Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimo
|
ich glaube |
| 2. Person Singular |
extimas
|
du glaubst |
| 3. Person Singular |
extimat
|
er/sie/es glaubt |
| 1. Person Plural |
extimamus
|
wir glauben |
| 2. Person Plural |
extimatis
|
ihr glaubt |
| 3. Person Plural |
extimant
|
sie glauben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimor
|
ich werde geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimaris extimare
|
du wirst geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimatur
|
er/sie/es wird geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimamur
|
wir werden geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimamini
|
ihr werdet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimantur
|
sie werden geglaubt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimem
|
ich glaube |
| 2. Person Singular |
extimes
|
du glaubest |
| 3. Person Singular |
extimet
|
er/sie/es glaube |
| 1. Person Plural |
extimemus
|
wir glauben |
| 2. Person Plural |
extimetis
|
ihr glaubet |
| 3. Person Plural |
extiment
|
sie glauben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimer
|
ich werde geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimeris extimere
|
du werdest geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimetur
|
er/sie/es werde geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimemur
|
wir werden geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimemini
|
ihr werdet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimentur
|
sie werden geglaubt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabam
|
ich glaubte |
| 2. Person Singular |
extimabas
|
du glaubtest |
| 3. Person Singular |
extimabat
|
er/sie/es glaubte |
| 1. Person Plural |
extimabamus
|
wir glaubten |
| 2. Person Plural |
extimabatis
|
ihr glaubtet |
| 3. Person Plural |
extimabant
|
sie glaubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabar
|
ich wurde geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimabaris extimabare
|
du wurdest geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimabatur
|
er/sie/es wurde geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimabamur
|
wir wurden geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimabamini
|
ihr wurdet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimabantur
|
sie wurden geglaubt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimarem
|
ich glaubte |
| 2. Person Singular |
extimares
|
du glaubtest |
| 3. Person Singular |
extimaret
|
er/sie/es glaubte |
| 1. Person Plural |
extimaremus
|
wir glaubten |
| 2. Person Plural |
extimaretis
|
ihr glaubtet |
| 3. Person Plural |
extimarent
|
sie glaubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimarer
|
ich würde geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimareris extimarere
|
du würdest geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimaretur
|
er/sie/es würde geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimaremur
|
wir würden geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimaremini
|
ihr würdet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimarentur
|
sie würden geglaubt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabo
|
ich werde glauben |
| 2. Person Singular |
extimabis
|
du wirst glauben |
| 3. Person Singular |
extimabit
|
er/sie/es wird glauben |
| 1. Person Plural |
extimabimus
|
wir werden glauben |
| 2. Person Plural |
extimabitis
|
ihr werdet glauben |
| 3. Person Plural |
extimabunt
|
sie werden glauben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabor
|
ich werde geglaubt werden |
| 2. Person Singular |
extimaberis extimabere
|
du wirst geglaubt werden |
| 3. Person Singular |
extimabitur
|
er/sie/es wird geglaubt werden |
| 1. Person Plural |
extimabimur
|
wir werden geglaubt werden |
| 2. Person Plural |
extimabimini
|
ihr werdet geglaubt werden |
| 3. Person Plural |
extimabuntur
|
sie werden geglaubt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimavi
|
ich habe geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimavisti
|
du hast geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimavit
|
er/sie/es hat geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimavimus
|
wir haben geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimavistis
|
ihr habt geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimaverunt extimavere
|
sie haben geglaubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus sum
|
ich bin geglaubt worden |
| 2. Person Singular |
extimatus es
|
du bist geglaubt worden |
| 3. Person Singular |
extimatus est
|
er/sie/es ist geglaubt worden |
| 1. Person Plural |
extimati sumus
|
wir sind geglaubt worden |
| 2. Person Plural |
extimati estis
|
ihr seid geglaubt worden |
| 3. Person Plural |
extimati sunt
|
sie sind geglaubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimaverim
|
ich habe geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimaveris
|
du habest geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimaverit
|
er/sie/es habe geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimaverimus
|
wir haben geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimaveritis
|
ihr habet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimaverint
|
sie haben geglaubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus sim
|
ich sei geglaubt worden |
| 2. Person Singular |
extimatus sis
|
du seiest geglaubt worden |
| 3. Person Singular |
extimatus sit
|
er/sie/es sei geglaubt worden |
| 1. Person Plural |
extimati simus
|
wir seien geglaubt worden |
| 2. Person Plural |
extimati sitis
|
ihr seiet geglaubt worden |
| 3. Person Plural |
extimati sint
|
sie seien geglaubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimaveram
|
ich hatte geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimaveras
|
du hattest geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimaverat
|
er/sie/es hatte geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimaveramus
|
wir hatten geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimaveratis
|
ihr hattet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimaverant
|
sie hatten geglaubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus eram
|
ich war geglaubt worden |
| 2. Person Singular |
extimatus eras
|
du warst geglaubt worden |
| 3. Person Singular |
extimatus erat
|
er/sie/es war geglaubt worden |
| 1. Person Plural |
extimati eramus
|
wir waren geglaubt worden |
| 2. Person Plural |
extimati eratis
|
ihr wart geglaubt worden |
| 3. Person Plural |
extimati erant
|
sie waren geglaubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimavissem
|
ich hätte geglaubt |
| 2. Person Singular |
extimavisses
|
du hättest geglaubt |
| 3. Person Singular |
extimavisset
|
er/sie/es hätte geglaubt |
| 1. Person Plural |
extimavissemus
|
wir hätten geglaubt |
| 2. Person Plural |
extimavissetis
|
ihr hättet geglaubt |
| 3. Person Plural |
extimavissent
|
sie hätten geglaubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus essem
|
ich wäre geglaubt worden |
| 2. Person Singular |
extimatus esses
|
du wärest geglaubt worden |
| 3. Person Singular |
extimatus esset
|
er/sie/es wäre geglaubt worden |
| 1. Person Plural |
extimati essemus
|
wir wären geglaubt worden |
| 2. Person Plural |
extimati essetis
|
ihr wäret geglaubt worden |
| 3. Person Plural |
extimati essent
|
sie wären geglaubt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimavero
|
ich werde geglaubt haben |
| 2. Person Singular |
extimaveris
|
du wirst geglaubt haben |
| 3. Person Singular |
extimaverit
|
er/sie/es wird geglaubt haben |
| 1. Person Plural |
extimaverimus
|
wir werden geglaubt haben |
| 2. Person Plural |
extimaveritis
|
ihr werdet geglaubt haben |
| 3. Person Plural |
extimaverint
|
sie werden geglaubt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus ero
|
ich werde geglaubt worden sein |
| 2. Person Singular |
extimatus eris
|
du wirst geglaubt worden sein |
| 3. Person Singular |
extimatus erit
|
er/sie/es wird geglaubt worden sein |
| 1. Person Plural |
extimati erimus
|
wir werden geglaubt worden sein |
| 2. Person Plural |
extimati eritis
|
ihr werdet geglaubt worden sein |
| 3. Person Plural |
extimati erunt
|
sie werden geglaubt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
extimare
|
glauben |
| Vorzeitigkeit |
extimavisse
|
geglaubt haben |
| Nachzeitigkeit |
extimaturum esse
|
glauben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
extimari extimarier
|
geglaubt werden |
| Vorzeitigkeit |
extimatum esse
|
geglaubt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
extimatum iri
|
künftig geglaubt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
extima
|
glaube; glaub! |
| 2. Person Plural |
extimate
|
glaubt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
extimato
|
| 3. Person Singular |
extimato
|
| 2. Person Plural |
extimatote
|
| 3. Person Plural |
extimanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
extimare
|
das Glauben |
| Genitiv |
extimandi
|
des Glaubens |
| Dativ |
extimando
|
dem Glauben |
| Akkusativ |
extimandum
|
das Glauben |
| Ablativ |
extimando
|
durch das Glauben |
| Vokativ |
extimande
|
Glauben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimandus
|
extimanda
|
extimandum
|
| Genitiv |
extimandi
|
extimandae
|
extimandi
|
| Dativ |
extimando
|
extimandae
|
extimando
|
| Akkusativ |
extimandum
|
extimandam
|
extimandum
|
| Ablativ |
extimando
|
extimanda
|
extimando
|
| Vokativ |
extimande
|
extimanda
|
extimandum
|
Plural
| Nominativ |
extimandi
|
extimandae
|
extimanda
|
| Genitiv |
extimandorum
|
extimandarum
|
extimandorum
|
| Dativ |
extimandis
|
extimandis
|
extimandis
|
| Akkusativ |
extimandos
|
extimandas
|
extimanda
|
| Ablativ |
extimandis
|
extimandis
|
extimandis
|
| Vokativ |
extimandi
|
extimandae
|
extimanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimans
|
extimans
|
extimans
|
| Genitiv |
extimantis
|
extimantis
|
extimantis
|
| Dativ |
extimanti
|
extimanti
|
extimanti
|
| Akkusativ |
extimantem
|
extimantem
|
extimans
|
| Ablativ |
extimanti extimante
|
extimanti extimante
|
extimanti extimante
|
| Vokativ |
extimans
|
extimans
|
extimans
|
Plural
| Nominativ |
extimantes
|
extimantes
|
extimantia
|
| Genitiv |
extimantium extimantum
|
extimantium extimantum
|
extimantium extimantum
|
| Dativ |
extimantibus
|
extimantibus
|
extimantibus
|
| Akkusativ |
extimantes
|
extimantes
|
extimantia
|
| Ablativ |
extimantibus
|
extimantibus
|
extimantibus
|
| Vokativ |
extimantes
|
extimantes
|
extimantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimatus
|
extimata
|
extimatum
|
| Genitiv |
extimati
|
extimatae
|
extimati
|
| Dativ |
extimato
|
extimatae
|
extimato
|
| Akkusativ |
extimatum
|
extimatam
|
extimatum
|
| Ablativ |
extimato
|
extimata
|
extimato
|
| Vokativ |
extimate
|
extimata
|
extimatum
|
Plural
| Nominativ |
extimati
|
extimatae
|
extimata
|
| Genitiv |
extimatorum
|
extimatarum
|
extimatorum
|
| Dativ |
extimatis
|
extimatis
|
extimatis
|
| Akkusativ |
extimatos
|
extimatas
|
extimata
|
| Ablativ |
extimatis
|
extimatis
|
extimatis
|
| Vokativ |
extimati
|
extimatae
|
extimata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimaturus
|
extimatura
|
extimaturum
|
| Genitiv |
extimaturi
|
extimaturae
|
extimaturi
|
| Dativ |
extimaturo
|
extimaturae
|
extimaturo
|
| Akkusativ |
extimaturum
|
extimaturam
|
extimaturum
|
| Ablativ |
extimaturo
|
extimatura
|
extimaturo
|
| Vokativ |
extimature
|
extimatura
|
extimaturum
|
Plural
| Nominativ |
extimaturi
|
extimaturae
|
extimatura
|
| Genitiv |
extimaturorum
|
extimaturarum
|
extimaturorum
|
| Dativ |
extimaturis
|
extimaturis
|
extimaturis
|
| Akkusativ |
extimaturos
|
extimaturas
|
extimatura
|
| Ablativ |
extimaturis
|
extimaturis
|
extimaturis
|
| Vokativ |
extimaturi
|
extimaturae
|
extimatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
extimatum
|
extimatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimo
|
ich meine |
| 2. Person Singular |
extimas
|
du meinst |
| 3. Person Singular |
extimat
|
er/sie/es meint |
| 1. Person Plural |
extimamus
|
wir meinen |
| 2. Person Plural |
extimatis
|
ihr meint |
| 3. Person Plural |
extimant
|
sie meinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimor
|
ich werde gemeint |
| 2. Person Singular |
extimaris extimare
|
du wirst gemeint |
| 3. Person Singular |
extimatur
|
er/sie/es wird gemeint |
| 1. Person Plural |
extimamur
|
wir werden gemeint |
| 2. Person Plural |
extimamini
|
ihr werdet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimantur
|
sie werden gemeint |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimem
|
ich meine |
| 2. Person Singular |
extimes
|
du meinest |
| 3. Person Singular |
extimet
|
er/sie/es meine |
| 1. Person Plural |
extimemus
|
wir meinen |
| 2. Person Plural |
extimetis
|
ihr meinet |
| 3. Person Plural |
extiment
|
sie meinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimer
|
ich werde gemeint |
| 2. Person Singular |
extimeris extimere
|
du werdest gemeint |
| 3. Person Singular |
extimetur
|
er/sie/es werde gemeint |
| 1. Person Plural |
extimemur
|
wir werden gemeint |
| 2. Person Plural |
extimemini
|
ihr werdet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimentur
|
sie werden gemeint |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabam
|
ich meinte |
| 2. Person Singular |
extimabas
|
du meintest |
| 3. Person Singular |
extimabat
|
er/sie/es meinte |
| 1. Person Plural |
extimabamus
|
wir meinten |
| 2. Person Plural |
extimabatis
|
ihr meintet |
| 3. Person Plural |
extimabant
|
sie meinten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabar
|
ich wurde gemeint |
| 2. Person Singular |
extimabaris extimabare
|
du wurdest gemeint |
| 3. Person Singular |
extimabatur
|
er/sie/es wurde gemeint |
| 1. Person Plural |
extimabamur
|
wir wurden gemeint |
| 2. Person Plural |
extimabamini
|
ihr wurdet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimabantur
|
sie wurden gemeint |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimarem
|
ich meinte |
| 2. Person Singular |
extimares
|
du meintest |
| 3. Person Singular |
extimaret
|
er/sie/es meinte |
| 1. Person Plural |
extimaremus
|
wir meinten |
| 2. Person Plural |
extimaretis
|
ihr meintet |
| 3. Person Plural |
extimarent
|
sie meinten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimarer
|
ich würde gemeint |
| 2. Person Singular |
extimareris extimarere
|
du würdest gemeint |
| 3. Person Singular |
extimaretur
|
er/sie/es würde gemeint |
| 1. Person Plural |
extimaremur
|
wir würden gemeint |
| 2. Person Plural |
extimaremini
|
ihr würdet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimarentur
|
sie würden gemeint |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabo
|
ich werde meinen |
| 2. Person Singular |
extimabis
|
du wirst meinen |
| 3. Person Singular |
extimabit
|
er/sie/es wird meinen |
| 1. Person Plural |
extimabimus
|
wir werden meinen |
| 2. Person Plural |
extimabitis
|
ihr werdet meinen |
| 3. Person Plural |
extimabunt
|
sie werden meinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimabor
|
ich werde gemeint werden |
| 2. Person Singular |
extimaberis extimabere
|
du wirst gemeint werden |
| 3. Person Singular |
extimabitur
|
er/sie/es wird gemeint werden |
| 1. Person Plural |
extimabimur
|
wir werden gemeint werden |
| 2. Person Plural |
extimabimini
|
ihr werdet gemeint werden |
| 3. Person Plural |
extimabuntur
|
sie werden gemeint werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimavi
|
ich habe gemeint |
| 2. Person Singular |
extimavisti
|
du hast gemeint |
| 3. Person Singular |
extimavit
|
er/sie/es hat gemeint |
| 1. Person Plural |
extimavimus
|
wir haben gemeint |
| 2. Person Plural |
extimavistis
|
ihr habt gemeint |
| 3. Person Plural |
extimaverunt extimavere
|
sie haben gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus sum
|
ich bin gemeint worden |
| 2. Person Singular |
extimatus es
|
du bist gemeint worden |
| 3. Person Singular |
extimatus est
|
er/sie/es ist gemeint worden |
| 1. Person Plural |
extimati sumus
|
wir sind gemeint worden |
| 2. Person Plural |
extimati estis
|
ihr seid gemeint worden |
| 3. Person Plural |
extimati sunt
|
sie sind gemeint worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimaverim
|
ich habe gemeint |
| 2. Person Singular |
extimaveris
|
du habest gemeint |
| 3. Person Singular |
extimaverit
|
er/sie/es habe gemeint |
| 1. Person Plural |
extimaverimus
|
wir haben gemeint |
| 2. Person Plural |
extimaveritis
|
ihr habet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimaverint
|
sie haben gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus sim
|
ich sei gemeint worden |
| 2. Person Singular |
extimatus sis
|
du seiest gemeint worden |
| 3. Person Singular |
extimatus sit
|
er/sie/es sei gemeint worden |
| 1. Person Plural |
extimati simus
|
wir seien gemeint worden |
| 2. Person Plural |
extimati sitis
|
ihr seiet gemeint worden |
| 3. Person Plural |
extimati sint
|
sie seien gemeint worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimaveram
|
ich hatte gemeint |
| 2. Person Singular |
extimaveras
|
du hattest gemeint |
| 3. Person Singular |
extimaverat
|
er/sie/es hatte gemeint |
| 1. Person Plural |
extimaveramus
|
wir hatten gemeint |
| 2. Person Plural |
extimaveratis
|
ihr hattet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimaverant
|
sie hatten gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus eram
|
ich war gemeint worden |
| 2. Person Singular |
extimatus eras
|
du warst gemeint worden |
| 3. Person Singular |
extimatus erat
|
er/sie/es war gemeint worden |
| 1. Person Plural |
extimati eramus
|
wir waren gemeint worden |
| 2. Person Plural |
extimati eratis
|
ihr wart gemeint worden |
| 3. Person Plural |
extimati erant
|
sie waren gemeint worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimavissem
|
ich hätte gemeint |
| 2. Person Singular |
extimavisses
|
du hättest gemeint |
| 3. Person Singular |
extimavisset
|
er/sie/es hätte gemeint |
| 1. Person Plural |
extimavissemus
|
wir hätten gemeint |
| 2. Person Plural |
extimavissetis
|
ihr hättet gemeint |
| 3. Person Plural |
extimavissent
|
sie hätten gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus essem
|
ich wäre gemeint worden |
| 2. Person Singular |
extimatus esses
|
du wärest gemeint worden |
| 3. Person Singular |
extimatus esset
|
er/sie/es wäre gemeint worden |
| 1. Person Plural |
extimati essemus
|
wir wären gemeint worden |
| 2. Person Plural |
extimati essetis
|
ihr wäret gemeint worden |
| 3. Person Plural |
extimati essent
|
sie wären gemeint worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
extimavero
|
ich werde gemeint haben |
| 2. Person Singular |
extimaveris
|
du wirst gemeint haben |
| 3. Person Singular |
extimaverit
|
er/sie/es wird gemeint haben |
| 1. Person Plural |
extimaverimus
|
wir werden gemeint haben |
| 2. Person Plural |
extimaveritis
|
ihr werdet gemeint haben |
| 3. Person Plural |
extimaverint
|
sie werden gemeint haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
extimatus ero
|
ich werde gemeint worden sein |
| 2. Person Singular |
extimatus eris
|
du wirst gemeint worden sein |
| 3. Person Singular |
extimatus erit
|
er/sie/es wird gemeint worden sein |
| 1. Person Plural |
extimati erimus
|
wir werden gemeint worden sein |
| 2. Person Plural |
extimati eritis
|
ihr werdet gemeint worden sein |
| 3. Person Plural |
extimati erunt
|
sie werden gemeint worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
extimare
|
meinen |
| Vorzeitigkeit |
extimavisse
|
gemeint haben |
| Nachzeitigkeit |
extimaturum esse
|
meinen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
extimari extimarier
|
gemeint werden |
| Vorzeitigkeit |
extimatum esse
|
gemeint worden sein |
| Nachzeitigkeit |
extimatum iri
|
künftig gemeint werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
extima
|
meine; mein! |
| 2. Person Plural |
extimate
|
meint! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
extimato
|
| 3. Person Singular |
extimato
|
| 2. Person Plural |
extimatote
|
| 3. Person Plural |
extimanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
extimare
|
das Meinen |
| Genitiv |
extimandi
|
des Meinens |
| Dativ |
extimando
|
dem Meinen |
| Akkusativ |
extimandum
|
das Meinen |
| Ablativ |
extimando
|
durch das Meinen |
| Vokativ |
extimande
|
Meinen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimandus
|
extimanda
|
extimandum
|
| Genitiv |
extimandi
|
extimandae
|
extimandi
|
| Dativ |
extimando
|
extimandae
|
extimando
|
| Akkusativ |
extimandum
|
extimandam
|
extimandum
|
| Ablativ |
extimando
|
extimanda
|
extimando
|
| Vokativ |
extimande
|
extimanda
|
extimandum
|
Plural
| Nominativ |
extimandi
|
extimandae
|
extimanda
|
| Genitiv |
extimandorum
|
extimandarum
|
extimandorum
|
| Dativ |
extimandis
|
extimandis
|
extimandis
|
| Akkusativ |
extimandos
|
extimandas
|
extimanda
|
| Ablativ |
extimandis
|
extimandis
|
extimandis
|
| Vokativ |
extimandi
|
extimandae
|
extimanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimans
|
extimans
|
extimans
|
| Genitiv |
extimantis
|
extimantis
|
extimantis
|
| Dativ |
extimanti
|
extimanti
|
extimanti
|
| Akkusativ |
extimantem
|
extimantem
|
extimans
|
| Ablativ |
extimanti extimante
|
extimanti extimante
|
extimanti extimante
|
| Vokativ |
extimans
|
extimans
|
extimans
|
Plural
| Nominativ |
extimantes
|
extimantes
|
extimantia
|
| Genitiv |
extimantium extimantum
|
extimantium extimantum
|
extimantium extimantum
|
| Dativ |
extimantibus
|
extimantibus
|
extimantibus
|
| Akkusativ |
extimantes
|
extimantes
|
extimantia
|
| Ablativ |
extimantibus
|
extimantibus
|
extimantibus
|
| Vokativ |
extimantes
|
extimantes
|
extimantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimatus
|
extimata
|
extimatum
|
| Genitiv |
extimati
|
extimatae
|
extimati
|
| Dativ |
extimato
|
extimatae
|
extimato
|
| Akkusativ |
extimatum
|
extimatam
|
extimatum
|
| Ablativ |
extimato
|
extimata
|
extimato
|
| Vokativ |
extimate
|
extimata
|
extimatum
|
Plural
| Nominativ |
extimati
|
extimatae
|
extimata
|
| Genitiv |
extimatorum
|
extimatarum
|
extimatorum
|
| Dativ |
extimatis
|
extimatis
|
extimatis
|
| Akkusativ |
extimatos
|
extimatas
|
extimata
|
| Ablativ |
extimatis
|
extimatis
|
extimatis
|
| Vokativ |
extimati
|
extimatae
|
extimata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
extimaturus
|
extimatura
|
extimaturum
|
| Genitiv |
extimaturi
|
extimaturae
|
extimaturi
|
| Dativ |
extimaturo
|
extimaturae
|
extimaturo
|
| Akkusativ |
extimaturum
|
extimaturam
|
extimaturum
|
| Ablativ |
extimaturo
|
extimatura
|
extimaturo
|
| Vokativ |
extimature
|
extimatura
|
extimaturum
|
Plural
| Nominativ |
extimaturi
|
extimaturae
|
extimatura
|
| Genitiv |
extimaturorum
|
extimaturarum
|
extimaturorum
|
| Dativ |
extimaturis
|
extimaturis
|
extimaturis
|
| Akkusativ |
extimaturos
|
extimaturas
|
extimatura
|
| Ablativ |
extimaturis
|
extimaturis
|
extimaturis
|
| Vokativ |
extimaturi
|
extimaturae
|
extimatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
extimatum
|
extimatu
|