Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuno
|
ich beglücke |
| 2. Person Singular |
fortunas
|
du beglückst |
| 3. Person Singular |
fortunat
|
er/sie/es beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunamus
|
wir beglücken |
| 2. Person Plural |
fortunatis
|
ihr beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunant
|
sie beglücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunor
|
ich werde beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunaris fortunare
|
du wirst beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunatur
|
er/sie/es wird beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunamur
|
wir werden beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunamini
|
ihr werdet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunantur
|
sie werden beglückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunem
|
ich beglücke |
| 2. Person Singular |
fortunes
|
du beglückest |
| 3. Person Singular |
fortunet
|
er/sie/es beglücke |
| 1. Person Plural |
fortunemus
|
wir beglücken |
| 2. Person Plural |
fortunetis
|
ihr beglücket |
| 3. Person Plural |
fortunent
|
sie beglücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuner
|
ich werde beglückt |
| 2. Person Singular |
fortuneris fortunere
|
du werdest beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunetur
|
er/sie/es werde beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunemur
|
wir werden beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunemini
|
ihr werdet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunentur
|
sie werden beglückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabam
|
ich beglückte |
| 2. Person Singular |
fortunabas
|
du beglücktest |
| 3. Person Singular |
fortunabat
|
er/sie/es beglückte |
| 1. Person Plural |
fortunabamus
|
wir beglückten |
| 2. Person Plural |
fortunabatis
|
ihr beglücktet |
| 3. Person Plural |
fortunabant
|
sie beglückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabar
|
ich wurde beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunabaris fortunabare
|
du wurdest beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunabatur
|
er/sie/es wurde beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunabamur
|
wir wurden beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunabamini
|
ihr wurdet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunabantur
|
sie wurden beglückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarem
|
ich beglückte |
| 2. Person Singular |
fortunares
|
du beglücktest |
| 3. Person Singular |
fortunaret
|
er/sie/es beglückte |
| 1. Person Plural |
fortunaremus
|
wir beglückten |
| 2. Person Plural |
fortunaretis
|
ihr beglücktet |
| 3. Person Plural |
fortunarent
|
sie beglückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarer
|
ich würde beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunareris fortunarere
|
du würdest beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunaretur
|
er/sie/es würde beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunaremur
|
wir würden beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunaremini
|
ihr würdet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunarentur
|
sie würden beglückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabo
|
ich werde beglücken |
| 2. Person Singular |
fortunabis
|
du wirst beglücken |
| 3. Person Singular |
fortunabit
|
er/sie/es wird beglücken |
| 1. Person Plural |
fortunabimus
|
wir werden beglücken |
| 2. Person Plural |
fortunabitis
|
ihr werdet beglücken |
| 3. Person Plural |
fortunabunt
|
sie werden beglücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabor
|
ich werde beglückt werden |
| 2. Person Singular |
fortunaberis fortunabere
|
du wirst beglückt werden |
| 3. Person Singular |
fortunabitur
|
er/sie/es wird beglückt werden |
| 1. Person Plural |
fortunabimur
|
wir werden beglückt werden |
| 2. Person Plural |
fortunabimini
|
ihr werdet beglückt werden |
| 3. Person Plural |
fortunabuntur
|
sie werden beglückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavi
|
ich habe beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunavisti
|
du hast beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunavit
|
er/sie/es hat beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunavimus
|
wir haben beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunavistis
|
ihr habt beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunaverunt fortunavere
|
sie haben beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sum
|
ich bin beglückt worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus es
|
du bist beglückt worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus est
|
er/sie/es ist beglückt worden |
| 1. Person Plural |
fortunati sumus
|
wir sind beglückt worden |
| 2. Person Plural |
fortunati estis
|
ihr seid beglückt worden |
| 3. Person Plural |
fortunati sunt
|
sie sind beglückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaverim
|
ich habe beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
du habest beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
er/sie/es habe beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
wir haben beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
ihr habet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
sie haben beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sim
|
ich sei beglückt worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus sis
|
du seiest beglückt worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus sit
|
er/sie/es sei beglückt worden |
| 1. Person Plural |
fortunati simus
|
wir seien beglückt worden |
| 2. Person Plural |
fortunati sitis
|
ihr seiet beglückt worden |
| 3. Person Plural |
fortunati sint
|
sie seien beglückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaveram
|
ich hatte beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunaveras
|
du hattest beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunaverat
|
er/sie/es hatte beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunaveramus
|
wir hatten beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunaveratis
|
ihr hattet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunaverant
|
sie hatten beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus eram
|
ich war beglückt worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus eras
|
du warst beglückt worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus erat
|
er/sie/es war beglückt worden |
| 1. Person Plural |
fortunati eramus
|
wir waren beglückt worden |
| 2. Person Plural |
fortunati eratis
|
ihr wart beglückt worden |
| 3. Person Plural |
fortunati erant
|
sie waren beglückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavissem
|
ich hätte beglückt |
| 2. Person Singular |
fortunavisses
|
du hättest beglückt |
| 3. Person Singular |
fortunavisset
|
er/sie/es hätte beglückt |
| 1. Person Plural |
fortunavissemus
|
wir hätten beglückt |
| 2. Person Plural |
fortunavissetis
|
ihr hättet beglückt |
| 3. Person Plural |
fortunavissent
|
sie hätten beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus essem
|
ich wäre beglückt worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus esses
|
du wärest beglückt worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus esset
|
er/sie/es wäre beglückt worden |
| 1. Person Plural |
fortunati essemus
|
wir wären beglückt worden |
| 2. Person Plural |
fortunati essetis
|
ihr wäret beglückt worden |
| 3. Person Plural |
fortunati essent
|
sie wären beglückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavero
|
ich werde beglückt haben |
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
du wirst beglückt haben |
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
er/sie/es wird beglückt haben |
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
wir werden beglückt haben |
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
ihr werdet beglückt haben |
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
sie werden beglückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus ero
|
ich werde beglückt worden sein |
| 2. Person Singular |
fortunatus eris
|
du wirst beglückt worden sein |
| 3. Person Singular |
fortunatus erit
|
er/sie/es wird beglückt worden sein |
| 1. Person Plural |
fortunati erimus
|
wir werden beglückt worden sein |
| 2. Person Plural |
fortunati eritis
|
ihr werdet beglückt worden sein |
| 3. Person Plural |
fortunati erunt
|
sie werden beglückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunare
|
beglücken |
| Vorzeitigkeit |
fortunavisse
|
beglückt haben |
| Nachzeitigkeit |
fortunaturum esse
|
beglücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunari fortunarier
|
beglückt werden |
| Vorzeitigkeit |
fortunatum esse
|
beglückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
fortunatum iri
|
künftig beglückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fortuna
|
beglücke; beglück! |
| 2. Person Plural |
fortunate
|
beglückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fortunato
|
| 3. Person Singular |
fortunato
|
| 2. Person Plural |
fortunatote
|
| 3. Person Plural |
fortunanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fortunare
|
das Beglücken |
| Genitiv |
fortunandi
|
des Beglückens |
| Dativ |
fortunando
|
dem Beglücken |
| Akkusativ |
fortunandum
|
das Beglücken |
| Ablativ |
fortunando
|
durch das Beglücken |
| Vokativ |
fortunande
|
Beglücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunandus
|
fortunanda
|
fortunandum
|
| Genitiv |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunandi
|
| Dativ |
fortunando
|
fortunandae
|
fortunando
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
fortunandam
|
fortunandum
|
| Ablativ |
fortunando
|
fortunanda
|
fortunando
|
| Vokativ |
fortunande
|
fortunanda
|
fortunandum
|
Plural
| Nominativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
| Genitiv |
fortunandorum
|
fortunandarum
|
fortunandorum
|
| Dativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Akkusativ |
fortunandos
|
fortunandas
|
fortunanda
|
| Ablativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Vokativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
| Genitiv |
fortunantis
|
fortunantis
|
fortunantis
|
| Dativ |
fortunanti
|
fortunanti
|
fortunanti
|
| Akkusativ |
fortunantem
|
fortunantem
|
fortunans
|
| Ablativ |
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
| Vokativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
Plural
| Nominativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Genitiv |
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
| Dativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Akkusativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Ablativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Vokativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunatus
|
fortunata
|
fortunatum
|
| Genitiv |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunati
|
| Dativ |
fortunato
|
fortunatae
|
fortunato
|
| Akkusativ |
fortunatum
|
fortunatam
|
fortunatum
|
| Ablativ |
fortunato
|
fortunata
|
fortunato
|
| Vokativ |
fortunate
|
fortunata
|
fortunatum
|
Plural
| Nominativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
| Genitiv |
fortunatorum
|
fortunatarum
|
fortunatorum
|
| Dativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Akkusativ |
fortunatos
|
fortunatas
|
fortunata
|
| Ablativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Vokativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunaturus
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
| Genitiv |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunaturi
|
| Dativ |
fortunaturo
|
fortunaturae
|
fortunaturo
|
| Akkusativ |
fortunaturum
|
fortunaturam
|
fortunaturum
|
| Ablativ |
fortunaturo
|
fortunatura
|
fortunaturo
|
| Vokativ |
fortunature
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
Plural
| Nominativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
| Genitiv |
fortunaturorum
|
fortunaturarum
|
fortunaturorum
|
| Dativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Akkusativ |
fortunaturos
|
fortunaturas
|
fortunatura
|
| Ablativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Vokativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fortunatum
|
fortunatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuno
|
ich gebe |
| 2. Person Singular |
fortunas
|
du gibst |
| 3. Person Singular |
fortunat
|
er/sie/es gibt |
| 1. Person Plural |
fortunamus
|
wir geben |
| 2. Person Plural |
fortunatis
|
ihr gebt |
| 3. Person Plural |
fortunant
|
sie geben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunor
|
ich werde gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunaris fortunare
|
du wirst gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunatur
|
er/sie/es wird gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunamur
|
wir werden gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunamini
|
ihr werdet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunantur
|
sie werden gegeben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunem
|
ich gebe |
| 2. Person Singular |
fortunes
|
du gebest |
| 3. Person Singular |
fortunet
|
er/sie/es gebe |
| 1. Person Plural |
fortunemus
|
wir geben |
| 2. Person Plural |
fortunetis
|
ihr gebet |
| 3. Person Plural |
fortunent
|
sie geben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuner
|
ich werde gegeben |
| 2. Person Singular |
fortuneris fortunere
|
du werdest gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunetur
|
er/sie/es werde gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunemur
|
wir werden gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunemini
|
ihr werdet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunentur
|
sie werden gegeben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabam
|
ich gab |
| 2. Person Singular |
fortunabas
|
du gabst |
| 3. Person Singular |
fortunabat
|
er/sie/es gab |
| 1. Person Plural |
fortunabamus
|
wir gaben |
| 2. Person Plural |
fortunabatis
|
ihr gabt |
| 3. Person Plural |
fortunabant
|
sie gaben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabar
|
ich wurde gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunabaris fortunabare
|
du wurdest gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunabatur
|
er/sie/es wurde gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunabamur
|
wir wurden gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunabamini
|
ihr wurdet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunabantur
|
sie wurden gegeben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarem
|
ich gäbe |
| 2. Person Singular |
fortunares
|
du gäbest |
| 3. Person Singular |
fortunaret
|
er/sie/es gäbe |
| 1. Person Plural |
fortunaremus
|
wir gäben |
| 2. Person Plural |
fortunaretis
|
ihr gäbet |
| 3. Person Plural |
fortunarent
|
sie gäben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarer
|
ich würde gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunareris fortunarere
|
du würdest gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunaretur
|
er/sie/es würde gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunaremur
|
wir würden gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunaremini
|
ihr würdet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunarentur
|
sie würden gegeben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabo
|
ich werde geben |
| 2. Person Singular |
fortunabis
|
du wirst geben |
| 3. Person Singular |
fortunabit
|
er/sie/es wird geben |
| 1. Person Plural |
fortunabimus
|
wir werden geben |
| 2. Person Plural |
fortunabitis
|
ihr werdet geben |
| 3. Person Plural |
fortunabunt
|
sie werden geben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabor
|
ich werde gegeben werden |
| 2. Person Singular |
fortunaberis fortunabere
|
du wirst gegeben werden |
| 3. Person Singular |
fortunabitur
|
er/sie/es wird gegeben werden |
| 1. Person Plural |
fortunabimur
|
wir werden gegeben werden |
| 2. Person Plural |
fortunabimini
|
ihr werdet gegeben werden |
| 3. Person Plural |
fortunabuntur
|
sie werden gegeben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavi
|
ich habe gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunavisti
|
du hast gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunavit
|
er/sie/es hat gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunavimus
|
wir haben gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunavistis
|
ihr habt gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunaverunt fortunavere
|
sie haben gegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sum
|
ich bin gegeben worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus es
|
du bist gegeben worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus est
|
er/sie/es ist gegeben worden |
| 1. Person Plural |
fortunati sumus
|
wir sind gegeben worden |
| 2. Person Plural |
fortunati estis
|
ihr seid gegeben worden |
| 3. Person Plural |
fortunati sunt
|
sie sind gegeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaverim
|
ich habe gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
du habest gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
er/sie/es habe gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
wir haben gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
ihr habet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
sie haben gegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sim
|
ich sei gegeben worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus sis
|
du seiest gegeben worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus sit
|
er/sie/es sei gegeben worden |
| 1. Person Plural |
fortunati simus
|
wir seien gegeben worden |
| 2. Person Plural |
fortunati sitis
|
ihr seiet gegeben worden |
| 3. Person Plural |
fortunati sint
|
sie seien gegeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaveram
|
ich hatte gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunaveras
|
du hattest gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunaverat
|
er/sie/es hatte gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunaveramus
|
wir hatten gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunaveratis
|
ihr hattet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunaverant
|
sie hatten gegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus eram
|
ich war gegeben worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus eras
|
du warst gegeben worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus erat
|
er/sie/es war gegeben worden |
| 1. Person Plural |
fortunati eramus
|
wir waren gegeben worden |
| 2. Person Plural |
fortunati eratis
|
ihr wart gegeben worden |
| 3. Person Plural |
fortunati erant
|
sie waren gegeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavissem
|
ich hätte gegeben |
| 2. Person Singular |
fortunavisses
|
du hättest gegeben |
| 3. Person Singular |
fortunavisset
|
er/sie/es hätte gegeben |
| 1. Person Plural |
fortunavissemus
|
wir hätten gegeben |
| 2. Person Plural |
fortunavissetis
|
ihr hättet gegeben |
| 3. Person Plural |
fortunavissent
|
sie hätten gegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus essem
|
ich wäre gegeben worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus esses
|
du wärest gegeben worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus esset
|
er/sie/es wäre gegeben worden |
| 1. Person Plural |
fortunati essemus
|
wir wären gegeben worden |
| 2. Person Plural |
fortunati essetis
|
ihr wäret gegeben worden |
| 3. Person Plural |
fortunati essent
|
sie wären gegeben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavero
|
ich werde gegeben haben |
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
du wirst gegeben haben |
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
er/sie/es wird gegeben haben |
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
wir werden gegeben haben |
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
ihr werdet gegeben haben |
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
sie werden gegeben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus ero
|
ich werde gegeben worden sein |
| 2. Person Singular |
fortunatus eris
|
du wirst gegeben worden sein |
| 3. Person Singular |
fortunatus erit
|
er/sie/es wird gegeben worden sein |
| 1. Person Plural |
fortunati erimus
|
wir werden gegeben worden sein |
| 2. Person Plural |
fortunati eritis
|
ihr werdet gegeben worden sein |
| 3. Person Plural |
fortunati erunt
|
sie werden gegeben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunare
|
geben |
| Vorzeitigkeit |
fortunavisse
|
gegeben haben |
| Nachzeitigkeit |
fortunaturum esse
|
geben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunari fortunarier
|
gegeben werden |
| Vorzeitigkeit |
fortunatum esse
|
gegeben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
fortunatum iri
|
künftig gegeben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fortuna
|
gib! |
| 2. Person Plural |
fortunate
|
gebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fortunato
|
| 3. Person Singular |
fortunato
|
| 2. Person Plural |
fortunatote
|
| 3. Person Plural |
fortunanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fortunare
|
das Geben |
| Genitiv |
fortunandi
|
des Gebens |
| Dativ |
fortunando
|
dem Geben |
| Akkusativ |
fortunandum
|
das Geben |
| Ablativ |
fortunando
|
durch das Geben |
| Vokativ |
fortunande
|
Geben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunandus
|
fortunanda
|
fortunandum
|
| Genitiv |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunandi
|
| Dativ |
fortunando
|
fortunandae
|
fortunando
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
fortunandam
|
fortunandum
|
| Ablativ |
fortunando
|
fortunanda
|
fortunando
|
| Vokativ |
fortunande
|
fortunanda
|
fortunandum
|
Plural
| Nominativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
| Genitiv |
fortunandorum
|
fortunandarum
|
fortunandorum
|
| Dativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Akkusativ |
fortunandos
|
fortunandas
|
fortunanda
|
| Ablativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Vokativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
| Genitiv |
fortunantis
|
fortunantis
|
fortunantis
|
| Dativ |
fortunanti
|
fortunanti
|
fortunanti
|
| Akkusativ |
fortunantem
|
fortunantem
|
fortunans
|
| Ablativ |
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
| Vokativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
Plural
| Nominativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Genitiv |
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
| Dativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Akkusativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Ablativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Vokativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunatus
|
fortunata
|
fortunatum
|
| Genitiv |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunati
|
| Dativ |
fortunato
|
fortunatae
|
fortunato
|
| Akkusativ |
fortunatum
|
fortunatam
|
fortunatum
|
| Ablativ |
fortunato
|
fortunata
|
fortunato
|
| Vokativ |
fortunate
|
fortunata
|
fortunatum
|
Plural
| Nominativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
| Genitiv |
fortunatorum
|
fortunatarum
|
fortunatorum
|
| Dativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Akkusativ |
fortunatos
|
fortunatas
|
fortunata
|
| Ablativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Vokativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunaturus
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
| Genitiv |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunaturi
|
| Dativ |
fortunaturo
|
fortunaturae
|
fortunaturo
|
| Akkusativ |
fortunaturum
|
fortunaturam
|
fortunaturum
|
| Ablativ |
fortunaturo
|
fortunatura
|
fortunaturo
|
| Vokativ |
fortunature
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
Plural
| Nominativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
| Genitiv |
fortunaturorum
|
fortunaturarum
|
fortunaturorum
|
| Dativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Akkusativ |
fortunaturos
|
fortunaturas
|
fortunatura
|
| Ablativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Vokativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fortunatum
|
fortunatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuno
|
|
| 2. Person Singular |
fortunas
|
|
| 3. Person Singular |
fortunat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunamus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunatis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunor
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaris fortunare
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunamur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunamini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunes
|
|
| 3. Person Singular |
fortunet
|
|
| 1. Person Plural |
fortunemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuner
|
|
| 2. Person Singular |
fortuneris fortunere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunetur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunemur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunemini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabam
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabas
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabar
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabaris fortunabare
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunares
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaret
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaremus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaretis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarer
|
|
| 2. Person Singular |
fortunareris fortunarere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaretur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaremur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaremini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabo
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabis
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabor
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaberis fortunabere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavi
|
|
| 2. Person Singular |
fortunavisti
|
|
| 3. Person Singular |
fortunavit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunavimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunavistis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverunt fortunavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus es
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus est
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaverim
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaveram
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveras
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavissem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunavisses
|
|
| 3. Person Singular |
fortunavisset
|
|
| 1. Person Plural |
fortunavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavero
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fortunavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fortunaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunari fortunarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fortunatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fortunatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fortuna
|
! |
| 2. Person Plural |
fortunate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fortunato
|
| 3. Person Singular |
fortunato
|
| 2. Person Plural |
fortunatote
|
| 3. Person Plural |
fortunanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fortunare
|
|
| Genitiv |
fortunandi
|
|
| Dativ |
fortunando
|
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
|
| Ablativ |
fortunando
|
|
| Vokativ |
fortunande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunandus
|
fortunanda
|
fortunandum
|
| Genitiv |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunandi
|
| Dativ |
fortunando
|
fortunandae
|
fortunando
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
fortunandam
|
fortunandum
|
| Ablativ |
fortunando
|
fortunanda
|
fortunando
|
| Vokativ |
fortunande
|
fortunanda
|
fortunandum
|
Plural
| Nominativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
| Genitiv |
fortunandorum
|
fortunandarum
|
fortunandorum
|
| Dativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Akkusativ |
fortunandos
|
fortunandas
|
fortunanda
|
| Ablativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Vokativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
| Genitiv |
fortunantis
|
fortunantis
|
fortunantis
|
| Dativ |
fortunanti
|
fortunanti
|
fortunanti
|
| Akkusativ |
fortunantem
|
fortunantem
|
fortunans
|
| Ablativ |
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
| Vokativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
Plural
| Nominativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Genitiv |
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
| Dativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Akkusativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Ablativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Vokativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunatus
|
fortunata
|
fortunatum
|
| Genitiv |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunati
|
| Dativ |
fortunato
|
fortunatae
|
fortunato
|
| Akkusativ |
fortunatum
|
fortunatam
|
fortunatum
|
| Ablativ |
fortunato
|
fortunata
|
fortunato
|
| Vokativ |
fortunate
|
fortunata
|
fortunatum
|
Plural
| Nominativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
| Genitiv |
fortunatorum
|
fortunatarum
|
fortunatorum
|
| Dativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Akkusativ |
fortunatos
|
fortunatas
|
fortunata
|
| Ablativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Vokativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunaturus
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
| Genitiv |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunaturi
|
| Dativ |
fortunaturo
|
fortunaturae
|
fortunaturo
|
| Akkusativ |
fortunaturum
|
fortunaturam
|
fortunaturum
|
| Ablativ |
fortunaturo
|
fortunatura
|
fortunaturo
|
| Vokativ |
fortunature
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
Plural
| Nominativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
| Genitiv |
fortunaturorum
|
fortunaturarum
|
fortunaturorum
|
| Dativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Akkusativ |
fortunaturos
|
fortunaturas
|
fortunatura
|
| Ablativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Vokativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fortunatum
|
fortunatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuno
|
|
| 2. Person Singular |
fortunas
|
|
| 3. Person Singular |
fortunat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunamus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunatis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunor
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaris fortunare
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunamur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunamini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunes
|
|
| 3. Person Singular |
fortunet
|
|
| 1. Person Plural |
fortunemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuner
|
|
| 2. Person Singular |
fortuneris fortunere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunetur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunemur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunemini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabam
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabas
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabar
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabaris fortunabare
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunares
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaret
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaremus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaretis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarer
|
|
| 2. Person Singular |
fortunareris fortunarere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaretur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaremur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaremini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabo
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabis
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabor
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaberis fortunabere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavi
|
|
| 2. Person Singular |
fortunavisti
|
|
| 3. Person Singular |
fortunavit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunavimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunavistis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverunt fortunavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus es
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus est
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaverim
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaveram
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveras
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavissem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunavisses
|
|
| 3. Person Singular |
fortunavisset
|
|
| 1. Person Plural |
fortunavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavero
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fortunavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fortunaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunari fortunarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fortunatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fortunatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fortuna
|
! |
| 2. Person Plural |
fortunate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fortunato
|
| 3. Person Singular |
fortunato
|
| 2. Person Plural |
fortunatote
|
| 3. Person Plural |
fortunanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fortunare
|
|
| Genitiv |
fortunandi
|
|
| Dativ |
fortunando
|
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
|
| Ablativ |
fortunando
|
|
| Vokativ |
fortunande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunandus
|
fortunanda
|
fortunandum
|
| Genitiv |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunandi
|
| Dativ |
fortunando
|
fortunandae
|
fortunando
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
fortunandam
|
fortunandum
|
| Ablativ |
fortunando
|
fortunanda
|
fortunando
|
| Vokativ |
fortunande
|
fortunanda
|
fortunandum
|
Plural
| Nominativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
| Genitiv |
fortunandorum
|
fortunandarum
|
fortunandorum
|
| Dativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Akkusativ |
fortunandos
|
fortunandas
|
fortunanda
|
| Ablativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Vokativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
| Genitiv |
fortunantis
|
fortunantis
|
fortunantis
|
| Dativ |
fortunanti
|
fortunanti
|
fortunanti
|
| Akkusativ |
fortunantem
|
fortunantem
|
fortunans
|
| Ablativ |
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
| Vokativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
Plural
| Nominativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Genitiv |
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
| Dativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Akkusativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Ablativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Vokativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunatus
|
fortunata
|
fortunatum
|
| Genitiv |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunati
|
| Dativ |
fortunato
|
fortunatae
|
fortunato
|
| Akkusativ |
fortunatum
|
fortunatam
|
fortunatum
|
| Ablativ |
fortunato
|
fortunata
|
fortunato
|
| Vokativ |
fortunate
|
fortunata
|
fortunatum
|
Plural
| Nominativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
| Genitiv |
fortunatorum
|
fortunatarum
|
fortunatorum
|
| Dativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Akkusativ |
fortunatos
|
fortunatas
|
fortunata
|
| Ablativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Vokativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunaturus
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
| Genitiv |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunaturi
|
| Dativ |
fortunaturo
|
fortunaturae
|
fortunaturo
|
| Akkusativ |
fortunaturum
|
fortunaturam
|
fortunaturum
|
| Ablativ |
fortunaturo
|
fortunatura
|
fortunaturo
|
| Vokativ |
fortunature
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
Plural
| Nominativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
| Genitiv |
fortunaturorum
|
fortunaturarum
|
fortunaturorum
|
| Dativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Akkusativ |
fortunaturos
|
fortunaturas
|
fortunatura
|
| Ablativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Vokativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fortunatum
|
fortunatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuno
|
|
| 2. Person Singular |
fortunas
|
|
| 3. Person Singular |
fortunat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunamus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunatis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunor
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaris fortunare
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunamur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunamini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunes
|
|
| 3. Person Singular |
fortunet
|
|
| 1. Person Plural |
fortunemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuner
|
|
| 2. Person Singular |
fortuneris fortunere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunetur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunemur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunemini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabam
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabas
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabar
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabaris fortunabare
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunares
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaret
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaremus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaretis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarer
|
|
| 2. Person Singular |
fortunareris fortunarere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaretur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaremur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaremini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabo
|
|
| 2. Person Singular |
fortunabis
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabor
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaberis fortunabere
|
|
| 3. Person Singular |
fortunabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fortunabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fortunabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fortunabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavi
|
|
| 2. Person Singular |
fortunavisti
|
|
| 3. Person Singular |
fortunavit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunavimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunavistis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverunt fortunavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus es
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus est
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaverim
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaveram
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveras
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavissem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunavisses
|
|
| 3. Person Singular |
fortunavisset
|
|
| 1. Person Plural |
fortunavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavero
|
|
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fortunatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fortunatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fortunati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fortunati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fortunati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fortunavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fortunaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunari fortunarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fortunatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fortunatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fortuna
|
! |
| 2. Person Plural |
fortunate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fortunato
|
| 3. Person Singular |
fortunato
|
| 2. Person Plural |
fortunatote
|
| 3. Person Plural |
fortunanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fortunare
|
|
| Genitiv |
fortunandi
|
|
| Dativ |
fortunando
|
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
|
| Ablativ |
fortunando
|
|
| Vokativ |
fortunande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunandus
|
fortunanda
|
fortunandum
|
| Genitiv |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunandi
|
| Dativ |
fortunando
|
fortunandae
|
fortunando
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
fortunandam
|
fortunandum
|
| Ablativ |
fortunando
|
fortunanda
|
fortunando
|
| Vokativ |
fortunande
|
fortunanda
|
fortunandum
|
Plural
| Nominativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
| Genitiv |
fortunandorum
|
fortunandarum
|
fortunandorum
|
| Dativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Akkusativ |
fortunandos
|
fortunandas
|
fortunanda
|
| Ablativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Vokativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
| Genitiv |
fortunantis
|
fortunantis
|
fortunantis
|
| Dativ |
fortunanti
|
fortunanti
|
fortunanti
|
| Akkusativ |
fortunantem
|
fortunantem
|
fortunans
|
| Ablativ |
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
| Vokativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
Plural
| Nominativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Genitiv |
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
| Dativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Akkusativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Ablativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Vokativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunatus
|
fortunata
|
fortunatum
|
| Genitiv |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunati
|
| Dativ |
fortunato
|
fortunatae
|
fortunato
|
| Akkusativ |
fortunatum
|
fortunatam
|
fortunatum
|
| Ablativ |
fortunato
|
fortunata
|
fortunato
|
| Vokativ |
fortunate
|
fortunata
|
fortunatum
|
Plural
| Nominativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
| Genitiv |
fortunatorum
|
fortunatarum
|
fortunatorum
|
| Dativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Akkusativ |
fortunatos
|
fortunatas
|
fortunata
|
| Ablativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Vokativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunaturus
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
| Genitiv |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunaturi
|
| Dativ |
fortunaturo
|
fortunaturae
|
fortunaturo
|
| Akkusativ |
fortunaturum
|
fortunaturam
|
fortunaturum
|
| Ablativ |
fortunaturo
|
fortunatura
|
fortunaturo
|
| Vokativ |
fortunature
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
Plural
| Nominativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
| Genitiv |
fortunaturorum
|
fortunaturarum
|
fortunaturorum
|
| Dativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Akkusativ |
fortunaturos
|
fortunaturas
|
fortunatura
|
| Ablativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Vokativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fortunatum
|
fortunatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuno
|
ich segne |
| 2. Person Singular |
fortunas
|
du segnest |
| 3. Person Singular |
fortunat
|
er/sie/es segnet |
| 1. Person Plural |
fortunamus
|
wir segnen |
| 2. Person Plural |
fortunatis
|
ihr segnet |
| 3. Person Plural |
fortunant
|
sie segnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunor
|
ich werde gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunaris fortunare
|
du wirst gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunatur
|
er/sie/es wird gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunamur
|
wir werden gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunamini
|
ihr werdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunantur
|
sie werden gesegnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunem
|
ich segne |
| 2. Person Singular |
fortunes
|
du segnest |
| 3. Person Singular |
fortunet
|
er/sie/es segne |
| 1. Person Plural |
fortunemus
|
wir segnen |
| 2. Person Plural |
fortunetis
|
ihr segnet |
| 3. Person Plural |
fortunent
|
sie segnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortuner
|
ich werde gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortuneris fortunere
|
du werdest gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunetur
|
er/sie/es werde gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunemur
|
wir werden gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunemini
|
ihr werdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunentur
|
sie werden gesegnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabam
|
ich segnete |
| 2. Person Singular |
fortunabas
|
du segnetest |
| 3. Person Singular |
fortunabat
|
er/sie/es segnete |
| 1. Person Plural |
fortunabamus
|
wir segneten |
| 2. Person Plural |
fortunabatis
|
ihr segnetet |
| 3. Person Plural |
fortunabant
|
sie segneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabar
|
ich wurde gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunabaris fortunabare
|
du wurdest gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunabatur
|
er/sie/es wurde gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunabamur
|
wir wurden gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunabamini
|
ihr wurdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunabantur
|
sie wurden gesegnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarem
|
ich segnete |
| 2. Person Singular |
fortunares
|
du segnetest |
| 3. Person Singular |
fortunaret
|
er/sie/es segnete |
| 1. Person Plural |
fortunaremus
|
wir segneten |
| 2. Person Plural |
fortunaretis
|
ihr segnetet |
| 3. Person Plural |
fortunarent
|
sie segneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunarer
|
ich würde gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunareris fortunarere
|
du würdest gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunaretur
|
er/sie/es würde gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunaremur
|
wir würden gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunaremini
|
ihr würdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunarentur
|
sie würden gesegnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabo
|
ich werde segnen |
| 2. Person Singular |
fortunabis
|
du wirst segnen |
| 3. Person Singular |
fortunabit
|
er/sie/es wird segnen |
| 1. Person Plural |
fortunabimus
|
wir werden segnen |
| 2. Person Plural |
fortunabitis
|
ihr werdet segnen |
| 3. Person Plural |
fortunabunt
|
sie werden segnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunabor
|
ich werde gesegnet werden |
| 2. Person Singular |
fortunaberis fortunabere
|
du wirst gesegnet werden |
| 3. Person Singular |
fortunabitur
|
er/sie/es wird gesegnet werden |
| 1. Person Plural |
fortunabimur
|
wir werden gesegnet werden |
| 2. Person Plural |
fortunabimini
|
ihr werdet gesegnet werden |
| 3. Person Plural |
fortunabuntur
|
sie werden gesegnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavi
|
ich habe gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunavisti
|
du hast gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunavit
|
er/sie/es hat gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunavimus
|
wir haben gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunavistis
|
ihr habt gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunaverunt fortunavere
|
sie haben gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sum
|
ich bin gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus es
|
du bist gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus est
|
er/sie/es ist gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
fortunati sumus
|
wir sind gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
fortunati estis
|
ihr seid gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
fortunati sunt
|
sie sind gesegnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaverim
|
ich habe gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
du habest gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
er/sie/es habe gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
wir haben gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
ihr habet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
sie haben gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus sim
|
ich sei gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus sis
|
du seiest gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus sit
|
er/sie/es sei gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
fortunati simus
|
wir seien gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
fortunati sitis
|
ihr seiet gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
fortunati sint
|
sie seien gesegnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunaveram
|
ich hatte gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunaveras
|
du hattest gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunaverat
|
er/sie/es hatte gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunaveramus
|
wir hatten gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunaveratis
|
ihr hattet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunaverant
|
sie hatten gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus eram
|
ich war gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus eras
|
du warst gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus erat
|
er/sie/es war gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
fortunati eramus
|
wir waren gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
fortunati eratis
|
ihr wart gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
fortunati erant
|
sie waren gesegnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavissem
|
ich hätte gesegnet |
| 2. Person Singular |
fortunavisses
|
du hättest gesegnet |
| 3. Person Singular |
fortunavisset
|
er/sie/es hätte gesegnet |
| 1. Person Plural |
fortunavissemus
|
wir hätten gesegnet |
| 2. Person Plural |
fortunavissetis
|
ihr hättet gesegnet |
| 3. Person Plural |
fortunavissent
|
sie hätten gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus essem
|
ich wäre gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
fortunatus esses
|
du wärest gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
fortunatus esset
|
er/sie/es wäre gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
fortunati essemus
|
wir wären gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
fortunati essetis
|
ihr wäret gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
fortunati essent
|
sie wären gesegnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunavero
|
ich werde gesegnet haben |
| 2. Person Singular |
fortunaveris
|
du wirst gesegnet haben |
| 3. Person Singular |
fortunaverit
|
er/sie/es wird gesegnet haben |
| 1. Person Plural |
fortunaverimus
|
wir werden gesegnet haben |
| 2. Person Plural |
fortunaveritis
|
ihr werdet gesegnet haben |
| 3. Person Plural |
fortunaverint
|
sie werden gesegnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fortunatus ero
|
ich werde gesegnet worden sein |
| 2. Person Singular |
fortunatus eris
|
du wirst gesegnet worden sein |
| 3. Person Singular |
fortunatus erit
|
er/sie/es wird gesegnet worden sein |
| 1. Person Plural |
fortunati erimus
|
wir werden gesegnet worden sein |
| 2. Person Plural |
fortunati eritis
|
ihr werdet gesegnet worden sein |
| 3. Person Plural |
fortunati erunt
|
sie werden gesegnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunare
|
segnen |
| Vorzeitigkeit |
fortunavisse
|
gesegnet haben |
| Nachzeitigkeit |
fortunaturum esse
|
segnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fortunari fortunarier
|
gesegnet werden |
| Vorzeitigkeit |
fortunatum esse
|
gesegnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
fortunatum iri
|
künftig gesegnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fortuna
|
segne! |
| 2. Person Plural |
fortunate
|
segnet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fortunato
|
| 3. Person Singular |
fortunato
|
| 2. Person Plural |
fortunatote
|
| 3. Person Plural |
fortunanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fortunare
|
das Segnen |
| Genitiv |
fortunandi
|
des Segnens |
| Dativ |
fortunando
|
dem Segnen |
| Akkusativ |
fortunandum
|
das Segnen |
| Ablativ |
fortunando
|
durch das Segnen |
| Vokativ |
fortunande
|
Segnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunandus
|
fortunanda
|
fortunandum
|
| Genitiv |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunandi
|
| Dativ |
fortunando
|
fortunandae
|
fortunando
|
| Akkusativ |
fortunandum
|
fortunandam
|
fortunandum
|
| Ablativ |
fortunando
|
fortunanda
|
fortunando
|
| Vokativ |
fortunande
|
fortunanda
|
fortunandum
|
Plural
| Nominativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
| Genitiv |
fortunandorum
|
fortunandarum
|
fortunandorum
|
| Dativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Akkusativ |
fortunandos
|
fortunandas
|
fortunanda
|
| Ablativ |
fortunandis
|
fortunandis
|
fortunandis
|
| Vokativ |
fortunandi
|
fortunandae
|
fortunanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
| Genitiv |
fortunantis
|
fortunantis
|
fortunantis
|
| Dativ |
fortunanti
|
fortunanti
|
fortunanti
|
| Akkusativ |
fortunantem
|
fortunantem
|
fortunans
|
| Ablativ |
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
fortunanti fortunante
|
| Vokativ |
fortunans
|
fortunans
|
fortunans
|
Plural
| Nominativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Genitiv |
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
fortunantium fortunantum
|
| Dativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Akkusativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
| Ablativ |
fortunantibus
|
fortunantibus
|
fortunantibus
|
| Vokativ |
fortunantes
|
fortunantes
|
fortunantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunatus
|
fortunata
|
fortunatum
|
| Genitiv |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunati
|
| Dativ |
fortunato
|
fortunatae
|
fortunato
|
| Akkusativ |
fortunatum
|
fortunatam
|
fortunatum
|
| Ablativ |
fortunato
|
fortunata
|
fortunato
|
| Vokativ |
fortunate
|
fortunata
|
fortunatum
|
Plural
| Nominativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
| Genitiv |
fortunatorum
|
fortunatarum
|
fortunatorum
|
| Dativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Akkusativ |
fortunatos
|
fortunatas
|
fortunata
|
| Ablativ |
fortunatis
|
fortunatis
|
fortunatis
|
| Vokativ |
fortunati
|
fortunatae
|
fortunata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fortunaturus
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
| Genitiv |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunaturi
|
| Dativ |
fortunaturo
|
fortunaturae
|
fortunaturo
|
| Akkusativ |
fortunaturum
|
fortunaturam
|
fortunaturum
|
| Ablativ |
fortunaturo
|
fortunatura
|
fortunaturo
|
| Vokativ |
fortunature
|
fortunatura
|
fortunaturum
|
Plural
| Nominativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
| Genitiv |
fortunaturorum
|
fortunaturarum
|
fortunaturorum
|
| Dativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Akkusativ |
fortunaturos
|
fortunaturas
|
fortunatura
|
| Ablativ |
fortunaturis
|
fortunaturis
|
fortunaturis
|
| Vokativ |
fortunaturi
|
fortunaturae
|
fortunatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fortunatum
|
fortunatu
|