frohlocken
jubeln
aufhüpfen
aufspringen
aufwogen
ausgelassen sein
herumspringen
in die Höhe springen
jauchzen
prahlen
sich gehen lassen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich frohlocke
2. Person Singular
exsultas
du frohlockst
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es frohlockt
1. Person Plural
exsultamus
wir frohlocken
2. Person Plural
exsultatis
ihr frohlockt
3. Person Plural
exsultant
sie frohlocken
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich frohlocke
2. Person Singular
exsultes
du frohlockest
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es frohlocke
1. Person Plural
exsultemus
wir frohlocken
2. Person Plural
exsultetis
ihr frohlocket
3. Person Plural
exsultent
sie frohlocken
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich frohlockte
2. Person Singular
exsultabas
du frohlocktest
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es frohlockte
1. Person Plural
exsultabamus
wir frohlockten
2. Person Plural
exsultabatis
ihr frohlocktet
3. Person Plural
exsultabant
sie frohlockten
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich frohlockte
2. Person Singular
exsultares
du frohlocktest
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es frohlockte
1. Person Plural
exsultaremus
wir frohlockten
2. Person Plural
exsultaretis
ihr frohlocktet
3. Person Plural
exsultarent
sie frohlockten
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde frohlocken
2. Person Singular
exsultabis
du wirst frohlocken
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird frohlocken
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden frohlocken
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet frohlocken
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden frohlocken
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich habe frohlockt
2. Person Singular
exsultavisti
du hast frohlockt
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es hat frohlockt
1. Person Plural
exsultavimus
wir haben frohlockt
2. Person Plural
exsultavistis
ihr habt frohlockt
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie haben frohlockt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich habe frohlockt
2. Person Singular
exsultaveris
du habest frohlockt
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es habe frohlockt
1. Person Plural
exsultaverimus
wir haben frohlockt
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr habet frohlockt
3. Person Plural
exsultaverint
sie haben frohlockt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich hatte frohlockt
2. Person Singular
exsultaveras
du hattest frohlockt
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es hatte frohlockt
1. Person Plural
exsultaveramus
wir hatten frohlockt
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr hattet frohlockt
3. Person Plural
exsultaverant
sie hatten frohlockt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich hätte frohlockt
2. Person Singular
exsultavisses
du hättest frohlockt
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es hätte frohlockt
1. Person Plural
exsultavissemus
wir hätten frohlockt
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr hättet frohlockt
3. Person Plural
exsultavissent
sie hätten frohlockt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde frohlockt haben
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst frohlockt haben
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird frohlockt haben
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden frohlockt haben
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet frohlockt haben
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden frohlockt haben
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
frohlocken
Vorzeitigkeit
exsultavisse
frohlockt haben
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
frohlocken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
frohlocke; frohlock!
2. Person Plural
exsultate
frohlockt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Frohlocken
Genitiv
exsultandi
des Frohlockens
Dativ
exsultando
dem Frohlocken
Akkusativ
exsultandum
das Frohlocken
Ablativ
exsultando
durch das Frohlocken
Vokativ
exsultande
Frohlocken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich juble
2. Person Singular
exsultas
du jubelst
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es jubelt
1. Person Plural
exsultamus
wir jubeln
2. Person Plural
exsultatis
ihr jubelt
3. Person Plural
exsultant
sie jubeln
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich juble
2. Person Singular
exsultes
du jubelst
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es juble
1. Person Plural
exsultemus
wir jubeln
2. Person Plural
exsultetis
ihr jubelt
3. Person Plural
exsultent
sie jubeln
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich jubelte
2. Person Singular
exsultabas
du jubeltest
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es jubelte
1. Person Plural
exsultabamus
wir jubelten
2. Person Plural
exsultabatis
ihr jubeltet
3. Person Plural
exsultabant
sie jubelten
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich jubelte
2. Person Singular
exsultares
du jubeltest
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es jubelte
1. Person Plural
exsultaremus
wir jubelten
2. Person Plural
exsultaretis
ihr jubeltet
3. Person Plural
exsultarent
sie jubelten
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde jubeln
2. Person Singular
exsultabis
du wirst jubeln
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird jubeln
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden jubeln
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet jubeln
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden jubeln
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich habe gejubelt
2. Person Singular
exsultavisti
du hast gejubelt
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es hat gejubelt
1. Person Plural
exsultavimus
wir haben gejubelt
2. Person Plural
exsultavistis
ihr habt gejubelt
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie haben gejubelt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich habe gejubelt
2. Person Singular
exsultaveris
du habest gejubelt
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es habe gejubelt
1. Person Plural
exsultaverimus
wir haben gejubelt
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr habet gejubelt
3. Person Plural
exsultaverint
sie haben gejubelt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich hatte gejubelt
2. Person Singular
exsultaveras
du hattest gejubelt
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es hatte gejubelt
1. Person Plural
exsultaveramus
wir hatten gejubelt
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr hattet gejubelt
3. Person Plural
exsultaverant
sie hatten gejubelt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich hätte gejubelt
2. Person Singular
exsultavisses
du hättest gejubelt
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es hätte gejubelt
1. Person Plural
exsultavissemus
wir hätten gejubelt
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr hättet gejubelt
3. Person Plural
exsultavissent
sie hätten gejubelt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde gejubelt haben
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst gejubelt haben
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird gejubelt haben
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden gejubelt haben
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet gejubelt haben
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden gejubelt haben
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
jubeln
Vorzeitigkeit
exsultavisse
gejubelt haben
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
jubeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
juble!
2. Person Plural
exsultate
jubelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Jubeln
Genitiv
exsultandi
des Jubelnes
Dativ
exsultando
dem Jubeln
Akkusativ
exsultandum
das Jubeln
Ablativ
exsultando
durch das Jubeln
Vokativ
exsultande
Jubeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich hüpfe auf
2. Person Singular
exsultas
du hüpfst auf
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es hüpft auf
1. Person Plural
exsultamus
wir hüpfen auf
2. Person Plural
exsultatis
ihr hüpft auf
3. Person Plural
exsultant
sie hüpfen auf
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich hüpfe auf
2. Person Singular
exsultes
du hüpfest auf
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es hüpfe auf
1. Person Plural
exsultemus
wir hüpfen auf
2. Person Plural
exsultetis
ihr hüpfet auf
3. Person Plural
exsultent
sie hüpfen auf
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich hüpfte auf
2. Person Singular
exsultabas
du hüpftest auf
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es hüpfte auf
1. Person Plural
exsultabamus
wir hüpften auf
2. Person Plural
exsultabatis
ihr hüpftet auf
3. Person Plural
exsultabant
sie hüpften auf
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich hüpfte auf
2. Person Singular
exsultares
du hüpftest auf
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es hüpfte auf
1. Person Plural
exsultaremus
wir hüpften auf
2. Person Plural
exsultaretis
ihr hüpftet auf
3. Person Plural
exsultarent
sie hüpften auf
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde aufhüpfen
2. Person Singular
exsultabis
du wirst aufhüpfen
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird aufhüpfen
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden aufhüpfen
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet aufhüpfen
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden aufhüpfen
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich bin aufgehüpft
2. Person Singular
exsultavisti
du bist aufgehüpft
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es ist aufgehüpft
1. Person Plural
exsultavimus
wir sind aufgehüpft
2. Person Plural
exsultavistis
ihr seid aufgehüpft
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie sind aufgehüpft
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich sei aufgehüpft
2. Person Singular
exsultaveris
du seiest aufgehüpft
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es sei aufgehüpft
1. Person Plural
exsultaverimus
wir seien aufgehüpft
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr seiet aufgehüpft
3. Person Plural
exsultaverint
sie seien aufgehüpft
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich war aufgehüpft
2. Person Singular
exsultaveras
du warst aufgehüpft
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es war aufgehüpft
1. Person Plural
exsultaveramus
wir waren aufgehüpft
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr wart aufgehüpft
3. Person Plural
exsultaverant
sie waren aufgehüpft
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich wäre aufgehüpft
2. Person Singular
exsultavisses
du wärest aufgehüpft
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es wäre aufgehüpft
1. Person Plural
exsultavissemus
wir wären aufgehüpft
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr wäret aufgehüpft
3. Person Plural
exsultavissent
sie wären aufgehüpft
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde aufgehüpft sein
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst aufgehüpft sein
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird aufgehüpft sein
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden aufgehüpft sein
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet aufgehüpft sein
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden aufgehüpft sein
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
aufhüpfen
Vorzeitigkeit
exsultavisse
aufgehüpft sein
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
aufhüpfen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
hüpfe auf; hüpf auf!
2. Person Plural
exsultate
hüpft auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Aufhüpfen
Genitiv
exsultandi
des Aufhüpfens
Dativ
exsultando
dem Aufhüpfen
Akkusativ
exsultandum
das Aufhüpfen
Ablativ
exsultando
durch das Aufhüpfen
Vokativ
exsultande
Aufhüpfen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich springe auf
2. Person Singular
exsultas
du springst auf
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es springt auf
1. Person Plural
exsultamus
wir springen auf
2. Person Plural
exsultatis
ihr springt auf
3. Person Plural
exsultant
sie springen auf
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich springe auf
2. Person Singular
exsultes
du springest auf
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es springe auf
1. Person Plural
exsultemus
wir springen auf
2. Person Plural
exsultetis
ihr springet auf
3. Person Plural
exsultent
sie springen auf
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich sprang auf
2. Person Singular
exsultabas
du sprangst auf
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es sprang auf
1. Person Plural
exsultabamus
wir sprangen auf
2. Person Plural
exsultabatis
ihr sprangt auf
3. Person Plural
exsultabant
sie sprangen auf
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich spränge auf
2. Person Singular
exsultares
du sprängest auf
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es spränge auf
1. Person Plural
exsultaremus
wir sprängen auf
2. Person Plural
exsultaretis
ihr spränget auf
3. Person Plural
exsultarent
sie sprängen auf
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde aufspringen
2. Person Singular
exsultabis
du wirst aufspringen
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird aufspringen
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden aufspringen
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet aufspringen
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden aufspringen
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich bin aufgesprungen
2. Person Singular
exsultavisti
du bist aufgesprungen
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es ist aufgesprungen
1. Person Plural
exsultavimus
wir sind aufgesprungen
2. Person Plural
exsultavistis
ihr seid aufgesprungen
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie sind aufgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich sei aufgesprungen
2. Person Singular
exsultaveris
du seiest aufgesprungen
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es sei aufgesprungen
1. Person Plural
exsultaverimus
wir seien aufgesprungen
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr seiet aufgesprungen
3. Person Plural
exsultaverint
sie seien aufgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich war aufgesprungen
2. Person Singular
exsultaveras
du warst aufgesprungen
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es war aufgesprungen
1. Person Plural
exsultaveramus
wir waren aufgesprungen
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr wart aufgesprungen
3. Person Plural
exsultaverant
sie waren aufgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich wäre aufgesprungen
2. Person Singular
exsultavisses
du wärest aufgesprungen
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es wäre aufgesprungen
1. Person Plural
exsultavissemus
wir wären aufgesprungen
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr wäret aufgesprungen
3. Person Plural
exsultavissent
sie wären aufgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde aufgesprungen sein
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst aufgesprungen sein
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird aufgesprungen sein
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden aufgesprungen sein
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet aufgesprungen sein
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden aufgesprungen sein
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
aufspringen
Vorzeitigkeit
exsultavisse
aufgesprungen sein
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
aufspringen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
springe auf; spring auf!
2. Person Plural
exsultate
springt auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Aufspringen
Genitiv
exsultandi
des Aufspringens
Dativ
exsultando
dem Aufspringen
Akkusativ
exsultandum
das Aufspringen
Ablativ
exsultando
durch das Aufspringen
Vokativ
exsultande
Aufspringen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich woge auf
2. Person Singular
exsultas
du wogst auf
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es wogt auf
1. Person Plural
exsultamus
wir wogen auf
2. Person Plural
exsultatis
ihr wogt auf
3. Person Plural
exsultant
sie wogen auf
Passiv
1. Person Singular
exsultor
ich werde aufgewogt
2. Person Singular
exsultaris exsultare
du wirst aufgewogt
3. Person Singular
exsultatur
er/sie/es wird aufgewogt
1. Person Plural
exsultamur
wir werden aufgewogt
2. Person Plural
exsultamini
ihr werdet aufgewogt
3. Person Plural
exsultantur
sie werden aufgewogt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich woge auf
2. Person Singular
exsultes
du wogest auf
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es woge auf
1. Person Plural
exsultemus
wir wogen auf
2. Person Plural
exsultetis
ihr woget auf
3. Person Plural
exsultent
sie wogen auf
Passiv
1. Person Singular
exsulter
ich werde aufgewogt
2. Person Singular
exsulteris exsultere
du werdest aufgewogt
3. Person Singular
exsultetur
er/sie/es werde aufgewogt
1. Person Plural
exsultemur
wir werden aufgewogt
2. Person Plural
exsultemini
ihr werdet aufgewogt
3. Person Plural
exsultentur
sie werden aufgewogt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich wogte auf
2. Person Singular
exsultabas
du wogtest auf
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es wogte auf
1. Person Plural
exsultabamus
wir wogten auf
2. Person Plural
exsultabatis
ihr wogtet auf
3. Person Plural
exsultabant
sie wogten auf
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
ich wurde aufgewogt
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
du wurdest aufgewogt
3. Person Singular
exsultabatur
er/sie/es wurde aufgewogt
1. Person Plural
exsultabamur
wir wurden aufgewogt
2. Person Plural
exsultabamini
ihr wurdet aufgewogt
3. Person Plural
exsultabantur
sie wurden aufgewogt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich wogte auf
2. Person Singular
exsultares
du wogtest auf
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es wogte auf
1. Person Plural
exsultaremus
wir wogten auf
2. Person Plural
exsultaretis
ihr wogtet auf
3. Person Plural
exsultarent
sie wogten auf
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
ich würde aufgewogt
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
du würdest aufgewogt
3. Person Singular
exsultaretur
er/sie/es würde aufgewogt
1. Person Plural
exsultaremur
wir würden aufgewogt
2. Person Plural
exsultaremini
ihr würdet aufgewogt
3. Person Plural
exsultarentur
sie würden aufgewogt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde aufwogen
2. Person Singular
exsultabis
du wirst aufwogen
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird aufwogen
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden aufwogen
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet aufwogen
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden aufwogen
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
ich werde aufgewogt werden
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
du wirst aufgewogt werden
3. Person Singular
exsultabitur
er/sie/es wird aufgewogt werden
1. Person Plural
exsultabimur
wir werden aufgewogt werden
2. Person Plural
exsultabimini
ihr werdet aufgewogt werden
3. Person Plural
exsultabuntur
sie werden aufgewogt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich habe aufgewogt
2. Person Singular
exsultavisti
du hast aufgewogt
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es hat aufgewogt
1. Person Plural
exsultavimus
wir haben aufgewogt
2. Person Plural
exsultavistis
ihr habt aufgewogt
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie haben aufgewogt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
ich bin aufgewogt worden
2. Person Singular
exsultatus es
du bist aufgewogt worden
3. Person Singular
exsultatus est
er/sie/es ist aufgewogt worden
1. Person Plural
exsultati sumus
wir sind aufgewogt worden
2. Person Plural
exsultati estis
ihr seid aufgewogt worden
3. Person Plural
exsultati sunt
sie sind aufgewogt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich habe aufgewogt
2. Person Singular
exsultaveris
du habest aufgewogt
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es habe aufgewogt
1. Person Plural
exsultaverimus
wir haben aufgewogt
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr habet aufgewogt
3. Person Plural
exsultaverint
sie haben aufgewogt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
ich sei aufgewogt worden
2. Person Singular
exsultatus sis
du seiest aufgewogt worden
3. Person Singular
exsultatus sit
er/sie/es sei aufgewogt worden
1. Person Plural
exsultati simus
wir seien aufgewogt worden
2. Person Plural
exsultati sitis
ihr seiet aufgewogt worden
3. Person Plural
exsultati sint
sie seien aufgewogt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich hatte aufgewogt
2. Person Singular
exsultaveras
du hattest aufgewogt
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es hatte aufgewogt
1. Person Plural
exsultaveramus
wir hatten aufgewogt
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr hattet aufgewogt
3. Person Plural
exsultaverant
sie hatten aufgewogt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
ich war aufgewogt worden
2. Person Singular
exsultatus eras
du warst aufgewogt worden
3. Person Singular
exsultatus erat
er/sie/es war aufgewogt worden
1. Person Plural
exsultati eramus
wir waren aufgewogt worden
2. Person Plural
exsultati eratis
ihr wart aufgewogt worden
3. Person Plural
exsultati erant
sie waren aufgewogt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich hätte aufgewogt
2. Person Singular
exsultavisses
du hättest aufgewogt
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es hätte aufgewogt
1. Person Plural
exsultavissemus
wir hätten aufgewogt
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr hättet aufgewogt
3. Person Plural
exsultavissent
sie hätten aufgewogt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
ich wäre aufgewogt worden
2. Person Singular
exsultatus esses
du wärest aufgewogt worden
3. Person Singular
exsultatus esset
er/sie/es wäre aufgewogt worden
1. Person Plural
exsultati essemus
wir wären aufgewogt worden
2. Person Plural
exsultati essetis
ihr wäret aufgewogt worden
3. Person Plural
exsultati essent
sie wären aufgewogt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde aufgewogt haben
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst aufgewogt haben
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird aufgewogt haben
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden aufgewogt haben
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet aufgewogt haben
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden aufgewogt haben
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
ich werde aufgewogt worden sein
2. Person Singular
exsultatus eris
du wirst aufgewogt worden sein
3. Person Singular
exsultatus erit
er/sie/es wird aufgewogt worden sein
1. Person Plural
exsultati erimus
wir werden aufgewogt worden sein
2. Person Plural
exsultati eritis
ihr werdet aufgewogt worden sein
3. Person Plural
exsultati erunt
sie werden aufgewogt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
aufwogen
Vorzeitigkeit
exsultavisse
aufgewogt haben
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
aufwogen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
aufgewogt werden
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
aufgewogt worden sein
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
künftig aufgewogt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
woge auf; wog auf!
2. Person Plural
exsultate
wogt auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Aufwogen
Genitiv
exsultandi
des Aufwogens
Dativ
exsultando
dem Aufwogen
Akkusativ
exsultandum
das Aufwogen
Ablativ
exsultando
durch das Aufwogen
Vokativ
exsultande
Aufwogen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
2. Person Singular
exsultas
3. Person Singular
exsultat
1. Person Plural
exsultamus
2. Person Plural
exsultatis
3. Person Plural
exsultant
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
2. Person Singular
exsultes
3. Person Singular
exsultet
1. Person Plural
exsultemus
2. Person Plural
exsultetis
3. Person Plural
exsultent
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
2. Person Singular
exsultabas
3. Person Singular
exsultabat
1. Person Plural
exsultabamus
2. Person Plural
exsultabatis
3. Person Plural
exsultabant
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
2. Person Singular
exsultares
3. Person Singular
exsultaret
1. Person Plural
exsultaremus
2. Person Plural
exsultaretis
3. Person Plural
exsultarent
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
2. Person Singular
exsultabis
3. Person Singular
exsultabit
1. Person Plural
exsultabimus
2. Person Plural
exsultabitis
3. Person Plural
exsultabunt
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
2. Person Singular
exsultavisti
3. Person Singular
exsultavit
1. Person Plural
exsultavimus
2. Person Plural
exsultavistis
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
2. Person Singular
exsultaveris
3. Person Singular
exsultaverit
1. Person Plural
exsultaverimus
2. Person Plural
exsultaveritis
3. Person Plural
exsultaverint
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
2. Person Singular
exsultaveras
3. Person Singular
exsultaverat
1. Person Plural
exsultaveramus
2. Person Plural
exsultaveratis
3. Person Plural
exsultaverant
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
2. Person Singular
exsultavisses
3. Person Singular
exsultavisset
1. Person Plural
exsultavissemus
2. Person Plural
exsultavissetis
3. Person Plural
exsultavissent
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
2. Person Singular
exsultaveris
3. Person Singular
exsultaverit
1. Person Plural
exsultaverimus
2. Person Plural
exsultaveritis
3. Person Plural
exsultaverint
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
Vorzeitigkeit
exsultavisse
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
!
2. Person Plural
exsultate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
Genitiv
exsultandi
Dativ
exsultando
Akkusativ
exsultandum
Ablativ
exsultando
Vokativ
exsultande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich springe herum
2. Person Singular
exsultas
du springst herum
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es springt herum
1. Person Plural
exsultamus
wir springen herum
2. Person Plural
exsultatis
ihr springt herum
3. Person Plural
exsultant
sie springen herum
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich springe herum
2. Person Singular
exsultes
du springest herum
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es springe herum
1. Person Plural
exsultemus
wir springen herum
2. Person Plural
exsultetis
ihr springet herum
3. Person Plural
exsultent
sie springen herum
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich sprang herum
2. Person Singular
exsultabas
du sprangst herum
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es sprang herum
1. Person Plural
exsultabamus
wir sprangen herum
2. Person Plural
exsultabatis
ihr sprangt herum
3. Person Plural
exsultabant
sie sprangen herum
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich spränge herum
2. Person Singular
exsultares
du sprängest herum
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es spränge herum
1. Person Plural
exsultaremus
wir sprängen herum
2. Person Plural
exsultaretis
ihr spränget herum
3. Person Plural
exsultarent
sie sprängen herum
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde herumspringen
2. Person Singular
exsultabis
du wirst herumspringen
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird herumspringen
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden herumspringen
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet herumspringen
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden herumspringen
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich bin herumgesprungen
2. Person Singular
exsultavisti
du bist herumgesprungen
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es ist herumgesprungen
1. Person Plural
exsultavimus
wir sind herumgesprungen
2. Person Plural
exsultavistis
ihr seid herumgesprungen
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie sind herumgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich sei herumgesprungen
2. Person Singular
exsultaveris
du seiest herumgesprungen
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es sei herumgesprungen
1. Person Plural
exsultaverimus
wir seien herumgesprungen
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr seiet herumgesprungen
3. Person Plural
exsultaverint
sie seien herumgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich war herumgesprungen
2. Person Singular
exsultaveras
du warst herumgesprungen
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es war herumgesprungen
1. Person Plural
exsultaveramus
wir waren herumgesprungen
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr wart herumgesprungen
3. Person Plural
exsultaverant
sie waren herumgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich wäre herumgesprungen
2. Person Singular
exsultavisses
du wärest herumgesprungen
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es wäre herumgesprungen
1. Person Plural
exsultavissemus
wir wären herumgesprungen
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr wäret herumgesprungen
3. Person Plural
exsultavissent
sie wären herumgesprungen
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde herumgesprungen sein
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst herumgesprungen sein
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird herumgesprungen sein
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden herumgesprungen sein
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet herumgesprungen sein
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden herumgesprungen sein
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
herumspringen
Vorzeitigkeit
exsultavisse
herumgesprungen sein
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
herumspringen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
springe herum; spring herum!
2. Person Plural
exsultate
springt herum!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Herumspringen
Genitiv
exsultandi
des Herumspringens
Dativ
exsultando
dem Herumspringen
Akkusativ
exsultandum
das Herumspringen
Ablativ
exsultando
durch das Herumspringen
Vokativ
exsultande
Herumspringen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
2. Person Singular
exsultas
3. Person Singular
exsultat
1. Person Plural
exsultamus
2. Person Plural
exsultatis
3. Person Plural
exsultant
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
2. Person Singular
exsultes
3. Person Singular
exsultet
1. Person Plural
exsultemus
2. Person Plural
exsultetis
3. Person Plural
exsultent
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
2. Person Singular
exsultabas
3. Person Singular
exsultabat
1. Person Plural
exsultabamus
2. Person Plural
exsultabatis
3. Person Plural
exsultabant
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
2. Person Singular
exsultares
3. Person Singular
exsultaret
1. Person Plural
exsultaremus
2. Person Plural
exsultaretis
3. Person Plural
exsultarent
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
2. Person Singular
exsultabis
3. Person Singular
exsultabit
1. Person Plural
exsultabimus
2. Person Plural
exsultabitis
3. Person Plural
exsultabunt
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
2. Person Singular
exsultavisti
3. Person Singular
exsultavit
1. Person Plural
exsultavimus
2. Person Plural
exsultavistis
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
2. Person Singular
exsultaveris
3. Person Singular
exsultaverit
1. Person Plural
exsultaverimus
2. Person Plural
exsultaveritis
3. Person Plural
exsultaverint
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
2. Person Singular
exsultaveras
3. Person Singular
exsultaverat
1. Person Plural
exsultaveramus
2. Person Plural
exsultaveratis
3. Person Plural
exsultaverant
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
2. Person Singular
exsultavisses
3. Person Singular
exsultavisset
1. Person Plural
exsultavissemus
2. Person Plural
exsultavissetis
3. Person Plural
exsultavissent
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
2. Person Singular
exsultaveris
3. Person Singular
exsultaverit
1. Person Plural
exsultaverimus
2. Person Plural
exsultaveritis
3. Person Plural
exsultaverint
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
Vorzeitigkeit
exsultavisse
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
!
2. Person Plural
exsultate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
Genitiv
exsultandi
Dativ
exsultando
Akkusativ
exsultandum
Ablativ
exsultando
Vokativ
exsultande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich jauchze
2. Person Singular
exsultas
du jauchzt
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es jauchzt
1. Person Plural
exsultamus
wir jauchzen
2. Person Plural
exsultatis
ihr jauchzt
3. Person Plural
exsultant
sie jauchzen
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich jauchze
2. Person Singular
exsultes
du jauchzest
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es jauchze
1. Person Plural
exsultemus
wir jauchzen
2. Person Plural
exsultetis
ihr jauchzet
3. Person Plural
exsultent
sie jauchzen
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich jauchzte
2. Person Singular
exsultabas
du jauchztest
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es jauchzte
1. Person Plural
exsultabamus
wir jauchzten
2. Person Plural
exsultabatis
ihr jauchztet
3. Person Plural
exsultabant
sie jauchzten
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich jauchzte
2. Person Singular
exsultares
du jauchztest
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es jauchzte
1. Person Plural
exsultaremus
wir jauchzten
2. Person Plural
exsultaretis
ihr jauchztet
3. Person Plural
exsultarent
sie jauchzten
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde jauchzen
2. Person Singular
exsultabis
du wirst jauchzen
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird jauchzen
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden jauchzen
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet jauchzen
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden jauchzen
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich habe gejauchzt
2. Person Singular
exsultavisti
du hast gejauchzt
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es hat gejauchzt
1. Person Plural
exsultavimus
wir haben gejauchzt
2. Person Plural
exsultavistis
ihr habt gejauchzt
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie haben gejauchzt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich habe gejauchzt
2. Person Singular
exsultaveris
du habest gejauchzt
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es habe gejauchzt
1. Person Plural
exsultaverimus
wir haben gejauchzt
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr habet gejauchzt
3. Person Plural
exsultaverint
sie haben gejauchzt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich hatte gejauchzt
2. Person Singular
exsultaveras
du hattest gejauchzt
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es hatte gejauchzt
1. Person Plural
exsultaveramus
wir hatten gejauchzt
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr hattet gejauchzt
3. Person Plural
exsultaverant
sie hatten gejauchzt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich hätte gejauchzt
2. Person Singular
exsultavisses
du hättest gejauchzt
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es hätte gejauchzt
1. Person Plural
exsultavissemus
wir hätten gejauchzt
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr hättet gejauchzt
3. Person Plural
exsultavissent
sie hätten gejauchzt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde gejauchzt haben
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst gejauchzt haben
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird gejauchzt haben
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden gejauchzt haben
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet gejauchzt haben
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden gejauchzt haben
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
jauchzen
Vorzeitigkeit
exsultavisse
gejauchzt haben
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
jauchzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
jauchze; jauchz!
2. Person Plural
exsultate
jauchzt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Jauchzen
Genitiv
exsultandi
des Jauchzens
Dativ
exsultando
dem Jauchzen
Akkusativ
exsultandum
das Jauchzen
Ablativ
exsultando
durch das Jauchzen
Vokativ
exsultande
Jauchzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
ich prahle
2. Person Singular
exsultas
du prahlst
3. Person Singular
exsultat
er/sie/es prahlt
1. Person Plural
exsultamus
wir prahlen
2. Person Plural
exsultatis
ihr prahlt
3. Person Plural
exsultant
sie prahlen
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
ich prahle
2. Person Singular
exsultes
du prahlest
3. Person Singular
exsultet
er/sie/es prahle
1. Person Plural
exsultemus
wir prahlen
2. Person Plural
exsultetis
ihr prahlet
3. Person Plural
exsultent
sie prahlen
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
ich prahlte
2. Person Singular
exsultabas
du prahltest
3. Person Singular
exsultabat
er/sie/es prahlte
1. Person Plural
exsultabamus
wir prahlten
2. Person Plural
exsultabatis
ihr prahltet
3. Person Plural
exsultabant
sie prahlten
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
ich prahlte
2. Person Singular
exsultares
du prahltest
3. Person Singular
exsultaret
er/sie/es prahlte
1. Person Plural
exsultaremus
wir prahlten
2. Person Plural
exsultaretis
ihr prahltet
3. Person Plural
exsultarent
sie prahlten
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
ich werde prahlen
2. Person Singular
exsultabis
du wirst prahlen
3. Person Singular
exsultabit
er/sie/es wird prahlen
1. Person Plural
exsultabimus
wir werden prahlen
2. Person Plural
exsultabitis
ihr werdet prahlen
3. Person Plural
exsultabunt
sie werden prahlen
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
ich habe geprahlt
2. Person Singular
exsultavisti
du hast geprahlt
3. Person Singular
exsultavit
er/sie/es hat geprahlt
1. Person Plural
exsultavimus
wir haben geprahlt
2. Person Plural
exsultavistis
ihr habt geprahlt
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
sie haben geprahlt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
ich habe geprahlt
2. Person Singular
exsultaveris
du habest geprahlt
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es habe geprahlt
1. Person Plural
exsultaverimus
wir haben geprahlt
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr habet geprahlt
3. Person Plural
exsultaverint
sie haben geprahlt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
ich hatte geprahlt
2. Person Singular
exsultaveras
du hattest geprahlt
3. Person Singular
exsultaverat
er/sie/es hatte geprahlt
1. Person Plural
exsultaveramus
wir hatten geprahlt
2. Person Plural
exsultaveratis
ihr hattet geprahlt
3. Person Plural
exsultaverant
sie hatten geprahlt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
ich hätte geprahlt
2. Person Singular
exsultavisses
du hättest geprahlt
3. Person Singular
exsultavisset
er/sie/es hätte geprahlt
1. Person Plural
exsultavissemus
wir hätten geprahlt
2. Person Plural
exsultavissetis
ihr hättet geprahlt
3. Person Plural
exsultavissent
sie hätten geprahlt
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
ich werde geprahlt haben
2. Person Singular
exsultaveris
du wirst geprahlt haben
3. Person Singular
exsultaverit
er/sie/es wird geprahlt haben
1. Person Plural
exsultaverimus
wir werden geprahlt haben
2. Person Plural
exsultaveritis
ihr werdet geprahlt haben
3. Person Plural
exsultaverint
sie werden geprahlt haben
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
prahlen
Vorzeitigkeit
exsultavisse
geprahlt haben
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
prahlen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
prahle; prahl!
2. Person Plural
exsultate
prahlt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
das Prahlen
Genitiv
exsultandi
des Prahlens
Dativ
exsultando
dem Prahlen
Akkusativ
exsultandum
das Prahlen
Ablativ
exsultando
durch das Prahlen
Vokativ
exsultande
Prahlen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsulto
2. Person Singular
exsultas
3. Person Singular
exsultat
1. Person Plural
exsultamus
2. Person Plural
exsultatis
3. Person Plural
exsultant
Passiv
1. Person Singular
exsultor
2. Person Singular
exsultaris exsultare
3. Person Singular
exsultatur
1. Person Plural
exsultamur
2. Person Plural
exsultamini
3. Person Plural
exsultantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultem
2. Person Singular
exsultes
3. Person Singular
exsultet
1. Person Plural
exsultemus
2. Person Plural
exsultetis
3. Person Plural
exsultent
Passiv
1. Person Singular
exsulter
2. Person Singular
exsulteris exsultere
3. Person Singular
exsultetur
1. Person Plural
exsultemur
2. Person Plural
exsultemini
3. Person Plural
exsultentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultabam
2. Person Singular
exsultabas
3. Person Singular
exsultabat
1. Person Plural
exsultabamus
2. Person Plural
exsultabatis
3. Person Plural
exsultabant
Passiv
1. Person Singular
exsultabar
2. Person Singular
exsultabaris exsultabare
3. Person Singular
exsultabatur
1. Person Plural
exsultabamur
2. Person Plural
exsultabamini
3. Person Plural
exsultabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultarem
2. Person Singular
exsultares
3. Person Singular
exsultaret
1. Person Plural
exsultaremus
2. Person Plural
exsultaretis
3. Person Plural
exsultarent
Passiv
1. Person Singular
exsultarer
2. Person Singular
exsultareris exsultarere
3. Person Singular
exsultaretur
1. Person Plural
exsultaremur
2. Person Plural
exsultaremini
3. Person Plural
exsultarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
exsultabo
2. Person Singular
exsultabis
3. Person Singular
exsultabit
1. Person Plural
exsultabimus
2. Person Plural
exsultabitis
3. Person Plural
exsultabunt
Passiv
1. Person Singular
exsultabor
2. Person Singular
exsultaberis exsultabere
3. Person Singular
exsultabitur
1. Person Plural
exsultabimur
2. Person Plural
exsultabimini
3. Person Plural
exsultabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultavi
2. Person Singular
exsultavisti
3. Person Singular
exsultavit
1. Person Plural
exsultavimus
2. Person Plural
exsultavistis
3. Person Plural
exsultaverunt exsultavere
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sum
2. Person Singular
exsultatus es
3. Person Singular
exsultatus est
1. Person Plural
exsultati sumus
2. Person Plural
exsultati estis
3. Person Plural
exsultati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultaverim
2. Person Singular
exsultaveris
3. Person Singular
exsultaverit
1. Person Plural
exsultaverimus
2. Person Plural
exsultaveritis
3. Person Plural
exsultaverint
Passiv
1. Person Singular
exsultatus sim
2. Person Singular
exsultatus sis
3. Person Singular
exsultatus sit
1. Person Plural
exsultati simus
2. Person Plural
exsultati sitis
3. Person Plural
exsultati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
exsultaveram
2. Person Singular
exsultaveras
3. Person Singular
exsultaverat
1. Person Plural
exsultaveramus
2. Person Plural
exsultaveratis
3. Person Plural
exsultaverant
Passiv
1. Person Singular
exsultatus eram
2. Person Singular
exsultatus eras
3. Person Singular
exsultatus erat
1. Person Plural
exsultati eramus
2. Person Plural
exsultati eratis
3. Person Plural
exsultati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
exsultavissem
2. Person Singular
exsultavisses
3. Person Singular
exsultavisset
1. Person Plural
exsultavissemus
2. Person Plural
exsultavissetis
3. Person Plural
exsultavissent
Passiv
1. Person Singular
exsultatus essem
2. Person Singular
exsultatus esses
3. Person Singular
exsultatus esset
1. Person Plural
exsultati essemus
2. Person Plural
exsultati essetis
3. Person Plural
exsultati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
exsultavero
2. Person Singular
exsultaveris
3. Person Singular
exsultaverit
1. Person Plural
exsultaverimus
2. Person Plural
exsultaveritis
3. Person Plural
exsultaverint
Passiv
1. Person Singular
exsultatus ero
2. Person Singular
exsultatus eris
3. Person Singular
exsultatus erit
1. Person Plural
exsultati erimus
2. Person Plural
exsultati eritis
3. Person Plural
exsultati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
exsultare
Vorzeitigkeit
exsultavisse
Nachzeitigkeit
exsultaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
exsultari exsultarier
Vorzeitigkeit
exsultatum esse
Nachzeitigkeit
exsultatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
exsulta
!
2. Person Plural
exsultate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
exsultato
3. Person Singular
exsultato
2. Person Plural
exsultatote
3. Person Plural
exsultanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
exsultare
Genitiv
exsultandi
Dativ
exsultando
Akkusativ
exsultandum
Ablativ
exsultando
Vokativ
exsultande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultandus
exsultanda
exsultandum
Genitiv
exsultandi
exsultandae
exsultandi
Dativ
exsultando
exsultandae
exsultando
Akkusativ
exsultandum
exsultandam
exsultandum
Ablativ
exsultando
exsultanda
exsultando
Vokativ
exsultande
exsultanda
exsultandum
Plural
Nominativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Genitiv
exsultandorum
exsultandarum
exsultandorum
Dativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Akkusativ
exsultandos
exsultandas
exsultanda
Ablativ
exsultandis
exsultandis
exsultandis
Vokativ
exsultandi
exsultandae
exsultanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultans
exsultans
exsultans
Genitiv
exsultantis
exsultantis
exsultantis
Dativ
exsultanti
exsultanti
exsultanti
Akkusativ
exsultantem
exsultantem
exsultans
Ablativ
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
exsultanti exsultante
Vokativ
exsultans
exsultans
exsultans
Plural
Nominativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Genitiv
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
exsultantium exsultantum
Dativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Akkusativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Ablativ
exsultantibus
exsultantibus
exsultantibus
Vokativ
exsultantes
exsultantes
exsultantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultatus
exsultata
exsultatum
Genitiv
exsultati
exsultatae
exsultati
Dativ
exsultato
exsultatae
exsultato
Akkusativ
exsultatum
exsultatam
exsultatum
Ablativ
exsultato
exsultata
exsultato
Vokativ
exsultate
exsultata
exsultatum
Plural
Nominativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Genitiv
exsultatorum
exsultatarum
exsultatorum
Dativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Akkusativ
exsultatos
exsultatas
exsultata
Ablativ
exsultatis
exsultatis
exsultatis
Vokativ
exsultati
exsultatae
exsultata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
exsultaturus
exsultatura
exsultaturum
Genitiv
exsultaturi
exsultaturae
exsultaturi
Dativ
exsultaturo
exsultaturae
exsultaturo
Akkusativ
exsultaturum
exsultaturam
exsultaturum
Ablativ
exsultaturo
exsultatura
exsultaturo
Vokativ
exsultature
exsultatura
exsultaturum
Plural
Nominativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Genitiv
exsultaturorum
exsultaturarum
exsultaturorum
Dativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Akkusativ
exsultaturos
exsultaturas
exsultatura
Ablativ
exsultaturis
exsultaturis
exsultaturis
Vokativ
exsultaturi
exsultaturae
exsultatura
Supina
Supin I
Supin II
exsultatum
exsultatu