Plural | explicate |
zeigt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | explicato |
| 3. Person Singular | explicato |
| 2. Person Plural | explicatote |
| 3. Person Plural | explicanto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | explicare |
das Sich zeigen |
| Genitiv | explicandi |
des Sich zeigens |
| Dativ | explicando |
dem Sich zeigen |
| Akkusativ | explicandum |
das Sich zeigen |
| Ablativ | explicando |
durch das Sich zeigen |
| Vokativ | explicande |
Sich zeigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicandus |
explicanda |
explicandum |
| Genitiv | explicandi |
explicandae |
explicandi |
| Dativ | explicando |
explicandae |
explicando |
| Akkusativ | explicandum |
explicandam |
explicandum |
| Ablativ | explicando |
explicanda |
explicando |
| Vokativ | explicande |
explicanda |
explicandum |
Plural
| Nominativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
| Genitiv | explicandorum |
explicandarum |
explicandorum |
| Dativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Akkusativ | explicandos |
explicandas |
explicanda |
| Ablativ | explicandis |
explicandis |
explicandis |
| Vokativ | explicandi |
explicandae |
explicanda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicans |
explicans |
explicans |
| Genitiv | explicantis |
explicantis |
explicantis |
| Dativ | explicanti |
explicanti |
explicanti |
| Akkusativ | explicantem |
explicantem |
explicans |
| Ablativ | explicanti explicante |
explicanti explicante |
explicanti explicante |
| Vokativ | explicans |
explicans |
explicans |
Plural
| Nominativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Genitiv | explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
explicantium explicantum |
| Dativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Akkusativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
| Ablativ | explicantibus |
explicantibus |
explicantibus |
| Vokativ | explicantes |
explicantes |
explicantia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicatus explicitus |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
| Genitiv | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicati expliciti |
| Dativ | explicato explicito |
explicatae explicitae |
explicato explicito |
| Akkusativ | explicatum explicitum |
explicatam explicitam |
explicatum explicitum |
| Ablativ | explicato explicito |
explicata explicita |
explicato explicito |
| Vokativ | explicate explicite |
explicata explicita |
explicatum explicitum |
Plural
| Nominativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
| Genitiv | explicatorum explicitorum |
explicatarum explicitarum |
explicatorum explicitorum |
| Dativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Akkusativ | explicatos explicitos |
explicatas explicitas |
explicata explicita |
| Ablativ | explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
explicatis explicitis |
| Vokativ | explicati expliciti |
explicatae explicitae |
explicata explicita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | explicaturus expliciturus |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
| Genitiv | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicaturi explicituri |
| Dativ | explicaturo explicituro |
explicaturae expliciturae |
explicaturo explicituro |
| Akkusativ | explicaturum expliciturum |
explicaturam explicituram |
explicaturum expliciturum |
| Ablativ | explicaturo explicituro |
explicatura explicitura |
explicaturo explicituro |
| Vokativ | explicature expliciture |
explicatura explicitura |
explicaturum expliciturum |
Plural
| Nominativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
| Genitiv | explicaturorum expliciturorum |
explicaturarum expliciturarum |
explicaturorum expliciturorum |
| Dativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Akkusativ | explicaturos explicituros |
explicaturas explicituras |
explicatura explicitura |
| Ablativ | explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
explicaturis explicituris |
| Vokativ | explicaturi explicituri |
explicaturae expliciturae |
explicatura explicitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| explicatum explicitum |
explicatu explicitu |