Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillo
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
facillas
|
du erwürgst |
| 3. Person Singular |
facillat
|
er/sie/es erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillamus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
facillatis
|
ihr erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillant
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillor
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillaris facillare
|
du wirst erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillatur
|
er/sie/es wird erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillamur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillamini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillantur
|
sie werden erwürgt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillem
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
facilles
|
du erwürgest |
| 3. Person Singular |
facillet
|
er/sie/es erwürge |
| 1. Person Plural |
facillemus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
facilletis
|
ihr erwürget |
| 3. Person Plural |
facillent
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
faciller
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
facilleris facillere
|
du werdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
facilletur
|
er/sie/es werde erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillemur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillemini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillentur
|
sie werden erwürgt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillabam
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
facillabas
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
facillabat
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
facillabamus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
facillabatis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
facillabant
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillabar
|
ich wurde erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillabaris facillabare
|
du wurdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillabatur
|
er/sie/es wurde erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillabamur
|
wir wurden erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillabamini
|
ihr wurdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillabantur
|
sie wurden erwürgt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillarem
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
facillares
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
facillaret
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
facillaremus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
facillaretis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
facillarent
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillarer
|
ich würde erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillareris facillarere
|
du würdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillaretur
|
er/sie/es würde erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillaremur
|
wir würden erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillaremini
|
ihr würdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillarentur
|
sie würden erwürgt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillabo
|
ich werde erwürgen |
| 2. Person Singular |
facillabis
|
du wirst erwürgen |
| 3. Person Singular |
facillabit
|
er/sie/es wird erwürgen |
| 1. Person Plural |
facillabimus
|
wir werden erwürgen |
| 2. Person Plural |
facillabitis
|
ihr werdet erwürgen |
| 3. Person Plural |
facillabunt
|
sie werden erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillabor
|
ich werde erwürgt werden |
| 2. Person Singular |
facillaberis facillabere
|
du wirst erwürgt werden |
| 3. Person Singular |
facillabitur
|
er/sie/es wird erwürgt werden |
| 1. Person Plural |
facillabimur
|
wir werden erwürgt werden |
| 2. Person Plural |
facillabimini
|
ihr werdet erwürgt werden |
| 3. Person Plural |
facillabuntur
|
sie werden erwürgt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillavi
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillavisti
|
du hast erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillavit
|
er/sie/es hat erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillavimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillavistis
|
ihr habt erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillaverunt facillavere
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillatus sum
|
ich bin erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
facillatus es
|
du bist erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
facillatus est
|
er/sie/es ist erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
facillati sumus
|
wir sind erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
facillati estis
|
ihr seid erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
facillati sunt
|
sie sind erwürgt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillaverim
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillaveris
|
du habest erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillaverit
|
er/sie/es habe erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillaverimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillaveritis
|
ihr habet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillaverint
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillatus sim
|
ich sei erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
facillatus sis
|
du seiest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
facillatus sit
|
er/sie/es sei erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
facillati simus
|
wir seien erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
facillati sitis
|
ihr seiet erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
facillati sint
|
sie seien erwürgt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillaveram
|
ich hatte erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillaveras
|
du hattest erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillaverat
|
er/sie/es hatte erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillaveramus
|
wir hatten erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillaveratis
|
ihr hattet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillaverant
|
sie hatten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillatus eram
|
ich war erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
facillatus eras
|
du warst erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
facillatus erat
|
er/sie/es war erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
facillati eramus
|
wir waren erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
facillati eratis
|
ihr wart erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
facillati erant
|
sie waren erwürgt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillavissem
|
ich hätte erwürgt |
| 2. Person Singular |
facillavisses
|
du hättest erwürgt |
| 3. Person Singular |
facillavisset
|
er/sie/es hätte erwürgt |
| 1. Person Plural |
facillavissemus
|
wir hätten erwürgt |
| 2. Person Plural |
facillavissetis
|
ihr hättet erwürgt |
| 3. Person Plural |
facillavissent
|
sie hätten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillatus essem
|
ich wäre erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
facillatus esses
|
du wärest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
facillatus esset
|
er/sie/es wäre erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
facillati essemus
|
wir wären erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
facillati essetis
|
ihr wäret erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
facillati essent
|
sie wären erwürgt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
facillavero
|
ich werde erwürgt haben |
| 2. Person Singular |
facillaveris
|
du wirst erwürgt haben |
| 3. Person Singular |
facillaverit
|
er/sie/es wird erwürgt haben |
| 1. Person Plural |
facillaverimus
|
wir werden erwürgt haben |
| 2. Person Plural |
facillaveritis
|
ihr werdet erwürgt haben |
| 3. Person Plural |
facillaverint
|
sie werden erwürgt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
facillatus ero
|
ich werde erwürgt worden sein |
| 2. Person Singular |
facillatus eris
|
du wirst erwürgt worden sein |
| 3. Person Singular |
facillatus erit
|
er/sie/es wird erwürgt worden sein |
| 1. Person Plural |
facillati erimus
|
wir werden erwürgt worden sein |
| 2. Person Plural |
facillati eritis
|
ihr werdet erwürgt worden sein |
| 3. Person Plural |
facillati erunt
|
sie werden erwürgt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
facillare
|
erwürgen |
| Vorzeitigkeit |
facillavisse
|
erwürgt haben |
| Nachzeitigkeit |
facillaturum esse
|
erwürgen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
facillari facillarier
|
erwürgt werden |
| Vorzeitigkeit |
facillatum esse
|
erwürgt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
facillatum iri
|
künftig erwürgt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
facilla
|
erwürge; erwürg! |
| 2. Person Plural |
facillate
|
erwürgt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
facillato
|
| 3. Person Singular |
facillato
|
| 2. Person Plural |
facillatote
|
| 3. Person Plural |
facillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
facillare
|
das Erwürgen |
| Genitiv |
facillandi
|
des Erwürgens |
| Dativ |
facillando
|
dem Erwürgen |
| Akkusativ |
facillandum
|
das Erwürgen |
| Ablativ |
facillando
|
durch das Erwürgen |
| Vokativ |
facillande
|
Erwürgen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
facillandus
|
facillanda
|
facillandum
|
| Genitiv |
facillandi
|
facillandae
|
facillandi
|
| Dativ |
facillando
|
facillandae
|
facillando
|
| Akkusativ |
facillandum
|
facillandam
|
facillandum
|
| Ablativ |
facillando
|
facillanda
|
facillando
|
| Vokativ |
facillande
|
facillanda
|
facillandum
|
Plural
| Nominativ |
facillandi
|
facillandae
|
facillanda
|
| Genitiv |
facillandorum
|
facillandarum
|
facillandorum
|
| Dativ |
facillandis
|
facillandis
|
facillandis
|
| Akkusativ |
facillandos
|
facillandas
|
facillanda
|
| Ablativ |
facillandis
|
facillandis
|
facillandis
|
| Vokativ |
facillandi
|
facillandae
|
facillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
facillans
|
facillans
|
facillans
|
| Genitiv |
facillantis
|
facillantis
|
facillantis
|
| Dativ |
facillanti
|
facillanti
|
facillanti
|
| Akkusativ |
facillantem
|
facillantem
|
facillans
|
| Ablativ |
facillanti facillante
|
facillanti facillante
|
facillanti facillante
|
| Vokativ |
facillans
|
facillans
|
facillans
|
Plural
| Nominativ |
facillantes
|
facillantes
|
facillantia
|
| Genitiv |
facillantium facillantum
|
facillantium facillantum
|
facillantium facillantum
|
| Dativ |
facillantibus
|
facillantibus
|
facillantibus
|
| Akkusativ |
facillantes
|
facillantes
|
facillantia
|
| Ablativ |
facillantibus
|
facillantibus
|
facillantibus
|
| Vokativ |
facillantes
|
facillantes
|
facillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
facillatus
|
facillata
|
facillatum
|
| Genitiv |
facillati
|
facillatae
|
facillati
|
| Dativ |
facillato
|
facillatae
|
facillato
|
| Akkusativ |
facillatum
|
facillatam
|
facillatum
|
| Ablativ |
facillato
|
facillata
|
facillato
|
| Vokativ |
facillate
|
facillata
|
facillatum
|
Plural
| Nominativ |
facillati
|
facillatae
|
facillata
|
| Genitiv |
facillatorum
|
facillatarum
|
facillatorum
|
| Dativ |
facillatis
|
facillatis
|
facillatis
|
| Akkusativ |
facillatos
|
facillatas
|
facillata
|
| Ablativ |
facillatis
|
facillatis
|
facillatis
|
| Vokativ |
facillati
|
facillatae
|
facillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
facillaturus
|
facillatura
|
facillaturum
|
| Genitiv |
facillaturi
|
facillaturae
|
facillaturi
|
| Dativ |
facillaturo
|
facillaturae
|
facillaturo
|
| Akkusativ |
facillaturum
|
facillaturam
|
facillaturum
|
| Ablativ |
facillaturo
|
facillatura
|
facillaturo
|
| Vokativ |
facillature
|
facillatura
|
facillaturum
|
Plural
| Nominativ |
facillaturi
|
facillaturae
|
facillatura
|
| Genitiv |
facillaturorum
|
facillaturarum
|
facillaturorum
|
| Dativ |
facillaturis
|
facillaturis
|
facillaturis
|
| Akkusativ |
facillaturos
|
facillaturas
|
facillatura
|
| Ablativ |
facillaturis
|
facillaturis
|
facillaturis
|
| Vokativ |
facillaturi
|
facillaturae
|
facillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
facillatum
|
facillatu
|