Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitio
|
ich versöhne |
| 2. Person Singular |
expropitias
|
du versöhnst |
| 3. Person Singular |
expropitiat
|
er/sie/es versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiamus
|
wir versöhnen |
| 2. Person Plural |
expropitiatis
|
ihr versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiant
|
sie versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitior
|
ich werde versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiaris expropitiare
|
du wirst versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiatur
|
er/sie/es wird versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiamur
|
wir werden versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiamini
|
ihr werdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiantur
|
sie werden versöhnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiem
|
ich versöhne |
| 2. Person Singular |
expropities
|
du versöhnest |
| 3. Person Singular |
expropitiet
|
er/sie/es versöhne |
| 1. Person Plural |
expropitiemus
|
wir versöhnen |
| 2. Person Plural |
expropitietis
|
ihr versöhnet |
| 3. Person Plural |
expropitient
|
sie versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitier
|
ich werde versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitieris expropitiere
|
du werdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitietur
|
er/sie/es werde versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiemur
|
wir werden versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiemini
|
ihr werdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitientur
|
sie werden versöhnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiabam
|
ich versöhnte |
| 2. Person Singular |
expropitiabas
|
du versöhntest |
| 3. Person Singular |
expropitiabat
|
er/sie/es versöhnte |
| 1. Person Plural |
expropitiabamus
|
wir versöhnten |
| 2. Person Plural |
expropitiabatis
|
ihr versöhntet |
| 3. Person Plural |
expropitiabant
|
sie versöhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiabar
|
ich wurde versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiabaris expropitiabare
|
du wurdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiabatur
|
er/sie/es wurde versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiabamur
|
wir wurden versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiabamini
|
ihr wurdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiabantur
|
sie wurden versöhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiarem
|
ich versöhnte |
| 2. Person Singular |
expropitiares
|
du versöhntest |
| 3. Person Singular |
expropitiaret
|
er/sie/es versöhnte |
| 1. Person Plural |
expropitiaremus
|
wir versöhnten |
| 2. Person Plural |
expropitiaretis
|
ihr versöhntet |
| 3. Person Plural |
expropitiarent
|
sie versöhnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiarer
|
ich würde versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiareris expropitiarere
|
du würdest versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiaretur
|
er/sie/es würde versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiaremur
|
wir würden versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiaremini
|
ihr würdet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiarentur
|
sie würden versöhnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiabo
|
ich werde versöhnen |
| 2. Person Singular |
expropitiabis
|
du wirst versöhnen |
| 3. Person Singular |
expropitiabit
|
er/sie/es wird versöhnen |
| 1. Person Plural |
expropitiabimus
|
wir werden versöhnen |
| 2. Person Plural |
expropitiabitis
|
ihr werdet versöhnen |
| 3. Person Plural |
expropitiabunt
|
sie werden versöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiabor
|
ich werde versöhnt werden |
| 2. Person Singular |
expropitiaberis expropitiabere
|
du wirst versöhnt werden |
| 3. Person Singular |
expropitiabitur
|
er/sie/es wird versöhnt werden |
| 1. Person Plural |
expropitiabimur
|
wir werden versöhnt werden |
| 2. Person Plural |
expropitiabimini
|
ihr werdet versöhnt werden |
| 3. Person Plural |
expropitiabuntur
|
sie werden versöhnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiavi
|
ich habe versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiavisti
|
du hast versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiavit
|
er/sie/es hat versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiavimus
|
wir haben versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiavistis
|
ihr habt versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiaverunt expropitiavere
|
sie haben versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiatus sum
|
ich bin versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
expropitiatus es
|
du bist versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
expropitiatus est
|
er/sie/es ist versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
expropitiati sumus
|
wir sind versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
expropitiati estis
|
ihr seid versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
expropitiati sunt
|
sie sind versöhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiaverim
|
ich habe versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiaveris
|
du habest versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiaverit
|
er/sie/es habe versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiaverimus
|
wir haben versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiaveritis
|
ihr habet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiaverint
|
sie haben versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiatus sim
|
ich sei versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
expropitiatus sis
|
du seiest versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
expropitiatus sit
|
er/sie/es sei versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
expropitiati simus
|
wir seien versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
expropitiati sitis
|
ihr seiet versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
expropitiati sint
|
sie seien versöhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiaveram
|
ich hatte versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiaveras
|
du hattest versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiaverat
|
er/sie/es hatte versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiaveramus
|
wir hatten versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiaveratis
|
ihr hattet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiaverant
|
sie hatten versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiatus eram
|
ich war versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
expropitiatus eras
|
du warst versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
expropitiatus erat
|
er/sie/es war versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
expropitiati eramus
|
wir waren versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
expropitiati eratis
|
ihr wart versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
expropitiati erant
|
sie waren versöhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiavissem
|
ich hätte versöhnt |
| 2. Person Singular |
expropitiavisses
|
du hättest versöhnt |
| 3. Person Singular |
expropitiavisset
|
er/sie/es hätte versöhnt |
| 1. Person Plural |
expropitiavissemus
|
wir hätten versöhnt |
| 2. Person Plural |
expropitiavissetis
|
ihr hättet versöhnt |
| 3. Person Plural |
expropitiavissent
|
sie hätten versöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiatus essem
|
ich wäre versöhnt worden |
| 2. Person Singular |
expropitiatus esses
|
du wärest versöhnt worden |
| 3. Person Singular |
expropitiatus esset
|
er/sie/es wäre versöhnt worden |
| 1. Person Plural |
expropitiati essemus
|
wir wären versöhnt worden |
| 2. Person Plural |
expropitiati essetis
|
ihr wäret versöhnt worden |
| 3. Person Plural |
expropitiati essent
|
sie wären versöhnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiavero
|
ich werde versöhnt haben |
| 2. Person Singular |
expropitiaveris
|
du wirst versöhnt haben |
| 3. Person Singular |
expropitiaverit
|
er/sie/es wird versöhnt haben |
| 1. Person Plural |
expropitiaverimus
|
wir werden versöhnt haben |
| 2. Person Plural |
expropitiaveritis
|
ihr werdet versöhnt haben |
| 3. Person Plural |
expropitiaverint
|
sie werden versöhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expropitiatus ero
|
ich werde versöhnt worden sein |
| 2. Person Singular |
expropitiatus eris
|
du wirst versöhnt worden sein |
| 3. Person Singular |
expropitiatus erit
|
er/sie/es wird versöhnt worden sein |
| 1. Person Plural |
expropitiati erimus
|
wir werden versöhnt worden sein |
| 2. Person Plural |
expropitiati eritis
|
ihr werdet versöhnt worden sein |
| 3. Person Plural |
expropitiati erunt
|
sie werden versöhnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expropitiare
|
versöhnen |
| Vorzeitigkeit |
expropitiavisse
|
versöhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
expropitiaturum esse
|
versöhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expropitiari expropitiarier
|
versöhnt werden |
| Vorzeitigkeit |
expropitiatum esse
|
versöhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expropitiatum iri
|
künftig versöhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expropitia
|
versöhne; versöhn! |
| 2. Person Plural |
expropitiate
|
versöhnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expropitiato
|
| 3. Person Singular |
expropitiato
|
| 2. Person Plural |
expropitiatote
|
| 3. Person Plural |
expropitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expropitiare
|
das Versöhnen |
| Genitiv |
expropitiandi
|
des Versöhnens |
| Dativ |
expropitiando
|
dem Versöhnen |
| Akkusativ |
expropitiandum
|
das Versöhnen |
| Ablativ |
expropitiando
|
durch das Versöhnen |
| Vokativ |
expropitiande
|
Versöhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expropitiandus
|
expropitianda
|
expropitiandum
|
| Genitiv |
expropitiandi
|
expropitiandae
|
expropitiandi
|
| Dativ |
expropitiando
|
expropitiandae
|
expropitiando
|
| Akkusativ |
expropitiandum
|
expropitiandam
|
expropitiandum
|
| Ablativ |
expropitiando
|
expropitianda
|
expropitiando
|
| Vokativ |
expropitiande
|
expropitianda
|
expropitiandum
|
Plural
| Nominativ |
expropitiandi
|
expropitiandae
|
expropitianda
|
| Genitiv |
expropitiandorum
|
expropitiandarum
|
expropitiandorum
|
| Dativ |
expropitiandis
|
expropitiandis
|
expropitiandis
|
| Akkusativ |
expropitiandos
|
expropitiandas
|
expropitianda
|
| Ablativ |
expropitiandis
|
expropitiandis
|
expropitiandis
|
| Vokativ |
expropitiandi
|
expropitiandae
|
expropitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expropitians
|
expropitians
|
expropitians
|
| Genitiv |
expropitiantis
|
expropitiantis
|
expropitiantis
|
| Dativ |
expropitianti
|
expropitianti
|
expropitianti
|
| Akkusativ |
expropitiantem
|
expropitiantem
|
expropitians
|
| Ablativ |
expropitianti expropitiante
|
expropitianti expropitiante
|
expropitianti expropitiante
|
| Vokativ |
expropitians
|
expropitians
|
expropitians
|
Plural
| Nominativ |
expropitiantes
|
expropitiantes
|
expropitiantia
|
| Genitiv |
expropitiantium expropitiantum
|
expropitiantium expropitiantum
|
expropitiantium expropitiantum
|
| Dativ |
expropitiantibus
|
expropitiantibus
|
expropitiantibus
|
| Akkusativ |
expropitiantes
|
expropitiantes
|
expropitiantia
|
| Ablativ |
expropitiantibus
|
expropitiantibus
|
expropitiantibus
|
| Vokativ |
expropitiantes
|
expropitiantes
|
expropitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expropitiatus
|
expropitiata
|
expropitiatum
|
| Genitiv |
expropitiati
|
expropitiatae
|
expropitiati
|
| Dativ |
expropitiato
|
expropitiatae
|
expropitiato
|
| Akkusativ |
expropitiatum
|
expropitiatam
|
expropitiatum
|
| Ablativ |
expropitiato
|
expropitiata
|
expropitiato
|
| Vokativ |
expropitiate
|
expropitiata
|
expropitiatum
|
Plural
| Nominativ |
expropitiati
|
expropitiatae
|
expropitiata
|
| Genitiv |
expropitiatorum
|
expropitiatarum
|
expropitiatorum
|
| Dativ |
expropitiatis
|
expropitiatis
|
expropitiatis
|
| Akkusativ |
expropitiatos
|
expropitiatas
|
expropitiata
|
| Ablativ |
expropitiatis
|
expropitiatis
|
expropitiatis
|
| Vokativ |
expropitiati
|
expropitiatae
|
expropitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expropitiaturus
|
expropitiatura
|
expropitiaturum
|
| Genitiv |
expropitiaturi
|
expropitiaturae
|
expropitiaturi
|
| Dativ |
expropitiaturo
|
expropitiaturae
|
expropitiaturo
|
| Akkusativ |
expropitiaturum
|
expropitiaturam
|
expropitiaturum
|
| Ablativ |
expropitiaturo
|
expropitiatura
|
expropitiaturo
|
| Vokativ |
expropitiature
|
expropitiatura
|
expropitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
expropitiaturi
|
expropitiaturae
|
expropitiatura
|
| Genitiv |
expropitiaturorum
|
expropitiaturarum
|
expropitiaturorum
|
| Dativ |
expropitiaturis
|
expropitiaturis
|
expropitiaturis
|
| Akkusativ |
expropitiaturos
|
expropitiaturas
|
expropitiatura
|
| Ablativ |
expropitiaturis
|
expropitiaturis
|
expropitiaturis
|
| Vokativ |
expropitiaturi
|
expropitiaturae
|
expropitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expropitiatum
|
expropitiatu
|