Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
flammare (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
flammatus auch noch Formen von:
flammatus (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
brennen
entflammen
entflammen, in Brand setzen
entzünden
erregen
flammen
in Flammen (in Brand) setzen
röten
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
ich brenne
2. Person Singular
flammas
du brennst
3. Person Singular
flammat
er/sie/es brennt
1. Person Plural
flammamus
wir brennen
2. Person Plural
flammatis
ihr brennt
3. Person Plural
flammant
sie brennen
Passiv
1. Person Singular
flammor
2. Person Singular
flammaris flammare
3. Person Singular
flammatur
1. Person Plural
flammamur
2. Person Plural
flammamini
3. Person Plural
flammantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
ich brenne
2. Person Singular
flammes
du brennest
3. Person Singular
flammet
er/sie/es brenne
1. Person Plural
flammemus
wir brennen
2. Person Plural
flammetis
ihr brennet
3. Person Plural
flamment
sie brennen
Passiv
1. Person Singular
flammer
2. Person Singular
flammeris flammere
3. Person Singular
flammetur
1. Person Plural
flammemur
2. Person Plural
flammemini
3. Person Plural
flammentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
ich brannte
2. Person Singular
flammabas
du branntest
3. Person Singular
flammabat
er/sie/es brannte
1. Person Plural
flammabamus
wir brannten
2. Person Plural
flammabatis
ihr branntet
3. Person Plural
flammabant
sie brannten
Passiv
1. Person Singular
flammabar
2. Person Singular
flammabaris flammabare
3. Person Singular
flammabatur
1. Person Plural
flammabamur
2. Person Plural
flammabamini
3. Person Plural
flammabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
ich brennte
2. Person Singular
flammares
du brenntest
3. Person Singular
flammaret
er/sie/es brennte
1. Person Plural
flammaremus
wir brennten
2. Person Plural
flammaretis
ihr brenntet
3. Person Plural
flammarent
sie brennten
Passiv
1. Person Singular
flammarer
2. Person Singular
flammareris flammarere
3. Person Singular
flammaretur
1. Person Plural
flammaremur
2. Person Plural
flammaremini
3. Person Plural
flammarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
ich werde brennen
2. Person Singular
flammabis
du wirst brennen
3. Person Singular
flammabit
er/sie/es wird brennen
1. Person Plural
flammabimus
wir werden brennen
2. Person Plural
flammabitis
ihr werdet brennen
3. Person Plural
flammabunt
sie werden brennen
Passiv
1. Person Singular
flammabor
2. Person Singular
flammaberis flammabere
3. Person Singular
flammabitur
1. Person Plural
flammabimur
2. Person Plural
flammabimini
3. Person Plural
flammabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
ich habe gebrannt
2. Person Singular
flammavisti
du hast gebrannt
3. Person Singular
flammavit
er/sie/es hat gebrannt
1. Person Plural
flammavimus
wir haben gebrannt
2. Person Plural
flammavistis
ihr habt gebrannt
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
sie haben gebrannt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
2. Person Singular
flammatus es
3. Person Singular
flammatus est
1. Person Plural
flammati sumus
2. Person Plural
flammati estis
3. Person Plural
flammati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
ich habe gebrannt
2. Person Singular
flammaveris
du habest gebrannt
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es habe gebrannt
1. Person Plural
flammaverimus
wir haben gebrannt
2. Person Plural
flammaveritis
ihr habet gebrannt
3. Person Plural
flammaverint
sie haben gebrannt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
2. Person Singular
flammatus sis
3. Person Singular
flammatus sit
1. Person Plural
flammati simus
2. Person Plural
flammati sitis
3. Person Plural
flammati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
ich hatte gebrannt
2. Person Singular
flammaveras
du hattest gebrannt
3. Person Singular
flammaverat
er/sie/es hatte gebrannt
1. Person Plural
flammaveramus
wir hatten gebrannt
2. Person Plural
flammaveratis
ihr hattet gebrannt
3. Person Plural
flammaverant
sie hatten gebrannt
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
2. Person Singular
flammatus eras
3. Person Singular
flammatus erat
1. Person Plural
flammati eramus
2. Person Plural
flammati eratis
3. Person Plural
flammati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
ich hätte gebrannt
2. Person Singular
flammavisses
du hättest gebrannt
3. Person Singular
flammavisset
er/sie/es hätte gebrannt
1. Person Plural
flammavissemus
wir hätten gebrannt
2. Person Plural
flammavissetis
ihr hättet gebrannt
3. Person Plural
flammavissent
sie hätten gebrannt
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
2. Person Singular
flammatus esses
3. Person Singular
flammatus esset
1. Person Plural
flammati essemus
2. Person Plural
flammati essetis
3. Person Plural
flammati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
ich werde gebrannt haben
2. Person Singular
flammaveris
du wirst gebrannt haben
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es wird gebrannt haben
1. Person Plural
flammaverimus
wir werden gebrannt haben
2. Person Plural
flammaveritis
ihr werdet gebrannt haben
3. Person Plural
flammaverint
sie werden gebrannt haben
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
2. Person Singular
flammatus eris
3. Person Singular
flammatus erit
1. Person Plural
flammati erimus
2. Person Plural
flammati eritis
3. Person Plural
flammati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
brennen
Vorzeitigkeit
flammavisse
gebrannt haben
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
brennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
Vorzeitigkeit
flammatum esse
Nachzeitigkeit
flammatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
brenne; brenn!
2. Person Plural
flammate
brennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
das Brennen
Genitiv
flammandi
des Brennens
Dativ
flammando
dem Brennen
Akkusativ
flammandum
das Brennen
Ablativ
flammando
durch das Brennen
Vokativ
flammande
Brennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
ich entflamme
2. Person Singular
flammas
du entflammst
3. Person Singular
flammat
er/sie/es entflammt
1. Person Plural
flammamus
wir entflammen
2. Person Plural
flammatis
ihr entflammt
3. Person Plural
flammant
sie entflammen
Passiv
1. Person Singular
flammor
ich werde entflammt
2. Person Singular
flammaris flammare
du wirst entflammt
3. Person Singular
flammatur
er/sie/es wird entflammt
1. Person Plural
flammamur
wir werden entflammt
2. Person Plural
flammamini
ihr werdet entflammt
3. Person Plural
flammantur
sie werden entflammt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
ich entflamme
2. Person Singular
flammes
du entflammest
3. Person Singular
flammet
er/sie/es entflamme
1. Person Plural
flammemus
wir entflammen
2. Person Plural
flammetis
ihr entflammet
3. Person Plural
flamment
sie entflammen
Passiv
1. Person Singular
flammer
ich werde entflammt
2. Person Singular
flammeris flammere
du werdest entflammt
3. Person Singular
flammetur
er/sie/es werde entflammt
1. Person Plural
flammemur
wir werden entflammt
2. Person Plural
flammemini
ihr werdet entflammt
3. Person Plural
flammentur
sie werden entflammt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
ich entflammte
2. Person Singular
flammabas
du entflammtest
3. Person Singular
flammabat
er/sie/es entflammte
1. Person Plural
flammabamus
wir entflammten
2. Person Plural
flammabatis
ihr entflammtet
3. Person Plural
flammabant
sie entflammten
Passiv
1. Person Singular
flammabar
ich wurde entflammt
2. Person Singular
flammabaris flammabare
du wurdest entflammt
3. Person Singular
flammabatur
er/sie/es wurde entflammt
1. Person Plural
flammabamur
wir wurden entflammt
2. Person Plural
flammabamini
ihr wurdet entflammt
3. Person Plural
flammabantur
sie wurden entflammt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
ich entflammte
2. Person Singular
flammares
du entflammtest
3. Person Singular
flammaret
er/sie/es entflammte
1. Person Plural
flammaremus
wir entflammten
2. Person Plural
flammaretis
ihr entflammtet
3. Person Plural
flammarent
sie entflammten
Passiv
1. Person Singular
flammarer
ich würde entflammt
2. Person Singular
flammareris flammarere
du würdest entflammt
3. Person Singular
flammaretur
er/sie/es würde entflammt
1. Person Plural
flammaremur
wir würden entflammt
2. Person Plural
flammaremini
ihr würdet entflammt
3. Person Plural
flammarentur
sie würden entflammt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
ich werde entflammen
2. Person Singular
flammabis
du wirst entflammen
3. Person Singular
flammabit
er/sie/es wird entflammen
1. Person Plural
flammabimus
wir werden entflammen
2. Person Plural
flammabitis
ihr werdet entflammen
3. Person Plural
flammabunt
sie werden entflammen
Passiv
1. Person Singular
flammabor
ich werde entflammt werden
2. Person Singular
flammaberis flammabere
du wirst entflammt werden
3. Person Singular
flammabitur
er/sie/es wird entflammt werden
1. Person Plural
flammabimur
wir werden entflammt werden
2. Person Plural
flammabimini
ihr werdet entflammt werden
3. Person Plural
flammabuntur
sie werden entflammt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
ich habe entflammt
2. Person Singular
flammavisti
du hast entflammt
3. Person Singular
flammavit
er/sie/es hat entflammt
1. Person Plural
flammavimus
wir haben entflammt
2. Person Plural
flammavistis
ihr habt entflammt
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
sie haben entflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
ich bin entflammt worden
2. Person Singular
flammatus es
du bist entflammt worden
3. Person Singular
flammatus est
er/sie/es ist entflammt worden
1. Person Plural
flammati sumus
wir sind entflammt worden
2. Person Plural
flammati estis
ihr seid entflammt worden
3. Person Plural
flammati sunt
sie sind entflammt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
ich habe entflammt
2. Person Singular
flammaveris
du habest entflammt
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es habe entflammt
1. Person Plural
flammaverimus
wir haben entflammt
2. Person Plural
flammaveritis
ihr habet entflammt
3. Person Plural
flammaverint
sie haben entflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
ich sei entflammt worden
2. Person Singular
flammatus sis
du seiest entflammt worden
3. Person Singular
flammatus sit
er/sie/es sei entflammt worden
1. Person Plural
flammati simus
wir seien entflammt worden
2. Person Plural
flammati sitis
ihr seiet entflammt worden
3. Person Plural
flammati sint
sie seien entflammt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
ich hatte entflammt
2. Person Singular
flammaveras
du hattest entflammt
3. Person Singular
flammaverat
er/sie/es hatte entflammt
1. Person Plural
flammaveramus
wir hatten entflammt
2. Person Plural
flammaveratis
ihr hattet entflammt
3. Person Plural
flammaverant
sie hatten entflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
ich war entflammt worden
2. Person Singular
flammatus eras
du warst entflammt worden
3. Person Singular
flammatus erat
er/sie/es war entflammt worden
1. Person Plural
flammati eramus
wir waren entflammt worden
2. Person Plural
flammati eratis
ihr wart entflammt worden
3. Person Plural
flammati erant
sie waren entflammt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
ich hätte entflammt
2. Person Singular
flammavisses
du hättest entflammt
3. Person Singular
flammavisset
er/sie/es hätte entflammt
1. Person Plural
flammavissemus
wir hätten entflammt
2. Person Plural
flammavissetis
ihr hättet entflammt
3. Person Plural
flammavissent
sie hätten entflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
ich wäre entflammt worden
2. Person Singular
flammatus esses
du wärest entflammt worden
3. Person Singular
flammatus esset
er/sie/es wäre entflammt worden
1. Person Plural
flammati essemus
wir wären entflammt worden
2. Person Plural
flammati essetis
ihr wäret entflammt worden
3. Person Plural
flammati essent
sie wären entflammt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
ich werde entflammt haben
2. Person Singular
flammaveris
du wirst entflammt haben
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es wird entflammt haben
1. Person Plural
flammaverimus
wir werden entflammt haben
2. Person Plural
flammaveritis
ihr werdet entflammt haben
3. Person Plural
flammaverint
sie werden entflammt haben
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
ich werde entflammt worden sein
2. Person Singular
flammatus eris
du wirst entflammt worden sein
3. Person Singular
flammatus erit
er/sie/es wird entflammt worden sein
1. Person Plural
flammati erimus
wir werden entflammt worden sein
2. Person Plural
flammati eritis
ihr werdet entflammt worden sein
3. Person Plural
flammati erunt
sie werden entflammt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
entflammen
Vorzeitigkeit
flammavisse
entflammt haben
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
entflammen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
entflammt werden
Vorzeitigkeit
flammatum esse
entflammt worden sein
Nachzeitigkeit
flammatum iri
künftig entflammt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
entflamme; entflamm!
2. Person Plural
flammate
entflammt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
das Entflammen
Genitiv
flammandi
des Entflammens
Dativ
flammando
dem Entflammen
Akkusativ
flammandum
das Entflammen
Ablativ
flammando
durch das Entflammen
Vokativ
flammande
Entflammen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
2. Person Singular
flammas
3. Person Singular
flammat
1. Person Plural
flammamus
2. Person Plural
flammatis
3. Person Plural
flammant
Passiv
1. Person Singular
flammor
2. Person Singular
flammaris flammare
3. Person Singular
flammatur
1. Person Plural
flammamur
2. Person Plural
flammamini
3. Person Plural
flammantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
2. Person Singular
flammes
3. Person Singular
flammet
1. Person Plural
flammemus
2. Person Plural
flammetis
3. Person Plural
flamment
Passiv
1. Person Singular
flammer
2. Person Singular
flammeris flammere
3. Person Singular
flammetur
1. Person Plural
flammemur
2. Person Plural
flammemini
3. Person Plural
flammentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
2. Person Singular
flammabas
3. Person Singular
flammabat
1. Person Plural
flammabamus
2. Person Plural
flammabatis
3. Person Plural
flammabant
Passiv
1. Person Singular
flammabar
2. Person Singular
flammabaris flammabare
3. Person Singular
flammabatur
1. Person Plural
flammabamur
2. Person Plural
flammabamini
3. Person Plural
flammabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
2. Person Singular
flammares
3. Person Singular
flammaret
1. Person Plural
flammaremus
2. Person Plural
flammaretis
3. Person Plural
flammarent
Passiv
1. Person Singular
flammarer
2. Person Singular
flammareris flammarere
3. Person Singular
flammaretur
1. Person Plural
flammaremur
2. Person Plural
flammaremini
3. Person Plural
flammarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
2. Person Singular
flammabis
3. Person Singular
flammabit
1. Person Plural
flammabimus
2. Person Plural
flammabitis
3. Person Plural
flammabunt
Passiv
1. Person Singular
flammabor
2. Person Singular
flammaberis flammabere
3. Person Singular
flammabitur
1. Person Plural
flammabimur
2. Person Plural
flammabimini
3. Person Plural
flammabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
2. Person Singular
flammavisti
3. Person Singular
flammavit
1. Person Plural
flammavimus
2. Person Plural
flammavistis
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
2. Person Singular
flammatus es
3. Person Singular
flammatus est
1. Person Plural
flammati sumus
2. Person Plural
flammati estis
3. Person Plural
flammati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
2. Person Singular
flammaveris
3. Person Singular
flammaverit
1. Person Plural
flammaverimus
2. Person Plural
flammaveritis
3. Person Plural
flammaverint
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
2. Person Singular
flammatus sis
3. Person Singular
flammatus sit
1. Person Plural
flammati simus
2. Person Plural
flammati sitis
3. Person Plural
flammati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
2. Person Singular
flammaveras
3. Person Singular
flammaverat
1. Person Plural
flammaveramus
2. Person Plural
flammaveratis
3. Person Plural
flammaverant
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
2. Person Singular
flammatus eras
3. Person Singular
flammatus erat
1. Person Plural
flammati eramus
2. Person Plural
flammati eratis
3. Person Plural
flammati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
2. Person Singular
flammavisses
3. Person Singular
flammavisset
1. Person Plural
flammavissemus
2. Person Plural
flammavissetis
3. Person Plural
flammavissent
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
2. Person Singular
flammatus esses
3. Person Singular
flammatus esset
1. Person Plural
flammati essemus
2. Person Plural
flammati essetis
3. Person Plural
flammati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
2. Person Singular
flammaveris
3. Person Singular
flammaverit
1. Person Plural
flammaverimus
2. Person Plural
flammaveritis
3. Person Plural
flammaverint
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
2. Person Singular
flammatus eris
3. Person Singular
flammatus erit
1. Person Plural
flammati erimus
2. Person Plural
flammati eritis
3. Person Plural
flammati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
Vorzeitigkeit
flammavisse
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
Vorzeitigkeit
flammatum esse
Nachzeitigkeit
flammatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
!
2. Person Plural
flammate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
Genitiv
flammandi
Dativ
flammando
Akkusativ
flammandum
Ablativ
flammando
Vokativ
flammande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
ich entzünde
2. Person Singular
flammas
du entzündest
3. Person Singular
flammat
er/sie/es entzündet
1. Person Plural
flammamus
wir entzünden
2. Person Plural
flammatis
ihr entzündet
3. Person Plural
flammant
sie entzünden
Passiv
1. Person Singular
flammor
ich werde entzündet
2. Person Singular
flammaris flammare
du wirst entzündet
3. Person Singular
flammatur
er/sie/es wird entzündet
1. Person Plural
flammamur
wir werden entzündet
2. Person Plural
flammamini
ihr werdet entzündet
3. Person Plural
flammantur
sie werden entzündet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
ich entzünde
2. Person Singular
flammes
du entzündest
3. Person Singular
flammet
er/sie/es entzünde
1. Person Plural
flammemus
wir entzünden
2. Person Plural
flammetis
ihr entzündet
3. Person Plural
flamment
sie entzünden
Passiv
1. Person Singular
flammer
ich werde entzündet
2. Person Singular
flammeris flammere
du werdest entzündet
3. Person Singular
flammetur
er/sie/es werde entzündet
1. Person Plural
flammemur
wir werden entzündet
2. Person Plural
flammemini
ihr werdet entzündet
3. Person Plural
flammentur
sie werden entzündet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
ich entzündete
2. Person Singular
flammabas
du entzündetest
3. Person Singular
flammabat
er/sie/es entzündete
1. Person Plural
flammabamus
wir entzündeten
2. Person Plural
flammabatis
ihr entzündetet
3. Person Plural
flammabant
sie entzündeten
Passiv
1. Person Singular
flammabar
ich wurde entzündet
2. Person Singular
flammabaris flammabare
du wurdest entzündet
3. Person Singular
flammabatur
er/sie/es wurde entzündet
1. Person Plural
flammabamur
wir wurden entzündet
2. Person Plural
flammabamini
ihr wurdet entzündet
3. Person Plural
flammabantur
sie wurden entzündet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
ich entzündete
2. Person Singular
flammares
du entzündetest
3. Person Singular
flammaret
er/sie/es entzündete
1. Person Plural
flammaremus
wir entzündeten
2. Person Plural
flammaretis
ihr entzündetet
3. Person Plural
flammarent
sie entzündeten
Passiv
1. Person Singular
flammarer
ich würde entzündet
2. Person Singular
flammareris flammarere
du würdest entzündet
3. Person Singular
flammaretur
er/sie/es würde entzündet
1. Person Plural
flammaremur
wir würden entzündet
2. Person Plural
flammaremini
ihr würdet entzündet
3. Person Plural
flammarentur
sie würden entzündet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
ich werde entzünden
2. Person Singular
flammabis
du wirst entzünden
3. Person Singular
flammabit
er/sie/es wird entzünden
1. Person Plural
flammabimus
wir werden entzünden
2. Person Plural
flammabitis
ihr werdet entzünden
3. Person Plural
flammabunt
sie werden entzünden
Passiv
1. Person Singular
flammabor
ich werde entzündet werden
2. Person Singular
flammaberis flammabere
du wirst entzündet werden
3. Person Singular
flammabitur
er/sie/es wird entzündet werden
1. Person Plural
flammabimur
wir werden entzündet werden
2. Person Plural
flammabimini
ihr werdet entzündet werden
3. Person Plural
flammabuntur
sie werden entzündet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
ich habe entzündet
2. Person Singular
flammavisti
du hast entzündet
3. Person Singular
flammavit
er/sie/es hat entzündet
1. Person Plural
flammavimus
wir haben entzündet
2. Person Plural
flammavistis
ihr habt entzündet
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
sie haben entzündet
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
ich bin entzündet worden
2. Person Singular
flammatus es
du bist entzündet worden
3. Person Singular
flammatus est
er/sie/es ist entzündet worden
1. Person Plural
flammati sumus
wir sind entzündet worden
2. Person Plural
flammati estis
ihr seid entzündet worden
3. Person Plural
flammati sunt
sie sind entzündet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
ich habe entzündet
2. Person Singular
flammaveris
du habest entzündet
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es habe entzündet
1. Person Plural
flammaverimus
wir haben entzündet
2. Person Plural
flammaveritis
ihr habet entzündet
3. Person Plural
flammaverint
sie haben entzündet
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
ich sei entzündet worden
2. Person Singular
flammatus sis
du seiest entzündet worden
3. Person Singular
flammatus sit
er/sie/es sei entzündet worden
1. Person Plural
flammati simus
wir seien entzündet worden
2. Person Plural
flammati sitis
ihr seiet entzündet worden
3. Person Plural
flammati sint
sie seien entzündet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
ich hatte entzündet
2. Person Singular
flammaveras
du hattest entzündet
3. Person Singular
flammaverat
er/sie/es hatte entzündet
1. Person Plural
flammaveramus
wir hatten entzündet
2. Person Plural
flammaveratis
ihr hattet entzündet
3. Person Plural
flammaverant
sie hatten entzündet
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
ich war entzündet worden
2. Person Singular
flammatus eras
du warst entzündet worden
3. Person Singular
flammatus erat
er/sie/es war entzündet worden
1. Person Plural
flammati eramus
wir waren entzündet worden
2. Person Plural
flammati eratis
ihr wart entzündet worden
3. Person Plural
flammati erant
sie waren entzündet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
ich hätte entzündet
2. Person Singular
flammavisses
du hättest entzündet
3. Person Singular
flammavisset
er/sie/es hätte entzündet
1. Person Plural
flammavissemus
wir hätten entzündet
2. Person Plural
flammavissetis
ihr hättet entzündet
3. Person Plural
flammavissent
sie hätten entzündet
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
ich wäre entzündet worden
2. Person Singular
flammatus esses
du wärest entzündet worden
3. Person Singular
flammatus esset
er/sie/es wäre entzündet worden
1. Person Plural
flammati essemus
wir wären entzündet worden
2. Person Plural
flammati essetis
ihr wäret entzündet worden
3. Person Plural
flammati essent
sie wären entzündet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
ich werde entzündet haben
2. Person Singular
flammaveris
du wirst entzündet haben
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es wird entzündet haben
1. Person Plural
flammaverimus
wir werden entzündet haben
2. Person Plural
flammaveritis
ihr werdet entzündet haben
3. Person Plural
flammaverint
sie werden entzündet haben
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
ich werde entzündet worden sein
2. Person Singular
flammatus eris
du wirst entzündet worden sein
3. Person Singular
flammatus erit
er/sie/es wird entzündet worden sein
1. Person Plural
flammati erimus
wir werden entzündet worden sein
2. Person Plural
flammati eritis
ihr werdet entzündet worden sein
3. Person Plural
flammati erunt
sie werden entzündet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
entzünden
Vorzeitigkeit
flammavisse
entzündet haben
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
entzünden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
entzündet werden
Vorzeitigkeit
flammatum esse
entzündet worden sein
Nachzeitigkeit
flammatum iri
künftig entzündet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
entzünde!
2. Person Plural
flammate
entzündet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
das Entzünden
Genitiv
flammandi
des Entzündens
Dativ
flammando
dem Entzünden
Akkusativ
flammandum
das Entzünden
Ablativ
flammando
durch das Entzünden
Vokativ
flammande
Entzünden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
ich errege
2. Person Singular
flammas
du erregst
3. Person Singular
flammat
er/sie/es erregt
1. Person Plural
flammamus
wir erregen
2. Person Plural
flammatis
ihr erregt
3. Person Plural
flammant
sie erregen
Passiv
1. Person Singular
flammor
ich werde erregt
2. Person Singular
flammaris flammare
du wirst erregt
3. Person Singular
flammatur
er/sie/es wird erregt
1. Person Plural
flammamur
wir werden erregt
2. Person Plural
flammamini
ihr werdet erregt
3. Person Plural
flammantur
sie werden erregt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
ich errege
2. Person Singular
flammes
du erregest
3. Person Singular
flammet
er/sie/es errege
1. Person Plural
flammemus
wir erregen
2. Person Plural
flammetis
ihr erreget
3. Person Plural
flamment
sie erregen
Passiv
1. Person Singular
flammer
ich werde erregt
2. Person Singular
flammeris flammere
du werdest erregt
3. Person Singular
flammetur
er/sie/es werde erregt
1. Person Plural
flammemur
wir werden erregt
2. Person Plural
flammemini
ihr werdet erregt
3. Person Plural
flammentur
sie werden erregt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
ich erregte
2. Person Singular
flammabas
du erregtest
3. Person Singular
flammabat
er/sie/es erregte
1. Person Plural
flammabamus
wir erregten
2. Person Plural
flammabatis
ihr erregtet
3. Person Plural
flammabant
sie erregten
Passiv
1. Person Singular
flammabar
ich wurde erregt
2. Person Singular
flammabaris flammabare
du wurdest erregt
3. Person Singular
flammabatur
er/sie/es wurde erregt
1. Person Plural
flammabamur
wir wurden erregt
2. Person Plural
flammabamini
ihr wurdet erregt
3. Person Plural
flammabantur
sie wurden erregt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
ich erregte
2. Person Singular
flammares
du erregtest
3. Person Singular
flammaret
er/sie/es erregte
1. Person Plural
flammaremus
wir erregten
2. Person Plural
flammaretis
ihr erregtet
3. Person Plural
flammarent
sie erregten
Passiv
1. Person Singular
flammarer
ich würde erregt
2. Person Singular
flammareris flammarere
du würdest erregt
3. Person Singular
flammaretur
er/sie/es würde erregt
1. Person Plural
flammaremur
wir würden erregt
2. Person Plural
flammaremini
ihr würdet erregt
3. Person Plural
flammarentur
sie würden erregt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
ich werde erregen
2. Person Singular
flammabis
du wirst erregen
3. Person Singular
flammabit
er/sie/es wird erregen
1. Person Plural
flammabimus
wir werden erregen
2. Person Plural
flammabitis
ihr werdet erregen
3. Person Plural
flammabunt
sie werden erregen
Passiv
1. Person Singular
flammabor
ich werde erregt werden
2. Person Singular
flammaberis flammabere
du wirst erregt werden
3. Person Singular
flammabitur
er/sie/es wird erregt werden
1. Person Plural
flammabimur
wir werden erregt werden
2. Person Plural
flammabimini
ihr werdet erregt werden
3. Person Plural
flammabuntur
sie werden erregt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
ich habe erregt
2. Person Singular
flammavisti
du hast erregt
3. Person Singular
flammavit
er/sie/es hat erregt
1. Person Plural
flammavimus
wir haben erregt
2. Person Plural
flammavistis
ihr habt erregt
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
sie haben erregt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
ich bin erregt worden
2. Person Singular
flammatus es
du bist erregt worden
3. Person Singular
flammatus est
er/sie/es ist erregt worden
1. Person Plural
flammati sumus
wir sind erregt worden
2. Person Plural
flammati estis
ihr seid erregt worden
3. Person Plural
flammati sunt
sie sind erregt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
ich habe erregt
2. Person Singular
flammaveris
du habest erregt
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es habe erregt
1. Person Plural
flammaverimus
wir haben erregt
2. Person Plural
flammaveritis
ihr habet erregt
3. Person Plural
flammaverint
sie haben erregt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
ich sei erregt worden
2. Person Singular
flammatus sis
du seiest erregt worden
3. Person Singular
flammatus sit
er/sie/es sei erregt worden
1. Person Plural
flammati simus
wir seien erregt worden
2. Person Plural
flammati sitis
ihr seiet erregt worden
3. Person Plural
flammati sint
sie seien erregt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
ich hatte erregt
2. Person Singular
flammaveras
du hattest erregt
3. Person Singular
flammaverat
er/sie/es hatte erregt
1. Person Plural
flammaveramus
wir hatten erregt
2. Person Plural
flammaveratis
ihr hattet erregt
3. Person Plural
flammaverant
sie hatten erregt
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
ich war erregt worden
2. Person Singular
flammatus eras
du warst erregt worden
3. Person Singular
flammatus erat
er/sie/es war erregt worden
1. Person Plural
flammati eramus
wir waren erregt worden
2. Person Plural
flammati eratis
ihr wart erregt worden
3. Person Plural
flammati erant
sie waren erregt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
ich hätte erregt
2. Person Singular
flammavisses
du hättest erregt
3. Person Singular
flammavisset
er/sie/es hätte erregt
1. Person Plural
flammavissemus
wir hätten erregt
2. Person Plural
flammavissetis
ihr hättet erregt
3. Person Plural
flammavissent
sie hätten erregt
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
ich wäre erregt worden
2. Person Singular
flammatus esses
du wärest erregt worden
3. Person Singular
flammatus esset
er/sie/es wäre erregt worden
1. Person Plural
flammati essemus
wir wären erregt worden
2. Person Plural
flammati essetis
ihr wäret erregt worden
3. Person Plural
flammati essent
sie wären erregt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
ich werde erregt haben
2. Person Singular
flammaveris
du wirst erregt haben
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es wird erregt haben
1. Person Plural
flammaverimus
wir werden erregt haben
2. Person Plural
flammaveritis
ihr werdet erregt haben
3. Person Plural
flammaverint
sie werden erregt haben
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
ich werde erregt worden sein
2. Person Singular
flammatus eris
du wirst erregt worden sein
3. Person Singular
flammatus erit
er/sie/es wird erregt worden sein
1. Person Plural
flammati erimus
wir werden erregt worden sein
2. Person Plural
flammati eritis
ihr werdet erregt worden sein
3. Person Plural
flammati erunt
sie werden erregt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
erregen
Vorzeitigkeit
flammavisse
erregt haben
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
erregen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
erregt werden
Vorzeitigkeit
flammatum esse
erregt worden sein
Nachzeitigkeit
flammatum iri
künftig erregt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
errege; erreg!
2. Person Plural
flammate
erregt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
das Erregen
Genitiv
flammandi
des Erregens
Dativ
flammando
dem Erregen
Akkusativ
flammandum
das Erregen
Ablativ
flammando
durch das Erregen
Vokativ
flammande
Erregen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
ich flamme
2. Person Singular
flammas
du flammst
3. Person Singular
flammat
er/sie/es flammt
1. Person Plural
flammamus
wir flammen
2. Person Plural
flammatis
ihr flammt
3. Person Plural
flammant
sie flammen
Passiv
1. Person Singular
flammor
2. Person Singular
flammaris flammare
3. Person Singular
flammatur
1. Person Plural
flammamur
2. Person Plural
flammamini
3. Person Plural
flammantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
ich flamme
2. Person Singular
flammes
du flammest
3. Person Singular
flammet
er/sie/es flamme
1. Person Plural
flammemus
wir flammen
2. Person Plural
flammetis
ihr flammet
3. Person Plural
flamment
sie flammen
Passiv
1. Person Singular
flammer
2. Person Singular
flammeris flammere
3. Person Singular
flammetur
1. Person Plural
flammemur
2. Person Plural
flammemini
3. Person Plural
flammentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
ich flammte
2. Person Singular
flammabas
du flammtest
3. Person Singular
flammabat
er/sie/es flammte
1. Person Plural
flammabamus
wir flammten
2. Person Plural
flammabatis
ihr flammtet
3. Person Plural
flammabant
sie flammten
Passiv
1. Person Singular
flammabar
2. Person Singular
flammabaris flammabare
3. Person Singular
flammabatur
1. Person Plural
flammabamur
2. Person Plural
flammabamini
3. Person Plural
flammabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
ich flammte
2. Person Singular
flammares
du flammtest
3. Person Singular
flammaret
er/sie/es flammte
1. Person Plural
flammaremus
wir flammten
2. Person Plural
flammaretis
ihr flammtet
3. Person Plural
flammarent
sie flammten
Passiv
1. Person Singular
flammarer
2. Person Singular
flammareris flammarere
3. Person Singular
flammaretur
1. Person Plural
flammaremur
2. Person Plural
flammaremini
3. Person Plural
flammarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
ich werde flammen
2. Person Singular
flammabis
du wirst flammen
3. Person Singular
flammabit
er/sie/es wird flammen
1. Person Plural
flammabimus
wir werden flammen
2. Person Plural
flammabitis
ihr werdet flammen
3. Person Plural
flammabunt
sie werden flammen
Passiv
1. Person Singular
flammabor
2. Person Singular
flammaberis flammabere
3. Person Singular
flammabitur
1. Person Plural
flammabimur
2. Person Plural
flammabimini
3. Person Plural
flammabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
ich habe geflammt
2. Person Singular
flammavisti
du hast geflammt
3. Person Singular
flammavit
er/sie/es hat geflammt
1. Person Plural
flammavimus
wir haben geflammt
2. Person Plural
flammavistis
ihr habt geflammt
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
sie haben geflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
2. Person Singular
flammatus es
3. Person Singular
flammatus est
1. Person Plural
flammati sumus
2. Person Plural
flammati estis
3. Person Plural
flammati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
ich habe geflammt
2. Person Singular
flammaveris
du habest geflammt
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es habe geflammt
1. Person Plural
flammaverimus
wir haben geflammt
2. Person Plural
flammaveritis
ihr habet geflammt
3. Person Plural
flammaverint
sie haben geflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
2. Person Singular
flammatus sis
3. Person Singular
flammatus sit
1. Person Plural
flammati simus
2. Person Plural
flammati sitis
3. Person Plural
flammati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
ich hatte geflammt
2. Person Singular
flammaveras
du hattest geflammt
3. Person Singular
flammaverat
er/sie/es hatte geflammt
1. Person Plural
flammaveramus
wir hatten geflammt
2. Person Plural
flammaveratis
ihr hattet geflammt
3. Person Plural
flammaverant
sie hatten geflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
2. Person Singular
flammatus eras
3. Person Singular
flammatus erat
1. Person Plural
flammati eramus
2. Person Plural
flammati eratis
3. Person Plural
flammati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
ich hätte geflammt
2. Person Singular
flammavisses
du hättest geflammt
3. Person Singular
flammavisset
er/sie/es hätte geflammt
1. Person Plural
flammavissemus
wir hätten geflammt
2. Person Plural
flammavissetis
ihr hättet geflammt
3. Person Plural
flammavissent
sie hätten geflammt
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
2. Person Singular
flammatus esses
3. Person Singular
flammatus esset
1. Person Plural
flammati essemus
2. Person Plural
flammati essetis
3. Person Plural
flammati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
ich werde geflammt haben
2. Person Singular
flammaveris
du wirst geflammt haben
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es wird geflammt haben
1. Person Plural
flammaverimus
wir werden geflammt haben
2. Person Plural
flammaveritis
ihr werdet geflammt haben
3. Person Plural
flammaverint
sie werden geflammt haben
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
2. Person Singular
flammatus eris
3. Person Singular
flammatus erit
1. Person Plural
flammati erimus
2. Person Plural
flammati eritis
3. Person Plural
flammati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
flammen
Vorzeitigkeit
flammavisse
geflammt haben
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
flammen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
Vorzeitigkeit
flammatum esse
Nachzeitigkeit
flammatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
flamme; flamm!
2. Person Plural
flammate
flammt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
das Flammen
Genitiv
flammandi
des Flammens
Dativ
flammando
dem Flammen
Akkusativ
flammandum
das Flammen
Ablativ
flammando
durch das Flammen
Vokativ
flammande
Flammen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
2. Person Singular
flammas
3. Person Singular
flammat
1. Person Plural
flammamus
2. Person Plural
flammatis
3. Person Plural
flammant
Passiv
1. Person Singular
flammor
2. Person Singular
flammaris flammare
3. Person Singular
flammatur
1. Person Plural
flammamur
2. Person Plural
flammamini
3. Person Plural
flammantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
2. Person Singular
flammes
3. Person Singular
flammet
1. Person Plural
flammemus
2. Person Plural
flammetis
3. Person Plural
flamment
Passiv
1. Person Singular
flammer
2. Person Singular
flammeris flammere
3. Person Singular
flammetur
1. Person Plural
flammemur
2. Person Plural
flammemini
3. Person Plural
flammentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
2. Person Singular
flammabas
3. Person Singular
flammabat
1. Person Plural
flammabamus
2. Person Plural
flammabatis
3. Person Plural
flammabant
Passiv
1. Person Singular
flammabar
2. Person Singular
flammabaris flammabare
3. Person Singular
flammabatur
1. Person Plural
flammabamur
2. Person Plural
flammabamini
3. Person Plural
flammabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
2. Person Singular
flammares
3. Person Singular
flammaret
1. Person Plural
flammaremus
2. Person Plural
flammaretis
3. Person Plural
flammarent
Passiv
1. Person Singular
flammarer
2. Person Singular
flammareris flammarere
3. Person Singular
flammaretur
1. Person Plural
flammaremur
2. Person Plural
flammaremini
3. Person Plural
flammarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
2. Person Singular
flammabis
3. Person Singular
flammabit
1. Person Plural
flammabimus
2. Person Plural
flammabitis
3. Person Plural
flammabunt
Passiv
1. Person Singular
flammabor
2. Person Singular
flammaberis flammabere
3. Person Singular
flammabitur
1. Person Plural
flammabimur
2. Person Plural
flammabimini
3. Person Plural
flammabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
2. Person Singular
flammavisti
3. Person Singular
flammavit
1. Person Plural
flammavimus
2. Person Plural
flammavistis
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
2. Person Singular
flammatus es
3. Person Singular
flammatus est
1. Person Plural
flammati sumus
2. Person Plural
flammati estis
3. Person Plural
flammati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
2. Person Singular
flammaveris
3. Person Singular
flammaverit
1. Person Plural
flammaverimus
2. Person Plural
flammaveritis
3. Person Plural
flammaverint
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
2. Person Singular
flammatus sis
3. Person Singular
flammatus sit
1. Person Plural
flammati simus
2. Person Plural
flammati sitis
3. Person Plural
flammati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
2. Person Singular
flammaveras
3. Person Singular
flammaverat
1. Person Plural
flammaveramus
2. Person Plural
flammaveratis
3. Person Plural
flammaverant
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
2. Person Singular
flammatus eras
3. Person Singular
flammatus erat
1. Person Plural
flammati eramus
2. Person Plural
flammati eratis
3. Person Plural
flammati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
2. Person Singular
flammavisses
3. Person Singular
flammavisset
1. Person Plural
flammavissemus
2. Person Plural
flammavissetis
3. Person Plural
flammavissent
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
2. Person Singular
flammatus esses
3. Person Singular
flammatus esset
1. Person Plural
flammati essemus
2. Person Plural
flammati essetis
3. Person Plural
flammati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
2. Person Singular
flammaveris
3. Person Singular
flammaverit
1. Person Plural
flammaverimus
2. Person Plural
flammaveritis
3. Person Plural
flammaverint
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
2. Person Singular
flammatus eris
3. Person Singular
flammatus erit
1. Person Plural
flammati erimus
2. Person Plural
flammati eritis
3. Person Plural
flammati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
Vorzeitigkeit
flammavisse
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
Vorzeitigkeit
flammatum esse
Nachzeitigkeit
flammatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
!
2. Person Plural
flammate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
Genitiv
flammandi
Dativ
flammando
Akkusativ
flammandum
Ablativ
flammando
Vokativ
flammande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammo
ich röte
2. Person Singular
flammas
du rötest
3. Person Singular
flammat
er/sie/es rötet
1. Person Plural
flammamus
wir röten
2. Person Plural
flammatis
ihr rötet
3. Person Plural
flammant
sie röten
Passiv
1. Person Singular
flammor
ich werde gerötet
2. Person Singular
flammaris flammare
du wirst gerötet
3. Person Singular
flammatur
er/sie/es wird gerötet
1. Person Plural
flammamur
wir werden gerötet
2. Person Plural
flammamini
ihr werdet gerötet
3. Person Plural
flammantur
sie werden gerötet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammem
ich röte
2. Person Singular
flammes
du rötest
3. Person Singular
flammet
er/sie/es röte
1. Person Plural
flammemus
wir röten
2. Person Plural
flammetis
ihr rötet
3. Person Plural
flamment
sie röten
Passiv
1. Person Singular
flammer
ich werde gerötet
2. Person Singular
flammeris flammere
du werdest gerötet
3. Person Singular
flammetur
er/sie/es werde gerötet
1. Person Plural
flammemur
wir werden gerötet
2. Person Plural
flammemini
ihr werdet gerötet
3. Person Plural
flammentur
sie werden gerötet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammabam
ich rötete
2. Person Singular
flammabas
du rötetest
3. Person Singular
flammabat
er/sie/es rötete
1. Person Plural
flammabamus
wir röteten
2. Person Plural
flammabatis
ihr rötetet
3. Person Plural
flammabant
sie röteten
Passiv
1. Person Singular
flammabar
ich wurde gerötet
2. Person Singular
flammabaris flammabare
du wurdest gerötet
3. Person Singular
flammabatur
er/sie/es wurde gerötet
1. Person Plural
flammabamur
wir wurden gerötet
2. Person Plural
flammabamini
ihr wurdet gerötet
3. Person Plural
flammabantur
sie wurden gerötet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammarem
ich rötete
2. Person Singular
flammares
du rötetest
3. Person Singular
flammaret
er/sie/es rötete
1. Person Plural
flammaremus
wir röteten
2. Person Plural
flammaretis
ihr rötetet
3. Person Plural
flammarent
sie röteten
Passiv
1. Person Singular
flammarer
ich würde gerötet
2. Person Singular
flammareris flammarere
du würdest gerötet
3. Person Singular
flammaretur
er/sie/es würde gerötet
1. Person Plural
flammaremur
wir würden gerötet
2. Person Plural
flammaremini
ihr würdet gerötet
3. Person Plural
flammarentur
sie würden gerötet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
flammabo
ich werde röten
2. Person Singular
flammabis
du wirst röten
3. Person Singular
flammabit
er/sie/es wird röten
1. Person Plural
flammabimus
wir werden röten
2. Person Plural
flammabitis
ihr werdet röten
3. Person Plural
flammabunt
sie werden röten
Passiv
1. Person Singular
flammabor
ich werde gerötet werden
2. Person Singular
flammaberis flammabere
du wirst gerötet werden
3. Person Singular
flammabitur
er/sie/es wird gerötet werden
1. Person Plural
flammabimur
wir werden gerötet werden
2. Person Plural
flammabimini
ihr werdet gerötet werden
3. Person Plural
flammabuntur
sie werden gerötet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammavi
ich habe gerötet
2. Person Singular
flammavisti
du hast gerötet
3. Person Singular
flammavit
er/sie/es hat gerötet
1. Person Plural
flammavimus
wir haben gerötet
2. Person Plural
flammavistis
ihr habt gerötet
3. Person Plural
flammaverunt flammavere
sie haben gerötet
Passiv
1. Person Singular
flammatus sum
ich bin gerötet worden
2. Person Singular
flammatus es
du bist gerötet worden
3. Person Singular
flammatus est
er/sie/es ist gerötet worden
1. Person Plural
flammati sumus
wir sind gerötet worden
2. Person Plural
flammati estis
ihr seid gerötet worden
3. Person Plural
flammati sunt
sie sind gerötet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammaverim
ich habe gerötet
2. Person Singular
flammaveris
du habest gerötet
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es habe gerötet
1. Person Plural
flammaverimus
wir haben gerötet
2. Person Plural
flammaveritis
ihr habet gerötet
3. Person Plural
flammaverint
sie haben gerötet
Passiv
1. Person Singular
flammatus sim
ich sei gerötet worden
2. Person Singular
flammatus sis
du seiest gerötet worden
3. Person Singular
flammatus sit
er/sie/es sei gerötet worden
1. Person Plural
flammati simus
wir seien gerötet worden
2. Person Plural
flammati sitis
ihr seiet gerötet worden
3. Person Plural
flammati sint
sie seien gerötet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
flammaveram
ich hatte gerötet
2. Person Singular
flammaveras
du hattest gerötet
3. Person Singular
flammaverat
er/sie/es hatte gerötet
1. Person Plural
flammaveramus
wir hatten gerötet
2. Person Plural
flammaveratis
ihr hattet gerötet
3. Person Plural
flammaverant
sie hatten gerötet
Passiv
1. Person Singular
flammatus eram
ich war gerötet worden
2. Person Singular
flammatus eras
du warst gerötet worden
3. Person Singular
flammatus erat
er/sie/es war gerötet worden
1. Person Plural
flammati eramus
wir waren gerötet worden
2. Person Plural
flammati eratis
ihr wart gerötet worden
3. Person Plural
flammati erant
sie waren gerötet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
flammavissem
ich hätte gerötet
2. Person Singular
flammavisses
du hättest gerötet
3. Person Singular
flammavisset
er/sie/es hätte gerötet
1. Person Plural
flammavissemus
wir hätten gerötet
2. Person Plural
flammavissetis
ihr hättet gerötet
3. Person Plural
flammavissent
sie hätten gerötet
Passiv
1. Person Singular
flammatus essem
ich wäre gerötet worden
2. Person Singular
flammatus esses
du wärest gerötet worden
3. Person Singular
flammatus esset
er/sie/es wäre gerötet worden
1. Person Plural
flammati essemus
wir wären gerötet worden
2. Person Plural
flammati essetis
ihr wäret gerötet worden
3. Person Plural
flammati essent
sie wären gerötet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
flammavero
ich werde gerötet haben
2. Person Singular
flammaveris
du wirst gerötet haben
3. Person Singular
flammaverit
er/sie/es wird gerötet haben
1. Person Plural
flammaverimus
wir werden gerötet haben
2. Person Plural
flammaveritis
ihr werdet gerötet haben
3. Person Plural
flammaverint
sie werden gerötet haben
Passiv
1. Person Singular
flammatus ero
ich werde gerötet worden sein
2. Person Singular
flammatus eris
du wirst gerötet worden sein
3. Person Singular
flammatus erit
er/sie/es wird gerötet worden sein
1. Person Plural
flammati erimus
wir werden gerötet worden sein
2. Person Plural
flammati eritis
ihr werdet gerötet worden sein
3. Person Plural
flammati erunt
sie werden gerötet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
flammare
röten
Vorzeitigkeit
flammavisse
gerötet haben
Nachzeitigkeit
flammaturum esse
röten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
flammari flammarier
gerötet werden
Vorzeitigkeit
flammatum esse
gerötet worden sein
Nachzeitigkeit
flammatum iri
künftig gerötet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
flamma
röte!
2. Person Plural
flammate
rötet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
flammato
3. Person Singular
flammato
2. Person Plural
flammatote
3. Person Plural
flammanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
flammare
das Röten
Genitiv
flammandi
des Rötens
Dativ
flammando
dem Röten
Akkusativ
flammandum
das Röten
Ablativ
flammando
durch das Röten
Vokativ
flammande
Röten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammandus
flammanda
flammandum
Genitiv
flammandi
flammandae
flammandi
Dativ
flammando
flammandae
flammando
Akkusativ
flammandum
flammandam
flammandum
Ablativ
flammando
flammanda
flammando
Vokativ
flammande
flammanda
flammandum
Plural
Nominativ
flammandi
flammandae
flammanda
Genitiv
flammandorum
flammandarum
flammandorum
Dativ
flammandis
flammandis
flammandis
Akkusativ
flammandos
flammandas
flammanda
Ablativ
flammandis
flammandis
flammandis
Vokativ
flammandi
flammandae
flammanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammans
flammans
flammans
Genitiv
flammantis
flammantis
flammantis
Dativ
flammanti
flammanti
flammanti
Akkusativ
flammantem
flammantem
flammans
Ablativ
flammanti flammante
flammanti flammante
flammanti flammante
Vokativ
flammans
flammans
flammans
Plural
Nominativ
flammantes
flammantes
flammantia
Genitiv
flammantium flammantum
flammantium flammantum
flammantium flammantum
Dativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Akkusativ
flammantes
flammantes
flammantia
Ablativ
flammantibus
flammantibus
flammantibus
Vokativ
flammantes
flammantes
flammantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammatus
flammata
flammatum
Genitiv
flammati
flammatae
flammati
Dativ
flammato
flammatae
flammato
Akkusativ
flammatum
flammatam
flammatum
Ablativ
flammato
flammata
flammato
Vokativ
flammate
flammata
flammatum
Plural
Nominativ
flammati
flammatae
flammata
Genitiv
flammatorum
flammatarum
flammatorum
Dativ
flammatis
flammatis
flammatis
Akkusativ
flammatos
flammatas
flammata
Ablativ
flammatis
flammatis
flammatis
Vokativ
flammati
flammatae
flammata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
flammaturus
flammatura
flammaturum
Genitiv
flammaturi
flammaturae
flammaturi
Dativ
flammaturo
flammaturae
flammaturo
Akkusativ
flammaturum
flammaturam
flammaturum
Ablativ
flammaturo
flammatura
flammaturo
Vokativ
flammature
flammatura
flammaturum
Plural
Nominativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Genitiv
flammaturorum
flammaturarum
flammaturorum
Dativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Akkusativ
flammaturos
flammaturas
flammatura
Ablativ
flammaturis
flammaturis
flammaturis
Vokativ
flammaturi
flammaturae
flammatura
Supina
Supin I
Supin II
flammatum
flammatu