Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
ich blitze |
| 2. Person Singular |
fulguras
|
du blitzt |
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
er/sie/es blitzt |
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
wir blitzen |
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
ihr blitzt |
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
sie blitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
ich blitze |
| 2. Person Singular |
fulgures
|
du blitzest |
| 3. Person Singular |
fulguret
|
er/sie/es blitze |
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
wir blitzen |
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
ihr blitzet |
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
sie blitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
ich blitzte |
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
du blitztest |
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
er/sie/es blitzte |
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
wir blitzten |
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
ihr blitztet |
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
sie blitzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
ich blitzte |
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
du blitztest |
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
er/sie/es blitzte |
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
wir blitzten |
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
ihr blitztet |
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
sie blitzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
ich werde blitzen |
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
du wirst blitzen |
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
er/sie/es wird blitzen |
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
wir werden blitzen |
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
ihr werdet blitzen |
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
sie werden blitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
ich habe geblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
du hast geblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
er/sie/es hat geblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
wir haben geblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
ihr habt geblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
sie haben geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
ich habe geblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du habest geblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es habe geblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir haben geblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr habet geblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie haben geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
ich hatte geblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
du hattest geblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
er/sie/es hatte geblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
wir hatten geblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
ihr hattet geblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
sie hatten geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
ich hätte geblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
du hättest geblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
er/sie/es hätte geblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
wir hätten geblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
ihr hättet geblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
sie hätten geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
ich werde geblitzt haben |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du wirst geblitzt haben |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es wird geblitzt haben |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir werden geblitzt haben |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr werdet geblitzt haben |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie werden geblitzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
blitzen |
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
geblitzt haben |
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
blitzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
blitze; blitz! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
blitzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
das Blitzen |
| Genitiv |
fulgurandi
|
des Blitzens |
| Dativ |
fulgurando
|
dem Blitzen |
| Akkusativ |
fulgurandum
|
das Blitzen |
| Ablativ |
fulgurando
|
durch das Blitzen |
| Vokativ |
fulgurande
|
Blitzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
|
| 2. Person Singular |
fulguras
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
|
| 2. Person Singular |
fulgures
|
|
| 3. Person Singular |
fulguret
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
|
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
|
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
|
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
|
| Dativ |
fulgurando
|
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
|
| Ablativ |
fulgurando
|
|
| Vokativ |
fulgurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
ich erleuchte |
| 2. Person Singular |
fulguras
|
du erleuchtest |
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
er/sie/es erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
wir erleuchten |
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
ihr erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
sie erleuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
ich werde erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
du wirst erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
er/sie/es wird erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
wir werden erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
ihr werdet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
sie werden erleuchtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
ich erleuchte |
| 2. Person Singular |
fulgures
|
du erleuchtest |
| 3. Person Singular |
fulguret
|
er/sie/es erleuchte |
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
wir erleuchten |
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
ihr erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
sie erleuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
ich werde erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
du werdest erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
er/sie/es werde erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
wir werden erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
ihr werdet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
sie werden erleuchtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
ich erleuchtete |
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
du erleuchtetest |
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
er/sie/es erleuchtete |
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
wir erleuchteten |
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
ihr erleuchtetet |
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
sie erleuchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
ich wurde erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
du wurdest erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
er/sie/es wurde erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
wir wurden erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
ihr wurdet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
sie wurden erleuchtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
ich erleuchtete |
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
du erleuchtetest |
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
er/sie/es erleuchtete |
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
wir erleuchteten |
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
ihr erleuchtetet |
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
sie erleuchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
ich würde erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
du würdest erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
er/sie/es würde erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
wir würden erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
ihr würdet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
sie würden erleuchtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
ich werde erleuchten |
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
du wirst erleuchten |
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
er/sie/es wird erleuchten |
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
wir werden erleuchten |
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
ihr werdet erleuchten |
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
sie werden erleuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
ich werde erleuchtet werden |
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
du wirst erleuchtet werden |
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
er/sie/es wird erleuchtet werden |
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
wir werden erleuchtet werden |
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
ihr werdet erleuchtet werden |
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
sie werden erleuchtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
ich habe erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
du hast erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
er/sie/es hat erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
wir haben erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
ihr habt erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
sie haben erleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
ich bin erleuchtet worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
du bist erleuchtet worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
er/sie/es ist erleuchtet worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
wir sind erleuchtet worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
ihr seid erleuchtet worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
sie sind erleuchtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
ich habe erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du habest erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es habe erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir haben erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr habet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie haben erleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
ich sei erleuchtet worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
du seiest erleuchtet worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
er/sie/es sei erleuchtet worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
wir seien erleuchtet worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
ihr seiet erleuchtet worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
sie seien erleuchtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
ich hatte erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
du hattest erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
er/sie/es hatte erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
wir hatten erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
ihr hattet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
sie hatten erleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
ich war erleuchtet worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
du warst erleuchtet worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
er/sie/es war erleuchtet worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
wir waren erleuchtet worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
ihr wart erleuchtet worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
sie waren erleuchtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
ich hätte erleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
du hättest erleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
er/sie/es hätte erleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
wir hätten erleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
ihr hättet erleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
sie hätten erleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
ich wäre erleuchtet worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
du wärest erleuchtet worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
er/sie/es wäre erleuchtet worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
wir wären erleuchtet worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
ihr wäret erleuchtet worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
sie wären erleuchtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
ich werde erleuchtet haben |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du wirst erleuchtet haben |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es wird erleuchtet haben |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir werden erleuchtet haben |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr werdet erleuchtet haben |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie werden erleuchtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
ich werde erleuchtet worden sein |
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
du wirst erleuchtet worden sein |
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
er/sie/es wird erleuchtet worden sein |
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
wir werden erleuchtet worden sein |
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
ihr werdet erleuchtet worden sein |
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
sie werden erleuchtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
erleuchten |
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
erleuchtet haben |
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
erleuchten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
erleuchtet werden |
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
erleuchtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
künftig erleuchtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
erleuchte! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
erleuchtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
das Erleuchten |
| Genitiv |
fulgurandi
|
des Erleuchtens |
| Dativ |
fulgurando
|
dem Erleuchten |
| Akkusativ |
fulgurandum
|
das Erleuchten |
| Ablativ |
fulgurando
|
durch das Erleuchten |
| Vokativ |
fulgurande
|
Erleuchten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
|
| 2. Person Singular |
fulguras
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
|
| 2. Person Singular |
fulgures
|
|
| 3. Person Singular |
fulguret
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
|
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
|
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
|
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
|
| Dativ |
fulgurando
|
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
|
| Ablativ |
fulgurando
|
|
| Vokativ |
fulgurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
ich blitze hervor |
| 2. Person Singular |
fulguras
|
du blitzt hervor |
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
er/sie/es blitzt hervor |
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
wir blitzen hervor |
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
ihr blitzt hervor |
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
sie blitzen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
ich werde hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
du wirst hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
er/sie/es wird hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
wir werden hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
ihr werdet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
sie werden hervorgeblitzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
ich blitze hervor |
| 2. Person Singular |
fulgures
|
du blitzest hervor |
| 3. Person Singular |
fulguret
|
er/sie/es blitze hervor |
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
wir blitzen hervor |
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
ihr blitzet hervor |
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
sie blitzen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
ich werde hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
du werdest hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
er/sie/es werde hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
wir werden hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
ihr werdet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
sie werden hervorgeblitzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
ich blitzte hervor |
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
du blitztest hervor |
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
er/sie/es blitzte hervor |
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
wir blitzten hervor |
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
ihr blitztet hervor |
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
sie blitzten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
ich wurde hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
du wurdest hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
er/sie/es wurde hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
wir wurden hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
ihr wurdet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
sie wurden hervorgeblitzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
ich blitzte hervor |
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
du blitztest hervor |
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
er/sie/es blitzte hervor |
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
wir blitzten hervor |
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
ihr blitztet hervor |
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
sie blitzten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
ich würde hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
du würdest hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
er/sie/es würde hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
wir würden hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
ihr würdet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
sie würden hervorgeblitzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
ich werde hervorblitzen |
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
du wirst hervorblitzen |
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
er/sie/es wird hervorblitzen |
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
wir werden hervorblitzen |
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
ihr werdet hervorblitzen |
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
sie werden hervorblitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
ich werde hervorgeblitzt werden |
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
du wirst hervorgeblitzt werden |
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
er/sie/es wird hervorgeblitzt werden |
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
wir werden hervorgeblitzt werden |
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
ihr werdet hervorgeblitzt werden |
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
sie werden hervorgeblitzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
ich habe hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
du hast hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
er/sie/es hat hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
wir haben hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
ihr habt hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
sie haben hervorgeblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
ich bin hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
du bist hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
er/sie/es ist hervorgeblitzt worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
wir sind hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
ihr seid hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
sie sind hervorgeblitzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
ich habe hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du habest hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es habe hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir haben hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr habet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie haben hervorgeblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
ich sei hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
du seiest hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
er/sie/es sei hervorgeblitzt worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
wir seien hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
ihr seiet hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
sie seien hervorgeblitzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
ich hatte hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
du hattest hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
er/sie/es hatte hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
wir hatten hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
ihr hattet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
sie hatten hervorgeblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
ich war hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
du warst hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
er/sie/es war hervorgeblitzt worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
wir waren hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
ihr wart hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
sie waren hervorgeblitzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
ich hätte hervorgeblitzt |
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
du hättest hervorgeblitzt |
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
er/sie/es hätte hervorgeblitzt |
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
wir hätten hervorgeblitzt |
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
ihr hättet hervorgeblitzt |
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
sie hätten hervorgeblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
ich wäre hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
du wärest hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
er/sie/es wäre hervorgeblitzt worden |
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
wir wären hervorgeblitzt worden |
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
ihr wäret hervorgeblitzt worden |
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
sie wären hervorgeblitzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
ich werde hervorgeblitzt haben |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du wirst hervorgeblitzt haben |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es wird hervorgeblitzt haben |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir werden hervorgeblitzt haben |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr werdet hervorgeblitzt haben |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie werden hervorgeblitzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
ich werde hervorgeblitzt worden sein |
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
du wirst hervorgeblitzt worden sein |
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
er/sie/es wird hervorgeblitzt worden sein |
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
wir werden hervorgeblitzt worden sein |
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
ihr werdet hervorgeblitzt worden sein |
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
sie werden hervorgeblitzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
hervorblitzen |
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
hervorgeblitzt haben |
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
hervorblitzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
hervorgeblitzt werden |
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
hervorgeblitzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
künftig hervorgeblitzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
blitze hervor; blitz hervor! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
blitzt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
das Hervorblitzen |
| Genitiv |
fulgurandi
|
des Hervorblitzens |
| Dativ |
fulgurando
|
dem Hervorblitzen |
| Akkusativ |
fulgurandum
|
das Hervorblitzen |
| Ablativ |
fulgurando
|
durch das Hervorblitzen |
| Vokativ |
fulgurande
|
Hervorblitzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
ich leuchte |
| 2. Person Singular |
fulguras
|
du leuchtest |
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
er/sie/es leuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
wir leuchten |
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
ihr leuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
sie leuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
ich leuchte |
| 2. Person Singular |
fulgures
|
du leuchtest |
| 3. Person Singular |
fulguret
|
er/sie/es leuchte |
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
wir leuchten |
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
ihr leuchtet |
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
sie leuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
ich leuchtete |
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
du leuchtetest |
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
er/sie/es leuchtete |
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
wir leuchteten |
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
ihr leuchtetet |
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
sie leuchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
ich leuchtete |
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
du leuchtetest |
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
er/sie/es leuchtete |
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
wir leuchteten |
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
ihr leuchtetet |
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
sie leuchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
ich werde leuchten |
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
du wirst leuchten |
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
er/sie/es wird leuchten |
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
wir werden leuchten |
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
ihr werdet leuchten |
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
sie werden leuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
ich habe geleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
du hast geleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
er/sie/es hat geleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
wir haben geleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
ihr habt geleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
sie haben geleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
ich habe geleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du habest geleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es habe geleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir haben geleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr habet geleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie haben geleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
ich hatte geleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
du hattest geleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
er/sie/es hatte geleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
wir hatten geleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
ihr hattet geleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
sie hatten geleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
ich hätte geleuchtet |
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
du hättest geleuchtet |
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
er/sie/es hätte geleuchtet |
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
wir hätten geleuchtet |
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
ihr hättet geleuchtet |
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
sie hätten geleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
ich werde geleuchtet haben |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du wirst geleuchtet haben |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es wird geleuchtet haben |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir werden geleuchtet haben |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr werdet geleuchtet haben |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie werden geleuchtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
leuchten |
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
geleuchtet haben |
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
leuchten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
leuchte! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
leuchtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
das Leuchten |
| Genitiv |
fulgurandi
|
des Leuchtens |
| Dativ |
fulgurando
|
dem Leuchten |
| Akkusativ |
fulgurandum
|
das Leuchten |
| Ablativ |
fulgurando
|
durch das Leuchten |
| Vokativ |
fulgurande
|
Leuchten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
ich schimmere |
| 2. Person Singular |
fulguras
|
du schimmerst |
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
er/sie/es schimmert |
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
wir schimmern |
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
ihr schimmert |
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
sie schimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
ich schimmere |
| 2. Person Singular |
fulgures
|
du schimmerst |
| 3. Person Singular |
fulguret
|
er/sie/es schimmere |
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
wir schimmern |
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
ihr schimmert |
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
sie schimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
ich schimmerte |
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
du schimmertest |
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
er/sie/es schimmerte |
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
wir schimmerten |
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
ihr schimmertet |
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
sie schimmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
ich schimmerte |
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
du schimmertest |
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
er/sie/es schimmerte |
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
wir schimmerten |
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
ihr schimmertet |
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
sie schimmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
ich werde schimmern |
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
du wirst schimmern |
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
er/sie/es wird schimmern |
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
wir werden schimmern |
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
ihr werdet schimmern |
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
sie werden schimmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
ich habe geschimmert |
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
du hast geschimmert |
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
er/sie/es hat geschimmert |
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
wir haben geschimmert |
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
ihr habt geschimmert |
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
sie haben geschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
ich habe geschimmert |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du habest geschimmert |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es habe geschimmert |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir haben geschimmert |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr habet geschimmert |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie haben geschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
ich hatte geschimmert |
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
du hattest geschimmert |
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
er/sie/es hatte geschimmert |
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
wir hatten geschimmert |
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
ihr hattet geschimmert |
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
sie hatten geschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
ich hätte geschimmert |
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
du hättest geschimmert |
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
er/sie/es hätte geschimmert |
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
wir hätten geschimmert |
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
ihr hättet geschimmert |
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
sie hätten geschimmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
ich werde geschimmert haben |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du wirst geschimmert haben |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es wird geschimmert haben |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir werden geschimmert haben |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr werdet geschimmert haben |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie werden geschimmert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
schimmern |
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
geschimmert haben |
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
schimmern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
schimmere! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
schimmert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
das Schimmern |
| Genitiv |
fulgurandi
|
des Schimmernes |
| Dativ |
fulgurando
|
dem Schimmern |
| Akkusativ |
fulgurandum
|
das Schimmern |
| Ablativ |
fulgurando
|
durch das Schimmern |
| Vokativ |
fulgurande
|
Schimmern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
ich strahle |
| 2. Person Singular |
fulguras
|
du strahlst |
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
er/sie/es strahlt |
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
wir strahlen |
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
ihr strahlt |
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
sie strahlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
ich strahle |
| 2. Person Singular |
fulgures
|
du strahlest |
| 3. Person Singular |
fulguret
|
er/sie/es strahle |
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
wir strahlen |
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
ihr strahlet |
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
sie strahlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
ich strahlte |
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
du strahltest |
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
er/sie/es strahlte |
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
wir strahlten |
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
ihr strahltet |
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
sie strahlten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
ich strahlte |
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
du strahltest |
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
er/sie/es strahlte |
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
wir strahlten |
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
ihr strahltet |
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
sie strahlten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
ich werde strahlen |
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
du wirst strahlen |
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
er/sie/es wird strahlen |
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
wir werden strahlen |
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
ihr werdet strahlen |
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
sie werden strahlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
ich habe gestrahlt |
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
du hast gestrahlt |
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
er/sie/es hat gestrahlt |
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
wir haben gestrahlt |
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
ihr habt gestrahlt |
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
sie haben gestrahlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
ich habe gestrahlt |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du habest gestrahlt |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es habe gestrahlt |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir haben gestrahlt |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr habet gestrahlt |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie haben gestrahlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
ich hatte gestrahlt |
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
du hattest gestrahlt |
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
er/sie/es hatte gestrahlt |
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
wir hatten gestrahlt |
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
ihr hattet gestrahlt |
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
sie hatten gestrahlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
ich hätte gestrahlt |
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
du hättest gestrahlt |
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
er/sie/es hätte gestrahlt |
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
wir hätten gestrahlt |
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
ihr hättet gestrahlt |
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
sie hätten gestrahlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
ich werde gestrahlt haben |
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
du wirst gestrahlt haben |
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
er/sie/es wird gestrahlt haben |
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
wir werden gestrahlt haben |
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
ihr werdet gestrahlt haben |
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
sie werden gestrahlt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
strahlen |
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
gestrahlt haben |
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
strahlen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
strahle; strahl! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
strahlt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
das Strahlen |
| Genitiv |
fulgurandi
|
des Strahlens |
| Dativ |
fulgurando
|
dem Strahlen |
| Akkusativ |
fulgurandum
|
das Strahlen |
| Ablativ |
fulgurando
|
durch das Strahlen |
| Vokativ |
fulgurande
|
Strahlen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguro
|
|
| 2. Person Singular |
fulguras
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurat
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguror
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraris fulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurem
|
|
| 2. Person Singular |
fulgures
|
|
| 3. Person Singular |
fulguret
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguretis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgureris fulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabam
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabas
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabaris fulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarem
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurares
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraret
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraretis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurareris fulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabo
|
|
| 2. Person Singular |
fulgurabis
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraberis fulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
fulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravi
|
|
| 2. Person Singular |
fulguravisti
|
|
| 3. Person Singular |
fulguravit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguravimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguravistis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverunt fulguravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraverim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguraveram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverat
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravissem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguravisses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguravisset
|
|
| 1. Person Plural |
fulguravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguravero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguraveris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguraverit
|
|
| 1. Person Plural |
fulguraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulguraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulguraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
fulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
fulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
fulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
fulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
fulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
fulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
fulgurari fulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
fulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
fulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
fulgura
|
! |
| 2. Person Plural |
fulgurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
fulgurato
|
| 3. Person Singular |
fulgurato
|
| 2. Person Plural |
fulguratote
|
| 3. Person Plural |
fulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
fulgurare
|
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
|
| Dativ |
fulgurando
|
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
|
| Ablativ |
fulgurando
|
|
| Vokativ |
fulgurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurandus
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
| Genitiv |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulgurandi
|
| Dativ |
fulgurando
|
fulgurandae
|
fulgurando
|
| Akkusativ |
fulgurandum
|
fulgurandam
|
fulgurandum
|
| Ablativ |
fulgurando
|
fulguranda
|
fulgurando
|
| Vokativ |
fulgurande
|
fulguranda
|
fulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
| Genitiv |
fulgurandorum
|
fulgurandarum
|
fulgurandorum
|
| Dativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Akkusativ |
fulgurandos
|
fulgurandas
|
fulguranda
|
| Ablativ |
fulgurandis
|
fulgurandis
|
fulgurandis
|
| Vokativ |
fulgurandi
|
fulgurandae
|
fulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
| Genitiv |
fulgurantis
|
fulgurantis
|
fulgurantis
|
| Dativ |
fulguranti
|
fulguranti
|
fulguranti
|
| Akkusativ |
fulgurantem
|
fulgurantem
|
fulgurans
|
| Ablativ |
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
fulguranti fulgurante
|
| Vokativ |
fulgurans
|
fulgurans
|
fulgurans
|
Plural
| Nominativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Genitiv |
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
fulgurantium fulgurantum
|
| Dativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Akkusativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
| Ablativ |
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
fulgurantibus
|
| Vokativ |
fulgurantes
|
fulgurantes
|
fulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguratus
|
fulgurata
|
fulguratum
|
| Genitiv |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurati
|
| Dativ |
fulgurato
|
fulguratae
|
fulgurato
|
| Akkusativ |
fulguratum
|
fulguratam
|
fulguratum
|
| Ablativ |
fulgurato
|
fulgurata
|
fulgurato
|
| Vokativ |
fulgurate
|
fulgurata
|
fulguratum
|
Plural
| Nominativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
| Genitiv |
fulguratorum
|
fulguratarum
|
fulguratorum
|
| Dativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Akkusativ |
fulguratos
|
fulguratas
|
fulgurata
|
| Ablativ |
fulguratis
|
fulguratis
|
fulguratis
|
| Vokativ |
fulgurati
|
fulguratae
|
fulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
fulguraturus
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
| Genitiv |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguraturi
|
| Dativ |
fulguraturo
|
fulguraturae
|
fulguraturo
|
| Akkusativ |
fulguraturum
|
fulguraturam
|
fulguraturum
|
| Ablativ |
fulguraturo
|
fulguratura
|
fulguraturo
|
| Vokativ |
fulgurature
|
fulguratura
|
fulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
| Genitiv |
fulguraturorum
|
fulguraturarum
|
fulguraturorum
|
| Dativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Akkusativ |
fulguraturos
|
fulguraturas
|
fulguratura
|
| Ablativ |
fulguraturis
|
fulguraturis
|
fulguraturis
|
| Vokativ |
fulguraturi
|
fulguraturae
|
fulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
fulguratum
|
fulguratu
|