Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
|
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
|
| Dativ |
exsuperando
|
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
|
| Ablativ |
exsuperando
|
|
| Vokativ |
exsuperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich rage hervor |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du ragst hervor |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es ragt hervor |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir ragen hervor |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr ragt hervor |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie ragen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich rage hervor |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du ragest hervor |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es rage hervor |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir ragen hervor |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr raget hervor |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie ragen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
|
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich ragte hervor |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du ragtest hervor |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es ragte hervor |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir ragten hervor |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr ragtet hervor |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie ragten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich ragte hervor |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du ragtest hervor |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es ragte hervor |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir ragten hervor |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr ragtet hervor |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie ragten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde hervorragen |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst hervorragen |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird hervorragen |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden hervorragen |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet hervorragen |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden hervorragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich habe hervorgeragt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du hast hervorgeragt |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es hat hervorgeragt |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir haben hervorgeragt |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr habt hervorgeragt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie haben hervorgeragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich habe hervorgeragt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du habest hervorgeragt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es habe hervorgeragt |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir haben hervorgeragt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr habet hervorgeragt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie haben hervorgeragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich hatte hervorgeragt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du hattest hervorgeragt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es hatte hervorgeragt |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir hatten hervorgeragt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr hattet hervorgeragt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie hatten hervorgeragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich hätte hervorgeragt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du hättest hervorgeragt |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es hätte hervorgeragt |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir hätten hervorgeragt |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr hättet hervorgeragt |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie hätten hervorgeragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde hervorgeragt haben |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst hervorgeragt haben |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird hervorgeragt haben |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden hervorgeragt haben |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet hervorgeragt haben |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden hervorgeragt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
hervorragen |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
hervorgeragt haben |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
hervorragen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
rage hervor; rag hervor! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
ragt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Hervorragen |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Hervorragens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Hervorragen |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Hervorragen |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Hervorragen |
| Vokativ |
exsuperande
|
Hervorragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
|
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
|
| Dativ |
exsuperando
|
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
|
| Ablativ |
exsuperando
|
|
| Vokativ |
exsuperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
|
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
|
| Dativ |
exsuperando
|
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
|
| Ablativ |
exsuperando
|
|
| Vokativ |
exsuperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich obsiege |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du obsiegst |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es obsiegt |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir obsiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr obsiegt |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie obsiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich obsiege |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du obsiegest |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es obsiege |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir obsiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr obsieget |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie obsiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
|
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich obsiegte |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du obsiegtest |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es obsiegte |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir obsiegten |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr obsiegtet |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie obsiegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich obsiegte |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du obsiegtest |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es obsiegte |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir obsiegten |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr obsiegtet |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie obsiegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde obsiegen |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst obsiegen |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird obsiegen |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden obsiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet obsiegen |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden obsiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich habe obsiegt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du hast obsiegt |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es hat obsiegt |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir haben obsiegt |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr habt obsiegt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie haben obsiegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich habe obsiegt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du habest obsiegt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es habe obsiegt |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir haben obsiegt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr habet obsiegt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie haben obsiegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich hatte obsiegt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du hattest obsiegt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es hatte obsiegt |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir hatten obsiegt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr hattet obsiegt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie hatten obsiegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich hätte obsiegt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du hättest obsiegt |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es hätte obsiegt |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir hätten obsiegt |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr hättet obsiegt |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie hätten obsiegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde obsiegt haben |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst obsiegt haben |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird obsiegt haben |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden obsiegt haben |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet obsiegt haben |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden obsiegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
obsiegen |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
obsiegt haben |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
obsiegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
obsiege; obsieg! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
obsiegt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Obsiegen |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Obsiegens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Obsiegen |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Obsiegen |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Obsiegen |
| Vokativ |
exsuperande
|
Obsiegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich überbiete |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du überbietest |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es überbietet |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir überbieten |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr überbietet |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie überbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
ich werde überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
du wirst überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
er/sie/es wird überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
wir werden überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
ihr werdet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
sie werden überboten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich überbiete |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du überbietest |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es überbiete |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir überbieten |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr überbietet |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie überbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
ich werde überboten |
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
du werdest überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
er/sie/es werde überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
wir werden überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
ihr werdet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
sie werden überboten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich überbot |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du überbotest |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es überbot |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr überbotet |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
ich wurde überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
du wurdest überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
er/sie/es wurde überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
wir wurden überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
ihr wurdet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
sie wurden überboten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich überböte |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du überbötest |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es überböte |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir überböten |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr überbötet |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie überböten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
ich würde überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
du würdest überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
er/sie/es würde überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
wir würden überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
ihr würdet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
sie würden überboten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde überbieten |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst überbieten |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird überbieten |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden überbieten |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet überbieten |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden überbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
ich werde überboten werden |
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
du wirst überboten werden |
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
er/sie/es wird überboten werden |
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
wir werden überboten werden |
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
ihr werdet überboten werden |
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
sie werden überboten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich habe überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du hast überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es hat überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir haben überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr habt überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie haben überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
ich bin überboten worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
du bist überboten worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
er/sie/es ist überboten worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
wir sind überboten worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
ihr seid überboten worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
sie sind überboten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich habe überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du habest überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es habe überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir haben überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr habet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie haben überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
ich sei überboten worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
du seiest überboten worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
er/sie/es sei überboten worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
wir seien überboten worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
ihr seiet überboten worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
sie seien überboten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich hatte überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du hattest überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es hatte überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir hatten überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr hattet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie hatten überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
ich war überboten worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
du warst überboten worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
er/sie/es war überboten worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
wir waren überboten worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
ihr wart überboten worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
sie waren überboten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich hätte überboten |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du hättest überboten |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es hätte überboten |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir hätten überboten |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr hättet überboten |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie hätten überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
ich wäre überboten worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
du wärest überboten worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
er/sie/es wäre überboten worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
wir wären überboten worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
ihr wäret überboten worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
sie wären überboten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde überboten haben |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst überboten haben |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird überboten haben |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden überboten haben |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet überboten haben |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden überboten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
ich werde überboten worden sein |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
du wirst überboten worden sein |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
er/sie/es wird überboten worden sein |
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
wir werden überboten worden sein |
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
ihr werdet überboten worden sein |
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
sie werden überboten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
überbieten |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
überboten haben |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
überbieten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
überboten werden |
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
überboten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
künftig überboten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
überbiete! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
überbietet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Überbieten |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Überbietens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Überbieten |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Überbieten |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Überbieten |
| Vokativ |
exsuperande
|
Überbieten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich überrage |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du überragst |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir überragen |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie überragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
ich werde überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
du wirst überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
er/sie/es wird überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
wir werden überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
ihr werdet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
sie werden überragt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich überrage |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du überragest |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es überrage |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir überragen |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr überraget |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie überragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
ich werde überragt |
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
du werdest überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
er/sie/es werde überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
wir werden überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
ihr werdet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
sie werden überragt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich überragte |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du überragtest |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es überragte |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir überragten |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr überragtet |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie überragten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
ich wurde überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
du wurdest überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
er/sie/es wurde überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
wir wurden überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
ihr wurdet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
sie wurden überragt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich überragte |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du überragtest |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es überragte |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir überragten |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr überragtet |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie überragten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
ich würde überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
du würdest überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
er/sie/es würde überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
wir würden überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
ihr würdet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
sie würden überragt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde überragen |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst überragen |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird überragen |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden überragen |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet überragen |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden überragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
ich werde überragt werden |
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
du wirst überragt werden |
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
er/sie/es wird überragt werden |
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
wir werden überragt werden |
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
ihr werdet überragt werden |
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
sie werden überragt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich habe überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du hast überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es hat überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir haben überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr habt überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie haben überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
ich bin überragt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
du bist überragt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
er/sie/es ist überragt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
wir sind überragt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
ihr seid überragt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
sie sind überragt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich habe überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du habest überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es habe überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir haben überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr habet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie haben überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
ich sei überragt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
du seiest überragt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
er/sie/es sei überragt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
wir seien überragt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
ihr seiet überragt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
sie seien überragt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich hatte überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du hattest überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es hatte überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir hatten überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr hattet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie hatten überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
ich war überragt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
du warst überragt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
er/sie/es war überragt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
wir waren überragt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
ihr wart überragt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
sie waren überragt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich hätte überragt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du hättest überragt |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es hätte überragt |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir hätten überragt |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr hättet überragt |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie hätten überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
ich wäre überragt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
du wärest überragt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
er/sie/es wäre überragt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
wir wären überragt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
ihr wäret überragt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
sie wären überragt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde überragt haben |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst überragt haben |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird überragt haben |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden überragt haben |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet überragt haben |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden überragt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
ich werde überragt worden sein |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
du wirst überragt worden sein |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
er/sie/es wird überragt worden sein |
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
wir werden überragt worden sein |
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
ihr werdet überragt worden sein |
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
sie werden überragt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
überragen |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
überragt haben |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
überragen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
überragt werden |
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
überragt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
künftig überragt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
überrage; überrag! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
überragt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Überragen |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Überragens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Überragen |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Überragen |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Überragen |
| Vokativ |
exsuperande
|
Überragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich übersteige |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du übersteigst |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es übersteigt |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir übersteigen |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr übersteigt |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie übersteigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich übersteige |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du übersteigest |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es übersteige |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir übersteigen |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr übersteiget |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie übersteigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
|
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich überstieg |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du überstiegst |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es überstieg |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir überstiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr überstiegt |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie überstiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich überstiege |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du überstiegest |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es überstiege |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir überstiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr überstieget |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie überstiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde übersteigen |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst übersteigen |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird übersteigen |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden übersteigen |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet übersteigen |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden übersteigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich bin überstiegen |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du bist überstiegen |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es ist überstiegen |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir sind überstiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr seid überstiegen |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie sind überstiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich sei überstiegen |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du seiest überstiegen |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es sei überstiegen |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir seien überstiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr seiet überstiegen |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie seien überstiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich war überstiegen |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du warst überstiegen |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es war überstiegen |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir waren überstiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr wart überstiegen |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie waren überstiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich wäre überstiegen |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du wärest überstiegen |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es wäre überstiegen |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir wären überstiegen |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr wäret überstiegen |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie wären überstiegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde überstiegen sein |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst überstiegen sein |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird überstiegen sein |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden überstiegen sein |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet überstiegen sein |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden überstiegen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
übersteigen |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
überstiegen sein |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
übersteigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
übersteige; übersteig! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
übersteigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Übersteigen |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Übersteigens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Übersteigen |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Übersteigen |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Übersteigen |
| Vokativ |
exsuperande
|
Übersteigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich übertreffe |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du übertriffst |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es übertrifft |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir übertreffen |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr übertrefft |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie übertreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
ich werde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
du wirst übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
er/sie/es wird übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
wir werden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
ihr werdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
sie werden übertroffen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich übertreffe |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du übertreffest |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es übertreffe |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir übertreffen |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr übertreffet |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie übertreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
ich werde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
du werdest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
er/sie/es werde übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
wir werden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
ihr werdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
sie werden übertroffen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich übertraf |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du übertrafst |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es übertraf |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir übertrafen |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr übertraft |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie übertrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
ich wurde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
du wurdest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
er/sie/es wurde übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
wir wurden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
ihr wurdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
sie wurden übertroffen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich überträfe |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du überträfest |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es überträfe |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir überträfen |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr überträfet |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie überträfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
ich würde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
du würdest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
er/sie/es würde übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
wir würden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
ihr würdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
sie würden übertroffen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde übertreffen |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst übertreffen |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird übertreffen |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden übertreffen |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet übertreffen |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden übertreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
ich werde übertroffen werden |
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
du wirst übertroffen werden |
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
er/sie/es wird übertroffen werden |
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
wir werden übertroffen werden |
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
ihr werdet übertroffen werden |
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
sie werden übertroffen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich habe übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du hast übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es hat übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir haben übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr habt übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie haben übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
ich bin übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
du bist übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
er/sie/es ist übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
wir sind übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
ihr seid übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
sie sind übertroffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich habe übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du habest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es habe übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir haben übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr habet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie haben übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
ich sei übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
du seiest übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
er/sie/es sei übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
wir seien übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
ihr seiet übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
sie seien übertroffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich hatte übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du hattest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es hatte übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir hatten übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr hattet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie hatten übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
ich war übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
du warst übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
er/sie/es war übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
wir waren übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
ihr wart übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
sie waren übertroffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich hätte übertroffen |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du hättest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es hätte übertroffen |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir hätten übertroffen |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr hättet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie hätten übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
ich wäre übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
du wärest übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
er/sie/es wäre übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
wir wären übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
ihr wäret übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
sie wären übertroffen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde übertroffen haben |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst übertroffen haben |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird übertroffen haben |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden übertroffen haben |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet übertroffen haben |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden übertroffen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
ich werde übertroffen worden sein |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
du wirst übertroffen worden sein |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
er/sie/es wird übertroffen worden sein |
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
wir werden übertroffen worden sein |
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
ihr werdet übertroffen worden sein |
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
sie werden übertroffen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
übertreffen |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
übertroffen haben |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
übertreffen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
übertroffen werden |
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
übertroffen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
künftig übertroffen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
übertriff! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
übertrefft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Übertreffen |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Übertreffens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Übertreffen |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Übertreffen |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Übertreffen |
| Vokativ |
exsuperande
|
Übertreffen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsupero
|
ich überwältige |
| 2. Person Singular |
exsuperas
|
du überwältigst |
| 3. Person Singular |
exsuperat
|
er/sie/es überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperamus
|
wir überwältigen |
| 2. Person Plural |
exsuperatis
|
ihr überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperant
|
sie überwältigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperor
|
ich werde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperaris exsuperare
|
du wirst überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperatur
|
er/sie/es wird überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperamur
|
wir werden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperamini
|
ihr werdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperantur
|
sie werden überwältigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperem
|
ich überwältige |
| 2. Person Singular |
exsuperes
|
du überwältigest |
| 3. Person Singular |
exsuperet
|
er/sie/es überwältige |
| 1. Person Plural |
exsuperemus
|
wir überwältigen |
| 2. Person Plural |
exsuperetis
|
ihr überwältiget |
| 3. Person Plural |
exsuperent
|
sie überwältigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperer
|
ich werde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsupereris exsuperere
|
du werdest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperetur
|
er/sie/es werde überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperemur
|
wir werden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperemini
|
ihr werdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperentur
|
sie werden überwältigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabam
|
ich überwältigte |
| 2. Person Singular |
exsuperabas
|
du überwältigtest |
| 3. Person Singular |
exsuperabat
|
er/sie/es überwältigte |
| 1. Person Plural |
exsuperabamus
|
wir überwältigten |
| 2. Person Plural |
exsuperabatis
|
ihr überwältigtet |
| 3. Person Plural |
exsuperabant
|
sie überwältigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabar
|
ich wurde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperabaris exsuperabare
|
du wurdest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperabatur
|
er/sie/es wurde überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperabamur
|
wir wurden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperabamini
|
ihr wurdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperabantur
|
sie wurden überwältigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarem
|
ich überwältigte |
| 2. Person Singular |
exsuperares
|
du überwältigtest |
| 3. Person Singular |
exsuperaret
|
er/sie/es überwältigte |
| 1. Person Plural |
exsuperaremus
|
wir überwältigten |
| 2. Person Plural |
exsuperaretis
|
ihr überwältigtet |
| 3. Person Plural |
exsuperarent
|
sie überwältigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperarer
|
ich würde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperareris exsuperarere
|
du würdest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperaretur
|
er/sie/es würde überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperaremur
|
wir würden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperaremini
|
ihr würdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperarentur
|
sie würden überwältigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabo
|
ich werde überwältigen |
| 2. Person Singular |
exsuperabis
|
du wirst überwältigen |
| 3. Person Singular |
exsuperabit
|
er/sie/es wird überwältigen |
| 1. Person Plural |
exsuperabimus
|
wir werden überwältigen |
| 2. Person Plural |
exsuperabitis
|
ihr werdet überwältigen |
| 3. Person Plural |
exsuperabunt
|
sie werden überwältigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperabor
|
ich werde überwältigt werden |
| 2. Person Singular |
exsuperaberis exsuperabere
|
du wirst überwältigt werden |
| 3. Person Singular |
exsuperabitur
|
er/sie/es wird überwältigt werden |
| 1. Person Plural |
exsuperabimur
|
wir werden überwältigt werden |
| 2. Person Plural |
exsuperabimini
|
ihr werdet überwältigt werden |
| 3. Person Plural |
exsuperabuntur
|
sie werden überwältigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavi
|
ich habe überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisti
|
du hast überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperavit
|
er/sie/es hat überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperavimus
|
wir haben überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperavistis
|
ihr habt überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverunt exsuperavere
|
sie haben überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sum
|
ich bin überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus es
|
du bist überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus est
|
er/sie/es ist überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati sumus
|
wir sind überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati estis
|
ihr seid überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sunt
|
sie sind überwältigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaverim
|
ich habe überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du habest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es habe überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir haben überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr habet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie haben überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus sim
|
ich sei überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus sis
|
du seiest überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus sit
|
er/sie/es sei überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati simus
|
wir seien überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati sitis
|
ihr seiet überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati sint
|
sie seien überwältigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperaveram
|
ich hatte überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperaveras
|
du hattest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperaverat
|
er/sie/es hatte überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperaveramus
|
wir hatten überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperaveratis
|
ihr hattet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperaverant
|
sie hatten überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus eram
|
ich war überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eras
|
du warst überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erat
|
er/sie/es war überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati eramus
|
wir waren überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati eratis
|
ihr wart überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati erant
|
sie waren überwältigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavissem
|
ich hätte überwältigt |
| 2. Person Singular |
exsuperavisses
|
du hättest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exsuperavisset
|
er/sie/es hätte überwältigt |
| 1. Person Plural |
exsuperavissemus
|
wir hätten überwältigt |
| 2. Person Plural |
exsuperavissetis
|
ihr hättet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exsuperavissent
|
sie hätten überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus essem
|
ich wäre überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exsuperatus esses
|
du wärest überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exsuperatus esset
|
er/sie/es wäre überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exsuperati essemus
|
wir wären überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exsuperati essetis
|
ihr wäret überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exsuperati essent
|
sie wären überwältigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperavero
|
ich werde überwältigt haben |
| 2. Person Singular |
exsuperaveris
|
du wirst überwältigt haben |
| 3. Person Singular |
exsuperaverit
|
er/sie/es wird überwältigt haben |
| 1. Person Plural |
exsuperaverimus
|
wir werden überwältigt haben |
| 2. Person Plural |
exsuperaveritis
|
ihr werdet überwältigt haben |
| 3. Person Plural |
exsuperaverint
|
sie werden überwältigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuperatus ero
|
ich werde überwältigt worden sein |
| 2. Person Singular |
exsuperatus eris
|
du wirst überwältigt worden sein |
| 3. Person Singular |
exsuperatus erit
|
er/sie/es wird überwältigt worden sein |
| 1. Person Plural |
exsuperati erimus
|
wir werden überwältigt worden sein |
| 2. Person Plural |
exsuperati eritis
|
ihr werdet überwältigt worden sein |
| 3. Person Plural |
exsuperati erunt
|
sie werden überwältigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperare
|
überwältigen |
| Vorzeitigkeit |
exsuperavisse
|
überwältigt haben |
| Nachzeitigkeit |
exsuperaturum esse
|
überwältigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuperari exsuperarier
|
überwältigt werden |
| Vorzeitigkeit |
exsuperatum esse
|
überwältigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exsuperatum iri
|
künftig überwältigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsupera
|
überwältige; überwältig! |
| 2. Person Plural |
exsuperate
|
überwältigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuperato
|
| 3. Person Singular |
exsuperato
|
| 2. Person Plural |
exsuperatote
|
| 3. Person Plural |
exsuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuperare
|
das Überwältigen |
| Genitiv |
exsuperandi
|
des Überwältigens |
| Dativ |
exsuperando
|
dem Überwältigen |
| Akkusativ |
exsuperandum
|
das Überwältigen |
| Ablativ |
exsuperando
|
durch das Überwältigen |
| Vokativ |
exsuperande
|
Überwältigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperandus
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
| Genitiv |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperandi
|
| Dativ |
exsuperando
|
exsuperandae
|
exsuperando
|
| Akkusativ |
exsuperandum
|
exsuperandam
|
exsuperandum
|
| Ablativ |
exsuperando
|
exsuperanda
|
exsuperando
|
| Vokativ |
exsuperande
|
exsuperanda
|
exsuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
| Genitiv |
exsuperandorum
|
exsuperandarum
|
exsuperandorum
|
| Dativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Akkusativ |
exsuperandos
|
exsuperandas
|
exsuperanda
|
| Ablativ |
exsuperandis
|
exsuperandis
|
exsuperandis
|
| Vokativ |
exsuperandi
|
exsuperandae
|
exsuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
| Genitiv |
exsuperantis
|
exsuperantis
|
exsuperantis
|
| Dativ |
exsuperanti
|
exsuperanti
|
exsuperanti
|
| Akkusativ |
exsuperantem
|
exsuperantem
|
exsuperans
|
| Ablativ |
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
exsuperanti exsuperante
|
| Vokativ |
exsuperans
|
exsuperans
|
exsuperans
|
Plural
| Nominativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Genitiv |
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
exsuperantium exsuperantum
|
| Dativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Akkusativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
| Ablativ |
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
exsuperantibus
|
| Vokativ |
exsuperantes
|
exsuperantes
|
exsuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperatus
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
| Genitiv |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperati
|
| Dativ |
exsuperato
|
exsuperatae
|
exsuperato
|
| Akkusativ |
exsuperatum
|
exsuperatam
|
exsuperatum
|
| Ablativ |
exsuperato
|
exsuperata
|
exsuperato
|
| Vokativ |
exsuperate
|
exsuperata
|
exsuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
| Genitiv |
exsuperatorum
|
exsuperatarum
|
exsuperatorum
|
| Dativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Akkusativ |
exsuperatos
|
exsuperatas
|
exsuperata
|
| Ablativ |
exsuperatis
|
exsuperatis
|
exsuperatis
|
| Vokativ |
exsuperati
|
exsuperatae
|
exsuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuperaturus
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
| Genitiv |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperaturi
|
| Dativ |
exsuperaturo
|
exsuperaturae
|
exsuperaturo
|
| Akkusativ |
exsuperaturum
|
exsuperaturam
|
exsuperaturum
|
| Ablativ |
exsuperaturo
|
exsuperatura
|
exsuperaturo
|
| Vokativ |
exsuperature
|
exsuperatura
|
exsuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
| Genitiv |
exsuperaturorum
|
exsuperaturarum
|
exsuperaturorum
|
| Dativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Akkusativ |
exsuperaturos
|
exsuperaturas
|
exsuperatura
|
| Ablativ |
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
exsuperaturis
|
| Vokativ |
exsuperaturi
|
exsuperaturae
|
exsuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuperatum
|
exsuperatu
|