Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
ich bringe auf |
| 2. Person Singular |
exulceras
|
du bringst auf |
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
er/sie/es bringt auf |
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
wir bringen auf |
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
ihr bringt auf |
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
sie bringen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
ich werde aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
du wirst aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
er/sie/es wird aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
wir werden aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
ihr werdet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
sie werden aufgebracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
ich bringe auf |
| 2. Person Singular |
exulceres
|
du bringest auf |
| 3. Person Singular |
exulceret
|
er/sie/es bringe auf |
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
wir bringen auf |
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
ihr bringet auf |
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
sie bringen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
ich werde aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
du werdest aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
er/sie/es werde aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
wir werden aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
ihr werdet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
sie werden aufgebracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
ich brachte auf |
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
du brachtest auf |
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
er/sie/es brachte auf |
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
wir brachten auf |
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
ihr brachtet auf |
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
sie brachten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
ich wurde aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
du wurdest aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
er/sie/es wurde aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
wir wurden aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
ihr wurdet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
sie wurden aufgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
ich brächte auf |
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
du brächtest auf |
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
er/sie/es brächte auf |
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
wir brächten auf |
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
ihr brächtet auf |
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
sie brächten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
ich würde aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
du würdest aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
er/sie/es würde aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
wir würden aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
ihr würdet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
sie würden aufgebracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
ich werde aufbringen |
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
du wirst aufbringen |
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
er/sie/es wird aufbringen |
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
wir werden aufbringen |
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
ihr werdet aufbringen |
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
sie werden aufbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
ich werde aufgebracht werden |
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
du wirst aufgebracht werden |
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
er/sie/es wird aufgebracht werden |
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
wir werden aufgebracht werden |
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
ihr werdet aufgebracht werden |
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
sie werden aufgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
ich habe aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
du hast aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
er/sie/es hat aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
wir haben aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
ihr habt aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
sie haben aufgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
ich bin aufgebracht worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
du bist aufgebracht worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
er/sie/es ist aufgebracht worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
wir sind aufgebracht worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
ihr seid aufgebracht worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
sie sind aufgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
ich habe aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
du habest aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
er/sie/es habe aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
wir haben aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
ihr habet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
sie haben aufgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
ich sei aufgebracht worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
du seiest aufgebracht worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
er/sie/es sei aufgebracht worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
wir seien aufgebracht worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
ihr seiet aufgebracht worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
sie seien aufgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
ich hatte aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
du hattest aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
er/sie/es hatte aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
wir hatten aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
ihr hattet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
sie hatten aufgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
ich war aufgebracht worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
du warst aufgebracht worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
er/sie/es war aufgebracht worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
wir waren aufgebracht worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
ihr wart aufgebracht worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
sie waren aufgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
ich hätte aufgebracht |
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
du hättest aufgebracht |
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
er/sie/es hätte aufgebracht |
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
wir hätten aufgebracht |
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
ihr hättet aufgebracht |
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
sie hätten aufgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
ich wäre aufgebracht worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
du wärest aufgebracht worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
er/sie/es wäre aufgebracht worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
wir wären aufgebracht worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
ihr wäret aufgebracht worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
sie wären aufgebracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
ich werde aufgebracht haben |
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
du wirst aufgebracht haben |
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
er/sie/es wird aufgebracht haben |
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
wir werden aufgebracht haben |
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
ihr werdet aufgebracht haben |
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
sie werden aufgebracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
ich werde aufgebracht worden sein |
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
du wirst aufgebracht worden sein |
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
er/sie/es wird aufgebracht worden sein |
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
wir werden aufgebracht worden sein |
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
ihr werdet aufgebracht worden sein |
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
sie werden aufgebracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
aufbringen |
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
aufgebracht haben |
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
aufbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
aufgebracht werden |
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
aufgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
künftig aufgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
bringe auf; bring auf! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
bringt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
das Aufbringen |
| Genitiv |
exulcerandi
|
des Aufbringens |
| Dativ |
exulcerando
|
dem Aufbringen |
| Akkusativ |
exulcerandum
|
das Aufbringen |
| Ablativ |
exulcerando
|
durch das Aufbringen |
| Vokativ |
exulcerande
|
Aufbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
ich erbittere |
| 2. Person Singular |
exulceras
|
du erbitterst |
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
er/sie/es erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
wir erbittern |
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
ihr erbittert |
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
sie erbittern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
ich werde erbittert |
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
du wirst erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
er/sie/es wird erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
wir werden erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
ihr werdet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
sie werden erbittert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
ich erbittere |
| 2. Person Singular |
exulceres
|
du erbitterst |
| 3. Person Singular |
exulceret
|
er/sie/es erbittere |
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
wir erbittern |
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
ihr erbittert |
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
sie erbittern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
ich werde erbittert |
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
du werdest erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
er/sie/es werde erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
wir werden erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
ihr werdet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
sie werden erbittert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
ich erbitterte |
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
du erbittertest |
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
er/sie/es erbitterte |
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
wir erbitterten |
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
ihr erbittertet |
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
sie erbitterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
ich wurde erbittert |
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
du wurdest erbittert |
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
er/sie/es wurde erbittert |
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
wir wurden erbittert |
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
ihr wurdet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
sie wurden erbittert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
ich erbitterte |
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
du erbittertest |
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
er/sie/es erbitterte |
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
wir erbitterten |
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
ihr erbittertet |
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
sie erbitterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
ich würde erbittert |
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
du würdest erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
er/sie/es würde erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
wir würden erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
ihr würdet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
sie würden erbittert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
ich werde erbittern |
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
du wirst erbittern |
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
er/sie/es wird erbittern |
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
wir werden erbittern |
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
ihr werdet erbittern |
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
sie werden erbittern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
ich werde erbittert werden |
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
du wirst erbittert werden |
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
er/sie/es wird erbittert werden |
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
wir werden erbittert werden |
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
ihr werdet erbittert werden |
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
sie werden erbittert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
ich habe erbittert |
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
du hast erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
er/sie/es hat erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
wir haben erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
ihr habt erbittert |
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
sie haben erbittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
ich bin erbittert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
du bist erbittert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
er/sie/es ist erbittert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
wir sind erbittert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
ihr seid erbittert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
sie sind erbittert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
ich habe erbittert |
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
du habest erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
er/sie/es habe erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
wir haben erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
ihr habet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
sie haben erbittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
ich sei erbittert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
du seiest erbittert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
er/sie/es sei erbittert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
wir seien erbittert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
ihr seiet erbittert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
sie seien erbittert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
ich hatte erbittert |
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
du hattest erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
er/sie/es hatte erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
wir hatten erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
ihr hattet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
sie hatten erbittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
ich war erbittert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
du warst erbittert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
er/sie/es war erbittert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
wir waren erbittert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
ihr wart erbittert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
sie waren erbittert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
ich hätte erbittert |
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
du hättest erbittert |
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
er/sie/es hätte erbittert |
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
wir hätten erbittert |
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
ihr hättet erbittert |
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
sie hätten erbittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
ich wäre erbittert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
du wärest erbittert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
er/sie/es wäre erbittert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
wir wären erbittert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
ihr wäret erbittert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
sie wären erbittert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
ich werde erbittert haben |
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
du wirst erbittert haben |
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
er/sie/es wird erbittert haben |
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
wir werden erbittert haben |
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
ihr werdet erbittert haben |
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
sie werden erbittert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
ich werde erbittert worden sein |
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
du wirst erbittert worden sein |
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
er/sie/es wird erbittert worden sein |
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
wir werden erbittert worden sein |
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
ihr werdet erbittert worden sein |
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
sie werden erbittert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
erbittern |
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
erbittert haben |
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
erbittern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
erbittert werden |
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
erbittert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
künftig erbittert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
erbittere! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
erbittert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
das Erbittern |
| Genitiv |
exulcerandi
|
des Erbitternes |
| Dativ |
exulcerando
|
dem Erbittern |
| Akkusativ |
exulcerandum
|
das Erbittern |
| Ablativ |
exulcerando
|
durch das Erbittern |
| Vokativ |
exulcerande
|
Erbittern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceras
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceres
|
|
| 3. Person Singular |
exulceret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
|
| Dativ |
exulcerando
|
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
|
| Ablativ |
exulcerando
|
|
| Vokativ |
exulcerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceras
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceres
|
|
| 3. Person Singular |
exulceret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
|
| Dativ |
exulcerando
|
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
|
| Ablativ |
exulcerando
|
|
| Vokativ |
exulcerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceras
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceres
|
|
| 3. Person Singular |
exulceret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
|
| Dativ |
exulcerando
|
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
|
| Ablativ |
exulcerando
|
|
| Vokativ |
exulcerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
ich verschlimmere |
| 2. Person Singular |
exulceras
|
du verschlimmerst |
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
er/sie/es verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
wir verschlimmern |
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
ihr verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
sie verschlimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
ich werde verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
du wirst verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
er/sie/es wird verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
wir werden verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
ihr werdet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
sie werden verschlimmert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
ich verschlimmere |
| 2. Person Singular |
exulceres
|
du verschlimmerst |
| 3. Person Singular |
exulceret
|
er/sie/es verschlimmere |
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
wir verschlimmern |
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
ihr verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
sie verschlimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
ich werde verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
du werdest verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
er/sie/es werde verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
wir werden verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
ihr werdet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
sie werden verschlimmert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
ich verschlimmerte |
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
du verschlimmertest |
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
er/sie/es verschlimmerte |
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
wir verschlimmerten |
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
ihr verschlimmertet |
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
sie verschlimmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
ich wurde verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
du wurdest verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
er/sie/es wurde verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
wir wurden verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
ihr wurdet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
sie wurden verschlimmert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
ich verschlimmerte |
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
du verschlimmertest |
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
er/sie/es verschlimmerte |
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
wir verschlimmerten |
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
ihr verschlimmertet |
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
sie verschlimmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
ich würde verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
du würdest verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
er/sie/es würde verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
wir würden verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
ihr würdet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
sie würden verschlimmert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
ich werde verschlimmern |
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
du wirst verschlimmern |
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
er/sie/es wird verschlimmern |
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
wir werden verschlimmern |
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
ihr werdet verschlimmern |
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
sie werden verschlimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
ich werde verschlimmert werden |
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
du wirst verschlimmert werden |
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
er/sie/es wird verschlimmert werden |
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
wir werden verschlimmert werden |
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
ihr werdet verschlimmert werden |
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
sie werden verschlimmert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
ich habe verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
du hast verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
er/sie/es hat verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
wir haben verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
ihr habt verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
sie haben verschlimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
ich bin verschlimmert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
du bist verschlimmert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
er/sie/es ist verschlimmert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
wir sind verschlimmert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
ihr seid verschlimmert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
sie sind verschlimmert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
ich habe verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
du habest verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
er/sie/es habe verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
wir haben verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
ihr habet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
sie haben verschlimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
ich sei verschlimmert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
du seiest verschlimmert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
er/sie/es sei verschlimmert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
wir seien verschlimmert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
ihr seiet verschlimmert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
sie seien verschlimmert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
ich hatte verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
du hattest verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
er/sie/es hatte verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
wir hatten verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
ihr hattet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
sie hatten verschlimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
ich war verschlimmert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
du warst verschlimmert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
er/sie/es war verschlimmert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
wir waren verschlimmert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
ihr wart verschlimmert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
sie waren verschlimmert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
ich hätte verschlimmert |
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
du hättest verschlimmert |
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
er/sie/es hätte verschlimmert |
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
wir hätten verschlimmert |
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
ihr hättet verschlimmert |
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
sie hätten verschlimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
ich wäre verschlimmert worden |
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
du wärest verschlimmert worden |
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
er/sie/es wäre verschlimmert worden |
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
wir wären verschlimmert worden |
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
ihr wäret verschlimmert worden |
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
sie wären verschlimmert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
ich werde verschlimmert haben |
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
du wirst verschlimmert haben |
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
er/sie/es wird verschlimmert haben |
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
wir werden verschlimmert haben |
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
ihr werdet verschlimmert haben |
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
sie werden verschlimmert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
ich werde verschlimmert worden sein |
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
du wirst verschlimmert worden sein |
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
er/sie/es wird verschlimmert worden sein |
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
wir werden verschlimmert worden sein |
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
ihr werdet verschlimmert worden sein |
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
sie werden verschlimmert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
verschlimmern |
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
verschlimmert haben |
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
verschlimmern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
verschlimmert werden |
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
verschlimmert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
künftig verschlimmert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
verschlimmere! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
verschlimmert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
das Verschlimmern |
| Genitiv |
exulcerandi
|
des Verschlimmernes |
| Dativ |
exulcerando
|
dem Verschlimmern |
| Akkusativ |
exulcerandum
|
das Verschlimmern |
| Ablativ |
exulcerando
|
durch das Verschlimmern |
| Vokativ |
exulcerande
|
Verschlimmern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceras
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceres
|
|
| 3. Person Singular |
exulceret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
|
| Dativ |
exulcerando
|
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
|
| Ablativ |
exulcerando
|
|
| Vokativ |
exulcerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceras
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceror
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraris exulcerare
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceramur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceramini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceres
|
|
| 3. Person Singular |
exulceret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcereris exulcerere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabam
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabas
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabar
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabaris exulcerabare
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarem
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerares
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraret
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerarer
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerareris exulcerarere
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabo
|
|
| 2. Person Singular |
exulcerabis
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulcerabor
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraberis exulcerabere
|
|
| 3. Person Singular |
exulcerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravi
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverunt exulceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
exulceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceravero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
exulceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exulceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exulceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exulcerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exulcerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exulcerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exulcerari exulcerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exulceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exulceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulcera
|
! |
| 2. Person Plural |
exulcerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exulcerato
|
| 3. Person Singular |
exulcerato
|
| 2. Person Plural |
exulceratote
|
| 3. Person Plural |
exulceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exulcerare
|
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
|
| Dativ |
exulcerando
|
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
|
| Ablativ |
exulcerando
|
|
| Vokativ |
exulcerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerandus
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
| Genitiv |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulcerandi
|
| Dativ |
exulcerando
|
exulcerandae
|
exulcerando
|
| Akkusativ |
exulcerandum
|
exulcerandam
|
exulcerandum
|
| Ablativ |
exulcerando
|
exulceranda
|
exulcerando
|
| Vokativ |
exulcerande
|
exulceranda
|
exulcerandum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
| Genitiv |
exulcerandorum
|
exulcerandarum
|
exulcerandorum
|
| Dativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Akkusativ |
exulcerandos
|
exulcerandas
|
exulceranda
|
| Ablativ |
exulcerandis
|
exulcerandis
|
exulcerandis
|
| Vokativ |
exulcerandi
|
exulcerandae
|
exulceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
| Genitiv |
exulcerantis
|
exulcerantis
|
exulcerantis
|
| Dativ |
exulceranti
|
exulceranti
|
exulceranti
|
| Akkusativ |
exulcerantem
|
exulcerantem
|
exulcerans
|
| Ablativ |
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
exulceranti exulcerante
|
| Vokativ |
exulcerans
|
exulcerans
|
exulcerans
|
Plural
| Nominativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Genitiv |
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
exulcerantium exulcerantum
|
| Dativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Akkusativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
| Ablativ |
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
exulcerantibus
|
| Vokativ |
exulcerantes
|
exulcerantes
|
exulcerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceratus
|
exulcerata
|
exulceratum
|
| Genitiv |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerati
|
| Dativ |
exulcerato
|
exulceratae
|
exulcerato
|
| Akkusativ |
exulceratum
|
exulceratam
|
exulceratum
|
| Ablativ |
exulcerato
|
exulcerata
|
exulcerato
|
| Vokativ |
exulcerate
|
exulcerata
|
exulceratum
|
Plural
| Nominativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
| Genitiv |
exulceratorum
|
exulceratarum
|
exulceratorum
|
| Dativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Akkusativ |
exulceratos
|
exulceratas
|
exulcerata
|
| Ablativ |
exulceratis
|
exulceratis
|
exulceratis
|
| Vokativ |
exulcerati
|
exulceratae
|
exulcerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exulceraturus
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
| Genitiv |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceraturi
|
| Dativ |
exulceraturo
|
exulceraturae
|
exulceraturo
|
| Akkusativ |
exulceraturum
|
exulceraturam
|
exulceraturum
|
| Ablativ |
exulceraturo
|
exulceratura
|
exulceraturo
|
| Vokativ |
exulcerature
|
exulceratura
|
exulceraturum
|
Plural
| Nominativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
| Genitiv |
exulceraturorum
|
exulceraturarum
|
exulceraturorum
|
| Dativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Akkusativ |
exulceraturos
|
exulceraturas
|
exulceratura
|
| Ablativ |
exulceraturis
|
exulceraturis
|
exulceraturis
|
| Vokativ |
exulceraturi
|
exulceraturae
|
exulceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exulceratum
|
exulceratu
|