Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
fortunare (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
fortunatus auch noch Formen von:
fortunatus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
beglücken
geben
Glück geben
glücklich machen
Glück und Segen
segnen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortuno
ich beglücke
2. Person Singular
fortunas
du beglückst
3. Person Singular
fortunat
er/sie/es beglückt
1. Person Plural
fortunamus
wir beglücken
2. Person Plural
fortunatis
ihr beglückt
3. Person Plural
fortunant
sie beglücken
Passiv
1. Person Singular
fortunor
ich werde beglückt
2. Person Singular
fortunaris fortunare
du wirst beglückt
3. Person Singular
fortunatur
er/sie/es wird beglückt
1. Person Plural
fortunamur
wir werden beglückt
2. Person Plural
fortunamini
ihr werdet beglückt
3. Person Plural
fortunantur
sie werden beglückt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunem
ich beglücke
2. Person Singular
fortunes
du beglückest
3. Person Singular
fortunet
er/sie/es beglücke
1. Person Plural
fortunemus
wir beglücken
2. Person Plural
fortunetis
ihr beglücket
3. Person Plural
fortunent
sie beglücken
Passiv
1. Person Singular
fortuner
ich werde beglückt
2. Person Singular
fortuneris fortunere
du werdest beglückt
3. Person Singular
fortunetur
er/sie/es werde beglückt
1. Person Plural
fortunemur
wir werden beglückt
2. Person Plural
fortunemini
ihr werdet beglückt
3. Person Plural
fortunentur
sie werden beglückt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunabam
ich beglückte
2. Person Singular
fortunabas
du beglücktest
3. Person Singular
fortunabat
er/sie/es beglückte
1. Person Plural
fortunabamus
wir beglückten
2. Person Plural
fortunabatis
ihr beglücktet
3. Person Plural
fortunabant
sie beglückten
Passiv
1. Person Singular
fortunabar
ich wurde beglückt
2. Person Singular
fortunabaris fortunabare
du wurdest beglückt
3. Person Singular
fortunabatur
er/sie/es wurde beglückt
1. Person Plural
fortunabamur
wir wurden beglückt
2. Person Plural
fortunabamini
ihr wurdet beglückt
3. Person Plural
fortunabantur
sie wurden beglückt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunarem
ich beglückte
2. Person Singular
fortunares
du beglücktest
3. Person Singular
fortunaret
er/sie/es beglückte
1. Person Plural
fortunaremus
wir beglückten
2. Person Plural
fortunaretis
ihr beglücktet
3. Person Plural
fortunarent
sie beglückten
Passiv
1. Person Singular
fortunarer
ich würde beglückt
2. Person Singular
fortunareris fortunarere
du würdest beglückt
3. Person Singular
fortunaretur
er/sie/es würde beglückt
1. Person Plural
fortunaremur
wir würden beglückt
2. Person Plural
fortunaremini
ihr würdet beglückt
3. Person Plural
fortunarentur
sie würden beglückt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
fortunabo
ich werde beglücken
2. Person Singular
fortunabis
du wirst beglücken
3. Person Singular
fortunabit
er/sie/es wird beglücken
1. Person Plural
fortunabimus
wir werden beglücken
2. Person Plural
fortunabitis
ihr werdet beglücken
3. Person Plural
fortunabunt
sie werden beglücken
Passiv
1. Person Singular
fortunabor
ich werde beglückt werden
2. Person Singular
fortunaberis fortunabere
du wirst beglückt werden
3. Person Singular
fortunabitur
er/sie/es wird beglückt werden
1. Person Plural
fortunabimur
wir werden beglückt werden
2. Person Plural
fortunabimini
ihr werdet beglückt werden
3. Person Plural
fortunabuntur
sie werden beglückt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunavi
ich habe beglückt
2. Person Singular
fortunavisti
du hast beglückt
3. Person Singular
fortunavit
er/sie/es hat beglückt
1. Person Plural
fortunavimus
wir haben beglückt
2. Person Plural
fortunavistis
ihr habt beglückt
3. Person Plural
fortunaverunt fortunavere
sie haben beglückt
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sum
ich bin beglückt worden
2. Person Singular
fortunatus es
du bist beglückt worden
3. Person Singular
fortunatus est
er/sie/es ist beglückt worden
1. Person Plural
fortunati sumus
wir sind beglückt worden
2. Person Plural
fortunati estis
ihr seid beglückt worden
3. Person Plural
fortunati sunt
sie sind beglückt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunaverim
ich habe beglückt
2. Person Singular
fortunaveris
du habest beglückt
3. Person Singular
fortunaverit
er/sie/es habe beglückt
1. Person Plural
fortunaverimus
wir haben beglückt
2. Person Plural
fortunaveritis
ihr habet beglückt
3. Person Plural
fortunaverint
sie haben beglückt
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sim
ich sei beglückt worden
2. Person Singular
fortunatus sis
du seiest beglückt worden
3. Person Singular
fortunatus sit
er/sie/es sei beglückt worden
1. Person Plural
fortunati simus
wir seien beglückt worden
2. Person Plural
fortunati sitis
ihr seiet beglückt worden
3. Person Plural
fortunati sint
sie seien beglückt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunaveram
ich hatte beglückt
2. Person Singular
fortunaveras
du hattest beglückt
3. Person Singular
fortunaverat
er/sie/es hatte beglückt
1. Person Plural
fortunaveramus
wir hatten beglückt
2. Person Plural
fortunaveratis
ihr hattet beglückt
3. Person Plural
fortunaverant
sie hatten beglückt
Passiv
1. Person Singular
fortunatus eram
ich war beglückt worden
2. Person Singular
fortunatus eras
du warst beglückt worden
3. Person Singular
fortunatus erat
er/sie/es war beglückt worden
1. Person Plural
fortunati eramus
wir waren beglückt worden
2. Person Plural
fortunati eratis
ihr wart beglückt worden
3. Person Plural
fortunati erant
sie waren beglückt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunavissem
ich hätte beglückt
2. Person Singular
fortunavisses
du hättest beglückt
3. Person Singular
fortunavisset
er/sie/es hätte beglückt
1. Person Plural
fortunavissemus
wir hätten beglückt
2. Person Plural
fortunavissetis
ihr hättet beglückt
3. Person Plural
fortunavissent
sie hätten beglückt
Passiv
1. Person Singular
fortunatus essem
ich wäre beglückt worden
2. Person Singular
fortunatus esses
du wärest beglückt worden
3. Person Singular
fortunatus esset
er/sie/es wäre beglückt worden
1. Person Plural
fortunati essemus
wir wären beglückt worden
2. Person Plural
fortunati essetis
ihr wäret beglückt worden
3. Person Plural
fortunati essent
sie wären beglückt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
fortunavero
ich werde beglückt haben
2. Person Singular
fortunaveris
du wirst beglückt haben
3. Person Singular
fortunaverit
er/sie/es wird beglückt haben
1. Person Plural
fortunaverimus
wir werden beglückt haben
2. Person Plural
fortunaveritis
ihr werdet beglückt haben
3. Person Plural
fortunaverint
sie werden beglückt haben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus ero
ich werde beglückt worden sein
2. Person Singular
fortunatus eris
du wirst beglückt worden sein
3. Person Singular
fortunatus erit
er/sie/es wird beglückt worden sein
1. Person Plural
fortunati erimus
wir werden beglückt worden sein
2. Person Plural
fortunati eritis
ihr werdet beglückt worden sein
3. Person Plural
fortunati erunt
sie werden beglückt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
fortunare
beglücken
Vorzeitigkeit
fortunavisse
beglückt haben
Nachzeitigkeit
fortunaturum esse
beglücken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
fortunari fortunarier
beglückt werden
Vorzeitigkeit
fortunatum esse
beglückt worden sein
Nachzeitigkeit
fortunatum iri
künftig beglückt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
fortuna
beglücke; beglück!
2. Person Plural
fortunate
beglückt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
fortunato
3. Person Singular
fortunato
2. Person Plural
fortunatote
3. Person Plural
fortunanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
fortunare
das Beglücken
Genitiv
fortunandi
des Beglückens
Dativ
fortunando
dem Beglücken
Akkusativ
fortunandum
das Beglücken
Ablativ
fortunando
durch das Beglücken
Vokativ
fortunande
Beglücken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunandus
fortunanda
fortunandum
Genitiv
fortunandi
fortunandae
fortunandi
Dativ
fortunando
fortunandae
fortunando
Akkusativ
fortunandum
fortunandam
fortunandum
Ablativ
fortunando
fortunanda
fortunando
Vokativ
fortunande
fortunanda
fortunandum
Plural
Nominativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Genitiv
fortunandorum
fortunandarum
fortunandorum
Dativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Akkusativ
fortunandos
fortunandas
fortunanda
Ablativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Vokativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunans
fortunans
fortunans
Genitiv
fortunantis
fortunantis
fortunantis
Dativ
fortunanti
fortunanti
fortunanti
Akkusativ
fortunantem
fortunantem
fortunans
Ablativ
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
Vokativ
fortunans
fortunans
fortunans
Plural
Nominativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Genitiv
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
Dativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Akkusativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Ablativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Vokativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunatus
fortunata
fortunatum
Genitiv
fortunati
fortunatae
fortunati
Dativ
fortunato
fortunatae
fortunato
Akkusativ
fortunatum
fortunatam
fortunatum
Ablativ
fortunato
fortunata
fortunato
Vokativ
fortunate
fortunata
fortunatum
Plural
Nominativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Genitiv
fortunatorum
fortunatarum
fortunatorum
Dativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Akkusativ
fortunatos
fortunatas
fortunata
Ablativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Vokativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunaturus
fortunatura
fortunaturum
Genitiv
fortunaturi
fortunaturae
fortunaturi
Dativ
fortunaturo
fortunaturae
fortunaturo
Akkusativ
fortunaturum
fortunaturam
fortunaturum
Ablativ
fortunaturo
fortunatura
fortunaturo
Vokativ
fortunature
fortunatura
fortunaturum
Plural
Nominativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Genitiv
fortunaturorum
fortunaturarum
fortunaturorum
Dativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Akkusativ
fortunaturos
fortunaturas
fortunatura
Ablativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Vokativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Supina
Supin I
Supin II
fortunatum
fortunatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortuno
ich gebe
2. Person Singular
fortunas
du gibst
3. Person Singular
fortunat
er/sie/es gibt
1. Person Plural
fortunamus
wir geben
2. Person Plural
fortunatis
ihr gebt
3. Person Plural
fortunant
sie geben
Passiv
1. Person Singular
fortunor
ich werde gegeben
2. Person Singular
fortunaris fortunare
du wirst gegeben
3. Person Singular
fortunatur
er/sie/es wird gegeben
1. Person Plural
fortunamur
wir werden gegeben
2. Person Plural
fortunamini
ihr werdet gegeben
3. Person Plural
fortunantur
sie werden gegeben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunem
ich gebe
2. Person Singular
fortunes
du gebest
3. Person Singular
fortunet
er/sie/es gebe
1. Person Plural
fortunemus
wir geben
2. Person Plural
fortunetis
ihr gebet
3. Person Plural
fortunent
sie geben
Passiv
1. Person Singular
fortuner
ich werde gegeben
2. Person Singular
fortuneris fortunere
du werdest gegeben
3. Person Singular
fortunetur
er/sie/es werde gegeben
1. Person Plural
fortunemur
wir werden gegeben
2. Person Plural
fortunemini
ihr werdet gegeben
3. Person Plural
fortunentur
sie werden gegeben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunabam
ich gab
2. Person Singular
fortunabas
du gabst
3. Person Singular
fortunabat
er/sie/es gab
1. Person Plural
fortunabamus
wir gaben
2. Person Plural
fortunabatis
ihr gabt
3. Person Plural
fortunabant
sie gaben
Passiv
1. Person Singular
fortunabar
ich wurde gegeben
2. Person Singular
fortunabaris fortunabare
du wurdest gegeben
3. Person Singular
fortunabatur
er/sie/es wurde gegeben
1. Person Plural
fortunabamur
wir wurden gegeben
2. Person Plural
fortunabamini
ihr wurdet gegeben
3. Person Plural
fortunabantur
sie wurden gegeben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunarem
ich gäbe
2. Person Singular
fortunares
du gäbest
3. Person Singular
fortunaret
er/sie/es gäbe
1. Person Plural
fortunaremus
wir gäben
2. Person Plural
fortunaretis
ihr gäbet
3. Person Plural
fortunarent
sie gäben
Passiv
1. Person Singular
fortunarer
ich würde gegeben
2. Person Singular
fortunareris fortunarere
du würdest gegeben
3. Person Singular
fortunaretur
er/sie/es würde gegeben
1. Person Plural
fortunaremur
wir würden gegeben
2. Person Plural
fortunaremini
ihr würdet gegeben
3. Person Plural
fortunarentur
sie würden gegeben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
fortunabo
ich werde geben
2. Person Singular
fortunabis
du wirst geben
3. Person Singular
fortunabit
er/sie/es wird geben
1. Person Plural
fortunabimus
wir werden geben
2. Person Plural
fortunabitis
ihr werdet geben
3. Person Plural
fortunabunt
sie werden geben
Passiv
1. Person Singular
fortunabor
ich werde gegeben werden
2. Person Singular
fortunaberis fortunabere
du wirst gegeben werden
3. Person Singular
fortunabitur
er/sie/es wird gegeben werden
1. Person Plural
fortunabimur
wir werden gegeben werden
2. Person Plural
fortunabimini
ihr werdet gegeben werden
3. Person Plural
fortunabuntur
sie werden gegeben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunavi
ich habe gegeben
2. Person Singular
fortunavisti
du hast gegeben
3. Person Singular
fortunavit
er/sie/es hat gegeben
1. Person Plural
fortunavimus
wir haben gegeben
2. Person Plural
fortunavistis
ihr habt gegeben
3. Person Plural
fortunaverunt fortunavere
sie haben gegeben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sum
ich bin gegeben worden
2. Person Singular
fortunatus es
du bist gegeben worden
3. Person Singular
fortunatus est
er/sie/es ist gegeben worden
1. Person Plural
fortunati sumus
wir sind gegeben worden
2. Person Plural
fortunati estis
ihr seid gegeben worden
3. Person Plural
fortunati sunt
sie sind gegeben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunaverim
ich habe gegeben
2. Person Singular
fortunaveris
du habest gegeben
3. Person Singular
fortunaverit
er/sie/es habe gegeben
1. Person Plural
fortunaverimus
wir haben gegeben
2. Person Plural
fortunaveritis
ihr habet gegeben
3. Person Plural
fortunaverint
sie haben gegeben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sim
ich sei gegeben worden
2. Person Singular
fortunatus sis
du seiest gegeben worden
3. Person Singular
fortunatus sit
er/sie/es sei gegeben worden
1. Person Plural
fortunati simus
wir seien gegeben worden
2. Person Plural
fortunati sitis
ihr seiet gegeben worden
3. Person Plural
fortunati sint
sie seien gegeben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunaveram
ich hatte gegeben
2. Person Singular
fortunaveras
du hattest gegeben
3. Person Singular
fortunaverat
er/sie/es hatte gegeben
1. Person Plural
fortunaveramus
wir hatten gegeben
2. Person Plural
fortunaveratis
ihr hattet gegeben
3. Person Plural
fortunaverant
sie hatten gegeben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus eram
ich war gegeben worden
2. Person Singular
fortunatus eras
du warst gegeben worden
3. Person Singular
fortunatus erat
er/sie/es war gegeben worden
1. Person Plural
fortunati eramus
wir waren gegeben worden
2. Person Plural
fortunati eratis
ihr wart gegeben worden
3. Person Plural
fortunati erant
sie waren gegeben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunavissem
ich hätte gegeben
2. Person Singular
fortunavisses
du hättest gegeben
3. Person Singular
fortunavisset
er/sie/es hätte gegeben
1. Person Plural
fortunavissemus
wir hätten gegeben
2. Person Plural
fortunavissetis
ihr hättet gegeben
3. Person Plural
fortunavissent
sie hätten gegeben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus essem
ich wäre gegeben worden
2. Person Singular
fortunatus esses
du wärest gegeben worden
3. Person Singular
fortunatus esset
er/sie/es wäre gegeben worden
1. Person Plural
fortunati essemus
wir wären gegeben worden
2. Person Plural
fortunati essetis
ihr wäret gegeben worden
3. Person Plural
fortunati essent
sie wären gegeben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
fortunavero
ich werde gegeben haben
2. Person Singular
fortunaveris
du wirst gegeben haben
3. Person Singular
fortunaverit
er/sie/es wird gegeben haben
1. Person Plural
fortunaverimus
wir werden gegeben haben
2. Person Plural
fortunaveritis
ihr werdet gegeben haben
3. Person Plural
fortunaverint
sie werden gegeben haben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus ero
ich werde gegeben worden sein
2. Person Singular
fortunatus eris
du wirst gegeben worden sein
3. Person Singular
fortunatus erit
er/sie/es wird gegeben worden sein
1. Person Plural
fortunati erimus
wir werden gegeben worden sein
2. Person Plural
fortunati eritis
ihr werdet gegeben worden sein
3. Person Plural
fortunati erunt
sie werden gegeben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
fortunare
geben
Vorzeitigkeit
fortunavisse
gegeben haben
Nachzeitigkeit
fortunaturum esse
geben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
fortunari fortunarier
gegeben werden
Vorzeitigkeit
fortunatum esse
gegeben worden sein
Nachzeitigkeit
fortunatum iri
künftig gegeben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
fortuna
gib!
2. Person Plural
fortunate
gebt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
fortunato
3. Person Singular
fortunato
2. Person Plural
fortunatote
3. Person Plural
fortunanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
fortunare
das Geben
Genitiv
fortunandi
des Gebens
Dativ
fortunando
dem Geben
Akkusativ
fortunandum
das Geben
Ablativ
fortunando
durch das Geben
Vokativ
fortunande
Geben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunandus
fortunanda
fortunandum
Genitiv
fortunandi
fortunandae
fortunandi
Dativ
fortunando
fortunandae
fortunando
Akkusativ
fortunandum
fortunandam
fortunandum
Ablativ
fortunando
fortunanda
fortunando
Vokativ
fortunande
fortunanda
fortunandum
Plural
Nominativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Genitiv
fortunandorum
fortunandarum
fortunandorum
Dativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Akkusativ
fortunandos
fortunandas
fortunanda
Ablativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Vokativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunans
fortunans
fortunans
Genitiv
fortunantis
fortunantis
fortunantis
Dativ
fortunanti
fortunanti
fortunanti
Akkusativ
fortunantem
fortunantem
fortunans
Ablativ
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
Vokativ
fortunans
fortunans
fortunans
Plural
Nominativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Genitiv
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
Dativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Akkusativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Ablativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Vokativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunatus
fortunata
fortunatum
Genitiv
fortunati
fortunatae
fortunati
Dativ
fortunato
fortunatae
fortunato
Akkusativ
fortunatum
fortunatam
fortunatum
Ablativ
fortunato
fortunata
fortunato
Vokativ
fortunate
fortunata
fortunatum
Plural
Nominativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Genitiv
fortunatorum
fortunatarum
fortunatorum
Dativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Akkusativ
fortunatos
fortunatas
fortunata
Ablativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Vokativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunaturus
fortunatura
fortunaturum
Genitiv
fortunaturi
fortunaturae
fortunaturi
Dativ
fortunaturo
fortunaturae
fortunaturo
Akkusativ
fortunaturum
fortunaturam
fortunaturum
Ablativ
fortunaturo
fortunatura
fortunaturo
Vokativ
fortunature
fortunatura
fortunaturum
Plural
Nominativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Genitiv
fortunaturorum
fortunaturarum
fortunaturorum
Dativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Akkusativ
fortunaturos
fortunaturas
fortunatura
Ablativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Vokativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Supina
Supin I
Supin II
fortunatum
fortunatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortuno
2. Person Singular
fortunas
3. Person Singular
fortunat
1. Person Plural
fortunamus
2. Person Plural
fortunatis
3. Person Plural
fortunant
Passiv
1. Person Singular
fortunor
2. Person Singular
fortunaris fortunare
3. Person Singular
fortunatur
1. Person Plural
fortunamur
2. Person Plural
fortunamini
3. Person Plural
fortunantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunem
2. Person Singular
fortunes
3. Person Singular
fortunet
1. Person Plural
fortunemus
2. Person Plural
fortunetis
3. Person Plural
fortunent
Passiv
1. Person Singular
fortuner
2. Person Singular
fortuneris fortunere
3. Person Singular
fortunetur
1. Person Plural
fortunemur
2. Person Plural
fortunemini
3. Person Plural
fortunentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunabam
2. Person Singular
fortunabas
3. Person Singular
fortunabat
1. Person Plural
fortunabamus
2. Person Plural
fortunabatis
3. Person Plural
fortunabant
Passiv
1. Person Singular
fortunabar
2. Person Singular
fortunabaris fortunabare
3. Person Singular
fortunabatur
1. Person Plural
fortunabamur
2. Person Plural
fortunabamini
3. Person Plural
fortunabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunarem
2. Person Singular
fortunares
3. Person Singular
fortunaret
1. Person Plural
fortunaremus
2. Person Plural
fortunaretis
3. Person Plural
fortunarent
Passiv
1. Person Singular
fortunarer
2. Person Singular
fortunareris fortunarere
3. Person Singular
fortunaretur
1. Person Plural
fortunaremur
2. Person Plural
fortunaremini
3. Person Plural
fortunarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
fortunabo
2. Person Singular
fortunabis
3. Person Singular
fortunabit
1. Person Plural
fortunabimus
2. Person Plural
fortunabitis
3. Person Plural
fortunabunt
Passiv
1. Person Singular
fortunabor
2. Person Singular
fortunaberis fortunabere
3. Person Singular
fortunabitur
1. Person Plural
fortunabimur
2. Person Plural
fortunabimini
3. Person Plural
fortunabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunavi
2. Person Singular
fortunavisti
3. Person Singular
fortunavit
1. Person Plural
fortunavimus
2. Person Plural
fortunavistis
3. Person Plural
fortunaverunt fortunavere
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sum
2. Person Singular
fortunatus es
3. Person Singular
fortunatus est
1. Person Plural
fortunati sumus
2. Person Plural
fortunati estis
3. Person Plural
fortunati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunaverim
2. Person Singular
fortunaveris
3. Person Singular
fortunaverit
1. Person Plural
fortunaverimus
2. Person Plural
fortunaveritis
3. Person Plural
fortunaverint
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sim
2. Person Singular
fortunatus sis
3. Person Singular
fortunatus sit
1. Person Plural
fortunati simus
2. Person Plural
fortunati sitis
3. Person Plural
fortunati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunaveram
2. Person Singular
fortunaveras
3. Person Singular
fortunaverat
1. Person Plural
fortunaveramus
2. Person Plural
fortunaveratis
3. Person Plural
fortunaverant
Passiv
1. Person Singular
fortunatus eram
2. Person Singular
fortunatus eras
3. Person Singular
fortunatus erat
1. Person Plural
fortunati eramus
2. Person Plural
fortunati eratis
3. Person Plural
fortunati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunavissem
2. Person Singular
fortunavisses
3. Person Singular
fortunavisset
1. Person Plural
fortunavissemus
2. Person Plural
fortunavissetis
3. Person Plural
fortunavissent
Passiv
1. Person Singular
fortunatus essem
2. Person Singular
fortunatus esses
3. Person Singular
fortunatus esset
1. Person Plural
fortunati essemus
2. Person Plural
fortunati essetis
3. Person Plural
fortunati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
fortunavero
2. Person Singular
fortunaveris
3. Person Singular
fortunaverit
1. Person Plural
fortunaverimus
2. Person Plural
fortunaveritis
3. Person Plural
fortunaverint
Passiv
1. Person Singular
fortunatus ero
2. Person Singular
fortunatus eris
3. Person Singular
fortunatus erit
1. Person Plural
fortunati erimus
2. Person Plural
fortunati eritis
3. Person Plural
fortunati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
fortunare
Vorzeitigkeit
fortunavisse
Nachzeitigkeit
fortunaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
fortunari fortunarier
Vorzeitigkeit
fortunatum esse
Nachzeitigkeit
fortunatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
fortuna
!
2. Person Plural
fortunate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
fortunato
3. Person Singular
fortunato
2. Person Plural
fortunatote
3. Person Plural
fortunanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
fortunare
Genitiv
fortunandi
Dativ
fortunando
Akkusativ
fortunandum
Ablativ
fortunando
Vokativ
fortunande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunandus
fortunanda
fortunandum
Genitiv
fortunandi
fortunandae
fortunandi
Dativ
fortunando
fortunandae
fortunando
Akkusativ
fortunandum
fortunandam
fortunandum
Ablativ
fortunando
fortunanda
fortunando
Vokativ
fortunande
fortunanda
fortunandum
Plural
Nominativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Genitiv
fortunandorum
fortunandarum
fortunandorum
Dativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Akkusativ
fortunandos
fortunandas
fortunanda
Ablativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Vokativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunans
fortunans
fortunans
Genitiv
fortunantis
fortunantis
fortunantis
Dativ
fortunanti
fortunanti
fortunanti
Akkusativ
fortunantem
fortunantem
fortunans
Ablativ
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
Vokativ
fortunans
fortunans
fortunans
Plural
Nominativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Genitiv
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
Dativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Akkusativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Ablativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Vokativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunatus
fortunata
fortunatum
Genitiv
fortunati
fortunatae
fortunati
Dativ
fortunato
fortunatae
fortunato
Akkusativ
fortunatum
fortunatam
fortunatum
Ablativ
fortunato
fortunata
fortunato
Vokativ
fortunate
fortunata
fortunatum
Plural
Nominativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Genitiv
fortunatorum
fortunatarum
fortunatorum
Dativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Akkusativ
fortunatos
fortunatas
fortunata
Ablativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Vokativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunaturus
fortunatura
fortunaturum
Genitiv
fortunaturi
fortunaturae
fortunaturi
Dativ
fortunaturo
fortunaturae
fortunaturo
Akkusativ
fortunaturum
fortunaturam
fortunaturum
Ablativ
fortunaturo
fortunatura
fortunaturo
Vokativ
fortunature
fortunatura
fortunaturum
Plural
Nominativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Genitiv
fortunaturorum
fortunaturarum
fortunaturorum
Dativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Akkusativ
fortunaturos
fortunaturas
fortunatura
Ablativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Vokativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Supina
Supin I
Supin II
fortunatum
fortunatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortuno
2. Person Singular
fortunas
3. Person Singular
fortunat
1. Person Plural
fortunamus
2. Person Plural
fortunatis
3. Person Plural
fortunant
Passiv
1. Person Singular
fortunor
2. Person Singular
fortunaris fortunare
3. Person Singular
fortunatur
1. Person Plural
fortunamur
2. Person Plural
fortunamini
3. Person Plural
fortunantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunem
2. Person Singular
fortunes
3. Person Singular
fortunet
1. Person Plural
fortunemus
2. Person Plural
fortunetis
3. Person Plural
fortunent
Passiv
1. Person Singular
fortuner
2. Person Singular
fortuneris fortunere
3. Person Singular
fortunetur
1. Person Plural
fortunemur
2. Person Plural
fortunemini
3. Person Plural
fortunentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunabam
2. Person Singular
fortunabas
3. Person Singular
fortunabat
1. Person Plural
fortunabamus
2. Person Plural
fortunabatis
3. Person Plural
fortunabant
Passiv
1. Person Singular
fortunabar
2. Person Singular
fortunabaris fortunabare
3. Person Singular
fortunabatur
1. Person Plural
fortunabamur
2. Person Plural
fortunabamini
3. Person Plural
fortunabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunarem
2. Person Singular
fortunares
3. Person Singular
fortunaret
1. Person Plural
fortunaremus
2. Person Plural
fortunaretis
3. Person Plural
fortunarent
Passiv
1. Person Singular
fortunarer
2. Person Singular
fortunareris fortunarere
3. Person Singular
fortunaretur
1. Person Plural
fortunaremur
2. Person Plural
fortunaremini
3. Person Plural
fortunarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
fortunabo
2. Person Singular
fortunabis
3. Person Singular
fortunabit
1. Person Plural
fortunabimus
2. Person Plural
fortunabitis
3. Person Plural
fortunabunt
Passiv
1. Person Singular
fortunabor
2. Person Singular
fortunaberis fortunabere
3. Person Singular
fortunabitur
1. Person Plural
fortunabimur
2. Person Plural
fortunabimini
3. Person Plural
fortunabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunavi
2. Person Singular
fortunavisti
3. Person Singular
fortunavit
1. Person Plural
fortunavimus
2. Person Plural
fortunavistis
3. Person Plural
fortunaverunt fortunavere
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sum
2. Person Singular
fortunatus es
3. Person Singular
fortunatus est
1. Person Plural
fortunati sumus
2. Person Plural
fortunati estis
3. Person Plural
fortunati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunaverim
2. Person Singular
fortunaveris
3. Person Singular
fortunaverit
1. Person Plural
fortunaverimus
2. Person Plural
fortunaveritis
3. Person Plural
fortunaverint
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sim
2. Person Singular
fortunatus sis
3. Person Singular
fortunatus sit
1. Person Plural
fortunati simus
2. Person Plural
fortunati sitis
3. Person Plural
fortunati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunaveram
2. Person Singular
fortunaveras
3. Person Singular
fortunaverat
1. Person Plural
fortunaveramus
2. Person Plural
fortunaveratis
3. Person Plural
fortunaverant
Passiv
1. Person Singular
fortunatus eram
2. Person Singular
fortunatus eras
3. Person Singular
fortunatus erat
1. Person Plural
fortunati eramus
2. Person Plural
fortunati eratis
3. Person Plural
fortunati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunavissem
2. Person Singular
fortunavisses
3. Person Singular
fortunavisset
1. Person Plural
fortunavissemus
2. Person Plural
fortunavissetis
3. Person Plural
fortunavissent
Passiv
1. Person Singular
fortunatus essem
2. Person Singular
fortunatus esses
3. Person Singular
fortunatus esset
1. Person Plural
fortunati essemus
2. Person Plural
fortunati essetis
3. Person Plural
fortunati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
fortunavero
2. Person Singular
fortunaveris
3. Person Singular
fortunaverit
1. Person Plural
fortunaverimus
2. Person Plural
fortunaveritis
3. Person Plural
fortunaverint
Passiv
1. Person Singular
fortunatus ero
2. Person Singular
fortunatus eris
3. Person Singular
fortunatus erit
1. Person Plural
fortunati erimus
2. Person Plural
fortunati eritis
3. Person Plural
fortunati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
fortunare
Vorzeitigkeit
fortunavisse
Nachzeitigkeit
fortunaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
fortunari fortunarier
Vorzeitigkeit
fortunatum esse
Nachzeitigkeit
fortunatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
fortuna
!
2. Person Plural
fortunate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
fortunato
3. Person Singular
fortunato
2. Person Plural
fortunatote
3. Person Plural
fortunanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
fortunare
Genitiv
fortunandi
Dativ
fortunando
Akkusativ
fortunandum
Ablativ
fortunando
Vokativ
fortunande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunandus
fortunanda
fortunandum
Genitiv
fortunandi
fortunandae
fortunandi
Dativ
fortunando
fortunandae
fortunando
Akkusativ
fortunandum
fortunandam
fortunandum
Ablativ
fortunando
fortunanda
fortunando
Vokativ
fortunande
fortunanda
fortunandum
Plural
Nominativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Genitiv
fortunandorum
fortunandarum
fortunandorum
Dativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Akkusativ
fortunandos
fortunandas
fortunanda
Ablativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Vokativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunans
fortunans
fortunans
Genitiv
fortunantis
fortunantis
fortunantis
Dativ
fortunanti
fortunanti
fortunanti
Akkusativ
fortunantem
fortunantem
fortunans
Ablativ
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
Vokativ
fortunans
fortunans
fortunans
Plural
Nominativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Genitiv
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
Dativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Akkusativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Ablativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Vokativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunatus
fortunata
fortunatum
Genitiv
fortunati
fortunatae
fortunati
Dativ
fortunato
fortunatae
fortunato
Akkusativ
fortunatum
fortunatam
fortunatum
Ablativ
fortunato
fortunata
fortunato
Vokativ
fortunate
fortunata
fortunatum
Plural
Nominativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Genitiv
fortunatorum
fortunatarum
fortunatorum
Dativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Akkusativ
fortunatos
fortunatas
fortunata
Ablativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Vokativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunaturus
fortunatura
fortunaturum
Genitiv
fortunaturi
fortunaturae
fortunaturi
Dativ
fortunaturo
fortunaturae
fortunaturo
Akkusativ
fortunaturum
fortunaturam
fortunaturum
Ablativ
fortunaturo
fortunatura
fortunaturo
Vokativ
fortunature
fortunatura
fortunaturum
Plural
Nominativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Genitiv
fortunaturorum
fortunaturarum
fortunaturorum
Dativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Akkusativ
fortunaturos
fortunaturas
fortunatura
Ablativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Vokativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Supina
Supin I
Supin II
fortunatum
fortunatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortuno
2. Person Singular
fortunas
3. Person Singular
fortunat
1. Person Plural
fortunamus
2. Person Plural
fortunatis
3. Person Plural
fortunant
Passiv
1. Person Singular
fortunor
2. Person Singular
fortunaris fortunare
3. Person Singular
fortunatur
1. Person Plural
fortunamur
2. Person Plural
fortunamini
3. Person Plural
fortunantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunem
2. Person Singular
fortunes
3. Person Singular
fortunet
1. Person Plural
fortunemus
2. Person Plural
fortunetis
3. Person Plural
fortunent
Passiv
1. Person Singular
fortuner
2. Person Singular
fortuneris fortunere
3. Person Singular
fortunetur
1. Person Plural
fortunemur
2. Person Plural
fortunemini
3. Person Plural
fortunentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunabam
2. Person Singular
fortunabas
3. Person Singular
fortunabat
1. Person Plural
fortunabamus
2. Person Plural
fortunabatis
3. Person Plural
fortunabant
Passiv
1. Person Singular
fortunabar
2. Person Singular
fortunabaris fortunabare
3. Person Singular
fortunabatur
1. Person Plural
fortunabamur
2. Person Plural
fortunabamini
3. Person Plural
fortunabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunarem
2. Person Singular
fortunares
3. Person Singular
fortunaret
1. Person Plural
fortunaremus
2. Person Plural
fortunaretis
3. Person Plural
fortunarent
Passiv
1. Person Singular
fortunarer
2. Person Singular
fortunareris fortunarere
3. Person Singular
fortunaretur
1. Person Plural
fortunaremur
2. Person Plural
fortunaremini
3. Person Plural
fortunarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
fortunabo
2. Person Singular
fortunabis
3. Person Singular
fortunabit
1. Person Plural
fortunabimus
2. Person Plural
fortunabitis
3. Person Plural
fortunabunt
Passiv
1. Person Singular
fortunabor
2. Person Singular
fortunaberis fortunabere
3. Person Singular
fortunabitur
1. Person Plural
fortunabimur
2. Person Plural
fortunabimini
3. Person Plural
fortunabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunavi
2. Person Singular
fortunavisti
3. Person Singular
fortunavit
1. Person Plural
fortunavimus
2. Person Plural
fortunavistis
3. Person Plural
fortunaverunt fortunavere
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sum
2. Person Singular
fortunatus es
3. Person Singular
fortunatus est
1. Person Plural
fortunati sumus
2. Person Plural
fortunati estis
3. Person Plural
fortunati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunaverim
2. Person Singular
fortunaveris
3. Person Singular
fortunaverit
1. Person Plural
fortunaverimus
2. Person Plural
fortunaveritis
3. Person Plural
fortunaverint
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sim
2. Person Singular
fortunatus sis
3. Person Singular
fortunatus sit
1. Person Plural
fortunati simus
2. Person Plural
fortunati sitis
3. Person Plural
fortunati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunaveram
2. Person Singular
fortunaveras
3. Person Singular
fortunaverat
1. Person Plural
fortunaveramus
2. Person Plural
fortunaveratis
3. Person Plural
fortunaverant
Passiv
1. Person Singular
fortunatus eram
2. Person Singular
fortunatus eras
3. Person Singular
fortunatus erat
1. Person Plural
fortunati eramus
2. Person Plural
fortunati eratis
3. Person Plural
fortunati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunavissem
2. Person Singular
fortunavisses
3. Person Singular
fortunavisset
1. Person Plural
fortunavissemus
2. Person Plural
fortunavissetis
3. Person Plural
fortunavissent
Passiv
1. Person Singular
fortunatus essem
2. Person Singular
fortunatus esses
3. Person Singular
fortunatus esset
1. Person Plural
fortunati essemus
2. Person Plural
fortunati essetis
3. Person Plural
fortunati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
fortunavero
2. Person Singular
fortunaveris
3. Person Singular
fortunaverit
1. Person Plural
fortunaverimus
2. Person Plural
fortunaveritis
3. Person Plural
fortunaverint
Passiv
1. Person Singular
fortunatus ero
2. Person Singular
fortunatus eris
3. Person Singular
fortunatus erit
1. Person Plural
fortunati erimus
2. Person Plural
fortunati eritis
3. Person Plural
fortunati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
fortunare
Vorzeitigkeit
fortunavisse
Nachzeitigkeit
fortunaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
fortunari fortunarier
Vorzeitigkeit
fortunatum esse
Nachzeitigkeit
fortunatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
fortuna
!
2. Person Plural
fortunate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
fortunato
3. Person Singular
fortunato
2. Person Plural
fortunatote
3. Person Plural
fortunanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
fortunare
Genitiv
fortunandi
Dativ
fortunando
Akkusativ
fortunandum
Ablativ
fortunando
Vokativ
fortunande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunandus
fortunanda
fortunandum
Genitiv
fortunandi
fortunandae
fortunandi
Dativ
fortunando
fortunandae
fortunando
Akkusativ
fortunandum
fortunandam
fortunandum
Ablativ
fortunando
fortunanda
fortunando
Vokativ
fortunande
fortunanda
fortunandum
Plural
Nominativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Genitiv
fortunandorum
fortunandarum
fortunandorum
Dativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Akkusativ
fortunandos
fortunandas
fortunanda
Ablativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Vokativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunans
fortunans
fortunans
Genitiv
fortunantis
fortunantis
fortunantis
Dativ
fortunanti
fortunanti
fortunanti
Akkusativ
fortunantem
fortunantem
fortunans
Ablativ
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
Vokativ
fortunans
fortunans
fortunans
Plural
Nominativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Genitiv
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
Dativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Akkusativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Ablativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Vokativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunatus
fortunata
fortunatum
Genitiv
fortunati
fortunatae
fortunati
Dativ
fortunato
fortunatae
fortunato
Akkusativ
fortunatum
fortunatam
fortunatum
Ablativ
fortunato
fortunata
fortunato
Vokativ
fortunate
fortunata
fortunatum
Plural
Nominativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Genitiv
fortunatorum
fortunatarum
fortunatorum
Dativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Akkusativ
fortunatos
fortunatas
fortunata
Ablativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Vokativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunaturus
fortunatura
fortunaturum
Genitiv
fortunaturi
fortunaturae
fortunaturi
Dativ
fortunaturo
fortunaturae
fortunaturo
Akkusativ
fortunaturum
fortunaturam
fortunaturum
Ablativ
fortunaturo
fortunatura
fortunaturo
Vokativ
fortunature
fortunatura
fortunaturum
Plural
Nominativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Genitiv
fortunaturorum
fortunaturarum
fortunaturorum
Dativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Akkusativ
fortunaturos
fortunaturas
fortunatura
Ablativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Vokativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Supina
Supin I
Supin II
fortunatum
fortunatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortuno
ich segne
2. Person Singular
fortunas
du segnest
3. Person Singular
fortunat
er/sie/es segnet
1. Person Plural
fortunamus
wir segnen
2. Person Plural
fortunatis
ihr segnet
3. Person Plural
fortunant
sie segnen
Passiv
1. Person Singular
fortunor
ich werde gesegnet
2. Person Singular
fortunaris fortunare
du wirst gesegnet
3. Person Singular
fortunatur
er/sie/es wird gesegnet
1. Person Plural
fortunamur
wir werden gesegnet
2. Person Plural
fortunamini
ihr werdet gesegnet
3. Person Plural
fortunantur
sie werden gesegnet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunem
ich segne
2. Person Singular
fortunes
du segnest
3. Person Singular
fortunet
er/sie/es segne
1. Person Plural
fortunemus
wir segnen
2. Person Plural
fortunetis
ihr segnet
3. Person Plural
fortunent
sie segnen
Passiv
1. Person Singular
fortuner
ich werde gesegnet
2. Person Singular
fortuneris fortunere
du werdest gesegnet
3. Person Singular
fortunetur
er/sie/es werde gesegnet
1. Person Plural
fortunemur
wir werden gesegnet
2. Person Plural
fortunemini
ihr werdet gesegnet
3. Person Plural
fortunentur
sie werden gesegnet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunabam
ich segnete
2. Person Singular
fortunabas
du segnetest
3. Person Singular
fortunabat
er/sie/es segnete
1. Person Plural
fortunabamus
wir segneten
2. Person Plural
fortunabatis
ihr segnetet
3. Person Plural
fortunabant
sie segneten
Passiv
1. Person Singular
fortunabar
ich wurde gesegnet
2. Person Singular
fortunabaris fortunabare
du wurdest gesegnet
3. Person Singular
fortunabatur
er/sie/es wurde gesegnet
1. Person Plural
fortunabamur
wir wurden gesegnet
2. Person Plural
fortunabamini
ihr wurdet gesegnet
3. Person Plural
fortunabantur
sie wurden gesegnet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunarem
ich segnete
2. Person Singular
fortunares
du segnetest
3. Person Singular
fortunaret
er/sie/es segnete
1. Person Plural
fortunaremus
wir segneten
2. Person Plural
fortunaretis
ihr segnetet
3. Person Plural
fortunarent
sie segneten
Passiv
1. Person Singular
fortunarer
ich würde gesegnet
2. Person Singular
fortunareris fortunarere
du würdest gesegnet
3. Person Singular
fortunaretur
er/sie/es würde gesegnet
1. Person Plural
fortunaremur
wir würden gesegnet
2. Person Plural
fortunaremini
ihr würdet gesegnet
3. Person Plural
fortunarentur
sie würden gesegnet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
fortunabo
ich werde segnen
2. Person Singular
fortunabis
du wirst segnen
3. Person Singular
fortunabit
er/sie/es wird segnen
1. Person Plural
fortunabimus
wir werden segnen
2. Person Plural
fortunabitis
ihr werdet segnen
3. Person Plural
fortunabunt
sie werden segnen
Passiv
1. Person Singular
fortunabor
ich werde gesegnet werden
2. Person Singular
fortunaberis fortunabere
du wirst gesegnet werden
3. Person Singular
fortunabitur
er/sie/es wird gesegnet werden
1. Person Plural
fortunabimur
wir werden gesegnet werden
2. Person Plural
fortunabimini
ihr werdet gesegnet werden
3. Person Plural
fortunabuntur
sie werden gesegnet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunavi
ich habe gesegnet
2. Person Singular
fortunavisti
du hast gesegnet
3. Person Singular
fortunavit
er/sie/es hat gesegnet
1. Person Plural
fortunavimus
wir haben gesegnet
2. Person Plural
fortunavistis
ihr habt gesegnet
3. Person Plural
fortunaverunt fortunavere
sie haben gesegnet
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sum
ich bin gesegnet worden
2. Person Singular
fortunatus es
du bist gesegnet worden
3. Person Singular
fortunatus est
er/sie/es ist gesegnet worden
1. Person Plural
fortunati sumus
wir sind gesegnet worden
2. Person Plural
fortunati estis
ihr seid gesegnet worden
3. Person Plural
fortunati sunt
sie sind gesegnet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunaverim
ich habe gesegnet
2. Person Singular
fortunaveris
du habest gesegnet
3. Person Singular
fortunaverit
er/sie/es habe gesegnet
1. Person Plural
fortunaverimus
wir haben gesegnet
2. Person Plural
fortunaveritis
ihr habet gesegnet
3. Person Plural
fortunaverint
sie haben gesegnet
Passiv
1. Person Singular
fortunatus sim
ich sei gesegnet worden
2. Person Singular
fortunatus sis
du seiest gesegnet worden
3. Person Singular
fortunatus sit
er/sie/es sei gesegnet worden
1. Person Plural
fortunati simus
wir seien gesegnet worden
2. Person Plural
fortunati sitis
ihr seiet gesegnet worden
3. Person Plural
fortunati sint
sie seien gesegnet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
fortunaveram
ich hatte gesegnet
2. Person Singular
fortunaveras
du hattest gesegnet
3. Person Singular
fortunaverat
er/sie/es hatte gesegnet
1. Person Plural
fortunaveramus
wir hatten gesegnet
2. Person Plural
fortunaveratis
ihr hattet gesegnet
3. Person Plural
fortunaverant
sie hatten gesegnet
Passiv
1. Person Singular
fortunatus eram
ich war gesegnet worden
2. Person Singular
fortunatus eras
du warst gesegnet worden
3. Person Singular
fortunatus erat
er/sie/es war gesegnet worden
1. Person Plural
fortunati eramus
wir waren gesegnet worden
2. Person Plural
fortunati eratis
ihr wart gesegnet worden
3. Person Plural
fortunati erant
sie waren gesegnet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
fortunavissem
ich hätte gesegnet
2. Person Singular
fortunavisses
du hättest gesegnet
3. Person Singular
fortunavisset
er/sie/es hätte gesegnet
1. Person Plural
fortunavissemus
wir hätten gesegnet
2. Person Plural
fortunavissetis
ihr hättet gesegnet
3. Person Plural
fortunavissent
sie hätten gesegnet
Passiv
1. Person Singular
fortunatus essem
ich wäre gesegnet worden
2. Person Singular
fortunatus esses
du wärest gesegnet worden
3. Person Singular
fortunatus esset
er/sie/es wäre gesegnet worden
1. Person Plural
fortunati essemus
wir wären gesegnet worden
2. Person Plural
fortunati essetis
ihr wäret gesegnet worden
3. Person Plural
fortunati essent
sie wären gesegnet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
fortunavero
ich werde gesegnet haben
2. Person Singular
fortunaveris
du wirst gesegnet haben
3. Person Singular
fortunaverit
er/sie/es wird gesegnet haben
1. Person Plural
fortunaverimus
wir werden gesegnet haben
2. Person Plural
fortunaveritis
ihr werdet gesegnet haben
3. Person Plural
fortunaverint
sie werden gesegnet haben
Passiv
1. Person Singular
fortunatus ero
ich werde gesegnet worden sein
2. Person Singular
fortunatus eris
du wirst gesegnet worden sein
3. Person Singular
fortunatus erit
er/sie/es wird gesegnet worden sein
1. Person Plural
fortunati erimus
wir werden gesegnet worden sein
2. Person Plural
fortunati eritis
ihr werdet gesegnet worden sein
3. Person Plural
fortunati erunt
sie werden gesegnet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
fortunare
segnen
Vorzeitigkeit
fortunavisse
gesegnet haben
Nachzeitigkeit
fortunaturum esse
segnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
fortunari fortunarier
gesegnet werden
Vorzeitigkeit
fortunatum esse
gesegnet worden sein
Nachzeitigkeit
fortunatum iri
künftig gesegnet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
fortuna
segne!
2. Person Plural
fortunate
segnet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
fortunato
3. Person Singular
fortunato
2. Person Plural
fortunatote
3. Person Plural
fortunanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
fortunare
das Segnen
Genitiv
fortunandi
des Segnens
Dativ
fortunando
dem Segnen
Akkusativ
fortunandum
das Segnen
Ablativ
fortunando
durch das Segnen
Vokativ
fortunande
Segnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunandus
fortunanda
fortunandum
Genitiv
fortunandi
fortunandae
fortunandi
Dativ
fortunando
fortunandae
fortunando
Akkusativ
fortunandum
fortunandam
fortunandum
Ablativ
fortunando
fortunanda
fortunando
Vokativ
fortunande
fortunanda
fortunandum
Plural
Nominativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Genitiv
fortunandorum
fortunandarum
fortunandorum
Dativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Akkusativ
fortunandos
fortunandas
fortunanda
Ablativ
fortunandis
fortunandis
fortunandis
Vokativ
fortunandi
fortunandae
fortunanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunans
fortunans
fortunans
Genitiv
fortunantis
fortunantis
fortunantis
Dativ
fortunanti
fortunanti
fortunanti
Akkusativ
fortunantem
fortunantem
fortunans
Ablativ
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
fortunanti fortunante
Vokativ
fortunans
fortunans
fortunans
Plural
Nominativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Genitiv
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
fortunantium fortunantum
Dativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Akkusativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Ablativ
fortunantibus
fortunantibus
fortunantibus
Vokativ
fortunantes
fortunantes
fortunantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunatus
fortunata
fortunatum
Genitiv
fortunati
fortunatae
fortunati
Dativ
fortunato
fortunatae
fortunato
Akkusativ
fortunatum
fortunatam
fortunatum
Ablativ
fortunato
fortunata
fortunato
Vokativ
fortunate
fortunata
fortunatum
Plural
Nominativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Genitiv
fortunatorum
fortunatarum
fortunatorum
Dativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Akkusativ
fortunatos
fortunatas
fortunata
Ablativ
fortunatis
fortunatis
fortunatis
Vokativ
fortunati
fortunatae
fortunata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
fortunaturus
fortunatura
fortunaturum
Genitiv
fortunaturi
fortunaturae
fortunaturi
Dativ
fortunaturo
fortunaturae
fortunaturo
Akkusativ
fortunaturum
fortunaturam
fortunaturum
Ablativ
fortunaturo
fortunatura
fortunaturo
Vokativ
fortunature
fortunatura
fortunaturum
Plural
Nominativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Genitiv
fortunaturorum
fortunaturarum
fortunaturorum
Dativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Akkusativ
fortunaturos
fortunaturas
fortunatura
Ablativ
fortunaturis
fortunaturis
fortunaturis
Vokativ
fortunaturi
fortunaturae
fortunatura
Supina
Supin I
Supin II
fortunatum
fortunatu