Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuro
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppurat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuror
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuraris exsuppurare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuratur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuramur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuramini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppures
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuret
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuremus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuretis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppureris exsuppurere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurabam
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppurabas
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppurabat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurabar
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppurabaris exsuppurabare
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurarem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppurares
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuraret
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurarer
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppurareris exsuppurarere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurabo
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppurabis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppurabit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppurabor
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuraberis exsuppurabere
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuravi
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuravit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppuraverunt exsuppuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuravero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exsuppuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exsuppuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exsuppuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exsuppurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exsuppurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exsuppurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuppurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuppuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuppuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exsuppurari exsuppurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exsuppuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exsuppuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exsuppura
|
! |
| 2. Person Plural |
exsuppurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exsuppurato
|
| 3. Person Singular |
exsuppurato
|
| 2. Person Plural |
exsuppuratote
|
| 3. Person Plural |
exsuppuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exsuppurare
|
|
| Genitiv |
exsuppurandi
|
|
| Dativ |
exsuppurando
|
|
| Akkusativ |
exsuppurandum
|
|
| Ablativ |
exsuppurando
|
|
| Vokativ |
exsuppurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuppurandus
|
exsuppuranda
|
exsuppurandum
|
| Genitiv |
exsuppurandi
|
exsuppurandae
|
exsuppurandi
|
| Dativ |
exsuppurando
|
exsuppurandae
|
exsuppurando
|
| Akkusativ |
exsuppurandum
|
exsuppurandam
|
exsuppurandum
|
| Ablativ |
exsuppurando
|
exsuppuranda
|
exsuppurando
|
| Vokativ |
exsuppurande
|
exsuppuranda
|
exsuppurandum
|
Plural
| Nominativ |
exsuppurandi
|
exsuppurandae
|
exsuppuranda
|
| Genitiv |
exsuppurandorum
|
exsuppurandarum
|
exsuppurandorum
|
| Dativ |
exsuppurandis
|
exsuppurandis
|
exsuppurandis
|
| Akkusativ |
exsuppurandos
|
exsuppurandas
|
exsuppuranda
|
| Ablativ |
exsuppurandis
|
exsuppurandis
|
exsuppurandis
|
| Vokativ |
exsuppurandi
|
exsuppurandae
|
exsuppuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuppurans
|
exsuppurans
|
exsuppurans
|
| Genitiv |
exsuppurantis
|
exsuppurantis
|
exsuppurantis
|
| Dativ |
exsuppuranti
|
exsuppuranti
|
exsuppuranti
|
| Akkusativ |
exsuppurantem
|
exsuppurantem
|
exsuppurans
|
| Ablativ |
exsuppuranti exsuppurante
|
exsuppuranti exsuppurante
|
exsuppuranti exsuppurante
|
| Vokativ |
exsuppurans
|
exsuppurans
|
exsuppurans
|
Plural
| Nominativ |
exsuppurantes
|
exsuppurantes
|
exsuppurantia
|
| Genitiv |
exsuppurantium exsuppurantum
|
exsuppurantium exsuppurantum
|
exsuppurantium exsuppurantum
|
| Dativ |
exsuppurantibus
|
exsuppurantibus
|
exsuppurantibus
|
| Akkusativ |
exsuppurantes
|
exsuppurantes
|
exsuppurantia
|
| Ablativ |
exsuppurantibus
|
exsuppurantibus
|
exsuppurantibus
|
| Vokativ |
exsuppurantes
|
exsuppurantes
|
exsuppurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuppuratus
|
exsuppurata
|
exsuppuratum
|
| Genitiv |
exsuppurati
|
exsuppuratae
|
exsuppurati
|
| Dativ |
exsuppurato
|
exsuppuratae
|
exsuppurato
|
| Akkusativ |
exsuppuratum
|
exsuppuratam
|
exsuppuratum
|
| Ablativ |
exsuppurato
|
exsuppurata
|
exsuppurato
|
| Vokativ |
exsuppurate
|
exsuppurata
|
exsuppuratum
|
Plural
| Nominativ |
exsuppurati
|
exsuppuratae
|
exsuppurata
|
| Genitiv |
exsuppuratorum
|
exsuppuratarum
|
exsuppuratorum
|
| Dativ |
exsuppuratis
|
exsuppuratis
|
exsuppuratis
|
| Akkusativ |
exsuppuratos
|
exsuppuratas
|
exsuppurata
|
| Ablativ |
exsuppuratis
|
exsuppuratis
|
exsuppuratis
|
| Vokativ |
exsuppurati
|
exsuppuratae
|
exsuppurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exsuppuraturus
|
exsuppuratura
|
exsuppuraturum
|
| Genitiv |
exsuppuraturi
|
exsuppuraturae
|
exsuppuraturi
|
| Dativ |
exsuppuraturo
|
exsuppuraturae
|
exsuppuraturo
|
| Akkusativ |
exsuppuraturum
|
exsuppuraturam
|
exsuppuraturum
|
| Ablativ |
exsuppuraturo
|
exsuppuratura
|
exsuppuraturo
|
| Vokativ |
exsuppurature
|
exsuppuratura
|
exsuppuraturum
|
Plural
| Nominativ |
exsuppuraturi
|
exsuppuraturae
|
exsuppuratura
|
| Genitiv |
exsuppuraturorum
|
exsuppuraturarum
|
exsuppuraturorum
|
| Dativ |
exsuppuraturis
|
exsuppuraturis
|
exsuppuraturis
|
| Akkusativ |
exsuppuraturos
|
exsuppuraturas
|
exsuppuratura
|
| Ablativ |
exsuppuraturis
|
exsuppuraturis
|
exsuppuraturis
|
| Vokativ |
exsuppuraturi
|
exsuppuraturae
|
exsuppuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exsuppuratum
|
exsuppuratu
|