Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| fastidire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | Abneigung empfinden gegen, wählerisch sein eine Abneigung ekel tun empfinden etw. aus Ekel usw. verschmähen haben verächtlich sein verschmähen zeigen |
| fastidire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst empfunden du wirst verschmäht du wirst gezeigt |
| fastidire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | empfinde habe; hab verschmähe; verschmäh zeige dich; zeig dich zeige; zeig |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
|
| 2. Person Singular | fastidis |
|
| 3. Person Singular | fastidit |
|
| 1. Person Plural | fastidimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditis |
|
| 3. Person Plural | fastidiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
|
| 2. Person Singular | fastidias |
|
| 3. Person Singular | fastidiat |
|
| 1. Person Plural | fastidiamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
|
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
|
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
|
| 2. Person Singular | fastidires |
|
| 3. Person Singular | fastidiret |
|
| 1. Person Plural | fastidiremus |
|
| 2. Person Plural | fastidiretis |
|
| 3. Person Plural | fastidirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
|
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
|
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
|
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
|
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
|
| 2. Person Singular | fastidivisti |
|
| 3. Person Singular | fastidivit |
|
| 1. Person Plural | fastidivimus |
|
| 2. Person Plural | fastidivistis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
|
| 2. Person Singular | fastidiveras |
|
| 3. Person Singular | fastidiverat |
|
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
|
| 2. Person Singular | fastidivisses |
|
| 3. Person Singular | fastidivisset |
|
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
|
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
|
| 3. Person Plural | fastidivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
|
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
! |
| 2. Person Plural | fastidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
|
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
|
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
|
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
|
| 2. Person Singular | fastidis |
|
| 3. Person Singular | fastidit |
|
| 1. Person Plural | fastidimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditis |
|
| 3. Person Plural | fastidiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
|
| 2. Person Singular | fastidias |
|
| 3. Person Singular | fastidiat |
|
| 1. Person Plural | fastidiamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
|
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
|
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
|
| 2. Person Singular | fastidires |
|
| 3. Person Singular | fastidiret |
|
| 1. Person Plural | fastidiremus |
|
| 2. Person Plural | fastidiretis |
|
| 3. Person Plural | fastidirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
|
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
|
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
|
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
|
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
|
| 2. Person Singular | fastidivisti |
|
| 3. Person Singular | fastidivit |
|
| 1. Person Plural | fastidivimus |
|
| 2. Person Plural | fastidivistis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
|
| 2. Person Singular | fastidiveras |
|
| 3. Person Singular | fastidiverat |
|
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
|
| 2. Person Singular | fastidivisses |
|
| 3. Person Singular | fastidivisset |
|
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
|
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
|
| 3. Person Plural | fastidivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
|
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
! |
| 2. Person Plural | fastidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
|
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
|
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
|
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
|
| 2. Person Singular | fastidis |
|
| 3. Person Singular | fastidit |
|
| 1. Person Plural | fastidimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditis |
|
| 3. Person Plural | fastidiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
|
| 2. Person Singular | fastidias |
|
| 3. Person Singular | fastidiat |
|
| 1. Person Plural | fastidiamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
|
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
|
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
|
| 2. Person Singular | fastidires |
|
| 3. Person Singular | fastidiret |
|
| 1. Person Plural | fastidiremus |
|
| 2. Person Plural | fastidiretis |
|
| 3. Person Plural | fastidirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
|
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
|
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
|
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
|
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
|
| 2. Person Singular | fastidivisti |
|
| 3. Person Singular | fastidivit |
|
| 1. Person Plural | fastidivimus |
|
| 2. Person Plural | fastidivistis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
|
| 2. Person Singular | fastidiveras |
|
| 3. Person Singular | fastidiverat |
|
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
|
| 2. Person Singular | fastidivisses |
|
| 3. Person Singular | fastidivisset |
|
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
|
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
|
| 3. Person Plural | fastidivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
|
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
! |
| 2. Person Plural | fastidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
|
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
|
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
|
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
ich empfinde |
| 2. Person Singular | fastidis |
du empfindest |
| 3. Person Singular | fastidit |
er/sie/es empfindet |
| 1. Person Plural | fastidimus |
wir empfinden |
| 2. Person Plural | fastiditis |
ihr empfindet |
| 3. Person Plural | fastidiunt |
sie empfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
ich werde empfunden |
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
du wirst empfunden |
| 3. Person Singular | fastiditur |
er/sie/es wird empfunden |
| 1. Person Plural | fastidimur |
wir werden empfunden |
| 2. Person Plural | fastidimini |
ihr werdet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
sie werden empfunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
ich empfinde |
| 2. Person Singular | fastidias |
du empfindest |
| 3. Person Singular | fastidiat |
er/sie/es empfinde |
| 1. Person Plural | fastidiamus |
wir empfinden |
| 2. Person Plural | fastidiatis |
ihr empfindet |
| 3. Person Plural | fastidiant |
sie empfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
ich werde empfunden |
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
du werdest empfunden |
| 3. Person Singular | fastidiatur |
er/sie/es werde empfunden |
| 1. Person Plural | fastidiamur |
wir werden empfunden |
| 2. Person Plural | fastidiamini |
ihr werdet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidiantur |
sie werden empfunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
ich empfand |
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
du empfandest |
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
er/sie/es empfand |
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
wir empfanden |
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
ihr empfandet |
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
sie empfanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
ich wurde empfunden |
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
du wurdest empfunden |
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
er/sie/es wurde empfunden |
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
wir wurden empfunden |
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
ihr wurdet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
sie wurden empfunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
ich empfände |
| 2. Person Singular | fastidires |
du empfändest |
| 3. Person Singular | fastidiret |
er/sie/es empfände |
| 1. Person Plural | fastidiremus |
wir empfänden |
| 2. Person Plural | fastidiretis |
ihr empfändet |
| 3. Person Plural | fastidirent |
sie empfänden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
ich würde empfunden |
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
du würdest empfunden |
| 3. Person Singular | fastidiretur |
er/sie/es würde empfunden |
| 1. Person Plural | fastidiremur |
wir würden empfunden |
| 2. Person Plural | fastidiremini |
ihr würdet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidirentur |
sie würden empfunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
ich werde empfinden |
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
du wirst empfinden |
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
er/sie/es wird empfinden |
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
wir werden empfinden |
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
ihr werdet empfinden |
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
sie werden empfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
ich werde empfunden werden |
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
du wirst empfunden werden |
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
er/sie/es wird empfunden werden |
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
wir werden empfunden werden |
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
ihr werdet empfunden werden |
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
sie werden empfunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
ich habe empfunden |
| 2. Person Singular | fastidivisti |
du hast empfunden |
| 3. Person Singular | fastidivit |
er/sie/es hat empfunden |
| 1. Person Plural | fastidivimus |
wir haben empfunden |
| 2. Person Plural | fastidivistis |
ihr habt empfunden |
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
sie haben empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
ich bin empfunden worden |
| 2. Person Singular | fastiditus es |
du bist empfunden worden |
| 3. Person Singular | fastiditus est |
er/sie/es ist empfunden worden |
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
wir sind empfunden worden |
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
ihr seid empfunden worden |
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
sie sind empfunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
ich habe empfunden |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du habest empfunden |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es habe empfunden |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir haben empfunden |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr habet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie haben empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
ich sei empfunden worden |
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
du seiest empfunden worden |
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
er/sie/es sei empfunden worden |
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
wir seien empfunden worden |
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
ihr seiet empfunden worden |
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
sie seien empfunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
ich hatte empfunden |
| 2. Person Singular | fastidiveras |
du hattest empfunden |
| 3. Person Singular | fastidiverat |
er/sie/es hatte empfunden |
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
wir hatten empfunden |
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
ihr hattet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidiverant |
sie hatten empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
ich war empfunden worden |
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
du warst empfunden worden |
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
er/sie/es war empfunden worden |
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
wir waren empfunden worden |
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
ihr wart empfunden worden |
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
sie waren empfunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
ich hätte empfunden |
| 2. Person Singular | fastidivisses |
du hättest empfunden |
| 3. Person Singular | fastidivisset |
er/sie/es hätte empfunden |
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
wir hätten empfunden |
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
ihr hättet empfunden |
| 3. Person Plural | fastidivissent |
sie hätten empfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
ich wäre empfunden worden |
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
du wärest empfunden worden |
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
er/sie/es wäre empfunden worden |
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
wir wären empfunden worden |
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
ihr wäret empfunden worden |
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
sie wären empfunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
ich werde empfunden haben |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du wirst empfunden haben |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es wird empfunden haben |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir werden empfunden haben |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr werdet empfunden haben |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie werden empfunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
ich werde empfunden worden sein |
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
du wirst empfunden worden sein |
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
er/sie/es wird empfunden worden sein |
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
wir werden empfunden worden sein |
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
ihr werdet empfunden worden sein |
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
sie werden empfunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
empfinden |
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
empfunden haben |
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
empfinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
empfunden werden |
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
empfunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
künftig empfunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
empfinde! |
| 2. Person Plural | fastidite |
empfindet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
das Empfinden |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
des Empfindens |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
dem Empfinden |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
das Empfinden |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
durch das Empfinden |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Empfinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
|
| 2. Person Singular | fastidis |
|
| 3. Person Singular | fastidit |
|
| 1. Person Plural | fastidimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditis |
|
| 3. Person Plural | fastidiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
|
| 2. Person Singular | fastidias |
|
| 3. Person Singular | fastidiat |
|
| 1. Person Plural | fastidiamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
|
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
|
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
|
| 2. Person Singular | fastidires |
|
| 3. Person Singular | fastidiret |
|
| 1. Person Plural | fastidiremus |
|
| 2. Person Plural | fastidiretis |
|
| 3. Person Plural | fastidirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
|
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
|
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
|
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
|
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
|
| 2. Person Singular | fastidivisti |
|
| 3. Person Singular | fastidivit |
|
| 1. Person Plural | fastidivimus |
|
| 2. Person Plural | fastidivistis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
|
| 2. Person Singular | fastidiveras |
|
| 3. Person Singular | fastidiverat |
|
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
|
| 2. Person Singular | fastidivisses |
|
| 3. Person Singular | fastidivisset |
|
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
|
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
|
| 3. Person Plural | fastidivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
|
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
! |
| 2. Person Plural | fastidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
|
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
|
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
|
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
ich habe |
| 2. Person Singular | fastidis |
du hast |
| 3. Person Singular | fastidit |
er/sie/es hat |
| 1. Person Plural | fastidimus |
wir haben |
| 2. Person Plural | fastiditis |
ihr habt |
| 3. Person Plural | fastidiunt |
sie haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
ich habe |
| 2. Person Singular | fastidias |
du habest |
| 3. Person Singular | fastidiat |
er/sie/es habe |
| 1. Person Plural | fastidiamus |
wir haben |
| 2. Person Plural | fastidiatis |
ihr habet |
| 3. Person Plural | fastidiant |
sie haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
ich hatte |
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
du hattest |
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
er/sie/es hatte |
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
wir hatten |
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
ihr hattet |
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
sie hatten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
ich hätte |
| 2. Person Singular | fastidires |
du hättest |
| 3. Person Singular | fastidiret |
er/sie/es hätte |
| 1. Person Plural | fastidiremus |
wir hätten |
| 2. Person Plural | fastidiretis |
ihr hättet |
| 3. Person Plural | fastidirent |
sie hätten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
ich werde haben |
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
du wirst haben |
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
er/sie/es wird haben |
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
wir werden haben |
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
ihr werdet haben |
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
sie werden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
ich habe gehabt |
| 2. Person Singular | fastidivisti |
du hast gehabt |
| 3. Person Singular | fastidivit |
er/sie/es hat gehabt |
| 1. Person Plural | fastidivimus |
wir haben gehabt |
| 2. Person Plural | fastidivistis |
ihr habt gehabt |
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
sie haben gehabt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
ich habe gehabt |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du habest gehabt |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es habe gehabt |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir haben gehabt |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr habet gehabt |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie haben gehabt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
ich hatte gehabt |
| 2. Person Singular | fastidiveras |
du hattest gehabt |
| 3. Person Singular | fastidiverat |
er/sie/es hatte gehabt |
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
wir hatten gehabt |
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
ihr hattet gehabt |
| 3. Person Plural | fastidiverant |
sie hatten gehabt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
ich hätte gehabt |
| 2. Person Singular | fastidivisses |
du hättest gehabt |
| 3. Person Singular | fastidivisset |
er/sie/es hätte gehabt |
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
wir hätten gehabt |
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
ihr hättet gehabt |
| 3. Person Plural | fastidivissent |
sie hätten gehabt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
ich werde gehabt haben |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du wirst gehabt haben |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es wird gehabt haben |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir werden gehabt haben |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr werdet gehabt haben |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie werden gehabt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
haben |
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
gehabt haben |
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
haben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
habe; hab! |
| 2. Person Plural | fastidite |
habt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
das Haben |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
des Habens |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
dem Haben |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
das Haben |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
durch das Haben |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Haben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
|
| 2. Person Singular | fastidis |
|
| 3. Person Singular | fastidit |
|
| 1. Person Plural | fastidimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditis |
|
| 3. Person Plural | fastidiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
|
| 2. Person Singular | fastidias |
|
| 3. Person Singular | fastidiat |
|
| 1. Person Plural | fastidiamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
|
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
|
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
|
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
|
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
|
| 2. Person Singular | fastidires |
|
| 3. Person Singular | fastidiret |
|
| 1. Person Plural | fastidiremus |
|
| 2. Person Plural | fastidiretis |
|
| 3. Person Plural | fastidirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
|
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
|
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
|
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
|
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
|
| 2. Person Singular | fastidivisti |
|
| 3. Person Singular | fastidivit |
|
| 1. Person Plural | fastidivimus |
|
| 2. Person Plural | fastidivistis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
|
| 2. Person Singular | fastidiveras |
|
| 3. Person Singular | fastidiverat |
|
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
|
| 2. Person Singular | fastidivisses |
|
| 3. Person Singular | fastidivisset |
|
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
|
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
|
| 3. Person Plural | fastidivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
|
| 2. Person Singular | fastidiveris |
|
| 3. Person Singular | fastidiverit |
|
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
|
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
|
| 3. Person Plural | fastidiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
|
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
! |
| 2. Person Plural | fastidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
|
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
|
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
|
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
|
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
ich verschmähe |
| 2. Person Singular | fastidis |
du verschmähst |
| 3. Person Singular | fastidit |
er/sie/es verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidimus |
wir verschmähen |
| 2. Person Plural | fastiditis |
ihr verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiunt |
sie verschmähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
ich werde verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
du wirst verschmäht |
| 3. Person Singular | fastiditur |
er/sie/es wird verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidimur |
wir werden verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidimini |
ihr werdet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
sie werden verschmäht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
ich verschmähe |
| 2. Person Singular | fastidias |
du verschmähest |
| 3. Person Singular | fastidiat |
er/sie/es verschmähe |
| 1. Person Plural | fastidiamus |
wir verschmähen |
| 2. Person Plural | fastidiatis |
ihr verschmähet |
| 3. Person Plural | fastidiant |
sie verschmähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
ich werde verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
du werdest verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidiatur |
er/sie/es werde verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidiamur |
wir werden verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidiamini |
ihr werdet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiantur |
sie werden verschmäht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
ich verschmähte |
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
du verschmähtest |
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
wir verschmähten |
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
sie verschmähten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
ich wurde verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
du wurdest verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
er/sie/es wurde verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
wir wurden verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
ihr wurdet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
sie wurden verschmäht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
ich verschmähte |
| 2. Person Singular | fastidires |
du verschmähtest |
| 3. Person Singular | fastidiret |
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural | fastidiremus |
wir verschmähten |
| 2. Person Plural | fastidiretis |
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural | fastidirent |
sie verschmähten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
ich würde verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
du würdest verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidiretur |
er/sie/es würde verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidiremur |
wir würden verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidiremini |
ihr würdet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidirentur |
sie würden verschmäht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
ich werde verschmähen |
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
du wirst verschmähen |
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
er/sie/es wird verschmähen |
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
wir werden verschmähen |
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
ihr werdet verschmähen |
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
sie werden verschmähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
ich werde verschmäht werden |
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
du wirst verschmäht werden |
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
er/sie/es wird verschmäht werden |
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
wir werden verschmäht werden |
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
ihr werdet verschmäht werden |
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
sie werden verschmäht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidivisti |
du hast verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidivit |
er/sie/es hat verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidivimus |
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidivistis |
ihr habt verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
sie haben verschmäht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
ich bin verschmäht worden |
| 2. Person Singular | fastiditus es |
du bist verschmäht worden |
| 3. Person Singular | fastiditus est |
er/sie/es ist verschmäht worden |
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
wir sind verschmäht worden |
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
ihr seid verschmäht worden |
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
sie sind verschmäht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du habest verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es habe verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr habet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie haben verschmäht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
ich sei verschmäht worden |
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
du seiest verschmäht worden |
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
er/sie/es sei verschmäht worden |
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
wir seien verschmäht worden |
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
ihr seiet verschmäht worden |
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
sie seien verschmäht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
ich hatte verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidiveras |
du hattest verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidiverat |
er/sie/es hatte verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
wir hatten verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
ihr hattet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidiverant |
sie hatten verschmäht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
ich war verschmäht worden |
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
du warst verschmäht worden |
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
er/sie/es war verschmäht worden |
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
wir waren verschmäht worden |
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
ihr wart verschmäht worden |
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
sie waren verschmäht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
ich hätte verschmäht |
| 2. Person Singular | fastidivisses |
du hättest verschmäht |
| 3. Person Singular | fastidivisset |
er/sie/es hätte verschmäht |
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
wir hätten verschmäht |
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
ihr hättet verschmäht |
| 3. Person Plural | fastidivissent |
sie hätten verschmäht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
ich wäre verschmäht worden |
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
du wärest verschmäht worden |
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
er/sie/es wäre verschmäht worden |
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
wir wären verschmäht worden |
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
ihr wäret verschmäht worden |
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
sie wären verschmäht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
ich werde verschmäht haben |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du wirst verschmäht haben |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es wird verschmäht haben |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir werden verschmäht haben |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr werdet verschmäht haben |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie werden verschmäht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
ich werde verschmäht worden sein |
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
du wirst verschmäht worden sein |
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
er/sie/es wird verschmäht worden sein |
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
wir werden verschmäht worden sein |
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
ihr werdet verschmäht worden sein |
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
sie werden verschmäht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
verschmähen |
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
verschmäht haben |
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
verschmähen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
verschmäht werden |
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
verschmäht worden sein |
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
künftig verschmäht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
verschmähe; verschmäh! |
| 2. Person Plural | fastidite |
verschmäht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
das Verschmähen |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
des Verschmähens |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
dem Verschmähen |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
das Verschmähen |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
durch das Verschmähen |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Verschmähen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidio |
ich zeige mich |
| 2. Person Singular | fastidis |
du zeigst dich |
| 3. Person Singular | fastidit |
er/sie/es zeigt sich |
| 1. Person Plural | fastidimus |
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural | fastiditis |
ihr zeigt euch |
| 3. Person Plural | fastidiunt |
sie zeigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidior |
|
| 2. Person Singular | fastidiris fastidire |
|
| 3. Person Singular | fastiditur |
|
| 1. Person Plural | fastidimur |
|
| 2. Person Plural | fastidimini |
|
| 3. Person Plural | fastidiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam |
ich zeige mich |
| 2. Person Singular | fastidias |
du zeigest dich |
| 3. Person Singular | fastidiat |
er/sie/es zeige sich |
| 1. Person Plural | fastidiamus |
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural | fastidiatis |
ihr zeiget euch |
| 3. Person Plural | fastidiant |
sie zeigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar |
|
| 2. Person Singular | fastidiaris fastidiare |
|
| 3. Person Singular | fastidiatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebam fastidbam |
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular | fastidiebas fastidbas |
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular | fastidiebat fastidbat |
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural | fastidiebamus fastidbamus |
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural | fastidiebatis fastidbatis |
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural | fastidiebant fastidbant |
sie zeigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiebar |
|
| 2. Person Singular | fastidiebaris fastidiebare |
|
| 3. Person Singular | fastidiebatur |
|
| 1. Person Plural | fastidiebamur |
|
| 2. Person Plural | fastidiebamini |
|
| 3. Person Plural | fastidiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirem |
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular | fastidires |
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular | fastidiret |
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural | fastidiremus |
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural | fastidiretis |
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural | fastidirent |
sie zeigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidirer |
|
| 2. Person Singular | fastidireris fastidirere |
|
| 3. Person Singular | fastidiretur |
|
| 1. Person Plural | fastidiremur |
|
| 2. Person Plural | fastidiremini |
|
| 3. Person Plural | fastidirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiam fastidibo |
ich werde mich zeigen |
| 2. Person Singular | fastidies fastidibis |
du wirst dich zeigen |
| 3. Person Singular | fastidiet fastidibit |
er/sie/es wird sich zeigen |
| 1. Person Plural | fastidiemus fastidibimus |
wir werden uns zeigen |
| 2. Person Plural | fastidietis fastidibitis |
ihr werdet euch zeigen |
| 3. Person Plural | fastidient fastidibunt |
sie werden sich zeigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiar fastidibor |
|
| 2. Person Singular | fastidieris fastidiere fastidiberis |
|
| 3. Person Singular | fastidietur fastidiberit |
|
| 1. Person Plural | fastidiemur fastidibimur |
|
| 2. Person Plural | fastidiemini fastidibimini |
|
| 3. Person Plural | fastidientur fastidibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivi |
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular | fastidivisti |
du hast dich gezeigt |
| 3. Person Singular | fastidivit |
er/sie/es hat sich gezeigt |
| 1. Person Plural | fastidivimus |
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural | fastidivistis |
ihr habt euch gezeigt |
| 3. Person Plural | fastidiverunt fastidivere |
sie haben sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sum |
|
| 2. Person Singular | fastiditus es |
|
| 3. Person Singular | fastiditus est |
|
| 1. Person Plural | fastiditi sumus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi estis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiverim |
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du habest dich gezeigt |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es habe sich gezeigt |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr habet euch gezeigt |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie haben sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus sim |
|
| 2. Person Singular | fastiditus sis |
|
| 3. Person Singular | fastiditus sit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi simus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi sitis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidiveram |
ich hatte mich gezeigt |
| 2. Person Singular | fastidiveras |
du hattest dich gezeigt |
| 3. Person Singular | fastidiverat |
er/sie/es hatte sich gezeigt |
| 1. Person Plural | fastidiveramus |
wir hatten uns gezeigt |
| 2. Person Plural | fastidiveratis |
ihr hattet euch gezeigt |
| 3. Person Plural | fastidiverant |
sie hatten sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus eram |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eras |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erat |
|
| 1. Person Plural | fastiditi eramus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eratis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivissem |
ich hätte mich gezeigt |
| 2. Person Singular | fastidivisses |
du hättest dich gezeigt |
| 3. Person Singular | fastidivisset |
er/sie/es hätte sich gezeigt |
| 1. Person Plural | fastidivissemus |
wir hätten uns gezeigt |
| 2. Person Plural | fastidivissetis |
ihr hättet euch gezeigt |
| 3. Person Plural | fastidivissent |
sie hätten sich gezeigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus essem |
|
| 2. Person Singular | fastiditus esses |
|
| 3. Person Singular | fastiditus esset |
|
| 1. Person Plural | fastiditi essemus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi essetis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | fastidivero |
ich werde mich gezeigt haben |
| 2. Person Singular | fastidiveris |
du wirst dich gezeigt haben |
| 3. Person Singular | fastidiverit |
er/sie/es wird sich gezeigt haben |
| 1. Person Plural | fastidiverimus |
wir werden uns gezeigt haben |
| 2. Person Plural | fastidiveritis |
ihr werdet euch gezeigt haben |
| 3. Person Plural | fastidiverint |
sie werden sich gezeigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | fastiditus ero |
|
| 2. Person Singular | fastiditus eris |
|
| 3. Person Singular | fastiditus erit |
|
| 1. Person Plural | fastiditi erimus |
|
| 2. Person Plural | fastiditi eritis |
|
| 3. Person Plural | fastiditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidire |
sich zeigen |
| Vorzeitigkeit | fastidivisse |
sich gezeigt haben |
| Nachzeitigkeit | fastiditurum esse |
sich zeigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | fastidiri fastidirier |
|
| Vorzeitigkeit | fastiditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | fastiditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fastidi |
zeige dich; zeig dich! |
| 2. Person Plural | fastidite |
zeigt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | fastidito |
| 3. Person Singular | fastidito |
| 2. Person Plural | fastiditote |
| 3. Person Plural | fastidiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | fastidire |
das Sich zeigen |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
des Sich zeigens |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
dem Sich zeigen |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
das Sich zeigen |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
durch das Sich zeigen |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
Sich zeigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiendus fastidiundus |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
| Genitiv | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendi fastidiundi |
| Dativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidiendae fastidiundae |
fastidiendo fastidiundo |
| Akkusativ | fastidiendum fastidiundum |
fastidiendam fastidiundam |
fastidiendum fastidiundum |
| Ablativ | fastidiendo fastidiundo |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendo fastidiundo |
| Vokativ | fastidiende fastidiunde |
fastidienda fastidiunda |
fastidiendum fastidiundum |
Plural
| Nominativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
| Genitiv | fastidiendorum fastidiundorum |
fastidiendarum fastidiundarum |
fastidiendorum fastidiundorum |
| Dativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Akkusativ | fastidiendos fastidiundos |
fastidiendas fastidiundas |
fastidienda fastidiunda |
| Ablativ | fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
fastidiendis fastidiundis |
| Vokativ | fastidiendi fastidiundi |
fastidiendae fastidiundae |
fastidienda fastidiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
| Genitiv | fastidientis |
fastidientis |
fastidientis |
| Dativ | fastidienti |
fastidienti |
fastidienti |
| Akkusativ | fastidientem |
fastidientem |
fastidiens |
| Ablativ | fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
fastidienti fastidiente |
| Vokativ | fastidiens |
fastidiens |
fastidiens |
Plural
| Nominativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Genitiv | fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
fastidientium fastidientum |
| Dativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Akkusativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
| Ablativ | fastidientibus |
fastidientibus |
fastidientibus |
| Vokativ | fastidientes |
fastidientes |
fastidientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditus |
fastidita |
fastiditum |
| Genitiv | fastiditi |
fastiditae |
fastiditi |
| Dativ | fastidito |
fastiditae |
fastidito |
| Akkusativ | fastiditum |
fastiditam |
fastiditum |
| Ablativ | fastidito |
fastidita |
fastidito |
| Vokativ | fastidite |
fastidita |
fastiditum |
Plural
| Nominativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
| Genitiv | fastiditorum |
fastiditarum |
fastiditorum |
| Dativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Akkusativ | fastiditos |
fastiditas |
fastidita |
| Ablativ | fastiditis |
fastiditis |
fastiditis |
| Vokativ | fastiditi |
fastiditae |
fastidita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | fastiditurus |
fastiditura |
fastiditurum |
| Genitiv | fastidituri |
fastiditurae |
fastidituri |
| Dativ | fastidituro |
fastiditurae |
fastidituro |
| Akkusativ | fastiditurum |
fastidituram |
fastiditurum |
| Ablativ | fastidituro |
fastiditura |
fastidituro |
| Vokativ | fastiditure |
fastiditura |
fastiditurum |
Plural
| Nominativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
| Genitiv | fastiditurorum |
fastiditurarum |
fastiditurorum |
| Dativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Akkusativ | fastidituros |
fastidituras |
fastiditura |
| Ablativ | fastidituris |
fastidituris |
fastidituris |
| Vokativ | fastidituri |
fastiditurae |
fastiditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| fastiditum |
fastiditu |