Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
fornicare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
fornicare auch noch Formen von:
fornicari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornico
|
ich hure |
| 2. Person Singular |
fornicas
|
du hurst |
| 3. Person Singular |
fornicat
|
er/sie/es hurt |
| 1. Person Plural |
fornicamus
|
wir huren |
| 2. Person Plural |
fornicatis
|
ihr hurt |
| 3. Person Plural |
fornicant
|
sie huren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicor
|
ich werde gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicaris fornicare
|
du wirst gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicatur
|
er/sie/es wird gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicamur
|
wir werden gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicamini
|
ihr werdet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicantur
|
sie werden gehurt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicem
|
ich hure |
| 2. Person Singular |
fornices
|
du hurest |
| 3. Person Singular |
fornicet
|
er/sie/es hure |
| 1. Person Plural |
fornicemus
|
wir huren |
| 2. Person Plural |
fornicetis
|
ihr huret |
| 3. Person Plural |
fornicent
|
sie huren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicer
|
ich werde gehurt |
| 2. Person Singular |
forniceris fornicere
|
du werdest gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicetur
|
er/sie/es werde gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicemur
|
wir werden gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicemini
|
ihr werdet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicentur
|
sie werden gehurt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabam
|
ich hurte |
| 2. Person Singular |
fornicabas
|
du hurtest |
| 3. Person Singular |
fornicabat
|
er/sie/es hurte |
| 1. Person Plural |
fornicabamus
|
wir hurten |
| 2. Person Plural |
fornicabatis
|
ihr hurtet |
| 3. Person Plural |
fornicabant
|
sie hurten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabar
|
ich wurde gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicabaris fornicabare
|
du wurdest gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicabatur
|
er/sie/es wurde gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicabamur
|
wir wurden gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicabamini
|
ihr wurdet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicabantur
|
sie wurden gehurt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarem
|
ich hurte |
| 2. Person Singular |
fornicares
|
du hurtest |
| 3. Person Singular |
fornicaret
|
er/sie/es hurte |
| 1. Person Plural |
fornicaremus
|
wir hurten |
| 2. Person Plural |
fornicaretis
|
ihr hurtet |
| 3. Person Plural |
fornicarent
|
sie hurten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarer
|
ich würde gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicareris fornicarere
|
du würdest gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicaretur
|
er/sie/es würde gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicaremur
|
wir würden gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicaremini
|
ihr würdet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicarentur
|
sie würden gehurt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabo
|
ich werde huren |
| 2. Person Singular |
fornicabis
|
du wirst huren |
| 3. Person Singular |
fornicabit
|
er/sie/es wird huren |
| 1. Person Plural |
fornicabimus
|
wir werden huren |
| 2. Person Plural |
fornicabitis
|
ihr werdet huren |
| 3. Person Plural |
fornicabunt
|
sie werden huren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabor
|
ich werde gehurt werden |
| 2. Person Singular |
fornicaberis fornicabere
|
du wirst gehurt werden |
| 3. Person Singular |
fornicabitur
|
er/sie/es wird gehurt werden |
| 1. Person Plural |
fornicabimur
|
wir werden gehurt werden |
| 2. Person Plural |
fornicabimini
|
ihr werdet gehurt werden |
| 3. Person Plural |
fornicabuntur
|
sie werden gehurt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavi
|
ich habe gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicavisti
|
du hast gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicavit
|
er/sie/es hat gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicavimus
|
wir haben gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicavistis
|
ihr habt gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicaverunt fornicavere
|
sie haben gehurt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sum
|
ich bin gehurt worden |
| 2. Person Singular |
fornicatus es
|
du bist gehurt worden |
| 3. Person Singular |
fornicatus est
|
er/sie/es ist gehurt worden |
| 1. Person Plural |
fornicati sumus
|
wir sind gehurt worden |
| 2. Person Plural |
fornicati estis
|
ihr seid gehurt worden |
| 3. Person Plural |
fornicati sunt
|
sie sind gehurt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaverim
|
ich habe gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
du habest gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
er/sie/es habe gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
wir haben gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
ihr habet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
sie haben gehurt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sim
|
ich sei gehurt worden |
| 2. Person Singular |
fornicatus sis
|
du seiest gehurt worden |
| 3. Person Singular |
fornicatus sit
|
er/sie/es sei gehurt worden |
| 1. Person Plural |
fornicati simus
|
wir seien gehurt worden |
| 2. Person Plural |
fornicati sitis
|
ihr seiet gehurt worden |
| 3. Person Plural |
fornicati sint
|
sie seien gehurt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaveram
|
ich hatte gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicaveras
|
du hattest gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicaverat
|
er/sie/es hatte gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicaveramus
|
wir hatten gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicaveratis
|
ihr hattet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicaverant
|
sie hatten gehurt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus eram
|
ich war gehurt worden |
| 2. Person Singular |
fornicatus eras
|
du warst gehurt worden |
| 3. Person Singular |
fornicatus erat
|
er/sie/es war gehurt worden |
| 1. Person Plural |
fornicati eramus
|
wir waren gehurt worden |
| 2. Person Plural |
fornicati eratis
|
ihr wart gehurt worden |
| 3. Person Plural |
fornicati erant
|
sie waren gehurt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavissem
|
ich hätte gehurt |
| 2. Person Singular |
fornicavisses
|
du hättest gehurt |
| 3. Person Singular |
fornicavisset
|
er/sie/es hätte gehurt |
| 1. Person Plural |
fornicavissemus
|
wir hätten gehurt |
| 2. Person Plural |
fornicavissetis
|
ihr hättet gehurt |
| 3. Person Plural |
fornicavissent
|
sie hätten gehurt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus essem
|
ich wäre gehurt worden |
| 2. Person Singular |
fornicatus esses
|
du wärest gehurt worden |
| 3. Person Singular |
fornicatus esset
|
er/sie/es wäre gehurt worden |
| 1. Person Plural |
fornicati essemus
|
wir wären gehurt worden |
| 2. Person Plural |
fornicati essetis
|
ihr wäret gehurt worden |
| 3. Person Plural |
fornicati essent
|
sie wären gehurt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavero
|
ich werde gehurt haben |
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
du wirst gehurt haben |
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
er/sie/es wird gehurt haben |
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
wir werden gehurt haben |
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
ihr werdet gehurt haben |
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
sie werden gehurt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus ero
|
ich werde gehurt worden sein |
| 2. Person Singular |
fornicatus eris
|
du wirst gehurt worden sein |
| 3. Person Singular |
fornicatus erit
|
er/sie/es wird gehurt worden sein |
| 1. Person Plural |
fornicati erimus
|
wir werden gehurt worden sein |
| 2. Person Plural |
fornicati eritis
|
ihr werdet gehurt worden sein |
| 3. Person Plural |
fornicati erunt
|
sie werden gehurt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicare
|
huren |
| Vorzeitigkeit |
fornicavisse
|
gehurt haben |
| Nachzeitigkeit |
fornicaturum esse
|
huren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicari fornicarier
|
gehurt werden |
| Vorzeitigkeit |
fornicatum esse
|
gehurt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
fornicatum iri
|
künftig gehurt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fornica
|
hure; hur! |
| 2. Person Plural |
fornicate
|
hurt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fornicato
|
| 3. Person Singular |
fornicato
|
| 2. Person Plural |
fornicatote
|
| 3. Person Plural |
fornicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fornicare
|
das Huren |
| Genitiv |
fornicandi
|
des Hurens |
| Dativ |
fornicando
|
dem Huren |
| Akkusativ |
fornicandum
|
das Huren |
| Ablativ |
fornicando
|
durch das Huren |
| Vokativ |
fornicande
|
Huren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicandus
|
fornicanda
|
fornicandum
|
| Genitiv |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicandi
|
| Dativ |
fornicando
|
fornicandae
|
fornicando
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
fornicandam
|
fornicandum
|
| Ablativ |
fornicando
|
fornicanda
|
fornicando
|
| Vokativ |
fornicande
|
fornicanda
|
fornicandum
|
Plural
| Nominativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
| Genitiv |
fornicandorum
|
fornicandarum
|
fornicandorum
|
| Dativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Akkusativ |
fornicandos
|
fornicandas
|
fornicanda
|
| Ablativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Vokativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
| Genitiv |
fornicantis
|
fornicantis
|
fornicantis
|
| Dativ |
fornicanti
|
fornicanti
|
fornicanti
|
| Akkusativ |
fornicantem
|
fornicantem
|
fornicans
|
| Ablativ |
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
| Vokativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
Plural
| Nominativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Genitiv |
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
| Dativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Akkusativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Ablativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Vokativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicatus
|
fornicata
|
fornicatum
|
| Genitiv |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicati
|
| Dativ |
fornicato
|
fornicatae
|
fornicato
|
| Akkusativ |
fornicatum
|
fornicatam
|
fornicatum
|
| Ablativ |
fornicato
|
fornicata
|
fornicato
|
| Vokativ |
fornicate
|
fornicata
|
fornicatum
|
Plural
| Nominativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
| Genitiv |
fornicatorum
|
fornicatarum
|
fornicatorum
|
| Dativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Akkusativ |
fornicatos
|
fornicatas
|
fornicata
|
| Ablativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Vokativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicaturus
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
| Genitiv |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicaturi
|
| Dativ |
fornicaturo
|
fornicaturae
|
fornicaturo
|
| Akkusativ |
fornicaturum
|
fornicaturam
|
fornicaturum
|
| Ablativ |
fornicaturo
|
fornicatura
|
fornicaturo
|
| Vokativ |
fornicature
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
Plural
| Nominativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
| Genitiv |
fornicaturorum
|
fornicaturarum
|
fornicaturorum
|
| Dativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Akkusativ |
fornicaturos
|
fornicaturas
|
fornicatura
|
| Ablativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Vokativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fornicatum
|
fornicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornico
|
|
| 2. Person Singular |
fornicas
|
|
| 3. Person Singular |
fornicat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicamus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicatis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicor
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaris fornicare
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicamur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicamini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicem
|
|
| 2. Person Singular |
fornices
|
|
| 3. Person Singular |
fornicet
|
|
| 1. Person Plural |
fornicemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicer
|
|
| 2. Person Singular |
forniceris fornicere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicetur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicemur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicemini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabam
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabas
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabar
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabaris fornicabare
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicares
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaret
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarer
|
|
| 2. Person Singular |
fornicareris fornicarere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabo
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabis
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabor
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaberis fornicabere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavi
|
|
| 2. Person Singular |
fornicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
fornicavit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverunt fornicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
fornicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
fornicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavero
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fornicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fornicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicari fornicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fornicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fornicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fornica
|
! |
| 2. Person Plural |
fornicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fornicato
|
| 3. Person Singular |
fornicato
|
| 2. Person Plural |
fornicatote
|
| 3. Person Plural |
fornicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fornicare
|
|
| Genitiv |
fornicandi
|
|
| Dativ |
fornicando
|
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
|
| Ablativ |
fornicando
|
|
| Vokativ |
fornicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicandus
|
fornicanda
|
fornicandum
|
| Genitiv |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicandi
|
| Dativ |
fornicando
|
fornicandae
|
fornicando
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
fornicandam
|
fornicandum
|
| Ablativ |
fornicando
|
fornicanda
|
fornicando
|
| Vokativ |
fornicande
|
fornicanda
|
fornicandum
|
Plural
| Nominativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
| Genitiv |
fornicandorum
|
fornicandarum
|
fornicandorum
|
| Dativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Akkusativ |
fornicandos
|
fornicandas
|
fornicanda
|
| Ablativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Vokativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
| Genitiv |
fornicantis
|
fornicantis
|
fornicantis
|
| Dativ |
fornicanti
|
fornicanti
|
fornicanti
|
| Akkusativ |
fornicantem
|
fornicantem
|
fornicans
|
| Ablativ |
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
| Vokativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
Plural
| Nominativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Genitiv |
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
| Dativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Akkusativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Ablativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Vokativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicatus
|
fornicata
|
fornicatum
|
| Genitiv |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicati
|
| Dativ |
fornicato
|
fornicatae
|
fornicato
|
| Akkusativ |
fornicatum
|
fornicatam
|
fornicatum
|
| Ablativ |
fornicato
|
fornicata
|
fornicato
|
| Vokativ |
fornicate
|
fornicata
|
fornicatum
|
Plural
| Nominativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
| Genitiv |
fornicatorum
|
fornicatarum
|
fornicatorum
|
| Dativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Akkusativ |
fornicatos
|
fornicatas
|
fornicata
|
| Ablativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Vokativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicaturus
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
| Genitiv |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicaturi
|
| Dativ |
fornicaturo
|
fornicaturae
|
fornicaturo
|
| Akkusativ |
fornicaturum
|
fornicaturam
|
fornicaturum
|
| Ablativ |
fornicaturo
|
fornicatura
|
fornicaturo
|
| Vokativ |
fornicature
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
Plural
| Nominativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
| Genitiv |
fornicaturorum
|
fornicaturarum
|
fornicaturorum
|
| Dativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Akkusativ |
fornicaturos
|
fornicaturas
|
fornicatura
|
| Ablativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Vokativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fornicatum
|
fornicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornico
|
|
| 2. Person Singular |
fornicas
|
|
| 3. Person Singular |
fornicat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicamus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicatis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicor
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaris fornicare
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicamur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicamini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicem
|
|
| 2. Person Singular |
fornices
|
|
| 3. Person Singular |
fornicet
|
|
| 1. Person Plural |
fornicemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicer
|
|
| 2. Person Singular |
forniceris fornicere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicetur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicemur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicemini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabam
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabas
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabar
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabaris fornicabare
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicares
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaret
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarer
|
|
| 2. Person Singular |
fornicareris fornicarere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabo
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabis
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabor
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaberis fornicabere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavi
|
|
| 2. Person Singular |
fornicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
fornicavit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverunt fornicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
fornicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
fornicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavero
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fornicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fornicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicari fornicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fornicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fornicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fornica
|
! |
| 2. Person Plural |
fornicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fornicato
|
| 3. Person Singular |
fornicato
|
| 2. Person Plural |
fornicatote
|
| 3. Person Plural |
fornicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fornicare
|
|
| Genitiv |
fornicandi
|
|
| Dativ |
fornicando
|
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
|
| Ablativ |
fornicando
|
|
| Vokativ |
fornicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicandus
|
fornicanda
|
fornicandum
|
| Genitiv |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicandi
|
| Dativ |
fornicando
|
fornicandae
|
fornicando
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
fornicandam
|
fornicandum
|
| Ablativ |
fornicando
|
fornicanda
|
fornicando
|
| Vokativ |
fornicande
|
fornicanda
|
fornicandum
|
Plural
| Nominativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
| Genitiv |
fornicandorum
|
fornicandarum
|
fornicandorum
|
| Dativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Akkusativ |
fornicandos
|
fornicandas
|
fornicanda
|
| Ablativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Vokativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
| Genitiv |
fornicantis
|
fornicantis
|
fornicantis
|
| Dativ |
fornicanti
|
fornicanti
|
fornicanti
|
| Akkusativ |
fornicantem
|
fornicantem
|
fornicans
|
| Ablativ |
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
| Vokativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
Plural
| Nominativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Genitiv |
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
| Dativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Akkusativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Ablativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Vokativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicatus
|
fornicata
|
fornicatum
|
| Genitiv |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicati
|
| Dativ |
fornicato
|
fornicatae
|
fornicato
|
| Akkusativ |
fornicatum
|
fornicatam
|
fornicatum
|
| Ablativ |
fornicato
|
fornicata
|
fornicato
|
| Vokativ |
fornicate
|
fornicata
|
fornicatum
|
Plural
| Nominativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
| Genitiv |
fornicatorum
|
fornicatarum
|
fornicatorum
|
| Dativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Akkusativ |
fornicatos
|
fornicatas
|
fornicata
|
| Ablativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Vokativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicaturus
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
| Genitiv |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicaturi
|
| Dativ |
fornicaturo
|
fornicaturae
|
fornicaturo
|
| Akkusativ |
fornicaturum
|
fornicaturam
|
fornicaturum
|
| Ablativ |
fornicaturo
|
fornicatura
|
fornicaturo
|
| Vokativ |
fornicature
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
Plural
| Nominativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
| Genitiv |
fornicaturorum
|
fornicaturarum
|
fornicaturorum
|
| Dativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Akkusativ |
fornicaturos
|
fornicaturas
|
fornicatura
|
| Ablativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Vokativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fornicatum
|
fornicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornico
|
|
| 2. Person Singular |
fornicas
|
|
| 3. Person Singular |
fornicat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicamus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicatis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicor
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaris fornicare
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicamur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicamini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicem
|
|
| 2. Person Singular |
fornices
|
|
| 3. Person Singular |
fornicet
|
|
| 1. Person Plural |
fornicemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicer
|
|
| 2. Person Singular |
forniceris fornicere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicetur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicemur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicemini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabam
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabas
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabar
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabaris fornicabare
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicares
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaret
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicarer
|
|
| 2. Person Singular |
fornicareris fornicarere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabo
|
|
| 2. Person Singular |
fornicabis
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicabor
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaberis fornicabere
|
|
| 3. Person Singular |
fornicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fornicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fornicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fornicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavi
|
|
| 2. Person Singular |
fornicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
fornicavit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverunt fornicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
fornicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
fornicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicavero
|
|
| 2. Person Singular |
fornicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fornicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fornicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fornicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fornicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fornicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fornicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fornicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fornicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fornicari fornicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fornicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fornicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fornica
|
! |
| 2. Person Plural |
fornicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fornicato
|
| 3. Person Singular |
fornicato
|
| 2. Person Plural |
fornicatote
|
| 3. Person Plural |
fornicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fornicare
|
|
| Genitiv |
fornicandi
|
|
| Dativ |
fornicando
|
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
|
| Ablativ |
fornicando
|
|
| Vokativ |
fornicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicandus
|
fornicanda
|
fornicandum
|
| Genitiv |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicandi
|
| Dativ |
fornicando
|
fornicandae
|
fornicando
|
| Akkusativ |
fornicandum
|
fornicandam
|
fornicandum
|
| Ablativ |
fornicando
|
fornicanda
|
fornicando
|
| Vokativ |
fornicande
|
fornicanda
|
fornicandum
|
Plural
| Nominativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
| Genitiv |
fornicandorum
|
fornicandarum
|
fornicandorum
|
| Dativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Akkusativ |
fornicandos
|
fornicandas
|
fornicanda
|
| Ablativ |
fornicandis
|
fornicandis
|
fornicandis
|
| Vokativ |
fornicandi
|
fornicandae
|
fornicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
| Genitiv |
fornicantis
|
fornicantis
|
fornicantis
|
| Dativ |
fornicanti
|
fornicanti
|
fornicanti
|
| Akkusativ |
fornicantem
|
fornicantem
|
fornicans
|
| Ablativ |
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
fornicanti fornicante
|
| Vokativ |
fornicans
|
fornicans
|
fornicans
|
Plural
| Nominativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Genitiv |
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
fornicantium fornicantum
|
| Dativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Akkusativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
| Ablativ |
fornicantibus
|
fornicantibus
|
fornicantibus
|
| Vokativ |
fornicantes
|
fornicantes
|
fornicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicatus
|
fornicata
|
fornicatum
|
| Genitiv |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicati
|
| Dativ |
fornicato
|
fornicatae
|
fornicato
|
| Akkusativ |
fornicatum
|
fornicatam
|
fornicatum
|
| Ablativ |
fornicato
|
fornicata
|
fornicato
|
| Vokativ |
fornicate
|
fornicata
|
fornicatum
|
Plural
| Nominativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
| Genitiv |
fornicatorum
|
fornicatarum
|
fornicatorum
|
| Dativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Akkusativ |
fornicatos
|
fornicatas
|
fornicata
|
| Ablativ |
fornicatis
|
fornicatis
|
fornicatis
|
| Vokativ |
fornicati
|
fornicatae
|
fornicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fornicaturus
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
| Genitiv |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicaturi
|
| Dativ |
fornicaturo
|
fornicaturae
|
fornicaturo
|
| Akkusativ |
fornicaturum
|
fornicaturam
|
fornicaturum
|
| Ablativ |
fornicaturo
|
fornicatura
|
fornicaturo
|
| Vokativ |
fornicature
|
fornicatura
|
fornicaturum
|
Plural
| Nominativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
| Genitiv |
fornicaturorum
|
fornicaturarum
|
fornicaturorum
|
| Dativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Akkusativ |
fornicaturos
|
fornicaturas
|
fornicatura
|
| Ablativ |
fornicaturis
|
fornicaturis
|
fornicaturis
|
| Vokativ |
fornicaturi
|
fornicaturae
|
fornicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fornicatum
|
fornicatu
|