Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulto
|
ich frohlocke |
| 2. Person Singular |
exultas
|
du frohlockst |
| 3. Person Singular |
exultat
|
er/sie/es frohlockt |
| 1. Person Plural |
exultamus
|
wir frohlocken |
| 2. Person Plural |
exultatis
|
ihr frohlockt |
| 3. Person Plural |
exultant
|
sie frohlocken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultor
|
|
| 2. Person Singular |
exultaris exultare
|
|
| 3. Person Singular |
exultatur
|
|
| 1. Person Plural |
exultamur
|
|
| 2. Person Plural |
exultamini
|
|
| 3. Person Plural |
exultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultem
|
ich frohlocke |
| 2. Person Singular |
exultes
|
du frohlockest |
| 3. Person Singular |
exultet
|
er/sie/es frohlocke |
| 1. Person Plural |
exultemus
|
wir frohlocken |
| 2. Person Plural |
exultetis
|
ihr frohlocket |
| 3. Person Plural |
exultent
|
sie frohlocken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulter
|
|
| 2. Person Singular |
exulteris exultere
|
|
| 3. Person Singular |
exultetur
|
|
| 1. Person Plural |
exultemur
|
|
| 2. Person Plural |
exultemini
|
|
| 3. Person Plural |
exultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabam
|
ich frohlockte |
| 2. Person Singular |
exultabas
|
du frohlocktest |
| 3. Person Singular |
exultabat
|
er/sie/es frohlockte |
| 1. Person Plural |
exultabamus
|
wir frohlockten |
| 2. Person Plural |
exultabatis
|
ihr frohlocktet |
| 3. Person Plural |
exultabant
|
sie frohlockten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabar
|
|
| 2. Person Singular |
exultabaris exultabare
|
|
| 3. Person Singular |
exultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultarem
|
ich frohlockte |
| 2. Person Singular |
exultares
|
du frohlocktest |
| 3. Person Singular |
exultaret
|
er/sie/es frohlockte |
| 1. Person Plural |
exultaremus
|
wir frohlockten |
| 2. Person Plural |
exultaretis
|
ihr frohlocktet |
| 3. Person Plural |
exultarent
|
sie frohlockten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultarer
|
|
| 2. Person Singular |
exultareris exultarere
|
|
| 3. Person Singular |
exultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabo
|
ich werde frohlocken |
| 2. Person Singular |
exultabis
|
du wirst frohlocken |
| 3. Person Singular |
exultabit
|
er/sie/es wird frohlocken |
| 1. Person Plural |
exultabimus
|
wir werden frohlocken |
| 2. Person Plural |
exultabitis
|
ihr werdet frohlocken |
| 3. Person Plural |
exultabunt
|
sie werden frohlocken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabor
|
|
| 2. Person Singular |
exultaberis exultabere
|
|
| 3. Person Singular |
exultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavi
|
ich habe frohlockt |
| 2. Person Singular |
exultavisti
|
du hast frohlockt |
| 3. Person Singular |
exultavit
|
er/sie/es hat frohlockt |
| 1. Person Plural |
exultavimus
|
wir haben frohlockt |
| 2. Person Plural |
exultavistis
|
ihr habt frohlockt |
| 3. Person Plural |
exultaverunt exultavere
|
sie haben frohlockt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultaverim
|
ich habe frohlockt |
| 2. Person Singular |
exultaveris
|
du habest frohlockt |
| 3. Person Singular |
exultaverit
|
er/sie/es habe frohlockt |
| 1. Person Plural |
exultaverimus
|
wir haben frohlockt |
| 2. Person Plural |
exultaveritis
|
ihr habet frohlockt |
| 3. Person Plural |
exultaverint
|
sie haben frohlockt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultaveram
|
ich hatte frohlockt |
| 2. Person Singular |
exultaveras
|
du hattest frohlockt |
| 3. Person Singular |
exultaverat
|
er/sie/es hatte frohlockt |
| 1. Person Plural |
exultaveramus
|
wir hatten frohlockt |
| 2. Person Plural |
exultaveratis
|
ihr hattet frohlockt |
| 3. Person Plural |
exultaverant
|
sie hatten frohlockt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavissem
|
ich hätte frohlockt |
| 2. Person Singular |
exultavisses
|
du hättest frohlockt |
| 3. Person Singular |
exultavisset
|
er/sie/es hätte frohlockt |
| 1. Person Plural |
exultavissemus
|
wir hätten frohlockt |
| 2. Person Plural |
exultavissetis
|
ihr hättet frohlockt |
| 3. Person Plural |
exultavissent
|
sie hätten frohlockt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavero
|
ich werde frohlockt haben |
| 2. Person Singular |
exultaveris
|
du wirst frohlockt haben |
| 3. Person Singular |
exultaverit
|
er/sie/es wird frohlockt haben |
| 1. Person Plural |
exultaverimus
|
wir werden frohlockt haben |
| 2. Person Plural |
exultaveritis
|
ihr werdet frohlockt haben |
| 3. Person Plural |
exultaverint
|
sie werden frohlockt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exultare
|
frohlocken |
| Vorzeitigkeit |
exultavisse
|
frohlockt haben |
| Nachzeitigkeit |
exultaturum esse
|
frohlocken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exultari exultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulta
|
frohlocke; frohlock! |
| 2. Person Plural |
exultate
|
frohlockt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exultato
|
| 3. Person Singular |
exultato
|
| 2. Person Plural |
exultatote
|
| 3. Person Plural |
exultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exultare
|
das Frohlocken |
| Genitiv |
exultandi
|
des Frohlockens |
| Dativ |
exultando
|
dem Frohlocken |
| Akkusativ |
exultandum
|
das Frohlocken |
| Ablativ |
exultando
|
durch das Frohlocken |
| Vokativ |
exultande
|
Frohlocken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultandus
|
exultanda
|
exultandum
|
| Genitiv |
exultandi
|
exultandae
|
exultandi
|
| Dativ |
exultando
|
exultandae
|
exultando
|
| Akkusativ |
exultandum
|
exultandam
|
exultandum
|
| Ablativ |
exultando
|
exultanda
|
exultando
|
| Vokativ |
exultande
|
exultanda
|
exultandum
|
Plural
| Nominativ |
exultandi
|
exultandae
|
exultanda
|
| Genitiv |
exultandorum
|
exultandarum
|
exultandorum
|
| Dativ |
exultandis
|
exultandis
|
exultandis
|
| Akkusativ |
exultandos
|
exultandas
|
exultanda
|
| Ablativ |
exultandis
|
exultandis
|
exultandis
|
| Vokativ |
exultandi
|
exultandae
|
exultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultans
|
exultans
|
exultans
|
| Genitiv |
exultantis
|
exultantis
|
exultantis
|
| Dativ |
exultanti
|
exultanti
|
exultanti
|
| Akkusativ |
exultantem
|
exultantem
|
exultans
|
| Ablativ |
exultanti exultante
|
exultanti exultante
|
exultanti exultante
|
| Vokativ |
exultans
|
exultans
|
exultans
|
Plural
| Nominativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
| Genitiv |
exultantium exultantum
|
exultantium exultantum
|
exultantium exultantum
|
| Dativ |
exultantibus
|
exultantibus
|
exultantibus
|
| Akkusativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
| Ablativ |
exultantibus
|
exultantibus
|
exultantibus
|
| Vokativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultatus
|
exultata
|
exultatum
|
| Genitiv |
exultati
|
exultatae
|
exultati
|
| Dativ |
exultato
|
exultatae
|
exultato
|
| Akkusativ |
exultatum
|
exultatam
|
exultatum
|
| Ablativ |
exultato
|
exultata
|
exultato
|
| Vokativ |
exultate
|
exultata
|
exultatum
|
Plural
| Nominativ |
exultati
|
exultatae
|
exultata
|
| Genitiv |
exultatorum
|
exultatarum
|
exultatorum
|
| Dativ |
exultatis
|
exultatis
|
exultatis
|
| Akkusativ |
exultatos
|
exultatas
|
exultata
|
| Ablativ |
exultatis
|
exultatis
|
exultatis
|
| Vokativ |
exultati
|
exultatae
|
exultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultaturus
|
exultatura
|
exultaturum
|
| Genitiv |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultaturi
|
| Dativ |
exultaturo
|
exultaturae
|
exultaturo
|
| Akkusativ |
exultaturum
|
exultaturam
|
exultaturum
|
| Ablativ |
exultaturo
|
exultatura
|
exultaturo
|
| Vokativ |
exultature
|
exultatura
|
exultaturum
|
Plural
| Nominativ |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultatura
|
| Genitiv |
exultaturorum
|
exultaturarum
|
exultaturorum
|
| Dativ |
exultaturis
|
exultaturis
|
exultaturis
|
| Akkusativ |
exultaturos
|
exultaturas
|
exultatura
|
| Ablativ |
exultaturis
|
exultaturis
|
exultaturis
|
| Vokativ |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exultatum
|
exultatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulto
|
|
| 2. Person Singular |
exultas
|
|
| 3. Person Singular |
exultat
|
|
| 1. Person Plural |
exultamus
|
|
| 2. Person Plural |
exultatis
|
|
| 3. Person Plural |
exultant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultor
|
|
| 2. Person Singular |
exultaris exultare
|
|
| 3. Person Singular |
exultatur
|
|
| 1. Person Plural |
exultamur
|
|
| 2. Person Plural |
exultamini
|
|
| 3. Person Plural |
exultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultem
|
|
| 2. Person Singular |
exultes
|
|
| 3. Person Singular |
exultet
|
|
| 1. Person Plural |
exultemus
|
|
| 2. Person Plural |
exultetis
|
|
| 3. Person Plural |
exultent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulter
|
|
| 2. Person Singular |
exulteris exultere
|
|
| 3. Person Singular |
exultetur
|
|
| 1. Person Plural |
exultemur
|
|
| 2. Person Plural |
exultemini
|
|
| 3. Person Plural |
exultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabam
|
|
| 2. Person Singular |
exultabas
|
|
| 3. Person Singular |
exultabat
|
|
| 1. Person Plural |
exultabamus
|
|
| 2. Person Plural |
exultabatis
|
|
| 3. Person Plural |
exultabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabar
|
|
| 2. Person Singular |
exultabaris exultabare
|
|
| 3. Person Singular |
exultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultarem
|
|
| 2. Person Singular |
exultares
|
|
| 3. Person Singular |
exultaret
|
|
| 1. Person Plural |
exultaremus
|
|
| 2. Person Plural |
exultaretis
|
|
| 3. Person Plural |
exultarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultarer
|
|
| 2. Person Singular |
exultareris exultarere
|
|
| 3. Person Singular |
exultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabo
|
|
| 2. Person Singular |
exultabis
|
|
| 3. Person Singular |
exultabit
|
|
| 1. Person Plural |
exultabimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultabitis
|
|
| 3. Person Plural |
exultabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabor
|
|
| 2. Person Singular |
exultaberis exultabere
|
|
| 3. Person Singular |
exultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavi
|
|
| 2. Person Singular |
exultavisti
|
|
| 3. Person Singular |
exultavit
|
|
| 1. Person Plural |
exultavimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultavistis
|
|
| 3. Person Plural |
exultaverunt exultavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultaverim
|
|
| 2. Person Singular |
exultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultaveram
|
|
| 2. Person Singular |
exultaveras
|
|
| 3. Person Singular |
exultaverat
|
|
| 1. Person Plural |
exultaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
exultaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
exultaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavissem
|
|
| 2. Person Singular |
exultavisses
|
|
| 3. Person Singular |
exultavisset
|
|
| 1. Person Plural |
exultavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
exultavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
exultavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavero
|
|
| 2. Person Singular |
exultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
exultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
exultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
exultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exultare
|
|
| Vorzeitigkeit |
exultavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exultaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exultari exultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulta
|
! |
| 2. Person Plural |
exultate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exultato
|
| 3. Person Singular |
exultato
|
| 2. Person Plural |
exultatote
|
| 3. Person Plural |
exultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exultare
|
|
| Genitiv |
exultandi
|
|
| Dativ |
exultando
|
|
| Akkusativ |
exultandum
|
|
| Ablativ |
exultando
|
|
| Vokativ |
exultande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultandus
|
exultanda
|
exultandum
|
| Genitiv |
exultandi
|
exultandae
|
exultandi
|
| Dativ |
exultando
|
exultandae
|
exultando
|
| Akkusativ |
exultandum
|
exultandam
|
exultandum
|
| Ablativ |
exultando
|
exultanda
|
exultando
|
| Vokativ |
exultande
|
exultanda
|
exultandum
|
Plural
| Nominativ |
exultandi
|
exultandae
|
exultanda
|
| Genitiv |
exultandorum
|
exultandarum
|
exultandorum
|
| Dativ |
exultandis
|
exultandis
|
exultandis
|
| Akkusativ |
exultandos
|
exultandas
|
exultanda
|
| Ablativ |
exultandis
|
exultandis
|
exultandis
|
| Vokativ |
exultandi
|
exultandae
|
exultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultans
|
exultans
|
exultans
|
| Genitiv |
exultantis
|
exultantis
|
exultantis
|
| Dativ |
exultanti
|
exultanti
|
exultanti
|
| Akkusativ |
exultantem
|
exultantem
|
exultans
|
| Ablativ |
exultanti exultante
|
exultanti exultante
|
exultanti exultante
|
| Vokativ |
exultans
|
exultans
|
exultans
|
Plural
| Nominativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
| Genitiv |
exultantium exultantum
|
exultantium exultantum
|
exultantium exultantum
|
| Dativ |
exultantibus
|
exultantibus
|
exultantibus
|
| Akkusativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
| Ablativ |
exultantibus
|
exultantibus
|
exultantibus
|
| Vokativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultatus
|
exultata
|
exultatum
|
| Genitiv |
exultati
|
exultatae
|
exultati
|
| Dativ |
exultato
|
exultatae
|
exultato
|
| Akkusativ |
exultatum
|
exultatam
|
exultatum
|
| Ablativ |
exultato
|
exultata
|
exultato
|
| Vokativ |
exultate
|
exultata
|
exultatum
|
Plural
| Nominativ |
exultati
|
exultatae
|
exultata
|
| Genitiv |
exultatorum
|
exultatarum
|
exultatorum
|
| Dativ |
exultatis
|
exultatis
|
exultatis
|
| Akkusativ |
exultatos
|
exultatas
|
exultata
|
| Ablativ |
exultatis
|
exultatis
|
exultatis
|
| Vokativ |
exultati
|
exultatae
|
exultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultaturus
|
exultatura
|
exultaturum
|
| Genitiv |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultaturi
|
| Dativ |
exultaturo
|
exultaturae
|
exultaturo
|
| Akkusativ |
exultaturum
|
exultaturam
|
exultaturum
|
| Ablativ |
exultaturo
|
exultatura
|
exultaturo
|
| Vokativ |
exultature
|
exultatura
|
exultaturum
|
Plural
| Nominativ |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultatura
|
| Genitiv |
exultaturorum
|
exultaturarum
|
exultaturorum
|
| Dativ |
exultaturis
|
exultaturis
|
exultaturis
|
| Akkusativ |
exultaturos
|
exultaturas
|
exultatura
|
| Ablativ |
exultaturis
|
exultaturis
|
exultaturis
|
| Vokativ |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exultatum
|
exultatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exulto
|
ich springe umher |
| 2. Person Singular |
exultas
|
du springst umher |
| 3. Person Singular |
exultat
|
er/sie/es springt umher |
| 1. Person Plural |
exultamus
|
wir springen umher |
| 2. Person Plural |
exultatis
|
ihr springt umher |
| 3. Person Plural |
exultant
|
sie springen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultor
|
|
| 2. Person Singular |
exultaris exultare
|
|
| 3. Person Singular |
exultatur
|
|
| 1. Person Plural |
exultamur
|
|
| 2. Person Plural |
exultamini
|
|
| 3. Person Plural |
exultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultem
|
ich springe umher |
| 2. Person Singular |
exultes
|
du springest umher |
| 3. Person Singular |
exultet
|
er/sie/es springe umher |
| 1. Person Plural |
exultemus
|
wir springen umher |
| 2. Person Plural |
exultetis
|
ihr springet umher |
| 3. Person Plural |
exultent
|
sie springen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exulter
|
|
| 2. Person Singular |
exulteris exultere
|
|
| 3. Person Singular |
exultetur
|
|
| 1. Person Plural |
exultemur
|
|
| 2. Person Plural |
exultemini
|
|
| 3. Person Plural |
exultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabam
|
ich sprang umher |
| 2. Person Singular |
exultabas
|
du sprangst umher |
| 3. Person Singular |
exultabat
|
er/sie/es sprang umher |
| 1. Person Plural |
exultabamus
|
wir sprangen umher |
| 2. Person Plural |
exultabatis
|
ihr sprangt umher |
| 3. Person Plural |
exultabant
|
sie sprangen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabar
|
|
| 2. Person Singular |
exultabaris exultabare
|
|
| 3. Person Singular |
exultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
exultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
exultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
exultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultarem
|
ich spränge umher |
| 2. Person Singular |
exultares
|
du sprängest umher |
| 3. Person Singular |
exultaret
|
er/sie/es spränge umher |
| 1. Person Plural |
exultaremus
|
wir sprängen umher |
| 2. Person Plural |
exultaretis
|
ihr spränget umher |
| 3. Person Plural |
exultarent
|
sie sprängen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultarer
|
|
| 2. Person Singular |
exultareris exultarere
|
|
| 3. Person Singular |
exultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
exultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
exultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
exultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabo
|
ich werde umherspringen |
| 2. Person Singular |
exultabis
|
du wirst umherspringen |
| 3. Person Singular |
exultabit
|
er/sie/es wird umherspringen |
| 1. Person Plural |
exultabimus
|
wir werden umherspringen |
| 2. Person Plural |
exultabitis
|
ihr werdet umherspringen |
| 3. Person Plural |
exultabunt
|
sie werden umherspringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultabor
|
|
| 2. Person Singular |
exultaberis exultabere
|
|
| 3. Person Singular |
exultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
exultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
exultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
exultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavi
|
ich bin umhergesprungen |
| 2. Person Singular |
exultavisti
|
du bist umhergesprungen |
| 3. Person Singular |
exultavit
|
er/sie/es ist umhergesprungen |
| 1. Person Plural |
exultavimus
|
wir sind umhergesprungen |
| 2. Person Plural |
exultavistis
|
ihr seid umhergesprungen |
| 3. Person Plural |
exultaverunt exultavere
|
sie sind umhergesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
exultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultaverim
|
ich sei umhergesprungen |
| 2. Person Singular |
exultaveris
|
du seiest umhergesprungen |
| 3. Person Singular |
exultaverit
|
er/sie/es sei umhergesprungen |
| 1. Person Plural |
exultaverimus
|
wir seien umhergesprungen |
| 2. Person Plural |
exultaveritis
|
ihr seiet umhergesprungen |
| 3. Person Plural |
exultaverint
|
sie seien umhergesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
exultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultaveram
|
ich war umhergesprungen |
| 2. Person Singular |
exultaveras
|
du warst umhergesprungen |
| 3. Person Singular |
exultaverat
|
er/sie/es war umhergesprungen |
| 1. Person Plural |
exultaveramus
|
wir waren umhergesprungen |
| 2. Person Plural |
exultaveratis
|
ihr wart umhergesprungen |
| 3. Person Plural |
exultaverant
|
sie waren umhergesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
exultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavissem
|
ich wäre umhergesprungen |
| 2. Person Singular |
exultavisses
|
du wärest umhergesprungen |
| 3. Person Singular |
exultavisset
|
er/sie/es wäre umhergesprungen |
| 1. Person Plural |
exultavissemus
|
wir wären umhergesprungen |
| 2. Person Plural |
exultavissetis
|
ihr wäret umhergesprungen |
| 3. Person Plural |
exultavissent
|
sie wären umhergesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
exultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exultavero
|
ich werde umhergesprungen sein |
| 2. Person Singular |
exultaveris
|
du wirst umhergesprungen sein |
| 3. Person Singular |
exultaverit
|
er/sie/es wird umhergesprungen sein |
| 1. Person Plural |
exultaverimus
|
wir werden umhergesprungen sein |
| 2. Person Plural |
exultaveritis
|
ihr werdet umhergesprungen sein |
| 3. Person Plural |
exultaverint
|
sie werden umhergesprungen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
exultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
exultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
exultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
exultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
exultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exultare
|
umherspringen |
| Vorzeitigkeit |
exultavisse
|
umhergesprungen sein |
| Nachzeitigkeit |
exultaturum esse
|
umherspringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exultari exultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
exultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
exultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exulta
|
springe umher; spring umher! |
| 2. Person Plural |
exultate
|
springt umher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exultato
|
| 3. Person Singular |
exultato
|
| 2. Person Plural |
exultatote
|
| 3. Person Plural |
exultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exultare
|
das Umherspringen |
| Genitiv |
exultandi
|
des Umherspringens |
| Dativ |
exultando
|
dem Umherspringen |
| Akkusativ |
exultandum
|
das Umherspringen |
| Ablativ |
exultando
|
durch das Umherspringen |
| Vokativ |
exultande
|
Umherspringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultandus
|
exultanda
|
exultandum
|
| Genitiv |
exultandi
|
exultandae
|
exultandi
|
| Dativ |
exultando
|
exultandae
|
exultando
|
| Akkusativ |
exultandum
|
exultandam
|
exultandum
|
| Ablativ |
exultando
|
exultanda
|
exultando
|
| Vokativ |
exultande
|
exultanda
|
exultandum
|
Plural
| Nominativ |
exultandi
|
exultandae
|
exultanda
|
| Genitiv |
exultandorum
|
exultandarum
|
exultandorum
|
| Dativ |
exultandis
|
exultandis
|
exultandis
|
| Akkusativ |
exultandos
|
exultandas
|
exultanda
|
| Ablativ |
exultandis
|
exultandis
|
exultandis
|
| Vokativ |
exultandi
|
exultandae
|
exultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultans
|
exultans
|
exultans
|
| Genitiv |
exultantis
|
exultantis
|
exultantis
|
| Dativ |
exultanti
|
exultanti
|
exultanti
|
| Akkusativ |
exultantem
|
exultantem
|
exultans
|
| Ablativ |
exultanti exultante
|
exultanti exultante
|
exultanti exultante
|
| Vokativ |
exultans
|
exultans
|
exultans
|
Plural
| Nominativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
| Genitiv |
exultantium exultantum
|
exultantium exultantum
|
exultantium exultantum
|
| Dativ |
exultantibus
|
exultantibus
|
exultantibus
|
| Akkusativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
| Ablativ |
exultantibus
|
exultantibus
|
exultantibus
|
| Vokativ |
exultantes
|
exultantes
|
exultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultatus
|
exultata
|
exultatum
|
| Genitiv |
exultati
|
exultatae
|
exultati
|
| Dativ |
exultato
|
exultatae
|
exultato
|
| Akkusativ |
exultatum
|
exultatam
|
exultatum
|
| Ablativ |
exultato
|
exultata
|
exultato
|
| Vokativ |
exultate
|
exultata
|
exultatum
|
Plural
| Nominativ |
exultati
|
exultatae
|
exultata
|
| Genitiv |
exultatorum
|
exultatarum
|
exultatorum
|
| Dativ |
exultatis
|
exultatis
|
exultatis
|
| Akkusativ |
exultatos
|
exultatas
|
exultata
|
| Ablativ |
exultatis
|
exultatis
|
exultatis
|
| Vokativ |
exultati
|
exultatae
|
exultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exultaturus
|
exultatura
|
exultaturum
|
| Genitiv |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultaturi
|
| Dativ |
exultaturo
|
exultaturae
|
exultaturo
|
| Akkusativ |
exultaturum
|
exultaturam
|
exultaturum
|
| Ablativ |
exultaturo
|
exultatura
|
exultaturo
|
| Vokativ |
exultature
|
exultatura
|
exultaturum
|
Plural
| Nominativ |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultatura
|
| Genitiv |
exultaturorum
|
exultaturarum
|
exultaturorum
|
| Dativ |
exultaturis
|
exultaturis
|
exultaturis
|
| Akkusativ |
exultaturos
|
exultaturas
|
exultatura
|
| Ablativ |
exultaturis
|
exultaturis
|
exultaturis
|
| Vokativ |
exultaturi
|
exultaturae
|
exultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exultatum
|
exultatu
|