Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exprompto
|
|
| 2. Person Singular |
expromptas
|
|
| 3. Person Singular |
expromptat
|
|
| 1. Person Plural |
expromptamus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptatis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptor
|
|
| 2. Person Singular |
expromptaris expromptare
|
|
| 3. Person Singular |
expromptatur
|
|
| 1. Person Plural |
expromptamur
|
|
| 2. Person Plural |
expromptamini
|
|
| 3. Person Plural |
expromptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptem
|
|
| 2. Person Singular |
expromptes
|
|
| 3. Person Singular |
expromptet
|
|
| 1. Person Plural |
expromptemus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptetis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exprompter
|
|
| 2. Person Singular |
exprompteris expromptere
|
|
| 3. Person Singular |
expromptetur
|
|
| 1. Person Plural |
expromptemur
|
|
| 2. Person Plural |
expromptemini
|
|
| 3. Person Plural |
expromptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabam
|
|
| 2. Person Singular |
expromptabas
|
|
| 3. Person Singular |
expromptabat
|
|
| 1. Person Plural |
expromptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabar
|
|
| 2. Person Singular |
expromptabaris expromptabare
|
|
| 3. Person Singular |
expromptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
expromptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
expromptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
expromptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptarem
|
|
| 2. Person Singular |
expromptares
|
|
| 3. Person Singular |
expromptaret
|
|
| 1. Person Plural |
expromptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptarer
|
|
| 2. Person Singular |
expromptareris expromptarere
|
|
| 3. Person Singular |
expromptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
expromptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
expromptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
expromptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabo
|
|
| 2. Person Singular |
expromptabis
|
|
| 3. Person Singular |
expromptabit
|
|
| 1. Person Plural |
expromptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabor
|
|
| 2. Person Singular |
expromptaberis expromptabere
|
|
| 3. Person Singular |
expromptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
expromptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
expromptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
expromptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptavi
|
|
| 2. Person Singular |
expromptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
expromptavit
|
|
| 1. Person Plural |
expromptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptaverunt expromptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
expromptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
expromptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
expromptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
expromptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expromptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expromptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
expromptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
expromptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
expromptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
expromptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
expromptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
expromptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
expromptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
expromptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
expromptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
expromptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
expromptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
expromptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
expromptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
expromptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
expromptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptavero
|
|
| 2. Person Singular |
expromptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expromptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expromptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
expromptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
expromptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
expromptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
expromptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
expromptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expromptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
expromptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expromptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expromptari expromptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
expromptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expromptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exprompta
|
! |
| 2. Person Plural |
expromptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expromptato
|
| 3. Person Singular |
expromptato
|
| 2. Person Plural |
expromptatote
|
| 3. Person Plural |
expromptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expromptare
|
|
| Genitiv |
expromptandi
|
|
| Dativ |
expromptando
|
|
| Akkusativ |
expromptandum
|
|
| Ablativ |
expromptando
|
|
| Vokativ |
expromptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptandus
|
expromptanda
|
expromptandum
|
| Genitiv |
expromptandi
|
expromptandae
|
expromptandi
|
| Dativ |
expromptando
|
expromptandae
|
expromptando
|
| Akkusativ |
expromptandum
|
expromptandam
|
expromptandum
|
| Ablativ |
expromptando
|
expromptanda
|
expromptando
|
| Vokativ |
expromptande
|
expromptanda
|
expromptandum
|
Plural
| Nominativ |
expromptandi
|
expromptandae
|
expromptanda
|
| Genitiv |
expromptandorum
|
expromptandarum
|
expromptandorum
|
| Dativ |
expromptandis
|
expromptandis
|
expromptandis
|
| Akkusativ |
expromptandos
|
expromptandas
|
expromptanda
|
| Ablativ |
expromptandis
|
expromptandis
|
expromptandis
|
| Vokativ |
expromptandi
|
expromptandae
|
expromptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptans
|
expromptans
|
expromptans
|
| Genitiv |
expromptantis
|
expromptantis
|
expromptantis
|
| Dativ |
expromptanti
|
expromptanti
|
expromptanti
|
| Akkusativ |
expromptantem
|
expromptantem
|
expromptans
|
| Ablativ |
expromptanti expromptante
|
expromptanti expromptante
|
expromptanti expromptante
|
| Vokativ |
expromptans
|
expromptans
|
expromptans
|
Plural
| Nominativ |
expromptantes
|
expromptantes
|
expromptantia
|
| Genitiv |
expromptantium expromptantum
|
expromptantium expromptantum
|
expromptantium expromptantum
|
| Dativ |
expromptantibus
|
expromptantibus
|
expromptantibus
|
| Akkusativ |
expromptantes
|
expromptantes
|
expromptantia
|
| Ablativ |
expromptantibus
|
expromptantibus
|
expromptantibus
|
| Vokativ |
expromptantes
|
expromptantes
|
expromptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptatus
|
expromptata
|
expromptatum
|
| Genitiv |
expromptati
|
expromptatae
|
expromptati
|
| Dativ |
expromptato
|
expromptatae
|
expromptato
|
| Akkusativ |
expromptatum
|
expromptatam
|
expromptatum
|
| Ablativ |
expromptato
|
expromptata
|
expromptato
|
| Vokativ |
expromptate
|
expromptata
|
expromptatum
|
Plural
| Nominativ |
expromptati
|
expromptatae
|
expromptata
|
| Genitiv |
expromptatorum
|
expromptatarum
|
expromptatorum
|
| Dativ |
expromptatis
|
expromptatis
|
expromptatis
|
| Akkusativ |
expromptatos
|
expromptatas
|
expromptata
|
| Ablativ |
expromptatis
|
expromptatis
|
expromptatis
|
| Vokativ |
expromptati
|
expromptatae
|
expromptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptaturus
|
expromptatura
|
expromptaturum
|
| Genitiv |
expromptaturi
|
expromptaturae
|
expromptaturi
|
| Dativ |
expromptaturo
|
expromptaturae
|
expromptaturo
|
| Akkusativ |
expromptaturum
|
expromptaturam
|
expromptaturum
|
| Ablativ |
expromptaturo
|
expromptatura
|
expromptaturo
|
| Vokativ |
expromptature
|
expromptatura
|
expromptaturum
|
Plural
| Nominativ |
expromptaturi
|
expromptaturae
|
expromptatura
|
| Genitiv |
expromptaturorum
|
expromptaturarum
|
expromptaturorum
|
| Dativ |
expromptaturis
|
expromptaturis
|
expromptaturis
|
| Akkusativ |
expromptaturos
|
expromptaturas
|
expromptatura
|
| Ablativ |
expromptaturis
|
expromptaturis
|
expromptaturis
|
| Vokativ |
expromptaturi
|
expromptaturae
|
expromptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expromptatum
|
expromptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exprompto
|
ich lege dar |
| 2. Person Singular |
expromptas
|
du legst dar |
| 3. Person Singular |
expromptat
|
er/sie/es legt dar |
| 1. Person Plural |
expromptamus
|
wir legen dar |
| 2. Person Plural |
expromptatis
|
ihr legt dar |
| 3. Person Plural |
expromptant
|
sie legen dar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptor
|
ich werde dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptaris expromptare
|
du wirst dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptatur
|
er/sie/es wird dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptamur
|
wir werden dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptamini
|
ihr werdet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptantur
|
sie werden dargelegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptem
|
ich lege dar |
| 2. Person Singular |
expromptes
|
du legest dar |
| 3. Person Singular |
expromptet
|
er/sie/es lege dar |
| 1. Person Plural |
expromptemus
|
wir legen dar |
| 2. Person Plural |
expromptetis
|
ihr leget dar |
| 3. Person Plural |
expromptent
|
sie legen dar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exprompter
|
ich werde dargelegt |
| 2. Person Singular |
exprompteris expromptere
|
du werdest dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptetur
|
er/sie/es werde dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptemur
|
wir werden dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptemini
|
ihr werdet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptentur
|
sie werden dargelegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabam
|
ich legte dar |
| 2. Person Singular |
expromptabas
|
du legtest dar |
| 3. Person Singular |
expromptabat
|
er/sie/es legte dar |
| 1. Person Plural |
expromptabamus
|
wir legten dar |
| 2. Person Plural |
expromptabatis
|
ihr legtet dar |
| 3. Person Plural |
expromptabant
|
sie legten dar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabar
|
ich wurde dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptabaris expromptabare
|
du wurdest dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptabatur
|
er/sie/es wurde dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptabamur
|
wir wurden dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptabamini
|
ihr wurdet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptabantur
|
sie wurden dargelegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptarem
|
ich legte dar |
| 2. Person Singular |
expromptares
|
du legtest dar |
| 3. Person Singular |
expromptaret
|
er/sie/es legte dar |
| 1. Person Plural |
expromptaremus
|
wir legten dar |
| 2. Person Plural |
expromptaretis
|
ihr legtet dar |
| 3. Person Plural |
expromptarent
|
sie legten dar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptarer
|
ich würde dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptareris expromptarere
|
du würdest dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptaretur
|
er/sie/es würde dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptaremur
|
wir würden dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptaremini
|
ihr würdet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptarentur
|
sie würden dargelegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabo
|
ich werde darlegen |
| 2. Person Singular |
expromptabis
|
du wirst darlegen |
| 3. Person Singular |
expromptabit
|
er/sie/es wird darlegen |
| 1. Person Plural |
expromptabimus
|
wir werden darlegen |
| 2. Person Plural |
expromptabitis
|
ihr werdet darlegen |
| 3. Person Plural |
expromptabunt
|
sie werden darlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptabor
|
ich werde dargelegt werden |
| 2. Person Singular |
expromptaberis expromptabere
|
du wirst dargelegt werden |
| 3. Person Singular |
expromptabitur
|
er/sie/es wird dargelegt werden |
| 1. Person Plural |
expromptabimur
|
wir werden dargelegt werden |
| 2. Person Plural |
expromptabimini
|
ihr werdet dargelegt werden |
| 3. Person Plural |
expromptabuntur
|
sie werden dargelegt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptavi
|
ich habe dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptavisti
|
du hast dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptavit
|
er/sie/es hat dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptavimus
|
wir haben dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptavistis
|
ihr habt dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptaverunt expromptavere
|
sie haben dargelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus sum
|
ich bin dargelegt worden |
| 2. Person Singular |
expromptatus es
|
du bist dargelegt worden |
| 3. Person Singular |
expromptatus est
|
er/sie/es ist dargelegt worden |
| 1. Person Plural |
expromptati sumus
|
wir sind dargelegt worden |
| 2. Person Plural |
expromptati estis
|
ihr seid dargelegt worden |
| 3. Person Plural |
expromptati sunt
|
sie sind dargelegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptaverim
|
ich habe dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptaveris
|
du habest dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptaverit
|
er/sie/es habe dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptaverimus
|
wir haben dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptaveritis
|
ihr habet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptaverint
|
sie haben dargelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus sim
|
ich sei dargelegt worden |
| 2. Person Singular |
expromptatus sis
|
du seiest dargelegt worden |
| 3. Person Singular |
expromptatus sit
|
er/sie/es sei dargelegt worden |
| 1. Person Plural |
expromptati simus
|
wir seien dargelegt worden |
| 2. Person Plural |
expromptati sitis
|
ihr seiet dargelegt worden |
| 3. Person Plural |
expromptati sint
|
sie seien dargelegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptaveram
|
ich hatte dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptaveras
|
du hattest dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptaverat
|
er/sie/es hatte dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptaveramus
|
wir hatten dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptaveratis
|
ihr hattet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptaverant
|
sie hatten dargelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus eram
|
ich war dargelegt worden |
| 2. Person Singular |
expromptatus eras
|
du warst dargelegt worden |
| 3. Person Singular |
expromptatus erat
|
er/sie/es war dargelegt worden |
| 1. Person Plural |
expromptati eramus
|
wir waren dargelegt worden |
| 2. Person Plural |
expromptati eratis
|
ihr wart dargelegt worden |
| 3. Person Plural |
expromptati erant
|
sie waren dargelegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptavissem
|
ich hätte dargelegt |
| 2. Person Singular |
expromptavisses
|
du hättest dargelegt |
| 3. Person Singular |
expromptavisset
|
er/sie/es hätte dargelegt |
| 1. Person Plural |
expromptavissemus
|
wir hätten dargelegt |
| 2. Person Plural |
expromptavissetis
|
ihr hättet dargelegt |
| 3. Person Plural |
expromptavissent
|
sie hätten dargelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus essem
|
ich wäre dargelegt worden |
| 2. Person Singular |
expromptatus esses
|
du wärest dargelegt worden |
| 3. Person Singular |
expromptatus esset
|
er/sie/es wäre dargelegt worden |
| 1. Person Plural |
expromptati essemus
|
wir wären dargelegt worden |
| 2. Person Plural |
expromptati essetis
|
ihr wäret dargelegt worden |
| 3. Person Plural |
expromptati essent
|
sie wären dargelegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptavero
|
ich werde dargelegt haben |
| 2. Person Singular |
expromptaveris
|
du wirst dargelegt haben |
| 3. Person Singular |
expromptaverit
|
er/sie/es wird dargelegt haben |
| 1. Person Plural |
expromptaverimus
|
wir werden dargelegt haben |
| 2. Person Plural |
expromptaveritis
|
ihr werdet dargelegt haben |
| 3. Person Plural |
expromptaverint
|
sie werden dargelegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expromptatus ero
|
ich werde dargelegt worden sein |
| 2. Person Singular |
expromptatus eris
|
du wirst dargelegt worden sein |
| 3. Person Singular |
expromptatus erit
|
er/sie/es wird dargelegt worden sein |
| 1. Person Plural |
expromptati erimus
|
wir werden dargelegt worden sein |
| 2. Person Plural |
expromptati eritis
|
ihr werdet dargelegt worden sein |
| 3. Person Plural |
expromptati erunt
|
sie werden dargelegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expromptare
|
darlegen |
| Vorzeitigkeit |
expromptavisse
|
dargelegt haben |
| Nachzeitigkeit |
expromptaturum esse
|
darlegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expromptari expromptarier
|
dargelegt werden |
| Vorzeitigkeit |
expromptatum esse
|
dargelegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expromptatum iri
|
künftig dargelegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exprompta
|
lege dar; leg dar! |
| 2. Person Plural |
expromptate
|
legt dar! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expromptato
|
| 3. Person Singular |
expromptato
|
| 2. Person Plural |
expromptatote
|
| 3. Person Plural |
expromptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expromptare
|
das Darlegen |
| Genitiv |
expromptandi
|
des Darlegens |
| Dativ |
expromptando
|
dem Darlegen |
| Akkusativ |
expromptandum
|
das Darlegen |
| Ablativ |
expromptando
|
durch das Darlegen |
| Vokativ |
expromptande
|
Darlegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptandus
|
expromptanda
|
expromptandum
|
| Genitiv |
expromptandi
|
expromptandae
|
expromptandi
|
| Dativ |
expromptando
|
expromptandae
|
expromptando
|
| Akkusativ |
expromptandum
|
expromptandam
|
expromptandum
|
| Ablativ |
expromptando
|
expromptanda
|
expromptando
|
| Vokativ |
expromptande
|
expromptanda
|
expromptandum
|
Plural
| Nominativ |
expromptandi
|
expromptandae
|
expromptanda
|
| Genitiv |
expromptandorum
|
expromptandarum
|
expromptandorum
|
| Dativ |
expromptandis
|
expromptandis
|
expromptandis
|
| Akkusativ |
expromptandos
|
expromptandas
|
expromptanda
|
| Ablativ |
expromptandis
|
expromptandis
|
expromptandis
|
| Vokativ |
expromptandi
|
expromptandae
|
expromptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptans
|
expromptans
|
expromptans
|
| Genitiv |
expromptantis
|
expromptantis
|
expromptantis
|
| Dativ |
expromptanti
|
expromptanti
|
expromptanti
|
| Akkusativ |
expromptantem
|
expromptantem
|
expromptans
|
| Ablativ |
expromptanti expromptante
|
expromptanti expromptante
|
expromptanti expromptante
|
| Vokativ |
expromptans
|
expromptans
|
expromptans
|
Plural
| Nominativ |
expromptantes
|
expromptantes
|
expromptantia
|
| Genitiv |
expromptantium expromptantum
|
expromptantium expromptantum
|
expromptantium expromptantum
|
| Dativ |
expromptantibus
|
expromptantibus
|
expromptantibus
|
| Akkusativ |
expromptantes
|
expromptantes
|
expromptantia
|
| Ablativ |
expromptantibus
|
expromptantibus
|
expromptantibus
|
| Vokativ |
expromptantes
|
expromptantes
|
expromptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptatus
|
expromptata
|
expromptatum
|
| Genitiv |
expromptati
|
expromptatae
|
expromptati
|
| Dativ |
expromptato
|
expromptatae
|
expromptato
|
| Akkusativ |
expromptatum
|
expromptatam
|
expromptatum
|
| Ablativ |
expromptato
|
expromptata
|
expromptato
|
| Vokativ |
expromptate
|
expromptata
|
expromptatum
|
Plural
| Nominativ |
expromptati
|
expromptatae
|
expromptata
|
| Genitiv |
expromptatorum
|
expromptatarum
|
expromptatorum
|
| Dativ |
expromptatis
|
expromptatis
|
expromptatis
|
| Akkusativ |
expromptatos
|
expromptatas
|
expromptata
|
| Ablativ |
expromptatis
|
expromptatis
|
expromptatis
|
| Vokativ |
expromptati
|
expromptatae
|
expromptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expromptaturus
|
expromptatura
|
expromptaturum
|
| Genitiv |
expromptaturi
|
expromptaturae
|
expromptaturi
|
| Dativ |
expromptaturo
|
expromptaturae
|
expromptaturo
|
| Akkusativ |
expromptaturum
|
expromptaturam
|
expromptaturum
|
| Ablativ |
expromptaturo
|
expromptatura
|
expromptaturo
|
| Vokativ |
expromptature
|
expromptatura
|
expromptaturum
|
Plural
| Nominativ |
expromptaturi
|
expromptaturae
|
expromptatura
|
| Genitiv |
expromptaturorum
|
expromptaturarum
|
expromptaturorum
|
| Dativ |
expromptaturis
|
expromptaturis
|
expromptaturis
|
| Akkusativ |
expromptaturos
|
expromptaturas
|
expromptatura
|
| Ablativ |
expromptaturis
|
expromptaturis
|
expromptaturis
|
| Vokativ |
expromptaturi
|
expromptaturae
|
expromptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expromptatum
|
expromptatu
|