Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputo
|
ich putze aus |
| 2. Person Singular |
exputas
|
du putzt aus |
| 3. Person Singular |
exputat
|
er/sie/es putzt aus |
| 1. Person Plural |
exputamus
|
wir putzen aus |
| 2. Person Plural |
exputatis
|
ihr putzt aus |
| 3. Person Plural |
exputant
|
sie putzen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputor
|
ich werde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputaris exputare
|
du wirst ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputatur
|
er/sie/es wird ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputamur
|
wir werden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputamini
|
ihr werdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputantur
|
sie werden ausgeputzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputem
|
ich putze aus |
| 2. Person Singular |
exputes
|
du putzest aus |
| 3. Person Singular |
exputet
|
er/sie/es putze aus |
| 1. Person Plural |
exputemus
|
wir putzen aus |
| 2. Person Plural |
exputetis
|
ihr putzet aus |
| 3. Person Plural |
exputent
|
sie putzen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputer
|
ich werde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputeris exputere
|
du werdest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputetur
|
er/sie/es werde ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputemur
|
wir werden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputemini
|
ihr werdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputentur
|
sie werden ausgeputzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabam
|
ich putzte aus |
| 2. Person Singular |
exputabas
|
du putztest aus |
| 3. Person Singular |
exputabat
|
er/sie/es putzte aus |
| 1. Person Plural |
exputabamus
|
wir putzten aus |
| 2. Person Plural |
exputabatis
|
ihr putztet aus |
| 3. Person Plural |
exputabant
|
sie putzten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabar
|
ich wurde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputabaris exputabare
|
du wurdest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputabatur
|
er/sie/es wurde ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputabamur
|
wir wurden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputabamini
|
ihr wurdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputabantur
|
sie wurden ausgeputzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarem
|
ich putzte aus |
| 2. Person Singular |
exputares
|
du putztest aus |
| 3. Person Singular |
exputaret
|
er/sie/es putzte aus |
| 1. Person Plural |
exputaremus
|
wir putzten aus |
| 2. Person Plural |
exputaretis
|
ihr putztet aus |
| 3. Person Plural |
exputarent
|
sie putzten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarer
|
ich würde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputareris exputarere
|
du würdest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputaretur
|
er/sie/es würde ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputaremur
|
wir würden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputaremini
|
ihr würdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputarentur
|
sie würden ausgeputzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabo
|
ich werde ausputzen |
| 2. Person Singular |
exputabis
|
du wirst ausputzen |
| 3. Person Singular |
exputabit
|
er/sie/es wird ausputzen |
| 1. Person Plural |
exputabimus
|
wir werden ausputzen |
| 2. Person Plural |
exputabitis
|
ihr werdet ausputzen |
| 3. Person Plural |
exputabunt
|
sie werden ausputzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabor
|
ich werde ausgeputzt werden |
| 2. Person Singular |
exputaberis exputabere
|
du wirst ausgeputzt werden |
| 3. Person Singular |
exputabitur
|
er/sie/es wird ausgeputzt werden |
| 1. Person Plural |
exputabimur
|
wir werden ausgeputzt werden |
| 2. Person Plural |
exputabimini
|
ihr werdet ausgeputzt werden |
| 3. Person Plural |
exputabuntur
|
sie werden ausgeputzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavi
|
ich habe ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputavisti
|
du hast ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputavit
|
er/sie/es hat ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputavimus
|
wir haben ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputavistis
|
ihr habt ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputaverunt exputavere
|
sie haben ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sum
|
ich bin ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
exputatus es
|
du bist ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
exputatus est
|
er/sie/es ist ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
exputati sumus
|
wir sind ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
exputati estis
|
ihr seid ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
exputati sunt
|
sie sind ausgeputzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaverim
|
ich habe ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
du habest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
er/sie/es habe ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
wir haben ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
ihr habet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
sie haben ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sim
|
ich sei ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
exputatus sis
|
du seiest ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
exputatus sit
|
er/sie/es sei ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
exputati simus
|
wir seien ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
exputati sitis
|
ihr seiet ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
exputati sint
|
sie seien ausgeputzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaveram
|
ich hatte ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputaveras
|
du hattest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputaverat
|
er/sie/es hatte ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputaveramus
|
wir hatten ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputaveratis
|
ihr hattet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputaverant
|
sie hatten ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus eram
|
ich war ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
exputatus eras
|
du warst ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
exputatus erat
|
er/sie/es war ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
exputati eramus
|
wir waren ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
exputati eratis
|
ihr wart ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
exputati erant
|
sie waren ausgeputzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavissem
|
ich hätte ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
exputavisses
|
du hättest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
exputavisset
|
er/sie/es hätte ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
exputavissemus
|
wir hätten ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
exputavissetis
|
ihr hättet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
exputavissent
|
sie hätten ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus essem
|
ich wäre ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
exputatus esses
|
du wärest ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
exputatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
exputati essemus
|
wir wären ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
exputati essetis
|
ihr wäret ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
exputati essent
|
sie wären ausgeputzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavero
|
ich werde ausgeputzt haben |
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
du wirst ausgeputzt haben |
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
er/sie/es wird ausgeputzt haben |
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
wir werden ausgeputzt haben |
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
ihr werdet ausgeputzt haben |
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
sie werden ausgeputzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus ero
|
ich werde ausgeputzt worden sein |
| 2. Person Singular |
exputatus eris
|
du wirst ausgeputzt worden sein |
| 3. Person Singular |
exputatus erit
|
er/sie/es wird ausgeputzt worden sein |
| 1. Person Plural |
exputati erimus
|
wir werden ausgeputzt worden sein |
| 2. Person Plural |
exputati eritis
|
ihr werdet ausgeputzt worden sein |
| 3. Person Plural |
exputati erunt
|
sie werden ausgeputzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputare
|
ausputzen |
| Vorzeitigkeit |
exputavisse
|
ausgeputzt haben |
| Nachzeitigkeit |
exputaturum esse
|
ausputzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputari exputarier
|
ausgeputzt werden |
| Vorzeitigkeit |
exputatum esse
|
ausgeputzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exputatum iri
|
künftig ausgeputzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exputa
|
putze aus; putz aus! |
| 2. Person Plural |
exputate
|
putzt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exputato
|
| 3. Person Singular |
exputato
|
| 2. Person Plural |
exputatote
|
| 3. Person Plural |
exputanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exputare
|
das Ausputzen |
| Genitiv |
exputandi
|
des Ausputzens |
| Dativ |
exputando
|
dem Ausputzen |
| Akkusativ |
exputandum
|
das Ausputzen |
| Ablativ |
exputando
|
durch das Ausputzen |
| Vokativ |
exputande
|
Ausputzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputandus
|
exputanda
|
exputandum
|
| Genitiv |
exputandi
|
exputandae
|
exputandi
|
| Dativ |
exputando
|
exputandae
|
exputando
|
| Akkusativ |
exputandum
|
exputandam
|
exputandum
|
| Ablativ |
exputando
|
exputanda
|
exputando
|
| Vokativ |
exputande
|
exputanda
|
exputandum
|
Plural
| Nominativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
| Genitiv |
exputandorum
|
exputandarum
|
exputandorum
|
| Dativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Akkusativ |
exputandos
|
exputandas
|
exputanda
|
| Ablativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Vokativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
| Genitiv |
exputantis
|
exputantis
|
exputantis
|
| Dativ |
exputanti
|
exputanti
|
exputanti
|
| Akkusativ |
exputantem
|
exputantem
|
exputans
|
| Ablativ |
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
| Vokativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
Plural
| Nominativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Genitiv |
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
| Dativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Akkusativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Ablativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Vokativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputatus
|
exputata
|
exputatum
|
| Genitiv |
exputati
|
exputatae
|
exputati
|
| Dativ |
exputato
|
exputatae
|
exputato
|
| Akkusativ |
exputatum
|
exputatam
|
exputatum
|
| Ablativ |
exputato
|
exputata
|
exputato
|
| Vokativ |
exputate
|
exputata
|
exputatum
|
Plural
| Nominativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
| Genitiv |
exputatorum
|
exputatarum
|
exputatorum
|
| Dativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Akkusativ |
exputatos
|
exputatas
|
exputata
|
| Ablativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Vokativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputaturus
|
exputatura
|
exputaturum
|
| Genitiv |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputaturi
|
| Dativ |
exputaturo
|
exputaturae
|
exputaturo
|
| Akkusativ |
exputaturum
|
exputaturam
|
exputaturum
|
| Ablativ |
exputaturo
|
exputatura
|
exputaturo
|
| Vokativ |
exputature
|
exputatura
|
exputaturum
|
Plural
| Nominativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
| Genitiv |
exputaturorum
|
exputaturarum
|
exputaturorum
|
| Dativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Akkusativ |
exputaturos
|
exputaturas
|
exputatura
|
| Ablativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Vokativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exputatum
|
exputatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputo
|
ich beschneide |
| 2. Person Singular |
exputas
|
du beschneidest |
| 3. Person Singular |
exputat
|
er/sie/es beschneidet |
| 1. Person Plural |
exputamus
|
wir beschneiden |
| 2. Person Plural |
exputatis
|
ihr beschneidet |
| 3. Person Plural |
exputant
|
sie beschneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputor
|
ich werde beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputaris exputare
|
du wirst beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputatur
|
er/sie/es wird beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputamur
|
wir werden beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputamini
|
ihr werdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputantur
|
sie werden beschnitten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputem
|
ich beschneide |
| 2. Person Singular |
exputes
|
du beschneidest |
| 3. Person Singular |
exputet
|
er/sie/es beschneide |
| 1. Person Plural |
exputemus
|
wir beschneiden |
| 2. Person Plural |
exputetis
|
ihr beschneidet |
| 3. Person Plural |
exputent
|
sie beschneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputer
|
ich werde beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputeris exputere
|
du werdest beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputetur
|
er/sie/es werde beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputemur
|
wir werden beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputemini
|
ihr werdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputentur
|
sie werden beschnitten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabam
|
ich beschnitt |
| 2. Person Singular |
exputabas
|
du beschnittest |
| 3. Person Singular |
exputabat
|
er/sie/es beschnitt |
| 1. Person Plural |
exputabamus
|
wir beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputabatis
|
ihr beschnittet |
| 3. Person Plural |
exputabant
|
sie beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabar
|
ich wurde beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputabaris exputabare
|
du wurdest beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputabatur
|
er/sie/es wurde beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputabamur
|
wir wurden beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputabamini
|
ihr wurdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputabantur
|
sie wurden beschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarem
|
ich beschnitte |
| 2. Person Singular |
exputares
|
du beschnittest |
| 3. Person Singular |
exputaret
|
er/sie/es beschnitte |
| 1. Person Plural |
exputaremus
|
wir beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputaretis
|
ihr beschnittet |
| 3. Person Plural |
exputarent
|
sie beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarer
|
ich würde beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputareris exputarere
|
du würdest beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputaretur
|
er/sie/es würde beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputaremur
|
wir würden beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputaremini
|
ihr würdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputarentur
|
sie würden beschnitten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabo
|
ich werde beschneiden |
| 2. Person Singular |
exputabis
|
du wirst beschneiden |
| 3. Person Singular |
exputabit
|
er/sie/es wird beschneiden |
| 1. Person Plural |
exputabimus
|
wir werden beschneiden |
| 2. Person Plural |
exputabitis
|
ihr werdet beschneiden |
| 3. Person Plural |
exputabunt
|
sie werden beschneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabor
|
ich werde beschnitten werden |
| 2. Person Singular |
exputaberis exputabere
|
du wirst beschnitten werden |
| 3. Person Singular |
exputabitur
|
er/sie/es wird beschnitten werden |
| 1. Person Plural |
exputabimur
|
wir werden beschnitten werden |
| 2. Person Plural |
exputabimini
|
ihr werdet beschnitten werden |
| 3. Person Plural |
exputabuntur
|
sie werden beschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavi
|
ich habe beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputavisti
|
du hast beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputavit
|
er/sie/es hat beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputavimus
|
wir haben beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputavistis
|
ihr habt beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputaverunt exputavere
|
sie haben beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sum
|
ich bin beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
exputatus es
|
du bist beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
exputatus est
|
er/sie/es ist beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
exputati sumus
|
wir sind beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
exputati estis
|
ihr seid beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
exputati sunt
|
sie sind beschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaverim
|
ich habe beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
du habest beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
er/sie/es habe beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
wir haben beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
ihr habet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
sie haben beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sim
|
ich sei beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
exputatus sis
|
du seiest beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
exputatus sit
|
er/sie/es sei beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
exputati simus
|
wir seien beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
exputati sitis
|
ihr seiet beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
exputati sint
|
sie seien beschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaveram
|
ich hatte beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputaveras
|
du hattest beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputaverat
|
er/sie/es hatte beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputaveramus
|
wir hatten beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputaveratis
|
ihr hattet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputaverant
|
sie hatten beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus eram
|
ich war beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
exputatus eras
|
du warst beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
exputatus erat
|
er/sie/es war beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
exputati eramus
|
wir waren beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
exputati eratis
|
ihr wart beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
exputati erant
|
sie waren beschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavissem
|
ich hätte beschnitten |
| 2. Person Singular |
exputavisses
|
du hättest beschnitten |
| 3. Person Singular |
exputavisset
|
er/sie/es hätte beschnitten |
| 1. Person Plural |
exputavissemus
|
wir hätten beschnitten |
| 2. Person Plural |
exputavissetis
|
ihr hättet beschnitten |
| 3. Person Plural |
exputavissent
|
sie hätten beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus essem
|
ich wäre beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
exputatus esses
|
du wärest beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
exputatus esset
|
er/sie/es wäre beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
exputati essemus
|
wir wären beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
exputati essetis
|
ihr wäret beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
exputati essent
|
sie wären beschnitten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavero
|
ich werde beschnitten haben |
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
du wirst beschnitten haben |
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
er/sie/es wird beschnitten haben |
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
wir werden beschnitten haben |
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
ihr werdet beschnitten haben |
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
sie werden beschnitten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus ero
|
ich werde beschnitten worden sein |
| 2. Person Singular |
exputatus eris
|
du wirst beschnitten worden sein |
| 3. Person Singular |
exputatus erit
|
er/sie/es wird beschnitten worden sein |
| 1. Person Plural |
exputati erimus
|
wir werden beschnitten worden sein |
| 2. Person Plural |
exputati eritis
|
ihr werdet beschnitten worden sein |
| 3. Person Plural |
exputati erunt
|
sie werden beschnitten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputare
|
beschneiden |
| Vorzeitigkeit |
exputavisse
|
beschnitten haben |
| Nachzeitigkeit |
exputaturum esse
|
beschneiden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputari exputarier
|
beschnitten werden |
| Vorzeitigkeit |
exputatum esse
|
beschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exputatum iri
|
künftig beschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exputa
|
beschneide! |
| 2. Person Plural |
exputate
|
beschneidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exputato
|
| 3. Person Singular |
exputato
|
| 2. Person Plural |
exputatote
|
| 3. Person Plural |
exputanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exputare
|
das Beschneiden |
| Genitiv |
exputandi
|
des Beschneidens |
| Dativ |
exputando
|
dem Beschneiden |
| Akkusativ |
exputandum
|
das Beschneiden |
| Ablativ |
exputando
|
durch das Beschneiden |
| Vokativ |
exputande
|
Beschneiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputandus
|
exputanda
|
exputandum
|
| Genitiv |
exputandi
|
exputandae
|
exputandi
|
| Dativ |
exputando
|
exputandae
|
exputando
|
| Akkusativ |
exputandum
|
exputandam
|
exputandum
|
| Ablativ |
exputando
|
exputanda
|
exputando
|
| Vokativ |
exputande
|
exputanda
|
exputandum
|
Plural
| Nominativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
| Genitiv |
exputandorum
|
exputandarum
|
exputandorum
|
| Dativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Akkusativ |
exputandos
|
exputandas
|
exputanda
|
| Ablativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Vokativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
| Genitiv |
exputantis
|
exputantis
|
exputantis
|
| Dativ |
exputanti
|
exputanti
|
exputanti
|
| Akkusativ |
exputantem
|
exputantem
|
exputans
|
| Ablativ |
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
| Vokativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
Plural
| Nominativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Genitiv |
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
| Dativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Akkusativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Ablativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Vokativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputatus
|
exputata
|
exputatum
|
| Genitiv |
exputati
|
exputatae
|
exputati
|
| Dativ |
exputato
|
exputatae
|
exputato
|
| Akkusativ |
exputatum
|
exputatam
|
exputatum
|
| Ablativ |
exputato
|
exputata
|
exputato
|
| Vokativ |
exputate
|
exputata
|
exputatum
|
Plural
| Nominativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
| Genitiv |
exputatorum
|
exputatarum
|
exputatorum
|
| Dativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Akkusativ |
exputatos
|
exputatas
|
exputata
|
| Ablativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Vokativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputaturus
|
exputatura
|
exputaturum
|
| Genitiv |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputaturi
|
| Dativ |
exputaturo
|
exputaturae
|
exputaturo
|
| Akkusativ |
exputaturum
|
exputaturam
|
exputaturum
|
| Ablativ |
exputaturo
|
exputatura
|
exputaturo
|
| Vokativ |
exputature
|
exputatura
|
exputaturum
|
Plural
| Nominativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
| Genitiv |
exputaturorum
|
exputaturarum
|
exputaturorum
|
| Dativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Akkusativ |
exputaturos
|
exputaturas
|
exputatura
|
| Ablativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Vokativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exputatum
|
exputatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputo
|
ich ergründe |
| 2. Person Singular |
exputas
|
du ergründest |
| 3. Person Singular |
exputat
|
er/sie/es ergründet |
| 1. Person Plural |
exputamus
|
wir ergründen |
| 2. Person Plural |
exputatis
|
ihr ergründet |
| 3. Person Plural |
exputant
|
sie ergründen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputor
|
ich werde ergründet |
| 2. Person Singular |
exputaris exputare
|
du wirst ergründet |
| 3. Person Singular |
exputatur
|
er/sie/es wird ergründet |
| 1. Person Plural |
exputamur
|
wir werden ergründet |
| 2. Person Plural |
exputamini
|
ihr werdet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputantur
|
sie werden ergründet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputem
|
ich ergründe |
| 2. Person Singular |
exputes
|
du ergründest |
| 3. Person Singular |
exputet
|
er/sie/es ergründe |
| 1. Person Plural |
exputemus
|
wir ergründen |
| 2. Person Plural |
exputetis
|
ihr ergründet |
| 3. Person Plural |
exputent
|
sie ergründen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputer
|
ich werde ergründet |
| 2. Person Singular |
exputeris exputere
|
du werdest ergründet |
| 3. Person Singular |
exputetur
|
er/sie/es werde ergründet |
| 1. Person Plural |
exputemur
|
wir werden ergründet |
| 2. Person Plural |
exputemini
|
ihr werdet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputentur
|
sie werden ergründet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabam
|
ich ergründete |
| 2. Person Singular |
exputabas
|
du ergründetest |
| 3. Person Singular |
exputabat
|
er/sie/es ergründete |
| 1. Person Plural |
exputabamus
|
wir ergründeten |
| 2. Person Plural |
exputabatis
|
ihr ergründetet |
| 3. Person Plural |
exputabant
|
sie ergründeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabar
|
ich wurde ergründet |
| 2. Person Singular |
exputabaris exputabare
|
du wurdest ergründet |
| 3. Person Singular |
exputabatur
|
er/sie/es wurde ergründet |
| 1. Person Plural |
exputabamur
|
wir wurden ergründet |
| 2. Person Plural |
exputabamini
|
ihr wurdet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputabantur
|
sie wurden ergründet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarem
|
ich ergründete |
| 2. Person Singular |
exputares
|
du ergründetest |
| 3. Person Singular |
exputaret
|
er/sie/es ergründete |
| 1. Person Plural |
exputaremus
|
wir ergründeten |
| 2. Person Plural |
exputaretis
|
ihr ergründetet |
| 3. Person Plural |
exputarent
|
sie ergründeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarer
|
ich würde ergründet |
| 2. Person Singular |
exputareris exputarere
|
du würdest ergründet |
| 3. Person Singular |
exputaretur
|
er/sie/es würde ergründet |
| 1. Person Plural |
exputaremur
|
wir würden ergründet |
| 2. Person Plural |
exputaremini
|
ihr würdet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputarentur
|
sie würden ergründet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabo
|
ich werde ergründen |
| 2. Person Singular |
exputabis
|
du wirst ergründen |
| 3. Person Singular |
exputabit
|
er/sie/es wird ergründen |
| 1. Person Plural |
exputabimus
|
wir werden ergründen |
| 2. Person Plural |
exputabitis
|
ihr werdet ergründen |
| 3. Person Plural |
exputabunt
|
sie werden ergründen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabor
|
ich werde ergründet werden |
| 2. Person Singular |
exputaberis exputabere
|
du wirst ergründet werden |
| 3. Person Singular |
exputabitur
|
er/sie/es wird ergründet werden |
| 1. Person Plural |
exputabimur
|
wir werden ergründet werden |
| 2. Person Plural |
exputabimini
|
ihr werdet ergründet werden |
| 3. Person Plural |
exputabuntur
|
sie werden ergründet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavi
|
ich habe ergründet |
| 2. Person Singular |
exputavisti
|
du hast ergründet |
| 3. Person Singular |
exputavit
|
er/sie/es hat ergründet |
| 1. Person Plural |
exputavimus
|
wir haben ergründet |
| 2. Person Plural |
exputavistis
|
ihr habt ergründet |
| 3. Person Plural |
exputaverunt exputavere
|
sie haben ergründet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sum
|
ich bin ergründet worden |
| 2. Person Singular |
exputatus es
|
du bist ergründet worden |
| 3. Person Singular |
exputatus est
|
er/sie/es ist ergründet worden |
| 1. Person Plural |
exputati sumus
|
wir sind ergründet worden |
| 2. Person Plural |
exputati estis
|
ihr seid ergründet worden |
| 3. Person Plural |
exputati sunt
|
sie sind ergründet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaverim
|
ich habe ergründet |
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
du habest ergründet |
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
er/sie/es habe ergründet |
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
wir haben ergründet |
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
ihr habet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
sie haben ergründet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sim
|
ich sei ergründet worden |
| 2. Person Singular |
exputatus sis
|
du seiest ergründet worden |
| 3. Person Singular |
exputatus sit
|
er/sie/es sei ergründet worden |
| 1. Person Plural |
exputati simus
|
wir seien ergründet worden |
| 2. Person Plural |
exputati sitis
|
ihr seiet ergründet worden |
| 3. Person Plural |
exputati sint
|
sie seien ergründet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaveram
|
ich hatte ergründet |
| 2. Person Singular |
exputaveras
|
du hattest ergründet |
| 3. Person Singular |
exputaverat
|
er/sie/es hatte ergründet |
| 1. Person Plural |
exputaveramus
|
wir hatten ergründet |
| 2. Person Plural |
exputaveratis
|
ihr hattet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputaverant
|
sie hatten ergründet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus eram
|
ich war ergründet worden |
| 2. Person Singular |
exputatus eras
|
du warst ergründet worden |
| 3. Person Singular |
exputatus erat
|
er/sie/es war ergründet worden |
| 1. Person Plural |
exputati eramus
|
wir waren ergründet worden |
| 2. Person Plural |
exputati eratis
|
ihr wart ergründet worden |
| 3. Person Plural |
exputati erant
|
sie waren ergründet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavissem
|
ich hätte ergründet |
| 2. Person Singular |
exputavisses
|
du hättest ergründet |
| 3. Person Singular |
exputavisset
|
er/sie/es hätte ergründet |
| 1. Person Plural |
exputavissemus
|
wir hätten ergründet |
| 2. Person Plural |
exputavissetis
|
ihr hättet ergründet |
| 3. Person Plural |
exputavissent
|
sie hätten ergründet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus essem
|
ich wäre ergründet worden |
| 2. Person Singular |
exputatus esses
|
du wärest ergründet worden |
| 3. Person Singular |
exputatus esset
|
er/sie/es wäre ergründet worden |
| 1. Person Plural |
exputati essemus
|
wir wären ergründet worden |
| 2. Person Plural |
exputati essetis
|
ihr wäret ergründet worden |
| 3. Person Plural |
exputati essent
|
sie wären ergründet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavero
|
ich werde ergründet haben |
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
du wirst ergründet haben |
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
er/sie/es wird ergründet haben |
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
wir werden ergründet haben |
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
ihr werdet ergründet haben |
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
sie werden ergründet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus ero
|
ich werde ergründet worden sein |
| 2. Person Singular |
exputatus eris
|
du wirst ergründet worden sein |
| 3. Person Singular |
exputatus erit
|
er/sie/es wird ergründet worden sein |
| 1. Person Plural |
exputati erimus
|
wir werden ergründet worden sein |
| 2. Person Plural |
exputati eritis
|
ihr werdet ergründet worden sein |
| 3. Person Plural |
exputati erunt
|
sie werden ergründet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputare
|
ergründen |
| Vorzeitigkeit |
exputavisse
|
ergründet haben |
| Nachzeitigkeit |
exputaturum esse
|
ergründen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputari exputarier
|
ergründet werden |
| Vorzeitigkeit |
exputatum esse
|
ergründet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exputatum iri
|
künftig ergründet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exputa
|
ergründe! |
| 2. Person Plural |
exputate
|
ergründet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exputato
|
| 3. Person Singular |
exputato
|
| 2. Person Plural |
exputatote
|
| 3. Person Plural |
exputanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exputare
|
das Ergründen |
| Genitiv |
exputandi
|
des Ergründens |
| Dativ |
exputando
|
dem Ergründen |
| Akkusativ |
exputandum
|
das Ergründen |
| Ablativ |
exputando
|
durch das Ergründen |
| Vokativ |
exputande
|
Ergründen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputandus
|
exputanda
|
exputandum
|
| Genitiv |
exputandi
|
exputandae
|
exputandi
|
| Dativ |
exputando
|
exputandae
|
exputando
|
| Akkusativ |
exputandum
|
exputandam
|
exputandum
|
| Ablativ |
exputando
|
exputanda
|
exputando
|
| Vokativ |
exputande
|
exputanda
|
exputandum
|
Plural
| Nominativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
| Genitiv |
exputandorum
|
exputandarum
|
exputandorum
|
| Dativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Akkusativ |
exputandos
|
exputandas
|
exputanda
|
| Ablativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Vokativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
| Genitiv |
exputantis
|
exputantis
|
exputantis
|
| Dativ |
exputanti
|
exputanti
|
exputanti
|
| Akkusativ |
exputantem
|
exputantem
|
exputans
|
| Ablativ |
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
| Vokativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
Plural
| Nominativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Genitiv |
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
| Dativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Akkusativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Ablativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Vokativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputatus
|
exputata
|
exputatum
|
| Genitiv |
exputati
|
exputatae
|
exputati
|
| Dativ |
exputato
|
exputatae
|
exputato
|
| Akkusativ |
exputatum
|
exputatam
|
exputatum
|
| Ablativ |
exputato
|
exputata
|
exputato
|
| Vokativ |
exputate
|
exputata
|
exputatum
|
Plural
| Nominativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
| Genitiv |
exputatorum
|
exputatarum
|
exputatorum
|
| Dativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Akkusativ |
exputatos
|
exputatas
|
exputata
|
| Ablativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Vokativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputaturus
|
exputatura
|
exputaturum
|
| Genitiv |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputaturi
|
| Dativ |
exputaturo
|
exputaturae
|
exputaturo
|
| Akkusativ |
exputaturum
|
exputaturam
|
exputaturum
|
| Ablativ |
exputaturo
|
exputatura
|
exputaturo
|
| Vokativ |
exputature
|
exputatura
|
exputaturum
|
Plural
| Nominativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
| Genitiv |
exputaturorum
|
exputaturarum
|
exputaturorum
|
| Dativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Akkusativ |
exputaturos
|
exputaturas
|
exputatura
|
| Ablativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Vokativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exputatum
|
exputatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputo
|
|
| 2. Person Singular |
exputas
|
|
| 3. Person Singular |
exputat
|
|
| 1. Person Plural |
exputamus
|
|
| 2. Person Plural |
exputatis
|
|
| 3. Person Plural |
exputant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputor
|
|
| 2. Person Singular |
exputaris exputare
|
|
| 3. Person Singular |
exputatur
|
|
| 1. Person Plural |
exputamur
|
|
| 2. Person Plural |
exputamini
|
|
| 3. Person Plural |
exputantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputem
|
|
| 2. Person Singular |
exputes
|
|
| 3. Person Singular |
exputet
|
|
| 1. Person Plural |
exputemus
|
|
| 2. Person Plural |
exputetis
|
|
| 3. Person Plural |
exputent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputer
|
|
| 2. Person Singular |
exputeris exputere
|
|
| 3. Person Singular |
exputetur
|
|
| 1. Person Plural |
exputemur
|
|
| 2. Person Plural |
exputemini
|
|
| 3. Person Plural |
exputentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabam
|
|
| 2. Person Singular |
exputabas
|
|
| 3. Person Singular |
exputabat
|
|
| 1. Person Plural |
exputabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exputabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exputabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabar
|
|
| 2. Person Singular |
exputabaris exputabare
|
|
| 3. Person Singular |
exputabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exputabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exputabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exputabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarem
|
|
| 2. Person Singular |
exputares
|
|
| 3. Person Singular |
exputaret
|
|
| 1. Person Plural |
exputaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exputaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exputarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputarer
|
|
| 2. Person Singular |
exputareris exputarere
|
|
| 3. Person Singular |
exputaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exputaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exputaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exputarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabo
|
|
| 2. Person Singular |
exputabis
|
|
| 3. Person Singular |
exputabit
|
|
| 1. Person Plural |
exputabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exputabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exputabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputabor
|
|
| 2. Person Singular |
exputaberis exputabere
|
|
| 3. Person Singular |
exputabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exputabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exputabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exputabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavi
|
|
| 2. Person Singular |
exputavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exputavit
|
|
| 1. Person Plural |
exputavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exputavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exputaverunt exputavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exputatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exputatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exputati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exputati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exputati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exputatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exputatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exputati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exputati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exputati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exputaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exputaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exputaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exputaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exputaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exputatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exputatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exputati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exputati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exputati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exputavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exputavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exputavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exputavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exputavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exputatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exputatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exputati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exputati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exputati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exputavero
|
|
| 2. Person Singular |
exputaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exputaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exputaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exputaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exputaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exputatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exputatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exputatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exputati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exputati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exputati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exputavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exputaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exputari exputarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exputatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exputatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exputa
|
! |
| 2. Person Plural |
exputate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exputato
|
| 3. Person Singular |
exputato
|
| 2. Person Plural |
exputatote
|
| 3. Person Plural |
exputanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exputare
|
|
| Genitiv |
exputandi
|
|
| Dativ |
exputando
|
|
| Akkusativ |
exputandum
|
|
| Ablativ |
exputando
|
|
| Vokativ |
exputande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputandus
|
exputanda
|
exputandum
|
| Genitiv |
exputandi
|
exputandae
|
exputandi
|
| Dativ |
exputando
|
exputandae
|
exputando
|
| Akkusativ |
exputandum
|
exputandam
|
exputandum
|
| Ablativ |
exputando
|
exputanda
|
exputando
|
| Vokativ |
exputande
|
exputanda
|
exputandum
|
Plural
| Nominativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
| Genitiv |
exputandorum
|
exputandarum
|
exputandorum
|
| Dativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Akkusativ |
exputandos
|
exputandas
|
exputanda
|
| Ablativ |
exputandis
|
exputandis
|
exputandis
|
| Vokativ |
exputandi
|
exputandae
|
exputanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
| Genitiv |
exputantis
|
exputantis
|
exputantis
|
| Dativ |
exputanti
|
exputanti
|
exputanti
|
| Akkusativ |
exputantem
|
exputantem
|
exputans
|
| Ablativ |
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
exputanti exputante
|
| Vokativ |
exputans
|
exputans
|
exputans
|
Plural
| Nominativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Genitiv |
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
exputantium exputantum
|
| Dativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Akkusativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
| Ablativ |
exputantibus
|
exputantibus
|
exputantibus
|
| Vokativ |
exputantes
|
exputantes
|
exputantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputatus
|
exputata
|
exputatum
|
| Genitiv |
exputati
|
exputatae
|
exputati
|
| Dativ |
exputato
|
exputatae
|
exputato
|
| Akkusativ |
exputatum
|
exputatam
|
exputatum
|
| Ablativ |
exputato
|
exputata
|
exputato
|
| Vokativ |
exputate
|
exputata
|
exputatum
|
Plural
| Nominativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
| Genitiv |
exputatorum
|
exputatarum
|
exputatorum
|
| Dativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Akkusativ |
exputatos
|
exputatas
|
exputata
|
| Ablativ |
exputatis
|
exputatis
|
exputatis
|
| Vokativ |
exputati
|
exputatae
|
exputata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exputaturus
|
exputatura
|
exputaturum
|
| Genitiv |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputaturi
|
| Dativ |
exputaturo
|
exputaturae
|
exputaturo
|
| Akkusativ |
exputaturum
|
exputaturam
|
exputaturum
|
| Ablativ |
exputaturo
|
exputatura
|
exputaturo
|
| Vokativ |
exputature
|
exputatura
|
exputaturum
|
Plural
| Nominativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
| Genitiv |
exputaturorum
|
exputaturarum
|
exputaturorum
|
| Dativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Akkusativ |
exputaturos
|
exputaturas
|
exputatura
|
| Ablativ |
exputaturis
|
exputaturis
|
exputaturis
|
| Vokativ |
exputaturi
|
exputaturae
|
exputatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exputatum
|
exputatu
|