Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exupero
|
ich überbiete |
| 2. Person Singular |
exuperas
|
du überbietest |
| 3. Person Singular |
exuperat
|
er/sie/es überbietet |
| 1. Person Plural |
exuperamus
|
wir überbieten |
| 2. Person Plural |
exuperatis
|
ihr überbietet |
| 3. Person Plural |
exuperant
|
sie überbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperor
|
ich werde überboten |
| 2. Person Singular |
exuperaris exuperare
|
du wirst überboten |
| 3. Person Singular |
exuperatur
|
er/sie/es wird überboten |
| 1. Person Plural |
exuperamur
|
wir werden überboten |
| 2. Person Plural |
exuperamini
|
ihr werdet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperantur
|
sie werden überboten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperem
|
ich überbiete |
| 2. Person Singular |
exuperes
|
du überbietest |
| 3. Person Singular |
exuperet
|
er/sie/es überbiete |
| 1. Person Plural |
exuperemus
|
wir überbieten |
| 2. Person Plural |
exuperetis
|
ihr überbietet |
| 3. Person Plural |
exuperent
|
sie überbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperer
|
ich werde überboten |
| 2. Person Singular |
exupereris exuperere
|
du werdest überboten |
| 3. Person Singular |
exuperetur
|
er/sie/es werde überboten |
| 1. Person Plural |
exuperemur
|
wir werden überboten |
| 2. Person Plural |
exuperemini
|
ihr werdet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperentur
|
sie werden überboten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabam
|
ich überbot |
| 2. Person Singular |
exuperabas
|
du überbotest |
| 3. Person Singular |
exuperabat
|
er/sie/es überbot |
| 1. Person Plural |
exuperabamus
|
wir überboten |
| 2. Person Plural |
exuperabatis
|
ihr überbotet |
| 3. Person Plural |
exuperabant
|
sie überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabar
|
ich wurde überboten |
| 2. Person Singular |
exuperabaris exuperabare
|
du wurdest überboten |
| 3. Person Singular |
exuperabatur
|
er/sie/es wurde überboten |
| 1. Person Plural |
exuperabamur
|
wir wurden überboten |
| 2. Person Plural |
exuperabamini
|
ihr wurdet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperabantur
|
sie wurden überboten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarem
|
ich überböte |
| 2. Person Singular |
exuperares
|
du überbötest |
| 3. Person Singular |
exuperaret
|
er/sie/es überböte |
| 1. Person Plural |
exuperaremus
|
wir überböten |
| 2. Person Plural |
exuperaretis
|
ihr überbötet |
| 3. Person Plural |
exuperarent
|
sie überböten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarer
|
ich würde überboten |
| 2. Person Singular |
exuperareris exuperarere
|
du würdest überboten |
| 3. Person Singular |
exuperaretur
|
er/sie/es würde überboten |
| 1. Person Plural |
exuperaremur
|
wir würden überboten |
| 2. Person Plural |
exuperaremini
|
ihr würdet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperarentur
|
sie würden überboten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabo
|
ich werde überbieten |
| 2. Person Singular |
exuperabis
|
du wirst überbieten |
| 3. Person Singular |
exuperabit
|
er/sie/es wird überbieten |
| 1. Person Plural |
exuperabimus
|
wir werden überbieten |
| 2. Person Plural |
exuperabitis
|
ihr werdet überbieten |
| 3. Person Plural |
exuperabunt
|
sie werden überbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabor
|
ich werde überboten werden |
| 2. Person Singular |
exuperaberis exuperabere
|
du wirst überboten werden |
| 3. Person Singular |
exuperabitur
|
er/sie/es wird überboten werden |
| 1. Person Plural |
exuperabimur
|
wir werden überboten werden |
| 2. Person Plural |
exuperabimini
|
ihr werdet überboten werden |
| 3. Person Plural |
exuperabuntur
|
sie werden überboten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavi
|
ich habe überboten |
| 2. Person Singular |
exuperavisti
|
du hast überboten |
| 3. Person Singular |
exuperavit
|
er/sie/es hat überboten |
| 1. Person Plural |
exuperavimus
|
wir haben überboten |
| 2. Person Plural |
exuperavistis
|
ihr habt überboten |
| 3. Person Plural |
exuperaverunt exuperavere
|
sie haben überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sum
|
ich bin überboten worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus es
|
du bist überboten worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus est
|
er/sie/es ist überboten worden |
| 1. Person Plural |
exuperati sumus
|
wir sind überboten worden |
| 2. Person Plural |
exuperati estis
|
ihr seid überboten worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sunt
|
sie sind überboten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaverim
|
ich habe überboten |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du habest überboten |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es habe überboten |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir haben überboten |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr habet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie haben überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sim
|
ich sei überboten worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus sis
|
du seiest überboten worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus sit
|
er/sie/es sei überboten worden |
| 1. Person Plural |
exuperati simus
|
wir seien überboten worden |
| 2. Person Plural |
exuperati sitis
|
ihr seiet überboten worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sint
|
sie seien überboten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaveram
|
ich hatte überboten |
| 2. Person Singular |
exuperaveras
|
du hattest überboten |
| 3. Person Singular |
exuperaverat
|
er/sie/es hatte überboten |
| 1. Person Plural |
exuperaveramus
|
wir hatten überboten |
| 2. Person Plural |
exuperaveratis
|
ihr hattet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperaverant
|
sie hatten überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus eram
|
ich war überboten worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus eras
|
du warst überboten worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus erat
|
er/sie/es war überboten worden |
| 1. Person Plural |
exuperati eramus
|
wir waren überboten worden |
| 2. Person Plural |
exuperati eratis
|
ihr wart überboten worden |
| 3. Person Plural |
exuperati erant
|
sie waren überboten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavissem
|
ich hätte überboten |
| 2. Person Singular |
exuperavisses
|
du hättest überboten |
| 3. Person Singular |
exuperavisset
|
er/sie/es hätte überboten |
| 1. Person Plural |
exuperavissemus
|
wir hätten überboten |
| 2. Person Plural |
exuperavissetis
|
ihr hättet überboten |
| 3. Person Plural |
exuperavissent
|
sie hätten überboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus essem
|
ich wäre überboten worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus esses
|
du wärest überboten worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus esset
|
er/sie/es wäre überboten worden |
| 1. Person Plural |
exuperati essemus
|
wir wären überboten worden |
| 2. Person Plural |
exuperati essetis
|
ihr wäret überboten worden |
| 3. Person Plural |
exuperati essent
|
sie wären überboten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavero
|
ich werde überboten haben |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du wirst überboten haben |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es wird überboten haben |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir werden überboten haben |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr werdet überboten haben |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie werden überboten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus ero
|
ich werde überboten worden sein |
| 2. Person Singular |
exuperatus eris
|
du wirst überboten worden sein |
| 3. Person Singular |
exuperatus erit
|
er/sie/es wird überboten worden sein |
| 1. Person Plural |
exuperati erimus
|
wir werden überboten worden sein |
| 2. Person Plural |
exuperati eritis
|
ihr werdet überboten worden sein |
| 3. Person Plural |
exuperati erunt
|
sie werden überboten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperare
|
überbieten |
| Vorzeitigkeit |
exuperavisse
|
überboten haben |
| Nachzeitigkeit |
exuperaturum esse
|
überbieten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperari exuperarier
|
überboten werden |
| Vorzeitigkeit |
exuperatum esse
|
überboten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exuperatum iri
|
künftig überboten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exupera
|
überbiete! |
| 2. Person Plural |
exuperate
|
überbietet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exuperato
|
| 3. Person Singular |
exuperato
|
| 2. Person Plural |
exuperatote
|
| 3. Person Plural |
exuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exuperare
|
das Überbieten |
| Genitiv |
exuperandi
|
des Überbietens |
| Dativ |
exuperando
|
dem Überbieten |
| Akkusativ |
exuperandum
|
das Überbieten |
| Ablativ |
exuperando
|
durch das Überbieten |
| Vokativ |
exuperande
|
Überbieten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperandus
|
exuperanda
|
exuperandum
|
| Genitiv |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperandi
|
| Dativ |
exuperando
|
exuperandae
|
exuperando
|
| Akkusativ |
exuperandum
|
exuperandam
|
exuperandum
|
| Ablativ |
exuperando
|
exuperanda
|
exuperando
|
| Vokativ |
exuperande
|
exuperanda
|
exuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
| Genitiv |
exuperandorum
|
exuperandarum
|
exuperandorum
|
| Dativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Akkusativ |
exuperandos
|
exuperandas
|
exuperanda
|
| Ablativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Vokativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
| Genitiv |
exuperantis
|
exuperantis
|
exuperantis
|
| Dativ |
exuperanti
|
exuperanti
|
exuperanti
|
| Akkusativ |
exuperantem
|
exuperantem
|
exuperans
|
| Ablativ |
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
| Vokativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
Plural
| Nominativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Genitiv |
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
| Dativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Akkusativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Ablativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Vokativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperatus
|
exuperata
|
exuperatum
|
| Genitiv |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperati
|
| Dativ |
exuperato
|
exuperatae
|
exuperato
|
| Akkusativ |
exuperatum
|
exuperatam
|
exuperatum
|
| Ablativ |
exuperato
|
exuperata
|
exuperato
|
| Vokativ |
exuperate
|
exuperata
|
exuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
| Genitiv |
exuperatorum
|
exuperatarum
|
exuperatorum
|
| Dativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Akkusativ |
exuperatos
|
exuperatas
|
exuperata
|
| Ablativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Vokativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperaturus
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
| Genitiv |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperaturi
|
| Dativ |
exuperaturo
|
exuperaturae
|
exuperaturo
|
| Akkusativ |
exuperaturum
|
exuperaturam
|
exuperaturum
|
| Ablativ |
exuperaturo
|
exuperatura
|
exuperaturo
|
| Vokativ |
exuperature
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
| Genitiv |
exuperaturorum
|
exuperaturarum
|
exuperaturorum
|
| Dativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Akkusativ |
exuperaturos
|
exuperaturas
|
exuperatura
|
| Ablativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Vokativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exuperatum
|
exuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exupero
|
ich überrage |
| 2. Person Singular |
exuperas
|
du überragst |
| 3. Person Singular |
exuperat
|
er/sie/es überragt |
| 1. Person Plural |
exuperamus
|
wir überragen |
| 2. Person Plural |
exuperatis
|
ihr überragt |
| 3. Person Plural |
exuperant
|
sie überragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperor
|
ich werde überragt |
| 2. Person Singular |
exuperaris exuperare
|
du wirst überragt |
| 3. Person Singular |
exuperatur
|
er/sie/es wird überragt |
| 1. Person Plural |
exuperamur
|
wir werden überragt |
| 2. Person Plural |
exuperamini
|
ihr werdet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperantur
|
sie werden überragt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperem
|
ich überrage |
| 2. Person Singular |
exuperes
|
du überragest |
| 3. Person Singular |
exuperet
|
er/sie/es überrage |
| 1. Person Plural |
exuperemus
|
wir überragen |
| 2. Person Plural |
exuperetis
|
ihr überraget |
| 3. Person Plural |
exuperent
|
sie überragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperer
|
ich werde überragt |
| 2. Person Singular |
exupereris exuperere
|
du werdest überragt |
| 3. Person Singular |
exuperetur
|
er/sie/es werde überragt |
| 1. Person Plural |
exuperemur
|
wir werden überragt |
| 2. Person Plural |
exuperemini
|
ihr werdet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperentur
|
sie werden überragt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabam
|
ich überragte |
| 2. Person Singular |
exuperabas
|
du überragtest |
| 3. Person Singular |
exuperabat
|
er/sie/es überragte |
| 1. Person Plural |
exuperabamus
|
wir überragten |
| 2. Person Plural |
exuperabatis
|
ihr überragtet |
| 3. Person Plural |
exuperabant
|
sie überragten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabar
|
ich wurde überragt |
| 2. Person Singular |
exuperabaris exuperabare
|
du wurdest überragt |
| 3. Person Singular |
exuperabatur
|
er/sie/es wurde überragt |
| 1. Person Plural |
exuperabamur
|
wir wurden überragt |
| 2. Person Plural |
exuperabamini
|
ihr wurdet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperabantur
|
sie wurden überragt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarem
|
ich überragte |
| 2. Person Singular |
exuperares
|
du überragtest |
| 3. Person Singular |
exuperaret
|
er/sie/es überragte |
| 1. Person Plural |
exuperaremus
|
wir überragten |
| 2. Person Plural |
exuperaretis
|
ihr überragtet |
| 3. Person Plural |
exuperarent
|
sie überragten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarer
|
ich würde überragt |
| 2. Person Singular |
exuperareris exuperarere
|
du würdest überragt |
| 3. Person Singular |
exuperaretur
|
er/sie/es würde überragt |
| 1. Person Plural |
exuperaremur
|
wir würden überragt |
| 2. Person Plural |
exuperaremini
|
ihr würdet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperarentur
|
sie würden überragt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabo
|
ich werde überragen |
| 2. Person Singular |
exuperabis
|
du wirst überragen |
| 3. Person Singular |
exuperabit
|
er/sie/es wird überragen |
| 1. Person Plural |
exuperabimus
|
wir werden überragen |
| 2. Person Plural |
exuperabitis
|
ihr werdet überragen |
| 3. Person Plural |
exuperabunt
|
sie werden überragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabor
|
ich werde überragt werden |
| 2. Person Singular |
exuperaberis exuperabere
|
du wirst überragt werden |
| 3. Person Singular |
exuperabitur
|
er/sie/es wird überragt werden |
| 1. Person Plural |
exuperabimur
|
wir werden überragt werden |
| 2. Person Plural |
exuperabimini
|
ihr werdet überragt werden |
| 3. Person Plural |
exuperabuntur
|
sie werden überragt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavi
|
ich habe überragt |
| 2. Person Singular |
exuperavisti
|
du hast überragt |
| 3. Person Singular |
exuperavit
|
er/sie/es hat überragt |
| 1. Person Plural |
exuperavimus
|
wir haben überragt |
| 2. Person Plural |
exuperavistis
|
ihr habt überragt |
| 3. Person Plural |
exuperaverunt exuperavere
|
sie haben überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sum
|
ich bin überragt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus es
|
du bist überragt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus est
|
er/sie/es ist überragt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati sumus
|
wir sind überragt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati estis
|
ihr seid überragt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sunt
|
sie sind überragt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaverim
|
ich habe überragt |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du habest überragt |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es habe überragt |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir haben überragt |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr habet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie haben überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sim
|
ich sei überragt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus sis
|
du seiest überragt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus sit
|
er/sie/es sei überragt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati simus
|
wir seien überragt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati sitis
|
ihr seiet überragt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sint
|
sie seien überragt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaveram
|
ich hatte überragt |
| 2. Person Singular |
exuperaveras
|
du hattest überragt |
| 3. Person Singular |
exuperaverat
|
er/sie/es hatte überragt |
| 1. Person Plural |
exuperaveramus
|
wir hatten überragt |
| 2. Person Plural |
exuperaveratis
|
ihr hattet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperaverant
|
sie hatten überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus eram
|
ich war überragt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus eras
|
du warst überragt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus erat
|
er/sie/es war überragt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati eramus
|
wir waren überragt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati eratis
|
ihr wart überragt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati erant
|
sie waren überragt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavissem
|
ich hätte überragt |
| 2. Person Singular |
exuperavisses
|
du hättest überragt |
| 3. Person Singular |
exuperavisset
|
er/sie/es hätte überragt |
| 1. Person Plural |
exuperavissemus
|
wir hätten überragt |
| 2. Person Plural |
exuperavissetis
|
ihr hättet überragt |
| 3. Person Plural |
exuperavissent
|
sie hätten überragt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus essem
|
ich wäre überragt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus esses
|
du wärest überragt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus esset
|
er/sie/es wäre überragt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati essemus
|
wir wären überragt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati essetis
|
ihr wäret überragt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati essent
|
sie wären überragt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavero
|
ich werde überragt haben |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du wirst überragt haben |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es wird überragt haben |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir werden überragt haben |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr werdet überragt haben |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie werden überragt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus ero
|
ich werde überragt worden sein |
| 2. Person Singular |
exuperatus eris
|
du wirst überragt worden sein |
| 3. Person Singular |
exuperatus erit
|
er/sie/es wird überragt worden sein |
| 1. Person Plural |
exuperati erimus
|
wir werden überragt worden sein |
| 2. Person Plural |
exuperati eritis
|
ihr werdet überragt worden sein |
| 3. Person Plural |
exuperati erunt
|
sie werden überragt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperare
|
überragen |
| Vorzeitigkeit |
exuperavisse
|
überragt haben |
| Nachzeitigkeit |
exuperaturum esse
|
überragen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperari exuperarier
|
überragt werden |
| Vorzeitigkeit |
exuperatum esse
|
überragt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exuperatum iri
|
künftig überragt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exupera
|
überrage; überrag! |
| 2. Person Plural |
exuperate
|
überragt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exuperato
|
| 3. Person Singular |
exuperato
|
| 2. Person Plural |
exuperatote
|
| 3. Person Plural |
exuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exuperare
|
das Überragen |
| Genitiv |
exuperandi
|
des Überragens |
| Dativ |
exuperando
|
dem Überragen |
| Akkusativ |
exuperandum
|
das Überragen |
| Ablativ |
exuperando
|
durch das Überragen |
| Vokativ |
exuperande
|
Überragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperandus
|
exuperanda
|
exuperandum
|
| Genitiv |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperandi
|
| Dativ |
exuperando
|
exuperandae
|
exuperando
|
| Akkusativ |
exuperandum
|
exuperandam
|
exuperandum
|
| Ablativ |
exuperando
|
exuperanda
|
exuperando
|
| Vokativ |
exuperande
|
exuperanda
|
exuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
| Genitiv |
exuperandorum
|
exuperandarum
|
exuperandorum
|
| Dativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Akkusativ |
exuperandos
|
exuperandas
|
exuperanda
|
| Ablativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Vokativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
| Genitiv |
exuperantis
|
exuperantis
|
exuperantis
|
| Dativ |
exuperanti
|
exuperanti
|
exuperanti
|
| Akkusativ |
exuperantem
|
exuperantem
|
exuperans
|
| Ablativ |
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
| Vokativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
Plural
| Nominativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Genitiv |
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
| Dativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Akkusativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Ablativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Vokativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperatus
|
exuperata
|
exuperatum
|
| Genitiv |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperati
|
| Dativ |
exuperato
|
exuperatae
|
exuperato
|
| Akkusativ |
exuperatum
|
exuperatam
|
exuperatum
|
| Ablativ |
exuperato
|
exuperata
|
exuperato
|
| Vokativ |
exuperate
|
exuperata
|
exuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
| Genitiv |
exuperatorum
|
exuperatarum
|
exuperatorum
|
| Dativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Akkusativ |
exuperatos
|
exuperatas
|
exuperata
|
| Ablativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Vokativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperaturus
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
| Genitiv |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperaturi
|
| Dativ |
exuperaturo
|
exuperaturae
|
exuperaturo
|
| Akkusativ |
exuperaturum
|
exuperaturam
|
exuperaturum
|
| Ablativ |
exuperaturo
|
exuperatura
|
exuperaturo
|
| Vokativ |
exuperature
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
| Genitiv |
exuperaturorum
|
exuperaturarum
|
exuperaturorum
|
| Dativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Akkusativ |
exuperaturos
|
exuperaturas
|
exuperatura
|
| Ablativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Vokativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exuperatum
|
exuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exupero
|
ich übertreffe |
| 2. Person Singular |
exuperas
|
du übertriffst |
| 3. Person Singular |
exuperat
|
er/sie/es übertrifft |
| 1. Person Plural |
exuperamus
|
wir übertreffen |
| 2. Person Plural |
exuperatis
|
ihr übertrefft |
| 3. Person Plural |
exuperant
|
sie übertreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperor
|
ich werde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperaris exuperare
|
du wirst übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperatur
|
er/sie/es wird übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperamur
|
wir werden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperamini
|
ihr werdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperantur
|
sie werden übertroffen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperem
|
ich übertreffe |
| 2. Person Singular |
exuperes
|
du übertreffest |
| 3. Person Singular |
exuperet
|
er/sie/es übertreffe |
| 1. Person Plural |
exuperemus
|
wir übertreffen |
| 2. Person Plural |
exuperetis
|
ihr übertreffet |
| 3. Person Plural |
exuperent
|
sie übertreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperer
|
ich werde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exupereris exuperere
|
du werdest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperetur
|
er/sie/es werde übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperemur
|
wir werden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperemini
|
ihr werdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperentur
|
sie werden übertroffen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabam
|
ich übertraf |
| 2. Person Singular |
exuperabas
|
du übertrafst |
| 3. Person Singular |
exuperabat
|
er/sie/es übertraf |
| 1. Person Plural |
exuperabamus
|
wir übertrafen |
| 2. Person Plural |
exuperabatis
|
ihr übertraft |
| 3. Person Plural |
exuperabant
|
sie übertrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabar
|
ich wurde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperabaris exuperabare
|
du wurdest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperabatur
|
er/sie/es wurde übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperabamur
|
wir wurden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperabamini
|
ihr wurdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperabantur
|
sie wurden übertroffen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarem
|
ich überträfe |
| 2. Person Singular |
exuperares
|
du überträfest |
| 3. Person Singular |
exuperaret
|
er/sie/es überträfe |
| 1. Person Plural |
exuperaremus
|
wir überträfen |
| 2. Person Plural |
exuperaretis
|
ihr überträfet |
| 3. Person Plural |
exuperarent
|
sie überträfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarer
|
ich würde übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperareris exuperarere
|
du würdest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperaretur
|
er/sie/es würde übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperaremur
|
wir würden übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperaremini
|
ihr würdet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperarentur
|
sie würden übertroffen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabo
|
ich werde übertreffen |
| 2. Person Singular |
exuperabis
|
du wirst übertreffen |
| 3. Person Singular |
exuperabit
|
er/sie/es wird übertreffen |
| 1. Person Plural |
exuperabimus
|
wir werden übertreffen |
| 2. Person Plural |
exuperabitis
|
ihr werdet übertreffen |
| 3. Person Plural |
exuperabunt
|
sie werden übertreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabor
|
ich werde übertroffen werden |
| 2. Person Singular |
exuperaberis exuperabere
|
du wirst übertroffen werden |
| 3. Person Singular |
exuperabitur
|
er/sie/es wird übertroffen werden |
| 1. Person Plural |
exuperabimur
|
wir werden übertroffen werden |
| 2. Person Plural |
exuperabimini
|
ihr werdet übertroffen werden |
| 3. Person Plural |
exuperabuntur
|
sie werden übertroffen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavi
|
ich habe übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperavisti
|
du hast übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperavit
|
er/sie/es hat übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperavimus
|
wir haben übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperavistis
|
ihr habt übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperaverunt exuperavere
|
sie haben übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sum
|
ich bin übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus es
|
du bist übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus est
|
er/sie/es ist übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exuperati sumus
|
wir sind übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exuperati estis
|
ihr seid übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sunt
|
sie sind übertroffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaverim
|
ich habe übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du habest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es habe übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir haben übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr habet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie haben übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sim
|
ich sei übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus sis
|
du seiest übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus sit
|
er/sie/es sei übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exuperati simus
|
wir seien übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exuperati sitis
|
ihr seiet übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sint
|
sie seien übertroffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaveram
|
ich hatte übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperaveras
|
du hattest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperaverat
|
er/sie/es hatte übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperaveramus
|
wir hatten übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperaveratis
|
ihr hattet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperaverant
|
sie hatten übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus eram
|
ich war übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus eras
|
du warst übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus erat
|
er/sie/es war übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exuperati eramus
|
wir waren übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exuperati eratis
|
ihr wart übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exuperati erant
|
sie waren übertroffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavissem
|
ich hätte übertroffen |
| 2. Person Singular |
exuperavisses
|
du hättest übertroffen |
| 3. Person Singular |
exuperavisset
|
er/sie/es hätte übertroffen |
| 1. Person Plural |
exuperavissemus
|
wir hätten übertroffen |
| 2. Person Plural |
exuperavissetis
|
ihr hättet übertroffen |
| 3. Person Plural |
exuperavissent
|
sie hätten übertroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus essem
|
ich wäre übertroffen worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus esses
|
du wärest übertroffen worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus esset
|
er/sie/es wäre übertroffen worden |
| 1. Person Plural |
exuperati essemus
|
wir wären übertroffen worden |
| 2. Person Plural |
exuperati essetis
|
ihr wäret übertroffen worden |
| 3. Person Plural |
exuperati essent
|
sie wären übertroffen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavero
|
ich werde übertroffen haben |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du wirst übertroffen haben |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es wird übertroffen haben |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir werden übertroffen haben |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr werdet übertroffen haben |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie werden übertroffen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus ero
|
ich werde übertroffen worden sein |
| 2. Person Singular |
exuperatus eris
|
du wirst übertroffen worden sein |
| 3. Person Singular |
exuperatus erit
|
er/sie/es wird übertroffen worden sein |
| 1. Person Plural |
exuperati erimus
|
wir werden übertroffen worden sein |
| 2. Person Plural |
exuperati eritis
|
ihr werdet übertroffen worden sein |
| 3. Person Plural |
exuperati erunt
|
sie werden übertroffen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperare
|
übertreffen |
| Vorzeitigkeit |
exuperavisse
|
übertroffen haben |
| Nachzeitigkeit |
exuperaturum esse
|
übertreffen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperari exuperarier
|
übertroffen werden |
| Vorzeitigkeit |
exuperatum esse
|
übertroffen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exuperatum iri
|
künftig übertroffen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exupera
|
übertriff! |
| 2. Person Plural |
exuperate
|
übertrefft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exuperato
|
| 3. Person Singular |
exuperato
|
| 2. Person Plural |
exuperatote
|
| 3. Person Plural |
exuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exuperare
|
das Übertreffen |
| Genitiv |
exuperandi
|
des Übertreffens |
| Dativ |
exuperando
|
dem Übertreffen |
| Akkusativ |
exuperandum
|
das Übertreffen |
| Ablativ |
exuperando
|
durch das Übertreffen |
| Vokativ |
exuperande
|
Übertreffen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperandus
|
exuperanda
|
exuperandum
|
| Genitiv |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperandi
|
| Dativ |
exuperando
|
exuperandae
|
exuperando
|
| Akkusativ |
exuperandum
|
exuperandam
|
exuperandum
|
| Ablativ |
exuperando
|
exuperanda
|
exuperando
|
| Vokativ |
exuperande
|
exuperanda
|
exuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
| Genitiv |
exuperandorum
|
exuperandarum
|
exuperandorum
|
| Dativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Akkusativ |
exuperandos
|
exuperandas
|
exuperanda
|
| Ablativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Vokativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
| Genitiv |
exuperantis
|
exuperantis
|
exuperantis
|
| Dativ |
exuperanti
|
exuperanti
|
exuperanti
|
| Akkusativ |
exuperantem
|
exuperantem
|
exuperans
|
| Ablativ |
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
| Vokativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
Plural
| Nominativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Genitiv |
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
| Dativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Akkusativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Ablativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Vokativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperatus
|
exuperata
|
exuperatum
|
| Genitiv |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperati
|
| Dativ |
exuperato
|
exuperatae
|
exuperato
|
| Akkusativ |
exuperatum
|
exuperatam
|
exuperatum
|
| Ablativ |
exuperato
|
exuperata
|
exuperato
|
| Vokativ |
exuperate
|
exuperata
|
exuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
| Genitiv |
exuperatorum
|
exuperatarum
|
exuperatorum
|
| Dativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Akkusativ |
exuperatos
|
exuperatas
|
exuperata
|
| Ablativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Vokativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperaturus
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
| Genitiv |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperaturi
|
| Dativ |
exuperaturo
|
exuperaturae
|
exuperaturo
|
| Akkusativ |
exuperaturum
|
exuperaturam
|
exuperaturum
|
| Ablativ |
exuperaturo
|
exuperatura
|
exuperaturo
|
| Vokativ |
exuperature
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
| Genitiv |
exuperaturorum
|
exuperaturarum
|
exuperaturorum
|
| Dativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Akkusativ |
exuperaturos
|
exuperaturas
|
exuperatura
|
| Ablativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Vokativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exuperatum
|
exuperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exupero
|
ich überwältige |
| 2. Person Singular |
exuperas
|
du überwältigst |
| 3. Person Singular |
exuperat
|
er/sie/es überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperamus
|
wir überwältigen |
| 2. Person Plural |
exuperatis
|
ihr überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperant
|
sie überwältigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperor
|
ich werde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperaris exuperare
|
du wirst überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperatur
|
er/sie/es wird überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperamur
|
wir werden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperamini
|
ihr werdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperantur
|
sie werden überwältigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperem
|
ich überwältige |
| 2. Person Singular |
exuperes
|
du überwältigest |
| 3. Person Singular |
exuperet
|
er/sie/es überwältige |
| 1. Person Plural |
exuperemus
|
wir überwältigen |
| 2. Person Plural |
exuperetis
|
ihr überwältiget |
| 3. Person Plural |
exuperent
|
sie überwältigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperer
|
ich werde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exupereris exuperere
|
du werdest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperetur
|
er/sie/es werde überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperemur
|
wir werden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperemini
|
ihr werdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperentur
|
sie werden überwältigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabam
|
ich überwältigte |
| 2. Person Singular |
exuperabas
|
du überwältigtest |
| 3. Person Singular |
exuperabat
|
er/sie/es überwältigte |
| 1. Person Plural |
exuperabamus
|
wir überwältigten |
| 2. Person Plural |
exuperabatis
|
ihr überwältigtet |
| 3. Person Plural |
exuperabant
|
sie überwältigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabar
|
ich wurde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperabaris exuperabare
|
du wurdest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperabatur
|
er/sie/es wurde überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperabamur
|
wir wurden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperabamini
|
ihr wurdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperabantur
|
sie wurden überwältigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarem
|
ich überwältigte |
| 2. Person Singular |
exuperares
|
du überwältigtest |
| 3. Person Singular |
exuperaret
|
er/sie/es überwältigte |
| 1. Person Plural |
exuperaremus
|
wir überwältigten |
| 2. Person Plural |
exuperaretis
|
ihr überwältigtet |
| 3. Person Plural |
exuperarent
|
sie überwältigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperarer
|
ich würde überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperareris exuperarere
|
du würdest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperaretur
|
er/sie/es würde überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperaremur
|
wir würden überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperaremini
|
ihr würdet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperarentur
|
sie würden überwältigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabo
|
ich werde überwältigen |
| 2. Person Singular |
exuperabis
|
du wirst überwältigen |
| 3. Person Singular |
exuperabit
|
er/sie/es wird überwältigen |
| 1. Person Plural |
exuperabimus
|
wir werden überwältigen |
| 2. Person Plural |
exuperabitis
|
ihr werdet überwältigen |
| 3. Person Plural |
exuperabunt
|
sie werden überwältigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperabor
|
ich werde überwältigt werden |
| 2. Person Singular |
exuperaberis exuperabere
|
du wirst überwältigt werden |
| 3. Person Singular |
exuperabitur
|
er/sie/es wird überwältigt werden |
| 1. Person Plural |
exuperabimur
|
wir werden überwältigt werden |
| 2. Person Plural |
exuperabimini
|
ihr werdet überwältigt werden |
| 3. Person Plural |
exuperabuntur
|
sie werden überwältigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavi
|
ich habe überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperavisti
|
du hast überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperavit
|
er/sie/es hat überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperavimus
|
wir haben überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperavistis
|
ihr habt überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperaverunt exuperavere
|
sie haben überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sum
|
ich bin überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus es
|
du bist überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus est
|
er/sie/es ist überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati sumus
|
wir sind überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati estis
|
ihr seid überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sunt
|
sie sind überwältigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaverim
|
ich habe überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du habest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es habe überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir haben überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr habet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie haben überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus sim
|
ich sei überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus sis
|
du seiest überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus sit
|
er/sie/es sei überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati simus
|
wir seien überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati sitis
|
ihr seiet überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati sint
|
sie seien überwältigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperaveram
|
ich hatte überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperaveras
|
du hattest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperaverat
|
er/sie/es hatte überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperaveramus
|
wir hatten überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperaveratis
|
ihr hattet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperaverant
|
sie hatten überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus eram
|
ich war überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus eras
|
du warst überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus erat
|
er/sie/es war überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati eramus
|
wir waren überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati eratis
|
ihr wart überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati erant
|
sie waren überwältigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavissem
|
ich hätte überwältigt |
| 2. Person Singular |
exuperavisses
|
du hättest überwältigt |
| 3. Person Singular |
exuperavisset
|
er/sie/es hätte überwältigt |
| 1. Person Plural |
exuperavissemus
|
wir hätten überwältigt |
| 2. Person Plural |
exuperavissetis
|
ihr hättet überwältigt |
| 3. Person Plural |
exuperavissent
|
sie hätten überwältigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus essem
|
ich wäre überwältigt worden |
| 2. Person Singular |
exuperatus esses
|
du wärest überwältigt worden |
| 3. Person Singular |
exuperatus esset
|
er/sie/es wäre überwältigt worden |
| 1. Person Plural |
exuperati essemus
|
wir wären überwältigt worden |
| 2. Person Plural |
exuperati essetis
|
ihr wäret überwältigt worden |
| 3. Person Plural |
exuperati essent
|
sie wären überwältigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperavero
|
ich werde überwältigt haben |
| 2. Person Singular |
exuperaveris
|
du wirst überwältigt haben |
| 3. Person Singular |
exuperaverit
|
er/sie/es wird überwältigt haben |
| 1. Person Plural |
exuperaverimus
|
wir werden überwältigt haben |
| 2. Person Plural |
exuperaveritis
|
ihr werdet überwältigt haben |
| 3. Person Plural |
exuperaverint
|
sie werden überwältigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
exuperatus ero
|
ich werde überwältigt worden sein |
| 2. Person Singular |
exuperatus eris
|
du wirst überwältigt worden sein |
| 3. Person Singular |
exuperatus erit
|
er/sie/es wird überwältigt worden sein |
| 1. Person Plural |
exuperati erimus
|
wir werden überwältigt worden sein |
| 2. Person Plural |
exuperati eritis
|
ihr werdet überwältigt worden sein |
| 3. Person Plural |
exuperati erunt
|
sie werden überwältigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperare
|
überwältigen |
| Vorzeitigkeit |
exuperavisse
|
überwältigt haben |
| Nachzeitigkeit |
exuperaturum esse
|
überwältigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
exuperari exuperarier
|
überwältigt werden |
| Vorzeitigkeit |
exuperatum esse
|
überwältigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
exuperatum iri
|
künftig überwältigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
exupera
|
überwältige; überwältig! |
| 2. Person Plural |
exuperate
|
überwältigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
exuperato
|
| 3. Person Singular |
exuperato
|
| 2. Person Plural |
exuperatote
|
| 3. Person Plural |
exuperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
exuperare
|
das Überwältigen |
| Genitiv |
exuperandi
|
des Überwältigens |
| Dativ |
exuperando
|
dem Überwältigen |
| Akkusativ |
exuperandum
|
das Überwältigen |
| Ablativ |
exuperando
|
durch das Überwältigen |
| Vokativ |
exuperande
|
Überwältigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperandus
|
exuperanda
|
exuperandum
|
| Genitiv |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperandi
|
| Dativ |
exuperando
|
exuperandae
|
exuperando
|
| Akkusativ |
exuperandum
|
exuperandam
|
exuperandum
|
| Ablativ |
exuperando
|
exuperanda
|
exuperando
|
| Vokativ |
exuperande
|
exuperanda
|
exuperandum
|
Plural
| Nominativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
| Genitiv |
exuperandorum
|
exuperandarum
|
exuperandorum
|
| Dativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Akkusativ |
exuperandos
|
exuperandas
|
exuperanda
|
| Ablativ |
exuperandis
|
exuperandis
|
exuperandis
|
| Vokativ |
exuperandi
|
exuperandae
|
exuperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
| Genitiv |
exuperantis
|
exuperantis
|
exuperantis
|
| Dativ |
exuperanti
|
exuperanti
|
exuperanti
|
| Akkusativ |
exuperantem
|
exuperantem
|
exuperans
|
| Ablativ |
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
exuperanti exuperante
|
| Vokativ |
exuperans
|
exuperans
|
exuperans
|
Plural
| Nominativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Genitiv |
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
exuperantium exuperantum
|
| Dativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Akkusativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
| Ablativ |
exuperantibus
|
exuperantibus
|
exuperantibus
|
| Vokativ |
exuperantes
|
exuperantes
|
exuperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperatus
|
exuperata
|
exuperatum
|
| Genitiv |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperati
|
| Dativ |
exuperato
|
exuperatae
|
exuperato
|
| Akkusativ |
exuperatum
|
exuperatam
|
exuperatum
|
| Ablativ |
exuperato
|
exuperata
|
exuperato
|
| Vokativ |
exuperate
|
exuperata
|
exuperatum
|
Plural
| Nominativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
| Genitiv |
exuperatorum
|
exuperatarum
|
exuperatorum
|
| Dativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Akkusativ |
exuperatos
|
exuperatas
|
exuperata
|
| Ablativ |
exuperatis
|
exuperatis
|
exuperatis
|
| Vokativ |
exuperati
|
exuperatae
|
exuperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
exuperaturus
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
| Genitiv |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperaturi
|
| Dativ |
exuperaturo
|
exuperaturae
|
exuperaturo
|
| Akkusativ |
exuperaturum
|
exuperaturam
|
exuperaturum
|
| Ablativ |
exuperaturo
|
exuperatura
|
exuperaturo
|
| Vokativ |
exuperature
|
exuperatura
|
exuperaturum
|
Plural
| Nominativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
| Genitiv |
exuperaturorum
|
exuperaturarum
|
exuperaturorum
|
| Dativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Akkusativ |
exuperaturos
|
exuperaturas
|
exuperatura
|
| Ablativ |
exuperaturis
|
exuperaturis
|
exuperaturis
|
| Vokativ |
exuperaturi
|
exuperaturae
|
exuperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
exuperatum
|
exuperatu
|