Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich bezwinge |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du bezwingst |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es bezwingt |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir bezwingen |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr bezwingt |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie bezwingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden bezwungen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich bezwinge |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du bezwingest |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es bezwinge |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir bezwingen |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr bezwinget |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie bezwingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden bezwungen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich bezwang |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du bezwangst |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es bezwang |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir bezwangen |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr bezwangt |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie bezwangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden bezwungen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich bezwänge |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du bezwängest |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es bezwänge |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir bezwängen |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr bezwänget |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie bezwängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden bezwungen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde bezwingen |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst bezwingen |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird bezwingen |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden bezwingen |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet bezwingen |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden bezwingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde bezwungen werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst bezwungen werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird bezwungen werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden bezwungen werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet bezwungen werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden bezwungen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben bezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin bezwungen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist bezwungen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist bezwungen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind bezwungen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid bezwungen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind bezwungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben bezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei bezwungen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest bezwungen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei bezwungen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien bezwungen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet bezwungen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien bezwungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten bezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war bezwungen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst bezwungen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war bezwungen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren bezwungen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart bezwungen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren bezwungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte bezwungen |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest bezwungen |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte bezwungen |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten bezwungen |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet bezwungen |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten bezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre bezwungen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest bezwungen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre bezwungen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären bezwungen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret bezwungen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären bezwungen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde bezwungen haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst bezwungen haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird bezwungen haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden bezwungen haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet bezwungen haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden bezwungen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde bezwungen worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst bezwungen worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird bezwungen worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden bezwungen worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet bezwungen worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden bezwungen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
bezwingen |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
bezwungen haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
bezwingen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
bezwungen werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
bezwungen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig bezwungen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
bezwinge; bezwing! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
bezwingt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Bezwingen |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Bezwingens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Bezwingen |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Bezwingen |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Bezwingen |
| Vokativ |
expugnande
|
Bezwingen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich nehme ein |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du nimmst ein |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es nimmt ein |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir nehmen ein |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr nehmt ein |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie nehmen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden eingenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich nehme ein |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du nehmest ein |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es nehme ein |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir nehmen ein |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr nehmet ein |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie nehmen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden eingenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich nahm ein |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du nahmst ein |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es nahm ein |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir nahmen ein |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr nahmt ein |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie nahmen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden eingenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich nähme ein |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du nähmest ein |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es nähme ein |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir nähmen ein |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr nähmet ein |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie nähmen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden eingenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde einnehmen |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst einnehmen |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird einnehmen |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden einnehmen |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet einnehmen |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden einnehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde eingenommen werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst eingenommen werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird eingenommen werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden eingenommen werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet eingenommen werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden eingenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben eingenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin eingenommen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist eingenommen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist eingenommen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind eingenommen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid eingenommen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind eingenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben eingenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei eingenommen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest eingenommen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei eingenommen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien eingenommen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet eingenommen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien eingenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten eingenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war eingenommen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst eingenommen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war eingenommen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren eingenommen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart eingenommen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren eingenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte eingenommen |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest eingenommen |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte eingenommen |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten eingenommen |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet eingenommen |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten eingenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre eingenommen worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest eingenommen worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre eingenommen worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären eingenommen worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret eingenommen worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären eingenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde eingenommen haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst eingenommen haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird eingenommen haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden eingenommen haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet eingenommen haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden eingenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde eingenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst eingenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird eingenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden eingenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet eingenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden eingenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
einnehmen |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
eingenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
einnehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
eingenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
eingenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig eingenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
nimm ein! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
nehmt ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Einnehmen |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Einnehmens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Einnehmen |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Einnehmen |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Einnehmen |
| Vokativ |
expugnande
|
Einnehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich erobere |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du eroberst |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es erobert |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir erobern |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr erobert |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie erobern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde erobert |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst erobert |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird erobert |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden erobert |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden erobert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich erobere |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du eroberst |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es erobere |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir erobern |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr erobert |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie erobern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde erobert |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest erobert |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde erobert |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden erobert |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden erobert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich eroberte |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du erobertest |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es eroberte |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir eroberten |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr erobertet |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie eroberten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde erobert |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest erobert |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde erobert |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden erobert |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden erobert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich eroberte |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du erobertest |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es eroberte |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir eroberten |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr erobertet |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie eroberten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde erobert |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest erobert |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde erobert |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden erobert |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden erobert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde erobern |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst erobern |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird erobern |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden erobern |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet erobern |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden erobern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde erobert werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst erobert werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird erobert werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden erobert werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet erobert werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden erobert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe erobert |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast erobert |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat erobert |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben erobert |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt erobert |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben erobert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin erobert worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist erobert worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist erobert worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind erobert worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid erobert worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind erobert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe erobert |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest erobert |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe erobert |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben erobert |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben erobert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei erobert worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest erobert worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei erobert worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien erobert worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet erobert worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien erobert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte erobert |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest erobert |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte erobert |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten erobert |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten erobert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war erobert worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst erobert worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war erobert worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren erobert worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart erobert worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren erobert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte erobert |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest erobert |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte erobert |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten erobert |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet erobert |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten erobert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre erobert worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest erobert worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre erobert worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären erobert worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret erobert worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären erobert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde erobert haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst erobert haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird erobert haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden erobert haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet erobert haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden erobert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde erobert worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst erobert worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird erobert worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden erobert worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet erobert worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden erobert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
erobern |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
erobert haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
erobern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
erobert werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
erobert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig erobert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
erobere! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
erobert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Erobern |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Erobernes |
| Dativ |
expugnando
|
dem Erobern |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Erobern |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Erobern |
| Vokativ |
expugnande
|
Erobern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
|
| 2. Person Singular |
expugnas
|
|
| 3. Person Singular |
expugnat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnes
|
|
| 3. Person Singular |
expugnet
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
|
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnares
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
|
| Genitiv |
expugnandi
|
|
| Dativ |
expugnando
|
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
|
| Ablativ |
expugnando
|
|
| Vokativ |
expugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich erstürme |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du erstürmst |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir erstürmen |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie erstürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden erstürmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich erstürme |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du erstürmest |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es erstürme |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir erstürmen |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr erstürmet |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie erstürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden erstürmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich erstürmte |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du erstürmtest |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es erstürmte |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir erstürmten |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr erstürmtet |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie erstürmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden erstürmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich erstürmte |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du erstürmtest |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es erstürmte |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir erstürmten |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr erstürmtet |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie erstürmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden erstürmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde erstürmen |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst erstürmen |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird erstürmen |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden erstürmen |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet erstürmen |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden erstürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde erstürmt werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst erstürmt werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird erstürmt werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden erstürmt werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet erstürmt werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden erstürmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben erstürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin erstürmt worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist erstürmt worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist erstürmt worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind erstürmt worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid erstürmt worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind erstürmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben erstürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei erstürmt worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest erstürmt worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei erstürmt worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien erstürmt worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet erstürmt worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien erstürmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten erstürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war erstürmt worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst erstürmt worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war erstürmt worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren erstürmt worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart erstürmt worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren erstürmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte erstürmt |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest erstürmt |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte erstürmt |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten erstürmt |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet erstürmt |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten erstürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre erstürmt worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest erstürmt worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre erstürmt worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären erstürmt worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret erstürmt worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären erstürmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde erstürmt haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst erstürmt haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird erstürmt haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden erstürmt haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet erstürmt haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden erstürmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde erstürmt worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst erstürmt worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird erstürmt worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden erstürmt worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet erstürmt worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden erstürmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
erstürmen |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
erstürmt haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
erstürmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
erstürmt werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
erstürmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig erstürmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
erstürme; erstürm! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
erstürmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Erstürmen |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Erstürmens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Erstürmen |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Erstürmen |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Erstürmen |
| Vokativ |
expugnande
|
Erstürmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
|
| 2. Person Singular |
expugnas
|
|
| 3. Person Singular |
expugnat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnes
|
|
| 3. Person Singular |
expugnet
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
|
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnares
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
|
| Genitiv |
expugnandi
|
|
| Dativ |
expugnando
|
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
|
| Ablativ |
expugnando
|
|
| Vokativ |
expugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
|
| 2. Person Singular |
expugnas
|
|
| 3. Person Singular |
expugnat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnes
|
|
| 3. Person Singular |
expugnet
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
|
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnares
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
|
| Genitiv |
expugnandi
|
|
| Dativ |
expugnando
|
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
|
| Ablativ |
expugnando
|
|
| Vokativ |
expugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich überrede |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du überredest |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es überredet |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir überreden |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr überredet |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie überreden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde überredet |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst überredet |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird überredet |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden überredet |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden überredet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich überrede |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du überredest |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es überrede |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir überreden |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr überredet |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie überreden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde überredet |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest überredet |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde überredet |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden überredet |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden überredet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich überredete |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du überredetest |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es überredete |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir überredeten |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr überredetet |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie überredeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde überredet |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest überredet |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde überredet |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden überredet |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden überredet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich überredete |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du überredetest |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es überredete |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir überredeten |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr überredetet |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie überredeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde überredet |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest überredet |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde überredet |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden überredet |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden überredet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde überreden |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst überreden |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird überreden |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden überreden |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet überreden |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden überreden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde überredet werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst überredet werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird überredet werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden überredet werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet überredet werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden überredet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe überredet |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast überredet |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat überredet |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben überredet |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt überredet |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin überredet worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist überredet worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist überredet worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind überredet worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid überredet worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind überredet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe überredet |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest überredet |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe überredet |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben überredet |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei überredet worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest überredet worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei überredet worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien überredet worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet überredet worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien überredet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte überredet |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest überredet |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte überredet |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten überredet |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war überredet worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst überredet worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war überredet worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren überredet worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart überredet worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren überredet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte überredet |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest überredet |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte überredet |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten überredet |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet überredet |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre überredet worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest überredet worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre überredet worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären überredet worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret überredet worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären überredet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde überredet haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst überredet haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird überredet haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden überredet haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet überredet haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden überredet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde überredet worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst überredet worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird überredet worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden überredet worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet überredet worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden überredet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
überreden |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
überredet haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
überreden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
überredet werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
überredet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig überredet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
überrede! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
überredet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Überreden |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Überredens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Überreden |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Überreden |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Überreden |
| Vokativ |
expugnande
|
Überreden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich überwinde |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du überwindest |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es überwindet |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir überwinden |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr überwindet |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie überwinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden überwunden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich überwinde |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du überwindest |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es überwinde |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir überwinden |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr überwindet |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie überwinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde überwunden |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden überwunden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich überwand |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du überwandest |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es überwand |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir überwanden |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr überwandet |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie überwanden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden überwunden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich überwände |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du überwändest |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es überwände |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir überwänden |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr überwändet |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie überwänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden überwunden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde überwinden |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst überwinden |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird überwinden |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden überwinden |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet überwinden |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden überwinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde überwunden werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst überwunden werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird überwunden werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden überwunden werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet überwunden werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden überwunden werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben überwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin überwunden worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist überwunden worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist überwunden worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind überwunden worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid überwunden worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind überwunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben überwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei überwunden worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest überwunden worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei überwunden worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien überwunden worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet überwunden worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien überwunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten überwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war überwunden worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst überwunden worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war überwunden worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren überwunden worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart überwunden worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren überwunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte überwunden |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest überwunden |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte überwunden |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten überwunden |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet überwunden |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten überwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre überwunden worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest überwunden worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre überwunden worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären überwunden worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret überwunden worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären überwunden worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde überwunden haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst überwunden haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird überwunden haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden überwunden haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet überwunden haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden überwunden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde überwunden worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst überwunden worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird überwunden worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden überwunden worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet überwunden worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden überwunden worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
überwinden |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
überwunden haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
überwinden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
überwunden werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
überwunden worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig überwunden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
überwinde! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
überwindet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Überwinden |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Überwindens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Überwinden |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Überwinden |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Überwinden |
| Vokativ |
expugnande
|
Überwinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du unterwirfst dich |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es unterwirft sich |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr unterwerft euch |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie unterwerfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du unterwerfest dich |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es unterwerfe sich |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr unterwerfet euch |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie unterwerfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
|
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich unterwarf mich |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du unterwarfst dich |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es unterwarf sich |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir unterwarfen uns |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr unterwarft euch |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie unterwarfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich unterwürfe mich |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du unterwürfest dich |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es unterwürfe sich |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir unterwürfen uns |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr unterwürfet euch |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie unterwürfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde mich unterwerfen |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst dich unterwerfen |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird sich unterwerfen |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden uns unterwerfen |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet euch unterwerfen |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden sich unterwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde mich unterworfen haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst dich unterworfen haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird sich unterworfen haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden uns unterworfen haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet euch unterworfen haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden sich unterworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
sich unterwerfen |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
sich unterworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
sich unterwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
unterwirf dich! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
unterwerft euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Sich unterwerfen |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Sich unterwerfens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Sich unterwerfen |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Sich unterwerfen |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Sich unterwerfen |
| Vokativ |
expugnande
|
Sich unterwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugno
|
ich vollbringe |
| 2. Person Singular |
expugnas
|
du vollbringst |
| 3. Person Singular |
expugnat
|
er/sie/es vollbringt |
| 1. Person Plural |
expugnamus
|
wir vollbringen |
| 2. Person Plural |
expugnatis
|
ihr vollbringt |
| 3. Person Plural |
expugnant
|
sie vollbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnor
|
ich werde vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnaris expugnare
|
du wirst vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnatur
|
er/sie/es wird vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnamur
|
wir werden vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnamini
|
ihr werdet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnantur
|
sie werden vollbracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnem
|
ich vollbringe |
| 2. Person Singular |
expugnes
|
du vollbringest |
| 3. Person Singular |
expugnet
|
er/sie/es vollbringe |
| 1. Person Plural |
expugnemus
|
wir vollbringen |
| 2. Person Plural |
expugnetis
|
ihr vollbringet |
| 3. Person Plural |
expugnent
|
sie vollbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugner
|
ich werde vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugneris expugnere
|
du werdest vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnetur
|
er/sie/es werde vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnemur
|
wir werden vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnemini
|
ihr werdet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnentur
|
sie werden vollbracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabam
|
ich vollbrachte |
| 2. Person Singular |
expugnabas
|
du vollbrachtest |
| 3. Person Singular |
expugnabat
|
er/sie/es vollbrachte |
| 1. Person Plural |
expugnabamus
|
wir vollbrachten |
| 2. Person Plural |
expugnabatis
|
ihr vollbrachtet |
| 3. Person Plural |
expugnabant
|
sie vollbrachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabar
|
ich wurde vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnabaris expugnabare
|
du wurdest vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnabatur
|
er/sie/es wurde vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnabamur
|
wir wurden vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnabamini
|
ihr wurdet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnabantur
|
sie wurden vollbracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarem
|
ich vollbrächte |
| 2. Person Singular |
expugnares
|
du vollbrächtest |
| 3. Person Singular |
expugnaret
|
er/sie/es vollbrächte |
| 1. Person Plural |
expugnaremus
|
wir vollbrächten |
| 2. Person Plural |
expugnaretis
|
ihr vollbrächtet |
| 3. Person Plural |
expugnarent
|
sie vollbrächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnarer
|
ich würde vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnareris expugnarere
|
du würdest vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnaretur
|
er/sie/es würde vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnaremur
|
wir würden vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnaremini
|
ihr würdet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnarentur
|
sie würden vollbracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabo
|
ich werde vollbringen |
| 2. Person Singular |
expugnabis
|
du wirst vollbringen |
| 3. Person Singular |
expugnabit
|
er/sie/es wird vollbringen |
| 1. Person Plural |
expugnabimus
|
wir werden vollbringen |
| 2. Person Plural |
expugnabitis
|
ihr werdet vollbringen |
| 3. Person Plural |
expugnabunt
|
sie werden vollbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnabor
|
ich werde vollbracht werden |
| 2. Person Singular |
expugnaberis expugnabere
|
du wirst vollbracht werden |
| 3. Person Singular |
expugnabitur
|
er/sie/es wird vollbracht werden |
| 1. Person Plural |
expugnabimur
|
wir werden vollbracht werden |
| 2. Person Plural |
expugnabimini
|
ihr werdet vollbracht werden |
| 3. Person Plural |
expugnabuntur
|
sie werden vollbracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavi
|
ich habe vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnavisti
|
du hast vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnavit
|
er/sie/es hat vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnavimus
|
wir haben vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnavistis
|
ihr habt vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnaverunt expugnavere
|
sie haben vollbracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sum
|
ich bin vollbracht worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus es
|
du bist vollbracht worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus est
|
er/sie/es ist vollbracht worden |
| 1. Person Plural |
expugnati sumus
|
wir sind vollbracht worden |
| 2. Person Plural |
expugnati estis
|
ihr seid vollbracht worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sunt
|
sie sind vollbracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaverim
|
ich habe vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du habest vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es habe vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir haben vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr habet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie haben vollbracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus sim
|
ich sei vollbracht worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus sis
|
du seiest vollbracht worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus sit
|
er/sie/es sei vollbracht worden |
| 1. Person Plural |
expugnati simus
|
wir seien vollbracht worden |
| 2. Person Plural |
expugnati sitis
|
ihr seiet vollbracht worden |
| 3. Person Plural |
expugnati sint
|
sie seien vollbracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnaveram
|
ich hatte vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnaveras
|
du hattest vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnaverat
|
er/sie/es hatte vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnaveramus
|
wir hatten vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnaveratis
|
ihr hattet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnaverant
|
sie hatten vollbracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus eram
|
ich war vollbracht worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus eras
|
du warst vollbracht worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus erat
|
er/sie/es war vollbracht worden |
| 1. Person Plural |
expugnati eramus
|
wir waren vollbracht worden |
| 2. Person Plural |
expugnati eratis
|
ihr wart vollbracht worden |
| 3. Person Plural |
expugnati erant
|
sie waren vollbracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavissem
|
ich hätte vollbracht |
| 2. Person Singular |
expugnavisses
|
du hättest vollbracht |
| 3. Person Singular |
expugnavisset
|
er/sie/es hätte vollbracht |
| 1. Person Plural |
expugnavissemus
|
wir hätten vollbracht |
| 2. Person Plural |
expugnavissetis
|
ihr hättet vollbracht |
| 3. Person Plural |
expugnavissent
|
sie hätten vollbracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus essem
|
ich wäre vollbracht worden |
| 2. Person Singular |
expugnatus esses
|
du wärest vollbracht worden |
| 3. Person Singular |
expugnatus esset
|
er/sie/es wäre vollbracht worden |
| 1. Person Plural |
expugnati essemus
|
wir wären vollbracht worden |
| 2. Person Plural |
expugnati essetis
|
ihr wäret vollbracht worden |
| 3. Person Plural |
expugnati essent
|
sie wären vollbracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnavero
|
ich werde vollbracht haben |
| 2. Person Singular |
expugnaveris
|
du wirst vollbracht haben |
| 3. Person Singular |
expugnaverit
|
er/sie/es wird vollbracht haben |
| 1. Person Plural |
expugnaverimus
|
wir werden vollbracht haben |
| 2. Person Plural |
expugnaveritis
|
ihr werdet vollbracht haben |
| 3. Person Plural |
expugnaverint
|
sie werden vollbracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
expugnatus ero
|
ich werde vollbracht worden sein |
| 2. Person Singular |
expugnatus eris
|
du wirst vollbracht worden sein |
| 3. Person Singular |
expugnatus erit
|
er/sie/es wird vollbracht worden sein |
| 1. Person Plural |
expugnati erimus
|
wir werden vollbracht worden sein |
| 2. Person Plural |
expugnati eritis
|
ihr werdet vollbracht worden sein |
| 3. Person Plural |
expugnati erunt
|
sie werden vollbracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnare
|
vollbringen |
| Vorzeitigkeit |
expugnavisse
|
vollbracht haben |
| Nachzeitigkeit |
expugnaturum esse
|
vollbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
expugnari expugnarier
|
vollbracht werden |
| Vorzeitigkeit |
expugnatum esse
|
vollbracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
expugnatum iri
|
künftig vollbracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
expugna
|
vollbringe; vollbring! |
| 2. Person Plural |
expugnate
|
vollbringt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
expugnato
|
| 3. Person Singular |
expugnato
|
| 2. Person Plural |
expugnatote
|
| 3. Person Plural |
expugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
expugnare
|
das Vollbringen |
| Genitiv |
expugnandi
|
des Vollbringens |
| Dativ |
expugnando
|
dem Vollbringen |
| Akkusativ |
expugnandum
|
das Vollbringen |
| Ablativ |
expugnando
|
durch das Vollbringen |
| Vokativ |
expugnande
|
Vollbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnandus
|
expugnanda
|
expugnandum
|
| Genitiv |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnandi
|
| Dativ |
expugnando
|
expugnandae
|
expugnando
|
| Akkusativ |
expugnandum
|
expugnandam
|
expugnandum
|
| Ablativ |
expugnando
|
expugnanda
|
expugnando
|
| Vokativ |
expugnande
|
expugnanda
|
expugnandum
|
Plural
| Nominativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
| Genitiv |
expugnandorum
|
expugnandarum
|
expugnandorum
|
| Dativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Akkusativ |
expugnandos
|
expugnandas
|
expugnanda
|
| Ablativ |
expugnandis
|
expugnandis
|
expugnandis
|
| Vokativ |
expugnandi
|
expugnandae
|
expugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
| Genitiv |
expugnantis
|
expugnantis
|
expugnantis
|
| Dativ |
expugnanti
|
expugnanti
|
expugnanti
|
| Akkusativ |
expugnantem
|
expugnantem
|
expugnans
|
| Ablativ |
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
expugnanti expugnante
|
| Vokativ |
expugnans
|
expugnans
|
expugnans
|
Plural
| Nominativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Genitiv |
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
expugnantium expugnantum
|
| Dativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Akkusativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
| Ablativ |
expugnantibus
|
expugnantibus
|
expugnantibus
|
| Vokativ |
expugnantes
|
expugnantes
|
expugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnatus
|
expugnata
|
expugnatum
|
| Genitiv |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnati
|
| Dativ |
expugnato
|
expugnatae
|
expugnato
|
| Akkusativ |
expugnatum
|
expugnatam
|
expugnatum
|
| Ablativ |
expugnato
|
expugnata
|
expugnato
|
| Vokativ |
expugnate
|
expugnata
|
expugnatum
|
Plural
| Nominativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
| Genitiv |
expugnatorum
|
expugnatarum
|
expugnatorum
|
| Dativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Akkusativ |
expugnatos
|
expugnatas
|
expugnata
|
| Ablativ |
expugnatis
|
expugnatis
|
expugnatis
|
| Vokativ |
expugnati
|
expugnatae
|
expugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
expugnaturus
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
| Genitiv |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnaturi
|
| Dativ |
expugnaturo
|
expugnaturae
|
expugnaturo
|
| Akkusativ |
expugnaturum
|
expugnaturam
|
expugnaturum
|
| Ablativ |
expugnaturo
|
expugnatura
|
expugnaturo
|
| Vokativ |
expugnature
|
expugnatura
|
expugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
| Genitiv |
expugnaturorum
|
expugnaturarum
|
expugnaturorum
|
| Dativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Akkusativ |
expugnaturos
|
expugnaturas
|
expugnatura
|
| Ablativ |
expugnaturis
|
expugnaturis
|
expugnaturis
|
| Vokativ |
expugnaturi
|
expugnaturae
|
expugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
expugnatum
|
expugnatu
|