Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorifico
|
ich verherrliche |
| 2. Person Singular |
glorificas
|
du verherrlichst |
| 3. Person Singular |
glorificat
|
er/sie/es verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificamus
|
wir verherrlichen |
| 2. Person Plural |
glorificatis
|
ihr verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificant
|
sie verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificor
|
ich werde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificaris glorificare
|
du wirst verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificatur
|
er/sie/es wird verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificamur
|
wir werden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificamini
|
ihr werdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificantur
|
sie werden verherrlicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificem
|
ich verherrliche |
| 2. Person Singular |
glorifices
|
du verherrlichest |
| 3. Person Singular |
glorificet
|
er/sie/es verherrliche |
| 1. Person Plural |
glorificemus
|
wir verherrlichen |
| 2. Person Plural |
glorificetis
|
ihr verherrlichet |
| 3. Person Plural |
glorificent
|
sie verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificer
|
ich werde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificeris glorificere
|
du werdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificetur
|
er/sie/es werde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificemur
|
wir werden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificemini
|
ihr werdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificentur
|
sie werden verherrlicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabam
|
ich verherrlichte |
| 2. Person Singular |
glorificabas
|
du verherrlichtest |
| 3. Person Singular |
glorificabat
|
er/sie/es verherrlichte |
| 1. Person Plural |
glorificabamus
|
wir verherrlichten |
| 2. Person Plural |
glorificabatis
|
ihr verherrlichtet |
| 3. Person Plural |
glorificabant
|
sie verherrlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabar
|
ich wurde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificabaris glorificabare
|
du wurdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificabatur
|
er/sie/es wurde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificabamur
|
wir wurden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificabamini
|
ihr wurdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificabantur
|
sie wurden verherrlicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarem
|
ich verherrlichte |
| 2. Person Singular |
glorificares
|
du verherrlichtest |
| 3. Person Singular |
glorificaret
|
er/sie/es verherrlichte |
| 1. Person Plural |
glorificaremus
|
wir verherrlichten |
| 2. Person Plural |
glorificaretis
|
ihr verherrlichtet |
| 3. Person Plural |
glorificarent
|
sie verherrlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarer
|
ich würde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificareris glorificarere
|
du würdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificaretur
|
er/sie/es würde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificaremur
|
wir würden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificaremini
|
ihr würdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificarentur
|
sie würden verherrlicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabo
|
ich werde verherrlichen |
| 2. Person Singular |
glorificabis
|
du wirst verherrlichen |
| 3. Person Singular |
glorificabit
|
er/sie/es wird verherrlichen |
| 1. Person Plural |
glorificabimus
|
wir werden verherrlichen |
| 2. Person Plural |
glorificabitis
|
ihr werdet verherrlichen |
| 3. Person Plural |
glorificabunt
|
sie werden verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabor
|
ich werde verherrlicht werden |
| 2. Person Singular |
glorificaberis glorificabere
|
du wirst verherrlicht werden |
| 3. Person Singular |
glorificabitur
|
er/sie/es wird verherrlicht werden |
| 1. Person Plural |
glorificabimur
|
wir werden verherrlicht werden |
| 2. Person Plural |
glorificabimini
|
ihr werdet verherrlicht werden |
| 3. Person Plural |
glorificabuntur
|
sie werden verherrlicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavi
|
ich habe verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificavisti
|
du hast verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificavit
|
er/sie/es hat verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificavimus
|
wir haben verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificavistis
|
ihr habt verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificaverunt glorificavere
|
sie haben verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sum
|
ich bin verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus es
|
du bist verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus est
|
er/sie/es ist verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati sumus
|
wir sind verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati estis
|
ihr seid verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati sunt
|
sie sind verherrlicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaverim
|
ich habe verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
du habest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
er/sie/es habe verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
wir haben verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
ihr habet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
sie haben verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sim
|
ich sei verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus sis
|
du seiest verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus sit
|
er/sie/es sei verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati simus
|
wir seien verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati sitis
|
ihr seiet verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati sint
|
sie seien verherrlicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaveram
|
ich hatte verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificaveras
|
du hattest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificaverat
|
er/sie/es hatte verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificaveramus
|
wir hatten verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificaveratis
|
ihr hattet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificaverant
|
sie hatten verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus eram
|
ich war verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus eras
|
du warst verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus erat
|
er/sie/es war verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati eramus
|
wir waren verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati eratis
|
ihr wart verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati erant
|
sie waren verherrlicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavissem
|
ich hätte verherrlicht |
| 2. Person Singular |
glorificavisses
|
du hättest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
glorificavisset
|
er/sie/es hätte verherrlicht |
| 1. Person Plural |
glorificavissemus
|
wir hätten verherrlicht |
| 2. Person Plural |
glorificavissetis
|
ihr hättet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
glorificavissent
|
sie hätten verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus essem
|
ich wäre verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus esses
|
du wärest verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus esset
|
er/sie/es wäre verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati essemus
|
wir wären verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati essetis
|
ihr wäret verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati essent
|
sie wären verherrlicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavero
|
ich werde verherrlicht haben |
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
du wirst verherrlicht haben |
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
er/sie/es wird verherrlicht haben |
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
wir werden verherrlicht haben |
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
ihr werdet verherrlicht haben |
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
sie werden verherrlicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus ero
|
ich werde verherrlicht worden sein |
| 2. Person Singular |
glorificatus eris
|
du wirst verherrlicht worden sein |
| 3. Person Singular |
glorificatus erit
|
er/sie/es wird verherrlicht worden sein |
| 1. Person Plural |
glorificati erimus
|
wir werden verherrlicht worden sein |
| 2. Person Plural |
glorificati eritis
|
ihr werdet verherrlicht worden sein |
| 3. Person Plural |
glorificati erunt
|
sie werden verherrlicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificare
|
verherrlichen |
| Vorzeitigkeit |
glorificavisse
|
verherrlicht haben |
| Nachzeitigkeit |
glorificaturum esse
|
verherrlichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificari glorificarier
|
verherrlicht werden |
| Vorzeitigkeit |
glorificatum esse
|
verherrlicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
glorificatum iri
|
künftig verherrlicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
glorifica
|
verherrliche; verherrlich! |
| 2. Person Plural |
glorificate
|
verherrlicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
glorificato
|
| 3. Person Singular |
glorificato
|
| 2. Person Plural |
glorificatote
|
| 3. Person Plural |
glorificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
glorificare
|
das Verherrlichen |
| Genitiv |
glorificandi
|
des Verherrlichens |
| Dativ |
glorificando
|
dem Verherrlichen |
| Akkusativ |
glorificandum
|
das Verherrlichen |
| Ablativ |
glorificando
|
durch das Verherrlichen |
| Vokativ |
glorificande
|
Verherrlichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificandus
|
glorificanda
|
glorificandum
|
| Genitiv |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificandi
|
| Dativ |
glorificando
|
glorificandae
|
glorificando
|
| Akkusativ |
glorificandum
|
glorificandam
|
glorificandum
|
| Ablativ |
glorificando
|
glorificanda
|
glorificando
|
| Vokativ |
glorificande
|
glorificanda
|
glorificandum
|
Plural
| Nominativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
| Genitiv |
glorificandorum
|
glorificandarum
|
glorificandorum
|
| Dativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Akkusativ |
glorificandos
|
glorificandas
|
glorificanda
|
| Ablativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Vokativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
| Genitiv |
glorificantis
|
glorificantis
|
glorificantis
|
| Dativ |
glorificanti
|
glorificanti
|
glorificanti
|
| Akkusativ |
glorificantem
|
glorificantem
|
glorificans
|
| Ablativ |
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
| Vokativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
Plural
| Nominativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Genitiv |
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
| Dativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Akkusativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Ablativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Vokativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificatus
|
glorificata
|
glorificatum
|
| Genitiv |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificati
|
| Dativ |
glorificato
|
glorificatae
|
glorificato
|
| Akkusativ |
glorificatum
|
glorificatam
|
glorificatum
|
| Ablativ |
glorificato
|
glorificata
|
glorificato
|
| Vokativ |
glorificate
|
glorificata
|
glorificatum
|
Plural
| Nominativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
| Genitiv |
glorificatorum
|
glorificatarum
|
glorificatorum
|
| Dativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Akkusativ |
glorificatos
|
glorificatas
|
glorificata
|
| Ablativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Vokativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificaturus
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
| Genitiv |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificaturi
|
| Dativ |
glorificaturo
|
glorificaturae
|
glorificaturo
|
| Akkusativ |
glorificaturum
|
glorificaturam
|
glorificaturum
|
| Ablativ |
glorificaturo
|
glorificatura
|
glorificaturo
|
| Vokativ |
glorificature
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
Plural
| Nominativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
| Genitiv |
glorificaturorum
|
glorificaturarum
|
glorificaturorum
|
| Dativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Akkusativ |
glorificaturos
|
glorificaturas
|
glorificatura
|
| Ablativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Vokativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
glorificatum
|
glorificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorifico
|
ich erhöhe |
| 2. Person Singular |
glorificas
|
du erhöhst |
| 3. Person Singular |
glorificat
|
er/sie/es erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificamus
|
wir erhöhen |
| 2. Person Plural |
glorificatis
|
ihr erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificant
|
sie erhöhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificor
|
ich werde erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificaris glorificare
|
du wirst erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificatur
|
er/sie/es wird erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificamur
|
wir werden erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificamini
|
ihr werdet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificantur
|
sie werden erhöht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificem
|
ich erhöhe |
| 2. Person Singular |
glorifices
|
du erhöhest |
| 3. Person Singular |
glorificet
|
er/sie/es erhöhe |
| 1. Person Plural |
glorificemus
|
wir erhöhen |
| 2. Person Plural |
glorificetis
|
ihr erhöhet |
| 3. Person Plural |
glorificent
|
sie erhöhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificer
|
ich werde erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificeris glorificere
|
du werdest erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificetur
|
er/sie/es werde erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificemur
|
wir werden erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificemini
|
ihr werdet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificentur
|
sie werden erhöht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabam
|
ich erhöhte |
| 2. Person Singular |
glorificabas
|
du erhöhtest |
| 3. Person Singular |
glorificabat
|
er/sie/es erhöhte |
| 1. Person Plural |
glorificabamus
|
wir erhöhten |
| 2. Person Plural |
glorificabatis
|
ihr erhöhtet |
| 3. Person Plural |
glorificabant
|
sie erhöhten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabar
|
ich wurde erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificabaris glorificabare
|
du wurdest erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificabatur
|
er/sie/es wurde erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificabamur
|
wir wurden erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificabamini
|
ihr wurdet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificabantur
|
sie wurden erhöht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarem
|
ich erhöhte |
| 2. Person Singular |
glorificares
|
du erhöhtest |
| 3. Person Singular |
glorificaret
|
er/sie/es erhöhte |
| 1. Person Plural |
glorificaremus
|
wir erhöhten |
| 2. Person Plural |
glorificaretis
|
ihr erhöhtet |
| 3. Person Plural |
glorificarent
|
sie erhöhten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarer
|
ich würde erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificareris glorificarere
|
du würdest erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificaretur
|
er/sie/es würde erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificaremur
|
wir würden erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificaremini
|
ihr würdet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificarentur
|
sie würden erhöht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabo
|
ich werde erhöhen |
| 2. Person Singular |
glorificabis
|
du wirst erhöhen |
| 3. Person Singular |
glorificabit
|
er/sie/es wird erhöhen |
| 1. Person Plural |
glorificabimus
|
wir werden erhöhen |
| 2. Person Plural |
glorificabitis
|
ihr werdet erhöhen |
| 3. Person Plural |
glorificabunt
|
sie werden erhöhen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabor
|
ich werde erhöht werden |
| 2. Person Singular |
glorificaberis glorificabere
|
du wirst erhöht werden |
| 3. Person Singular |
glorificabitur
|
er/sie/es wird erhöht werden |
| 1. Person Plural |
glorificabimur
|
wir werden erhöht werden |
| 2. Person Plural |
glorificabimini
|
ihr werdet erhöht werden |
| 3. Person Plural |
glorificabuntur
|
sie werden erhöht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavi
|
ich habe erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificavisti
|
du hast erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificavit
|
er/sie/es hat erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificavimus
|
wir haben erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificavistis
|
ihr habt erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificaverunt glorificavere
|
sie haben erhöht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sum
|
ich bin erhöht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus es
|
du bist erhöht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus est
|
er/sie/es ist erhöht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati sumus
|
wir sind erhöht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati estis
|
ihr seid erhöht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati sunt
|
sie sind erhöht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaverim
|
ich habe erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
du habest erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
er/sie/es habe erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
wir haben erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
ihr habet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
sie haben erhöht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sim
|
ich sei erhöht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus sis
|
du seiest erhöht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus sit
|
er/sie/es sei erhöht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati simus
|
wir seien erhöht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati sitis
|
ihr seiet erhöht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati sint
|
sie seien erhöht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaveram
|
ich hatte erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificaveras
|
du hattest erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificaverat
|
er/sie/es hatte erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificaveramus
|
wir hatten erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificaveratis
|
ihr hattet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificaverant
|
sie hatten erhöht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus eram
|
ich war erhöht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus eras
|
du warst erhöht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus erat
|
er/sie/es war erhöht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati eramus
|
wir waren erhöht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati eratis
|
ihr wart erhöht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati erant
|
sie waren erhöht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavissem
|
ich hätte erhöht |
| 2. Person Singular |
glorificavisses
|
du hättest erhöht |
| 3. Person Singular |
glorificavisset
|
er/sie/es hätte erhöht |
| 1. Person Plural |
glorificavissemus
|
wir hätten erhöht |
| 2. Person Plural |
glorificavissetis
|
ihr hättet erhöht |
| 3. Person Plural |
glorificavissent
|
sie hätten erhöht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus essem
|
ich wäre erhöht worden |
| 2. Person Singular |
glorificatus esses
|
du wärest erhöht worden |
| 3. Person Singular |
glorificatus esset
|
er/sie/es wäre erhöht worden |
| 1. Person Plural |
glorificati essemus
|
wir wären erhöht worden |
| 2. Person Plural |
glorificati essetis
|
ihr wäret erhöht worden |
| 3. Person Plural |
glorificati essent
|
sie wären erhöht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavero
|
ich werde erhöht haben |
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
du wirst erhöht haben |
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
er/sie/es wird erhöht haben |
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
wir werden erhöht haben |
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
ihr werdet erhöht haben |
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
sie werden erhöht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus ero
|
ich werde erhöht worden sein |
| 2. Person Singular |
glorificatus eris
|
du wirst erhöht worden sein |
| 3. Person Singular |
glorificatus erit
|
er/sie/es wird erhöht worden sein |
| 1. Person Plural |
glorificati erimus
|
wir werden erhöht worden sein |
| 2. Person Plural |
glorificati eritis
|
ihr werdet erhöht worden sein |
| 3. Person Plural |
glorificati erunt
|
sie werden erhöht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificare
|
erhöhen |
| Vorzeitigkeit |
glorificavisse
|
erhöht haben |
| Nachzeitigkeit |
glorificaturum esse
|
erhöhen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificari glorificarier
|
erhöht werden |
| Vorzeitigkeit |
glorificatum esse
|
erhöht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
glorificatum iri
|
künftig erhöht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
glorifica
|
erhöhe; erhöh! |
| 2. Person Plural |
glorificate
|
erhöht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
glorificato
|
| 3. Person Singular |
glorificato
|
| 2. Person Plural |
glorificatote
|
| 3. Person Plural |
glorificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
glorificare
|
das Erhöhen |
| Genitiv |
glorificandi
|
des Erhöhens |
| Dativ |
glorificando
|
dem Erhöhen |
| Akkusativ |
glorificandum
|
das Erhöhen |
| Ablativ |
glorificando
|
durch das Erhöhen |
| Vokativ |
glorificande
|
Erhöhen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificandus
|
glorificanda
|
glorificandum
|
| Genitiv |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificandi
|
| Dativ |
glorificando
|
glorificandae
|
glorificando
|
| Akkusativ |
glorificandum
|
glorificandam
|
glorificandum
|
| Ablativ |
glorificando
|
glorificanda
|
glorificando
|
| Vokativ |
glorificande
|
glorificanda
|
glorificandum
|
Plural
| Nominativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
| Genitiv |
glorificandorum
|
glorificandarum
|
glorificandorum
|
| Dativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Akkusativ |
glorificandos
|
glorificandas
|
glorificanda
|
| Ablativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Vokativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
| Genitiv |
glorificantis
|
glorificantis
|
glorificantis
|
| Dativ |
glorificanti
|
glorificanti
|
glorificanti
|
| Akkusativ |
glorificantem
|
glorificantem
|
glorificans
|
| Ablativ |
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
| Vokativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
Plural
| Nominativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Genitiv |
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
| Dativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Akkusativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Ablativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Vokativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificatus
|
glorificata
|
glorificatum
|
| Genitiv |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificati
|
| Dativ |
glorificato
|
glorificatae
|
glorificato
|
| Akkusativ |
glorificatum
|
glorificatam
|
glorificatum
|
| Ablativ |
glorificato
|
glorificata
|
glorificato
|
| Vokativ |
glorificate
|
glorificata
|
glorificatum
|
Plural
| Nominativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
| Genitiv |
glorificatorum
|
glorificatarum
|
glorificatorum
|
| Dativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Akkusativ |
glorificatos
|
glorificatas
|
glorificata
|
| Ablativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Vokativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificaturus
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
| Genitiv |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificaturi
|
| Dativ |
glorificaturo
|
glorificaturae
|
glorificaturo
|
| Akkusativ |
glorificaturum
|
glorificaturam
|
glorificaturum
|
| Ablativ |
glorificaturo
|
glorificatura
|
glorificaturo
|
| Vokativ |
glorificature
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
Plural
| Nominativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
| Genitiv |
glorificaturorum
|
glorificaturarum
|
glorificaturorum
|
| Dativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Akkusativ |
glorificaturos
|
glorificaturas
|
glorificatura
|
| Ablativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Vokativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
glorificatum
|
glorificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorifico
|
|
| 2. Person Singular |
glorificas
|
|
| 3. Person Singular |
glorificat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificamus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificatis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificor
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaris glorificare
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificamur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificamini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificem
|
|
| 2. Person Singular |
glorifices
|
|
| 3. Person Singular |
glorificet
|
|
| 1. Person Plural |
glorificemus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificetis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificer
|
|
| 2. Person Singular |
glorificeris glorificere
|
|
| 3. Person Singular |
glorificetur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificemur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificemini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabam
|
|
| 2. Person Singular |
glorificabas
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabar
|
|
| 2. Person Singular |
glorificabaris glorificabare
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarem
|
|
| 2. Person Singular |
glorificares
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaret
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarer
|
|
| 2. Person Singular |
glorificareris glorificarere
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabo
|
|
| 2. Person Singular |
glorificabis
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabor
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaberis glorificabere
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavi
|
|
| 2. Person Singular |
glorificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
glorificavit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverunt glorificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
glorificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
glorificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
glorificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavero
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
glorificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
glorificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificari glorificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
glorificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
glorificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
glorifica
|
! |
| 2. Person Plural |
glorificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
glorificato
|
| 3. Person Singular |
glorificato
|
| 2. Person Plural |
glorificatote
|
| 3. Person Plural |
glorificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
glorificare
|
|
| Genitiv |
glorificandi
|
|
| Dativ |
glorificando
|
|
| Akkusativ |
glorificandum
|
|
| Ablativ |
glorificando
|
|
| Vokativ |
glorificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificandus
|
glorificanda
|
glorificandum
|
| Genitiv |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificandi
|
| Dativ |
glorificando
|
glorificandae
|
glorificando
|
| Akkusativ |
glorificandum
|
glorificandam
|
glorificandum
|
| Ablativ |
glorificando
|
glorificanda
|
glorificando
|
| Vokativ |
glorificande
|
glorificanda
|
glorificandum
|
Plural
| Nominativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
| Genitiv |
glorificandorum
|
glorificandarum
|
glorificandorum
|
| Dativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Akkusativ |
glorificandos
|
glorificandas
|
glorificanda
|
| Ablativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Vokativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
| Genitiv |
glorificantis
|
glorificantis
|
glorificantis
|
| Dativ |
glorificanti
|
glorificanti
|
glorificanti
|
| Akkusativ |
glorificantem
|
glorificantem
|
glorificans
|
| Ablativ |
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
| Vokativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
Plural
| Nominativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Genitiv |
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
| Dativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Akkusativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Ablativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Vokativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificatus
|
glorificata
|
glorificatum
|
| Genitiv |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificati
|
| Dativ |
glorificato
|
glorificatae
|
glorificato
|
| Akkusativ |
glorificatum
|
glorificatam
|
glorificatum
|
| Ablativ |
glorificato
|
glorificata
|
glorificato
|
| Vokativ |
glorificate
|
glorificata
|
glorificatum
|
Plural
| Nominativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
| Genitiv |
glorificatorum
|
glorificatarum
|
glorificatorum
|
| Dativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Akkusativ |
glorificatos
|
glorificatas
|
glorificata
|
| Ablativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Vokativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificaturus
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
| Genitiv |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificaturi
|
| Dativ |
glorificaturo
|
glorificaturae
|
glorificaturo
|
| Akkusativ |
glorificaturum
|
glorificaturam
|
glorificaturum
|
| Ablativ |
glorificaturo
|
glorificatura
|
glorificaturo
|
| Vokativ |
glorificature
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
Plural
| Nominativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
| Genitiv |
glorificaturorum
|
glorificaturarum
|
glorificaturorum
|
| Dativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Akkusativ |
glorificaturos
|
glorificaturas
|
glorificatura
|
| Ablativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Vokativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
glorificatum
|
glorificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorifico
|
|
| 2. Person Singular |
glorificas
|
|
| 3. Person Singular |
glorificat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificamus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificatis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificor
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaris glorificare
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificamur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificamini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificem
|
|
| 2. Person Singular |
glorifices
|
|
| 3. Person Singular |
glorificet
|
|
| 1. Person Plural |
glorificemus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificetis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificer
|
|
| 2. Person Singular |
glorificeris glorificere
|
|
| 3. Person Singular |
glorificetur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificemur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificemini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabam
|
|
| 2. Person Singular |
glorificabas
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabar
|
|
| 2. Person Singular |
glorificabaris glorificabare
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarem
|
|
| 2. Person Singular |
glorificares
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaret
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificarer
|
|
| 2. Person Singular |
glorificareris glorificarere
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabo
|
|
| 2. Person Singular |
glorificabis
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificabor
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaberis glorificabere
|
|
| 3. Person Singular |
glorificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
glorificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
glorificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
glorificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavi
|
|
| 2. Person Singular |
glorificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
glorificavit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverunt glorificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
glorificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
glorificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
glorificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificavero
|
|
| 2. Person Singular |
glorificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
glorificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
glorificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
glorificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
glorificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
glorificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
glorificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
glorificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
glorificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
glorificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
glorificari glorificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
glorificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
glorificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
glorifica
|
! |
| 2. Person Plural |
glorificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
glorificato
|
| 3. Person Singular |
glorificato
|
| 2. Person Plural |
glorificatote
|
| 3. Person Plural |
glorificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
glorificare
|
|
| Genitiv |
glorificandi
|
|
| Dativ |
glorificando
|
|
| Akkusativ |
glorificandum
|
|
| Ablativ |
glorificando
|
|
| Vokativ |
glorificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificandus
|
glorificanda
|
glorificandum
|
| Genitiv |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificandi
|
| Dativ |
glorificando
|
glorificandae
|
glorificando
|
| Akkusativ |
glorificandum
|
glorificandam
|
glorificandum
|
| Ablativ |
glorificando
|
glorificanda
|
glorificando
|
| Vokativ |
glorificande
|
glorificanda
|
glorificandum
|
Plural
| Nominativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
| Genitiv |
glorificandorum
|
glorificandarum
|
glorificandorum
|
| Dativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Akkusativ |
glorificandos
|
glorificandas
|
glorificanda
|
| Ablativ |
glorificandis
|
glorificandis
|
glorificandis
|
| Vokativ |
glorificandi
|
glorificandae
|
glorificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
| Genitiv |
glorificantis
|
glorificantis
|
glorificantis
|
| Dativ |
glorificanti
|
glorificanti
|
glorificanti
|
| Akkusativ |
glorificantem
|
glorificantem
|
glorificans
|
| Ablativ |
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
glorificanti glorificante
|
| Vokativ |
glorificans
|
glorificans
|
glorificans
|
Plural
| Nominativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Genitiv |
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
glorificantium glorificantum
|
| Dativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Akkusativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
| Ablativ |
glorificantibus
|
glorificantibus
|
glorificantibus
|
| Vokativ |
glorificantes
|
glorificantes
|
glorificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificatus
|
glorificata
|
glorificatum
|
| Genitiv |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificati
|
| Dativ |
glorificato
|
glorificatae
|
glorificato
|
| Akkusativ |
glorificatum
|
glorificatam
|
glorificatum
|
| Ablativ |
glorificato
|
glorificata
|
glorificato
|
| Vokativ |
glorificate
|
glorificata
|
glorificatum
|
Plural
| Nominativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
| Genitiv |
glorificatorum
|
glorificatarum
|
glorificatorum
|
| Dativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Akkusativ |
glorificatos
|
glorificatas
|
glorificata
|
| Ablativ |
glorificatis
|
glorificatis
|
glorificatis
|
| Vokativ |
glorificati
|
glorificatae
|
glorificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
glorificaturus
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
| Genitiv |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificaturi
|
| Dativ |
glorificaturo
|
glorificaturae
|
glorificaturo
|
| Akkusativ |
glorificaturum
|
glorificaturam
|
glorificaturum
|
| Ablativ |
glorificaturo
|
glorificatura
|
glorificaturo
|
| Vokativ |
glorificature
|
glorificatura
|
glorificaturum
|
Plural
| Nominativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
| Genitiv |
glorificaturorum
|
glorificaturarum
|
glorificaturorum
|
| Dativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Akkusativ |
glorificaturos
|
glorificaturas
|
glorificatura
|
| Ablativ |
glorificaturis
|
glorificaturis
|
glorificaturis
|
| Vokativ |
glorificaturi
|
glorificaturae
|
glorificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
glorificatum
|
glorificatu
|