Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
ich übe aus |
| 2. Person Singular |
factitas
|
du übst aus |
| 3. Person Singular |
factitat
|
er/sie/es übt aus |
| 1. Person Plural |
factitamus
|
wir üben aus |
| 2. Person Plural |
factitatis
|
ihr übt aus |
| 3. Person Plural |
factitant
|
sie üben aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
ich werde ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
du wirst ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitatur
|
er/sie/es wird ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitamur
|
wir werden ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitamini
|
ihr werdet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitantur
|
sie werden ausgeübt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
ich übe aus |
| 2. Person Singular |
factites
|
du übest aus |
| 3. Person Singular |
factitet
|
er/sie/es übe aus |
| 1. Person Plural |
factitemus
|
wir üben aus |
| 2. Person Plural |
factitetis
|
ihr übet aus |
| 3. Person Plural |
factitent
|
sie üben aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
ich werde ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
du werdest ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitetur
|
er/sie/es werde ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitemur
|
wir werden ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitemini
|
ihr werdet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitentur
|
sie werden ausgeübt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
ich übte aus |
| 2. Person Singular |
factitabas
|
du übtest aus |
| 3. Person Singular |
factitabat
|
er/sie/es übte aus |
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
wir übten aus |
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
ihr übtet aus |
| 3. Person Plural |
factitabant
|
sie übten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
ich wurde ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
du wurdest ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
er/sie/es wurde ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
wir wurden ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
ihr wurdet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
sie wurden ausgeübt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
ich übte aus |
| 2. Person Singular |
factitares
|
du übtest aus |
| 3. Person Singular |
factitaret
|
er/sie/es übte aus |
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
wir übten aus |
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
ihr übtet aus |
| 3. Person Plural |
factitarent
|
sie übten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
ich würde ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
du würdest ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
er/sie/es würde ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
wir würden ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
ihr würdet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
sie würden ausgeübt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
ich werde ausüben |
| 2. Person Singular |
factitabis
|
du wirst ausüben |
| 3. Person Singular |
factitabit
|
er/sie/es wird ausüben |
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
wir werden ausüben |
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
ihr werdet ausüben |
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
sie werden ausüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
ich werde ausgeübt werden |
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
du wirst ausgeübt werden |
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
er/sie/es wird ausgeübt werden |
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
wir werden ausgeübt werden |
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
ihr werdet ausgeübt werden |
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
sie werden ausgeübt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
ich habe ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
du hast ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitavit
|
er/sie/es hat ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
wir haben ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
ihr habt ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
sie haben ausgeübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
ich bin ausgeübt worden |
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
du bist ausgeübt worden |
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
er/sie/es ist ausgeübt worden |
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
wir sind ausgeübt worden |
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
ihr seid ausgeübt worden |
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
sie sind ausgeübt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
ich habe ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
du habest ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
er/sie/es habe ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
wir haben ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
ihr habet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
sie haben ausgeübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
ich sei ausgeübt worden |
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
du seiest ausgeübt worden |
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
er/sie/es sei ausgeübt worden |
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
wir seien ausgeübt worden |
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
ihr seiet ausgeübt worden |
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
sie seien ausgeübt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
ich hatte ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
du hattest ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
er/sie/es hatte ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
wir hatten ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
ihr hattet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
sie hatten ausgeübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
ich war ausgeübt worden |
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
du warst ausgeübt worden |
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
er/sie/es war ausgeübt worden |
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
wir waren ausgeübt worden |
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
ihr wart ausgeübt worden |
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
sie waren ausgeübt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
ich hätte ausgeübt |
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
du hättest ausgeübt |
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
er/sie/es hätte ausgeübt |
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
wir hätten ausgeübt |
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
ihr hättet ausgeübt |
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
sie hätten ausgeübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
ich wäre ausgeübt worden |
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
du wärest ausgeübt worden |
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeübt worden |
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
wir wären ausgeübt worden |
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
ihr wäret ausgeübt worden |
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
sie wären ausgeübt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
ich werde ausgeübt haben |
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
du wirst ausgeübt haben |
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
er/sie/es wird ausgeübt haben |
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
wir werden ausgeübt haben |
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
ihr werdet ausgeübt haben |
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
sie werden ausgeübt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
ich werde ausgeübt worden sein |
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
du wirst ausgeübt worden sein |
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
er/sie/es wird ausgeübt worden sein |
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
wir werden ausgeübt worden sein |
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
ihr werdet ausgeübt worden sein |
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
sie werden ausgeübt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
ausüben |
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
ausgeübt haben |
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
ausüben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
ausgeübt werden |
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
ausgeübt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
künftig ausgeübt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
übe aus; üb aus! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
übt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
das Ausüben |
| Genitiv |
factitandi
|
des Ausübens |
| Dativ |
factitando
|
dem Ausüben |
| Akkusativ |
factitandum
|
das Ausüben |
| Ablativ |
factitando
|
durch das Ausüben |
| Vokativ |
factitande
|
Ausüben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
ich betreibe |
| 2. Person Singular |
factitas
|
du betreibst |
| 3. Person Singular |
factitat
|
er/sie/es betreibt |
| 1. Person Plural |
factitamus
|
wir betreiben |
| 2. Person Plural |
factitatis
|
ihr betreibt |
| 3. Person Plural |
factitant
|
sie betreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
ich werde betrieben |
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
du wirst betrieben |
| 3. Person Singular |
factitatur
|
er/sie/es wird betrieben |
| 1. Person Plural |
factitamur
|
wir werden betrieben |
| 2. Person Plural |
factitamini
|
ihr werdet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitantur
|
sie werden betrieben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
ich betreibe |
| 2. Person Singular |
factites
|
du betreibest |
| 3. Person Singular |
factitet
|
er/sie/es betreibe |
| 1. Person Plural |
factitemus
|
wir betreiben |
| 2. Person Plural |
factitetis
|
ihr betreibet |
| 3. Person Plural |
factitent
|
sie betreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
ich werde betrieben |
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
du werdest betrieben |
| 3. Person Singular |
factitetur
|
er/sie/es werde betrieben |
| 1. Person Plural |
factitemur
|
wir werden betrieben |
| 2. Person Plural |
factitemini
|
ihr werdet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitentur
|
sie werden betrieben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
ich betrieb |
| 2. Person Singular |
factitabas
|
du betriebst |
| 3. Person Singular |
factitabat
|
er/sie/es betrieb |
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
wir betrieben |
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
ihr betriebt |
| 3. Person Plural |
factitabant
|
sie betrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
ich wurde betrieben |
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
du wurdest betrieben |
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
er/sie/es wurde betrieben |
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
wir wurden betrieben |
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
ihr wurdet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
sie wurden betrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
ich betriebe |
| 2. Person Singular |
factitares
|
du betriebest |
| 3. Person Singular |
factitaret
|
er/sie/es betriebe |
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
wir betrieben |
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
ihr betriebet |
| 3. Person Plural |
factitarent
|
sie betrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
ich würde betrieben |
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
du würdest betrieben |
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
er/sie/es würde betrieben |
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
wir würden betrieben |
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
ihr würdet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
sie würden betrieben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
ich werde betreiben |
| 2. Person Singular |
factitabis
|
du wirst betreiben |
| 3. Person Singular |
factitabit
|
er/sie/es wird betreiben |
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
wir werden betreiben |
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
ihr werdet betreiben |
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
sie werden betreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
ich werde betrieben werden |
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
du wirst betrieben werden |
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
er/sie/es wird betrieben werden |
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
wir werden betrieben werden |
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
ihr werdet betrieben werden |
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
sie werden betrieben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
ich habe betrieben |
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
du hast betrieben |
| 3. Person Singular |
factitavit
|
er/sie/es hat betrieben |
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
wir haben betrieben |
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
ihr habt betrieben |
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
sie haben betrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
ich bin betrieben worden |
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
du bist betrieben worden |
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
er/sie/es ist betrieben worden |
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
wir sind betrieben worden |
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
ihr seid betrieben worden |
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
sie sind betrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
ich habe betrieben |
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
du habest betrieben |
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
er/sie/es habe betrieben |
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
wir haben betrieben |
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
ihr habet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
sie haben betrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
ich sei betrieben worden |
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
du seiest betrieben worden |
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
er/sie/es sei betrieben worden |
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
wir seien betrieben worden |
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
ihr seiet betrieben worden |
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
sie seien betrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
ich hatte betrieben |
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
du hattest betrieben |
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
er/sie/es hatte betrieben |
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
wir hatten betrieben |
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
ihr hattet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
sie hatten betrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
ich war betrieben worden |
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
du warst betrieben worden |
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
er/sie/es war betrieben worden |
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
wir waren betrieben worden |
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
ihr wart betrieben worden |
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
sie waren betrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
ich hätte betrieben |
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
du hättest betrieben |
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
er/sie/es hätte betrieben |
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
wir hätten betrieben |
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
ihr hättet betrieben |
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
sie hätten betrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
ich wäre betrieben worden |
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
du wärest betrieben worden |
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
er/sie/es wäre betrieben worden |
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
wir wären betrieben worden |
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
ihr wäret betrieben worden |
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
sie wären betrieben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
ich werde betrieben haben |
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
du wirst betrieben haben |
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
er/sie/es wird betrieben haben |
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
wir werden betrieben haben |
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
ihr werdet betrieben haben |
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
sie werden betrieben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
ich werde betrieben worden sein |
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
du wirst betrieben worden sein |
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
er/sie/es wird betrieben worden sein |
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
wir werden betrieben worden sein |
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
ihr werdet betrieben worden sein |
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
sie werden betrieben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
betreiben |
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
betrieben haben |
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
betreiben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
betrieben werden |
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
betrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
künftig betrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
betreibe; betreib! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
betreibt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
das Betreiben |
| Genitiv |
factitandi
|
des Betreibens |
| Dativ |
factitando
|
dem Betreiben |
| Akkusativ |
factitandum
|
das Betreiben |
| Ablativ |
factitando
|
durch das Betreiben |
| Vokativ |
factitande
|
Betreiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
|
| 2. Person Singular |
factitas
|
|
| 3. Person Singular |
factitat
|
|
| 1. Person Plural |
factitamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
|
| 3. Person Singular |
factitatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
|
| 2. Person Singular |
factites
|
|
| 3. Person Singular |
factitet
|
|
| 1. Person Plural |
factitemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
|
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
|
| 3. Person Singular |
factitetur
|
|
| 1. Person Plural |
factitemur
|
|
| 2. Person Plural |
factitemini
|
|
| 3. Person Plural |
factitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
|
| 2. Person Singular |
factitabas
|
|
| 3. Person Singular |
factitabat
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
|
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
|
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
|
| 2. Person Singular |
factitares
|
|
| 3. Person Singular |
factitaret
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
factitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
|
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
|
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
|
| 2. Person Singular |
factitabis
|
|
| 3. Person Singular |
factitabit
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
|
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
factitavit
|
|
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
|
| Genitiv |
factitandi
|
|
| Dativ |
factitando
|
|
| Akkusativ |
factitandum
|
|
| Ablativ |
factitando
|
|
| Vokativ |
factitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
|
| 2. Person Singular |
factitas
|
|
| 3. Person Singular |
factitat
|
|
| 1. Person Plural |
factitamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
|
| 3. Person Singular |
factitatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
|
| 2. Person Singular |
factites
|
|
| 3. Person Singular |
factitet
|
|
| 1. Person Plural |
factitemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
|
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
|
| 3. Person Singular |
factitetur
|
|
| 1. Person Plural |
factitemur
|
|
| 2. Person Plural |
factitemini
|
|
| 3. Person Plural |
factitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
|
| 2. Person Singular |
factitabas
|
|
| 3. Person Singular |
factitabat
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
|
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
|
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
|
| 2. Person Singular |
factitares
|
|
| 3. Person Singular |
factitaret
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
factitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
|
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
|
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
|
| 2. Person Singular |
factitabis
|
|
| 3. Person Singular |
factitabit
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
|
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
factitavit
|
|
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
|
| Genitiv |
factitandi
|
|
| Dativ |
factitando
|
|
| Akkusativ |
factitandum
|
|
| Ablativ |
factitando
|
|
| Vokativ |
factitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
|
| 2. Person Singular |
factitas
|
|
| 3. Person Singular |
factitat
|
|
| 1. Person Plural |
factitamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
|
| 3. Person Singular |
factitatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
|
| 2. Person Singular |
factites
|
|
| 3. Person Singular |
factitet
|
|
| 1. Person Plural |
factitemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
|
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
|
| 3. Person Singular |
factitetur
|
|
| 1. Person Plural |
factitemur
|
|
| 2. Person Plural |
factitemini
|
|
| 3. Person Plural |
factitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
|
| 2. Person Singular |
factitabas
|
|
| 3. Person Singular |
factitabat
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
|
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
|
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
|
| 2. Person Singular |
factitares
|
|
| 3. Person Singular |
factitaret
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
factitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
|
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
|
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
|
| 2. Person Singular |
factitabis
|
|
| 3. Person Singular |
factitabit
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
|
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
factitavit
|
|
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
|
| Genitiv |
factitandi
|
|
| Dativ |
factitando
|
|
| Akkusativ |
factitandum
|
|
| Ablativ |
factitando
|
|
| Vokativ |
factitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
|
| 2. Person Singular |
factitas
|
|
| 3. Person Singular |
factitat
|
|
| 1. Person Plural |
factitamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
|
| 3. Person Singular |
factitatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
|
| 2. Person Singular |
factites
|
|
| 3. Person Singular |
factitet
|
|
| 1. Person Plural |
factitemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
|
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
|
| 3. Person Singular |
factitetur
|
|
| 1. Person Plural |
factitemur
|
|
| 2. Person Plural |
factitemini
|
|
| 3. Person Plural |
factitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
|
| 2. Person Singular |
factitabas
|
|
| 3. Person Singular |
factitabat
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
|
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
|
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
|
| 2. Person Singular |
factitares
|
|
| 3. Person Singular |
factitaret
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
factitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
|
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
|
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
|
| 2. Person Singular |
factitabis
|
|
| 3. Person Singular |
factitabit
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
|
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
factitavit
|
|
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
|
| Genitiv |
factitandi
|
|
| Dativ |
factitando
|
|
| Akkusativ |
factitandum
|
|
| Ablativ |
factitando
|
|
| Vokativ |
factitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
|
| 2. Person Singular |
factitas
|
|
| 3. Person Singular |
factitat
|
|
| 1. Person Plural |
factitamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
|
| 3. Person Singular |
factitatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
|
| 2. Person Singular |
factites
|
|
| 3. Person Singular |
factitet
|
|
| 1. Person Plural |
factitemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
|
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
|
| 3. Person Singular |
factitetur
|
|
| 1. Person Plural |
factitemur
|
|
| 2. Person Plural |
factitemini
|
|
| 3. Person Plural |
factitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
|
| 2. Person Singular |
factitabas
|
|
| 3. Person Singular |
factitabat
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
|
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
|
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
|
| 2. Person Singular |
factitares
|
|
| 3. Person Singular |
factitaret
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
factitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
|
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
|
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
|
| 2. Person Singular |
factitabis
|
|
| 3. Person Singular |
factitabit
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
|
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
factitavit
|
|
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
|
| Genitiv |
factitandi
|
|
| Dativ |
factitando
|
|
| Akkusativ |
factitandum
|
|
| Ablativ |
factitando
|
|
| Vokativ |
factitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
|
| 2. Person Singular |
factitas
|
|
| 3. Person Singular |
factitat
|
|
| 1. Person Plural |
factitamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
|
| 3. Person Singular |
factitatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
|
| 2. Person Singular |
factites
|
|
| 3. Person Singular |
factitet
|
|
| 1. Person Plural |
factitemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
|
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
|
| 3. Person Singular |
factitetur
|
|
| 1. Person Plural |
factitemur
|
|
| 2. Person Plural |
factitemini
|
|
| 3. Person Plural |
factitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
|
| 2. Person Singular |
factitabas
|
|
| 3. Person Singular |
factitabat
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
|
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
|
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
|
| 2. Person Singular |
factitares
|
|
| 3. Person Singular |
factitaret
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
factitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
|
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
|
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
|
| 2. Person Singular |
factitabis
|
|
| 3. Person Singular |
factitabit
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
|
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
|
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
factitavit
|
|
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
|
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
|
| Genitiv |
factitandi
|
|
| Dativ |
factitando
|
|
| Akkusativ |
factitandum
|
|
| Ablativ |
factitando
|
|
| Vokativ |
factitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factito
|
ich verrichte |
| 2. Person Singular |
factitas
|
du verrichtest |
| 3. Person Singular |
factitat
|
er/sie/es verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitamus
|
wir verrichten |
| 2. Person Plural |
factitatis
|
ihr verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitant
|
sie verrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitor
|
ich werde verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitaris factitare
|
du wirst verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitatur
|
er/sie/es wird verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitamur
|
wir werden verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitamini
|
ihr werdet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitantur
|
sie werden verrichtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitem
|
ich verrichte |
| 2. Person Singular |
factites
|
du verrichtest |
| 3. Person Singular |
factitet
|
er/sie/es verrichte |
| 1. Person Plural |
factitemus
|
wir verrichten |
| 2. Person Plural |
factitetis
|
ihr verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitent
|
sie verrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factiter
|
ich werde verrichtet |
| 2. Person Singular |
factiteris factitere
|
du werdest verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitetur
|
er/sie/es werde verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitemur
|
wir werden verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitemini
|
ihr werdet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitentur
|
sie werden verrichtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabam
|
ich verrichtete |
| 2. Person Singular |
factitabas
|
du verrichtetest |
| 3. Person Singular |
factitabat
|
er/sie/es verrichtete |
| 1. Person Plural |
factitabamus
|
wir verrichteten |
| 2. Person Plural |
factitabatis
|
ihr verrichtetet |
| 3. Person Plural |
factitabant
|
sie verrichteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabar
|
ich wurde verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitabaris factitabare
|
du wurdest verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitabatur
|
er/sie/es wurde verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitabamur
|
wir wurden verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitabamini
|
ihr wurdet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitabantur
|
sie wurden verrichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarem
|
ich verrichtete |
| 2. Person Singular |
factitares
|
du verrichtetest |
| 3. Person Singular |
factitaret
|
er/sie/es verrichtete |
| 1. Person Plural |
factitaremus
|
wir verrichteten |
| 2. Person Plural |
factitaretis
|
ihr verrichtetet |
| 3. Person Plural |
factitarent
|
sie verrichteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitarer
|
ich würde verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitareris factitarere
|
du würdest verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitaretur
|
er/sie/es würde verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitaremur
|
wir würden verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitaremini
|
ihr würdet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitarentur
|
sie würden verrichtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabo
|
ich werde verrichten |
| 2. Person Singular |
factitabis
|
du wirst verrichten |
| 3. Person Singular |
factitabit
|
er/sie/es wird verrichten |
| 1. Person Plural |
factitabimus
|
wir werden verrichten |
| 2. Person Plural |
factitabitis
|
ihr werdet verrichten |
| 3. Person Plural |
factitabunt
|
sie werden verrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitabor
|
ich werde verrichtet werden |
| 2. Person Singular |
factitaberis factitabere
|
du wirst verrichtet werden |
| 3. Person Singular |
factitabitur
|
er/sie/es wird verrichtet werden |
| 1. Person Plural |
factitabimur
|
wir werden verrichtet werden |
| 2. Person Plural |
factitabimini
|
ihr werdet verrichtet werden |
| 3. Person Plural |
factitabuntur
|
sie werden verrichtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavi
|
ich habe verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitavisti
|
du hast verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitavit
|
er/sie/es hat verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitavimus
|
wir haben verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitavistis
|
ihr habt verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitaverunt factitavere
|
sie haben verrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sum
|
ich bin verrichtet worden |
| 2. Person Singular |
factitatus es
|
du bist verrichtet worden |
| 3. Person Singular |
factitatus est
|
er/sie/es ist verrichtet worden |
| 1. Person Plural |
factitati sumus
|
wir sind verrichtet worden |
| 2. Person Plural |
factitati estis
|
ihr seid verrichtet worden |
| 3. Person Plural |
factitati sunt
|
sie sind verrichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaverim
|
ich habe verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
du habest verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
er/sie/es habe verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
wir haben verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
ihr habet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
sie haben verrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus sim
|
ich sei verrichtet worden |
| 2. Person Singular |
factitatus sis
|
du seiest verrichtet worden |
| 3. Person Singular |
factitatus sit
|
er/sie/es sei verrichtet worden |
| 1. Person Plural |
factitati simus
|
wir seien verrichtet worden |
| 2. Person Plural |
factitati sitis
|
ihr seiet verrichtet worden |
| 3. Person Plural |
factitati sint
|
sie seien verrichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitaveram
|
ich hatte verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitaveras
|
du hattest verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitaverat
|
er/sie/es hatte verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitaveramus
|
wir hatten verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitaveratis
|
ihr hattet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitaverant
|
sie hatten verrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus eram
|
ich war verrichtet worden |
| 2. Person Singular |
factitatus eras
|
du warst verrichtet worden |
| 3. Person Singular |
factitatus erat
|
er/sie/es war verrichtet worden |
| 1. Person Plural |
factitati eramus
|
wir waren verrichtet worden |
| 2. Person Plural |
factitati eratis
|
ihr wart verrichtet worden |
| 3. Person Plural |
factitati erant
|
sie waren verrichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavissem
|
ich hätte verrichtet |
| 2. Person Singular |
factitavisses
|
du hättest verrichtet |
| 3. Person Singular |
factitavisset
|
er/sie/es hätte verrichtet |
| 1. Person Plural |
factitavissemus
|
wir hätten verrichtet |
| 2. Person Plural |
factitavissetis
|
ihr hättet verrichtet |
| 3. Person Plural |
factitavissent
|
sie hätten verrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus essem
|
ich wäre verrichtet worden |
| 2. Person Singular |
factitatus esses
|
du wärest verrichtet worden |
| 3. Person Singular |
factitatus esset
|
er/sie/es wäre verrichtet worden |
| 1. Person Plural |
factitati essemus
|
wir wären verrichtet worden |
| 2. Person Plural |
factitati essetis
|
ihr wäret verrichtet worden |
| 3. Person Plural |
factitati essent
|
sie wären verrichtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
factitavero
|
ich werde verrichtet haben |
| 2. Person Singular |
factitaveris
|
du wirst verrichtet haben |
| 3. Person Singular |
factitaverit
|
er/sie/es wird verrichtet haben |
| 1. Person Plural |
factitaverimus
|
wir werden verrichtet haben |
| 2. Person Plural |
factitaveritis
|
ihr werdet verrichtet haben |
| 3. Person Plural |
factitaverint
|
sie werden verrichtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
factitatus ero
|
ich werde verrichtet worden sein |
| 2. Person Singular |
factitatus eris
|
du wirst verrichtet worden sein |
| 3. Person Singular |
factitatus erit
|
er/sie/es wird verrichtet worden sein |
| 1. Person Plural |
factitati erimus
|
wir werden verrichtet worden sein |
| 2. Person Plural |
factitati eritis
|
ihr werdet verrichtet worden sein |
| 3. Person Plural |
factitati erunt
|
sie werden verrichtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitare
|
verrichten |
| Vorzeitigkeit |
factitavisse
|
verrichtet haben |
| Nachzeitigkeit |
factitaturum esse
|
verrichten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
factitari factitarier
|
verrichtet werden |
| Vorzeitigkeit |
factitatum esse
|
verrichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
factitatum iri
|
künftig verrichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
factita
|
verrichte! |
| 2. Person Plural |
factitate
|
verrichtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
factitato
|
| 3. Person Singular |
factitato
|
| 2. Person Plural |
factitatote
|
| 3. Person Plural |
factitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
factitare
|
das Verrichten |
| Genitiv |
factitandi
|
des Verrichtens |
| Dativ |
factitando
|
dem Verrichten |
| Akkusativ |
factitandum
|
das Verrichten |
| Ablativ |
factitando
|
durch das Verrichten |
| Vokativ |
factitande
|
Verrichten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitandus
|
factitanda
|
factitandum
|
| Genitiv |
factitandi
|
factitandae
|
factitandi
|
| Dativ |
factitando
|
factitandae
|
factitando
|
| Akkusativ |
factitandum
|
factitandam
|
factitandum
|
| Ablativ |
factitando
|
factitanda
|
factitando
|
| Vokativ |
factitande
|
factitanda
|
factitandum
|
Plural
| Nominativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
| Genitiv |
factitandorum
|
factitandarum
|
factitandorum
|
| Dativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Akkusativ |
factitandos
|
factitandas
|
factitanda
|
| Ablativ |
factitandis
|
factitandis
|
factitandis
|
| Vokativ |
factitandi
|
factitandae
|
factitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
| Genitiv |
factitantis
|
factitantis
|
factitantis
|
| Dativ |
factitanti
|
factitanti
|
factitanti
|
| Akkusativ |
factitantem
|
factitantem
|
factitans
|
| Ablativ |
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
factitanti factitante
|
| Vokativ |
factitans
|
factitans
|
factitans
|
Plural
| Nominativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Genitiv |
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
factitantium factitantum
|
| Dativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Akkusativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
| Ablativ |
factitantibus
|
factitantibus
|
factitantibus
|
| Vokativ |
factitantes
|
factitantes
|
factitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitatus
|
factitata
|
factitatum
|
| Genitiv |
factitati
|
factitatae
|
factitati
|
| Dativ |
factitato
|
factitatae
|
factitato
|
| Akkusativ |
factitatum
|
factitatam
|
factitatum
|
| Ablativ |
factitato
|
factitata
|
factitato
|
| Vokativ |
factitate
|
factitata
|
factitatum
|
Plural
| Nominativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
| Genitiv |
factitatorum
|
factitatarum
|
factitatorum
|
| Dativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Akkusativ |
factitatos
|
factitatas
|
factitata
|
| Ablativ |
factitatis
|
factitatis
|
factitatis
|
| Vokativ |
factitati
|
factitatae
|
factitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
factitaturus
|
factitatura
|
factitaturum
|
| Genitiv |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitaturi
|
| Dativ |
factitaturo
|
factitaturae
|
factitaturo
|
| Akkusativ |
factitaturum
|
factitaturam
|
factitaturum
|
| Ablativ |
factitaturo
|
factitatura
|
factitaturo
|
| Vokativ |
factitature
|
factitatura
|
factitaturum
|
Plural
| Nominativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
| Genitiv |
factitaturorum
|
factitaturarum
|
factitaturorum
|
| Dativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Akkusativ |
factitaturos
|
factitaturas
|
factitatura
|
| Ablativ |
factitaturis
|
factitaturis
|
factitaturis
|
| Vokativ |
factitaturi
|
factitaturae
|
factitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
factitatum
|
factitatu
|