Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von finire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort finitus auch noch Formen von: finitus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| finire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | begrenzen bestimmen beenden definieren die Grenzen abstecken durch eine Erklärung bestimmen durch Grenzen festsetzen einschränken festsetzen Grenzen setzen in Grenzen einschließen vollenden |
| finitus | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von begrenzen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich begrenze |
| 2. Person Singular | finis |
du begrenzt |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es begrenzt |
| 1. Person Plural | finimus |
wir begrenzen |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr begrenzt |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie begrenzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde begrenzt |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst begrenzt |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird begrenzt |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden begrenzt |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet begrenzt |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden begrenzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich begrenze |
| 2. Person Singular | finias |
du begrenzest |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es begrenze |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir begrenzen |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr begrenzet |
| 3. Person Plural | finiant |
sie begrenzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde begrenzt |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest begrenzt |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde begrenzt |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden begrenzt |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet begrenzt |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden begrenzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich begrenzte |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du begrenztest |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es begrenzte |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir begrenzten |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr begrenztet |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie begrenzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde begrenzt |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest begrenzt |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde begrenzt |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden begrenzt |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet begrenzt |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden begrenzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich begrenzte |
| 2. Person Singular | finires |
du begrenztest |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es begrenzte |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir begrenzten |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr begrenztet |
| 3. Person Plural | finirent |
sie begrenzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde begrenzt |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest begrenzt |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde begrenzt |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden begrenzt |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet begrenzt |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden begrenzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde begrenzen |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst begrenzen |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird begrenzen |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden begrenzen |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet begrenzen |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden begrenzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde begrenzt werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst begrenzt werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird begrenzt werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden begrenzt werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet begrenzt werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden begrenzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe begrenzt |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast begrenzt |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat begrenzt |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben begrenzt |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt begrenzt |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben begrenzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin begrenzt worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist begrenzt worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist begrenzt worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind begrenzt worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid begrenzt worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind begrenzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe begrenzt |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest begrenzt |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe begrenzt |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben begrenzt |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet begrenzt |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben begrenzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei begrenzt worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest begrenzt worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei begrenzt worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien begrenzt worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet begrenzt worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien begrenzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte begrenzt |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest begrenzt |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte begrenzt |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten begrenzt |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet begrenzt |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten begrenzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war begrenzt worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst begrenzt worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war begrenzt worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren begrenzt worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart begrenzt worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren begrenzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte begrenzt |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest begrenzt |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte begrenzt |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten begrenzt |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet begrenzt |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten begrenzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre begrenzt worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest begrenzt worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre begrenzt worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären begrenzt worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret begrenzt worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären begrenzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde begrenzt haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst begrenzt haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird begrenzt haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden begrenzt haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet begrenzt haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden begrenzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde begrenzt worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst begrenzt worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird begrenzt worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden begrenzt worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet begrenzt worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden begrenzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
begrenzen |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
begrenzt haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
begrenzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
begrenzt werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
begrenzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig begrenzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
begrenze; begrenz! |
| 2. Person Plural | finite |
begrenzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Begrenzen |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Begrenzens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Begrenzen |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Begrenzen |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Begrenzen |
| Vokativ | finiende finiunde |
Begrenzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich bestimme |
| 2. Person Singular | finis |
du bestimmst |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es bestimmt |
| 1. Person Plural | finimus |
wir bestimmen |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr bestimmt |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie bestimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde bestimmt |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst bestimmt |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird bestimmt |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden bestimmt |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet bestimmt |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden bestimmt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich bestimme |
| 2. Person Singular | finias |
du bestimmest |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es bestimme |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir bestimmen |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr bestimmet |
| 3. Person Plural | finiant |
sie bestimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde bestimmt |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest bestimmt |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde bestimmt |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden bestimmt |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet bestimmt |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden bestimmt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich bestimmte |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du bestimmtest |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es bestimmte |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir bestimmten |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr bestimmtet |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie bestimmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde bestimmt |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest bestimmt |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde bestimmt |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden bestimmt |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet bestimmt |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden bestimmt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich bestimmte |
| 2. Person Singular | finires |
du bestimmtest |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es bestimmte |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir bestimmten |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr bestimmtet |
| 3. Person Plural | finirent |
sie bestimmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde bestimmt |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest bestimmt |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde bestimmt |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden bestimmt |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet bestimmt |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden bestimmt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde bestimmen |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst bestimmen |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird bestimmen |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden bestimmen |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet bestimmen |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden bestimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde bestimmt werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst bestimmt werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird bestimmt werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden bestimmt werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet bestimmt werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden bestimmt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe bestimmt |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast bestimmt |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat bestimmt |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben bestimmt |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt bestimmt |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben bestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin bestimmt worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist bestimmt worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist bestimmt worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind bestimmt worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid bestimmt worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind bestimmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe bestimmt |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest bestimmt |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe bestimmt |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben bestimmt |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet bestimmt |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben bestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei bestimmt worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest bestimmt worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei bestimmt worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien bestimmt worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet bestimmt worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien bestimmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte bestimmt |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest bestimmt |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte bestimmt |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten bestimmt |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet bestimmt |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten bestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war bestimmt worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst bestimmt worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war bestimmt worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren bestimmt worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart bestimmt worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren bestimmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte bestimmt |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest bestimmt |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte bestimmt |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten bestimmt |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet bestimmt |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten bestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre bestimmt worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest bestimmt worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre bestimmt worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären bestimmt worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret bestimmt worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären bestimmt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde bestimmt haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst bestimmt haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird bestimmt haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden bestimmt haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet bestimmt haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden bestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde bestimmt worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst bestimmt worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird bestimmt worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden bestimmt worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet bestimmt worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden bestimmt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
bestimmen |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
bestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
bestimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
bestimmt werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
bestimmt worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig bestimmt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
bestimme; bestimm! |
| 2. Person Plural | finite |
bestimmt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Bestimmen |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Bestimmens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Bestimmen |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Bestimmen |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Bestimmen |
| Vokativ | finiende finiunde |
Bestimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich beende |
| 2. Person Singular | finis |
du beendest |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es beendet |
| 1. Person Plural | finimus |
wir beenden |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr beendet |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie beenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde beendet |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst beendet |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird beendet |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden beendet |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet beendet |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden beendet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich beende |
| 2. Person Singular | finias |
du beendest |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es beende |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir beenden |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr beendet |
| 3. Person Plural | finiant |
sie beenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde beendet |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest beendet |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde beendet |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden beendet |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet beendet |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden beendet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich beendete |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du beendetest |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es beendete |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir beendeten |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr beendetet |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie beendeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde beendet |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest beendet |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde beendet |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden beendet |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet beendet |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden beendet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich beendete |
| 2. Person Singular | finires |
du beendetest |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es beendete |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir beendeten |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr beendetet |
| 3. Person Plural | finirent |
sie beendeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde beendet |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest beendet |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde beendet |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden beendet |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet beendet |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden beendet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde beenden |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst beenden |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird beenden |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden beenden |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet beenden |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden beenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde beendet werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst beendet werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird beendet werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden beendet werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet beendet werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden beendet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe beendet |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast beendet |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat beendet |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben beendet |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt beendet |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben beendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin beendet worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist beendet worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist beendet worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind beendet worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid beendet worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind beendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe beendet |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest beendet |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe beendet |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben beendet |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet beendet |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben beendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei beendet worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest beendet worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei beendet worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien beendet worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet beendet worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien beendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte beendet |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest beendet |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte beendet |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten beendet |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet beendet |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten beendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war beendet worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst beendet worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war beendet worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren beendet worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart beendet worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren beendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte beendet |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest beendet |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte beendet |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten beendet |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet beendet |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten beendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre beendet worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest beendet worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre beendet worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären beendet worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret beendet worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären beendet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde beendet haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst beendet haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird beendet haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden beendet haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet beendet haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden beendet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde beendet worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst beendet worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird beendet worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden beendet worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet beendet worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden beendet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
beenden |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
beendet haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
beenden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
beendet werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
beendet worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig beendet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
beende! |
| 2. Person Plural | finite |
beendet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Beenden |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Beendens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Beenden |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Beenden |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Beenden |
| Vokativ | finiende finiunde |
Beenden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich definiere |
| 2. Person Singular | finis |
du definierst |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es definiert |
| 1. Person Plural | finimus |
wir definieren |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr definiert |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie definieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde definiert |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst definiert |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird definiert |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden definiert |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet definiert |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden definiert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich definiere |
| 2. Person Singular | finias |
du definierest |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es definiere |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir definieren |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr definieret |
| 3. Person Plural | finiant |
sie definieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde definiert |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest definiert |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde definiert |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden definiert |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet definiert |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden definiert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich definierte |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du definiertest |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es definierte |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir definierten |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr definiertet |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie definierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde definiert |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest definiert |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde definiert |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden definiert |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet definiert |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden definiert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich definierte |
| 2. Person Singular | finires |
du definiertest |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es definierte |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir definierten |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr definiertet |
| 3. Person Plural | finirent |
sie definierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde definiert |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest definiert |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde definiert |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden definiert |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet definiert |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden definiert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde definieren |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst definieren |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird definieren |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden definieren |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet definieren |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden definieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde definiert werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst definiert werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird definiert werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden definiert werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet definiert werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden definiert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe definiert |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast definiert |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat definiert |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben definiert |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt definiert |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben definiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin definiert worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist definiert worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist definiert worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind definiert worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid definiert worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind definiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe definiert |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest definiert |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe definiert |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben definiert |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet definiert |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben definiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei definiert worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest definiert worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei definiert worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien definiert worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet definiert worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien definiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte definiert |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest definiert |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte definiert |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten definiert |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet definiert |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten definiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war definiert worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst definiert worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war definiert worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren definiert worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart definiert worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren definiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte definiert |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest definiert |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte definiert |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten definiert |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet definiert |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten definiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre definiert worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest definiert worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre definiert worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären definiert worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret definiert worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären definiert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde definiert haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst definiert haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird definiert haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden definiert haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet definiert haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden definiert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde definiert worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst definiert worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird definiert worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden definiert worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet definiert worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden definiert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
definieren |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
definiert haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
definieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
definiert werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
definiert worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig definiert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
definiere; definier! |
| 2. Person Plural | finite |
definiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Definieren |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Definierens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Definieren |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Definieren |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Definieren |
| Vokativ | finiende finiunde |
Definieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
|
| 2. Person Singular | finis |
|
| 3. Person Singular | finit |
|
| 1. Person Plural | finimus |
|
| 2. Person Plural | finitis |
|
| 3. Person Plural | finiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
|
| 2. Person Singular | finiris finire |
|
| 3. Person Singular | finitur |
|
| 1. Person Plural | finimur |
|
| 2. Person Plural | finimini |
|
| 3. Person Plural | finiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
|
| 2. Person Singular | finias |
|
| 3. Person Singular | finiat |
|
| 1. Person Plural | finiamus |
|
| 2. Person Plural | finiatis |
|
| 3. Person Plural | finiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
|
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
|
| 3. Person Singular | finiatur |
|
| 1. Person Plural | finiamur |
|
| 2. Person Plural | finiamini |
|
| 3. Person Plural | finiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
|
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
|
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
|
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
|
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
|
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
|
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
|
| 3. Person Singular | finiebatur |
|
| 1. Person Plural | finiebamur |
|
| 2. Person Plural | finiebamini |
|
| 3. Person Plural | finiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
|
| 2. Person Singular | finires |
|
| 3. Person Singular | finiret |
|
| 1. Person Plural | finiremus |
|
| 2. Person Plural | finiretis |
|
| 3. Person Plural | finirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
|
| 2. Person Singular | finireris finirere |
|
| 3. Person Singular | finiretur |
|
| 1. Person Plural | finiremur |
|
| 2. Person Plural | finiremini |
|
| 3. Person Plural | finirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
|
| 2. Person Singular | finies finibis |
|
| 3. Person Singular | finiet finibit |
|
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
|
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
|
| 3. Person Plural | finient finibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
|
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
|
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
|
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
|
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
|
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
|
| 2. Person Singular | finivisti |
|
| 3. Person Singular | finivit |
|
| 1. Person Plural | finivimus |
|
| 2. Person Plural | finivistis |
|
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
|
| 2. Person Singular | finitus es |
|
| 3. Person Singular | finitus est |
|
| 1. Person Plural | finiti sumus |
|
| 2. Person Plural | finiti estis |
|
| 3. Person Plural | finiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
|
| 2. Person Singular | finitus sis |
|
| 3. Person Singular | finitus sit |
|
| 1. Person Plural | finiti simus |
|
| 2. Person Plural | finiti sitis |
|
| 3. Person Plural | finiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
|
| 2. Person Singular | finiveras |
|
| 3. Person Singular | finiverat |
|
| 1. Person Plural | finiveramus |
|
| 2. Person Plural | finiveratis |
|
| 3. Person Plural | finiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
|
| 2. Person Singular | finitus eras |
|
| 3. Person Singular | finitus erat |
|
| 1. Person Plural | finiti eramus |
|
| 2. Person Plural | finiti eratis |
|
| 3. Person Plural | finiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
|
| 2. Person Singular | finivisses |
|
| 3. Person Singular | finivisset |
|
| 1. Person Plural | finivissemus |
|
| 2. Person Plural | finivissetis |
|
| 3. Person Plural | finivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
|
| 2. Person Singular | finitus esses |
|
| 3. Person Singular | finitus esset |
|
| 1. Person Plural | finiti essemus |
|
| 2. Person Plural | finiti essetis |
|
| 3. Person Plural | finiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
|
| 2. Person Singular | finitus eris |
|
| 3. Person Singular | finitus erit |
|
| 1. Person Plural | finiti erimus |
|
| 2. Person Plural | finiti eritis |
|
| 3. Person Plural | finiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
|
| Vorzeitigkeit | finivisse |
|
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
|
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
! |
| 2. Person Plural | finite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
|
| Genitiv | finiendi finiundi |
|
| Dativ | finiendo finiundo |
|
| Akkusativ | finiendum finiundum |
|
| Ablativ | finiendo finiundo |
|
| Vokativ | finiende finiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
|
| 2. Person Singular | finis |
|
| 3. Person Singular | finit |
|
| 1. Person Plural | finimus |
|
| 2. Person Plural | finitis |
|
| 3. Person Plural | finiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
|
| 2. Person Singular | finiris finire |
|
| 3. Person Singular | finitur |
|
| 1. Person Plural | finimur |
|
| 2. Person Plural | finimini |
|
| 3. Person Plural | finiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
|
| 2. Person Singular | finias |
|
| 3. Person Singular | finiat |
|
| 1. Person Plural | finiamus |
|
| 2. Person Plural | finiatis |
|
| 3. Person Plural | finiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
|
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
|
| 3. Person Singular | finiatur |
|
| 1. Person Plural | finiamur |
|
| 2. Person Plural | finiamini |
|
| 3. Person Plural | finiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
|
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
|
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
|
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
|
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
|
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
|
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
|
| 3. Person Singular | finiebatur |
|
| 1. Person Plural | finiebamur |
|
| 2. Person Plural | finiebamini |
|
| 3. Person Plural | finiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
|
| 2. Person Singular | finires |
|
| 3. Person Singular | finiret |
|
| 1. Person Plural | finiremus |
|
| 2. Person Plural | finiretis |
|
| 3. Person Plural | finirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
|
| 2. Person Singular | finireris finirere |
|
| 3. Person Singular | finiretur |
|
| 1. Person Plural | finiremur |
|
| 2. Person Plural | finiremini |
|
| 3. Person Plural | finirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
|
| 2. Person Singular | finies finibis |
|
| 3. Person Singular | finiet finibit |
|
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
|
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
|
| 3. Person Plural | finient finibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
|
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
|
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
|
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
|
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
|
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
|
| 2. Person Singular | finivisti |
|
| 3. Person Singular | finivit |
|
| 1. Person Plural | finivimus |
|
| 2. Person Plural | finivistis |
|
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
|
| 2. Person Singular | finitus es |
|
| 3. Person Singular | finitus est |
|
| 1. Person Plural | finiti sumus |
|
| 2. Person Plural | finiti estis |
|
| 3. Person Plural | finiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
|
| 2. Person Singular | finitus sis |
|
| 3. Person Singular | finitus sit |
|
| 1. Person Plural | finiti simus |
|
| 2. Person Plural | finiti sitis |
|
| 3. Person Plural | finiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
|
| 2. Person Singular | finiveras |
|
| 3. Person Singular | finiverat |
|
| 1. Person Plural | finiveramus |
|
| 2. Person Plural | finiveratis |
|
| 3. Person Plural | finiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
|
| 2. Person Singular | finitus eras |
|
| 3. Person Singular | finitus erat |
|
| 1. Person Plural | finiti eramus |
|
| 2. Person Plural | finiti eratis |
|
| 3. Person Plural | finiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
|
| 2. Person Singular | finivisses |
|
| 3. Person Singular | finivisset |
|
| 1. Person Plural | finivissemus |
|
| 2. Person Plural | finivissetis |
|
| 3. Person Plural | finivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
|
| 2. Person Singular | finitus esses |
|
| 3. Person Singular | finitus esset |
|
| 1. Person Plural | finiti essemus |
|
| 2. Person Plural | finiti essetis |
|
| 3. Person Plural | finiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
|
| 2. Person Singular | finitus eris |
|
| 3. Person Singular | finitus erit |
|
| 1. Person Plural | finiti erimus |
|
| 2. Person Plural | finiti eritis |
|
| 3. Person Plural | finiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
|
| Vorzeitigkeit | finivisse |
|
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
|
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
! |
| 2. Person Plural | finite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
|
| Genitiv | finiendi finiundi |
|
| Dativ | finiendo finiundo |
|
| Akkusativ | finiendum finiundum |
|
| Ablativ | finiendo finiundo |
|
| Vokativ | finiende finiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
|
| 2. Person Singular | finis |
|
| 3. Person Singular | finit |
|
| 1. Person Plural | finimus |
|
| 2. Person Plural | finitis |
|
| 3. Person Plural | finiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
|
| 2. Person Singular | finiris finire |
|
| 3. Person Singular | finitur |
|
| 1. Person Plural | finimur |
|
| 2. Person Plural | finimini |
|
| 3. Person Plural | finiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
|
| 2. Person Singular | finias |
|
| 3. Person Singular | finiat |
|
| 1. Person Plural | finiamus |
|
| 2. Person Plural | finiatis |
|
| 3. Person Plural | finiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
|
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
|
| 3. Person Singular | finiatur |
|
| 1. Person Plural | finiamur |
|
| 2. Person Plural | finiamini |
|
| 3. Person Plural | finiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
|
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
|
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
|
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
|
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
|
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
|
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
|
| 3. Person Singular | finiebatur |
|
| 1. Person Plural | finiebamur |
|
| 2. Person Plural | finiebamini |
|
| 3. Person Plural | finiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
|
| 2. Person Singular | finires |
|
| 3. Person Singular | finiret |
|
| 1. Person Plural | finiremus |
|
| 2. Person Plural | finiretis |
|
| 3. Person Plural | finirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
|
| 2. Person Singular | finireris finirere |
|
| 3. Person Singular | finiretur |
|
| 1. Person Plural | finiremur |
|
| 2. Person Plural | finiremini |
|
| 3. Person Plural | finirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
|
| 2. Person Singular | finies finibis |
|
| 3. Person Singular | finiet finibit |
|
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
|
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
|
| 3. Person Plural | finient finibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
|
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
|
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
|
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
|
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
|
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
|
| 2. Person Singular | finivisti |
|
| 3. Person Singular | finivit |
|
| 1. Person Plural | finivimus |
|
| 2. Person Plural | finivistis |
|
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
|
| 2. Person Singular | finitus es |
|
| 3. Person Singular | finitus est |
|
| 1. Person Plural | finiti sumus |
|
| 2. Person Plural | finiti estis |
|
| 3. Person Plural | finiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
|
| 2. Person Singular | finitus sis |
|
| 3. Person Singular | finitus sit |
|
| 1. Person Plural | finiti simus |
|
| 2. Person Plural | finiti sitis |
|
| 3. Person Plural | finiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
|
| 2. Person Singular | finiveras |
|
| 3. Person Singular | finiverat |
|
| 1. Person Plural | finiveramus |
|
| 2. Person Plural | finiveratis |
|
| 3. Person Plural | finiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
|
| 2. Person Singular | finitus eras |
|
| 3. Person Singular | finitus erat |
|
| 1. Person Plural | finiti eramus |
|
| 2. Person Plural | finiti eratis |
|
| 3. Person Plural | finiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
|
| 2. Person Singular | finivisses |
|
| 3. Person Singular | finivisset |
|
| 1. Person Plural | finivissemus |
|
| 2. Person Plural | finivissetis |
|
| 3. Person Plural | finivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
|
| 2. Person Singular | finitus esses |
|
| 3. Person Singular | finitus esset |
|
| 1. Person Plural | finiti essemus |
|
| 2. Person Plural | finiti essetis |
|
| 3. Person Plural | finiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
|
| 2. Person Singular | finitus eris |
|
| 3. Person Singular | finitus erit |
|
| 1. Person Plural | finiti erimus |
|
| 2. Person Plural | finiti eritis |
|
| 3. Person Plural | finiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
|
| Vorzeitigkeit | finivisse |
|
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
|
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
! |
| 2. Person Plural | finite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
|
| Genitiv | finiendi finiundi |
|
| Dativ | finiendo finiundo |
|
| Akkusativ | finiendum finiundum |
|
| Ablativ | finiendo finiundo |
|
| Vokativ | finiende finiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich schränke ein |
| 2. Person Singular | finis |
du schränkst ein |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es schränkt ein |
| 1. Person Plural | finimus |
wir schränken ein |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr schränkt ein |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie schränken ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden eingeschränkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich schränke ein |
| 2. Person Singular | finias |
du schränkest ein |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es schränke ein |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir schränken ein |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr schränket ein |
| 3. Person Plural | finiant |
sie schränken ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden eingeschränkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich schränkte ein |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du schränktest ein |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es schränkte ein |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir schränkten ein |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr schränktet ein |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie schränkten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden eingeschränkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich schränkte ein |
| 2. Person Singular | finires |
du schränktest ein |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es schränkte ein |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir schränkten ein |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr schränktet ein |
| 3. Person Plural | finirent |
sie schränkten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden eingeschränkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde einschränken |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst einschränken |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird einschränken |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden einschränken |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet einschränken |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden einschränken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde eingeschränkt werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst eingeschränkt werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird eingeschränkt werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden eingeschränkt werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet eingeschränkt werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden eingeschränkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben eingeschränkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind eingeschränkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben eingeschränkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien eingeschränkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten eingeschränkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren eingeschränkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte eingeschränkt |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest eingeschränkt |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte eingeschränkt |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten eingeschränkt |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet eingeschränkt |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten eingeschränkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären eingeschränkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde eingeschränkt haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst eingeschränkt haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird eingeschränkt haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden eingeschränkt haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet eingeschränkt haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden eingeschränkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde eingeschränkt worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst eingeschränkt worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird eingeschränkt worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden eingeschränkt worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet eingeschränkt worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden eingeschränkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
einschränken |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
eingeschränkt haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
einschränken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
eingeschränkt werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
eingeschränkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig eingeschränkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
schränke ein; schränk ein! |
| 2. Person Plural | finite |
schränkt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Einschränken |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Einschränkens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Einschränken |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Einschränken |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Einschränken |
| Vokativ | finiende finiunde |
Einschränken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich setze fest |
| 2. Person Singular | finis |
du setzt fest |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es setzt fest |
| 1. Person Plural | finimus |
wir setzen fest |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr setzt fest |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie setzen fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde festgesetzt |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst festgesetzt |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird festgesetzt |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden festgesetzt |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden festgesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich setze fest |
| 2. Person Singular | finias |
du setzest fest |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es setze fest |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir setzen fest |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr setzet fest |
| 3. Person Plural | finiant |
sie setzen fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde festgesetzt |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest festgesetzt |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde festgesetzt |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden festgesetzt |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden festgesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich setzte fest |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du setztest fest |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es setzte fest |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir setzten fest |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr setztet fest |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie setzten fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde festgesetzt |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest festgesetzt |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde festgesetzt |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden festgesetzt |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden festgesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich setzte fest |
| 2. Person Singular | finires |
du setztest fest |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es setzte fest |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir setzten fest |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr setztet fest |
| 3. Person Plural | finirent |
sie setzten fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde festgesetzt |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest festgesetzt |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde festgesetzt |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden festgesetzt |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden festgesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde festsetzen |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst festsetzen |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird festsetzen |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden festsetzen |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet festsetzen |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden festsetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde festgesetzt werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst festgesetzt werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird festgesetzt werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden festgesetzt werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet festgesetzt werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden festgesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe festgesetzt |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast festgesetzt |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat festgesetzt |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben festgesetzt |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt festgesetzt |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind festgesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe festgesetzt |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest festgesetzt |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe festgesetzt |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben festgesetzt |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien festgesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte festgesetzt |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest festgesetzt |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte festgesetzt |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten festgesetzt |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren festgesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte festgesetzt |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest festgesetzt |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte festgesetzt |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten festgesetzt |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet festgesetzt |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären festgesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde festgesetzt haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst festgesetzt haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird festgesetzt haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden festgesetzt haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet festgesetzt haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden festgesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde festgesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst festgesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird festgesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden festgesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet festgesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden festgesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
festsetzen |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
festgesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
festsetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
festgesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
festgesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig festgesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
setze fest; setz fest! |
| 2. Person Plural | finite |
setzt fest! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Festsetzen |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Festsetzens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Festsetzen |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Festsetzen |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Festsetzen |
| Vokativ | finiende finiunde |
Festsetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
|
| 2. Person Singular | finis |
|
| 3. Person Singular | finit |
|
| 1. Person Plural | finimus |
|
| 2. Person Plural | finitis |
|
| 3. Person Plural | finiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
|
| 2. Person Singular | finiris finire |
|
| 3. Person Singular | finitur |
|
| 1. Person Plural | finimur |
|
| 2. Person Plural | finimini |
|
| 3. Person Plural | finiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
|
| 2. Person Singular | finias |
|
| 3. Person Singular | finiat |
|
| 1. Person Plural | finiamus |
|
| 2. Person Plural | finiatis |
|
| 3. Person Plural | finiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
|
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
|
| 3. Person Singular | finiatur |
|
| 1. Person Plural | finiamur |
|
| 2. Person Plural | finiamini |
|
| 3. Person Plural | finiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
|
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
|
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
|
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
|
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
|
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
|
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
|
| 3. Person Singular | finiebatur |
|
| 1. Person Plural | finiebamur |
|
| 2. Person Plural | finiebamini |
|
| 3. Person Plural | finiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
|
| 2. Person Singular | finires |
|
| 3. Person Singular | finiret |
|
| 1. Person Plural | finiremus |
|
| 2. Person Plural | finiretis |
|
| 3. Person Plural | finirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
|
| 2. Person Singular | finireris finirere |
|
| 3. Person Singular | finiretur |
|
| 1. Person Plural | finiremur |
|
| 2. Person Plural | finiremini |
|
| 3. Person Plural | finirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
|
| 2. Person Singular | finies finibis |
|
| 3. Person Singular | finiet finibit |
|
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
|
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
|
| 3. Person Plural | finient finibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
|
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
|
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
|
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
|
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
|
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
|
| 2. Person Singular | finivisti |
|
| 3. Person Singular | finivit |
|
| 1. Person Plural | finivimus |
|
| 2. Person Plural | finivistis |
|
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
|
| 2. Person Singular | finitus es |
|
| 3. Person Singular | finitus est |
|
| 1. Person Plural | finiti sumus |
|
| 2. Person Plural | finiti estis |
|
| 3. Person Plural | finiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
|
| 2. Person Singular | finitus sis |
|
| 3. Person Singular | finitus sit |
|
| 1. Person Plural | finiti simus |
|
| 2. Person Plural | finiti sitis |
|
| 3. Person Plural | finiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
|
| 2. Person Singular | finiveras |
|
| 3. Person Singular | finiverat |
|
| 1. Person Plural | finiveramus |
|
| 2. Person Plural | finiveratis |
|
| 3. Person Plural | finiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
|
| 2. Person Singular | finitus eras |
|
| 3. Person Singular | finitus erat |
|
| 1. Person Plural | finiti eramus |
|
| 2. Person Plural | finiti eratis |
|
| 3. Person Plural | finiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
|
| 2. Person Singular | finivisses |
|
| 3. Person Singular | finivisset |
|
| 1. Person Plural | finivissemus |
|
| 2. Person Plural | finivissetis |
|
| 3. Person Plural | finivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
|
| 2. Person Singular | finitus esses |
|
| 3. Person Singular | finitus esset |
|
| 1. Person Plural | finiti essemus |
|
| 2. Person Plural | finiti essetis |
|
| 3. Person Plural | finiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
|
| 2. Person Singular | finitus eris |
|
| 3. Person Singular | finitus erit |
|
| 1. Person Plural | finiti erimus |
|
| 2. Person Plural | finiti eritis |
|
| 3. Person Plural | finiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
|
| Vorzeitigkeit | finivisse |
|
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
|
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
! |
| 2. Person Plural | finite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
|
| Genitiv | finiendi finiundi |
|
| Dativ | finiendo finiundo |
|
| Akkusativ | finiendum finiundum |
|
| Ablativ | finiendo finiundo |
|
| Vokativ | finiende finiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
|
| 2. Person Singular | finis |
|
| 3. Person Singular | finit |
|
| 1. Person Plural | finimus |
|
| 2. Person Plural | finitis |
|
| 3. Person Plural | finiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
|
| 2. Person Singular | finiris finire |
|
| 3. Person Singular | finitur |
|
| 1. Person Plural | finimur |
|
| 2. Person Plural | finimini |
|
| 3. Person Plural | finiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
|
| 2. Person Singular | finias |
|
| 3. Person Singular | finiat |
|
| 1. Person Plural | finiamus |
|
| 2. Person Plural | finiatis |
|
| 3. Person Plural | finiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
|
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
|
| 3. Person Singular | finiatur |
|
| 1. Person Plural | finiamur |
|
| 2. Person Plural | finiamini |
|
| 3. Person Plural | finiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
|
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
|
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
|
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
|
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
|
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
|
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
|
| 3. Person Singular | finiebatur |
|
| 1. Person Plural | finiebamur |
|
| 2. Person Plural | finiebamini |
|
| 3. Person Plural | finiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
|
| 2. Person Singular | finires |
|
| 3. Person Singular | finiret |
|
| 1. Person Plural | finiremus |
|
| 2. Person Plural | finiretis |
|
| 3. Person Plural | finirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
|
| 2. Person Singular | finireris finirere |
|
| 3. Person Singular | finiretur |
|
| 1. Person Plural | finiremur |
|
| 2. Person Plural | finiremini |
|
| 3. Person Plural | finirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
|
| 2. Person Singular | finies finibis |
|
| 3. Person Singular | finiet finibit |
|
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
|
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
|
| 3. Person Plural | finient finibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
|
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
|
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
|
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
|
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
|
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
|
| 2. Person Singular | finivisti |
|
| 3. Person Singular | finivit |
|
| 1. Person Plural | finivimus |
|
| 2. Person Plural | finivistis |
|
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
|
| 2. Person Singular | finitus es |
|
| 3. Person Singular | finitus est |
|
| 1. Person Plural | finiti sumus |
|
| 2. Person Plural | finiti estis |
|
| 3. Person Plural | finiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
|
| 2. Person Singular | finitus sis |
|
| 3. Person Singular | finitus sit |
|
| 1. Person Plural | finiti simus |
|
| 2. Person Plural | finiti sitis |
|
| 3. Person Plural | finiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
|
| 2. Person Singular | finiveras |
|
| 3. Person Singular | finiverat |
|
| 1. Person Plural | finiveramus |
|
| 2. Person Plural | finiveratis |
|
| 3. Person Plural | finiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
|
| 2. Person Singular | finitus eras |
|
| 3. Person Singular | finitus erat |
|
| 1. Person Plural | finiti eramus |
|
| 2. Person Plural | finiti eratis |
|
| 3. Person Plural | finiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
|
| 2. Person Singular | finivisses |
|
| 3. Person Singular | finivisset |
|
| 1. Person Plural | finivissemus |
|
| 2. Person Plural | finivissetis |
|
| 3. Person Plural | finivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
|
| 2. Person Singular | finitus esses |
|
| 3. Person Singular | finitus esset |
|
| 1. Person Plural | finiti essemus |
|
| 2. Person Plural | finiti essetis |
|
| 3. Person Plural | finiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
|
| 2. Person Singular | finiveris |
|
| 3. Person Singular | finiverit |
|
| 1. Person Plural | finiverimus |
|
| 2. Person Plural | finiveritis |
|
| 3. Person Plural | finiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
|
| 2. Person Singular | finitus eris |
|
| 3. Person Singular | finitus erit |
|
| 1. Person Plural | finiti erimus |
|
| 2. Person Plural | finiti eritis |
|
| 3. Person Plural | finiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
|
| Vorzeitigkeit | finivisse |
|
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
|
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
! |
| 2. Person Plural | finite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
|
| Genitiv | finiendi finiundi |
|
| Dativ | finiendo finiundo |
|
| Akkusativ | finiendum finiundum |
|
| Ablativ | finiendo finiundo |
|
| Vokativ | finiende finiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finio |
ich vollende |
| 2. Person Singular | finis |
du vollendest |
| 3. Person Singular | finit |
er/sie/es vollendet |
| 1. Person Plural | finimus |
wir vollenden |
| 2. Person Plural | finitis |
ihr vollendet |
| 3. Person Plural | finiunt |
sie vollenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finior |
ich werde vollendet |
| 2. Person Singular | finiris finire |
du wirst vollendet |
| 3. Person Singular | finitur |
er/sie/es wird vollendet |
| 1. Person Plural | finimur |
wir werden vollendet |
| 2. Person Plural | finimini |
ihr werdet vollendet |
| 3. Person Plural | finiuntur |
sie werden vollendet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam |
ich vollende |
| 2. Person Singular | finias |
du vollendest |
| 3. Person Singular | finiat |
er/sie/es vollende |
| 1. Person Plural | finiamus |
wir vollenden |
| 2. Person Plural | finiatis |
ihr vollendet |
| 3. Person Plural | finiant |
sie vollenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar |
ich werde vollendet |
| 2. Person Singular | finiaris finiare |
du werdest vollendet |
| 3. Person Singular | finiatur |
er/sie/es werde vollendet |
| 1. Person Plural | finiamur |
wir werden vollendet |
| 2. Person Plural | finiamini |
ihr werdet vollendet |
| 3. Person Plural | finiantur |
sie werden vollendet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiebam finbam |
ich vollendete |
| 2. Person Singular | finiebas finbas |
du vollendetest |
| 3. Person Singular | finiebat finbat |
er/sie/es vollendete |
| 1. Person Plural | finiebamus finbamus |
wir vollendeten |
| 2. Person Plural | finiebatis finbatis |
ihr vollendetet |
| 3. Person Plural | finiebant finbant |
sie vollendeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiebar |
ich wurde vollendet |
| 2. Person Singular | finiebaris finiebare |
du wurdest vollendet |
| 3. Person Singular | finiebatur |
er/sie/es wurde vollendet |
| 1. Person Plural | finiebamur |
wir wurden vollendet |
| 2. Person Plural | finiebamini |
ihr wurdet vollendet |
| 3. Person Plural | finiebantur |
sie wurden vollendet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finirem |
ich vollendete |
| 2. Person Singular | finires |
du vollendetest |
| 3. Person Singular | finiret |
er/sie/es vollendete |
| 1. Person Plural | finiremus |
wir vollendeten |
| 2. Person Plural | finiretis |
ihr vollendetet |
| 3. Person Plural | finirent |
sie vollendeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finirer |
ich würde vollendet |
| 2. Person Singular | finireris finirere |
du würdest vollendet |
| 3. Person Singular | finiretur |
er/sie/es würde vollendet |
| 1. Person Plural | finiremur |
wir würden vollendet |
| 2. Person Plural | finiremini |
ihr würdet vollendet |
| 3. Person Plural | finirentur |
sie würden vollendet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiam finibo |
ich werde vollenden |
| 2. Person Singular | finies finibis |
du wirst vollenden |
| 3. Person Singular | finiet finibit |
er/sie/es wird vollenden |
| 1. Person Plural | finiemus finibimus |
wir werden vollenden |
| 2. Person Plural | finietis finibitis |
ihr werdet vollenden |
| 3. Person Plural | finient finibunt |
sie werden vollenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finiar finibor |
ich werde vollendet werden |
| 2. Person Singular | finieris finiere finiberis |
du wirst vollendet werden |
| 3. Person Singular | finietur finiberit |
er/sie/es wird vollendet werden |
| 1. Person Plural | finiemur finibimur |
wir werden vollendet werden |
| 2. Person Plural | finiemini finibimini |
ihr werdet vollendet werden |
| 3. Person Plural | finientur finibuntur |
sie werden vollendet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivi |
ich habe vollendet |
| 2. Person Singular | finivisti |
du hast vollendet |
| 3. Person Singular | finivit |
er/sie/es hat vollendet |
| 1. Person Plural | finivimus |
wir haben vollendet |
| 2. Person Plural | finivistis |
ihr habt vollendet |
| 3. Person Plural | finiverunt finivere |
sie haben vollendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sum |
ich bin vollendet worden |
| 2. Person Singular | finitus es |
du bist vollendet worden |
| 3. Person Singular | finitus est |
er/sie/es ist vollendet worden |
| 1. Person Plural | finiti sumus |
wir sind vollendet worden |
| 2. Person Plural | finiti estis |
ihr seid vollendet worden |
| 3. Person Plural | finiti sunt |
sie sind vollendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiverim |
ich habe vollendet |
| 2. Person Singular | finiveris |
du habest vollendet |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es habe vollendet |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir haben vollendet |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr habet vollendet |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie haben vollendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus sim |
ich sei vollendet worden |
| 2. Person Singular | finitus sis |
du seiest vollendet worden |
| 3. Person Singular | finitus sit |
er/sie/es sei vollendet worden |
| 1. Person Plural | finiti simus |
wir seien vollendet worden |
| 2. Person Plural | finiti sitis |
ihr seiet vollendet worden |
| 3. Person Plural | finiti sint |
sie seien vollendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finiveram |
ich hatte vollendet |
| 2. Person Singular | finiveras |
du hattest vollendet |
| 3. Person Singular | finiverat |
er/sie/es hatte vollendet |
| 1. Person Plural | finiveramus |
wir hatten vollendet |
| 2. Person Plural | finiveratis |
ihr hattet vollendet |
| 3. Person Plural | finiverant |
sie hatten vollendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus eram |
ich war vollendet worden |
| 2. Person Singular | finitus eras |
du warst vollendet worden |
| 3. Person Singular | finitus erat |
er/sie/es war vollendet worden |
| 1. Person Plural | finiti eramus |
wir waren vollendet worden |
| 2. Person Plural | finiti eratis |
ihr wart vollendet worden |
| 3. Person Plural | finiti erant |
sie waren vollendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivissem |
ich hätte vollendet |
| 2. Person Singular | finivisses |
du hättest vollendet |
| 3. Person Singular | finivisset |
er/sie/es hätte vollendet |
| 1. Person Plural | finivissemus |
wir hätten vollendet |
| 2. Person Plural | finivissetis |
ihr hättet vollendet |
| 3. Person Plural | finivissent |
sie hätten vollendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus essem |
ich wäre vollendet worden |
| 2. Person Singular | finitus esses |
du wärest vollendet worden |
| 3. Person Singular | finitus esset |
er/sie/es wäre vollendet worden |
| 1. Person Plural | finiti essemus |
wir wären vollendet worden |
| 2. Person Plural | finiti essetis |
ihr wäret vollendet worden |
| 3. Person Plural | finiti essent |
sie wären vollendet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | finivero |
ich werde vollendet haben |
| 2. Person Singular | finiveris |
du wirst vollendet haben |
| 3. Person Singular | finiverit |
er/sie/es wird vollendet haben |
| 1. Person Plural | finiverimus |
wir werden vollendet haben |
| 2. Person Plural | finiveritis |
ihr werdet vollendet haben |
| 3. Person Plural | finiverint |
sie werden vollendet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | finitus ero |
ich werde vollendet worden sein |
| 2. Person Singular | finitus eris |
du wirst vollendet worden sein |
| 3. Person Singular | finitus erit |
er/sie/es wird vollendet worden sein |
| 1. Person Plural | finiti erimus |
wir werden vollendet worden sein |
| 2. Person Plural | finiti eritis |
ihr werdet vollendet worden sein |
| 3. Person Plural | finiti erunt |
sie werden vollendet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finire |
vollenden |
| Vorzeitigkeit | finivisse |
vollendet haben |
| Nachzeitigkeit | finiturum esse |
vollenden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | finiri finirier |
vollendet werden |
| Vorzeitigkeit | finitum esse |
vollendet worden sein |
| Nachzeitigkeit | finitum iri |
künftig vollendet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | fini |
vollende! |
| 2. Person Plural | finite |
vollendet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | finito |
| 3. Person Singular | finito |
| 2. Person Plural | finitote |
| 3. Person Plural | finiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | finire |
das Vollenden |
| Genitiv | finiendi finiundi |
des Vollendens |
| Dativ | finiendo finiundo |
dem Vollenden |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
das Vollenden |
| Ablativ | finiendo finiundo |
durch das Vollenden |
| Vokativ | finiende finiunde |
Vollenden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiendus finiundus |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
| Genitiv | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finiendi finiundi |
| Dativ | finiendo finiundo |
finiendae finiundae |
finiendo finiundo |
| Akkusativ | finiendum finiundum |
finiendam finiundam |
finiendum finiundum |
| Ablativ | finiendo finiundo |
finienda finiunda |
finiendo finiundo |
| Vokativ | finiende finiunde |
finienda finiunda |
finiendum finiundum |
Plural
| Nominativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
| Genitiv | finiendorum finiundorum |
finiendarum finiundarum |
finiendorum finiundorum |
| Dativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Akkusativ | finiendos finiundos |
finiendas finiundas |
finienda finiunda |
| Ablativ | finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
finiendis finiundis |
| Vokativ | finiendi finiundi |
finiendae finiundae |
finienda finiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiens |
finiens |
finiens |
| Genitiv | finientis |
finientis |
finientis |
| Dativ | finienti |
finienti |
finienti |
| Akkusativ | finientem |
finientem |
finiens |
| Ablativ | finienti finiente |
finienti finiente |
finienti finiente |
| Vokativ | finiens |
finiens |
finiens |
Plural
| Nominativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Genitiv | finientium finientum |
finientium finientum |
finientium finientum |
| Dativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Akkusativ | finientes |
finientes |
finientia |
| Ablativ | finientibus |
finientibus |
finientibus |
| Vokativ | finientes |
finientes |
finientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finitus |
finita |
finitum |
| Genitiv | finiti |
finitae |
finiti |
| Dativ | finito |
finitae |
finito |
| Akkusativ | finitum |
finitam |
finitum |
| Ablativ | finito |
finita |
finito |
| Vokativ | finite |
finita |
finitum |
Plural
| Nominativ | finiti |
finitae |
finita |
| Genitiv | finitorum |
finitarum |
finitorum |
| Dativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Akkusativ | finitos |
finitas |
finita |
| Ablativ | finitis |
finitis |
finitis |
| Vokativ | finiti |
finitae |
finita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | finiturus |
finitura |
finiturum |
| Genitiv | finituri |
finiturae |
finituri |
| Dativ | finituro |
finiturae |
finituro |
| Akkusativ | finiturum |
finituram |
finiturum |
| Ablativ | finituro |
finitura |
finituro |
| Vokativ | finiture |
finitura |
finiturum |
Plural
| Nominativ | finituri |
finiturae |
finitura |
| Genitiv | finiturorum |
finiturarum |
finiturorum |
| Dativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Akkusativ | finituros |
finituras |
finitura |
| Ablativ | finituris |
finituris |
finituris |
| Vokativ | finituri |
finiturae |
finitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| finitum |
finitu |