Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolio
|
ich plündere aus |
| 2. Person Singular |
exspolias
|
du plünderst aus |
| 3. Person Singular |
exspoliat
|
er/sie/es plündert aus |
| 1. Person Plural |
exspoliamus
|
wir plündern aus |
| 2. Person Plural |
exspoliatis
|
ihr plündert aus |
| 3. Person Plural |
exspoliant
|
sie plündern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolior
|
ich werde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliaris exspoliare
|
du wirst ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliatur
|
er/sie/es wird ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliamur
|
wir werden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliamini
|
ihr werdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliantur
|
sie werden ausgeplündert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliem
|
ich plündere aus |
| 2. Person Singular |
exspolies
|
du plünderst aus |
| 3. Person Singular |
exspoliet
|
er/sie/es plündere aus |
| 1. Person Plural |
exspoliemus
|
wir plündern aus |
| 2. Person Plural |
exspolietis
|
ihr plündert aus |
| 3. Person Plural |
exspolient
|
sie plündern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolier
|
ich werde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspolieris exspoliere
|
du werdest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspolietur
|
er/sie/es werde ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliemur
|
wir werden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliemini
|
ihr werdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspolientur
|
sie werden ausgeplündert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabam
|
ich plünderte aus |
| 2. Person Singular |
exspoliabas
|
du plündertest aus |
| 3. Person Singular |
exspoliabat
|
er/sie/es plünderte aus |
| 1. Person Plural |
exspoliabamus
|
wir plünderten aus |
| 2. Person Plural |
exspoliabatis
|
ihr plündertet aus |
| 3. Person Plural |
exspoliabant
|
sie plünderten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabar
|
ich wurde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliabaris exspoliabare
|
du wurdest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliabatur
|
er/sie/es wurde ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliabamur
|
wir wurden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliabamini
|
ihr wurdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliabantur
|
sie wurden ausgeplündert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliarem
|
ich plünderte aus |
| 2. Person Singular |
exspoliares
|
du plündertest aus |
| 3. Person Singular |
exspoliaret
|
er/sie/es plünderte aus |
| 1. Person Plural |
exspoliaremus
|
wir plünderten aus |
| 2. Person Plural |
exspoliaretis
|
ihr plündertet aus |
| 3. Person Plural |
exspoliarent
|
sie plünderten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliarer
|
ich würde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliareris exspoliarere
|
du würdest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliaretur
|
er/sie/es würde ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliaremur
|
wir würden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliaremini
|
ihr würdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliarentur
|
sie würden ausgeplündert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabo
|
ich werde ausplündern |
| 2. Person Singular |
exspoliabis
|
du wirst ausplündern |
| 3. Person Singular |
exspoliabit
|
er/sie/es wird ausplündern |
| 1. Person Plural |
exspoliabimus
|
wir werden ausplündern |
| 2. Person Plural |
exspoliabitis
|
ihr werdet ausplündern |
| 3. Person Plural |
exspoliabunt
|
sie werden ausplündern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabor
|
ich werde ausgeplündert werden |
| 2. Person Singular |
exspoliaberis exspoliabere
|
du wirst ausgeplündert werden |
| 3. Person Singular |
exspoliabitur
|
er/sie/es wird ausgeplündert werden |
| 1. Person Plural |
exspoliabimur
|
wir werden ausgeplündert werden |
| 2. Person Plural |
exspoliabimini
|
ihr werdet ausgeplündert werden |
| 3. Person Plural |
exspoliabuntur
|
sie werden ausgeplündert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavi
|
ich habe ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliavisti
|
du hast ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliavit
|
er/sie/es hat ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliavimus
|
wir haben ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliavistis
|
ihr habt ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliaverunt exspoliavere
|
sie haben ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus sum
|
ich bin ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus es
|
du bist ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus est
|
er/sie/es ist ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati sumus
|
wir sind ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati estis
|
ihr seid ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati sunt
|
sie sind ausgeplündert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliaverim
|
ich habe ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliaveris
|
du habest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliaverit
|
er/sie/es habe ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliaverimus
|
wir haben ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliaveritis
|
ihr habet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliaverint
|
sie haben ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus sim
|
ich sei ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus sis
|
du seiest ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus sit
|
er/sie/es sei ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati simus
|
wir seien ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati sitis
|
ihr seiet ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati sint
|
sie seien ausgeplündert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliaveram
|
ich hatte ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliaveras
|
du hattest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliaverat
|
er/sie/es hatte ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliaveramus
|
wir hatten ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliaveratis
|
ihr hattet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliaverant
|
sie hatten ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus eram
|
ich war ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus eras
|
du warst ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus erat
|
er/sie/es war ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati eramus
|
wir waren ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati eratis
|
ihr wart ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati erant
|
sie waren ausgeplündert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavissem
|
ich hätte ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
exspoliavisses
|
du hättest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
exspoliavisset
|
er/sie/es hätte ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
exspoliavissemus
|
wir hätten ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
exspoliavissetis
|
ihr hättet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
exspoliavissent
|
sie hätten ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus essem
|
ich wäre ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus esses
|
du wärest ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati essemus
|
wir wären ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati essetis
|
ihr wäret ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati essent
|
sie wären ausgeplündert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavero
|
ich werde ausgeplündert haben |
| 2. Person Singular |
exspoliaveris
|
du wirst ausgeplündert haben |
| 3. Person Singular |
exspoliaverit
|
er/sie/es wird ausgeplündert haben |
| 1. Person Plural |
exspoliaverimus
|
wir werden ausgeplündert haben |
| 2. Person Plural |
exspoliaveritis
|
ihr werdet ausgeplündert haben |
| 3. Person Plural |
exspoliaverint
|
sie werden ausgeplündert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus ero
|
ich werde ausgeplündert worden sein |
| 2. Person Singular |
exspoliatus eris
|
du wirst ausgeplündert worden sein |
| 3. Person Singular |
exspoliatus erit
|
er/sie/es wird ausgeplündert worden sein |
| 1. Person Plural |
exspoliati erimus
|
wir werden ausgeplündert worden sein |
| 2. Person Plural |
exspoliati eritis
|
ihr werdet ausgeplündert worden sein |
| 3. Person Plural |
exspoliati erunt
|
sie werden ausgeplündert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exspoliare
|
ausplündern |
| Vorzeitigkeit |
exspoliavisse
|
ausgeplündert haben |
| Nachzeitigkeit |
exspoliaturum esse
|
ausplündern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exspoliari exspoliarier
|
ausgeplündert werden |
| Vorzeitigkeit |
exspoliatum esse
|
ausgeplündert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exspoliatum iri
|
künftig ausgeplündert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exspolia
|
plündere aus! |
| 2. Person Plural |
exspoliate
|
plündert aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exspoliato
|
| 3. Person Singular |
exspoliato
|
| 2. Person Plural |
exspoliatote
|
| 3. Person Plural |
exspolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exspoliare
|
das Ausplündern |
| Genitiv |
exspoliandi
|
des Ausplündernes |
| Dativ |
exspoliando
|
dem Ausplündern |
| Akkusativ |
exspoliandum
|
das Ausplündern |
| Ablativ |
exspoliando
|
durch das Ausplündern |
| Vokativ |
exspoliande
|
Ausplündern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliandus
|
exspolianda
|
exspoliandum
|
| Genitiv |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspoliandi
|
| Dativ |
exspoliando
|
exspoliandae
|
exspoliando
|
| Akkusativ |
exspoliandum
|
exspoliandam
|
exspoliandum
|
| Ablativ |
exspoliando
|
exspolianda
|
exspoliando
|
| Vokativ |
exspoliande
|
exspolianda
|
exspoliandum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspolianda
|
| Genitiv |
exspoliandorum
|
exspoliandarum
|
exspoliandorum
|
| Dativ |
exspoliandis
|
exspoliandis
|
exspoliandis
|
| Akkusativ |
exspoliandos
|
exspoliandas
|
exspolianda
|
| Ablativ |
exspoliandis
|
exspoliandis
|
exspoliandis
|
| Vokativ |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspolians
|
exspolians
|
exspolians
|
| Genitiv |
exspoliantis
|
exspoliantis
|
exspoliantis
|
| Dativ |
exspolianti
|
exspolianti
|
exspolianti
|
| Akkusativ |
exspoliantem
|
exspoliantem
|
exspolians
|
| Ablativ |
exspolianti exspoliante
|
exspolianti exspoliante
|
exspolianti exspoliante
|
| Vokativ |
exspolians
|
exspolians
|
exspolians
|
Plural
| Nominativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
| Genitiv |
exspoliantium exspoliantum
|
exspoliantium exspoliantum
|
exspoliantium exspoliantum
|
| Dativ |
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
| Akkusativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
| Ablativ |
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
| Vokativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliatus
|
exspoliata
|
exspoliatum
|
| Genitiv |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliati
|
| Dativ |
exspoliato
|
exspoliatae
|
exspoliato
|
| Akkusativ |
exspoliatum
|
exspoliatam
|
exspoliatum
|
| Ablativ |
exspoliato
|
exspoliata
|
exspoliato
|
| Vokativ |
exspoliate
|
exspoliata
|
exspoliatum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliata
|
| Genitiv |
exspoliatorum
|
exspoliatarum
|
exspoliatorum
|
| Dativ |
exspoliatis
|
exspoliatis
|
exspoliatis
|
| Akkusativ |
exspoliatos
|
exspoliatas
|
exspoliata
|
| Ablativ |
exspoliatis
|
exspoliatis
|
exspoliatis
|
| Vokativ |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliaturus
|
exspoliatura
|
exspoliaturum
|
| Genitiv |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliaturi
|
| Dativ |
exspoliaturo
|
exspoliaturae
|
exspoliaturo
|
| Akkusativ |
exspoliaturum
|
exspoliaturam
|
exspoliaturum
|
| Ablativ |
exspoliaturo
|
exspoliatura
|
exspoliaturo
|
| Vokativ |
exspoliature
|
exspoliatura
|
exspoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliatura
|
| Genitiv |
exspoliaturorum
|
exspoliaturarum
|
exspoliaturorum
|
| Dativ |
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
| Akkusativ |
exspoliaturos
|
exspoliaturas
|
exspoliatura
|
| Ablativ |
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
| Vokativ |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exspoliatum
|
exspoliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolio
|
ich beraube |
| 2. Person Singular |
exspolias
|
du beraubst |
| 3. Person Singular |
exspoliat
|
er/sie/es beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliamus
|
wir berauben |
| 2. Person Plural |
exspoliatis
|
ihr beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliant
|
sie berauben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolior
|
ich werde beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliaris exspoliare
|
du wirst beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliatur
|
er/sie/es wird beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliamur
|
wir werden beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliamini
|
ihr werdet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliantur
|
sie werden beraubt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliem
|
ich beraube |
| 2. Person Singular |
exspolies
|
du beraubest |
| 3. Person Singular |
exspoliet
|
er/sie/es beraube |
| 1. Person Plural |
exspoliemus
|
wir berauben |
| 2. Person Plural |
exspolietis
|
ihr beraubet |
| 3. Person Plural |
exspolient
|
sie berauben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolier
|
ich werde beraubt |
| 2. Person Singular |
exspolieris exspoliere
|
du werdest beraubt |
| 3. Person Singular |
exspolietur
|
er/sie/es werde beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliemur
|
wir werden beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliemini
|
ihr werdet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspolientur
|
sie werden beraubt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabam
|
ich beraubte |
| 2. Person Singular |
exspoliabas
|
du beraubtest |
| 3. Person Singular |
exspoliabat
|
er/sie/es beraubte |
| 1. Person Plural |
exspoliabamus
|
wir beraubten |
| 2. Person Plural |
exspoliabatis
|
ihr beraubtet |
| 3. Person Plural |
exspoliabant
|
sie beraubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabar
|
ich wurde beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliabaris exspoliabare
|
du wurdest beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliabatur
|
er/sie/es wurde beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliabamur
|
wir wurden beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliabamini
|
ihr wurdet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliabantur
|
sie wurden beraubt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliarem
|
ich beraubte |
| 2. Person Singular |
exspoliares
|
du beraubtest |
| 3. Person Singular |
exspoliaret
|
er/sie/es beraubte |
| 1. Person Plural |
exspoliaremus
|
wir beraubten |
| 2. Person Plural |
exspoliaretis
|
ihr beraubtet |
| 3. Person Plural |
exspoliarent
|
sie beraubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliarer
|
ich würde beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliareris exspoliarere
|
du würdest beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliaretur
|
er/sie/es würde beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliaremur
|
wir würden beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliaremini
|
ihr würdet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliarentur
|
sie würden beraubt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabo
|
ich werde berauben |
| 2. Person Singular |
exspoliabis
|
du wirst berauben |
| 3. Person Singular |
exspoliabit
|
er/sie/es wird berauben |
| 1. Person Plural |
exspoliabimus
|
wir werden berauben |
| 2. Person Plural |
exspoliabitis
|
ihr werdet berauben |
| 3. Person Plural |
exspoliabunt
|
sie werden berauben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabor
|
ich werde beraubt werden |
| 2. Person Singular |
exspoliaberis exspoliabere
|
du wirst beraubt werden |
| 3. Person Singular |
exspoliabitur
|
er/sie/es wird beraubt werden |
| 1. Person Plural |
exspoliabimur
|
wir werden beraubt werden |
| 2. Person Plural |
exspoliabimini
|
ihr werdet beraubt werden |
| 3. Person Plural |
exspoliabuntur
|
sie werden beraubt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavi
|
ich habe beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliavisti
|
du hast beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliavit
|
er/sie/es hat beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliavimus
|
wir haben beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliavistis
|
ihr habt beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliaverunt exspoliavere
|
sie haben beraubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus sum
|
ich bin beraubt worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus es
|
du bist beraubt worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus est
|
er/sie/es ist beraubt worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati sumus
|
wir sind beraubt worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati estis
|
ihr seid beraubt worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati sunt
|
sie sind beraubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliaverim
|
ich habe beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliaveris
|
du habest beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliaverit
|
er/sie/es habe beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliaverimus
|
wir haben beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliaveritis
|
ihr habet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliaverint
|
sie haben beraubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus sim
|
ich sei beraubt worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus sis
|
du seiest beraubt worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus sit
|
er/sie/es sei beraubt worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati simus
|
wir seien beraubt worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati sitis
|
ihr seiet beraubt worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati sint
|
sie seien beraubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliaveram
|
ich hatte beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliaveras
|
du hattest beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliaverat
|
er/sie/es hatte beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliaveramus
|
wir hatten beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliaveratis
|
ihr hattet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliaverant
|
sie hatten beraubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus eram
|
ich war beraubt worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus eras
|
du warst beraubt worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus erat
|
er/sie/es war beraubt worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati eramus
|
wir waren beraubt worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati eratis
|
ihr wart beraubt worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati erant
|
sie waren beraubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavissem
|
ich hätte beraubt |
| 2. Person Singular |
exspoliavisses
|
du hättest beraubt |
| 3. Person Singular |
exspoliavisset
|
er/sie/es hätte beraubt |
| 1. Person Plural |
exspoliavissemus
|
wir hätten beraubt |
| 2. Person Plural |
exspoliavissetis
|
ihr hättet beraubt |
| 3. Person Plural |
exspoliavissent
|
sie hätten beraubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus essem
|
ich wäre beraubt worden |
| 2. Person Singular |
exspoliatus esses
|
du wärest beraubt worden |
| 3. Person Singular |
exspoliatus esset
|
er/sie/es wäre beraubt worden |
| 1. Person Plural |
exspoliati essemus
|
wir wären beraubt worden |
| 2. Person Plural |
exspoliati essetis
|
ihr wäret beraubt worden |
| 3. Person Plural |
exspoliati essent
|
sie wären beraubt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavero
|
ich werde beraubt haben |
| 2. Person Singular |
exspoliaveris
|
du wirst beraubt haben |
| 3. Person Singular |
exspoliaverit
|
er/sie/es wird beraubt haben |
| 1. Person Plural |
exspoliaverimus
|
wir werden beraubt haben |
| 2. Person Plural |
exspoliaveritis
|
ihr werdet beraubt haben |
| 3. Person Plural |
exspoliaverint
|
sie werden beraubt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus ero
|
ich werde beraubt worden sein |
| 2. Person Singular |
exspoliatus eris
|
du wirst beraubt worden sein |
| 3. Person Singular |
exspoliatus erit
|
er/sie/es wird beraubt worden sein |
| 1. Person Plural |
exspoliati erimus
|
wir werden beraubt worden sein |
| 2. Person Plural |
exspoliati eritis
|
ihr werdet beraubt worden sein |
| 3. Person Plural |
exspoliati erunt
|
sie werden beraubt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exspoliare
|
berauben |
| Vorzeitigkeit |
exspoliavisse
|
beraubt haben |
| Nachzeitigkeit |
exspoliaturum esse
|
berauben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exspoliari exspoliarier
|
beraubt werden |
| Vorzeitigkeit |
exspoliatum esse
|
beraubt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exspoliatum iri
|
künftig beraubt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exspolia
|
beraube; beraub! |
| 2. Person Plural |
exspoliate
|
beraubt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exspoliato
|
| 3. Person Singular |
exspoliato
|
| 2. Person Plural |
exspoliatote
|
| 3. Person Plural |
exspolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exspoliare
|
das Berauben |
| Genitiv |
exspoliandi
|
des Beraubens |
| Dativ |
exspoliando
|
dem Berauben |
| Akkusativ |
exspoliandum
|
das Berauben |
| Ablativ |
exspoliando
|
durch das Berauben |
| Vokativ |
exspoliande
|
Berauben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliandus
|
exspolianda
|
exspoliandum
|
| Genitiv |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspoliandi
|
| Dativ |
exspoliando
|
exspoliandae
|
exspoliando
|
| Akkusativ |
exspoliandum
|
exspoliandam
|
exspoliandum
|
| Ablativ |
exspoliando
|
exspolianda
|
exspoliando
|
| Vokativ |
exspoliande
|
exspolianda
|
exspoliandum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspolianda
|
| Genitiv |
exspoliandorum
|
exspoliandarum
|
exspoliandorum
|
| Dativ |
exspoliandis
|
exspoliandis
|
exspoliandis
|
| Akkusativ |
exspoliandos
|
exspoliandas
|
exspolianda
|
| Ablativ |
exspoliandis
|
exspoliandis
|
exspoliandis
|
| Vokativ |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspolians
|
exspolians
|
exspolians
|
| Genitiv |
exspoliantis
|
exspoliantis
|
exspoliantis
|
| Dativ |
exspolianti
|
exspolianti
|
exspolianti
|
| Akkusativ |
exspoliantem
|
exspoliantem
|
exspolians
|
| Ablativ |
exspolianti exspoliante
|
exspolianti exspoliante
|
exspolianti exspoliante
|
| Vokativ |
exspolians
|
exspolians
|
exspolians
|
Plural
| Nominativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
| Genitiv |
exspoliantium exspoliantum
|
exspoliantium exspoliantum
|
exspoliantium exspoliantum
|
| Dativ |
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
| Akkusativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
| Ablativ |
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
| Vokativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliatus
|
exspoliata
|
exspoliatum
|
| Genitiv |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliati
|
| Dativ |
exspoliato
|
exspoliatae
|
exspoliato
|
| Akkusativ |
exspoliatum
|
exspoliatam
|
exspoliatum
|
| Ablativ |
exspoliato
|
exspoliata
|
exspoliato
|
| Vokativ |
exspoliate
|
exspoliata
|
exspoliatum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliata
|
| Genitiv |
exspoliatorum
|
exspoliatarum
|
exspoliatorum
|
| Dativ |
exspoliatis
|
exspoliatis
|
exspoliatis
|
| Akkusativ |
exspoliatos
|
exspoliatas
|
exspoliata
|
| Ablativ |
exspoliatis
|
exspoliatis
|
exspoliatis
|
| Vokativ |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliaturus
|
exspoliatura
|
exspoliaturum
|
| Genitiv |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliaturi
|
| Dativ |
exspoliaturo
|
exspoliaturae
|
exspoliaturo
|
| Akkusativ |
exspoliaturum
|
exspoliaturam
|
exspoliaturum
|
| Ablativ |
exspoliaturo
|
exspoliatura
|
exspoliaturo
|
| Vokativ |
exspoliature
|
exspoliatura
|
exspoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliatura
|
| Genitiv |
exspoliaturorum
|
exspoliaturarum
|
exspoliaturorum
|
| Dativ |
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
| Akkusativ |
exspoliaturos
|
exspoliaturas
|
exspoliatura
|
| Ablativ |
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
| Vokativ |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exspoliatum
|
exspoliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolio
|
|
| 2. Person Singular |
exspolias
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliat
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliamus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliatis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolior
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliaris exspoliare
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliatur
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliamur
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliamini
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliem
|
|
| 2. Person Singular |
exspolies
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliet
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliemus
|
|
| 2. Person Plural |
exspolietis
|
|
| 3. Person Plural |
exspolient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspolier
|
|
| 2. Person Singular |
exspolieris exspoliere
|
|
| 3. Person Singular |
exspolietur
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliemur
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliemini
|
|
| 3. Person Plural |
exspolientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabam
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliabas
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliabat
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabar
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliabaris exspoliabare
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliarem
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliares
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliaret
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliarer
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliareris exspoliarere
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabo
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliabis
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliabit
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliabor
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliaberis exspoliabere
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavi
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliavit
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliaverunt exspoliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliavero
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exspoliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exspoliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exspoliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exspoliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exspoliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exspoliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exspoliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exspoliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exspoliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exspoliari exspoliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exspoliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exspoliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exspolia
|
! |
| 2. Person Plural |
exspoliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exspoliato
|
| 3. Person Singular |
exspoliato
|
| 2. Person Plural |
exspoliatote
|
| 3. Person Plural |
exspolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exspoliare
|
|
| Genitiv |
exspoliandi
|
|
| Dativ |
exspoliando
|
|
| Akkusativ |
exspoliandum
|
|
| Ablativ |
exspoliando
|
|
| Vokativ |
exspoliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliandus
|
exspolianda
|
exspoliandum
|
| Genitiv |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspoliandi
|
| Dativ |
exspoliando
|
exspoliandae
|
exspoliando
|
| Akkusativ |
exspoliandum
|
exspoliandam
|
exspoliandum
|
| Ablativ |
exspoliando
|
exspolianda
|
exspoliando
|
| Vokativ |
exspoliande
|
exspolianda
|
exspoliandum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspolianda
|
| Genitiv |
exspoliandorum
|
exspoliandarum
|
exspoliandorum
|
| Dativ |
exspoliandis
|
exspoliandis
|
exspoliandis
|
| Akkusativ |
exspoliandos
|
exspoliandas
|
exspolianda
|
| Ablativ |
exspoliandis
|
exspoliandis
|
exspoliandis
|
| Vokativ |
exspoliandi
|
exspoliandae
|
exspolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspolians
|
exspolians
|
exspolians
|
| Genitiv |
exspoliantis
|
exspoliantis
|
exspoliantis
|
| Dativ |
exspolianti
|
exspolianti
|
exspolianti
|
| Akkusativ |
exspoliantem
|
exspoliantem
|
exspolians
|
| Ablativ |
exspolianti exspoliante
|
exspolianti exspoliante
|
exspolianti exspoliante
|
| Vokativ |
exspolians
|
exspolians
|
exspolians
|
Plural
| Nominativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
| Genitiv |
exspoliantium exspoliantum
|
exspoliantium exspoliantum
|
exspoliantium exspoliantum
|
| Dativ |
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
| Akkusativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
| Ablativ |
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
exspoliantibus
|
| Vokativ |
exspoliantes
|
exspoliantes
|
exspoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliatus
|
exspoliata
|
exspoliatum
|
| Genitiv |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliati
|
| Dativ |
exspoliato
|
exspoliatae
|
exspoliato
|
| Akkusativ |
exspoliatum
|
exspoliatam
|
exspoliatum
|
| Ablativ |
exspoliato
|
exspoliata
|
exspoliato
|
| Vokativ |
exspoliate
|
exspoliata
|
exspoliatum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliata
|
| Genitiv |
exspoliatorum
|
exspoliatarum
|
exspoliatorum
|
| Dativ |
exspoliatis
|
exspoliatis
|
exspoliatis
|
| Akkusativ |
exspoliatos
|
exspoliatas
|
exspoliata
|
| Ablativ |
exspoliatis
|
exspoliatis
|
exspoliatis
|
| Vokativ |
exspoliati
|
exspoliatae
|
exspoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exspoliaturus
|
exspoliatura
|
exspoliaturum
|
| Genitiv |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliaturi
|
| Dativ |
exspoliaturo
|
exspoliaturae
|
exspoliaturo
|
| Akkusativ |
exspoliaturum
|
exspoliaturam
|
exspoliaturum
|
| Ablativ |
exspoliaturo
|
exspoliatura
|
exspoliaturo
|
| Vokativ |
exspoliature
|
exspoliatura
|
exspoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliatura
|
| Genitiv |
exspoliaturorum
|
exspoliaturarum
|
exspoliaturorum
|
| Dativ |
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
| Akkusativ |
exspoliaturos
|
exspoliaturas
|
exspoliatura
|
| Ablativ |
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
exspoliaturis
|
| Vokativ |
exspoliaturi
|
exspoliaturae
|
exspoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exspoliatum
|
exspoliatu
|